PL228751B1 - Sposób otrzymywania eteru allilowo-glicydolowego - Google Patents

Sposób otrzymywania eteru allilowo-glicydolowego

Info

Publication number
PL228751B1
PL228751B1 PL413630A PL41363015A PL228751B1 PL 228751 B1 PL228751 B1 PL 228751B1 PL 413630 A PL413630 A PL 413630A PL 41363015 A PL41363015 A PL 41363015A PL 228751 B1 PL228751 B1 PL 228751B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
hydrogen peroxide
diallyl ether
conversion
catalyst
kh2po4
Prior art date
Application number
PL413630A
Other languages
English (en)
Other versions
PL413630A1 (pl
Inventor
Agnieszka Wróblewska
Ewa Drewnowska
Original Assignee
Zachodniopomorski Univ Technologiczny W Szczecinie
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Zachodniopomorski Univ Technologiczny W Szczecinie filed Critical Zachodniopomorski Univ Technologiczny W Szczecinie
Priority to PL413630A priority Critical patent/PL228751B1/pl
Publication of PL413630A1 publication Critical patent/PL413630A1/pl
Publication of PL228751B1 publication Critical patent/PL228751B1/pl

Links

Landscapes

  • Epoxy Compounds (AREA)

Description

(12)OPIS PATENTOWY (i9)PL (n)228751 (13) B1 (51) Int.CI.
(21) Numer zgłoszenia: 413630 C07D 301/19 (2006.01)
C07D 303/04 (2006.01) B01J 21/06 (2006.01) (22) Data zgłoszenia: 24.08.2015 (54)
Sposób otrzymywania eteru allilowo-glicydolowego
(43) Zgłoszenie ogłoszono: 27.02.2017 BUP 05/17 (73) Uprawniony z patentu: ZACHODNIOPOMORSKI UNIWERSYTET TECHNOLOGICZNY W SZCZECINIE, Szczecin, PL
(45) O udzieleniu patentu ogłoszono: (72) Twórca(y) wynalazku: AGNIESZKA WRÓBLEWSKA, Szczecin, PL EWA DREWNOWSKA, Szczecin, PL
30.05.2018 WUP 05/18 rzecz, pat. Renata Zawadzka
m roo
CM
CM
Q_
PL 228 751 B1
Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest sposób otrzymywania eteru allilowo-glicydolowego w wyniku epoksydacji eteru dialliowego w środowisku acetonitrylu jako rozpuszczalnika, 30-proc. nadtlenkiem wodoru na katalizatorze TS-1.
Eter allilowo-glicydolowy jest bardzo cennym związkiem dla przemysłu organicznego: produkcja żywic epoksydowych (powłoki ochronne, farby, składniki klejów i spoiw), otrzymywanie węglanów (aprotonowe rozpuszczalniki polarne lub elektrolity dla akumulatorów), synteza liniowych, rozgałęzionych i cyklicznych oligogliceroli (dodatki polimerowe (środki antystatyczne, plastyfikatory), em ulgatory, stabilizatory, środki dyspergujące, składniki farb i środków ochrony roślin, środki przeciwpieniące w przemyśle papierniczym lub komunalnym, smary, płyny wiertnicze, płyny hydrauliczne i oleje do cięcia), otrzymanie poliazotanów (środki wybuchowe) oraz synteza kryptandów (receptory dla selektywnego wiązania kationów, czy anionów, a także jako nośniki tych substancji przez błony komórkowe, modele naśladujące naturalne metaloproteiny i metaloenzymy, nośniki elektronów w reakcjach redoks, nośniki tlenu, jonofory, a także środki przeciwnowotworowe).
Do tej pory eter allilowo-glicydolowy otrzymywano w wyniku epoksydacji eteru diallilowego za pomocą 30-proc. nadtlenku wodoru na katalizatorach tytanowo-silikalitowych: TS-1 i Ti-MWW (P. Wu, Y. Liu, M. He, T. Tatsumi, A novel titanosilicate with MW structure. Catalytic properties in selective epoxidation of diallyl eteher with hydrogen peroxide, Journal of Catalysis 228 (2004) 183-191). Przy czym główne badania prowadzono na katalizatorze Ti-MWW, a na katalizatorze TS-1 badania miały jedynie charakter porównawczy do Ti-MWW i były prowadzone tylko w pierwszym etapie całego cyklu badań nad aktywnością katalizatora Ti-MWW. Badania porównawcze prowadzono dla katalizatora Ti-MWW w następujących warunkach: temperatura 60°C, czas reakcji 0,5h, stosunek molowy eter diallilowy/nadtlenek wodoru 