PL234592B1 - Sposób izolowania śluzu ślimaka, kompozycja i zastosowanie śluzu ślimaka Limax maximus - Google Patents
Sposób izolowania śluzu ślimaka, kompozycja i zastosowanie śluzu ślimaka Limax maximus Download PDFInfo
- Publication number
- PL234592B1 PL234592B1 PL413884A PL41388415A PL234592B1 PL 234592 B1 PL234592 B1 PL 234592B1 PL 413884 A PL413884 A PL 413884A PL 41388415 A PL41388415 A PL 41388415A PL 234592 B1 PL234592 B1 PL 234592B1
- Authority
- PL
- Poland
- Prior art keywords
- mucus
- snail
- snails
- mass
- parts
- Prior art date
Links
Landscapes
- Medicines Containing Material From Animals Or Micro-Organisms (AREA)
- Agricultural Chemicals And Associated Chemicals (AREA)
Abstract
Przedmiotem zgłoszenia jest sposób izolacji śluzu ślimaka Limax maximus, kompozycja a także zastosowanie śluzu do wytwarzania preparatów o właściwościach bakteriostatycznych i bakteriobójczych. Preparaty mogą być stosowane na skórę, jak i błony śluzowe zewnętrznie i wewnętrznie. Opisana metoda wykorzystuje powszechnie dostępny gatunek ślimaka, jest nieszkodliwa dla zwierząt, a dzięki zastosowaniu roztworów wodnych nie powoduje powstawania odpadów.
Description
Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest sposób izolacji śluzu, kompozycja zawierająca ten śluz, a także jego zastosowanie do wytwarzania preparatów o właściwościach przeciwbakteryjnych. Preparaty mogą być stosowane na skórę, jak i błony śluzowe, zewnętrznie i wewnętrznie.
Znane jest z opisu zgłoszenia patentowego nr BG 20100110665 wykorzystanie właściwości przeciwbakteryjnych śluzu i hemolimfy ślimaków muszlowych, Helix aspersa i Rapana venosa. Są to jednak gatunki niewystępujące naturalnie w Polsce, co więcej ich hodowla wymaga sztucznych i często kosztownych warunków, przez co wykorzystanie ich do pozyskiwania związków o aktywności biologicznej jest znacząco ograniczone.
Nieoczekiwanie okazało się, że śluz ślimaków bezmuszlowych Limax maximus wykazuje bakteriostatyczne działanie w stosunku do bakterii chorobotwórczych dla człowieka, wywołujących stan zapalny przewodu pokarmowego, który w pewnych przypadkach rozwijać się może do uogólnienia procesu chorobowego z zajęciem narządów wewnętrznych i posocznicą.
Z opisów zgłoszeń patentowych WO2007124625 i US2010048457, znana jest metoda izolowania z ciała ślimaków konkretnych cząsteczek (glikoproteiny i polisacharydy), która polega na homogenizacji całych ślimaków, a następnie ekstrakcji tych cząsteczek etanolem. Jednak wytrząsanie w etanolu może powodować degradację białek ze śluzu, jest szkodliwe dla ślimaków, trudne w utylizacji i szkodliwe dla środowiska.
Celem wynalazku było opracowanie metody izolowania samego śluzu, pozwalającej na ponownie wykorzystanie ślimaków do otrzymywania śluzu, przy udziale roztworu izoosmotycznego względem ślimaków, nieszkodliwego dla białek, środowiska i łatwego w utylizacji.
Ślimak z gatunku Limax maximus należy do rodziny pomrowiowatych (Limacidae). Jest to jeden z największych ślimaków lądowych. Ślimaki te charakteryzują się szarą barwą ciała z ciemnymi plamami zawsze widocznymi na płaszczu, mają długości do 20 cm. Stopa tych ślimaków jest zwykle jasno szara lub jasno żółta. Prowadzą nocny tryb życia. Ich polska nazwa to pomrów wielki. Na terenie Polski występują bardzo licznie, nie są one gatunkiem chronionym. Z uwagi na to, że jest to gatunek agresywny, w miejscach w których bytuje, głównie parkach i ogrodach znajdujących się blisko siedzib ludzkich, jest on gatunkiem dominującym w obrębie swojej grupy zwierząt, toteż uważany jest za szkodnika, zjadając wszystkie rośliny ogrodowe, zarówno uprawne jak i ozdobne.
