PL234708B1 - Koniugaty nanocząstek selenu i izotiocyjanianów do zastosowania w leczeniu nowotworów - Google Patents

Koniugaty nanocząstek selenu i izotiocyjanianów do zastosowania w leczeniu nowotworów Download PDF

Info

Publication number
PL234708B1
PL234708B1 PL426791A PL42679118A PL234708B1 PL 234708 B1 PL234708 B1 PL 234708B1 PL 426791 A PL426791 A PL 426791A PL 42679118 A PL42679118 A PL 42679118A PL 234708 B1 PL234708 B1 PL 234708B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
selenium
conjugate
isothiocyanate
cancer
sulforaphane
Prior art date
Application number
PL426791A
Other languages
English (en)
Other versions
PL426791A1 (pl
Inventor
Katarzyna WIKTORSKA
Katarzyna Wiktorska
Lidia Mielczarek
Zdzisław CHILMONCZYK
Zdzisła W Chilmonczyk
Pamela Krug
Jakub Karasiński
Ewa Bulska
Maciej Mazur
Katarzyna Kaczyńska
Original Assignee
Inst Medycyny Doswiadczalnej I Klinicznej Im Miroslawa Mossakowskiego Polskiej Akademii Nauk
Narodowy Inst Lekow
Univ Warszawski
Univ Warszawski Medyczny
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Inst Medycyny Doswiadczalnej I Klinicznej Im Miroslawa Mossakowskiego Polskiej Akademii Nauk, Narodowy Inst Lekow, Univ Warszawski, Univ Warszawski Medyczny filed Critical Inst Medycyny Doswiadczalnej I Klinicznej Im Miroslawa Mossakowskiego Polskiej Akademii Nauk
Priority to PL426791A priority Critical patent/PL234708B1/pl
Publication of PL426791A1 publication Critical patent/PL426791A1/pl
Priority to EP19853302.8A priority patent/EP3843754B1/en
Priority to PCT/PL2019/050047 priority patent/WO2020046153A1/en
Publication of PL234708B1 publication Critical patent/PL234708B1/pl

Links

Classifications

    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P35/00Antineoplastic agents
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61KPREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K31/00Medicinal preparations containing organic active ingredients
    • A61K31/21Esters, e.g. nitroglycerine, selenocyanates
    • A61K31/26Cyanate or isocyanate esters; Thiocyanate or isothiocyanate esters
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61KPREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K33/00Medicinal preparations containing inorganic active ingredients
    • A61K33/04Sulfur, selenium or tellurium; Compounds thereof

Landscapes

  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • Public Health (AREA)
  • Animal Behavior & Ethology (AREA)
  • Medicinal Chemistry (AREA)
  • Veterinary Medicine (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • Pharmacology & Pharmacy (AREA)
  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Epidemiology (AREA)
  • Chemical Kinetics & Catalysis (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • Nuclear Medicine, Radiotherapy & Molecular Imaging (AREA)
  • Emergency Medicine (AREA)
  • General Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Inorganic Chemistry (AREA)
  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)
  • Acyclic And Carbocyclic Compounds In Medicinal Compositions (AREA)
  • Medicinal Preparation (AREA)

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest koniugat o właściwościach przeciwnowotworowych zawierający nanocząstki selenu i co najmniej jeden izotiocyjanian jako substancję wzmacniającą działanie nanocząstek selenu do zastosowania w leczeniu nowotworów, przy czym co najmniej jeden izotiocyjanian jest immobilizowany na powierzchni nanocząstek selenu.

