PL233276B1 - Fosforoorganiczne pochodne peptydowe będące analogami N-końcowej sekwencji białka Smac, sposób ich wytwarzania oraz ich zastosowanie - Google Patents
Fosforoorganiczne pochodne peptydowe będące analogami N-końcowej sekwencji białka Smac, sposób ich wytwarzania oraz ich zastosowanieInfo
- Publication number
- PL233276B1 PL233276B1 PL427190A PL42719018A PL233276B1 PL 233276 B1 PL233276 B1 PL 233276B1 PL 427190 A PL427190 A PL 427190A PL 42719018 A PL42719018 A PL 42719018A PL 233276 B1 PL233276 B1 PL 233276B1
- Authority
- PL
- Poland
- Prior art keywords
- ch2ch3
- organophosphorus
- protein
- peptide derivatives
- pro
- Prior art date
Links
Classifications
-
- C—CHEMISTRY; METALLURGY
- C07—ORGANIC CHEMISTRY
- C07K—PEPTIDES
- C07K5/00—Peptides containing up to four amino acids in a fully defined sequence; Derivatives thereof
- C07K5/04—Peptides containing up to four amino acids in a fully defined sequence; Derivatives thereof containing only normal peptide links
- C07K5/10—Tetrapeptides
- C07K5/1002—Tetrapeptides with the first amino acid being neutral
- C07K5/1005—Tetrapeptides with the first amino acid being neutral and aliphatic
- C07K5/1008—Tetrapeptides with the first amino acid being neutral and aliphatic the side chain containing 0 or 1 carbon atoms, i.e. Gly, Ala
-
- A—HUMAN NECESSITIES
- A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
- A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
- A61P35/00—Antineoplastic agents
-
- C—CHEMISTRY; METALLURGY
- C07—ORGANIC CHEMISTRY
- C07F—ACYCLIC, CARBOCYCLIC OR HETEROCYCLIC COMPOUNDS CONTAINING ELEMENTS OTHER THAN CARBON, HYDROGEN, HALOGEN, OXYGEN, NITROGEN, SULFUR, SELENIUM OR TELLURIUM
- C07F9/00—Compounds containing elements of Groups 5 or 15 of the Periodic Table
- C07F9/02—Phosphorus compounds
- C07F9/28—Phosphorus compounds with one or more P—C bonds
- C07F9/50—Organo-phosphines
-
- C—CHEMISTRY; METALLURGY
- C07—ORGANIC CHEMISTRY
- C07K—PEPTIDES
- C07K14/00—Peptides having more than 20 amino acids; Gastrins; Somatostatins; Melanotropins; Derivatives thereof
- C07K14/435—Peptides having more than 20 amino acids; Gastrins; Somatostatins; Melanotropins; Derivatives thereof from animals; from humans
- C07K14/46—Peptides having more than 20 amino acids; Gastrins; Somatostatins; Melanotropins; Derivatives thereof from animals; from humans from vertebrates
- C07K14/47—Peptides having more than 20 amino acids; Gastrins; Somatostatins; Melanotropins; Derivatives thereof from animals; from humans from vertebrates from mammals
- C07K14/4701—Peptides having more than 20 amino acids; Gastrins; Somatostatins; Melanotropins; Derivatives thereof from animals; from humans from vertebrates from mammals not used
- C07K14/4747—Apoptosis related proteins
Landscapes
- Chemical & Material Sciences (AREA)
- Organic Chemistry (AREA)
- Health & Medical Sciences (AREA)
- Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
- General Health & Medical Sciences (AREA)
- Medicinal Chemistry (AREA)
- Biochemistry (AREA)
- Molecular Biology (AREA)
- Biophysics (AREA)
- Genetics & Genomics (AREA)
- Proteomics, Peptides & Aminoacids (AREA)
- Chemical Kinetics & Catalysis (AREA)
- Animal Behavior & Ethology (AREA)
- Public Health (AREA)
- Veterinary Medicine (AREA)
- General Chemical & Material Sciences (AREA)
- Pharmacology & Pharmacy (AREA)
- Nuclear Medicine, Radiotherapy & Molecular Imaging (AREA)
- Toxicology (AREA)
- Zoology (AREA)
- Gastroenterology & Hepatology (AREA)
- Peptides Or Proteins (AREA)
- Medicines That Contain Protein Lipid Enzymes And Other Medicines (AREA)
Abstract
Przedmiotem zgłoszenia są fosforoorganiczne pochodne peptydowe będące analogami N-końcowej sekwencji białka Smac o wzorze ogólnym 1. Zgłoszenie dotyczy również sposobu ich wytwarzania oraz zastosowania jako środków przeciwnowotworowych.
Description
Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku są fosforoorganiczne pochodne peptydowe będące analogami N-końcowej sekwencji białka Smac (ang. second mitochondria-derived activator of caspases) - czyli tetrapeptydu AVPI. Przedmiotem wynalazku jest również sposób ich wytwarzania oraz zastosowanie w medycynie, zwłaszcza w terapii przeciwnowotworowej.
Proces apoptozy, stanowiący jeden z mechanizmów programowanej śmierci komórki, odpowiada za utrzymanie homeostazy organizmu. Jego aktywacja jest szczególnie istotna w przypadku komórek nowotworowych, które wykazują zwiększony poziom ekspresji białek inhibitorowych hamujących apoptozę (IAP, ang. inhibitor of apoptosis proteins). Choć w zależności od źródła sygnału wyróżnia się dwie ścieżki indukcji apoptozy (zewnątrzkomórkową oraz mitochondrialną), oba szlaki prowadzą do aktywacji enzymów wykonawczych apoptozy - kaspaz. Jedną ze strategii terapii przeciwnowotworowej jest projektowanie związków uwalniających apoptozę spod wpływu inhibitorów m.in. poprzez blokowanie oddziaływań domen BIR2 czy BIR3 białek inhibitorowych z kaspazą 3, 7 i 9. Spośród ośmiu białek należących do rodziny IAP, cztery są bezpośrednio zaangażowane w proces regulacji apoptozy (c-IAP1, c-IAP2, ML-IAP oraz XIAP), natomiast pozostałe są odpowiedzialne za regulację cyklu komórkowego i procesy zapalne.
