PL230669B1 - Profil podokienny o regulowanej szerokosci - Google Patents

Abstract

Profil podokienny o regulowanej szerokości stanowi podparcie dla wyrobu stolarki lub ślusarki budowlanej, w szczególności stolarki otworowej. Pionowe, równoległe względem siebie podłużne ścianki (1), są względem siebie ruchome sprężyście, a ich poziome boki (3) są zaopatrzone w elementy ograniczające ruch ścian (1), natomiast przestrzeń pomiędzy ściankami (1) jest wypełniona elastycznym materiałem (4).

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest profil podokienny, w szczególności profil stanowiący podparcie dla wyrobu stolarki lub ślusarki budowlanej o regulowanej szerokości.

Podstawowym sposobem montażu elementów stolarki otworowej jest osadzanie ich w ościeżu tak, że okno lub drzwi wykonane z tworzywa, drewna lub metalu są umieszczone wewnątrz odpowiedniego otworu w ścianie nośnej lub otworu przesuniętego, za pomocą profili, w strefę izolacji. Cechą takiego montażu jest to że dolna płaszczyzna ościeża, w murze lub wysunięta, stanowi podparcie i podstawowe miejsce mocowania stolarki. Aby okno było zamontowane stabilnie ciężar okna musi być równomiernie przeniesiony na dolną część ościeża. Pozostałe powierzchnie ościeża, to jest pionowe i pozioma górna są odsunięte od powierzchni tworzących zewnętrzny obrys stolarki. Powstała w ten sposób szczelina dylatacyjna zapewnia kompensowanie ewentualnych zmian wymiarów zewnętrznych okna lub drzwi, które pojawiają się wraz ze zmianą temperatury, przy różnicy ciśnień z dwóch stron okna, w wyniku starzenia materiału, z którego okno zostało wykonane lub innych czynników. S zczelina ta jest wypełniona wtryskiwaną pianą poliuretanową lub taśmą samorozprężną albo innym materiałem, który zapewnia izolację termiczną, akustyczną i szczelność powietrzną.

Znane są rozwiązania w postaci elementów z tworzyw sztucznych, drewnianych lub metalowych, które punktowo podpierają dół okna w wybranych miejscach. Stosowanie ich nie jest wskazane, w przypadku okien z PCW, gdyż wskutek pełzania materiału, z którego wykonane jest okno następuje odkształcenie dolej części ramy okna.

Znane są również profile ciągłe, zwane profilami podokiennymi, wykonane z tworzyw sztucznych lub metalu, które stanowią podparcie okno na całej długości. Profile te posiadają zaczepy i są wpinane do ramy okiennej, co gwarantuje pewność i szczelność połączenia profilu podokiennego z ramą. Ich wadą jest to, że dany profil jest dedykowane do jednego typu lub kilku typów stolarki otworowej określonym rozstawie zaczepów. Ich wadą jest równocześnie to, że są to konstrukcje jednoelementowe, lite, opcjonalnie komorowe, co negatywnie wpływa na ich izolacyjność termiczną, a także skutkuje tym, że taki profil nie tłumi hałasu.

Znane są również profile monolityczne z materiałów spienionych. Takie rozwiązanie charakteryzuje się dobrą izolacyjnością termiczną, jednak w zależności od ciężaru właściwego (od 18 kg/m³ do 500 kg/m³) oraz użytego tworzywa (polistyren, polichlorek winylu, poliuretan lub inne) charakteryzują się przynajmniej jedną z następujących wad: niewystarczającą odpornością na obciążenia, nasiąkliwością, brakiem odporności na promieniowanie UV lub czynniki atmosferyczne, podatnością na uszkodzenia w cyklach zamarzanie-rozmarzanie wody zaabsorbowanej, brakiem możliwości montażu pośredniego ze względu na niewystarczającą wartość siły wyrywania wkrętu, ograniczoną możliwością lub brakiem możliwości uformowania zaczepów, podatnością na pełzanie, niewielką zdolnością tłumienia hałasu, zwiększoną palnością, utrudnionym klejeniem lub brakiem możliwości klejenia. Podobnie jak w przypadku konstrukcji litych konieczne jest dopasowania kształtu listwy monolitycznej do szerokości profilu okiennego rozmieszczenia zaczepów.

Celem wynalazku jest opracowanie konstrukcji profilu o zmiennej szerokości umożliwiającej zastosowanie profilu do ram okiennych i drzwiowych o różnej szerokości i o zróżnicowanym rozstawie zaczepów montażowych. Konstrukcja profilu składa się z więcej niż jednego elementu, które to elementy spełniają różne funkcje, co skutkuje ograniczeniem wad jakie posiadają inne, znane rozwiązania.