Description

DZIEDZINA TECHNIKI
Przedmiotem wynalazku są koniugaty nanocząstek selenu i izotiocyjanianów, wykazujące zwiększone synergistyczne własności przeciwnowotworowe w porównaniu z własnościami poszczególnych składników koniugatu do zastosowania w leczeniu nowotworów.
STAN TECHNIKI
Selen jest ważnym mikroelementem, który wykazuje działanie zarówno przeciwnowotworowe, jak i chemoprewencyjne na wielu etapach kancerogenezy. Jednakże selen charakteryzuje się także dużą toksycznością układową, co ogranicza jego zastosowanie kliniczne.
Zaproponowano wiele mechanizmów jego działania, między innymi działanie antyoksydacyjne i detoksykacyjne, regulujące proliferację komórek, wzmacniające nadzór immunologiczny oraz hamujące przerzutowanie komórek nowotworowych i angiogenezę [H. Zeng et al.; Selenium as an anticancer nutrient: roles in cell proliferation and tumor cell invasion; International Journal of Nutritional Biochemistry, 2008, (19): 1-7].
Toksyczność selenu zależy od jego formy chemicznej - związki organiczne selenu charakteryzują się niższą toksycznością niż związki nieorganiczne selenu. Selen elementarny o stopniu utlenienia równym 0 jest nierozpuszczalny, co powoduje jego bardzo niską aktywność biologiczną. Natomiast wykorzystanie nanotechnologii daje możliwość znacznego zwiększenia aktywności biologicznej elementarnego selenu przy jednoczesnym zachowaniu jego niewielkiej toksyczności. Badania toksyczności nanocząstek selenu [J. Zhang et al.; Elemental Selenium at Nano Size (Nano-Se) as a Potential Chemopreventive Agent with Reduced Risk of Selenium Toxicity: Comparison with Se-methylselenocysteine in Mice; Toxicol. Sci. 2008, (101): 22-31] wykazały ich niższą toksyczność niż organicznego związku selenu - se-metyloselenocysteiny, dzięki czemu mogłyby mieć zastosowanie w terapii nowotworów.
W stanie techniki znane są także kombinacje związków zawierających selen oraz innych o właściwościach przeciwnowotworowych, które wykazują tzw. efekt synergistyczny, czyli rezultat ich wspólnego działania jest silniejszy niż wynikałoby z sumy działania poszczególnych składników.
Publikacja [W. Liu et al.; Selenium nanoparticles as a carrier of 5-fluorouracil to achieve anticancer synergism; ACS Nano. 2012, 6(8): 6578-6591] podaje przykład zastosowania nanocząstek selenu modyfikowanych 5-fluorouracylem. W przypadku tego koniugatu zaobserwowano silny synergizm działania pomiędzy nanocząstkami selenu i 5-fluorouracylu wobec komórek czerniaka złośliwego A375.
Silne własności antyoksydacyjne i detoksykacyjne wykazują również izotiocyjaniany, w tym pochodzenia naturalnego, np. sulforafan (SFN). Sulforafan wykazuje złożone działanie przeciwnowotworowe na wielu etapach kancerogenezy. Działanie sulforafanu na etapie inicjacji kancerogenezy polega na usuwaniu czynników mutagennych i genotoksycznych. Podczas procesu nowotworzenia sulforafan wykazuje aktywność antyproliferacyjną oraz indukuje apoptozę. Natomiast w fazie progresji nowotworu sulforafan ogranicza angiogenezę i przerzutowanie. Wykazuje także działania przeciwbakteryjne i przeciwzapalne [J. Tomczyk et al.; Sulforaphane- a possible agent in prevention and therapy of cancer; PostepyHig. Med. Dosw. 2010, (64): 590-603].
Sulforafan wraz selenem w postaci selenianu sodu wykazuje synergizm działania antyoksydacyjnego wobec komórek prawidłowych okrężnicy CCD841 [Y. Wang et al.; Synergy between sulforaphane and selenium in protection against oxidative damage in colonic CCD841 cells; Nutr. Res. 2015, 35(7): 610-617] oraz wobec komórek raka wątroby HepG2 [D. Li et al.; Synergy between sulforaphane and selenium in the up-regulation of thioredoxin reductase and protection against hydrogenperoxide-inducedcelldeath in human hepatocytes; Food Chem. 2012, 133(2): 300-307]. Brak jest natomiast informacji w stanie techniki o oddziaływaniu sulforafanu i selenu w postaci nanocząstek selenu.
W stanie techniki brak jest informacji, czy sulforafan mógłby zmieniać aktywność nanocząstek selenu w komórkach nowotworowych i prawidłowych, zwiększając w ten sposób selektywność ich działania.
W stanie techniki znane jest również wykorzystanie nanocząstek jako nośników leków. Nośniki leków mają za zadanie zwiększyć efektywność działania leku - zwiększyć jego akumulację w tkance nowotworowej, a zmniejszyć toksyczność wobec tkanki zdrowej. Publikacja US20110262564 ujawnia metodę przygotowania nanocząstek selenu oraz badania ich cytotoksyczności in vitro.
PL 234 708 B1
Dokumenty ze stanu techniki nie podają przykładów wykorzystania koniugatów nanocząstek selenu ze związkami z grupy izotiocyjanianów w celu wzmocnienia ich działania wobec komórek nowotworowych. W stanie techniki nie ma także doniesień o efekcie antagonistycznym działania nanocząstek selenu modyfikowanych izotiocyjanianami wobec komórek prawidłowych.
UJAWNIENIE WYNALAZKU
Przedmiotem niniejszego wynalazku jest koniugat nanocząstek selenu z izotiocyjanianami o właściwościach przeciwnowotworowych. Nieoczekiwanie okazało się, że koniugaty składające się z nanocząstek selenu i izotiocyjanianów, korzystnie sulforafanu, charakteryzują się zwiększoną aktywnością przeciwnowotworową, szczególnie względem komórek nowotworu piersi MCF-7 i MDA-MB-231 w badaniach in vitro. Jednocześnie niniejszy koniugat wykazuje obniżoną cytotoksyczność wobec komórek prawidłowych okrężnicy CRL-1790 oraz piersi MCF-10A. Badania przeprowadzono testami cytotoksyczności MTT i CVS mierzącymi zdolność związku do odpowiednio obniżania żywotności i liczby komórek. Twórcy wykazali, że w obu testach koniugat wykazywał synergizm działania nanocząstek selenu i sulforafanu wobec komórek nowotworowych i antagonizm działania wobec komórek prawidłowych. Otrzymany koniugat charakteryzował się także bardzo dużą selektywnością działania wobec komórek nowotworowych raka okrężnicy Caco-2, HT-2 oraz raka prostaty PC-3.
Przedmiotem rozwiązania według wynalazku jest koniugat o właściwościach przeciwnowotworowych zawierający nanocząstki selenu modyfikowane co najmniej jednym izotiocyjanianem jako substancją wzmacniającą działanie nanocząstek selenu do zastosowania w leczeniu nowotworów, przy czym co najmniej jeden izotiocyjanian jest immobilizowany na powierzchni nanocząstek selenu. W takim koniugacie nanocząstki selenu pokryte są związkiem wzmacniającym ich działanie, wybranym z grupy izotiocyjanianów, lub ich mieszanin. Korzystnie nowotwory, do których leczenia stosowany jest powyższy koniugat są nowotworami wybranymi z nowotworu piersi, nowotworu jajnika, nowotworu prostaty, nowotworu żołądka, nowotworu tarczycy, drobnokomórkowego raka płuc, nowotworu wątroby, płaskonabłonkowego raka głowy i szyi, chłoniaków, szpiczaka mnogiego, choroby Hodgkina, szczególnie korzystnie jest nim nowotwór piersi. Szczególnie korzystnie koniugat nanocząstek selenu pokryty izotiocyjanianem/ami jest do zastosowania w leczeniu agresywnej formy raka piersi opornej na inną terapię charakteryzującej się brakiem receptorów estrogenowych, progesteronowych i HER-2/Neu.