Wśród związków o charakterze antagonistów białek IAP wyróżnia się monowalentne oraz biwalentne związki będące analogami motywu wiążącego AVPI wywodzącego się z N-końcowego rejonu białka SMAC. Niektóre związki o charakterze antagonistów jak LCL-161, AT 406/DEBIO 1143, GDC0917/CUDC-427 (monowalentne) czy TL-32711 (biwalentny) były przedmiotem badań klinicznych jako związki przeciwnowotworowe lub wspomagające terapię w połączeniu z innymi substancjami o aktywności przeciwnowotworowej.
Dotychczas nie opisano związków zawierających w swojej strukturze ugrupowanie fosforoorganiczne i wykazujących charakter antagonistyczny względem białek IAP.
Istotą wynalazku są fosforoorganiczne pochodne peptydowe będące analogami N-końcowej sekwencji białka Smac o wzorze ogólnym 1, w którym Ri oznacza -CH(CH3)2, -CH(CH2)5, R2 oznacza -H, -CH3, -CH(CH3)CH2CH3, -CH2(C6H5), -C6H4N, -CH2CH3, -CH(CH3)2, -CH2CH(CH3)2, -CH2CH2SCH3, -CH2CH2(C6H5), R3 oznacza -C(CH3)3, -CH(CH3)2, -CH(CH2)5, -C6H5, -C6H4-3-CH3, -C6H4-5-CH3, -C6H3-2,4-(CH3)2, -O(C6H4)CH2CH3, -O(C6H4)CH(CH3)2, -O(C6H4)C(CH3)3, -O(C6H5),-O(C6H4)-5-OH, R4 oznacza -C(CH3)3, -CH(CH3)2, -CH(CH2)5, -C6H5, -C6H4-3-CH3, -C6H4-5-CH3, -C6H3-2,4-(CH3)2; -O(C6H4)-CH2CH3; -O(C6H4)CH(CH3)2, -O(C6H4)C(CH3)3, -O(C6H5), O(C6H4)-5-OH, -OH.
W/w związki według wynalazku wykazują zdolność do oddziaływania z domeną BIR3 białka XIAP. Pochodne zawierające w swojej strukturze fosforoorganiczną pochodną fenyloalaniny charakteryzują się równocześnie parametrami kinetycznymi zbliżonymi do związków referencyjnych (GDC-0152 czy LCL-161). Pochodne te wykazują także zdolność do indukcji autoubikwitynylacji, a następnie degradacji białek cIAP1 w komórkach raka piersi MDA-MB-231.
Sposób wytwarzania fosforoorganicznych pochodnych peptydowych będących analogam i N-końcowej sekwencji białka Smac o wzorze ogólnym 1, w którym Ri oznacza -CH(CH3)2, -CH(CH2)5, R2 oznacza -H, -CH3, -CH(CH3)CH2CH3, -CH2(C6H5), -C6H4N, -CH2CH3, -CH(CH3)2, -CH2CH(CH3)2,
-CH2CH2SCH3, -CH2CH2(C6H5), R3 oznacza -C(CH3)3, -CH(CH3)2, -CH(CH2)5, -C6H5, -C6H4-3-CH3, -C6H4-5-CH3, -C6H3-2,4-(CH3)2, -O(C6H4)CH2CH3, -O(C6H4)CH(CH3)2, -O(C6H4)C(CH3)3, -O(C6H5),
O(C6H4)-5-OH, R4 oznacza -C(CH3)3, -CH(CH3)2, -CH(CH2)5, C6H5, -C6H4-3-CH3, -C6H4-5-CH3, -C6H3-2,4-(CH3)2, -O(C6H4)CH2CH3, -O(C6H4)CH(CH3)2, -O(C6H4)C(CH3)3, -O(C6H5), O(C6H4)-5-OH, -OH polega na tym, że w pierwszym etapie prowadzi się syntezę tripeptydów o sekwencji NH2-Ala-Val-Pro-OH lub NH2-Ala-Chg-Pro-OH na podłożu stałym z wykorzystaniem strategii Fmoc, następnie przeprowadza się metylację grupy α-aminowej metodą Mistunobu. Otrzymany tripeptyd NH2-Ala-Val-Pro-OH lub NH2Ala-Chg-Pro-OH rozpuszcza się w acetonitrylu lub w CH3CN i dodaje się odczynnik sprzęgający HBTU, a następnie dodaje się odpowiedni związek fosforoorganiczny zawierający wolną grupę aminową: fosfinotlenek, ester diarylowy kwasu α-aminoaralkilofosfonowego lub monoester arylowy kwasu a-aminoaralkilofosfonowego, przy czym pH ustala się na poziomie 9 z wykorzystaniem DIPEA, a reakcję prowadzi się przez noc w temperaturze pokojowej, a następnie usuwa się lotne składniki mieszaniny pod zmniejszonym ciśnieniem.
Fosforoorganiczne pochodne peptydowe będące analogami N-końcowej sekwencji białka Smac o wzorze ogólnym 1, w którym Ri oznacza -CH(CH3)2, -CH(CH2)5, R2 oznacza -H, -CH3,
-CH(CH3)CH2CH3, -CH2(C6H5), -C6H4N, -CH2CH3, -CH(CH3)2, -CH2CH(CH3)2, -CH2CH2SCH3,
PL 233 276 B1
-CH2CH2(C6H5), R3 oznacza -C(CH3)3, -CH(CH3)2, -CH(CH2)5, -CeHs, -C6H4-3-CH3, -C6H4-5-CH3, -C6H3-2,4-(CH3)2, -O(C6H4)CH2CH3, -O(C6H4)CH(CH3)2, -O(C6H4)C(CH3)3, -O(C6H5), -O(C6H4)-5-OH,
R4 oznacza -C(CH3)3, -CH(CH3)2, -CH(CH2)5, -C6H5, -C6H4-3-CH3, -C6H4-5-CH3, -C6H3-2,4-(CH3)2, -O(C6H4)CH2CH3, -O(C6H4)CH(CH3)2, -O(C6H4)C(CH3)3, -O(C6H5), -O(C6H4)-5-OH, -OH do zastosowania jako środki przeciwnowotworowe.
