PL233313B1 - Dezintegrator z orbitalnie poruszającymi się elementami roboczymi, oraz sposób działania dezintegratora - Google Patents

Abstract

Przedmiotem wynalazku jest dezintegrator z orbitalnie poruszającymi się elementami roboczymi, przeznaczony do rozdrabniania materiałów, zwłaszcza zbrylonych substancji chemicznych, różnego rodzaju kopalin, produktów pochodzenia roślinnego. Dezintegrator z orbitalnie poruszającymi się elementami roboczymi ma korpus (1), w którym zamocowany jest wał napędowy (2) w sposób umożliwiający obrót wokół osi O1, przy czym do korpusu (1) przytwierdzono bierne elementy robocze (14) oraz koło zębate o uzębieniu wewnętrznym (7), zaś na wale napędowym (2) zamocowano w sposób nieruchomy czynne elementy robocze (3), koła zębate o uzębieniu zewnętrznym (5, 8) oraz jarzmo w sposób umożliwiający obrót wokół osi O1. W jarzmie (4) zamocowano, w sposób umożliwiający obrót wokół osi (O2, O3) wały (10, 11), na których osadzono w sposób nieruchomy czynne elementy robocze (12, 13). N wale (10) osadzono w sposób nieruchomy koło zębate o uzębieniu zewnętrznym (6), którego wymiary wynikają z realizowanego przełożenia i567 przekładni obiegowej, składającej się z kół (5, 6, 7) natomiast na wale (11) zamocowano w sposób nieruchomy koło zębate o uzębieniu zewnętrznym (9), przy czym koła zębate (8, 9) stanowią przekładnie o przełożeniu i89. Wokół wału napędowego (2) z elementami roboczymi (3) poruszają się wały (10, 11) z zamocowanymi elementami roboczymi (12, 13) z prędkością obrotową n4, wynikającą z zazębienia kół zębatych (5, 6, 7) zaś każdy z wałów (10, 11) wykonuje ruch obrotowy wokół własnej osi (O2, O3) o wartościach n2 i n3, wynikających z zazębienia kół (5, 6, 8, 9).

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest dezintegrator z orbitalnie poruszającymi się elementami roboczymi oraz sposób działania dezintegratora, przeznaczony do rozdrabniania materiałów, zwłaszcza zbrylonych substancji chemicznych, różnego rodzaju kopalin, produktów pochodzenia roślinnego, mający zastosowanie w wielu gałęziach przemysłu na etapie przygotowania produkcji oraz w przemyśle odzyskiwania i przetwarzania odpadów.

Znanych jest szereg rozwiązań konstrukcyjnych dezintegratorów i/lub kruszarek jednakże znane rozwiązania różnią się od dezintegratora orbitalnego będącego przedmiotem zgłoszenia patentowego zarówno pod względem budowy i zasady działania.

Z opisu wzoru Ru 58864 znana jest kruszarka udarowa która ma pomiędzy korpusem, a krawędzią leja nadawczego (11) zukosowanie (12) oraz młotki (7) o dwustronnych ostrzach atakujących (12). Bijaki (6) zostały zamocowane przegubowo do elementu (3) osadzonego na wale (2). Wał (2) wraz z elementami (3) i (6) wykonuje ruch obrotowy względem pozostałych nieruchomych elementów kruszarki. Proces kruszenia materiału odbywa się pomiędzy elementami (6) i (7).

Z opisu wzoru Ru 60963, znana jest kruszarka młotkowa stosowana do rozdrabniania materiałów, w której Wał (2) wraz z elementami (4) wykonuje ruch obrotowy względem pozostałych nieruchomych elementów kruszarki. Proces kruszenia materiału odbywa się podobnie jak w kruszarce udarowej Ru 58864.

Z opisu patentowego PL 199307 Znany jest również wirnik kruszarki młotkowej zmontowany z pakietów po kilka tarcz, których osie (3) młotków (4) w zestawie pakietów (6) sąsiadujących ze sobą, są przesunięte względem siebie najkorzystniej o kąt 1/2n. Tarcze wirnika posiadają wycięcia (5) dowolnego kształtu między otworami osi (3) młotków (4). Długość osi (3) młotków (4) jest mniejsza od szerokości wirnika. Osadzone na osiach (3) młotki (4) stanowią odrębne zestawy pakietów (6).

