PL229389B1 - Sposób uwierzytelniania przedmiotów wartościowych - Google Patents

Abstract

Przedmiotem wynalazku jest sposób zabezpieczania przedmiotów wartościowych, zwłaszcza zabezpieczanie dokumentów i przedmiotów wartościowych poprzez opóźnioną luminescencję fosforów oraz sposób identyfikacji przedmiotów wartościowych urządzeniami mobilnymi zabezpieczonych zwłaszcza poprzez opóźnioną luminescencję fosforów. Sposób zabezpieczenia przedmiotów wartościowych charakteryzuje się tym, że do zabezpieczenia stosowana jest co najmniej jedna substancja fosforescencyjna, a do wykrycia zabezpieczenia urządzenie wyposażone w lampę błyskową i kolorową kamerę CCD, która rejestruje w sposób ciągły zmiany intensywności fosforescencji w funkcji czasu po wyłączeniu oświetlenia lampy błyskowej i odbywa się to równocześnie dla wszystkich użytych substancji fosforescencyjnych oraz dla zdefiniowanego dwu-wymiarowego obszaru przedmiotu wartościowego, na którym znajduje się zabezpieczenie.

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób uwierzytelniania przedmiotów wartościowych obejmujący etapy zabezpieczania przedmiotu, identyfikację oraz weryfikację jego autentyczności z wykorzystaniem znacznika zawierającego substancje fosforescencyjne.

Opóźniona luminescencja (tzw. fosforescencja) jest to świecenie własne fosforu po jego wcześniejszym wzbudzeniu promieniowaniem elektromagnetycznym o wyższej energii. Intensywność świecenia po oświetleniu zanika bardzo powoli od pojedynczych sekund do kilkudziesięciu dni.

Między innymi z patentów US 6405929 oraz US20040169847 znane są sposoby zabezpieczania dokumentów i przedmiotów wartościowych za pomocą luminoforów o określonych właściwościach fotofizycznych (widmo absorpcji, wzbudzenia, emisji, czasy zaniku luminescencji) z użyciem tych fotoluminoforów, oraz metody autentyfikacji i identyfikacji artykułów poprzez pomiar jednej lub więcej cech i właściwości fotofizycznych.

Z patentu US20110258924 znane są sposoby wykorzystania jako substancji fosforescencyjnych małych ilości fosforów oraz jako sposobu identyfikacji zjawiska opóźnionej luminescencji w połączeniu z luminoformami podczerwonymi i fluoroforami organicznymi do stworzenia wielu kodów spektralnych. Fosfory stosowane w tym sposobie wykorzystuje się jedynie do sprawdzenia obecności odpowiedniej barwy. W sposobie tym wykrywana jest obecność fosforu po wyłączeniu źródła światła UV.

Znane są również z innego patentu US7966267 sposoby wykorzystania przestrzennych wzorów luminescencyjnych do zabezpieczania przedmiotów, w sposobie tym wykorzystuje się źródła UV albo Vis do foto-wzbudzenia luminoforów w celu zarejestrowania znaczników oraz ukrytego obrazu fluorescencyjnego, następnie te dwa obrazy - widziane w świetle białym oraz fluorescencyjny w świetle UV - są porównywane ze sobą. W sposobie tym określa się jedynie zgodność przestrzenną (dwuwymiarową) wzoru identyfikatora (np. kodu paskowego, obrazka) z kształtem wzoru wykonanego z zabezpieczającej farby fluorescencyjnej, a właściwości fizykochemiczne nie podlegają żadnej charakteryzacji.

Z innego patentu US7490779 znane jest wykorzystanie światła białego oraz podczerwonego do weryfikacji obecności zabezpieczającego kodu w postaci obrazu, metoda ta pozwala jedynie zidentyfikować obecność zabezpieczenia, nie pozwala przy tym uzyskać informacji o właściwościach fotofizycznych użytego barwnika, a tym samym nie pozwala stwierdzić, czy zabezpieczający fluorofor jest prawidłowy.

Z patentu US7079230 znane są sposoby wykorzystania dedykowanych urządzeń do wykrywania obecności i autentyfikacji zabezpieczeń, które wykorzystują cechy spektroskopowe (barwę i jej intensywność luminescencji) użytych farb luminescencyjnych.