2:1, stężenie rozpuszczalnika 77% wag. i ilość katalizatora 0,8% wag. Natomiast na katalizatorze TS-1 badania prowadzono w następujących warunkach: temperatura 60°C, czas reakcji 1,5 h, stosunek molowy eter diallilowy/nadtlenek wodoru 1:1, stężenie rozpuszczalnika 68% wag. i ilość katalizatora 2,7% wag. W badaniach porównawczych aktywności tych dwóch katalizatorów zastosowano następujące rozpuszczalniki: acetonitryl, aceton, wodę, metanol, etanol i dioksan. Badania wykonywano w szklanej kolbie o pojemności 20 ml wyposażonej w chłodnice zwrotną. W kolbie umieszczano eter diallilowy, rozpuszczalnik, katalizator, włączano intensywne mieszanie i kolbę ogrzewano do wymaganej temperatury reakcji. Po osiągnięciu wymaganej temperatury do mieszaniny wkraplano 30-proc. nadtlenek wodoru. Badania te pokazały, że katalizator Ti-MWW jest bardziej aktywny niż katalizator TS-1 pod względem selektywności związku epoksydowego i selektywności przemiany nadtlenku wodoru, jeśli badania są prowadzone w acetonitrylu lub acetonie jako rozpuszczalniku. Dalsze badania wpływu zawartości tytanu w katalizatorze, temperatury reakcji i czasu reakcji prowadzono już tylko na katalizatorze Ti-MWW. Badania wpływu zawartości tytanu w katalizatorze prowadzono w tych samych warunkach, jak badania porównawcze z katalizatorem TS-1, przy czym jako rozpuszczalnik stosowano acetonitryl. Zawartość tytanu zmieniano w zakresie od 0 do 0,43 mmol/g. Najkorzystniejsze wartości głównych funkcji opisujących proces osiągnięto dla zawartości tytanu 0,43 mmol/g (Si/Ti=38). Badania wpływu temperatury prowadzono w identycznych warunkach, jak badania wpływu zawartości tytanu, przy czym do badań wybrano próbkę katalizatora Ti-MWW o zawartości tytanu 0,43 mmol/g (Si/Ti=38). Temperaturę zmieniano w zakresie od 7°C do 60°C, a najlepsze wyniki osiągnięto dla temperatury 60°C. Badania wpływu czasu reakcji prowadzono w identycznych warunkach, jak badania wpływu zawartości tytanu, przy czym epoksydację prowadzono w temperaturze 60°C, a ilości katalizatora wybrane do badań wynosiły: 0,15% wag., 0,8% wag. i 1,5% wag. Czas zmieniano w zakresie od 0 do 120 minut. Najlepsze rezultaty uzyskano dla najkrótszych czasów reakcji. Wydłużanie czasu reakcji powodowało wzrost konwersji eteru diallilowego, ale jednocześnie zmniejszała się selektywność eteru allilowo-glicydolowego, gdyż zachodziły reakcje uboczne i następował nieefektywny rozkład nadtlenku wodoru. Najlepsze wyniki osiągnięto dla zawartości katalizatora 0,15% wag.
Eter allilowo-glicydolowy tworzył się także jako produkt uboczny podczas epoksydacji alkoholu allilowego 30-proc. nadtlenkiem wodoru na katalizatorach tytanowo-silikalitowych, np. na katalizatorze Ti-SBA-15. Tworzenie eteru allilowo-glicydolowego następowało w wyniku rekcji ubocznych, takich jak eteryfikacja cząsteczek produktu głównego (glicydolu) cząsteczkami substratu (alkoholu allilowego), czy eteryfikacja cząsteczek substratu do eteru diallilowego i późniejsza epoksydacja tego związku do eteru allilowo-glicydolowego (A. Wróblewska, E. Makuch, The utilization of Ti-SBA-15 catalyst in the epoxidation of allylic alcohols, Reaction Kinetics, Mechanisms and Catalysis 105 (2012) 451 -468).
PL 228 751 B1
Czynnikiem utleniającym w tym procesie był 30-proc. nadtlenek wodoru, a rozpuszczalnikiem metanol.
Badania prowadzono w szklanej fiolce wyposażonej w gumową septę i w kapilarę dla odpowietrzania układu reakcyjnego. Podczas tych badań eter allilowo-glicydolowy otrzymywano z selektywnością maksymalnie 10-11% mol.