PL 233 313 Β1

Z patentu PL 157682, znana jest kruszarka udarowa która ma skrzynkowy kadłub, wewnątrz którego na poziomym wale osadzony jest wirnik z elementami udarowymi, a poniżej wału w obszarze części jego obwodu usytuowany jest ruszt składający się z pojedynczych elementów ułożonych w ramie rusztu i unieruchomionych względem ramy rusztu za pomocą klina rozpartego śrubami pomiędzy ostatnim elementem rusztu a stopą, znamienna tym, że w bocznych ścianach (22) ramy rusztu (16) ma co najmniej jeden przelotowy otwór (21), w którym jest osadzona belka oporowa (20) stanowiąca oparcie dla ruchomej stopy (19).

Fig. 3

Z opisu wzoru Ru 61814, znana jest kruszarka do rozdrabniania twardych i kruchych materiałów, zwłaszcza szkła, zwłaszcza szkła, ma dwa przeciwbieżne walce miażdżące (1) z osadzonymi na końcówkach ich osi (2) kołami łańcuchowymi (9a, 9b), które razem z kołem łańcuchowym (9c) silnika napędowego (8) są sprzężone w jeden układ napędowy za pomocą łańcucha drabinkowego (10). Obudowy łożyskowe (3) z ulokowanymi w ich wnętrzu końcówkami osi walców są przesuwne na określonym odcinku za pomocą pozycjonerów (7), zaś silnik napędowy (8) jest utwierdzony na ruchomej podstawie (11), która na jednym obrzeżu jest zamocowana za pomocą przegubu (12) do korpusu (4) kruszarki, natomiast drugie przeciwległe obrzeże tej podstawy jest zamocowane do korpusu za pomocą elementu amortyzującego (13).

Z opisu patentowego PL 166774, znana jest kruszarka dwuwalcowa która charakteryzuje się tym, że walec (2) wraz z jego zespołem napędowym jest zamocowany na wahaczu (3) w ramie (4) kruszarki. Oprawy łożyskowe przestawnego walca (2) są poprzez cięgła (10) i przez wał (9) dociśnięte zespołem sprężyn (8). Kadłub kruszarki jest wyposażony w dzielone i rozsuwne wykładziny.

PL 233 313 Β1

Z opisu patentowego PL 169351, znana jest kruszarka dwuwalcowa ma jeden walec (1) nieruchomy, zaś drugi przestawny (2), a każdy z nich jest napędzany odrębnym zespołem napędowym. Przestawny walec (2) wraz z jego zespołem napędowym jest podparty na wahaczu (3). Wahacz jest przegubowo zamocowany we wsporniku (4) ustawionym na ramie (5) kruszarki. Koniec wahacza (3), na którym jest posadowiony silnik (6) jest wsparty na sprężynach (8).

Z opisu patentowego P.169121 znana jest kruszarka dwuwalcowa z kompensacją naciągu pasów. Kruszarka ma jeden walec kruszący przestawny, a drugi stały. Przestawność walca (2) uzyskuje się za pomocą układu dwóch dźwigni oraz cięgien naciskających na oprawy łożyskowe tego walca. W tym układzie dźwigni jest dwuramienna dźwignia (10), której dolne ramię jest cięgnem (11) połączone z suwliwie oraz wahliwie posadowionym silnikiem (5), napędzającym przesuwny walec (2). Oś (14) wychyłu silnika (5) znajduje się na wysokości osi obrotu dźwigni dwuramiennej. Długość górnego ramienia tej dźwigni jest równa odległości pomiędzy osią (14) wychyłu silnika, a osią wału silnika. Długość dolnego ramienia tej dźwigni jest równa odległości pomiędzy osią wychyłu silnika, a punktem zaczepienia cięgna (11) do sań (12) silnika.

Z opisu patentu P. 177698, znana jest konstrukcja kruszarki jednowalcowej, urządzenia rozdrabniającego, z napędzanym ruchem obrotowym walcem (1) i przyporządkowanym mu wahaczem (2), zawierającej współprofilowanie na zwróconych ku sobie powierzchniach walca (1) i wahacza (2). Wyprofilowania, utworzone przez żebra (5), są nachylone względem kierunku (strzałka 10) ruchu względnego pomiędzy walcem (1) i wahaczem (2), tak iż oprócz składowej promieniowej ruchu, powstaje składowa osiowa ruchu, przyczyniająca się do tworzenia sześcienności kształtu ziarna produktów rozdrabniania.