Istota sposobu według wynalazku polega na tym, że żywe ślimaki Limax maximus wytrząsa się w fizjologicznym roztworze NaCI w sposób umożliwiający omycie ślimaka ze śluzu, przy jednoczesnym przeżyciu osobników. Wytrząsanie prowadzi się do momentu stwierdzenia zmian charakteru roztworu, który jest możliwie jednolicie galaretowaty. Stosunek wagowo-objętościowy masy ślimaków do ilości roztworu NaCI powinien być tak dobrany, aby zachować stabilizację białek w śluzie. Kolejno, po odłowieniu zwierząt, roztwór odwirowuje się, a uzyskany supernatant poddaje się dializie w celu usunięcia soli i liofilizacji w celu usunięcia rozpuszczalnika.
Korzystnie jest, gdy stosunek wagowo-objętościowy masy ślimaków do ilości roztworu NaCI wynosi od 1:5 do 1:15.
Istotą wynalazku jest również kompozycja, która zawiera śluz izolowany według sposobu będącego przedmiotem wynalazku oraz ewentualnie nośniki i/lub środki pomocnicze i/lub rozcieńczalniki.
Korzystnie jest gdy kompozycja stanowi formę maści, kremów, żeli, past, roztworów, mazideł, zawiesin i emulsji. Korzystne jest szczególnie nadanie postaci żelu, który dzięki hydrofilowemu charakterowi odpowiada właściwościom śluzu.
Istotą jest także zastosowanie śluzu ślimaka Limax maximus do wytwarzania wyrobu medycznego, niebędącego lekiem, który zapobiega występowaniu, hamuje wzrost lub zwalcza bakterie, korzystnie z rodzaju Salmonella.
Istotą wynalazku jest również medyczne zastosowanie śluzu ślimaka Limax maximus do wytwarzania leków do leczenia zakażeń bakteryjnych, o etiologii zwłaszcza Salmonella, korzystnie S. typhimurium i S. enteritidis.
Preparaty zawierające śluz ślimaka mogą być zastosowane na skórę i błony śluzowe zewnętrznie i wewnętrznie.
Testy na ludzkich fibroblastach potwierdziły brak toksyczności śluzu ślimaka tego gatunku.
Duża dostępność w warunkach naturalnych na terenie kraju oraz łatwość hodowli tego gatunku ślimaka, jest atutem przedstawionego wynalazku. Opracowana metoda izolacji śluzu jest nieinwazyjna, nieszkodliwa dla ślimaków. Metoda izolacji jest także mniej szkodliwa dla białek zawartych w śluzie, dzięki rezygnacji z wykorzystania etanolu, jak w innych znanych metodach. Dodatkowo, ponieważ
PL 234 592 B1 wszystkie stosowane w procesie pozyskiwania śluzu roztwory są roztworami wodnymi, nie dochodzi do generowania szkodliwych odpadów.
Poniżej podano przykłady możliwych kompozycji poprzez składy wybranych preparatów.
Skład preparatu 1
Śluz
Metyloceluloza 4000 cp
Woda oczyszczona
Skład preparatu 2
Śluz
Metyloceluloza 1500 cp
Woda oczyszczona
Skład preparatu 3
Śluz
Metyloceluloza 4000 cp Glicerol
Woda oczyszczona
Skład preparatu 4
Śluz
Metyloceluloza 4000 cp Glikol propylenowy-1,2 Woda oczyszczona
Skład preparatu 5
Śluz
Metyloceluloza 4000 cp
Glikol polioksyetylenowy 200
Woda oczyszczona
Skład preparatu 6
Śluz
Metyloceluloza 4000 cp
Glicerol
Woda oczyszczona
Skład preparatu 7
Śluz
Metyloceluloza 1500 cp
Glikol polioksyetylenowy 200
Woda oczyszczona
Skład preparatu 8
Śluz
Metyloceluloza 1500 cp Glikol propylenowy-1,2 Woda oczyszczona
Skład preparatu 9
Śluz
Metyloceluloza 1500 cp Glicerol
Woda oczyszczona
0,2 części masowych
4,0 części masowych 95,8 części masowych
0,2 części masowych
4,0 części masowych
95.8 części masowych
0,2 części masowych
4,0 części masowych
5,0 części masowych
90.8 części masowych
0,2 części masowych
4,0 części masowych 10,0 części masowych
85.8 części masowych
0,2 części masowych
4,0 części masowych 15,0 części masowych
80.8 części masowych
0,2 części masowych
4,0 części masowych 15,0 części masowych
80.8 części masowych
0,2 części masowych
4,0 części masowych
5,0 części masowych
95.8 części masowych
0,2 części masowych
4,0 części masowych
5,0 części masowych
90.8 części masowych
0,2 części masowych
4,0 części masowych
5,0 części masowych 90,8 części masowych
Izolacja śluzu ślimaka Limax maximus
P r z y k ł a d 1: Ślimaki gatunku Limax maximus pozyskiwane są z odłowu w środowisku naturalnym, np. przydomowych ogrodów. Jest to gatunek o nocnym trybie życia i zbiory odbywają się nocą. Ślimaki przetrzymywane są w glinianych naczyniach, z dostępem tlenu, światła słonecznego i słodkiej wody oraz pożywienia w postaci roślin ogrodowych.