W zgłoszeniu patentowym P. 408873 opisano sposób otrzymywania eteru allilowo-glicydolowego polegający na epoksydacji eteru diallilowego za pomocą 30-proc. nadtlenku wodoru w obecności katalizatora tytanowo-silikalitowego TS-1 i w środowisku metanolu. Proces prowadzono w ten sposób, że do reaktora szklanego wprowadzano substraty w następującej kolejności: katalizator tytan owo-silikalitowy TS-1, eter diallilowy, metanol, a na końcu 30-proc. roztwór wodny nadtlenku wodoru, przy czym ilość katalizatora tytanowo-silikalitowy TS-1 w mieszaninie reakcyjnej wynosiła od 1 do 9% wag., stosunek molowy eteru diallilowego do nadtlenku wodoru od 0,25:1 do 5:1, a stężenie metanolu od 10 do 90% wag. Proces prowadzono pod ciśnieniem atmosferycznym w temperaturze 25-80°C i w czasie od 15 do 240 minut. Do prowadzenia procesu stosowano reaktor szklany wyposażony w chłodnicę zwrotną i mieszadło magnetyczne, który zanurza się w łaźni olejowej, ogrzanej do zadanej temperatury reakcji. Badania w ten sposób prowadzone pokazały, że najkorzystniej jest prowadzić proces epoksydowania eteru diallilowego w następujących warunkach: temperatura 70°C, stosunek molowy eter diallilowy/nadtlenek wodoru = 2:1, stężenie metanolu 70% wag., ilość katalizatora 4% wag., czas reakcji 3 h i intensywność mieszania 500 rpm. W powyższych warunkach technologicznych selektywność przemiany do eteru allilowo-glicydolowego wynosiła 78% mol, konwersja eteru diallilowego 9% mol, a konwersja nadtlenku wodoru 92% mol, przy selektywności przemiany nadtlenku wodoru do związków organicznych (efektywność przemiany nadtlenku wodoru) wynoszącej 16 mol%.
W zgłoszeniu patentowym P 412 306 opisano sposób otrzymywania eteru allilowo-glicydolowego, polegający na epoksydacji eteru diallilowego za pomocą 30% nadtlenku wodoru, gdzie substraty wprowadza się w następującej kolejności: katalizator tytanowo-silikalitowy TS-1, eter diallilowy, metanol, 30% nadtlenek wodoru, przy czym reakcję prowadzi się w obecności 10% roztworu wodnego KH2PO4, który wprowadza się na końcu dodawania wszystkich reagentów do reaktora. Ilość katalizatora TS-1 w mieszaninie reakcyjnej wynosiła 4% wag., stosunek molowy eteru diallilowego do nadtlenku wodoru wynosi 2:1, stężenie metanolu 70% wag., a ilość 10% roztworu wodnego KH2PO4 dobierano tak, aby stosunek molowy eteru diallilowego do KH2PO4 wynosił od 2 do 8. Proces prowadzono pod ciśnieniem atmosferycznym, w temperaturze 70°C i w czasie 3 godzin. Do prowadzenia procesu stosowano reaktor szklany wyposażony w chłodnicę zwrotną i mieszadło magnetyczne. Przy czym reaktor ogrzewano do temperatury 70°C dopiero po dodaniu wszystkich surowców i po wstępnym wymieszaniu mieszaniny reakcyjnej w temperaturze otoczenia za pomocą mieszadła magnetycznego przez 5 minut, co zapewniło wstępne przereagowanie KH2PO4 z grupami obecnymi na powierzchni katalizatora, a które powodują nieefektywny rozkład nadtlenku wodoru. Badania pokazały, że najkorzystniejsza ilość to taka, dla której stosunek molowy eter diallilowy KH2PO4 wynosi 6. Przy tym stosunku molowym w powyższych warunkach technologicznych selektywność przemiany do eteru allilowo-glicydolowego wynosiła 72% mol, konwersja eteru diallilowego 14% mol, a konwersja nadtlenku wodoru 78% mol, przy selektywności przemiany nadtlenku wodoru do związków organicznych (efektywność przemiany nadtlenku wodoru) wynoszącej 31 mol%. W porównaniu do epoksydacji prowadzonej w tych samych warunkach, ale bez dodatku KH2PO4 nastąpiło zwiększenie prawie 2-krotne efektywnej konwersji nadtlenku wodoru i zwiększenie o 50% konwersji eteru diallilowego.
