PL233285B1

PL233285B1 - Sposób bezpośredniego upłynniania węgla przy użyciu olefin i wodoru gazowego

Info

Publication number: PL233285B1
Application number: PL417246A
Authority: PL
Inventors: Marian Janczarek; Krzysztof Kapusta; Krzysztof Stańczyk
Original assignee: Glowny Instytut Gornictwa; Glówny Instytut Górnictwa
Priority date: 2016-05-19
Filing date: 2016-05-19
Publication date: 2019-09-30
Also published as: PL417246A1

Abstract

Sposób bezpośredniego upłynniania węgla kamiennego subbitumicznego i bitumicznego lub węgla brunatnego, o zawartości popiołu ≤ 20% i wilgotności odpowiadającej normalnym warunkom atmosferycznym, który suszy się i rozdrabnia do ziaren o średnicy ≤ 0,07 mm, charakteryzuje się tym, że rozdrobniony węgiel kamienny lub brunatny zarabia się na płynną pastę w mieszalniku o zawartości ≤ 60% węgla z ciekłymi węglowodorami jako cieczą zarobową, którą uzyskuje się z frakcji ciekłych produktów procesu syntezy Fischer'a-Tropsch'a o zawartości ≥ 25% olefin.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób bezpośredniego upłynniania węgla przy użyciu olefin i wodoru gazowego, wytwarzanych z węgla kamiennego subbitumicznego i bitumicznego lub brunatnego unoszonego ze stałą pozostałością z tego procesu, przez jego zgazowanie i syntezę Fischera-Tropscha.

Istnieje wiele technologii zarówno bezpośredniego, jak też pośredniego uwodorniania węgla, opartych na procesach Bergiusa, Pott-Broche lub Fischera-Tropscha. Głównym czynnikiem uniemożliwiającym szerokie stosowanie tych procesów są duże trudności technologiczne, a w przypadku bezpośredniego uwodorniania węgla, również duże zużycie wodoru, co pogarsza walory ekonomiczne tych procesów.

Znane są następujące procesy wytwarzania paliw płynnych z węgla:

- proces Bergiusa polegający na bezpośrednim, katalitycznym uwodornianiu zawiesiny węglowo-olejowej wodorem gazowym w temperaturze 400-5OO°C i przy ciśnieniu 25-70 MPa;

- synteza Fischera-Tropscha oparta na zgazowywaniu węgla do gazu syntezowego o określonym stosunku H2/CO i syntezie węglowodorów przy temperaturze 220-240°C i ciśnieniu 0,1-2,0 MPa na katalizatorze kobaltowym;

- Pott-Broche, w której węgiel poddaje się ekstrakcji rozpuszczalnikami w temperaturze 400-420°C i przy ciśnieniu 10 MPa, a wydzielony ekstrakt uwodornia wodorem gazowym;

- HYDROCOL, stanowiącą wysokotemperaturową odmianę syntezy Fischera-T ropscha, w której stosowany jest katalizator na bazie Fe, ciśnienie 3 MPa i temperatura 300-340°C. Produkty z tego procesu charakteryzują się relatywnie wysoką zawartością olefin i stosunkowo niewielkim udziałem węglowodorów alifatycznych o długich łańcuchach,

- H-Coal (425-455°C, 20 MPa, katalizator Co + Mo na nośniku),

- Exon Donor Solvent (425-450°C, 17,5 MPa, rozpuszczalnik wodoro-donorowy),

- Kohleoel (470°C, 30 MPa, katalizator Fe),

- Nedol (430-465°C, 15-20 MPa, katalizator Fe),

- CTSL - Catalytic Two-Stage Liquefaction (400-410°C, 17 MPa, katalizator Ni = Mo),

- CCLP - Chevron Coal Liquefaction Process (430°C, 20 MPa - I stopień, 330-400° - drugi stopień, katalizatory-metale IV I VIII grupy),

- Mitsubithi Solvolysis (400-450°C, 17,5 MPa).