Zdolność związków będących przedmiotem wynalazku do oddziaływania z domeną BIR3 białka XIAP określono w teście polaryzacji fluorescencji. Efekt działania proapoptotycznego pochodnych fosforoorganicznych prowadzący do autoubikwitynylacji a następnie degradacji białka cIAP1 w komórkach raka piersi MDA-MB-231 potwierdzono w teście Western blot.
Przedmiot wynalazku przedstawiony jest bliżej w przykładach wykonania, nie ograniczając jego zakresu oraz na rysunku na którym na:
fig. 1 przedstawiono schemat otrzymywania N-metylowych pochodnych tripeptydów Ala-Val/ChgPro: (a) 20% piperydyna w DMF, 22°C; (b) o-NBS-Cl, kolidyna, NMP, 22°C; (c) Ph3P, MeOH, DIAD, THF, 22°C; (d) β-ME, DBU, NMP, 22°C; (e) TFA, 22°C; R=CH(CH3)2 lub CH(CH2)5, fig. 2 przedstawiono schemat otrzymywania fosfinotlenków aromatycznych i alifatycznych, (a) PCl3, acetonitryl, 4 godz., reflux, (b) Cbz-NH2, R2-CHO, AcOH, reflux, 4 godz., (c) 33% HBr/AcOH, 2 godz., temp. pok., (d) TFA, 2 godz., temp. pok. lub 10 ekw. mol. HCl/MeOH, 30 min., reflux, fig. 3 przedstawiono schemat syntezy estrów diarylowych kwasów a-aminoalkilofosfonowych i a-aminoarylofosfonowych. (a) PCI3, acetonitryl, 4 godz., reflux, (b) Cbz-NH2, R2-CHO, AcOH, reflux, 4 godz., (c) 33% HBr/AcOH, 2 godz., temp. pok., fig. 4 przedstawiono schemat syntezy monoestru kwasu a-amino-metylofenylo-fosfonowego. (a) toluen, 5 godz., reflux; (b) 33% HBr/AcOH, 2 godz., temp. pok., fig. 5 przedstawiono zdjęcie - analiza zdolności otrzymanych związków fosforoorganicznych do indukcji autoubikwitynylacji i degradacji białka cIAP1 w liniach komórek MDA-MB-231. C - kontrola DMSO (0.1%), G - kontrola z wykorzystaniem związku GDC-0152 (10 μM), F - kontrola z wykorzystaniem związku LCL-161 (10 μM), 17, 18, 50 oraz 51 (10 μM) - wybrane pochodne fosforoorganiczne; a - próbki pobrane po 15 min. inkubacji, b - próbki pobrane po 120 min. inkubacji.
P r z y k ł a d 1. Otrzymywanie tripeptydów NH2-Ala-Val-Pro-OH oraz NH2-Ala-Chg-Pro-OH oraz metylacja N-końcowej grupy aminowej (fig. 1).
N-metylowane pochodne dwóch tripeptydów o sekwencjach: N-Me-Ala-Val-Pro-OH (1) oraz N-Me-Ala-Chg-Pro-OH (2) przeznaczonych do dalszej modyfikacji w celu otrzymania pochodnych fosforoorganicznych otrzymano techniką syntezy peptydów na podłożu stałym z wykorzystaniem strategii Fmoc. W pierwszym etapie, żywicę 2-Cl-Trt zmodyfikowano Fmoc-Pro-OH stosując 1,2-krotny nadmiar molowy aminokwasu. Po zablokowaniu wolnych miejsc wiążących (MeOH, 2 x 30 min.) określono stopień obsadzenia żywicy (0,88 mmol/g). Grupę Fmoc za każdym razem odblokowywano z użyciem 20% roztworu piperydyny w MeOH. Aminokwasy sprzęgano z wykorzystaniem HBTU jako odczynnika sprzęgającego (3 równoważniki molowe) oraz DIPEA (6 równoważników molowych) w DMF. Reakcje sprzęgania monitorowano stosując test Keisera. Po zakończonej syntezie zmodyfikowano N-końcową grupę aminową Ala poprzez przyłączenie grupy metylowej stosując reakcję Mitsunobu. Modyfikacja wymagała zamiany grupy blokującej Fmoc z N-końca Ala, na o-NBS, a następnie metylację drugorzędowej aminy z wykorzystaniem MeOH jako donora grupy metylowej. Ostatnim etapem było odblokowanie grupy o-NBS. Schemat reakcji wykonanych w procesie metylacji przedstawia Schemat na fig. 1. Po zakończonej syntezie produkt odcięto od żywicy (2 godz., temp. pok., TFA), a następnie oczyszczono z wykorzystaniem techniki HPLC, zliofilizowano i przechowywano w -20°C. Obecność peptydów potwierdzono wykonując HRMS (1: m/z 300.1923/300.1911 (M+H)+; 2: m/z 340.2236/340.2239 (M+H)+).
P r z y k ł a d 2. Sposób wytwarzania (S)-N-((di-tert-butylofosforylo)metylo)-1-((S)-3-metylo-2-((S)-2-(metylamino)propanamido)butanoylo)pirolidyno-2-karboksyamidu (związek nr 3, fig. 2).
Etap 1. Otrzymywanie trytyloaminy. Do schłodzonego (0°C) roztworu chlorku amonu (0.2 mola) w 25% wodnym amoniaku wkrapla się chlorek trytylu rozpuszczony w 200 ml toluenu (2 godziny). Po wkropleniu chłodzi się mieszaninę reakcyjną przez godzinę (0°C) a następnie prowadzi przez noc w temperaturze pokojowej. Następnego dnia przeprowadzi się ekstrakcję wodą (do zobojętnienia pH), a frakcję organiczną suszy nad siarczanem sodu, odparowuje na wyparce rotacyjnej, a następnie prowadzi krystalizację w heksanie. Otrzymany osad odsącza się pod próżnią i osusza.