Z kolei z patentu US671846 znany jest sposób wykorzystania czasu życia fluorescencji do detekcji cyfrowych znaków wodnych, w którym używa się minimum dwóch farb o różnym czasie zaniku luminescencji po impulsie wzbudzającym do odczytania ukrytego znaku. Pod wpływem promieniowania ciągłego (ang. CW - continous wave) długożyciowy barwnik nie może być odróżniony od barwnika krótkożyciowego. Ukryty znak ujawnia się dopiero w trybie impulsowym i obserwacja znaku (farby długożyciowej) jest możliwa po impulsie wzbudzającym i zaniku emisji farby krótkożyciowej. Istotą tego zabezpieczenia jest jedynie ukrycie znaku przed odczytem i skopiowaniem, a nie pomiar unikalnych właściwości fizykochemicznych użytych luminoforów. Stosowane luminofory wykazują krótkie czasy życia (do 100 ms).

W japońskim opisie wynalazku JP2010039958A ujawniono zastosowanie jednej substancji luminescencyjnej, która jest w postaci dwuwymiarowego kodu kreskowego, która jest wzbudzana przez dwa źródła światła, emitujące promieniowanie z zakresu bliskiej podczerwieni lub podczerwieni i kamery rejestrującej. Jednak w tym rozwiązaniu wykorzystywane jest zjawisko emisji anty-Stokesowskiej tzw. up-konwersji (konwersji promieniowania podczerwonego na promieniowanie krótkofalowe), które z uwagi na niską wydajność kwantową wymaga użycia relatywnie silnych laserów wzbudzających oraz czułych kamer, zdolnych do rejestrowania zaniku luminescencji rzędu poniżej 1 ms.

W opisie wynalazku EP1158459A1 ujawniono sposób, urządzenie i system bezpieczeństwa do uwierzytelniania oznakowania (M-P). Jako cechę uwierzytelniającą wykorzystuje się kształty krzywej porównuje funkcje emisyjne w postaci znormalizowanej, przy czym matryca dwuwymiarowa CCD służy jako rejestr pamięci pomiarów widm dokonywanych w kolejnych punktach czasowych.

Znane są sposoby wykorzystania urządzeń mobilnych, w szczególności tzw. smartfonów do detekcji kodu paskowego (lub jego zmodyfikowanych wersji). Jednak patenty te dotyczą kodów, które w prosty sposób mogą być skopiowane na kopiarce czarnobiałej lub kolorowej, lub też wydrukowane na drukarce czarnobiałej lub kolorowej i służą tylko do identyfikacji produktu (np. do odczytu numeru produktu w bazie towarów), a nie do weryfikacji autentyczności towaru.

PL 229 389 Β1

Również nie zastrzeżono faktu, że taki kod (kreskowy, mobile-code, maxi-code itp.) może zawierać zapisane informacje o parametrach foto-fizycznych fosforu użytego do zabezpieczenia dokumentu lub towaru. Znane są fosfory o długich czasach życia, jednak obecny patent nie zastrzega ich składu, ale sposób ich wykorzystania oraz wykorzystania urządzeń mobilnych (typu smartfone, tablet) do odczytu ich właściwości kinetycznych w celu zabezpieczania dokumentów i towarów wartościowych.

Znane są aparaty i metody pomiaru czasów zaniku zjawisk fizycznych (mechanicznych, elektromagnetycznych itp.). W przykładowym patencie urządzenie stanowi układ rejestracji i logarytmowania uzyskanego sygnału (np. elektrycznego, mechanicznego lub luminescencji) i wyznaczania nachylenia krzywej zaniku. Istnieje patent na użycie detektora EMCCD i impulsowo sterowanego źródła światła do „pomiarów” czasów życia, który pozwala stworzyć dwuwymiarowe mapy czasów życia, poprzez pomiar intensywności w dwóch różnych oknach czasowych po impulsowym wzbudzeniu czułej na temperaturę farby. Pomiar stosunku tych intensywności odniesiony do wykalibrowanej tablicy tych wartości pozwala stworzyć mapę temperatury na danym obiekcie. W rzeczywistości uzyskane z pomiaru wartości nie są czasami życia, lecz wielkością proporcjonalną do czasów życia luminescencji, co przekłada się na jedynie przybliżone oddanie charakteru zaniku, m.in. metoda ta nie pozwala odróżnić mono- od dwu-eksponencjalnego zaniku. Poza tym, proponowana metoda i sposób zastrzega użycie i intencjonalny dobór oraz wbudowanie w obiekt na stałe, jednego lub większej liczby fosforów długożyciowych o określonych i stałych właściwościach fotofizycznych w celu stworzenia unikalnego kodu z czasów życia. Użycie impulsowego źródła światła i kamery CCD jest oczywistością w obu rozwiązaniach, jednak nasz sposób i metoda pomiaru czasów życia bazuje na użyciu długożyciowych fosforów dostosowanych do możliwości detekcyjnych urządzeń mobilnych wyposażonych w lampę błyskową i aparat fotograficzny (kamerę CCD) z odpowiednim oprogramowaniem. Stosowanie zestawu lampa błyskowa i kamera urządzenia mobilnego do robienia zdjęć jest oczywiste, jednak zastosowanie tego zestawu do pomiaru charakterystyki i kinetyki właściwości spektroskopowych zabezpieczeń już nie jest oczywiste. Jest to możliwe dzięki takiemu doborowi fosforów, które są wzbudzane światłem lampy błyskowej i wykazują relatywnie długie czasy zaniku luminescencji od ułamków sekundy do kilkunastu sekund.