Jednym z najbardziej zaawansowanych procesów dwustopniowego bezpośredniego uwodorniania węgla, wzorowanym na metodzie Chevron Coal Liquefaction Process (CCLP), jest proces, w którym w I stopniu następuje rozpuszczanie substancji organicznej węgla w obiegowym rozpuszczalniku w temperaturze 430°C, a w II stopniu uzyskany ekstrakt jest uwodorniany wodorem gazowym na siarczku żelaza w temperaturze 390°C. Ciśnienie stosowane w procesie wynosi 15-30 MPa.

Znany jest też proces Hybrid Process, który jest wynikiem skojarzenia procesu bezpośredniego uwodorniania węgla i metody Fischera-Tropscha. Skojarzenie to sprowadza się do wykorzystywania wodoru wydzielanego z gazów poreakcyjnych procesu Fischera-Tropscha do bezpośredniego uwodornia zawiesiny węglowo-olejowej, a także do łączenia surowych produktów z obu tych procesów i wspólnej dla nich przeróbki końcowej. Zapewnia to niższe koszty przetwarzania i lepszą jakość produktów końcowych.

Znany jest z opisu patentowego PL 152065 sposób, gdzie węgiel w zawiesinie wodnej poddawany jest działaniu CO w temperaturze od 300 do 450°C, w ciągu 30 do 80 min.

Znany jest także z opisu patentowego PL 213 398 sposób upłynniania węgla, w którym zawiesinę węgla w mieszaninie metanolu i oleju ciężkiego poddaje się uwodornianiu w temperaturze 400°C :450°C, przy ciśnieniu 15 MPa oraz sposób znany z opisu patentowego PL 212 666, w którym ciepło z jednego egzotermicznego procesu jest wykorzystane w innym procesie.

Znany jest z europejskiego patentu EP 1783194 sposób bezpośredniego upłynniania węgla, w którym zawiesina węgla o wskazanej wielkości cząstek i rozdrobnionego katalizatora w rozpuszczalniku będącym donorem wodoru jest ogrzewana i kierowana do pierwszego reaktora z zawieszonym złożem i wymuszoną cyrkulacją, dla poddania reakcji upłynniania z wytworzeniem wylotowego odcieku. Odciek ten z uzupełniającym wodorem kieruje się do drugiego reaktora z zawieszonym złożem i wymuszoną cyrkulacją dla poddania dalszej reakcji upłynniania. Rozdzielenie odcieku poreakcyjnego z drugiego reaktora na fazę ciekłą i gazową następuje w separatorze. Fazę ciekłą frakcjonuje się w wieży pod ciśnieniem atmosferycznym na frakcję lekkiego oleju i produkt denny. Produkt denny

PL 233 285 B1 z wieży atmosferycznej wprowadza się do wieży próżniowej dla rozdzielenia go na destylat i pozostałość. Frakcję oleju lekkiego i destylatu wprowadza się do reaktora z zawieszonym złożem i wymuszoną cyrkulacją w celu uwodornienia i następnie rozdzielenia na produkt olejowy i rozpuszczalnik obiegowy będący donorem wodoru. Katalizatorem w procesie jest α-FeOH o średnicy ziarn 20:30 nm i długości 100:180 nm, temperatura reakcji: 430:460, ciśnienie: 15:19 MPa.

Celem wynalazku jest zapewnienie łatwiejszych warunków przereagowywania substancji organicznej węgla, dzięki działaniu olefin o znacznie słabszych wiązaniach typu „π” w przeciwieństwie do wodoru, w którego cząsteczkach występują bardziej trwałe wiązania typu „σ”. Samo zaś założenie takiego skojarzenia bezpośredniego uwodorniania węgla z syntezą Fischera-Tropscha jako źródła olefin umożliwia prowadzenie procesu bezpośredniego uwodorniania węgla, przy niskim stopniu przereagowania substancji organicznej węgla rzędu 35:50%, a więc wykorzystywanie najbardziej wartościowej dla tego procesu części substancji organicznej węgla, a wprowadzanie do procesu bezpośredniego uwodorniania węgla cieczy o małej lepkości i gęstości poprawia własności reologiczne cieczy procesowych. Istotą wynalazku jest sposób bezpośredniego upłynniania węgla, przy użyciu olefin i wodoru gazowego uzyskiwanych z węgla kamiennego subbitumicznego i bitumicznego lub węgla brunatnego unoszonego ze stałą pozostałością poreakcyjną z procesu bezpośredniego uwodorniania tego surowca.

