PL230163B1 - Sposób odzyskiwania tworzyw sztucznych z odpadów - Google Patents

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest sposób odzyskiwania tworzyw sztucznych z odpadów. Sposób stosowany jest jako wielowątkowa technologia zawierająca elementy separacji kilku różnych rodzajów drobin zawartych w masie odpadowej, w tym odpadków żelaznych i metali kolorowych. Sposób odzyskiwania tworzyw sztucznych z odpadów, polega korzystnie na rozdrabnianiu produktów dostarczanych w masie odpadowej do postaci strzępów, zasypywaniu towarem (1) kolejnych w sekwencji stacji załadunkowych stanowiących każdorazowo pierwsze urządzenie sekcji rozczłonowanych etapów odzyskiwania tworzywa, obróbce towaru (1), korzystnie odessaniu lekkich dla danego etapu strzępów podciśnieniem wytwarzanym przez wentylator bądź cyklon, uzyskaniu przynajmniej jednego produktu danego etapu odzyskiwania i pakowaniu go. Produkt danego etapu jest składnikiem masy odpadowej i jednocześnie może stanowić towar (1) następnego etapu odzyskiwania. Produktem są strzępy metali ferromagnetycznych, strzępy metali kolorowych, strzępy tworzyw sztucznych, odpad, albo mieszanina tychże w dowolnej proporcji. Jako obróbkę etapową stosuje się flotację albo separację magnetyczną albo separację bębnową wiroprądową albo separację pneumatyczną albo separację grawitacyjną albo separację elektrostatyczną, znanymi urządzeniami do tego służącymi. Obróbkę towaru (1) w ostatnim etapie odzyskiwania tworzyw prowadzi się jednocześnie poprzez separację wiroprądową i pneumatyczną i grawitacyjną łącząc je ze sobą tak, że towar (1) przepuszcza się perforowanym wierzchem tubowej rynny (3), tubę (2) rynny (3) zasila się nadmiarowym powietrzem o ciśnieniu od 0,2 bara do 0,5 bara, rynnę (3) ustawia się tak, aby była ustawiona do poziomu pod kątem z zakresu od 50° do 70°, a w szczelinę (4) pomiędzy rynną (3) zakończoną obracającym się bębnowym separatorem wiroprądowym (5) a warstwownicę (6) ustawioną za nimi, dmucha się przeciwsobnie od spodu powietrzem z dodatkowego wentylatora (7) ustawionego pod kątem z zakresu od 120° do 130° względem pochylonej rynny (3), przy czym towarowi (1) nadaje się prędkość od 3,5 m/s do 4,5 m/s, dodatkowy wentylator (7) wytwarza strumień powietrza o prędkości od 3 m/s do 4 m/s niwelując zawirowania powietrza, których źródłem jest bębnowy separator wiroprądowy (5) obracający się z prędkością od 2500 obr/min do 3500 obr/min, a towarem (1) jest mieszanina strzępów tworzyw sztucznych i metali kolorowych.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób odzyskiwania tworzyw sztucznych z odpadów. Sposób stosowany jest jako wielowątkowa technologia zawierająca elementy separacji kilku różnych rodzajów drobin zawartych w masie odpadowej, w tym odpadków żelaznych i metali kolorowych.

Potrzeba separacji i odzysku poszczególnych składników z masy odpadowej jest oczywista. Najczęściej jednak procesy odzysku mają na celu uzyskanie materiału czysto metalicznego, wydaje się najbardziej opłacalnego ze względu na znaczną masę uzyskiwanych odpadów. Porównywalne objętości uzyskane z procesu recyklingu, przykładowo dla metalu i tworzyw sztucznych, będą się znacząco różnić pod tym kątem. Większość procesów jest więc nastawiona na zwiększanie czystości uzyskiwanych frakcji metalicznych, czy to metali żelaznych, czy metali kolorowych.

Przykładowy znany sposób separacji opisany jest w zgłoszeniu polskim P.397158. Znany sposób przerobu surowca metalicznego polega na rozdrabnianiu metalicznych produktów normalnej wielkości w strzępiarko-kruszarce albo w młynie i dostarczaniu strzępów do rusztu posiadającego kanały. Po przesianiu oddziela się od siebie frakcje mineralne, metale ferromagnetyczne, metale kolorowe, gdzie oddzielanie przeprowadza się w odpowiednich dla rodzaju oddzielania separatorach, magnetycznym, bębnowym, pneumatycznym, grawitacyjnym, przy czym uzyskane strzępy impregnuje się preparatem impregnującym poprzez napylenie go co najmniej jednokrotne, przy czym napylenie stosuje się po przesianiu przez ruszt.