Śluz pozyskiwany jest w następujący sposób: ślimaki w ilości 5 osobników dorosłych na jedno powtórzenie (ok. 40 g) umieszcza się w szklanym naczyniu, następnie uzupełnia się je buforowanym
PL 234 592 Β1
0,9% roztworem NaCI o temperaturze pokojowej, w stosunku 1:9 wagowo-objętościowym. Tak przygotowane ślimaki ostrożne wytrząsa się na wytrząsarce laboratoryjnej rotacyjnej, firmy Elpan - water bath shakertype 357. Ślimaki nie ulegają uszkodzeniu, a śluz osmotycznie odpływa z ich ciała. Wytrząsanie prowadzi się przez 20 minut przy 150 obr/min., otrzymując w miarę jednolity, galaretowaty roztwór, natomiast stan ślimaków wskazuje na ich pełne omycie. Następnie zwierzęta odławia się.
Pozyskaną mieszaninę poddaje się wirowaniu na urządzeniu firmy Sigma przez 15 minut przy 15 000 rpm w celu usunięcia zanieczyszczeń. Po tym etapie przeprowadza się proces dializy w 10°C (12 wymian wody, co ok. 3 h z przerwą nocną), mający na celu usunięcie soli z preparatu w zlewkach, a po jego zakończeniu całość liofilizuje się aż do momentu całkowitego usunięcia wody.
Przykład 2: Postępuje się jak w przykładzie 1, z tym, że wstrząsanie ślimaków w roztworze NaCI, prowadzi się przez 30 minut przy 120 obr/min., oraz w stosunku wagowo-objętościowym ślimaków do NaCI 1:15. Dalej postępuje się jak w przykładzie 1.
Przykład 3: Postępuje się jak w przykładzie 1, z tym, że wstrząsanie ślimaków w roztworze NaCI, prowadzi się przez 10 minut przy 180 obr/min., oraz w stosunku wagowo-objętościowym ślimaków do NaCI 1:5. Dalej postępuje się jak w przykładzie 1.
Z kolei osad po wirowaniu, ze wszystkich trzech powtórzeń, badany był pod kątem mikrobiologicznym. Wyniki wymazów pobranych z ciał ślimaków przed izolacją śluzu potwierdzają znikomą obecność żywych bakterii w śluzie badanych ślimaków oraz dużą liczbę bakterii w osadzie uzyskanym po wirowaniu na etapie izolacji śluzu. Jest to zgodne z założeniem, że wirowanie jest etapem mającym za zadanie usunięcie ewentualnych zanieczyszczeń oraz bakterii. Ponadto należy dodać, że ślimaki, jak wspomniano wyżej, żyją w środowisku skażonym działalnością ludzką oraz zwierząt domowych, co mogłoby powodować nagromadzenie się mikroorganizmów chorobotwórczych w naskórnym śluzie ślimaków. Taka sytuacja nie ma jednak miejsca, co widać po wynikach wymazów załączonych w tabeli 1. Na podstawie wymazów podjęto decyzję o sprawdzeniu właściwości przeciwbakteryjnych w stosunku do wybranych mikroorganizmów chorobotwórczych. Wybrane do badania mikroorganizmy są powszechnie występującymi w środowisku i wywołującymi infekcje mikroorganizmami. Skupiono się na 4 szczepach, które są najpowszechniejsze i jak np. w przypadku S. aureus w wielu przypadkach odporne na działanie aktualnie dostępnych antybiotyków. W tym celu wykonano m.in. test na przeżywalność na płytce 96-dołkowej.