Sposób bezpośredniego upłynniania węgla kamiennego subbitumicznego i bitumicznego lub węgla brunatnego o zawartości popiołu <20% i wilgotności odpowiadającej normalnym warunkom atmosferycznym, który suszy się i rozdrabnia do ziaren o średnicy <0,07 mm, charakteryzuje się tym, że rozdrobniony węgiel zarabia się na płynną pastę o zawartości <60% węgla, z ciekłymi węglowodorami jako cieczą zarobową, którą uzyskuje się z ciekłych produktów z syntezy Fischera-Tropscha o zawartości olefin >25%, jako jej podstawowego składnika oraz z frakcji wysokowrzących produktów bezpośredniego uwodorniania węgla. Tak uzyskaną zawiesinę węglowo-olejową spręża się do ciśnienia 5:30 MPa i podgrzewa do temperatury 250:500°C w kontakcie z gazami poreakcyjnymi z syntezy Fischera-Tropscha, z których po konwersji CO wydzielono CO2 i następnie poddaje się ją rozkładowi termicznemu i neutralizacji powstających wolnych rodników przez oddziaływanie olefin i wodoru gazowego w reaktorze bezpośredniego uwodorniania, przy stopniu przereagowania wprowadzanego węgla <50%. Otrzymaną mieszaninę poreakcyjną gazów i par oraz zawiesiny nieprzereagowanych cząstek stałych w ciekłych węglowodorach, rozdziela się w separatorze na strumień gazów i par oraz na strumień zawiesiny. Ze strumienia gazów i par wykrapla się frakcję węglowodorów wysokowrzących jako uzupełnienie cieczy zarobowej i produkt końcowy, natomiast strumień zawiesiny jest rozprężany i wprowadzany do wyparki fluidalnej, gdzie działaniem przegrzanej do 500°C pary wodnej zawarte w nim produkty ciekłe zostają odpędzone w około 90% i po wykropleniu wykorzystywane jako jeden ze składników cieczy zarobowej.

Pozostałość stała poddawana jest zgazowaniu tlenem do gazu syntezowego, który po dostosowaniu stosunku H2/CO i odsiarczeniu jest kierowany do reaktora syntezy Fischera-Tropscha. Węglowodory zawarte w poreakcyjnym strumieniu gazowo-parowym są wykraplane i wykorzystywane jako główny składnik cieczy zarobowej do sporządzania zawiesiny węglowo-olejowej. Gazy posyntezowe poddawane są konwersji CO i po wymyciu CO2 wykorzystywane do uwodorniania zawiesiny węglowo-olejowej.

Gazy resztkowe po wykropleniu z nich frakcji LPG, wykorzystywane są jako gaz opałowy.

Przedmiot wynalazku został przedstawiony na rysunku, na którym pozycje oznaczone numerami oznaczają:

1. węgiel kamienny lub brunatny,

2. ciecz zarobowa,

3. mieszalnik,

4. pompa zawiesiny,

5. gazy poreakcyjne z syntezy Fischera-Tropscha,

6. gaz resztkowy z uwodorniania węgla,

7. podgrzewacz,

8. gorąca zawiesina węglowo-olejowa,

9. reaktor uwodornienia,

10. mieszanina poreakcyjna,

11. separator,

12. gazy i pary poreakcyjne,

13. zawiesina stałej pozostałości,

14. kondensator wysokotemperaturowy,

15. gazy i lekkie węglowodory,

PL 233 285 B1

16. frakcja ciężka,

17. kondensator produktu,

18. produkt końcowy,

19. destylacja fluidalna,

20. destylat,

21. stała pozostałość z uwodornienia węgla,

22. mieszalnik cieczy zarobowej,

23. ciekłe produkty syntezy Fischera-Tropscha,

24. woda,

25. mieszalnik,

26. zawiesina węglowo-wodna,

27. tlen,

28. generator gazu syntezowego,

29. surowy gaz syntezowy,

30. szlaka,

31. konwersja CO,

32. gaz syntezowy zmodyfikowany,

33. wydzielanie metali ciężkich i gazów kwaśnych,

34. gaz syntezowy,

35. siarka elementarna,

36. reaktor syntezy F-T,

37. gazy poreakcyjne z syntezy Fischera-Tropscha,

38. wymywanie CO2,

39. CO2.

P r z y k ł a d I

W instalacji o zdolności przerobowej 2 t węgla/dobę, zarabia się 85 kg/h węgla kamiennego 1 typu 32, o zawartości części lotnych 38%, popiołu 15% i wilgotności 4%, rozdrobnionego do ziaren o średnicy <0,07 mm w mieszalniku 3 z 50 kg/h cieczy zarobowej 2 stanowiącej mieszaninę 13 kg/h ciekłych produktów z syntezy Fischera-Tropscha 23, otrzymywanych z gazu syntezowego 34 wytwarzanego przez zgazowywanie stałej pozostałości z uwodorniania węgla 21,9 kg/h frakcji ciężkiej z uwodorniania węgla 16 o temperaturze wrzenia >350°C oraz 28 kg/h destylatu 20 uzyskiwanego w procesie destylacji fluidalnej 19 przy użyciu przegrzanej do 500°C pary wodnej, z zawiesiny stałej pozostałości 13 poreakcyjnej z uwodorniania węgla jako stałej pozostałości poreakcyjnej w ciężkich węglowodorach 13.

Tak przygotowaną zawiesinę węglowo-olejową o stosunku ciała stałego do cieczy 1 : 1 spręża się pompą zawiesiny 4 do ciśnienia 20 MPa i poddaje się pirolizie przez podgrzewanie jej do temperatury 450°C w podgrzewaczu 7 w kontakcie z gazami poreakcyjnymi z syntezy Fischera-Tropscha 5 i poddaje się tą gorącą zawiesinę węglowo-olejową 8 upłynnianiu w reaktorze uwodorniania 9. Mieszaninę poreakcyjną 10 rozdziela się w separatorze 11 na strumień gazów i par poreakcyjnych 12 i zawiesinę stałej pozostałości 13.

Ze strumienia gazów i par poreakcyjnych 12, w kondensatorze wysokotemperaturowym 14 wykrapla się frakcję ciężką 16 o temperaturze wrzenia >350°C, stanowiącą jeden ze składników cieczy zarobowej 2 gromadzonej w mieszalniku cieczy zarobowej 22, a ze strumienia gazów i lekkich węglowodorów 15 w kondensatorze produktu 17, wykrapla się frakcję węglowodorów lekkich o zakresie temperatur wrzenia 40-350°C, w ilości 28 kg/h stanowiącą produkt końcowy 18.

Z zawiesiny stałej pozostałości 13, w procesie destylacji fluidalnej 19, działaniem przegrzanej pary wodnej o temp. 500°C wydziela się frakcję olejową, czyli destylat 20. Kieruje się ją do sporządzania cieczy zarobowej 2, a stałą pozostałość z uwodorniania węgla 21 z zawartością 10% węglowodorów ciekłych, po zarobieniu wodą 24 w mieszalniku 25 w celu utworzenia zawiesiny węglowo-wodnej 26, którą poddaje się zgazowaniu tlenem 27 w generatorze gazu syntezowego 28.

Otrzymany surowy gaz syntezowy 29, po jego oczyszczeniu i konwersji CO 31, jako gaz syntezowy zmodyfikowany 32 poddaje się oczyszczaniu z metali ciężkich i gazów kwaśnych 33, i kieruje się do reaktora syntezy Fischera-Tropscha F-T 36, a otrzymane ciekłe produkty syntezy Fischera-Tropscha 23 wykrapla się i kieruje do sporządzania cieczy zarobowej 2.