Etap 2. Otrzymywanie trytyloiminy. Aminę (przygotowanie opisane w Etapie 1 (0.1 mola) i formaldehyd (0.4 mola) zalewa się toluenem (200 ml) i pozostawia na mieszadle magnetycznym przez noc.
PL 233 276 B1
Następnie, mieszaninę poddaje się ekstrakcji, suszy nad siarczanem sodu, a następnie odparowuje się lotne składniki na wyparce obrotowej. Osad sączy się przemywając eterem naftowym.
Etap 3. Otrzymywanie fosfinotlenku di-tertbutylowego. W tym celu do kolby okrągłodennej wyposażonej w mieszadło magnetyczne dodaje się 0,3 g (0.1661 mmol) di-tertbutylochlorofosfiny i 50 ml schłodzonego wodnego roztworu HCl (1 M). Reakcję prowadzi się przez noc w temperaturze pokojowej. Po 24 godzinach usuwa się lotne składniki mieszaniny na wyparce obrotowej. Powstały surowy produkt przemywa się toluenem, a następnie bez oczyszczania używa do dalszych etapów syntezy.
Etap 4. Otrzymywanie N-((di-tert-butylofosforylo)metylo)-1,1,1-trifenylometano aminy. Fosfinotlenek którego sposób przygotowania opisano w Etapie 3 (1 mmol) oraz trytyloiminę opisaną w Etapie 2 (1 mmol) rozpuszcza się w toluenie (50 ml). Mieszaninę ogrzewa się pod chłodnicą zwrotną przez 8 h, a następnie usuwa się lotne składniki mieszaniny na wyparce obrotowej.
Etap 5. Otrzymywanie (di-tert-butylfosforylo)metano aminy. Związek otrzymany w etapie 4 (0.3 mmol) umieszcza się w kolbie okrągłodennej wyposażonej w mieszadło magnetyczne, a następnie zalewa się roztworem HCl (3 mmol) w MeOH. Mieszaninę ogrzewa się pod chłodnicą zwrotną przez 30 minut, a następnie usuwa się lotne składniki mieszaniny na wyparce obrotowej. Otrzymany surowy produkt używa się w kolejnym etapie.
Etap 6. Otrzymywanie (S)-N-((di-tert-butylofosforylo)metylo)-1-((S)-3-metylo-2-((S)-2-(metyloamino)propanamido)butanoylo)pirolidyno-2-karboksyamidu. Tripeptyd N-Me-Ala-Val-Pro (0.033 mmol) umieszcza się w szklanej buteleczce wyposażonej w mieszadło magnetyczne i rozpuszcza w CH3CN (2 ml). Do rozpuszczonego peptydu dodaje się odczynnik sprzęgający HBTU (0.035 mmol) a następnie (di-tertbutylofosforylo)metanoaminę (0.04 mmol). Następnie ustala się pH na poziomie 9 z wykorzystaniem DIPEA. Reakcję prowadzi się przez noc w temperaturze pokojowej, a następnie usuwa się lotne składniki mieszaniny na wyparce obrotowej. Produkt oczyszcza się z wykorzystaniem techniki HPLC w układzie woda/acetonitryl, 0.05% TFA (gradient 0-100% acetonitrylu, 15 min., Rt = 10.087 min.). Obecność produktu potwierdzono techniką spektroskopii mas (Mcalcd ([M+H]+)/Mfound: 473.3251/473.3247).
W sposób analogiczny, przy użyciu odpowiednich aldehydów, otrzymuje się związki o symbolach 4-10.
Pochodne fosfinotlenków opisane symbolami 11-31 przygotowano w sposób analogiczny, jedyną różnicą w syntezie był Etap 5, który przeprowadzono prowadząc reakcję z kwasem trifluoorooctowym przez 2 godziny w temperaturze pokojowej.
P r z y k ł a d 3. Sposób wytwarzania fosfonianu bis(4-etylofenylo) 1-((S)-1-((S)-3-metylo-2-((S)-2-(metyloamino)propanamido)butanoylo)pirolidyno-2-karboksyamido)etylowego (związek nr 32, fig. 3).
Etap 1. Otrzymywanie fosforynu trój(4-etylofenylowego). Do kolby okrągłodennej odważa się 4-etylofenol (30 mmol) i rozpuszcza się go w acetonitrylu (50 ml), a następnie dodaje POCl3 (10 mmol). Całość ogrzewa się w temperaturze wrzenia przez 6 h, po czym lotne składniki mieszaniny usuwa się pod zmniejszonym ciśnieniem. Otrzymany produkt w postaci bezbarwnego oleju używa się w kolejnym etapie bez oczyszczania.
Etap 2. Otrzymywanie karbaminianu benzylo (1-(bis(4-etylofenoksy)fosforylo)etylowego. Do kolby okrągłodennej odważa się aldehyd octowy (10 mmol), karbaminian benzylu (10 mmol) oraz otrzymany w etapie 1 fosforyn. Całość rozpuszcza się w lodowatym kwasie octowym i ogrzewa się w temperaturze 80°C przez 2 godziny, po czym lotne składniki mieszaniny usuwa się pod zmniejszonym ciśnieniem. Otrzymany produkt w postaci bezbarwnego oleju rozpuszcza się w metanolu i pozostawia do krystalizacji w temperaturze -20°C. Końcowy produkt w postaci białego osadu odsącza się pod zmniejszonym ciśnieniem i suszy na powietrzu do stałej wagi, po czym używa się w następnym etapie.
Etap 3. Otrzymywanie bromowodorku fosfonianu bis(4-etylofenylo) (1-amino)etylowego. Produkt uzyskany w etapie 2 (5 mmol) rozpuszcza się w 33% roztworze kwasu bromowodorowego w kwasie octowym (5 ml) i reakcję prowadzi się w temperaturze pokojowej przez 2 h. Lotne składniki mieszaniny usuwa się pod zmniejszonym ciśnieniem, otrzymany olej zalewa się eterem dietylowym i pozostawia w temperaturze 4°C w celu krystalizacji. Otrzymany produkt w postaci białego osadu suszy się na powietrzu do stałej wagi i używa w kolejnym etapie.