Tabela 1
| typ posiewu | badany gatunek ślimaka | wynik |
| różnicowy bezpośredni | ciało ślimaka- Limax maximus (Przykład 1) | Escherichia coli (niefermentująca) - pojedynczo |
| Enterococcus spp. - pojedynczo | ||
| ciało ślimaka- Limax maximus (Przykład 2) | brak wzrostu bakterii | |
| ciało ślimaka- Limax maximus (Przykład 3) | Enterococcus spp, - pojedynczo | |
| osad po wirowaniu - Limax maximus | Enterococcus faecalis - bardzo licznie | |
| Serratia marcescens - obficie | ||
| posiew po namnożeniu | ciało ślimaka- Limax tnaximus (Przykład 1) | tj. wyżej |
| ciało ślimaka- Limax maximus (Przykład 2) | ||
| ciało ślimaka- Łimox maximus (Przykład 3) | ||
| osad po wirowaniu - Limax maximus | ||
| badanie mikologiczne | ciało ślimaka- Linwc mojcimus (Przykład 1) | brak wzrostu grzybów drożdżopodobnych i pleśniowych |
| ciało ślimaka- Limox maximus (Przykład 2) | ||
| ciało ślimaka- Linwc nwcimus (Przykład 3) | ||
| osad po wirowaniu - Limax maximus |
PL 234 592 Β1
Badanie właściwości przeciwbakteryjnych śluzu ślimaka Limax maximus.
Badania potwierdzające właściwości bakteriostatyczne śluzu ślimaka Limax maximus wykonano metodą krążkowo-dyfuzyjną. Rozpuszczono liofilizowany śluz w wodzie uzyskując stężenie 2 mg śluzu/ml roztworu. Przygotowano płytki do hodowli mikrobiologicznej z podłożem Mueller Hinton II Agar. Firmy GRASO® BIOTECH. Na płytki wysiano zawiesinę bakterii o zmętnieniu 0,5 wg skali McFarlanda. Przeciwbakteryjność śluzów badano na 4 szczepach bakteryjnych wzorcowych, tj.:
- Salmonella typhimurium ATCC 1402
- Salmonella enteritidis ATCC 13076
- Escherichia coli ATCC 25922
- Staphylococcus aureus MSSA ATCC 29213
Na płytki z podłożem agarowym i wysianymi bakteriami nakładano sterylne krążki o średnicy 6 mm. Na każdy krążek nałożono po 5 μΙ lub 10 μΙ odpowiedniego stężenia badanego śluzu. Płytki umieszczono w cieplarce o temperaturze 37°C i pozostawiono w tych warunkach na 22 h. Po tym czasie płytki wyjęto z cieplarki i poddano wizualnej ocenie występujące strefy zahamowania wzrostu.
Badanie przeciwbakteryjnych właściwości śluzu ślimaka Limax maximus z jednoczesnym określeniem MIC.
Przygotowano jałową płytkę 96-dołkową. Do każdego dołka zaaplikowano 200 μΙ pożywki BHI Bulion firmy GRASO® BIOTECH. Do każdego dołka dodano po 2 μΙ płynnej hodowli bakteryjnej o zmętnieniu 1 w skali McFarlanda. Do tak uzyskanej zawiesiny dodano po 20 μΙ odpowiednio rozcieńczonych wodnych roztworów śluzu ślimaka Limax maximus tak, by końcowe stężenia w dołkach wynosiły odpowiednio:
- 2 mg liofilizowanego śluzu/ml
-1 mg/ml
- 0,5 mg/ml
- 0,25 mg/ml
- 0,125 mg/ml
- 0,0625 mg/ml
Każde stężenie badane było w trzech powtórzeniach. Wykonano także, również w trzech powtórzeniach, kontrolę, którą stanowiła pożywka z dodatkiem zawiesiny bakteryjnej o zmętnieniu 1 w skali McFarlanda.
Po aplikacji wszystkich roztworów i płynów na płytkę, zamknięto ją szczelnie parafilmem w celu ochrony przed parowaniem i wstawiono do cieplarki o temperaturze 37°C i pozostawiono w niej na 20 h. Po tym czasie płytki wyjęto i zmierzono stopień zmętnienia w poszczególnych dołkach, korzystając z czytnika płytek.