Stosowanie impregnowania skutkuje znaczną korzyścią techniczną, jednak niemetalowe uzyskane frakcje są traktowane nadal jako nieprzydatny odpad, a to już tę korzyść wydaje się obniża. Okazuje się jednak, że elementy w takim procesie niezauważane jako możliwe do wykorzystania w ponownym obiegu, mogą stanowić dla innych podmiotów gospodarczych materiał wsadowy niezwykle cenny, który zostaje głównym strumieniem poddawanym separacji od drobin i pozostałości metalicznych, w tym przypadku.

Stąd ze zgłoszenia wynalazku polskiego o numerze P.401287 znane jest urządzenie do ciągłego elektrostatycznego fluidalnego rozdzielania tworzyw sztucznych. Poprzez jego konstrukcję, znany jest sposób jego funkcjonowania. W urządzeniu dzięki cyklonowi wprowadza się drobiny w ruch wirowy i kieruje poprzez śluzę obrotową i rurę spustową na bęben separujący, współpracujący z elektrodą wysokiego napięcia. Wentylator nadmuchowy także przyczynia się do przemieszczania wsadu.

Ze zgłoszenia polskiego o numerze P.402086 znane jest rozwinięcie przedstawionego przed momentem pomysłu o separację na różne możliwe do uzyskania frakcje, pożądanego i odseparowanego już od innego rodzaju substancji, materiału tworzywowego.

Rozwiązaniem o jeszcze dalej idącym postępie w technologii jest to przedstawione w zgłoszeniu polskim o numerze P.410505, w którym separuje się dwa typy tworzyw sztucznych, rozróżniając nie tyle ich kolor i wielkość, co rodzaj wiązań cząsteczkowych. Przedstawiona w nim jest elektroda urządzenia do rozdziału tworzyw polimerowych metodą elektrostatyczną. Metoda ta polega na uprzednim naładowaniu tworzywa polimerowego ładunkiem elektrostatycznym, a dalej wprowadza się tworzywo w ruch tak, aby z rynny transportowej spadało w stronę bębna, w pobliżu którego znajduje się elektroda, a pomiędzy bębnem a elektrodą jest wytworzone pole elektromagnetyczne. Elektroda ma ostrze skierowane w stronę bębna, które odpowiednio ustawione separuje materiał tworzywowy na dwa strumienie.

Wydaje się więc, że możliwości postąpienia o kolejny krok dalej, ku bardziej zaawansowanej technologii są nikłe. Okazuje się jednak, że znane metody separacji, co prawda umożliwiają uzyskanie frakcji będących od siebie odmiennymi nawet składem chemicznym materiału tego samego rodzaju, jednak skuteczność tegoż separowania nadal jest daleka od zadowalających.

W metodach znanych uzyskuje się mimo wielu etapów separacji skuteczność rzędu ok. 80%. Jest to stanowczo za mało w obecnej chwili, gdzie konieczność zapewnienia jednorodnych frakcji jest niezbędna na o wiele wyższym poziomie.

Stąd określono jako cel wynalazku zestawienie metody separacji i odzyskiwania tworzyw sztucznych z masy odpadowej zawierającej różne rodzaje materiałów, w tym metale ferromagnetyczne i metale kolorowe, ze skutecznością uzyskiwania wysoce jednorodnych składem produktów procesu, szczególnie tworzyw sztucznych. Skuteczność separowania winna przekraczać 95%. Niezależnie od wysokiej jednorodności składu uzyskiwanego materiału pod kątem występujących w odseparowanej masie drobin, dodatkowym atutem rozwiązania może okazać się także ujednolicenie uzyskanego produktu, w zakresie gabarytów, koloru itp.