Korzystnie w koniugacie w jego zastosowaniu do leczenia substancje wzmacniające działanie nanocząstek selenu będące immobilizowanymi na powierzchni nanocząstek selenu izotiocyjanianami wybrane są z grupy obejmującej sulforafan, izotiocyjanian fenetylu, izotiocyjanian benzylu, izotiocyjanian allilu, izotiocyjanian 3-metyloindolu i ich analogi i produkty rozkładu np.: izotiocyjanian 2-oksoheptylu, alyssin, izotiocyjanian 2-oksoheksylu, indolo-3-karbinol, lub ich mieszaniny. Korzystnie w koniugacie w jego zastosowaniu do leczenia według wynalazku izotiocyjanianem jest sulforafan.
Korzystnie koniugat w jego zastosowaniu do leczenia charakteryzuje się tym, że na powierzchni nanocząstek selenu immobilizowany jest jeden lub kilka związków z grupy izotiocyjanianów.
Korzystnie koniugat w jego zastosowaniu do leczenia ma rozmiar średnicy nanocząstek koniugatu w zakresie 60-120 nm, korzystniej średnica nanocząstek koniugatu wynosi około 80±20 nm, korzystniej około 80 nm, najkorzystniej około 100 nm.
W celu wytworzenia koniugatu nanocząstek selenu pokrytych związkiem izotiocyjanianu (z immobilizowanym związkiem izotiocyjanianu na powierzchni nanocząstek selenu) w pierwszym etapie do wodnego roztworu zawierającego selenian sodu i wybrany izotiocyjanian (lub mieszaninę różnych izotiocyjanianów) wkraplany jest świeżo przygotowany roztwór kwasu askorbinowego. Następnie zachodzi reakcja redukcji selenianu sodu do elementarnego selenu w postaci nanocząstek i adsorpcja izotiocyjanianu na powierzchni nanocząstek. Po czym roztwór poddawany jest dializie w celu usunięcia nadmiaru selenianu sodu i izotiocyjanianów. W ten sposób uzyskuje się stabilne koniugaty nanocząstek selenu pokryte związkiem izotiocyjanianu do zastosowania w leczeniu chorób nowotworowych, w tym nowotworów piersi. Problem terapii nowotworów w Polsce i na świecie pozostaje wciąż nierozwiązany, wciąż szuka się bardziej skutecznych metod terapii. Przedstawiony wynalazek - koniugat nanocząstek selenu i izotiocyjanianów w badaniach in vitro wykazał lepsze własności cytotoksyczne względem komórek nowotworu piersi niż same nanocząstki selenu oraz sam izotiocyjanian.
Korzystnie otrzymany koniugat charakteryzuje się szczególnie wysoką toksycznością wobec opornych na terapię hormonalną nowotworów. Rak gruczołu piersiowego jest najczęstszym nowotworem złośliwym i stanowi 22% zachorowań wśród kobiet [J.P. Janssens et al.; Rak piersi: bezpośrednie i pośrednie czynniki ryzyka związane z wiekiem i stylem życia; Nowotwory 2009, 59(3): 159-167].
PL 234 708 B1
W szczególności nowotwory piersi oporne na terapię hormonalną są bardzo agresywne i trudne w leczeniu. Jest to potrójnie receptorowo ujemny rak piersi charakteryzujący się brakiem receptorów estrogenowych, progesteronowych i HER-2/Neu [W. D. Foulkes et al.; Potrójnie receptorowo ujemny rak piersi; N. Engl. J. Med. 2010, 363: 1938-1948].
Koniugat według wynalazku cechuje się zmniejszoną toksycznością względem komórek prawidłowych, co potwierdzone zostało na podstawie pomiarów przeżywalności komórek prawidłowych okrężnicy CRL-1790 oraz piersi MCF-10A w badaniach in vitro.
Koniugat według wynalazku można podawać różnymi drogami, w tym na drodze iniekcji, doustnie, miejscowo i rektalnie.
Dawkę koniugatu ustala się uwzględniając drogę podania, stan wymagający leczenia lub profilaktyki, a także inne specyficzne okoliczności.
KRÓTKI OPIS FIGUR RYSUNKU
Dla lepszego zrozumienia wynalazku, został on zilustrowany w przykładach wykonania oraz na załączonych figurach rysunku, na których:
Fig. 1 pokazuje zdjęcie TEM (A) koniugatu nanocząstek selenu i sulforafanu (B) nanocząstek selenu (skala 200 nm).
Fig. 2 przedstawia (A) zdjęcie SEM koniugatu nanocząstek selenu i sulforafanu o średnicy 100 nm oraz (B) ich skład elementarny uzyskany za pomocą analizy EDS.
Fig. 3 przedstawia widma XPS koniugatu nanocząstek selenu i sulforafanu: (A) widmo przeglądowe, (B) widmo szczegółowe 3d selenu, (C) widmo szczegółowe 2p siarki oraz 3p selenu, (D) widmo szczegółowe 1s azotu.
Fig. 4 przedstawia działanie cytotoksyczne nanocząstek selenu podanych łącznie z sulforafanem (SeNPs+SFN) oraz koniugatu nanocząstek selenu i sulforafanu (SFN-SeNPs) wobec linii komórkowej MDA-MB-231.
Fig. 5 pokazuje wartości parametru IC50 koniugatu nanocząstek selenu i sulforafanu wobec linii komórkowych: MDA-MB-231, MCF-7, PC-3, HT-29, Caco-2, MCF-10A oraz CRL-1790 uzyskanych za pomocą dwóch testów cytotoksyczności: MTT i CVS.
Fig. 6 przedstawia działanie cytotoksyczne nanocząstek selenu (SeNPs), sulforafanu (SFN), oraz koniugatu nanocząstek selenu i sulforafanu (SFN-SeNPs) wobec linii komórkowych: MDA-MB-231, MCF-7, PC-3, HT-29, Caco-2, MCF-10A oraz CRL-1790 uzyskanych za pomocą dwóch testów cytotoksyczności: MTT i CVS.
Fig. 7 przedstawia zależność wartości współczynnika CI (określającego rodzaj obserwowanej interakcji) od frakcji komórek martwych (określającej liczbę martwych komórek) dla koniugatu nanocząstek selenu i sulforafanu wobec linii komórkowej (A) MDA-MB-231, (B) MCF-7, (C) CRL-1790 oraz (D) MCF-10A.
Fig. 8 przedstawia stężenie selenu w narządach szczura po podaniu dawki 100 mg/kg koniugatu nanocząstek selenu i sulforafanu po czasie 24 godzin.
Wynalazek przedstawiono bliżej w poniższych przykładach wykonania, które nie ograniczają jego zakresu.
PRZYKŁADY
W poniższych przykładach, jeśli nie wskazano inaczej, stosowano standardowe materiały i metody biochemiczne in vitro lub postępowano zgodnie z zaleceniami producentów dla określonych materiałów i metod.
P r z y k ł a d 1 Przygotowanie koniugatu nanocząstek selenu i sulforafanu
Do 20 mL 5 mM roztworu selenianu sodu dodano 20 mL 40 mM roztworu sulforafanu. Następnie intensywnie mieszając wkraplano powoli 10 mL świeżo przygotowanego roztworu kwasu askorbinowego (40 mM). Po czym dodano 50 mL wody dejonizowanej i reakcja zachodziła przez pół godziny. Po reakcji próbka poddawana była dializie przez 24 h w temperaturze pokojowej. Stężenie selenu zostało określone za pomocą metody ICP-MS (ang. Inductively Coupled Plasma Mass Spectrometry).
P r z y k ł a d 2 Określenie rozmiarów otrzymanych nanocząstek na podstawie pomiarów mikroskopowych
W celu przygotowania próbek do badań za pomocą transmisyjnego mikroskopu elektronowego (TEM, ang. transmission electron microscopy) dodano jedną kroplę przygotowanej próbki na siateczkę TEM i pozostawiono do wyschnięcia przez 24 h. Na Fig. 1A przedstawiono reprezentatywne zdjęcie mikroskopowe koniugatu nanocząstek selenu i sulforafanu. Otrzymane nanocząstki były homogeniczne,