Istotą wynalazku jest sposób uwierzytelniania przedmiotów wartościowych obejmujący następujące po sobie etapy zabezpieczania przedmiotu, identyfikację oraz weryfikację autentyczności charakteryzujący się tym, że w etapie zabezpieczania nakłada się na zabezpieczanym przedmiocie znacznik w postaci widzialnego znaku informującego o lokalizacji zabezpieczenia w formie kodu QR lub w postaci pola jednolicie pokrytego substancją fosforescencyjną, przy czym znacznik stanowi przynajmniej jedna substancja fosforescencyjną wybrana z grupy SrAl2O4, S4AI14O25 domieszkowanych europem i dysprozem lub Ca2SIS4 domieszkowana europem i neodymem; w etapie identyfikacji poddaje się przedmiot wartościowy działaniu generowanego lampą błyskową impulsu wzbudzającego o długości fali 350-450 nm i następnie rejestruje się w sposób ciągły zmiany intensywności fosforescencji wzbudzonego znacznika w funkcji czasu za pomocą kolorowej kamery CCD wyposażonej w przynajmniej jeden fotodetektor czuły na widmo emisji w zakresie 400-800 nm; natomiast w etapie weryfikacji autentyczności porównuje się uzyskany w poprzednim etapie profil intensywności fotoluminescencji ze wzorcem.

Zgodnie ze sposobem według wynalazku do zabezpieczenia przedmiotu wartościowego stosuje się co najmniej jedną substancję fosforescencyjną wybraną z grupy SrAl2O4, S4AI14O25 domieszkowanych europem i dysprozem lub Ca2SIS4 domieszkowana europem i neodymem; które po wzbudzeniu promieniowaniem elektromagnetycznym o długości fali 350-450 nm wykazują emisję Stokesowską (konwersja w dół), a czas zaniku fosforescencji po wzbudzeniu jest rzędu kilku-kilkunastu sekund.

W sposobie według wynalazku do wzbudzenia, rejestracji zaniku fosforescencji znacznika oraz weryfikacji autentyczności wykorzystuje się odpowiednio skonfigurowane urządzenie mobilne wyposażone w lampę błyskową i kamerę CCD, korzystnie smartphone.

Widmo emisji lampy błyskowej urządzenia, generującej impuls wzbudzający pasuje do widma wzbudzenia użytych substancji fosforescencyjnych, zgodnie z wynalazkiem lampa błyskowa emituje impuls wzbudzający o długości fali 350-450 nm. Równocześnie uzyskane widmo fosforescencji znacznika pasuje do zakresu czułości kolorowej kamery CCD. Zarejestrowany profil intensywności fotoluminescencji substancji znacznika w funkcji czasu po impulsie wzbudzającym opisuje za pomocą parametrycznego modelu matematycznego i porównuje wyznaczone parametry z wartościami parametrów odczytanymi ze znacznika zabezpieczającego naniesionego na zabezpieczony przedmiot wartościowy. W przypadku zgodności wszystkich wartości w granicach tolerancji potwierdza się autentyczność zabezpieczanego przedmiotu.