Sposób otrzymywania eteru allilowo-glicydolowego, według wynalazku, polegający na epoksydacji eteru diallilowego w środowisku acetonitrylu jako rozpuszczalnika i za pomocą 30% nadtlenku wodoru jako utleniacza, gdzie substraty wprowadza się w następującej kolejności: katalizator tytanowo-silikalitowy TS-1, eter diallilowy, acetonitryl, 30% nadtlenek wodoru, charakteryzuje się tym, że reakcję prowadzi się w obecności 10% roztworu wodnego KH2PO4 lub Na2SO4, który wprowadza się do reaktora na końcu dodawania surowców. Ilość katalizatora TS-1 w mieszaninie reakcyjnej wynosiła 9% wagowy, stosunek molowy eteru diallilowego do nadtlenku wodoru wynosi 3:1, stężenie acetonitrylu 50% wagowy, a ilość 10% roztworu wodnego KH2PO4 lub Na2SO4,dobiera się tak, aby stosunek molowy eteru diallilowy do KH2PO4 lub Na2SO4, wynosił od 2:1 do 14:1. Proces prowadzi się pod ciśnieniem atmosferycznym w temperaturze 70°C i w czasie 3 godzin. Do prowadzenia procesu stosuje się reaktor szklany wyposażony w chłodnicę zwrotną i mieszadło magnetyczne, a reaktor ogrzewa się do temperatury 70°C dopiero po dodaniu wszystkich surowców i po wstępnym mieszaniu mieszaniny reakcyjnej w temperaturze otoczenia za pomocą mieszadła magnetycznego przez 5 minut, co zapewnia wstępne przereagowanie KH2PO4 lub Na2SO4 z grupami obecnymi na powierzchni katalizatora, a które powodują
PL 228 751 B1 nieefektywny rozkład nadtlenku wodoru. Badania z KH2PO4 w roli dodatku pokazały, że najkorzystniejsza ilość KH2PO4 to taka, dla której stosunek molowy eter diallilowy/KH2PO4 wynosi 10:1. Przy tym stosunku molowym w powyższych warunkach technologicznych selektywność przemiany do eteru allilowoglicydolowego wynosiła 90% mol, konwersja eteru diallilowego 19% mol, a konwersja nadtlenku wodoru 52% mol, przy selektywności przemiany nadtlenku wodoru do związków organicznych (efektywność przemiany nadtlenku wodoru) wynoszącej 88 mol%. W porównaniu do epoksydacji prowadzonej bez dodatku KH2PO4 nastąpiło prawie 2-krotne zwiększenie efektywnej konwersji nadtlenku wodoru i zwiększenie o 30% konwersji eteru diallilowego. Ponadto, badania z Na2SO4 w roli dodatku pokazały, że najkorzystniejsza ilość Na2SO4 to taka, dla której stosunek molowy eter diallilowy/Na2SO4 wynosi 6:1. Przy tym stosunku molowym w powyższych warunkach technologicznych selektywność przemiany do eteru allilowo-glicydolowego wynosiła 84% mol, konwersja eteru diallilowego 26% mol, a konwersja nadtlenku wodoru 85% mol, przy selektywności przemiany nadtlenku wodoru do związków organicznych (efektywność przemiany nadtlenku wodoru) wynoszącej 78 mol%. W porównaniu do epoksydacji prowadzonej bez dodatku KH2PO4 nastąpiło prawie 2-krotne zwiększenie efektywnej konwersji nadtlenku wodoru i zwiększenie o 80% konwersji eteru diallilowego. Porównując wyniki dla KH2PO4 i Na2SO4 można przyjąć, że Na2SO4 okazał się lepszym dodatkiem zwiększającym efektywna konwersje nadtlenku wodoru oraz konwersję eteru diallilowego.
Dużym problemem związanym z prowadzeniem procesu epoksydacji eteru diallilowego za pomocą 30-proc. wodnego roztworu nadtlenku wodoru jest wysoka nieefektywna konwersja nadtlenku wodoru. Podczas procesu epoksydacji nadtlenek wodoru ulega konwersji w 2 kierunkach: efektywnej
- następuje przeniesienie tlenu do wiązania podwójnego olefiny i tworzy się epoksyd i nieefektywnej
- następuje rozkład nadtlenku wodoru. Pierwszy kierunek przemiany jest korzystny, natomiast drugi nie i należy go ograniczyć. Funkcją opisującą najlepiej stopień efektywnej przemiany nadtlenku wodoru do związków jest selektywność przemiany nadtlenku wodoru do związków organicznych. Niespodziewanie, podczas badań z udziałem acetonitrylu jako rozpuszczalnika okazało się, że zarówno dodatek odpowiednich ilości KH2PO4 jak i Na2SO4 do mieszaniny reakcyjnej zmniejsza nieefektywny rozkład nadtlenku wodoru i zwiększa konwersję eteru diallilowego, przy zachowaniu tej samej selektywności przemiany do eteru allilowo-glicydolowego. Zaletą proponowanego