Zgodny z wynalazkiem profil okienny przenoszący ciężar okna, zwany również profilem podokiennym, składa się z dwóch ruchomych względem siebie elementów, które tworzą zewnętrzne pionowe ścianki profilu i niezależnie przenoszą nacisk elementu stolarki na podłoże, a pomiędzy którymi znajduje się element, jednomateriałowy lub wielomateriałowy, którego wymiar w kierunku poziomym (w przekroju poprzecznym w kierunku prostopadłym do przenoszonego obciążenia) można zwiększać lub zmniejszać powodując rozsunięcie lub zsunięcie się elementów przenoszących obciążenie w kierunku prostopadłym do kierunku przenoszonego obciążenia. Ruchome elementy profilu, zgodnego z wynalazkiem są wykonane z litego, twardego materiału, korzystnie tworzywa lub metalu, a element spajający, znajdujący się pomiędzy elementami ruchomymi lub przynajmniej jedna jego warstwa jest wykonany z materiału elastycznego, jaką jest na przykład elastyczna piana z tworzywa sztucznego. Pod elastycznym materiałem według wynalazku przyjmuje się takie materiały, które po ściśnięciu nie odkształcają się trwale.

W innym wykonaniu ruchome elementy sztywne są zaopatrzone w zaczepy mające postać występów lub wypustów umożliwiających połączenie listwy z oknem tak, by możliwe było ściśnięcie listwy

PL 230 669 B1 w kierunku prostopadłym do przenoszonych obciążeń, co jest równoznaczne ze zmniejszeniem rozstawu występów lub wypustów, wskutek czego po dostawieniu listwy do dołu okna, a następnie jej zwolnieniu rozprężający się elastyczny materiał znajdujący się pomiędzy elementami ruchomymi spowoduje zwiększenie rozstawu występów lub wypustów i zaklinowanie ich o zaczepu okna.

Opisany mechanizm działania profilu będącego przedmiotem wynalazku jest równie skuteczny w przypadku, gdy listwa jest zaopatrzona w dwa lub większą ilość zaczepów, zarówno w przypadku gdy są to zaczepy wykonane z tego samego tworzywa co elementy listwy, czy są o innej twardości uzyskanej w procesie koekstruzji, czy też dla kombinacji zaczepów z różnych tworzyw.

W jeszcze innym wykonaniu elementy ruchome są wykonane z tworzywa spienionego lub komorowego, którego przynajmniej jedna warstwa jest wykonana z materiału spienionego lub komorowego. W wersji tej, pionowa ściana przenosząca obciążenia jest odsunięta od ścianki tworzącej obrys, dzięki czemu w tej wersji jest ułatwiony montaż parapetu zewnętrznego za pomocą wkrętów oraz jest zapewniona szczelność po montażu parapetu przez zastosowanie uszczelki montowanej w wyprofilowanym rowku.

W każdej z opisanych odmian profilu podokiennego pionowe w przekroju elementy przenoszące obciążenia są wyposażone w prowadnice poziome, które umożliwiają jednie ruch w płaszczyźnie poziomej, uniemożliwiając takie przemieszczenie, które spowoduje że dwa elementy nie będą w przekroju równoległe względem siebie.

W odmianie wykonania profilu podokiennego obciążenia okna są przenoszone zarówno przez skrajne ścianki pionowe jak i przez część środkową profilu będącego przedmiotem wynalazku. Element środkowy jest w wykonaniu wielomateriałowym utworzonym z przynajmniej pianki elastycznej oraz część twarda wykonana z tworzywa litego lub pianki twardej, która jest wyposażona w prowadnice lub powierzchnie, po których poruszają się poziome wypusty każdego z elementów zewnętrznych. W efekcie tego przyłożone obciążenie jest przenoszone przez poziomą prowadnicę będącą częścią elementu bocznego na część środkową listwy.

Przedmiot wynalazku przedstawiono w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 pokazuje widok przekroju profilu podokiennego o regulowanej szerokości, fig. 2 pokazuje przekrój odmiany profilu zaopatrzonego w zaczepy, a fig. 3 przedstawia widok przekroju profilu podokiennego w wersji z elementami ruchomymi wykonanymi jako profil komorowy z gniazdami.

Jak pokazano na fig. 1 rysunku profil podokienny przenoszący obciążenia stolarki otworowej według wynalazku charakteryzuje się tym, że równoległe względem siebie pionowe podłużne ścianki 1 są z sobą złączone tak, że mogą się poruszać względem siebie w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny każdej ze ścianek.

Obie ścianki 1 są zaopatrzone w poziome wypusty 3 pełniące rolę prowadnic ograniczających ruch ścianek 1 względem siebie do takiego, w którym przekroje ścianek zachowują wciąż równoległość.

W odmianie przedstawionej na fig. 3 pionowa podłużna ścianka boczna 1.1 i/lub przeciwległa usytułowana równolegle podłużna ścianka boczna 2, jest elementem komorowym/są elementami komorowymi.

W odmianie ścianka 1.1 jest wyposażona w wypustki 3.1 natomiast druga ścianka 2 wyposażona jest w podłużne gniazda 3.2 będące ich odwzorowaniem, dzięki czemu ścianki 1.1 i 2 są nietrwale, ale bezpośrednio połączone ze sobą.