Zgodnie z wynalazkiem sposób identyfikacji zabezpieczonych dokumentów i przedmiotów wartościowych urządzeniami mobilnymi charakteryzuje się tym, że użyte urządzenie mobilne posiada kamerę

PL 229 389 Β1 kolorową oraz lampę błyskową zdolną do emisji krótkiego i intensywnego błysku światła zdolnego do wzbudzenia substancji fotoluminescencyjnych. Kamera kolorowa jest wystarczająco czuła do zarejestrowania fotoluminescencji w trzech kanałach: czerwonym, zielonym i niebieskim. Detektor w postaci urządzenia mobilnego z odpowiednim oprogramowaniem lokalizuje znacznik zabezpieczający na przedmiocie wartościowym i odczytuje zawarte w nim informacje o użytych substancjach fotoluminescencyjnych, przy czym rejestruje profil intensywności fotoluminescencji w funkcji czasu po impulsie wzbudzającym, a uzyskany profil opisuje za pomocą parametrycznego modelu matematycznego, by następnie porównać uzyskane parametry z wartościami odczytanymi ze znacznika zabezpieczającego i w przypadku zgodności wszystkich wartości w granicach tolerancji potwierdza autentyczność zabezpieczanego przedmiotu. Uzyskane z modelu parametry są wyznaczane oddzielnie dla każdego z rejestrowanych zakresów barwnych. Uzyskane parametry są wyznaczane oddzielnie dla dowolnych obszarów 2-wymiarowego znacznika.

Sposób zabezpieczania przedmiotów wartościowych oraz sposób identyfikacji zabezpieczonych dokumentów i przedmiotów wartościowych urządzeniami mobilnymi zostały przedstawione na figurach rysunku, na których:

Fig. 1A przedstawia przykładowy wygląd znaku zabezpieczającego z wykorzystaniem pojedynczej substancji fotoluminescencyjnej;

Fig. 1B przedstawia wykres fotoluminescencji w funkcji czasu, który ilustruje sposób pracy lampy (L), kamery (K) oraz wyników prowadzonej analizy (IR(t)) w funkcji czasu;

Fig. 2A przestawia zabezpieczenie z wykorzystaniem trzech substancji fotoluminescencyjnych;

Fig. 2B przedstawia wykres fotoluminescencji w funkcji czasu dla każdej z użytych substancji fotoluminescencyjnych.

Wynalazek przedstawiono w przykładach wykonania, które nie ograniczają jego zakresu.

Na fragmencie wartościowej części samochodowej (Fig. 1A - S) umieszczono widzialny znak informujący (Zl) o lokalizacji zabezpieczenia. Znak informujący ma postać kodu QRCode, w który wbudowane jest pole jednolicie pokryte zabezpieczającą substancją fosforescencyjną SrAI₂O4:Eu,Dy (Z(ROI)). Do Znaku Informującego (Zl) przykładany jest detektor, przy czym detektor musi być zabezpieczony przed rejestracją światła zastanego. Detektor pracuje w trybie podglądu, tzn. włączona jest lampa w trybie ciągłym, a aparat jest włączony w trybie podglądu obrazu. Po umieszczeniu detektora w miejscu, w którym kamera detektora będzie w stanie zarejestrować cały Z, włączana jest procedura detekcji i weryfikacji zabezpieczenia. W pierwszym etapie detekcji i weryfikacji zabezpieczenia dioda biała aparatu urządzenia mobilnego przechodzi w tryb lampy błyskowej i emituje krótki oraz intensywny błysk. Tuż po błysku, kamera rozpoczyna rejestrację obrazu tego samego obszaru w funkcji upływającego czasu po błysku, czyli rejestruje czarnobiały film wideo. Po zakończeniu rejestracji, następuje analiza tego obrazu, tzn. wyznaczana jest suma wartość intensywności (l^f _ave) wszystkich pixeli w obszarze Z(ROI) dla każdej klatki (f) w zarejestrowanym filmie (tj. w funkcji czasu po błysku lampy f - t). Wartość l^f ave jest wyznaczana przez sumowanie intensywności pixeli w zdefiniowanym obszarze obrazu Z(ROI). W wyniku analizy dopasowywana jest do tego profilu funkcja eksponencjalna l(t) = A exp(-t/tp) + B, gdzie l(t) jest profilem intensywności fosforescencji w funkcji czasu t, A i B są stałymi, natomiast tp jest poszukiwanym parametrem charakteryzującym dany fosfor. Jeśli uzyskany parametr tp wykazuje zgodność z wartością odniesienia (scharakteryzowaną wcześniej wartością to dla oryginalnego fosforu użytego przez producenta zabezpieczanego obiektu), autentyczność zabezpieczenia jest zweryfikowana pozytywnie. W przeciwnym przypadku, autentyczność zabezpieczenia nie jest potwierdzona.