sposobu epoksydacji z użyciem wodnego roztworu KH2PO4 lub Na2SO4 jest zmniejszenie nieefektywnego rozkładu nadtlenku wodoru podczas procesu epoksydacji eteru diallilowego. KH2PO4 i Na2SO4 wiążąc się na powierzchni katalizatora z grupami powodującymi nieefektywny rozkład nadtlenku wodoru hamuje to zjawisko. Ponadto obserwuje się zwiększenie konwersji surowca organicznego (eteru diallilowego), ponieważ więcej cząsteczek nadtlenku wodoru jest zaangażowanych w efektywny proces epoksydacji. Zmniejsza to koszty procesu związane z odzyskiem surowca organicznego z mieszaniny poreakcyjnej i zawracaniem go do procesu.
Sposób według wynalazku przedstawiony jest w przykładach wykonania.
P r z y k ł a d I
Do szklanej kolby trój szyjnej (reaktora) wyposażonej w chłodnicę zwrotną i mieszadło magnetyczne wprowadzano substraty w następującej kolejności: 0,618 g katalizatora TS-1,2,256 g eteru diallilowego, 3,131 g acetonitrylu, 0,873 g 30-proc. roztworu nadtlenku wodoru i 1,632 g Na2SO4 w 14,024 g wody (około 10-proc. roztwór). Mieszaninę reakcyjną najpierw dokładnie mieszano w temperaturze otoczenia przez 5 minut, a dopiero później ogrzewano do temperatury 70°C i w tej temperaturze prowadzono epoksydowanie ciągu 3h. Stosunek molowy eteru diallilowego do Na2SO4 wynosił 2:1. W powyższych warunkach technologicznych selektywność przemiany do eteru allilowo-glicydolowego wynosiła 87% mol, konwersja eteru diallilowego 23% mol, konwersja nadtlenku wodoru 89% mol, a selektywność przemiany nadtlenku wodoru do związków organicznych 66% mol. Po zakończeniu procesu metodą chromatografii gazowej oznaczono stężenie nie przereagowanego eteru diallilowego i produktów procesu. Stężenie nie przereagowanego nadtlenku wodoru oznaczano przez miareczkowanie metodą jodometryczną, a stężenie powstającej w procesie gliceryny potencjometrycznie.
P r z y k ł a d II
Do szklanej kolby trójszyjnej (reaktora) wyposażonej w chłodnicę zwrotna i mieszadło magnetyczne wprowadzano substraty w następującej kolejności: 0,622 g katalizatora TS-1, 2,251 g eteru diallilowego, 3,144 g acetonitrylu, 0,891 g 30-proc. roztworu nadtlenku wodoru i 0,321 g Na2SO4 w 2,701 g wody (około 10-proc. roztwór). Mieszaninę reakcyjną najpierw dokładnie mieszano w temperaturze otoczenia przez 5 minut, a dopiero później ogrzewano do temperatury 70°C i w tej temperaturze prowadzono epoksydowanie ciągu 3h. Stosunek molowy eteru diallilowego do Na2SO4 wynosił 14:1.
PL 228 751 B1
W powyższych warunkach technologicznych selektywność przemiany do eteru allilowo-glicydolowego wynosiła 79% mol, konwersja eteru diallilowego 21% mol, konwersja nadtlenku wodoru 80% mol, a selektywność przemiany nadtlenku wodoru do związków organicznych 65% mol.
Oznaczenia analityczne wykonywano tak samo jak w przykładzie I.
P r z y k ł a d III
Do szklanej kolby trójszyjnej (reaktora) wyposażonej w chłodnicę zwrotną i mieszadło magnetyczne wprowadzano substraty w następującej kolejności: 0,618 g katalizatora TS-1,2,250 g eteru diallilowego, 3,120 g acetonitrylu, 0,887 g 30-proc. roztworu nadtlenku wodoru i 0,503 g KH2PO4 w 4,592 g wody (około 10-proc. roztwór). Mieszaninę reakcyjną najpierw dokładnie mieszano w temperaturze otoczenia przez 5 minut, a dopiero później ogrzewano do temperatury 70°C i w tej temperaturze prowadzono epoksydowanie ciągu 3 h. Stosunek molowy eteru diallilowego do KH2PO4 wynosił 8:1. W powyższych warunkach technologicznych selektywność przemiany do eteru allilowo-glicydolowego wynosiła 90% mol, konwersja eteru diallilowego 19% mol, konwersja nadtlenku wodoru 67% mol, a selektywność przemiany nadtlenku wodoru do związków organicznych 72% mol.
Oznaczenia analityczne wykonywano tak samo jak w przykładzie I.