W każdym przypadku pomiędzy profilami, których częścią są ścianki 1 lub 1.1 i 2 znajduje się elastyczna piana 4 w postaci podłużnego profilu, która może powodować rozsuwanie się tych profili, jeżeli nie jest to w żaden sposób ograniczone. Oznacza to, że piana ta po ściśnięciu ponownie się rozprężą. Piana może być pojedyncza co zobrazowano na fig. 3 lub może być użyta w postaci wielu profili, co przedstawiono na fig. 1.

Podłużne ścianki 1 (lub w odmianie 1.1 i 2), które wraz z wypustkami 3.3, lub w odmianie wypustkami 3.1 i prowadnicami 3.2 tworzą ekstrudowane profile, które są wyposażone w mechanizm ograniczający ruch tych profili względem siebie, co zilustrowano na fig. 1 rysunku ukazując ukształtowanie wypustu 3 współpracującego z innym profilem 5 (jednościennym lub komorowym) będący elementem szkieletu części spajającej ścianki 1, czyli mechanizm, w którym jeden profil jest zaopatrzony w rowki a drugi pełni rolę zapadki.

W odmianie przedstawionej na fig. 2 rolę profilu tworzącego szkielet materiału spajającego profile utworzone przez ścianki 1 pełni profil z tworzywa spienionego 5.1, co korzystnie wpływa na termoizolacyjność i zdolność do wygłuszania dźwięków.

PL 230 669 B1

Możliwe jest również zastosowanie zaczepów 6 i/lub 6.1, stanowiących odmianę mechanizmu ograniczającego rozsuwanie się profili, utworzonych przez ścianki 1 lub 1.1 i 2, umieszczone tak, że przynajmniej jeden zaczep jest umieszczony na jednym profilu. Zaczepy te klinują się o zaczepy umieszone w spodniej części ramy okiennej. Zaczep, tak jak w przypadku zaczepu 6 ukazanego na fig. 2 może być integralną częścią profilu lub, jak w przypadku zaczepu 6.1, ukazanego na fig. 2, może być wykonany z innego tworzywa w procesie koekstruzji lub postekstruzji.

W innej odmianie profil lub oba profile tworzące element konstrukcyjny będący przedmiotem wynalazku jest zaopatrzony w gniazda 7, w które są wprowadzane uszczelki spełniające role wypustów ograniczających rozszerzanie się elementu, po zamontowaniu go do spodniej części ramy okna.

Claims (9)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Profil podokienny o regulowanej szerokości, stanowiący podparcie dla wyrobu stolarki lub ślusarki budowlanej, w szczególności stolarki otworowej, znamienny tym, że pionowe, równoległe względem siebie podłużne ścianki (1), są względem siebie ruchome sprężyście, a ich poziome boki (3) są zaopatrzone w elementy ograniczające ruch ścian (1), natomiast przestrzeń pomiędzy ściankami (1) jest wypełniona elastycznym materiałem (4).
2. 2. Profil według zastrz. 1, znamienny tym, że wypełnienie pomiędzy ściankami (1) jest wypełnieniem wielomateriałowym, złożonym przynajmniej z elastycznej pianki (4) i profilu litego (5) będącego szkieletem listwy.
3. 3. Profil według zastrz. 1, znamienny tym, że wypełnienie pomiędzy ściankami (1) jest wypełnieniem wielomateriałowym złożonym przynajmniej z elastycznej pianki (4) i sztywnego profilu spienionego (5.1) stanowiącego szkielet listwy.
4. 4. Profil według zastrz. 1, znamienny tym, że jedna z pionowych ścianek (1) jest wyposażona w poziome wypustki (3.1), a druga w poziome gniazdo (3.2) będące prowadnicą dla wypustki (3.1), które wspólnie tworzą układ ograniczający ruch ścianek (1) w stosunku do ruchu w płaszczyźnie prostopadłej do powierzchni ścian (1).
5. 5. Profil według zastrz. 1, znamienny tym, że poziome boki (3) ograniczające kierunek ruchu od swej wewnętrznej powierzchni są zaopatrzone w elementy w postaci żłobień, współpracujących z zapadkami usytuowanymi na końcach poziomych ramion litego profilu (5).
6. 6. Profil według zastrz. 1, znamienny tym, że przynajmniej jedna ze ścian (1) ma postać ściany wielowarstwowej (1.1), korzystnie o profilu komorowym.
7. 7. Profil według zastrz. 6, znamienny tym, że jest wyposażony w usytuowane w profilu komorowym (1.1) gniazda (2) dla uszczelki, zazębiającej się o zaczepy umieszczone na spodniej części ramy okiennej.
8. 8. Profil według zastrz. 1, znamienny tym, że na poziomych bokach (3) pionowych ścianek (1) są usytuowane zaczepy (6) oraz (6.1), zazębiające się w trakcie montażu o zaczepy umieszczone na spodniej części ramy okiennej.
9. 9. Profil według zastrz. 8, znamienny tym, że zaczepy (6.1) są elementami wykonanymi z innego niż profile ścian (1) materiału w procesie koekstruzji lub postekstrucji, zwłaszcza z tworzywa miękkiego, i dodatkowo pełnią funkcję uszczelniającą.