PL 233 313 Β1

Z opisu patentu P. 189675 znana jest kruszarka, która ma na wałach (2) zamocowane są dyski (3), zazębiające się z podobnymi dyskami na sąsiednim wale, a pomiędzy nimi utworzona jest regulowana szczelina robocza, przy czym wały (2) wirują parami przeciwbieżnie lub wszystkie w jednym kierunku. W przypadku ruchu przeciwbieżnego nad szczelinami zwrotnymi umieszczone są kierownice (6) strugi podawanego do kruszenia materiału. Dodatkowo pod kruszarką mogą być umieszczone podobne kruszarki z zespołami dysków o zmniejszonym przekroju szczeliny roboczej.

Z opisu patentu P.209268, znana jest kruszarka, która ma kruszący bęben (3) osadzony obrotowo na półosi, jaką ma nośna płyta (1), napędzany za pomocą osadzonego na wsporniku (10) silnika (9), poprzez pasowo-planetarną przekładnię (7, 8) i napinacz (16), przy czym silnik (9) zabezpiecza od spodu osłona przytwierdzona do nośnej płyty (1) i połączona ze znaną osłoną kruszącego bębna (3). Planetarna przekładnia (8) umieszczona jest wewnątrz pasowej przekładni (7). Do osłony silnika (9) przegubowo zamocowana jest co najmniej jedna przeciwodpryskowa żaluzja o szerokości co najmniej równej długości kruszącego bębna (3). Przeciwległe do półosi kruszarka ma dwudzielną osłonę (4) układu przeniesienia napędu, z której dolna część (4a) przytwierdzona jest do nośnej płyty (1) i połączona rozłącznie z górną częścią (4b) osłony (4), oraz zamknięta pokrywą (4c). W osłonie (4) mieści się pasowo-planetarna przekładnia (7, 8) z osadzonym w planetarnej przekładni (8) skrętnym, przeciążeniowym sprzęgłem. Wspornik (10), na którym jest osadzony silnik (9), zamocowany jest obrotowo w korycie jaki tworzy w swej końcowej części nośna płyta (1) z równoległą do niej i połączoną z tą płytą (1) usztywniającymi żebrami (12) wsporczą płytą (13), a w którym to korycie zamocowany jest również znany siłownik (14) do podnoszenia kruszącego zespołu. Kruszarka ma pasowy napinacz (16), zawierający regulacyjną śrubę i sprężyste elementy, zamocowany w końcowej części koryta tak, że regulacyjna końcówka (16c) napinacza (16) wystaje poza pionowe krawędzie tego koryta. Oś silnika (9) oddalona jest od płaszczyzny (P) wyznaczonej przez oś (O2) obrotu kruszącego bębna (3) i oś przegubu na odległość najwyżej równą połowie średnicy kadłuba silnika (9). Kruszarka ma ponadto nośne łożysko od strony zabierakowej tarczy osadzone na tulei. Do urządzenia transportowego mocowana jest przegubowo za pomocą uch (23).

PL 233 313 Β1

Z opisu patentu P.395192, znana jest kruszarka bębnowa, (która zawiera trzy bębny ścierające (1,2, 3), i płytę oporową (4) z lejem zasypowym (5) oraz jeden silnik napędowy (6) z dwiema przekładniami pasowo-zębatymi (7, 8) dla dwóch bębnów (1,2), z których jeden tworzy poprzez koło zębate (9) napęd dla trzeciego bębna (3), a regulacja szczelin pomiędzy elementami ścierającymi odbywa się poprzez zmianę osadzenia połączonych z tymi elementami (1,2, 3, 4) śrub mocujących w otworach wykonanych w osłonach bocznych (10) obudowy kruszarki.