Claims (3)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Sposób otrzymywania eteru allilowo-glicydolowego polegający na epoksydacji eteru diallilowego w obecności acetonitrylu jako rozpuszczalnika i za pomocą 30% nadtlenku wodoru, gdzie substraty wprowadza się w kolejności: katalizator tytanowo-silikalitowego TS-1, eter diallilowy, acetonitryl, 30% nadtlenek wodoru, znamienny tym, że reakcję prowadzi się w obecności 10% roztworu wodnego KH2PO4 lub Na2SO4, który wprowadza się na końcu, przy czym ilość katalizatora tytanowego TS-1 w mieszaninie reakcyjnej wynosił 9% wagowy, stosunek molowy eteru diallilowego do nadtlenku wodoru 3:1, stężenie acetonitrylu 50% wagowy, a ilość 10% roztworu wodnego KH2PO4 lub Na2SO4 dobiera się tak, aby stosunek molowy eter diallilowy/KH2PO4lub Na2SO4 wynosił od 2:1 do 14:1.
  2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że proces prowadzi się pod ciśnieniem atmosferycznym w temperaturze 70°C i w czasie 3 godzin.
  3. 3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że do prowadzenia procesu stosuje się reaktor szklany wyposażony w chłodnicę zwrotną i mieszadło magnetyczne i reaktor ogrzewa się do temperatury 70°C dopiero po dodaniu wszystkich surowców i po wstępnym wymieszaniu mieszaniny reakcyjnej w temperaturze otoczenia za pomocą mieszadła magnetycznego prze z 5 minut.
PL413630A 2015-08-24 2015-08-24 Sposób otrzymywania eteru allilowo-glicydolowego PL228751B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL413630A PL228751B1 (pl) 2015-08-24 2015-08-24 Sposób otrzymywania eteru allilowo-glicydolowego