Przykład 2

Zabezpieczanie dokumentów i sposób identyfikacji przeprowadzono tak jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że na fragmencie wartościowej części samochodowej nie ma umieszczonego widzialnego znaku informującego (Zl) o lokalizacji zabezpieczenia (w przykładzie 1 był to kod QR Codę). Lokalizacja znaku zabezpieczającego jest znana tylko osobom upoważnionym - tym samym weryfikacja autentyczności jest utrudniona, a obecność zabezpieczenia nie jest oczywista.

Przykład 3

Zabezpieczanie dokumentów i sposób identyfikacji przeprowadzono tak jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że do zabezpieczenia przedmiotu użyte są trzy substancje fosforescencyjne o różnej barwie SrAI₂O4:Eu,Dy (zielony), Ca₂SiS4:Eu,Nd (czerwony) oraz SrAli4O₂s:Ey/Dy (niebieski), a detektor rejestruje film kolorowy. Tym samym uzyskiwana informacja o intensywności fosforescencji jest rejestrowana w 3 kanałach barwnych (niebieskim li(t), zielonym l₂(t) i czerwonym h(t)). Różnobarwny znacznik zabezpieczający (Z(ROh,2,3)) ma postać pól ROh, ROL·, ROh, gdzie każdy z fosforów rozmieszczony

PL 229 389 Β1 jest przestrzennie w postaci dwuwymiarowego wzoru w okolicy ZI. Każdy z zastosowanych znaczników o różnej barwie (niebieskiej, zielonej i czerwonej), pasuje swoją barwą fosforescencji do określonego fotodetektora kamery CCD, czułego specyficznie na jedną barwę: niebieską, zieloną albo czerwoną. Dla każdego kanału oddzielnie wykonywana jest analiza jak w przykładzie pierwszym. Jednak zamiast jednej wartości t_P wyznaczane są wartości tego parametru dla trzech składowych barwnych, tB dla niebieskiej, te dla zielonej i tR dla czerwonej. Weryfikacja autentyczności polega na porównaniu wartości wszystkich uzyskanych parametrów t_x = r.g.b z odpowiednimi wartościami odniesienia (scharakteryzowanymi wcześniej wartościami t°_x = r.g.b dla wszystkich trzech oryginalnych fosforów użytych przez producenta zabezpieczanego obiektu). Autentyczność zabezpieczenia jest potwierdzona, gdy wszystkie odpowiednie wartości są zgodne, tj. tB = t°B, to = t°G oraz tR = t°R.

Przykład 4

Zabezpieczanie dokumentów i sposób identyfikacji przeprowadzono tak jak w przykładzie 1, z tą różnicą, że do zabezpieczenia przedmiotu użyta jest mieszanina dwóch fosforów wykazująca jednakową barwę jednak różne (krótki i długi) czasy zaniku fosforescencji. Znacznik zabezpieczający Z ma postać pola jednolicie pokrytego zabezpieczającą mieszaniną substancji fosforescencyjnych. Po zakończeniu rejestracji (jak w przykładzie 1), następuje analiza tego obrazu, tzn. wyznaczana jest suma wartość intensywności (l^f ave) w obszarze Z(ROI) dla każdej klatki (f) w zarejestrowanym filmie (tj. w funkcji czasu po błysku lampy f - t). Wartość l^f ave jest wyznaczana przez sumowanie intensywności pixeli w zdefiniowanym obszarze obrazu Z(ROI). W wyniku analizy dopasowywana jest do tego profilu funkcja eksponencjalna l(t) = AKexp(-t/tk) + Aoexp(-t/tD) + B, gdzie l(t) jest profilem intensywności fosforescencji w funkcji czasu t, gdzie pozostałe parametry oznaczają amplitudę krótkiej (Ak) i długiej (Ad) składowej oraz tło (B), natomiast ίκ i to są poszukiwanymi parametrami charakteryzującymi fosfory krótko-życiowe (ίκ) i długożyciowe (to). Weryfikacja autentyczności polega na porównaniu wartości wszystkich uzyskanych parametrów t°K,D oraz A°k,d z odpowiednimi wartościami odniesienia (scharakteryzowanymi wcześniej wartościami t°K,D oraz A°k,d dla oryginalnej mieszaniny fosforów użytych przez producenta zabezpieczanego obiektu). Autentyczność zabezpieczenia jest potwierdzona, gdy wszystkie odpowiednie wartości są zgodne, tj. ίκ = t°K, to = t°D oraz Ακ = A°k, Ad = A°d.