Wyniki przedstawiono na wykresie 1.
Przezywalność % - śluz L. maximus
C kontrola «2 mg/ml - 1 mg/m! »0.5 mg/ml -.< 0,25 mg/ml 0,125 mg/ml «0,0625 mg/ml
Wykres 1. Wynik testu płytkowego śluzu Limax maximus.
PL 234 592 B1
Na podstawie uzyskanych danych i przygotowanych na ich podstawie wykresów obserwuje się, iż w przypadku śluzu ślimaków Limax maximus, wpływa on na przeżywalność hamując przyrost bakterii Salmonella typhimurium i Salmonella enteritidis. W przypadku bakterii S. typhimurium oraz S. enteritidis, najlepiej działającym stężeniem jest stężenie 2 mg/ml, które hamuje przyrost bakterii kolejno o 59% oraz 35%. W przypadku zastosowania stężenia 1 mg/ml hamuje on przyrost bakterii o kolejno 54% oraz 43%. W przypadku S. enteritidis, zastosowanie śluzu w stężeniu 0,5 mg/ml także hamuje przyrost tych bakterii o ok. 28%.
Claims (6)
- Zastrzeżenia patentowe1. Sposób izolacji śluzu ślimaka, znamienny tym, że żywe ślimaki Limax maximus wytrząsa się w fizjologicznym roztworze NaCI w sposób umożliwiający omycie ślimaka ze śluzu, przy jednoczesnym przeżyciu osobników i pozwalający na wizualną ocenę zmian charakteru roztworu, przy czym stosunek wagowo-objętościowy masy ślimaków do ilości roztworu NaCI powinien być tak dobrany aby zachować stabilizację białek w śluzie, następnie, po odłowieniu zwierząt, roztwór odwirowuje się, a uzyskany supernatant poddaje się dializie w celu usunięcia soli i liofilizacji w celu usunięcia rozpuszczalnika.
- 2. Sposób, według zastrz. 1, znamienny tym, że stosunek wagowo-objętościowy masy ślimaków do ilości roztworu NaCI wynosi od 1:5 do 1:15.
- 3. Kompozycja, znamienna tym, że zawiera śluz izolowany według sposobu opisanego w zastrz. 1 i 2 oraz ewentualnie nośniki i/lub środki pomocnicze i/lub rozcieńczalniki.
- 4. Kompozycja, według zastrz. 3, znamienna tym, że jest w postaci maści, kremów, żeli, past, roztworów, mazideł, zawiesin i emulsji.
- 5. Zastosowanie śluzu ślimaka Limax maximus do wytwarzania wyrobu medycznego, zapobiegającego występowaniu, hamującego wzrost lub zwalczającego bakterie, zwłaszcza z rodzaju Salmonella.
- 6. Zastosowanie śluzu ślimaka Limax maximus do wytwarzania leków do leczenia infekcji bakteryjnych, o etiologii zwłaszcza Salmonella, zwłaszcza S. typhimurium i S. enteritidis.
Priority Applications (1)
| Application Number | Priority Date | Filing Date | Title |
|---|---|---|---|
| PL413884A PL234592B1 (pl) | 2015-09-09 | 2015-09-09 | Sposób izolowania śluzu ślimaka, kompozycja i zastosowanie śluzu ślimaka Limax maximus |
Applications Claiming Priority (1)
| Application Number | Priority Date | Filing Date | Title |
|---|---|---|---|
| PL413884A PL234592B1 (pl) | 2015-09-09 | 2015-09-09 | Sposób izolowania śluzu ślimaka, kompozycja i zastosowanie śluzu ślimaka Limax maximus |
Publications (2)
| Publication Number | Publication Date |
|---|---|
| PL413884A1 PL413884A1 (pl) | 2017-03-13 |
| PL234592B1 true PL234592B1 (pl) | 2020-03-31 |
Family
ID=58231102
Family Applications (1)
| Application Number | Title | Priority Date | Filing Date |
|---|---|---|---|
| PL413884A PL234592B1 (pl) | 2015-09-09 | 2015-09-09 | Sposób izolowania śluzu ślimaka, kompozycja i zastosowanie śluzu ślimaka Limax maximus |
Country Status (1)
| Country | Link |
|---|---|
| PL (1) | PL234592B1 (pl) |
Cited By (1)
| Publication number | Priority date | Publication date | Assignee | Title |
|---|---|---|---|---|
| WO2021167477A1 (en) * | 2020-02-20 | 2021-08-26 | Uniwersytet Medyczny Im. Piastów Śląskich We Wrocławiu | Method of obtaining of preparation from mucus of arion rufus or limax maximus slugs, exhibiting biological properties against keratinocytes and melanoma cells |