Z opisu patentu P.396096, znana jest kruszarka walcowa, w szczególności kruszarka wielkolaboratoryjna, przeznaczona do selektywnego rozdrabniania materiałów złomowych, takich jak złom elektryczny w postaci różnych typów baterii i ogniw lub płytek drukowanych z urządzeń elektronicznych, a także innych materiałów, w tym również surowców mineralnych. Na ramie (1) kruszarki jest usytuowana osłona (2) z blachy stalowej, w której są umieszczone ułożyskowane wały dwóch zgniatających walców (3, 4) obracających się przeciwbieżnie, a na pobocznicach walców (3, 4) są nacięte ząbki umożliwiające wciąganie rozdrabnianego materiału do przestrzeni roboczej. Jeden z walców (3) jest ułożyskowany w łożyskach przytwierdzonych na stałe do ramy (1) kruszarki, natomiast drugi z walcowej dzięki teleskopowemu mechanizmowi (6) ma ułożyskowanie przesuwające się po ramie (1). Każdy z walców (3, 4) ma odrębny napęd składający się z silnika prądu zmiennego oraz przekładni zębatej, natomiast w górnej części osłony (2) znajduje się zasypowy lej (7), a w dolnej części jest usytuowany otwór do odbioru produktu kruszenia.

PL 233 313 Β1

Z opisu patentu P. 173212 znany jest zespół roboczy rozdrabniacza materiałów o zmiennych właściwościach, który poprawia użytkowe charakterystyki ekologiczne dotychczasowych rozdrabniaczy bijakowych poprzez zwiększenie wydajności, obniżenie zużycia energii i poziomu hałasu. Istota wynalazku polega na tym, że zespół roboczy rozdrabniacza stanowi wirnik (1) z tarczami (3), sworzniami (2) i tulejami osadzonymi na wale, przy czym na sworzniach (2) osadzone są swobodnie i rozłącznie tarcze (3) okrągłe o zmiennych wymiarach zewnętrznych, a na ich obwodach wykonane są zęby o dodatnich lub ujemnych kątach natarcia, zaś otwór mocujący bijak - tarczę leży w jej środku symetrii. Zespół roboczy zastosowany w maszynach rozdrabniających powoduje intensywny proces rozdrabniania i mieszania wirującego pierścienia materiału, a przez skrócenie czasu przebywania i zmniejszenie oporów guasi - ścinaniem podwyższona została wydajność i obniżone zużycie energii na rozdrabnianie.

Z opisu patentu P.379039, znany jest rozdrabniacz, zwłaszcza do słomy mający podajnik i aparat rozdrabniający charakteryzuje się tym, że u wylotu podajnika jest aparat rozdrabniający wyposażony w co najmniej jeden obrotowy wał nożowo-szarpakowy (1) obracający się wokół własnej osi oraz może obracać się wokół osi prostopadłej do czoła przesuwającej się beli słomy (10). Noże szarpakowe (2) są sztywne i zamocowane w sposób stały oraz rozmieszczone są na powierzchni wału nożowo-szarpakowego (1), zwłaszcza promieniowo do osi wału szarpakowo-nożowego i po liniach spiralnych. Wał nożowo-szarpakowy (1) otoczony jest osłoną sitową (3).

Z opisu wzoru Ru 85081 znana jest kruszarka mająca dwa bębny, zawiera pierścienie kruszące osadzone na płaszczach bębnów. Pierścienie mają zęby kruszące (12). Na pierwszym bębnie zęby kruszące (12) są usytuowane w jednym rzędzie, natomiast na drugim bębnie są w dwóch rzędach. Na czołowych powierzchniach pierścieni kruszących są wykonane wycięcia na występy (14) sąsiednich pierścieni. Pierścienie tworzą cylinder, który jest zamocowany do bębna poprzez pierścienie dociskowe.

PL 233 313 Β1

Z opisu wzoru Ru 90492 znana kruszarka zaopatrzona jest w elementy kruszące (2) rozmieszczone na płaszczach bębnów (1). Elementy kruszące (2) zamocowane są wzdłuż całej powierzchni płaszczów bębnów (1), równolegle do ich osi i mają kształt klina o wierzchołkowym kącie rozwarcia 90. Bębny (1) zabudowane są do ramy kruszarki na stałe i obracają się przeciwbieżnie z jednakową prędkością obrotową tak, że elementy kruszące (2) bębnów (1) wchodzą między siebie. (1 zastrzeżenie).