PL 234 708 B1 stabilne, zdyspergowane oraz charakteryzowały się rozmiarem o średnicy 80,2±18,6 nm. Stabilność i wielkość cząsteczek jest ważnym parametrem ze względu na ich możliwość zastosowania medycznego. Cząsteczki o rozmiarze w zakresie 60-120 nm ze względu na wydłużony czas cyrkulacji są dobrze dystrybuowane w krwioobiegu. Natomiast na Fig. 1B przedstawiono zdjęcie niemodyfikowanych nanocząstek selenu. Nanocząstki selenu tworzą agregaty o kształcie okrągłych wielościanów, co znacznie ograniczyłoby ich zastosowanie medyczne. Sulforafan wykazuje działanie stabilizujące i dyspergujące, dzięki czemu otrzymane koniugaty nanocząstek selenu i sulforafanu mają odpowiednie właściwości umożliwiające dobrą biodystrybucję koniugatu w krwioobiegu.
P r z y k ł a d 3 Określanie zawartości selenu w próbce za pomocą metody ICP-MS
W celu określenia całkowitej zawartości selenu w próbce 1 mL roztworu został pobrany i poddany wspomaganej mikrofalowo mineralizacji w układzie zamkniętym. Do tego celu użyto 3 mL mieszaniny kwasu azotowego (V) i perhydrolu w stosunku 3:1. W wyniku mineralizacji otrzymano klarowny roztwór. Po odpowiednim rozcieńczeniu roztworu określono całkowitą zawartość Se techniką ICP-MS. Stężenie wyznaczono metodą krzywej kalibracyjnej, której dokładności zweryfikowano poprzez analizę materiału odniesienia o certyfikowanym stężeniu selenu (SPS SW1, Spectrapure Standards, Oslo, Norway). Otrzymany wynik był zgodny, w zakresie niepewności, z wartością certyfikowaną. W badanym materiale określono stężenie selenu na 111,7 mg/L.
P r z y k ł a d 4 Określanie składu pierwiastkowego otrzymanego koniugatu na podstawie analizy EDS
W celu przygotowania próbki do badań zwirowano 2 mL próbki i otrzymany osad naniesiono na taśmę węglową umieszczoną na metalowym stoliku. Na Fig. 2A przedstawiono zdjęcie koniugatu nanocząstek selenu i sulforafanu otrzymane za pomocą skaningowego mikroskopu elektronowego (SEM, ang. scanning electron microscopy). Przeprowadzono analizę EDS (ang. energy-dispersive X-ray spectroscopy) otrzymanych koniugatów w celu określenia składu elementarnego próbki - Fig. 2B. Próbka składała się z selenu Se (87,45%) oraz pierwiastków pochodzących od sulforafanu takich jak siarka S (0,81%), węgiel C (7,44%), tlen O (2,79%) i azot N (1,52%). Obecność siarki wskazuje na przyłączenie sulforafanu do powierzchni nanocząstek selenu. Stosunek zawartości sulforafanu do selenu w koniugacie jest równy 26 mg : 1 g.
P r z y k ł a d 5 Określanie składu pierwiastkowego powierzchni otrzymanego koniugatu na podstawie analizy XPS
Przeprowadzono analizę powierzchni koniugatu nanocząstek selenu i sulforafanu za pomocą metody XPS (ang. X-ray photoelectron spectroscopy). Na Fig. 3A zamieszczono widmo przeglądowe w szerokim zakresie energii wiązania. Analiza widma potwierdza obecność w próbce selenu, siarki, azotu i tlenu. Wysoko rozdzielcze widmo sygnału Se3d (dublet Se3d3/2/Se3d5/2, Fig. 3B) potwierdza obecność elementarnego selenu w próbce (sygnał Se3d5/2 przy 55,1 eV) [J. F. Moulder et al.; Handbook of X-ray Photoelectron Spectroscopy; Perkin-Elmer Corporation 1979: 92-93]. Widmo pasma S2p (Fig. 3C) wykazuje obecność dwóch nierównocennych atomów siarki (dwa dublety) pochodzących od przyłączonego do powierzchni nanocząstek sulforafanu. Pik 2p3/2 zawiera dwie składowe o energii wiązania odpowiednio 162,5 eV i 164,9 eV. Pierwsza składowa odpowiada atomowi siarki pochodzącemu od grupy izotiocyjanianowej sulforafanu [B. Folkesson et al.; An ESCA investigation of some thiocyanato complexes; J. Electron Spectrosc. Relat. Phenom. 1982: (26): 157-166], natomiast składowa o wyższej energii odpowiada atomowi siarki od grupy sulfotlenkowej sulforafanu [S. R. Kelemen et al.; Direct determination and quantification of sulphur forms in heavy petroleum and coals: 1. The X-ray photoelectron spectroscopy (XPS) approach; Fuel 1990: (69): 939-944]. Przesunięcie chemiczne sygnału względem wartości literaturowej równej 165,8 eV może świadczyć o oddziaływaniu sulforafanu z nanocząstkami selenu poprzez atom tlenu grupy sulfotlenkowej. W próbce obecny jest także azot (pasmo N1s przy energii wiązania równej 400,3 eV) pochodzący z grupy izotiocyjanianowej sulforafanu (Fig. 3D). Analiza XPS potwierdza obecność sulforafanu na powierzchni nanocząstek selenu. Wyznaczony stosunek masowy zawartości sulforafanu do selenu (0,355:1) jest wyższy niż w przypadku analizy EDS, ponieważ widmo XPS jest zbierane z maksymalnie w warstwy 10 nm w głąb materiału.
P r z y k ł a d 6 Badanie cytotoksyczności koniugatu nanocząstek selenu i sulforafanu
Przeprowadzono badanie wstępne w celu określenia zasadności wykorzystania koniugatu nanocząstek selenu i sulforafanu wobec komórek nowotworowych raka piersi MDA-MB-231. Na Fig. 4 znajduje się porównanie cytotoksyczności kombinacji nanocząstek selenu i sulforafanu w postaci nie związanej (SeNPs+SFN) z koniugatem nanocząstek selenu i sulforafanu (SFN-SeNPs). Widoczne jest
PL234 708B1 znacznie silniejsze działanie przeciwnowotworowe otrzymanego koniugatu nanocząstek selenu i sulforafanu (SFN-SeNPs) w stosunku do jego komponentów podanych łącznie, spowodowane najprawdopodobniej lepszymi właściwościami fizykochemicznymi opisanymi w przykładzie nr 2.
W celu dokładnego określenia cytotoksyczności otrzymanego koniugatu nanocząstek selenu i sulforafanu przeprowadzono badania wobec komórek nowotworowych raka piersi (MDA-MB-231 oraz MCF-7), raka okrężnicy (Caco-2 oraz HT-29), raka prostaty (PC-3) oraz kontrolnie wobec komórek prawidłowych okrężnicy (CRL-1790) oraz piersi (MCF-10A). Za pomocą programu GraphPadPrism wyznaczono parametr IC50, który określa stężenie badanego związku (tu: koniugatu) dla którego przeżywalność komórek jest równa 50%. Na Fig. 5 znajduje się wykres obrazujący wartość parametru IC50 uzyskanego za pomocą dwóch testów cytotoksyczności: MTT oraz CVS. Uzyskane dane znajdują się w Tabeli 1. Przedstawione stężenia są wyrażone jako zawartość selenu [ppm] w próbce.
Tabela 1. Wartości IC50 oraz odchylenie standardowe (SD) dla koniugatu nanocząstek selenu i sulforafanu uzyskane za pomocą testu MTT oraz CVS.
Test MTT Test CVS
Linia komórkowa 1C5O [ppm] SD[ppm] 1C5O [ppm] SD [ppm]
MDA-MB-231 0,18 0,01 0,19 0,01
MCF-7 0,25 0,03 0,24 0,03
PC-3 0,17 0,01 0,21 0,03
HT-29 0,21 0,02 0,27 0,02
Caco-2 0,38 0,04 0,42 0,01
CRL-1790 6,31 0,69 6,22 0,19
MCF-10A 4,02 0,13 4,84 0,68