Sposób odzyskiwania tworzyw sztucznych z odpadów, według wynalazku, polega korzystnie na rozdrabnianiu produktów tworzywowych dostarczanych w masie odpadowej w swej normalnej wielkości

PL 230 163 B1 do postaci strzępów, zasypywaniu towarem w postaci postrzępionej drobnicy kolejnych w sekwencji stacji załadunkowych stanowiących każdorazowo pierwsze urządzenie sekcji rozczłonowanych etapów odzyskiwania tworzywa, obróbce towaru wyselekcjonowanymi dla danego etapu urządzeniami, korzystnie odessaniu lekkich dla danego etapu strzępów podciśnieniem wytwarzanym przez wentylator bądź cyklon, uzyskaniu przynajmniej jednego produktu danego etapu odzyskiwania i pakowaniu go. Każdy kolejny etap polepsza czystość i jednorodność składu chemicznego składników masy odpadowej w nim odzyskiwanych, przy czym produkt danego etapu jest składnikiem masy odpadowej i jednocześnie może stanowić towar następnego etapu odzyskiwania. Produktem są strzępy metali ferromagnetycznych, strzępy metali kolorowych, strzępy tworzyw sztucznych, odpad, albo mieszanina tychże w dowolnej proporcji. Jako obróbkę etapową stosuje się flotację albo separację magnetyczną, albo separację bębnową wiroprądową, albo separację pneumatyczną, albo separację grawitacyjną, albo separację elektrostatyczną, znanymi urządzeniami do tego służącymi. Wynalazek charakteryzuje się tym, że obróbkę towaru w ostatnim etapie odzyskiwania tworzyw prowadzi się jednocześnie poprzez separację wiroprądową i pneumatyczną, i grawitacyjną, łącząc je ze sobą tak, że towar przepuszcza się perforowanym wierzchem tubowej rynny, tubę rynny zasila się nadmiarowym powietrzem o ciśnieniu od 0,2 bara do 0,5 bara, rynnę ustawia się tak, aby była ustawiona do poziomu pod kątem z zakresu od 50° do 70°, a w szczelinę pomiędzy rynną zakończoną obracającym się bębnowym separatorem wiroprądowym a warstwownicę ustawioną za nimi, dmucha się przeciwsobnie od spodu powietrzem z dodatkowego wentylatora ustawionego pod kątem z zakresu od 120° do 130° względem pochylonej rynny, przy czym towarowi nadaje się prędkość od 3,5 m/s do 4,5 m/s, dodatkowy wentylator wytwarza strumień powietrza o prędkości od 3 m/s do 4 m/s, niwelując zawirowania powietrza, których źródłem jest bębnowy separator wiroprądowy obracający się z prędkością od 2500 obr/min do 3500 obr/min, a towarem jest mieszanina strzępów tworzyw sztucznych i metali kolorowych.

Po zakończeniu separacji tworzyw sztucznych od materiału o odmiennej strukturze wewnętrznej, korzystnie prowadzi się rozdział tworzyw na tworzywa PET i pozostałe tworzywa. Dla polepszenia jakości uzyskiwanego produktu korzystnie prowadzi się kilkukrotnie ten sam etap raz za razem po sobie. W poszczególnych etapach produkt i jednocześnie albo zamiennie towar korzystnie prowadzi się wznoszącym podajnikiem ślimakowym. W poszczególnych etapach produkt i jednocześnie albo zamiennie towar korzystnie prowadzi się opadającym separatorem wstęgowym. Etap separacji magnetycznej i jednocześnie albo zamiennie etap flotacji korzystnie prowadzi się przed etapem separacji wiroprądowej bębnem. Po zakończeniu separacji tworzyw sztucznych od materiału o odmiennej strukturze wewnętrznej, korzystnie sortuje się uzyskane tworzywo sztuczne na frakcje, najlepiej wielkością płatka albo kolorem płatka. W poszczególnych etapach korzystnie uzyskuje się porcje produktów tego samego rodzaju, a następnie porcje produktu tego samego rodzaju łączy się ze sobą. Korzystnie ujednolica się uzyskane porcje tworzyw i jednocześnie albo zamiennie frakcje tworzyw poprzez wymieszanie ich ze sobą w silosie. Produkt korzystnie pakuje się do big-bagów, najlepiej uprzednio zasysając go cyklonem, przy czym wypełnione big-bagi ewentualnie przenosi się do innego etapu procesu.

Zaletą rozwiązania według wynalazku jest niewątpliwie polepszenie sprawności i wydajności w uzyskiwaniu jednorodnego tworzywa sztucznego wyłuskanego z masy odpadowej. Szybciej można zgromadzić większą masę separowanego tworzywa sztucznego przy uzyskaniu nawet 98% czystości i jednorodności.