Z opisu patentu P.270420 znana jest kruszarka udarowa, zasilana z góry, z dolnym odbiorem miewa, składa się z górnej pary (2) i dolnej pary (3) równoległo osiowych wirników o przeciwnych obrotach. Styczne pionowe (5), po stronie wewnętrznej wirników (2, 3) i styczne poziome (6), po stronie zewnętrznej wirników (2, 3), zgodne z kierunkiem ich obrotu, skierowane są do wnętrza kruszarki, przy czym nad górną parą wirników (2) znajduje się kierownica (4). Na jednym boku kruszarki znajduje się napęd wirnika z pary dolnej (3) i górnej (2), a na drugim boku kruszarki - pary górnej (2) i dolnej (3). Wirniki (2, 3) z różnych par mają różne średnice i prędkości obrotowe.

k $·

Z patentu P.281653 znana jest kruszarka charakteryzuje się tym, że wał (1) zespołu aktywnego (A) i oś (2) zespołu biernego (B) usytuowane są względem siebie równolegle. Zespoły (A i B) mają rozbijające pręty (3, 4) zamocowane w płaszczyznach prostopadłych do osi obrotów (5, 6) zespołów (A i B). Płaszczyzny mocowania prętów (4) biernego rozdrabniającego zespołu (B) przesunięte są wzdłuż osi (2) względem płaszczyzn mocowania prętów (3) aktywnego rozdrabniającego zespołu (A). Rozbijające pręty (3, 4) zamocowane są stycznie do tworzących wału (1) i osi (2) i mają zwrot przeciwny do kierunku obrotów (n). Pręty (3, 4) aktywnego zespołu (A) i biernego zespołu (B) rozmieszczone są równomiernie na powierzchniach pobocznie wału (1) i osi (2) wzdłuż linii równoległych do tworzących wału (1) i osi (2) lub wzdłuż linii śrubowej w aktywnym zespole (A).

PL 233 313 Β1

Z opisu patentowego P.252592 znany jest rozdrabniacz ślimakowy zwłaszcza bloków mięsa zamrożonego. Wynalazek rozwiązuje zagadnienie stabilizacji i poprawy sprawności procesu rozdrabniania mięsa mrożonego. Ślimaki (1 i 2) rozdrabniacza zbudowane są z rdzeni (3), na których znajdują się fragmenty wstęgi (4) rozmieszczone wzdłużnie z zachowaniem odstępów odpowiadających brakującym wycinkom wstęgi. Fragmenty wstęgi ślimaków mają krawędzie tnące promieniowe (5) i krawędzie tnące obwodowe (6).

Z opisu P.252645 znany jest rozdrabniacz zwłaszcza bloków mięsa zamrożonego. Rozdrabniacz zbudowany jest z dwóch równoległo-osiowych przeciwbieżnie obracających się bębnów (1 i 2), które posiadają strefy o dwóch zróżnicowanych średnicach, większej (3) i mniejszej (4). Strefa o większej średnicy (3) jednego bębna leży naprzeciw strefy o mniejszej średnicy (4) drugiego bębna, przy czym na ich obwodzie są ostrza odcinające (5), równomiernie rozmieszczone i schodzące się ze sobą podczas obrotu bębnów (1 i 2). W wyniku rozdrabniania otrzymuje się stosunkowo foremne kawałki o zbliżonych wymiarach.

Fig. 1

Z opisu patentu P.381543 znany jest rozdrabniacz materiałów do recyklingu, zwłaszcza do rozdrabniania różnego rodzaju materiałów, na przykład z tworzyw sztucznych, zużytych opakowań, folii, papieru i drewna. Rozdrabniacz składa się z obudowy, w której jest ułożyskowany rotor (2) o cylindrycznym kształcie. Rotor (2) jest zaopatrzony po stronie zewnętrznej w obwodowe rzędy przelotowych stożkowych otworów (4), na których są zamocowane skrawające noże (6), a wewnątrz jest zamocowany trwale dwukierunkowy spiralny przenośnik (8). Rozdrobniony materiał kierowany jest automatycznie poprzez stożkowe otwory (4) do wnętrza rotora na dwukierunkowy spiralny przenośnik (8), który od razu wyprowadza rozdrabniany materiał poprzez naprzeciwległe rzędy otworów (2a i 2b) do magazynującego zbiornika (11), bez kontaktu z wewnętrznymi ścianami obudowy (1). Tak wykonany rozdrabniacz przy stosunkowo małych mocach układów silnikowo-przekładniowych pozwala osiągnąć lepsze wyniki w zakresie sprawności, wydajności i oszczędności w zużyciu energii.