Otrzymane koniugaty nanocząstek selenu i sulforafanu charakteryzują się bardzo dużą selektywnością wobec komórek nowotworowych, dzięki czemu mogłyby mieć zastosowanie w terapii nowotworów. Parametr IC50 dla komórek prawidłowych okrężnicy CRL-1790 oraz piersi MCF-10A jest ponad dziesięciokrotnie większy niż dla komórek nowotworowych raka piersi, raka okrężnicy i prostaty. Oznacza to, że ponad dziesięciokrotnie mniejsze stężenie jest konieczne, aby osiągnąć przeżywalność komórek równą 50% dla komórek nowotworowych niż prawidłowych. W celu określenia wpływu immobilizacji sulforafanu na powierzchni nanocząstek selenu przeprowadzono badanie cytotoksyczności nanocząstek selenu, sulforafanu oraz koniugatu nanocząstek selenu i sulforafanu. Na Fig. 6 znajduje się porównanie cytotoksyczności komponentów koniugatu osobno (nanocząstki selenu oraz sulforafan), a także w postaci koniugatu nanocząstek selenu i sulforafanu. Modyfikacja nanocząstek selenu poprzez immobilizację sulforafanu na ich powierzchni powoduje wzmocnienie ich działania przeciwnowotworowego - stężenie selenu jest odpowiednio niższe, aby uzyskać taki sam efekt cytotoksyczny. Korzystnie, działanie toksyczne otrzymanego koniugatu wobec komórek prawidłowych jest obniżone w stosunku do niemodyfikowych nanocząstek selenu. Wynika to z wzajemnej interakcji sulforafanu i nanocząstek selenu, co jest wyjaśnione dokładnie w przykładzie nr 7.
PL 234 708 B1
Wykorzystane linie komórkowe:
Wszystkie badane linie komórkowe zakupiono z Amerykańskiej Kolekcji Kultur Komórkowych ATTC (American Type Culture Collection).
Linia komórkowa MDA-MB-231
Linia komórkowa MDA-MB-231 to linia komórkowa raka piersi wywodząca się od 51-letniej kobiety rasy kaukaskiej. Komórki MDA-MB-231 nie wykazują ekspresji receptorów estrogenowych, progesteronowych oraz HER-2/Neu.
Linia komórkowa MCF-7
Linia komórkowa MCF-7 to linia komórkowa raka piersi wywodząca się od 69-letniej kobiety rasy kaukaskiej. Komórki MCF-7 wytwarzają receptory estrogenowe, progesteronowe oraz HER-2/Neu.
Linia komórkowa PC-3
Linia komórkowa PC-3 to linia komórkowa raka prostaty wywodząca się od 62-letniego mężczyzny rasy kaukaskiej. Komórki tej linii pochodzą z przerzutów do kości i charakteryzują się dużą inwazyjnością.
Linia komórkowa HT-29
Linia komórkowa HT-29 to linia komórkowa raka okrężnicy wywodząca się od 44-letniej kobiety rasy kaukaskiej. Dużą część populacji komórek HT-29 stanowią komórki kubkowe wydzielające śluz jelitowy.
Linia komórkowa Caco-2
Linia komórkowa Caco-2 to linia komórkowa raka okrężnicy wywodząca się od 72-letniego mężczyzny rasy kaukaskiej. Są to komórki mające zdolności absorpcyjne dzięki wytworzonemu systemu mikrokosmków na ich powierzchni.
Linia komórkowa CRL-1790
Komórki CRL 1790 to prawidłowe komórki pobrane z jelita 21 tygodniowego płodu płci żeńskiej. Morfologicznie przypominają one komórki nabłonka.
Linia komórkowa MCF-10A
Komórki MCF-10A to prawidłowe komórki piersi wywodzące się od 36-letniej kobiety rasy kaukaskiej.
Prowadzenie hodowli komórkowej
Wszystkie linie komórkowe były przechowywane zamrożone w zbiorniku z ciekłym azotem w temperaturze -196°C. W celu rozpoczęcia hodowli ogrzano fiolkę zawierającą komórki strumieniem ciepłego powierza z suszarki, a następnie przeniesiono zawiesinę komórek do butelki hodowlanej. Hodowla była prowadzona w inkubatorze w atmosferze 5% CO2 i 37°C. Komórki inkubowano do osiągnięcia konfluencji 80%, a następne pasażowano. Komórki odklejano za pomocą 0,25% roztworu trypsyny w EDTA. W przypadku hodowli komórek linii CRL-1790 komórki były dodatkowo skrobane z dna butelki, ponieważ nie ulegały całkowitemu odklejeniu od podłoża podczas trypsynizacji. Do doświadczenia zawiesinę komórek linii MCF-7, MDA-MB-231 lub PC-3 o gęstości 40 000 komórek na 1 ml pożywki wysiewano na płytki hodowlane 96-dołkowe. W przypadku linii CRL-1790 oraz MCF-10A użyta była zawiesina komórek o gęstości 80 000 komórek na 1 mL, a w przypadku linii komórkowej Caco-2 oraz HT-29 przygotowano zawiesinę o gęstości 60 000 komórek na 1 mL. Następnie do dołków dodano koniugat nanocząstek selenu i sulforafanu w odpowiednich stężeniach.
Test CVS (ang. Crystal Violet Staining)
Po przepłukaniu dołków zawierających komórki dodawano do każdego dołka po 50 μL 0,5% fioletu krystalicznego i inkubowano 10 min w temperaturze pokojowej. Po tym czasie roztwór fioletu odpipetowano i dodano do każdego dołka po 100 μL laurylosiarczanu sodowego 1% (SDS). Absorbancję roztworu odczytywano przy λ=595 nm używając spektrofotometru POWER WAVE XS.
Test żywotności MTT (ang. methylthiazol tetrazolium salt)
Po przepłukaniu do każdego dołka z komórkami dodano po 50 μL MTT (250 μg/mL) i wstawiono na 3 godziny do inkubatora. Po tym czasie dodano izopropanolu (po 200 μL na każdy dołek). Absorbancję roztworu odczytywano przy λ=570 nm używając spektrofotometru POWER WAVE XS.
P r z y k ł a d 7 Badania interakcji nanocząstek selenu z sulforafanem
Przeprowadzono badanie cytotoksyczności koniugatu nanocząstek selenu i sulforafanu oraz ich składników osobno - nanocząstek selenu i sulforafanu, po czasie inkubacji równym 72 godziny. Koniugaty nanocząstek selenu i sulforafanu otrzymano jak opisano w przykładzie 1. Badania przeprowadzono
PL234 708B1 na dwóch liniach komórkowych raka piersi: MCF-7 i MDA-MB-231. Kontrolnie przeprowadzono badania wobec komórek prawidłowych okrężnicy CRL-1790 oraz piersi MCF-10A. Toksyczność związków - ich wpływ na liczbę żywych komórek określano za pomocą dwóch testów cytotoksyczności (MTT i CVS).
W celu określenia typu interakcji izotiocyjanianów i nanocząstek selenu zastosowano metodę Chou-Talalaya do określenia indeksu Cl (ang. Combination lndex). W przypadku gdy indeks Cl jest mniejszy od 0,9 oznacza występowanie synergizmu, gdy zawiera się między 0,9 a 1,1 - oznacza efekty addytywne, natomiast wartości indeksu Cl powyżej 1,1 wskazują na antagonizm. Dla oddziaływań synergistycznych efekt działania koniugatów jest silniejszy niż efekty działania każdej z substancji osobno. Dodatkowo w podaniu łącznym możliwe jest stosowanie mniejszych dawek leków niż przy podaniu osobnym.
Na Fig. 7 przedstawiono reprezentatywne przykłady badania interakcji nanocząstek selenu i sulforafanu w badaniach in vitro wobec linii komórkowej raka piersi MDA-MB-231 (A) oraz wobec linii komórkowej MCF-7 (B). Wykazano, iż koniugaty nanocząstek selenu i sulforafanu cechują się silniejszym działaniem przeciwnowotworowym niż same nanocząstki selenu i sam sulforafan, gdyż wartości Cl są mniejsze od wartości 0,9 dla całego zakresu frakcji komórek martwych. Dodatkowo w podaniu koniugatu możliwe jest stosowanie mniejszych dawek leków niż przy podaniu osobnym. Wyznaczone indeksy redukcji dawki (DRI) wskazują, że możliwe jest znaczące obniżenie dawki poszczególnych składników koniugatu (Tabela 2).
Tabela 2. Wartości współczynników Cl i DRI dla koniugatu nanocząstek selenu i sulforafanu wobec komórek MDA-MB-231 oraz MCF-7.
MDA-MB-231 MCF-7
Punkt pomiarowy Frakcja komórek martwych CI DRI (stężenie selenu z koniugatu) DRI (stężenie sulforafanu Frakcja komórek martwych CI DRI (stężenie selenu z koniugatu) DRI (stężenie sulforafanu
Z koniugatu) Z koniugatu)
1 0,30 0,40 4,38 5,83 0,23 0,45 3,57 5,77
2 0,45 0,42 3,04 11,31 0,31 0,70 2,09 4,57
3 0,47 0,46 2,69 11,44 0,37 0,84 1,63 4,48
4 0,56 0,45 2,48 20,15 0,53 0,70 1,75 7,94
5 0,58 0,51 2,15 20,30 0,59 0,71 1,66 9,01