Wynalazek został przestawiony w przykładzie wykonania, przy czy na rysunku Fig. 1 wskazano sprzętową realizację sedna rozwiązania, które w przykładzie stanowiło etap trzeci.

Przykładowy sposób odzyskiwania tworzyw sztucznych z odpadów polega na rozdrabnianiu produktów tworzywowych dostarczanych w masie odpadowej w swej normalnej wielkości do postaci strzępów, ponieważ w masie tej znajdowały się butelki i opakowania plastikowe w całości. Następnie zasypuje się towarem w postaci postrzępionej drobnicy kolejne w sekwencji stacje załadunkowe stanowiące każdorazowo pierwsze urządzenie sekcji rozczłonowanych etapów odzyskiwania tworzywa. Potem następuje obróbka towaru wyselekcjonowanymi dla danego etapu urządzeniami, co będzie omówione w dalszym opisie przykładu. W każdym etapie odsysa się lekkie dla danego etapu strzępy podciśnieniem wytwarzanym przez cyklon ustawiony ponad kolejnymi zbiornikami załadowczymi, przy czym cyklon podłączony jest do ostatniego w sekwencji urządzenia uprzedniego etapu procesu. Uzyskuje się co najmniej dwa produkty w każdym etapie odzyskiwania. Produkt pakuje się do big-baga. Każdy kolejny etap polepsza czystość i jednorodność składu chemicznego składników masy odpadowej w nim odzyskiwanych, przy czym produkt danego etapu jest składnikiem masy odpadowej i jednocześnie stanowi towar następnego etapu odzyskiwania. Produktem pierwszego etapu, którym jest flotacja wykonywana w wannach i na sitach jest odpad, czyli najlżejsze drobiny tworzywowe wymieszane z drobinami

PL 230 163 B1 papieru. Pozostałość składem od pierwotnej mieszaniny nie różni się znacząco za wyjątkiem braku drobin papierowych. Produktem drugiego etapu są strzępy metali ferromagnetycznych i mieszanina strzępów metali kolorowych ze strzępami tworzyw sztucznych z odpadem, choć już odpadem w mniejszej ilości. Drugim etapem jest separacja magnetyczna wykonywana kaskadowym separatorem wstęgowym połączonym w dolnej części z magnetycznym separatorem metali żelaznych. Produktem trzeciego etapu są strzępy metali nieżelaznych bardzo dobrze odseparowane od tworzywa sztucznego. Zasadniczo nie ma już odpadu, bądź jest on pomijalny, gdyż stanowi zaledwie 2% masy. Trzecim etapem jest separacja bębnowa wiroprądową wzbogacona o metodę według wynalazku.

Obróbkę towaru w tym etapie odzyskiwania tworzyw prowadzi się jednocześnie poprzez separację wiroprądową i pneumatyczną, i grawitacyjną, łącząc je ze sobą tak, że towar 1 przepuszcza się perforowanym wierzchem tubowej rynny 3, tubę 2 rynny 3 zasila się nadmiarowym powietrzem o ciśnieniu 0,35 bara, przygotowanym przez kompresor 8 wyposażony w regulowany reduktor ciśnienia 9, rynnę 3 ustawia się tak, aby była ustawiona do poziomu pod kątem 60°, a w szczelinę 4 pomiędzy rynną 3 zakończoną obracającym się bębnowym separatorem wiroprądowym 5 a warstwownicę 6 ustawioną za nimi, dmucha się przeciwsobnie od spodu powietrzem z dodatkowego wentylatora 7 ustawionego 30 cm od osi tuby 2 pod kątem 125° względem pochylonej rynny 3, przy czym towarowi 1 nadaje się prędkość 4 m/s, dodatkowy wentylator 7 wytwarza strumień powietrza o prędkości 3,5 m/s, niwelując zawirowania powietrza, których źródłem jest bębnowy separator wiroprądowy 5 obracający się z prędkością 3000 obr/min, a towarem 1 jest mieszanina strzępów tworzyw sztucznych i metali kolorowych.