Gazy poreakcyjne z syntezy Fischera-Tropscha 37 poddaje się konwersji i wymywaniu CO2 38 i po wydzieleniu CO2 39, wykorzystuje się do uwodorniania węgla jako drugi reagent, obok olefin zawartych w ciekłych produktach syntezy Fischera-Tropscha 23.

PL 233 285 B1

Gaz resztkowy z uwodorniania węgla 6, po wykropleniu frakcji LPG w ilości 2 kg/h, wykorzystuje się jako gaz opałowy. Żużel jako szlakę 30 z generatora gazu odprowadza się na składowisko, a siarkę elementarną 35 kieruje się do sprzedaży.

P r z y k ł a d II

W instalacji o zdolności przerobowej 2 t węgla/dobę, wprowadza się 82 kg/h węgla kamiennego subbitumicznego 1 typu 32 o zawartości części lotnych 36%, popiołu 12% i wilgotności 4% rozdrobnionego do ziaren o średnicy <0,07 mm i miesza w mieszalniku 3 z 49 kg/h cieczy zarobowej 2, która składa się z 13,5 kg/h ciekłych produktów syntezy Fischera-Tropscha 23 otrzymywanych w wyniku zgazowania stałej pozostałości z uwodorniania węgla 21 i syntezy Fischera-Tropscha, 10 kg/h frakcji ciężkiej z uwodorniania węgla 16 o temperaturze wrzenia >350°C oraz 26 kg/h produktów uwodorniania węgla wydzielanych metodą destylacji próżniowej i wytlewania z zawiesiny stałej pozostałości z uwodorniania węgla 13. Zawiesinę węgla w cieczy zarobowej 2 poddaje się rozkładowi termicznemu i upłynnianiu w temperaturze 440°C i przy ciśnieniu 20 MPa, w kontakcie z oc zyszczonym gazem poreakcyjnym z syntezy Fischera-Tropscha 5 w podgrzewaczu 7 i reaktorze uwodorniania 9. Mieszanina poreakcyjna 10 rozdzielana jest w separatorze 11 na strumień gazów i par poreakcyjnych 12 oraz na strumień zawiesiny stałej pozostałości 13. Ze strumienia gazów i par 12 wydziela się frakcję ciężką 16 jako składnik cieczy zarobowej 2, a następnie frakcję o zakresie temperatur wrzenia 40:350°C jako produkt końcowy 18 w ilości 26 kg/h. Ze strumienia zawiesiny stałej pozostałości 13, w układzie destylacji próżniowej i wytlewania wydziela się destylat o temperaturze wrzenia >350°C 20, wykorzystywane jako składnik cieczy zarobowej 2. Stałą pozostałość z uwodorniania węgla 21 poddaje się zgazowaniu tlenem 27 o wysokiej czystości. Uzyskany surowy gaz syntezowy 29 po konwersji CO i oczyszczeniu kieruje się do reaktora syntezy Fischera-Tropscha 36, gdzie otrzymuje się węglowodory o znacznej przewadze olefin, które po wykropleniu wykorzystuje się jako składnik cieczy zarobowej 2. Gazy posyntezowe poddaje się konwersji i wydziela się z nich CO2 39 i wykorzystuje się je jako czynnik uwodorniający w reaktorze uwodorniania węgla 9. Gaz resztkowy z uwodorniania węgla 6 po wykropleniu LPG w ilości 2 kg/h wykorzystuje się jako czynnik opałowy w podgrzewaczu 7. Do upłynnianego węgla dodaje się katalizator oparty na bazie żelaza.