PL 233 313 Β1

Z opisu wzoru W. 84264, znany jest rozdrabniacz walcowy do produktów zbożowych, zwłaszcza słodu. Rozdrabniacz mający skrzyniowy korpus z trzema parami współpracujących ze sobą walców mielących, które są rozmieszczone jedna nad drugą i podparte w bocznych wzajemnie równoległych ścianach korpusu, zaś każda para walców składa się z walca stałego, ułożyskowanego w oprawach przymocowanych od zewnątrz do ścian korpusu, oraz ułożyskowanego w parze wahaczy walca przestawnego, przy czym jeden koniec, każdego wahacza jest przyłączony od zewnątrz do ściany korpusu, a drugi koniec jest z nią związany sprężyście za pomocą mechanizmu nastawczego, natomiast obie boczne ściany korpusu mają podłużne, otwarte na jednym końcu wycięcia, przez które swobodnie przechodzą czopy walców, charakteryzuje się tym, że na czopach (6) stałego walca (2) są osadzone toczne łożyska (8) umieszczone w oprawach (9), których pionowe kołnierze (10) przylegają bezpośrednio do zewnętrznej powierzchni bocznych ścian (4) korpusu (1) i są do nich przykręcone śrubami, a po bokach korpusu (1) znajdują się pionowe, zagięte na obrzeżach osłony (17), które otaczają od zewnątrz łożyskowe oprawy (9) stałych walców (2) i wahacze przestawnych walców z nastawczymi mechanizmami, przylegając swymi krawędziami do bocznych ścian (4) korpusu (1), a w jego czołowych ścianach na wysokości każdego z podłużnych wycięć jest utworzony właz zamknięty pokrywą.

Znane rozwiązania kruszarek różnią się od przedmiotowego rozwiązania pod względem budowy i zasady działania.

Dezintegrator wg wynalazku jest urządzeniem przeznaczonym do zmniejszenia wymiarów geometrycznych przetwarzanych materiałów lub elementów do takich, które określone są wymaganiami dalszych etapów procesu technologicznego.

Istotą rozwiązania dezintegratora według wynalazku jest konstrukcja zapewniająca uzyskanie frakcji o określonych dopuszczalnych wymiarach. Dzięki unikalnej budowie, podczas pracy urządzenia, obciążenie wału głównego, na których osadzone są elementy robocze, jest równoważone siłami wynikającymi z pracy poszczególnych zespołów. W ten sposób zostają zachowane ustawienia urządzenia, niezależnie od wartości sił rozdrabniania, zapewniając optymalne warunki pracy, a jednocześnie najkorzystniejsze warunki procesu. Orbitalna praca zespołów roboczych zapewnia ciągłość prowadzenia procesu rozdrabniania, eliminując „zawieszenia” materiału rozdrabnianego w przestrzeni roboczej dezintegratora.

Dezintegrator z orbitalnie poruszającymi się elementami roboczymi zbudowany jest z korpusu 1, w którym zamocowano w sposób umożliwiający obrót wokół osi Oi wał napędowy 2. Do korpusu 1

PL 233 313 B1 przytwierdzono bierne elementy robocze 14 oraz koło zębate o uzębieniu wewnętrznym 7. Na wale napędowym 2 zamocowano w sposób nieruchomy czynne elementy robocze 3 oraz koła zębate o uzębieniu zewnętrznym 5 i 8. Na wymienionym wale zamocowano w sposób umożliwiający obrót wokół osi Oi jarzmo 4. W jarzmie 4 zamocowano, w sposób umożliwiający obrót wokół osi O2 i O3, wały 10 i 11, na których osadzono w sposób nieruchomy czynne elementy robocze 12 i 13. Na wale 10 osadzono w sposób nieruchomy koło zębate o uzębieniu zewnętrznym 6, którego wymiary wynikają z realizowanego przełożenia issz przekładni obiegowej składającej się z kół: 5, 6 i 7. Natomiast na wale 11 zamocowano w sposób nieruchomy koło zębate o uzębieniu zewnętrznym 9. Koła zębate 8 i 9 stanowią przekładnie o przełożeniu 139.

Zalety dezintegratora wg wynalazku jest uzyskanie współbieżnego kierunku obrotów elementów roboczych co wpłynie na podniesienie wydajności pracy urządzenia. Różnica prędkości obrotowej elementów roboczych zapewni skuteczne rozdrabnianie określonych frakcji przy zapewnieniu oszczędności energii i redukcję obciążeń elementów konstrukcyjnych urządzenia. Orbitalna praca zespołów roboczych uniemożliwia „zawieszanie” się podawanego materiału w wejściu do dezintegratora.