Po zakończeniu separacji tworzyw sztucznych od materiału o odmiennej względem nich strukturze wewnętrznej, prowadzi się rozdział tworzyw na tworzywa PET i pozostałe tworzywa separacją elektrostatyczną, znanymi urządzeniami do tego służącymi. Dla polepszenia jakości uzyskiwanego produktu prowadzi się kilkukrotnie ten sam etap raz za razem po sobie, przy czym dotyczy to dwukrotnie przeprowadzonej flotacji w pierwszym etapie. W poszczególnych etapach produkt i jednocześnie towar prowadzi się wznoszącym podajnikiem ślimakowym. Etap separacji magnetycznej i jednocześnie etap flotacji prowadzi się przed etapem separacji wiroprądowej. Po zakończeniu separacji tworzyw sztucznych od materiału o odmiennej strukturze wewnętrznej sortuje się uzyskane tworzywo sztuczne na trzy frakcje, z czego dwie wielkością płatka odpowiednio w rozmiarze mniejszym niż 3 cm² i większym albo równym 3 cm², natomiast trzecia frakcja kolorem płatka poprzez odseparowanie płatków przezroczystych dowolnego rozmiaru separatorem optycznym. W trzecim etapie uzyskuje się porcjami produkt tego samego rodzaju, a następnie porcje produktu tego samego rodzaju łączy się ze sobą. Ujednolica się po wszystkim uzyskane porcje tworzyw i jednocześnie frakcje tworzyw poprzez wymieszanie ich ze sobą w silosie w stałej proporcji. Produkt finalny pakuje się do big-bagów, uprzednio zasysając go cyklonem, przy czym wypełnione big-bagi przekazuje się do producenta folii.

Tubowa rynna 3 ma długość 100 cm, szerokość 80 cm i wysokość 10 cm. Rynna 3 jest perforowana na całej powierzchni. Perforacja to otwory 10 o średnicy 0,4 mm, odstęp między otworami 10 to 1 mm. Rynna 3 jest zarazem zbiornikiem ciśnieniowym 3'. Pozwala to na wytworzenie poduszki powietrznej pomiędzy rynną 3, a towarem 1 o ciężarze nasypowym 250 g/l. Warstwownica 4 skuteczniej rozdziela dwie różne substancje. Pole wiroprądowe wprawia metale nieżelazne w drgania, co powoduje wytrącenie ich ze strumienia towaru 1. Wytrącone metale nieżelazne przelatują za warstwownicę 4 i wpadają do worka 11 typu big-bag. Oczyszczony towar 1 spada do kosza 12, skąd przekazywany jest dalej do pakowania. Przekazanie odbywa się już znanym sposobem, czyli wentylatorem transportowym oraz rurami do cyklonu, z którego spada do big-baga zawieszonego w stacji załadowczej z ubijakami pneumatycznymi. Zastosowanie perforowanej rynny 3 daje zredukowanie tarcia towaru 1, które utrudniało wcześniej osiągnięcie przez metale nieżelazne optymalnej amplitudy drgań podczas kontaktu z polem wiroprądowym. Wydajność procesu po udoskonaleniu to aż 0,8 tony płatków tworzywowych pierwszego i drugiego gatunku na godzinę.

Claims (10)

1. Sposób odzyskiwania tworzyw sztucznych z odpadów, polega korzystnie na rozdrabnianiu produktów tworzywowych dostarczanych w masie odpadowej w swej normalnej wielkości do postaci strzępów, zasypywaniu towarem w postaci postrzępionej drobnicy kolejnych w sekwencji stacji załadunkowych stanowiących każdorazowo pierwsze urządzenie sekcji rozczłonowanych