Etap 4. Otrzymywanie fosfonianu bis(4-etylofenylo) 1-((S)-1-((S)-3-metylo-2-((S)-2-(metyloamino)propanamido)butanoylo)pirolidyno-2-karboksyamido)etylowego. Tripeptyd N-Me-Ala-Val-Pro (0.15 mmol) umieszcza się w szklanym naczyniu wyposażonym w dipol magnetyczny i rozpuszcza w acetonitrylu (4 ml). Do rozpuszczonego peptydu dodaje się odczynnik sprzęgający HBTU (0.18 mmol), a następnie produkt otrzymany w etapie 3 (0.18 mmol). Następnie ustala się pH na poziomie 9 z wykorzystaniem DIPEA. Reakcję prowadzi się przez noc w temperaturze pokojowej, a następnie usuwa się
PL 233 276 B1 lotne składniki mieszaniny na wyparce obrotowej. Produkt oczyszcza się z wykorzystaniem techniki HPLC w układzie woda/acetonitryl, 0.05% TFA (gradient 0-100% acetonitrylu, 15 min., Rt = 13.6 min.). Obecność produktu potwierdza się techniką spektroskopii mas (Mteoretyczna ([M+H]+)/Mobserwowana: 615.33 11/615.5).
Analogicznie prowadzono syntezę związków 33-53.
P r z y k ł a d 4. Sposób wytwarzania fosfonianu 2-hydroksyfenylo wodoro (1-((S)-1-(metylo-L-alanyloL-walilo)pirolidyno-2-karboksyamido)-2-fenyloetylowego (związek nr 54)
Etap 1. Synteza karbaminianu benzylo 1-(hydroksy(2-hydroksyfenoksy)fosforylo)-2-fenyloetylowego. W suchym toluenie rozpuszcza się karbaminian benzylu (5.75 mmol) oraz o-fenylenochlorofosforan (5.75 mmol). Następnie wkrapla się aldehyd fenylooctowy (5.75 mmol) w czasie 10 min. Reakcję prowadzi się przez 5 godzin ogrzewając mieszaninę pod chłodnicą zwrotną w temperaturze wrzenia rozpuszczalnika. Następnie mieszaninę studzi się i usuwa się lotne składniki mieszaniny na wyparce obrotowej, a otrzymany surowy produkt używa się w następnym etapie.
Etap 2. Synteza fosfonianu 2-hydroksyfenylo wodoru 1-amino-2-fenyloetylowego. W kolbie umieszcza się surowy produkt otrzymany w etapie 1 i dodaje 33% roztwór kwasu bromowodorowego w kwasie octowym (15 ml). Reakcję prowadzi się w temperaturze pokojowej przez 2 godziny, a następnie usuwa się lotne składniki mieszaniny pod zmniejszonym ciśnieniem. Uzyskany produkt w postaci oleju rozpuszcza się w eterze dietylowym i pozostawia do krystalizacji w temperaturze 4°C.
Etap 3. Otrzymywanie fosfonianu 2-hydroksyfenylo wodoro (1-((S)-1-(metylo-L-alanylo-L-walilo)pirolidyno-2-karboksyamido)-2-fenyloetylowego. Tripeptyd V-Me-Ala-Val-Pro (0.034 mmol) umieszcza się w szklanym naczyniu wyposażonym w dipol magnetyczny i rozpuszcza w acetonitrylu (2 ml). Do rozpuszczonego peptydu dodaje się odczynnik sprzęgający HBTU (0.040 mmol), a następnie dodaje związek otrzymany w etapie 2 (0.040 mmol). Następnie ustala się pH na poziomie 9 z wykorzystaniem DIPEA. Reakcję prowadzi się przez noc w temperaturze pokojowej, a następnie usuwa się lotne składniki mieszaniny pod zmniejszonym ciśnieniem. Produkt oczyszcza się z wykorzystaniem techniki HPLC w układzie woda/acetonitryl, 0.05% TFA (gradient 0-100% acetonitrylu, 15 min., Rt = 10.3 min.). Obecność produktu potwierdzono techniką spektroskopii mas (Mteoretyczna ([M+H]+)/Mobserwowana: 575.2629/575.2625).
W sposób analogiczny otrzymuje się związek 55 stosując w etapie 3 tripeptyd Me-Ala-Chg-Pro-OH. P r z y k ł a d 5. Analiza oddziaływań otrzymanych fosforoorganicznych pochodnych peptydowych z domeną BIR3 białka XIAP.
Potencjał związków fosforoorganicznych stanowiących istotę wynalazku jako antagonistów białek inhibitorowych apoptozy analizowano z zastosowaniem techniki polaryzacji fluorescencji, umożliwiającej analizę oddziaływań białko-ligand poprzez pomiar intensywności polaryzacji światła emitowanego przez ligand zmodyfikowany kowalencyjnie fluoroforem (sonda molekularna o sekwencji H2N-Ala-ValPro-Dpm-Ala-Lys(FL)-Lys-CONH2, Xex = 485 nm, Xem = 530 nm). W wyniku oddziaływania z miejscem wiążącym białka sonda wykazuje mniejszą możliwość rotacji grupy fluoroforu, dlatego emitowane światło jest w większym stopniu spolaryzowane niż w przypadku pomiaru dla wolnej sondy w roztworze lub sondy w układzie białko-antagonista współzawodniczący o miejsce wiążące.