Przykład 5

Zabezpieczanie dokumentów i sposób identyfikacji przeprowadzono tak jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że do zabezpieczenia przedmiotu użyta jest mieszanina dwóch fosforów, z których pierwszy wykazuje barwę zieloną (SrAbO4:Eu,Dy) a drugi barwę czerwoną (Ca2SiS4:Eu,Nd), ponadto, każdy z nich wykazują fosforescencję z charakterystycznym dla siebie czasem zaniku (odpowiednio tR i to dla czerwonego i zielonego barwnika). Znacznik zabezpieczający Z ma postać pola jednolicie pokrytego zabezpieczającą mieszaniną substancji fosforescencyjnych. Po zakończeniu rejestracji (jak w przykładzie 1), następuje analiza tego obrazu, tzn. wyznaczana jest suma wartości intensywności (l^fave) w obszarze Z(ROI) dla każdej klatki (f) w zarejestrowanym filmie (tj. w funkcji czasu po błysku lampy f -1). Pomiar ten i późniejsza analiza odbywa się na podstawie średniej wartości intensywności pixeli w czerwonym i zielonym kanale barwnym kolorowego filmu. Wartość l^f ave jest wyznaczana przez sumowanie intensywności pixeli w zdefiniowanym obszarze obrazu Z(ROI). W wyniku analizy, oddzielnie dla składowej czerwonej (R) i zielonej (G) dopasowywana jest do tego profilu funkcja ekspotencjalna l(t)= ARexp(-t/tR) + Aoexp(-t/tG) + B, gdzie l(t) jest profilem intensywności fosforescencji w funkcji czasu t, gdzie pozostałe parametry oznaczają amplitudę składowej zielonej (Ag) i czerwonej (Ar) oraz tło (B), natomiast tR i to są poszukiwanymi parametrami charakteryzującymi odpowiednio fosfor czerwony i zielony. Weryfikacja autentyczności polega na porównaniu wartości wszystkich uzyskanych parametrów tR i to oraz A°r, A°g z odpowiednimi wartościami odniesienia (scharakteryzowanymi wcześniej wartościami t°R, t°G oraz A°r, A°g dla oryginalnej mieszaniny fosforów użytych przez producenta zabezpieczanego obiektu). Autentyczność zabezpieczenia jest potwierdzona, gdy wszystkie odpowiednie wartości są zgodne, tj. tR = t°R, to = t°G oraz Ar = A°r, Ag = A°g.

Claims (1)

1. Sposób uwierzytelniania przedmiotów wartościowych obejmujący następujące po sobie etapy zabezpieczania przedmiotu, identyfikację oraz weryfikację autentyczności, znamienny tym, że: - w etapie zabezpieczania nakłada się na zabezpieczanym przedmiocie znacznik w postaci widzialnego znaku informującego o lokalizacji zabezpieczenia w formie kodu QR lub w postaci pola jednolicie pokrytego substancją fosforescencyjną, przy czym znacznik stanowi

PL 229 389 Β1 przynajmniej jedna substancja fosforescencyjną wybrana z grupy SrALCU, SnAluCbs domieszkowanych europem i dysprozem lub CapSiS4 domieszkowana europem i neodymem.

- w etapie identyfikacji poddaje się przedmiot wartościowy działaniu generowanego lampą błyskową impulsu wzbudzającego o długości fali 350-450 nm i następnie rejestruje się w sposób ciągły zmiany intensywności fosforescencji wzbudzonego znacznika w funkcji czasu za pomocą kolorowej kamery CCD wyposażonej w przynajmniej jeden fotodetektor czuły na widmo emisji w zakresie 400-800 nm; w etapie weryfikacji autentyczności porównuje się uzyskany w etapie profil intensywności fotoluminescencji ze wzorcem.