Dezintegrator wg wynalazku przedstawiono na załączonych rysunkach, na których fig. 1 przedstawia schemat kinematyczny obrazujący wzajemne relacje pomiędzy elementami składowymi, zaś fig. 2 przedstawia przekrój poprzeczny urządzenia wraz z oznaczonym kierunkiem ruchu poszczególnych elementów podczas pracy.

Dezintegrator przedstawiono bliżej w przykładzie wykonania. Sposób działania dezintegratora z orbitalnie poruszającymi się elementami roboczymi polega na tym, że wał napędowy 2 porusza się z prędkością obrotową ni wprawiając w ruch zamocowane w sposób nieruchomy elementy tj. czynne elementy robocze 3 i koła zębate o uzębieniu zewnętrznym 5 i 8. Koło zębate 5 jest w zazębieniu z kołem 6, natomiast koło zębate 6 jest w zazębieniu z kołem 7. Tak zazębione koła tworzą przekładnię obiegową o przełożeniu isez napędzającą wał 10 oraz jarzmo 4. Wał 10 wraz z czynnymi elementami roboczymi 12 obraca się wokół własnej osi O2 z prędkością obrotową n2 oraz wykonuje ruch obrotowy wraz z jarzmem (4) wokół osi O1 z prędkością n4. W jarzmie 4 zamocowano także wał 11 pracujący z prędkością obrotową n3 realizowaną przez przekładnię zębatą o przełożeniu i89, którą stanowią koła zębate 8 i 9. Jednocześnie wał 11 wykonuje ruch obrotowy wraz z jarzmem 4 wokół osi O1. Przełożenia zastosowanych przekładni Ϊ567 oraz i89 są różne. Jarzmo 4 zapewnia ruch wałów 10 i 11 względem osi obrotu O1. Materiał przeznaczony do rozdrobnienia (Fg) wprowadzany jest do dezintegratora od góry i podany jest działaniu czynnych elementów roboczych 3, 12 i 13, które współpracują z biernymi elementami roboczymi 14. Czynne elementy robocze 3, 12 i 13 mogą posiadać ten sam lub inny kształt, co związane jest z własnościami rozdrabnianego tworzywa. Ruch orbitalny elementów roboczych 12 i 13 ma zapewnić zwiększenie dokładności rozdrabniania. Frakcja rozdrobnionego tworzywa (Fw) wypad po przeciwnej stronie urządzenia.

Claims (2)

Zastrzeżenia patentowe

1. Dezintegrator z orbitalnie poruszającymi się elementami roboczymi, znamienny tym, że ma korpus 1, w którym zamocowany jest wał napędowy 2 w sposób umożliwiający obrót wokół osi O1, przy czym do korpusu 1 przytwierdzono bierne elementy robocze 14 oraz koło zębate o uzębieniu wewnętrznym 7, zaś na wale napędowym 2 zamocowano w sposób nieruchomy czynne elementy robocze 3 oraz koła zębate o uzębieniu zewnętrznym 5 i 8, oraz jarzmo w sposób umożliwiający obrót wokół osi O1, zaś w jarzmie 4 zamocowano, w sposób umożliwiający obrót wokół osi O2 i O3, wały 10 i 11, na których osadzono w sposób nieruchomy czynne elementy robocze 12 i 13, na wale 10 osadzono w sposób nieruchomy koło zębate o uzębieniu zewnętrznym 6, którego wymiary wynikają z realizowanego przełożenia i567 przekładni obiegowej składającej się z kół: 5, 6 i 7, natomiast na wale 11 zamocowano w sposób nieruchomy koło zębate o uzębieniu zewnętrznym 9, przy czym koła zębate 8 i 9 stanowią przekładnie o przełożeniu i89.

2. Sposób działania dezintegratora z orbitalnie poruszającymi się elementami roboczymi, znamienny tym, że wokół wału napędowego 2 z elementami roboczymi 3, poruszają się wały 10 i 11, z zamocowanymi elementami roboczymi 12 i 13, z prędkością obrotową n4 wynikającą z zazębienia kół zębatych 5, 6 i 7, zaś każdy z wałów 10 i 11 wykonuje ruch obrotowy wokół własnej osi O2 i O3 o wartościach n2 i n3, wynikających z zazębienia kół 5 i 6 oraz 8 i 9.