W pierwszym etapie testów, wyznaczono stałą dysocjacji Kd białka oraz sondy znakowanej fluorescencyjne. W tym celu, na 384-dołkowej czarnej polistyrenowej płytce przygotowano rozcieńczenia białka BIR3 XIAP (od 2.5 pM do 0.0763 nM) w buforze polaryzacyjnym (bufor fosforanowy, pH 7.5, z dodatkiem γ-globuliny (100 pg/ml) oraz NaN3 (0.02% v/v). Następnie, do studzienek dodano roztwór sondy fluorescencyjnej (końcowe stężenie 2 nM). Po 30 min. inkubacji w temperaturze pokojowej z wykorzystaniem czytnika mikropłytek odczytano wartości polaryzacji, które posłużyły do wyznaczenia wartości Kd wynoszącej 49.85 nM.
W kolejnym etapie zbadano potencjał otrzymanych pochodnych fosforoorganicznych do oddziaływania z domeną BIR3 białka XIAP. W tym celu, w studzienkach mikropłytki przygotowano rozcieńczenia otrzymanych peptydowych fosforoorganicznych funkcjonalnych analogów białka XIAP, tetrapeptydu Ala-Val-Pro-Trp jako kontroli pozytywnej oraz komercyjnie dostępnych związków o potwierdzonej zdolności do oddziaływań z domeną BIR3 w buforze polaryzacyjnym (stężenia od 50 pM do 0.0537 nM). Następnie do roztworów dodano roztwór domeny BIR3 białka XIAP w buforze polaryzacyjnym (50 nM). Po 15 minutach inkubacji w temperaturze pokojowej dodano roztwór sondy fluorescencyjnej (2 nM). W teście ze względu na rozpuszczalność związków fosforoorganicznych stężenie DMSO było stałe i wynosiło 1.4% (v/v). Prowadzono inkubację przez 30 min. w temperaturze pokojowej, a następnie z wykorzystaniem czytnika mikropłytek odczytano wartości polaryzacji, które posłużyły do wyznaczenia
PL 233 276 B1 parametrów kinetycznych opisujących oddziaływanie białko-ligand (EC50 oraz Ki). Wartości polaryzacji posłużyły do określenia % inhibicji, którego zależność od stężenia związku pozwoliła na wyznaczenie wartości EC50 (do obliczeń wykorzystano model czteroparametryczny ze zmienną wartością nachylenia). Wartość Ki wyznaczono przy użyciu narzędzia sieciowego opracowanego przez Nikolovska-Coleska et al. Wartości EC50 oraz Ki wyznaczone na postawie wartości polaryzacji fluorescencji zawarto w Tabeli 1.
P r z y k ł a d 6. Zdolność wybranych pochodnych fosforoorganicznych do indukcji autoubikwitynylacji białka cIAP1.
Pochodne o numerach 17, 18, 50 oraz 51 charakteryzujące się najlepszymi parametrami kinetycznymi wyznaczonymi dzięki zastosowanej technice polaryzacji fluorescencji przeanalizowano pod kątem zdolności do indukcji autoubikwitynylacji i degradacji białka cIAP1. W tym celu prowadzono hodowlę komórek linii MDA-MB-231 (ludzki nowotwór piersi) w medium RPMI-1640 z dodatkiem L-glutaminy (2 mM), pirogronianu sodu (1 mM), serum płodowego z cieląt (10%) oraz streptomycyny i penicyliny (oba antybiotyki w stężeniu 100 ąg/ml). Komórki hodowano w 37°C w wilgotnej atmosferze nasyconej 5% CO2. Komórki poddano trypsynizacji, zliczono i wysiano na 50 mm szalkach Petriego. Po całonocnej inkubacji, medium zmieniono na świeże, zawierające badane związki w stężeniu 10 mM lub 0.1% (v/v) DMSO. Następnie, komórki przemyto buforem fosforanowym i poddano lizie z wykorzystaniem bufom RIPA zawierającego inhibitory proteaz i fosfataz. Lizaty zwirowano (4°C, 15 min., 16000 g), zebrane supernatanty poddano analizie Western blot.
Lizaty komórkowe rozdzielono elektroforetycznie (SDS-PAGE, 4-12%, 25 ąg/studzienkę) w warunkach redukujących. Następnie wykonano elektrotransfer białek na membranę nitrocelulozową. Po zablokowaniu membrany w 5% roztworze mleka otłuszczonego w buforze fosforanowym z dodatkiem 0.05% Tween-20 (PBS-T, 1 godz., temp. pok.) membranę wypłukano trzykrotnie w buforze PBS-T (5 min., temp. pok.). Następnie membranę inkubowano z króliczymi monoklonalnymi przeciwciałami anty-cIAP1 IgG (1:1000, 0.5% mleko odtłuszczone w PBS-T) przez noc w 4°C. W kolejnym kroku, membranę ponownie trzykrotnie wypłukano i inkubowano z roztworem mysich przeciwciał anty-króliczych znakowanych peroksydazą chrzanową (1:1000, 0.5% mleko otłuszczone w PBS-T). Po godzinnej inkubacji w temperaturze pokojowej membranę wypłukano trzykrotnie w buforze PBS-T. Wizualizację wykonano po inkubacji z chemiluminescencyjnym substratem przy zastosowaniu systemu obrazowania molekularnego wyposażonego w kamerę CCD. Jako kontrolę obciążenia w teście Western blot wykorzystano przeciwciała specyficzne wobec dehydrogenazy fosforanowo-aldehydowej 3 (GAPDH). W tym celu, membranę po odpłukaniu chemiluminescencyjnego substratu buforem PBS-T inkubowano z mysimi przeciwciałami anty-GAPDH (1:1000, 0.5% mleko odtłuszczone w PBS-T). Po godzinnej inkubacji w 37°C membranę wypłukano trzykrotnie w buforze PBS-T i inkubowano z przeciwciałami anty-mysimi skoniugowanymi z peroksydazą chrzanową (1:5000, 0.5% mleko otłuszczone w PBS-T). Po wypłukaniu membrany, wizualizację przeprowadzono po dodaniu chemiluminescencyjnego substratu (Rysunek 1). Związki charakteryzują się zdolnością do indukcji autoubikwitynylacji a następnie degradacji w proteasomie białka cIAP1. Degradacja białka cIAP1 pozwala na obniżenie jego stężenia w komórce, a zatem zmniejszenie efektu inhibitorowego wobec kaspaz regulujących proces apoptozy.