P r z y k ł a d III

W instalacji przetwarzającej 2 t węgla/dobę miesza się 85 kg/h węgla kamiennego bitumicznego 1 typu 32 o zawartości części lotnych 34%, popiołu 14% i wilgotności 5% rozdrobnionego do ziaren o średnicy <0,07 mm z 51 kg/h cieczy zarobowej 2 składającej się z 11 kg/h ciekłych produktów syntezy Fischera-Tropscha 23 uzyskiwanych z gazu syntezowego ze zgazowywania stałej pozostałości z uwodorniania węgla 21, 8 kg/h ciężkich węglowodorów z uwodorniania węgla 16 o temperaturze wrzenia >350°C, 22 kg/h frakcji ciężkiej z uwodorniania węgla wydzielanych metodą destylacji próżniowej i wytlewania z zawiesiny stałej pozostałości z uwodorniania węgla 13 oraz 10 kg/h frakcji olefinowej z przeróbki ropy naftowej. Zawiesinę węgla w cieczy zarobowej poddaje się rozkładowi termicznemu i upłynnianiu w temperaturze 430°C i pod ciśnieniem 21 MPa i rozdziela się ją na strumień gazów i par poreakcyjnych 12 i strumień zawiesiny stałej pozostałości 13. Ze strumienia gazów i par wydziela się frakcję oleju ciężkiego na uzupełnianie cieczy zarobowej 2 i produkt końcowy o temperaturze wrzenia 40:350°C 18 w ilości 38 kg/h, a ze strumienia zawiesiny wydziela się olej wysokowrzący, jako składnik cieczy zarobowej 2 i nieprzereagowany węgiel, który poddaje się zgazowaniu w celu otrzymania produktów syntezy Fischera-Tropscha. Gazy poreakcyjne z syntezy Fischera-Tropscha po wydzieleniu z nich CO2 wykorzystywane są jako czynnik uwodorniający 5, a gazy resztkowe z uwodorniania węgla, po wydzieleniu LPG służą jako gaz opałowy 6.

P r z y k ł a d IV

W instalacji przetwarzającej 2 t węgla/dobę węgla brunatnego o zawartości 42% części lotnych, popiołu 4,5%, wilgoci 3,5%, wprowadza się 90 kg/h węgla brunatnego 1, rozdrobnionego do ziaren o średnicy <0,07 mm do mieszalnika 3 wraz z cieczą zarobową 2 składającą się z 12 kg/h produktów ciekłych z syntezy Fischera-Tropscha 23, 7 kg/h frakcji ciężkiej z uwodorniania węgla 16 i 29 kg/h destylatu 20 odzyskiwanych z zawiesiny stałej pozostałości z uwodorniania węgla 13. W procesie tym, opisanym szczegółowo w przykładach I i II uzyskuje się 26 kg/h węglowodorów o zakresie temperatur wrzenia: 40:350°C.

P r z y k ł a d V

Sposób bezpośredniego upłynniania węgla brunatnego, o zawartości popiołu 8% i wilgotności odpowiadającej normalnym warunkom atmosferycznym, który suszy się i rozdrabnia do ziaren o średnicy 0,04 mm, polega na tym, że rozdrobniony węgiel 1 zarabia się na płynną pastę 3 o zawartości 35%