PL 230 163 B1 etapów odzyskiwania tworzywa, obróbce towaru wyselekcjonowanymi dla danego etapu urządzeniami, korzystnie odessaniu lekkich dla danego etapu strzępów podciśnieniem wytwarzanym przez wentylator bądź cyklon, uzyskaniu przynajmniej jednego produktu danego etapu odzyskiwania i pakowaniu go, gdzie każdy kolejny etap polepsza czystość i jednorodność składu chemicznego składników masy odpadowej w nim odzyskiwanych, przy czym produkt danego etapu jest składnikiem masy odpadowej i jednocześnie może stanowić towar następnego etapu odzyskiwania, a produktem są strzępy metali ferromagnetycznych, strzępy metali kolorowych, strzępy tworzyw sztucznych, odpad, albo mieszanina tychże w dowolnej proporcji, natomiast jako obróbkę etapową stosuje się flotację albo separację magnetyczną, albo separację bębnową wiroprądową, albo separację pneumatyczną, albo separację grawitacyjną, albo separację elektrostatyczną, znanymi urządzeniami do tego służącymi, znamienny tym, że obróbkę towaru (1) w ostatnim etapie odzyskiwania tworzyw prowadzi się jednocześnie poprzez separację wiroprądową i pneumatyczną, i grawitacyjną, łącząc je ze sobą tak, że towar (1) przepuszcza się perforowanym wierzchem tubowej rynny (3), tubę (2) rynny (3) zasila się nadmiarowym powietrzem o ciśnieniu od 0,2 bara do 0,5 bara, rynnę (3) ustawia się tak, aby była ustawiona do poziomu pod kątem z zakresu od 50° do 70°, a w szczelinę (4) pomiędzy rynną (3) zakończoną obracającym się bębnowym separatorem wiroprądowym (5) a warstwownicę (6) ustawioną za nimi, dmucha się przeciwsobnie od spodu powietrzem z dodatkowego wentylatora (7) ustawionego pod kątem z zakresu od 120° do 130° względem pochylonej rynny (3), przy czym towarowi (1) nadaje się prędkość od 3,5 m/s do 4,5 m/s, dodatkowy wentylator (7) wytwarza strumień powietrza o prędkości od 3 m/s do 4 m/s, niwelując zawirowania powietrza, których źródłem jest bębnowy separator wiroprądowy (5) obracający się z prędkością od 2500 obr/min do 3500 obr/min, a towarem (1) jest mieszanina strzępów tworzyw sztucznych i metali kolorowych.

2. Sposób odzyskiwania tworzyw sztucznych z odpadów, według zastrz. 1, znamienny tym, że po zakończeniu separacji tworzyw sztucznych od materiału o odmiennej strukturze wewnętrznej, prowadzi się rozdział tworzyw na tworzywa PET i pozostałe tworzywa.

3. Sposób odzyskiwania tworzyw sztucznych z odpadów, według zastrz. 1, znamienny tym, że dla polepszenia jakości uzyskiwanego produktu prowadzi się kilkukrotnie ten sam etap raz za razem po sobie.

4. Sposób odzyskiwania tworzyw sztucznych z odpadów, według zastrz. 1, znamienny tym, że w poszczególnych etapach produkt i jednocześnie albo zamiennie towar (1) prowadzi się wznoszącym podajnikiem ślimakowym.

5. Sposób odzyskiwania tworzyw sztucznych z odpadów, według zastrz. 1, znamienny tym, że w poszczególnych etapach produkt i jednocześnie albo zamiennie towar (1) prowadzi się opadającym separatorem wstęgowym.

6. Sposób odzyskiwania tworzyw sztucznych z odpadów, według zastrz. 1, znamienny tym, że etap separacji magnetycznej i jednocześnie albo zamiennie etap flotacji prowadzi się przed etapem separacji wiroprądowej bębnem.

7. Sposób odzyskiwania tworzyw sztucznych z odpadów, według zastrz. 1, znamienny tym, że po zakończeniu separacji tworzyw sztucznych od materiału o odmiennej strukturze wewnętrznej, sortuje się uzyskane tworzywo sztuczne na frakcje, korzystnie wielkością płatka albo kolorem płatka.

8. Sposób odzyskiwania tworzyw sztucznych z odpadów, według zastrz. 1, znamienny tym, że w poszczególnych etapach uzyskuje się porcje produktów tego samego rodzaju, a następnie porcje produktu tego samego rodzaju łączy się ze sobą.

9. Sposób odzyskiwania tworzyw sztucznych z odpadów, według zastrz. 1 albo zastrz. 8, znamienny tym, że ujednolica się uzyskane porcje tworzyw i jednocześnie albo zamiennie frakcje tworzyw poprzez wymieszanie ich ze sobą w silosie.

10. Sposób odzyskiwania tworzyw sztucznych z odpadów, według zastrz. 1 albo zastrz. 7, albo zastrz. 8, albo zastrz. 9, znamienny tym, że produkt pakuje się do big-bagów, korzystnie uprzednio zasysając go cyklonem, przy czym wypełnione big-bagi przenosi się ewentualnie do innego etapu procesu.