Claims (5)
- Zastrzeżenia patentowe1. Fosforoorganiczne pochodne peptydowe będące analogami N-końcowej sekwencji białkaSmac o wzorze ogólnym 1, w którym R1 oznacza -CH(CH3)2, - CH(CH2)5, R2 oznacza -H, -CH3, -CH(CH3)CH2CH3, -CH2(C6H5), -C6H4N, -CH2CH3, -CH(CH3)2, -CH2CH(CH3)2,-CH2CH2SCH3, -CH2CH2(C6H5), R3 oznacza -C(CH3)3, -CH(CH3)2, -CH(CH2)5, -C6H5, -C6H4-3-CH3, -C6H4-5-CH3, -C6H3-2,4-(CH3)2, -O(C6H4)CH2CH3, -O(C6H4)CH(CH3)2, -O(C6H4)C(CH3)3, -O(C6H5), -O(C6H4)-5-OH, R4 oznacza -C(CH3)3, -CH(CH3)2, -CH(CH2)5, -C6H5, -C6H4-3-CH3, -C6H4-5-CH3, -C6H3-2,4-(CH3)2; -O(C6H4)CH2CH3; -O(C6H4)CH(CH3)2, -O(C6H4)C(CH3)3, -O(C6H5), O(C6H4)-5-OH, -OH.
- 2. Sposób wytwarzania fosforoorganicznych pochodnych peptydowych będących analogamiW-końcowej sekwencji białka Smac o wzorze ogólnym 1, w którym R1 oznacza -CH(CH3)2, -CH(CH2)5, R2 oznacza -H, -CH3, -CH(CH3)CH2CH3, -CH2(C6H5), -C6H4N, -CH2CH3,-CH(CH3)2, -CH2CH(CH3)2, -CH2CH2SCH3, -CH2CH2(C6H5), R3 oznacza -C(CH3)3, -CH(CH3)2, -CH(CH2)5, -C6H5, -C6H4-3-CH3, -C6H4-5-CH3, -C6H3-2,4-(CH3)2, -O(C6H4)CH2CH3, -O(C6H4)PL 233 276 B1-CH(CH3)2, -O(C6H4)C(CH3)3, -O(C6H5), O(C6H4)-5-OH, R4 oznacza -C(CH3)3, -CH(CH3)2, -CH(CH2)5, C6H5, -C6H4-3-CH3, -C6H4-5-CH3, -C6H3-2,4-(CH3)2, -O(C6H4)CH2CH3, -O(C6H4)-CH(CH3)2, -O(C6H4)C(CH3)3, -O(C6H5), O(C6H4)-5-OH, -OH, znamienny tym, że w pierwszym etapie prowadzi się syntezę tripeptydów o sekwencji NH2-Ala-Val-Pro-OH lub NH2-AlaChg-Pro-OH na podłożu stałym z wykorzystaniem strategii Fmoc, następnie przeprowadza się metylację grupy α-aminowej metodą Mistunobu, otrzymany tripeptyd NH2-Ala-Val-Pro-OH lub NH2-Ala-Chg-Pro-OH rozpuszcza się w acetonitrylu lub w CH3CN i dodaje się odczynnik sprzęgający HBTU, a następnie dodaje się odpowiedni związek fosforoorganiczny zawierający wolną grupę aminową: fosfinotlenek, ester diarylowy kwasu a-aminoaralkilofosfonowego lub monoester arylowy kwasu a-aminoaralkilofosfonowego, przy czym pH ustala się na poziomie 9 z wykorzystaniem DIPEA, a reakcję prowadzi się przez noc w temperaturze pokojowej, a następnie usuwa się lotne składniki mieszaniny pod zmniejszonym ciśnieniem.
- 3. Fosforoorganiczne pochodne peptydowe będące analogami W-końcowej sekwencji białkaSmac o wzorze ogólnym 1, w którym R1 oznacza -CH(CH3)2, -CH(CH2)5, R2 oznacza -H, -CH3, -CH(CH3)CH2CH3, -CH2(C6H5), -C6H4N, -CH2CH3, -CH(CH3)2, -CH2CH(CH3)2, -CH2CH2SCH3, -CH2CH2(C6H5), R3 oznacza -C(CH3)3, -CH(CH3)2, -CH(CH2)5, -C6H5, -C6H4-3-CH3, -C6H4-5-CH3, -C6H3-2,4-(CH3)2, -O(C6H4)CH2CH3, -O(C6H4)CH(CH3)2, -O(C6H4)C(CH3)3, -O(C6H5),-O(C6H4)-5-OH, R4 oznacza -C(CH3)3, -CH(CH3)2, -CH(CH2)5, -C6H5, -C6H4-3-CH3, -C6H4-5-CH3, -C6H3-2,4-(CH3)2, -O(C6H4)CH2CH3, -O(C6H4)CH(CH3)2, -O(C6H4)C(CH3)3, -O(C6H5),-O(C6H4)-5-OH, -OH do zastosowania jako środki przeciwnowotworowe.
- 4. Fosforoorganiczne pochodne peptydowe do zastosowania według zastrz. 3, znamienne tym, że zastosowanie jako środki przeciwnowotworowe obejmuje działanie antagonistyczne wobec domeny BIR3 białka XIAP.
- 5. Fosforoorganiczne pochodne peptydowe do zastosowania według zastrz. 3, znamienne tym, że zastosowanie jako środki przeciwnowotworowe obejmuje działanie indukujące autoubikwitynylację oraz degradację białka cIAP1.