6 0,66 0,54 1,97 32,13 0,79 0,66 1,65 18,01
7 0,77 0,51 2,00 80,80 0,85 0,76 1,41 21,29
W celu określenia typu interakcji wobec komórek prawidłowych okrężnicy CRL-1790 (Fig. 7C) oraz piersi MCF-10A (Fig. 7D) przeprowadzono badanie dla takich samych stężeń badanych substancji jak w przypadku komórek raka piersi. Wszystkie punkty doświadczalne charakteryzowały się wartością współczynnika Cl większą niż 1,1, czyli antagonizmem. Dla oddziaływań antagonistycznych efekt działania koniugatu jest słabszy niż efekt działania jego składników stosowanych osobno. Dzięki zastosowaniu koniugatu nanocząstek selenu z sulforafanem możliwe jest obniżenie cytotoksyczności wobec komórek prawidłowych (Tabela 3).
PL 234 708 Β1
Tabela 3. Wartości współczynników Cl dla koniugatu nanocząstek selenu i sulforafanu wobec komórek CRL-1790 oraz MCF-10A.
CRL-1790 MCF-10A
Punkt pomiarowy Frakcj a komórek martwych Cl Frakcja komórek martwych Cl
1 0,01 2,02 0,01 2,99
2 0,02 2,29 0,08 1,26
3 0,04 1,90 0,15 1,21
4 0,05 2,12 0,21 1,18
5 0,07 1,88 0,21 1,81
6 0,10 2,17 0,20 2,14
7 0,16 2,07 0,20 2,47
Zgodnie ze stanem techniki znane jest przeciwnowotworowe działanie nanocząstek selenu. Nieoczekiwanie okazało się, że koniugat zawierający nanocząstki selenu i izotiocyjanian posiada lepsze własności przeciwnowotworowe niż same nanocząstki selenu, co nie było do tej pory opisane ani sugerowane. Nanocząstki selenu modyfikowane sulforafanem charakteryzują się antagonizmem w komórkach prawidłowych, co powoduje obniżenie cytotoksyczności koniugatu względem zdrowej tkanki, ale jednocześnie w komórkach nowotworowych charakteryzuje się on synergizmem co zwiększa efekt cytotoksyczny w tkance nowotworowej. Wykazany synergizm działania substancji czynnych jest efektem bardzo korzystnym, ponieważ pozwala obniżyć stężenie efektywne leku. Podanie koniugatu nanocząstek selenu i sulforafanu umożliwia dwukrotne obniżenie stężenia nanocząstek selenu oraz osiemdziesięciokrotne obniżenie stężenia sulforafanu dla największych frakcji komórek martwych MDA-MB-231. Natomiast w przypadku linii komórkowej MCF-7 możliwe jest obniżenie dawki nanocząstek selenu o połowę, a dla sulforafanu możliwe jest ponad dwudziestokrotne obniżenie stężenia dla największych frakcji komórek martwych. Jest to szczególnie ważne, ponieważ komórki MDA-MB-231 charakteryzują się brakiem receptorów estrogenowych, progesteronowych i HER-2/Neu, co powoduje, że są bardziej oporne na terapię. Tymczasem koniugaty nanocząstek selenu i sulforafanu charakteryzują się dużą cytotoksycznością wobec tych komórek. Otrzymany koniugat jest zatem selektywny pod względem działania cytotoksycznego - cechuje się mniejszą toksycznością układową, a silniejszym działaniem przeciwnowotworowym - wykazuje lepsze właściwości niż same nanocząstki selenu. Leki przeciwnowotworowe powinny cechować się takimi właściwościami, dlatego koniugat według wynalazku będzie użyteczny w leczeniu nowotworów.
Przykład 8 Badania toksyczności koniugatu nanocząstek selenu i sulforafanu in vivo
Procedury doświadczalne zostały przeprowadzone na podstawie zgody nr 43/2014, wydanej przez IV Lokalną Komisję Etyczną ds. Doświadczeń na Zwierzętach w Warszawie. Badania toksyczności koniugatu nanocząstek selenu i sulforafanu przeprowadzono na dorosłych samcach szczurów stada Cmd: (WI)WU Wistar o masie 200 g. Wykonano iniekcję roztworu koniugatu oraz fizjologicznego roztworu soli (NaCI) jako kontroli do żyły ogonowej szczura. Następnie po okresie czasu równym 24 h wykonano badania krwi (gazometria, elektrolity, morfologia i biochemia) i badanie ogólne moczu w celu określenia toksyczności koniugatu. Wyniki zostały przedstawione w Tabeli 4.
PL234 708B1
Tabela 4. Wyniki gazometrii, hematologii, biochemii i badania ogólnego moczu szczura kontrolnego oraz szczura po podaniu dawki 100 mg koniugatu na 1 kg masy ciała.
Kontrola Dawka lOOmg/kg
Gazometria
pH 7,31 7,36
Ciśnienie parcjalne dwutlenku węgla pCO2 [mmHg] 45 48
Stężenie wodorowęglanów HCO3 [mmol/L] 21,0 25,3
Ciśnienie parcjalne tlenu pO2[mmHg] 57 65
Sód Na+ [mmol/L] 136 141
Potas K+ [mmol/L] 6,7 5,4
Chlor Cl- [mmol/L] 107 108
Hematologia
Erytrocyty [T/l] 7,1 7,4
Hemoglobina [g/dl] 14,7 15,4
Hematokryt [%] 42,8 45,0
MCV [fl] 60,2 60,6
MCH [pg] 20,7 20,7
MCHC [g/dL] 34,3 34,2
Płytki krwi [G/l] 834 987
RDW-CY [%] 13,30 14,10
Leukocyty Razem [G/l] 6,72 7,91
Neutrofile [%] 12,5 32,8
Limfocyty [%] 82,6 65,4
Monocyty [%] 3,9 1,5
Eozynofile[%] 0,9 0,3
Bazofile [%] 0,10 0,00
Biochemia
Kreatynina [mg/dl] 0,3 0,4
Mocznik [mg/dl] 50,0 49,0
Badanie ogólne moczu
Barwa żółty żółty
Przejrzystość przejrzysty przejrzysty
Glukoza ujemny ujemny
Bilirubina ujemny ujemny
Ciała ketonowe ujemny ujemny
Ciężar właściwy [g/ml] 1,025 1,030
Erytrocyty ujemny ujemny
pH 7,5 6,5
Białko[mg/dl] 30 30
Lrobilinogen [mg/dl] 0,2 0,2
Azotyny ujemny ujemny
Leukocyty śladowe śladowe
Badanie gazometryczne krwi tętniczej wykazało brak znaczących różnic pomiędzy szczurem kontrolnym, a szczurem po podaniu dawki 100 mg koniugatu na 1 kg masy ciała. Równowaga kwasowozasadowa, wymiana gazowa organizmu oraz stężenie elektrolitów nie uległy zaburzeniu po podaniu koniugatu nanocząstek selenu i sulforafanu.
PL 234 708 B1
Zarówno badanie hematologiczne jak i badanie ogólne moczu nie wykazało zmian fizjologicznych u szczura po podaniu koniugatu. Wszystkie parametry znajdują się w granicach normy. Zawartość białka w moczu równa 30 mg/dL oraz śladowe ilości leukocytów są u szczurów zjawiskiem fizjologicznym [E. J. Keeble, A Meredith; BSAVA manual of rodents and ferrets; Quedgeley: British Small Animal Veterinary Association. 2009: 191-302]. Natomiast wyższa zawartość płytek krwi u szczurów niż u człowieka jest także zjawiskiem normalnym [J. E. Harknesset al.; Harkness and Wagner's Biology and Medicine of Rabbits and Rodents; 5th ed. Ames: Wiley-Blackwell. 2010: 116-131].
W celu określenia czynności nerek wykonano badanie biochemiczne - określono zawartość kreatyniny i mocznika we krwi. Zarówno w przypadku szczura kontrolnego jak i szczura badanego wartości wskazują na prawidłową pracę nerek.
Przeprowadzono także badanie akumulacji selenu w narządach szczura. Na Fig. 8 przedstawiono stężenie selenu zakumulowanego w narządach szczura uzyskane za pomocą metody ICP-MS. Największe stężenie selenu znajdowało się w śledzionie, wątrobie i nerkach, co jest spowodowane usuwaniem koniugatu nanocząstek selenu i sulforafanu z organizmu szczura przez układ siateczkowośródbłonkowy.
Podsumowując, koniugat nanocząstek selenu i sulforafanu w stężeniu 100 mg na kilogram masy ciała nie powoduje efektów toksycznych w czasie 24 godzin od podania preparatu. Niska toksyczność leków przeciwnowotworowych jest bardzo ważnym elementem, dzięki czemu możliwe byłoby zastosowanie przedstawionego koniugatu nanocząstek selenu z izotiocyjanianami w terapii klinicznej.