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL413630A PL228751B1 (pl) 2015-08-24 2015-08-24 Sposób otrzymywania eteru allilowo-glicydolowego

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL413630A1 PL413630A1 (pl) 2017-02-27
PL228751B1 true PL228751B1 (pl) 2018-05-30

Family

ID=58092016

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL413630A PL228751B1 (pl) 2015-08-24 2015-08-24 Sposób otrzymywania eteru allilowo-glicydolowego

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL228751B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL413630A1 (pl) 2017-02-27

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Timofeeva et al. Effect of nitric acid modification of montmorillonite clay on synthesis of solketal from glycerol and acetone
Zhao et al. Eco-friendly acetylcholine-carboxylate bio-ionic liquids for controllable N-methylation and N-formylation using ambient CO 2 at low temperatures
Fodi et al. Nanofiltration‐enabled in situ solvent and reagent recycle for sustainable continuous‐flow synthesis
CN1068321C (zh) 环氧化的综合方法
CN105949129B (zh) 一种带有氨基的咪唑溴盐离子液体及其制备方法和应用
Blanco-Brieva et al. New two-step process for propene oxide production (HPPO) based on the direct synthesis of hydrogen peroxide
CN105536838B (zh) 酸碱双功能化c3n4催化剂和环状碳酸酯的制备方法
Dong et al. Controlling Selectivity in Shuttle Hetero‐difunctionalization Reactions: Electrochemical Transfer Halo‐thiolation of Alkynes
DE2607768A1 (de) Katalytisches verfahren zur herstellung von olefinoxiden
Verma et al. Bi-functional heterogeneous iron complexes for catalytic conversion of epoxides to cyclic carbonates and their application in the synthesis of polyurethane
Neves et al. Synthesis, structure and catalytic olefin epoxidation activity of a dinuclear oxo-bridged oxodiperoxomolybdenum (VI) complex containing coordinated 4, 4′-bipyridinium
CN102757301B (zh) 一种苯酚氧化的方法
CN102361861A (zh) 环氧化合物的制造方法
Alvear et al. Molecular structure effect on the epoxidation of 1-butene and isobutene on the titanium silicate catalyst under transient conditions in a trickle bed reactor
Jiang et al. Novel Two‐Phase Catalysis with Organometallic Compounds for Epoxidation of Vegetable Oils by Hydrogen Peroxide
PL228751B1 (pl) Sposób otrzymywania eteru allilowo-glicydolowego
RU2542583C2 (ru) Получение эпоксиэтилкарбоксилата или глицидилкарбоксилата
PL228271B1 (pl) Sposób otrzymywania eteru allilowo-glicydolowego
Bożek et al. Ionic ammonium and anilinium based polymolybdate hybrid catalysts for olefin epoxidation
Kumar et al. Synthesis of an oxygenated fuel additive from a waste biomass derived aldehyde using a green catalyst: an experimental and DFT study
Wu et al. Peroxopolyoxotungsten-based Ionic Hybrid as a Highly Efficient Recyclable Catalyst for Epoxidation of Vegetable oil with H 2 O 2.
Garcia-Marin et al. Epoxidation of cyclooctene and cyclohexene with hydrogen peroxide catalyzed by bis [3, 5-bis (trifluoromethyl)-diphenyl] diselenide: Recyclable catalyst-containing phases through the use of glycerol-derived solvents
PL227300B1 (pl) Sposób otrzymywania eteru allilowo-glicydolowego
KR101777735B1 (ko) 5탄당 유래 퓨란계 화합물 및 6탄당 유래 퓨란계 화합물의 중합체 제조용 촉매 및 이를 이용한 중합체 제조방법
Tang et al. Bridging and terminal hydroxyl groups of Zr (OH) 4 as active sites for the ultraselective transformation of biomass-based alcohols