Priority Applications (1)
| Application Number | Priority Date | Filing Date | Title |
|---|---|---|---|
| PL427190A PL233276B1 (pl) | 2018-09-27 | 2018-09-27 | Fosforoorganiczne pochodne peptydowe będące analogami N-końcowej sekwencji białka Smac, sposób ich wytwarzania oraz ich zastosowanie |
Applications Claiming Priority (1)
| Application Number | Priority Date | Filing Date | Title |
|---|---|---|---|
| PL427190A PL233276B1 (pl) | 2018-09-27 | 2018-09-27 | Fosforoorganiczne pochodne peptydowe będące analogami N-końcowej sekwencji białka Smac, sposób ich wytwarzania oraz ich zastosowanie |
Publications (2)
| Publication Number | Publication Date |
|---|---|
| PL427190A1 PL427190A1 (pl) | 2019-04-23 |
| PL233276B1 true PL233276B1 (pl) | 2019-09-30 |
Family
ID=66167901
Family Applications (1)
| Application Number | Title | Priority Date | Filing Date |
|---|---|---|---|
| PL427190A PL233276B1 (pl) | 2018-09-27 | 2018-09-27 | Fosforoorganiczne pochodne peptydowe będące analogami N-końcowej sekwencji białka Smac, sposób ich wytwarzania oraz ich zastosowanie |
Country Status (1)
| Country | Link |
|---|---|
| PL (1) | PL233276B1 (pl) |
Citations (2)
| Publication number | Priority date | Publication date | Assignee | Title |
|---|---|---|---|---|
| WO2002016402A2 (en) * | 2000-08-23 | 2002-02-28 | Board Of Regents, The University Of Texas System | Apoptotic compounds |
| US20020177557A1 (en) * | 2000-09-29 | 2002-11-28 | Yigong Shi | Compositions and method for regulating apoptosis |
-
2018
- 2018-09-27 PL PL427190A patent/PL233276B1/pl unknown
Patent Citations (2)
| Publication number | Priority date | Publication date | Assignee | Title |
|---|---|---|---|---|
| WO2002016402A2 (en) * | 2000-08-23 | 2002-02-28 | Board Of Regents, The University Of Texas System | Apoptotic compounds |
| US20020177557A1 (en) * | 2000-09-29 | 2002-11-28 | Yigong Shi | Compositions and method for regulating apoptosis |
Non-Patent Citations (3)
| Title |
|---|
| E. MASTRANGELO ET AL.: "20150203", THE ACTIVATOR OF APOPTOSIS SMAC-DIABLO ACTS AS A TETRAMER IN SOLUTION * |
| K. WELSH ET AL.: "20160912", CHARACTERIZATION OF POTENT SMAC MIMETICS THAT SENSITIZE CANCER CELLS TO TNF FAMILY-INDUCED APOPTOSIS * |
| T.L.F. DE SOUZA: "2010", CONFORMATIONAL SELECTION, DYNAMIC RESTRICTION AND THE HYDROPHOBIC EFFECT COUPLED TO STABILIZATION OF THE BIR3 DOMAIN OF THE HUMAN X-LINKED INHIBITOR OF APOPTOSIS PROTEIN BY THE TETRAPEPTIDE AVPI * |
Also Published As
| Publication number | Publication date |
|---|---|
| PL427190A1 (pl) | 2019-04-23 |
Similar Documents
| Publication | Publication Date | Title |
|---|---|---|
| US5384410A (en) | Removal of boronic acid protecting groups by transesterification | |
| Barlos et al. | Efficient" one-pot" synthesis of N-tritylamino acids | |
| US4337201A (en) | Phosphinylalkanoyl substituted prolines | |
| NO171788B (no) | Analogifremgangsmaate ved fremstilling av terapeutisk aktive fosfinsyrederivater | |
| JP5688826B2 (ja) | カルパイン活性検出蛍光プローブ | |
| US5750555A (en) | Bis-indolyl maleinimide or indolopyrrolo carbazole containing an amino acid as PKC inhibitors | |
| Gobec et al. | Structural requirements of acylated Gly-l-Ala-d-Glu analogs for activation of the innate immune receptor NOD2 | |
| AU2441701A (en) | Purine derivatives | |
| JP6026499B2 (ja) | 二機能性ヒドロキシ−ビスホスホン酸誘導体 | |
| EP1259520A2 (en) | Novel purines | |
| Lukashuk et al. | Introduction of chiral 2-(aminoalkyl) substituents into 5-amino-1, 3-oxazol-4-ylphosphonic acid derivatives and their use in phosphonodipeptide synthesis | |
| Miccoli et al. | Phosphotyrosine prodrugs: design, synthesis and anti-STAT3 activity of ISS-610 aryloxy triester phosphoramidate prodrugs | |
| EP1395584A1 (en) | Uronium and immonium salts for peptide coupling | |
| AU2002310004A1 (en) | Uronium and immonium salts for peptide coupling | |
| Garbay-Jaureguiberry et al. | Improved synthesis of [p-phosphono and p-sulfo] methylphenylalanine. Resolution of [p-phosphono-, p-sulfo-, p-car☐ y-and pN-hydroxycar☐ amido-] methylphenylalanine. | |
| Breuer et al. | Novel amino acid derivatives. Preparation and properties of aminoacylphosphonates and amino hydroxyimino phosphonates | |
| US4384123A (en) | Phosphinylalkanoyl substituted prolines | |
| JPS61100564A (ja) | ペプチドで置換された複素環免疫促進剤 | |
| Karanewsky et al. | (Phosphinyloxy) acyl amino acid inhibitors of angiotensin converting enzyme. 2. Terminal amino acid analogs of (S)-1-[6-amino-2-[[hydroxy (4-phenylbutyl) phosphinyl] oxy]-1-oxohexyl]-L-proline | |
| CN110028508B (zh) | 一种抗肿瘤的重氮双环类细胞凋亡蛋白抑制剂 | |
| JPH11500433A (ja) | セリンプロテアーゼ阻害剤 | |
| Dziełak et al. | A three-component Mannich-type condensation leading to phosphinic dipeptides—extended transition state analogue inhibitors of aminopeptidases | |
| Jiménez-Andreu et al. | Synthesis and biological activity of dehydrophos derivatives | |
| Ösapay et al. | Conversion of amino acids and dipeptides into their phosphonic analogs: Aminoalkylphosphonic acids and peptides II | |
| Arkel et al. | A novel method to synthesize phosphocreatine and phosphocreatine prodrugs |