Claims (6)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Koniugat o właściwościach przeciwnowotworowych zawierający nanocząstki selenu modyfikowane co najmniej jednym izotiocyjanianem jako substancją wzmacniającą działanie nanocząstek selenu do zastosowania w leczeniu nowotworu, przy czym co najmniej jeden izotiocyjanian jest immobilizowany na powierzchni nanocząstek selenu.
  2. 2. Koniugat według zastrz. 1, znamienny tym, że izotiocyjanian wybrany jest z grupy obejmującej sulforafan, izotiocyjanian fenyloetylu, izotiocyjanian benzylu i izotiocyjanian allilu, izotiocyjanian 3-metyloindolu i ich analogi obejmujące izotiocyjanian 2-oksoheptylu, alyssin, izotiocyjanian 2-oksoheksylu oraz produkty ich rozkładu takie jak indolo-3-karbinol, lub ich mieszaninę.
  3. 3. Koniugat według zastrz. 1 lub 2, znamienny tym, że izotiocyjanianem jest sulforafan.
  4. 4. Koniugat według zastrz. 1 lub 3, znamienny tym, że rozmiar średnicy nanocząstek koniugatu jest w zakresie 60-120 nm, korzystniej średnica nanocząstek koniugatu wynosi około 80±20 nm, korzystniej około 80 nm, najkorzystniej około 100 nm.
  5. 5. Koniugat według zastrz. 1-4, znamienny tym, że stosowany jest w leczeniu nowotworu wybranego z nowotworu piersi, raka piersi, nowotworu jajnika, nowotworu prostaty, nowotworu żołądka, nowotworu tarczycy, drobnokomórkowego raka płuc, nowotworu wątroby, płaskonabłonkowego raka głowy i szyi, chłoniaków, szpiczaka mnogiego, choroby Hodgkina, korzystnie raka piersi.
  6. 6. Koniugat według zastrz. 1-5, znamienny tym, że stosowany jest w leczeniu nowotworu piersi charakteryzującego się brakiem receptorów estrogenowych, progesteronowych i HER-2/Neu.
PL426791A 2018-08-27 2018-08-27 Koniugaty nanocząstek selenu i izotiocyjanianów do zastosowania w leczeniu nowotworów PL234708B1 (pl)