-
2015
- 2015-09-09 PL PL413884A patent/PL234592B1/pl unknown
Cited By (1)
| Publication number | Priority date | Publication date | Assignee | Title |
|---|---|---|---|---|
| WO2021167477A1 (en) * | 2020-02-20 | 2021-08-26 | Uniwersytet Medyczny Im. Piastów Śląskich We Wrocławiu | Method of obtaining of preparation from mucus of arion rufus or limax maximus slugs, exhibiting biological properties against keratinocytes and melanoma cells |
Also Published As
| Publication number | Publication date |
|---|---|
| PL413884A1 (pl) | 2017-03-13 |
Similar Documents
| Publication | Publication Date | Title |
|---|---|---|
| Kandhasamy et al. | Evaluation of in vitro antibacterial property of seaweeds of southeast coast of India | |
| Ramalivhana et al. | Antibacterial activity of honey and medicinal plant extracts against Gram negative microorganisms | |
| CN102524240B (zh) | 一种高效环保的遗体防腐剂及其应用 | |
| Manoharan et al. | Antibacterial and photocatalytic activities of 5-nitroindole capped bimetal nanoparticles against multidrug resistant bacteria | |
| Kousar et al. | Assessment and incidence of fish associated bacterial pathogens at hatcheries of Azad Kashmir, Pakistan | |
| Kamboh | Effect of pomegranate peel extract on some biochemical and histopathological parameters in experimental induced mice with Staphylococcus aureus | |
| Wales et al. | Environmental aspects of Salmonella. | |
| JP4977011B2 (ja) | バチルス・ズブチリスを用いた甲殻類カビ病および魚介類カビ病の予防方法 | |
| Doughari et al. | Antibacterial activity of Senna siamae leaf extracts on Salmonella typhi | |
| CN109566664A (zh) | 一种水产、畜禽用消毒剂及其制备和应用 | |
| Chakroun et al. | Atypical Salmonella Typhimurium persistence in the pacific oyster, Crassostrea gigas, and its effect on the variation of gene expression involved in the oyster's immune system | |
| Tutar et al. | Investigation of antibacterial properties of mucus and coelomic fluid obtained from Eisenia fetida | |
| PL234592B1 (pl) | Sposób izolowania śluzu ślimaka, kompozycja i zastosowanie śluzu ślimaka Limax maximus | |
| Popova et al. | Investigation of the Action of the Anolyte after Different Storage Times on the Gram-negative Bacteria | |
| Anjur et al. | Antibacterial activity and toxicity study of selected piper leave extracts against the fish pathogen (Aeromonas hydrophila) | |
| Sheh-Hong et al. | Assessment of anticandidal activity and cytotoxicity of root extract from Curculigo latifolia on pathogenic | |
| Aksu et al. | Disinfection of eggshells contaminated with Salmonella enteritidis | |
| Pandurangan et al. | Evaluation of antimicrobial and anthelmentic activity of leaves of Chromolaena odorata | |
| PL234591B1 (pl) | Sposób izolowania śluzu ślimaka, kompozycja i zastosowanie śluzu ślimaka Arion rufus | |
| Sennouni et al. | Antifungal activity of thymol on planktonic and biofilm cells | |
| US20200296971A1 (en) | Compositions and methods for dispersing biofilms | |
| CN102273456A (zh) | 一种β-间二羟基苯甲酸大环内酯衍生物在有害螺类防治中的应用 | |
| Magalhães et al. | Note. Growth of Vibrio parahaemolyticus in lobster homogenates at different temperatures/Nota. Crecimiento de Vibrio parahaemolyticus en langosta a diferentes temperaturas | |
| Aksoy et al. | The antimicrobial efficiency of some green seaweeds from the Mediterranean coast against some pathogenic bacteria | |
| do Nascimento et al. | Antimicrobial activity of the fixed oil extracted from Ficus gomelleira (Moraceae) seeds on Escherichia coli and Staphylococcus aureus |