PL 233 285 B1 węgla z ciekłymi węglowodorami jako cieczą zarobową 2, którą uzyskuje się z frakcji ciekłych produktów procesu syntezy Fischera-Tropscha o zawartości 36% olefin 23, jako jej podstawowego składnika oraz frakcji wysokowrzących węglowodorów wydzielanych z produktów uwodorniania węgla 10 i tak uzyskaną zawiesinę węglowo-olejową 4 spręża się do ciśnienia 5:30 MPa i podgrzewa 7 do temperatury 450°C w kontakcie z gazami poreakcyjnymi z syntezy Fischera-Tropscha 5, z których po konwersji CO wydziela się CO2 i następnie poddaje się ją rozkładowi termicznemu i upłynnianiu w reaktorze 9 przy stopniu przereagowania węgla wprowadzanego do procesu 40% i otrzymaną mieszaninę poreakcyjną 10 rozdziela się w separatorze 11 na dwa strumienie: fazę gazowo-parową 12, z której wykrapla się frakcje węglowodorów wysokowrzących 16 o temperaturze wrzenia 500°C jako uzupełnienie cieczy zarobowej 2 i produkt końcowy 18 oraz strumień zawiesiny nieprzereagowanego węgla w węglowodorach wysokowrzących 13, który rozdziela się 19 w procesie destylacji fluidalnej przegrzaną parą wodną lub przez destylację próżniową i wytlewanie na strumień węglowodorów wysokowrzących 20, które wykorzystuje się jako drugi składnik cieczy zarobowej 2 i stałą pozostałość 21, którą zgazowuje się 28 z tlenem o wysokiej czystości 27 i w syntezie Fischera-Tropscha z otrzymanego gazu syntezowego 34 wytwarza się węglowodory ciekłe 23, które stanowią główny składnik cieczy zarobowej 2 oraz gazy poreakcyjne 5 zawierające olefiny i wodór, z których wydziela się CO2 39 i wykorzystuje się je do uwodorniania węgla 9. Z gazów resztkowych z uwodorniania węgla po wykropleniu z nich węglowodorów wysokowrzących 16 i produktu końcowego 18, wykrapla się LPG. Strumień ciekłych produktów z syntezy Fischera-Tropscha zawierający olefiny 23 uzupełnia się frakcją z przetwórstwa ropy naftowej zawierającą olefiny, a strumień nieprzereagowanego węgla 21 uzupełnia się dodatkowym węglem.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Sposób bezpośredniego upłynniania węgla kamiennego subbitumicznego i bitumicznego lub węgla brunatnego, o zawartości popiołu <20% i wilgotności odpowiadającej normalnym warunkom atmosferycznym, który suszy się i rozdrabnia do ziaren o średnicy <0,07 mm, znamienny tym, że rozdrobniony węgiel kamienny lub brunatny 1 zarabia się na płynną pastę w mieszalniku 3 o zawartości <60% węgla z ciekłymi węglowodorami jako cieczą zarobową 2, którą uzyskuje się z frakcji ciekłych produktów procesu syntezy Fischera-Tropscha o zawartości >25% olefin 23, jako jej podstawowego składnika oraz frakcji wysokowrzących węglowodorów wydzielanych z mieszaniny poreakcyjnej uwodorniania węgla 10 i tak uzyskaną zawiesinę węglowo-olejową spręża się pompą 4 do ciśnienia 5:30 MPa i podgrzewa 7 do temperatury 250:500°C w kontakcie z gazami poreakcyjnymi z syntezy Fischera-Tropscha 5, z których po konwersji CO wydziela się CO2 i następnie poddaje się ją rozkładowi termicznemu i upłynnianiu w reaktorze uwodorniania 9 przy stopniu przereagowania węgla wprowadzanego do procesu <50% i otrzymaną mieszaninę poreakcyjną 10 rozdziela się w separatorze 11 na dwa strumienie: gazy i pary poreakcyjne 12, z których wykrapla się frakcję ciężką 16 o temperaturze wrzenia >350°C jako uzupełnienie cieczy zarobowej 2 i produkt końcowy 18 oraz strumień zawiesiny stałej pozostałości 13, który rozdziela się w procesie destylacji fluidalnej 19 przegrzaną parą wodną lub przez destylację próżniową i wytlewanie, na strumień destylatu 20, który wykorzystuje się jako drugi składnik cieczy zarobowej 2 i stałą pozostałość z uwodorniania węgla 21, którą zgazowuje się w generatorze gazu syntezowego 28 z tlenem o wysokiej czystości 27 i w syntezie Fischera-Tropscha z otrzymanego gazu syntezowego 34 wytwarza się ciekłe produkty syntezy Fischera-Tropscha 23, które stanowią główny składnik cieczy zarobowej 2 oraz gazy poreakcyjne zawierające olefiny i wodór, z których wydziela się CO2 39 i wykorzystuje się je do uwodorniania węgla w reaktorze uwodorniania 9.
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że z gazów resztkowych z uwodorniania węgla po wykropleniu z nich frakcji ciężkiej 16 i produktu końcowego 18, wykrapla się LPG.
3. Sposób według zastrz. 1 lub 2, znamienny tym, że do strumienia ciekłych produktów z syntezy Fischera-Tropscha zawierającego olefiny 23 dodaje się frakcję z przetwórstwa ropy naftowej zawierającą olefiny.
4. Sposób według zastrz. 1,2 lub 3, znamienny tym, że do strumienia stałej pozostałości z uwodorniania węgla 21 dodaje się dodatkowo węgiel.