Priority Applications (3)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL426791A PL234708B1 (pl) 2018-08-27 2018-08-27 Koniugaty nanocząstek selenu i izotiocyjanianów do zastosowania w leczeniu nowotworów
EP19853302.8A EP3843754B1 (en) 2018-08-27 2019-08-26 Conjugates of selenium and isothiocyanate nanoparticles for use in the treatment of breast cancer
PCT/PL2019/050047 WO2020046153A1 (en) 2018-08-27 2019-08-26 Conjugates of selenium and isothiocyanate nanoparticles for use in the treatment of tumors

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL426791A PL234708B1 (pl) 2018-08-27 2018-08-27 Koniugaty nanocząstek selenu i izotiocyjanianów do zastosowania w leczeniu nowotworów

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL426791A1 PL426791A1 (pl) 2019-08-12
PL234708B1 true PL234708B1 (pl) 2020-03-31

Family

ID=67549996

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL426791A PL234708B1 (pl) 2018-08-27 2018-08-27 Koniugaty nanocząstek selenu i izotiocyjanianów do zastosowania w leczeniu nowotworów

Country Status (3)

Country Link
EP (1) EP3843754B1 (pl)
PL (1) PL234708B1 (pl)
WO (1) WO2020046153A1 (pl)

Families Citing this family (1)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
CN111568892A (zh) * 2020-05-26 2020-08-25 中南大学湘雅二医院 Aitc的用途

Family Cites Families (5)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
CN102657866A (zh) * 2012-05-06 2012-09-12 苟春虎 防癌抗癌胶囊
PL402631A1 (pl) * 2013-02-01 2014-08-04 Uniwersytet Gdański Środek pochodzenia roślinnego o cytotoksycznym działaniu wobec nowotworu piersi
PL232754B1 (pl) * 2014-06-04 2019-07-31 Politechnika Krakowska Im Tadeusza Kosciuszki Sposób wirowania nanocząstek srebra, złota, miedzi, platyny, niklu, selenu albo ceru
PL235779B1 (pl) * 2015-10-27 2020-10-19 Centrum Badan Molekularnych I Makromolekularnych Polskiej Akademii Nauk Nowe analogi sulforafanu, ich prekursory, sposób ich wytwarzania oraz zastosowanie
CN106668060A (zh) * 2017-01-22 2017-05-17 朱定祥 含有萝卜硫素和硒的抗癌制剂及其制备方法

Also Published As

Publication number Publication date
EP3843754B1 (en) 2024-02-07
WO2020046153A1 (en) 2020-03-05
PL426791A1 (pl) 2019-08-12
EP3843754A4 (en) 2022-05-18
EP3843754A1 (en) 2021-07-07

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Wang et al. Biocatalytic and antioxidant nanostructures for ROS scavenging and biotherapeutics
Zhang et al. In vivo renal clearance, biodistribution, toxicity of gold nanoclusters
Cheng et al. Biomimetic material degradation for synergistic enhanced therapy by regulating endogenous energy metabolism imaging under hypothermia
Ganeshkumar et al. Spontaneous ultra fast synthesis of gold nanoparticles using Punica granatum for cancer targeted drug delivery
Wang et al. Trienzyme-like iron phosphates-based (FePOs) nanozyme for enhanced anti-tumor efficiency with minimal side effects
Liu et al. S-nitrosothiols loaded mini-sized Au@ silica nanorod elicits collagen depletion and mitochondrial damage in solid tumor treatment
Bhattarai et al. Gold nanotriangles: scale up and X-ray radiosensitization effects in mice
Bwatanglang et al. In vivo tumor targeting and anti-tumor effects of 5-fluororacil loaded, folic acid targeted quantum dot system
Zeebaree et al. Diagnosis of the multiple effect of selenium nanoparticles decorated by Asteriscus graveolens components in inhibiting HepG2 cell proliferation
Pramanik et al. An in-vivo study for targeted delivery of copper-organic complex to breast cancer using chitosan polymer nanoparticles
Syama et al. Raman spectroscopy for the detection of organ distribution and clearance of PEGylated reduced graphene oxide and biological consequences
Yuan et al. Bicompatible porous Co3O4 nanoplates with intrinsic tumor metastasis inhibition for multimodal imaging and DNA damage–mediated tumor synergetic photothermal/photodynamic therapy
Krug et al. Sulforaphane-conjugated selenium nanoparticles: towards a synergistic anticancer effect
Fowler et al. Bismuth
Pereverzeva et al. Intravenous tolerance of a nanoparticle-based formulation of doxorubicin in healthy rats
CN104609457B (zh) 超稳定硫化铜纳米簇的制备方法及其应用
Ho et al. Cancer-targeted fucoidan‑iron oxide nanoparticles for synergistic chemotherapy/chemodynamic theranostics through amplification of P-selectin and oxidative stress
Steckiewicz et al. Assessment of Anti-Tumor potential and safety of application of Glutathione stabilized Gold Nanoparticles conjugated with Chemotherapeutics
Sánchez-Paradinas et al. Enhanced cytotoxic activity of bile acid cisplatin derivatives by conjugation with gold nanoparticles
Pandey et al. Theranostic carbon dots ‘clathrate-like’nanostructures for targeted photo-chemotherapy and bioimaging of cancer
Li et al. Orchestrated copper-loaded nanoreactor for simultaneous induction of cuproptosis and immunotherapeutic intervention in colorectal cancer
WO2016077811A1 (en) Targeting intracellular copper ions for inhibiting angiogenesis using nanoparticles of ternary inorganic metal sulfide m1m2s4 (m1, independently, is mg, ca, mn, fe, or zn; m2=mo or w) compounds to treat metastatic cancer
PL234708B1 (pl) Koniugaty nanocząstek selenu i izotiocyjanianów do zastosowania w leczeniu nowotworów
CN113559276A (zh) 一种奥拉帕利-镓复合纳米药物及其制备方法和应用
Su et al. Roles of PTEN gene methylation in Se-CQDs induced mitochondrial apoptosis of osteosarcoma cells