PL22674B1 - Sposób wyrobu rur bez szwu. - Google Patents

Description

~l(L A^lOO Znany jest wyrób rur z pustego bloku zapomoca kilku par walców, które sa u- mieszczone naokolo tego bloku i w pewnej odleglosci od jego osi, przyczem z kazdej pary walców na scianki bloku dziala jeden walec od wewnatrz i jeden od zewnatrz.Walce posiadaja rozmaite wzorcowania, zapomoca których pierwsza para walców wygniata w materjale pustego bloku zlo¬ bek, który nastepna para walców rozsze¬ rza tak, ze czesc materjalu, oddzielona pierwsza para walców, jest stopniowo spla¬ szczana w kierunku jednego konca puste¬ go bloku. Wewnetrzne i zewnetrzne walce poszczególnych par walców sa przy tym znanym sposobie umieszczone tak, ze to¬ cza sie po jednozwojowych linjach srubo¬ wych po zewnetrznej wzglednie wewnetrz¬ nej powierzchni pustego bloku. Im wiekszy jest skok linij srubowych, tern wieksza czesc materjalu scianki jest oddzielana przez wgniatanie sie w nia pierwszej pa¬ ry walców, przyczem podczas jednego ob¬ rotu pustego bloku dookola jego osi musi ona byc splaszczona w kierunku konca blo¬ ku nastepna para walców. Skok musi byc przytem obrany tak, aby odpowiednio wzorcowane pary walców mogly spla¬ szczyc oddzielona czesc materjalu podczas jednego obrotu. Im wiekszy jest skok linij srubowych, tern wieksza musi byc sila, po¬ trzebna do zmiany ksztaltu. Tak samo gle¬ bokosc wgniatania powierzchni roboczych par walców musi byc obrana tak, aby czesc materjalu, oddzielona pierwsza para wal¬ ców, mogla byc gladko splaszczona na- stepnemi parami walców. Wraz ze zwiek¬ szajaca sie glebokoscia wgniatania wzra¬ sta, tak samo jak przy zwiekszeniu skoku linij srubowych, zuzycie sily. Z powyzsze-go wynika, ze wzorcowanie walców, które zaprojektowano w odniesieniu do danej okreslonej liczby par walców przy okreslo¬ nej grubosci scianek pustego bloku i okre¬ slonej glebokosci wgniatania walców, musi byc równiez stosowane przy pewnym okre* slonym skoku linij srubowych. Jezeli jed¬ na z tych wielkosci ulega zmianie, to teo¬ retycznie musi byc obrane inne wzorcowa¬ nie, w przeciwnym bowiem razie nalezy sie liczyc ze zmiana zapotrzebowania sily i nieprawidlowym przebiegiem zmiany ksztaltu. Od skoku srubowego toru wal¬ ców roboczych i od glebokosci wgniatania zalezy równiez szybkosc przeróbki puste¬ go bloku na gotowa rure.Poniewaz skok daje si^ zmieniac tylko w stosunkowo nieznacznych granicach, przeto czesto obiera sie duze glebokosci wgniatania, azeby predzej przeprowadzic potrzebne przeksztalcenie. Wskutek tego przy danem zródle sily nalezy obierac ma¬ ly skok torów walców roboczych, wskutek czego znowu czesc, oddzielona pierwsza para walców, jest zbyt wysoka i waska.Z tego wynika ta niedogodnosc, ze mate- rjal oddzielonej czesci nie przesuwa sie w pozadany sposób w kierunku obojetnych wlókien walcowanej scianki rury, lecz od¬ chyla sie wbok. Wskutek tego materjal pod cisnieniem nastepujacych par walców co¬ raz mniej przesuwa sie w pozadany spo¬ sób, a w miejscu przejscia do wywalcowa- nej juz czesci bloku powstaje u podstawy przesunietej czesci materjalu falda, która przy przejsciu pod nastepnemi parami walców zostaje zawalcowana, co jest nie¬ bezpieczne w gotowej rurze i zmniejsza jej uzytecznosc.Powyzszy przebieg pracy wyjasniaja fig. 1 — 4, na których litera A oznacza scianke pustego bloku walcowanego, a B,_4 — powierzchnie robocze walców.Zadaniem niniejszego wynalazku jest usuniecie tych niedogodnosci. Osiaga sie to w ten sposób, ze powierzchnie robocze pierwszej pary walców nie wygniataja zlobka na jego ostateczna glebokosc, lecz najpierw wywalcowuja zlobek plytszy, który nastepne pary walców poglebiaja do zadanej glebokosci.Fig. 5 — 8 wyjasniaja przebieg pracy z zachowaniem oznaczen, uzytych na fig- 1 — 4, przy którym przy takiej samej osta¬ tecznej glebokosci wgniatania i takim sa¬ mym skoku, materjal oddzielonej czesci przesuwa sie w zadany równomierny spo¬ sób w kierunku wlókien obojetnych scian¬ ki rury. Pierwsza para walców B1 (fig. 5) nie wywalcowuje wedlug tego nowego spo¬ sobu wglebienia do ostatecznej zamierzo¬ nej glebokosci, a tylko wytwarza zlobek plytki, który jest poglebiany druga para walców, które jednoczesnie rozszerzaja w kierunku konca rury zlobek, utworzony pierwsza para walców. Trzecia para Wal¬ ców dokonywa dalszego wglebiania i roz¬ szerzania zlobka, a czwarta para (fig. 8) rozwalcowuje materjal do grubosci scia¬ nek, jaka ma byc nadana rurze.Nowy ten sposób nietylko zabezpiecza przed odchylaniem sie wysokiej i waskiej czesci materjalu, oddzielonego zapomoca pierwszej pary walców, lecz oprócz tego zapewnia równomierniejsza przeróbke ma¬ terjalu wskutek zupelnie równomiernego przesuwania materjalu podczas calego przebiegu pracy. Z tego powodu sposób wedlug wynalazku pozwala równiez na lepsze wyzyskanie mozliwosci, uzaleznio¬ nych od istniejacego zródla sily. Mozna np. zwiekszyc skok srubowych torów wal¬ ców roboczych z zachowaniem ostatecznej glebokosci wgniatania, wypróbowanej w dawniejszych sposobach, albo tez zwiek¬ szyc glebokosc wgniatania przy takim sa¬ mym skoku linij srubowych. Nastepnie przy takim samym skoku linij srubowych i takiej samej glebokosci wgniatania bieg walcarki moze byc szybszy. Nowy ten spo¬ sób daje zatem mozliwosc zwiekszenia sprawnosci procesu. — 2 —" firzy zachowaniu *tój samej zasady -wy* nalazku, zapobiegajacego przewracaniu i zawalcowywaniu wysokich, waskich fald materjalu w -ten sposób, ze powierzchnie robocze par walców coraz glebiej wciska¬ ja isie -w materjal deipiero -w miare naste- ipiEJapegó jednoczesnie splaszczania go, przewiduje sie dalej umieszczenie pary walrów, ewentualnie kilkupar Walców jed¬ na za druga na tarach wielozwojowych li¬ nij srubowych. Wskutek tego W razie roz¬ mieszczenia walców np. wzdluz dwuzwo- jjtjwych linij srubowych skok podwaja sie tak, zie walce podczas jednego obrotu przy 4ej samej -sprawnosci roboczej musza wy^ konac praoe, odpowiadajaca tylko polowie igleJbokosei wgnktania. WskuUk równo- mierniej^ej zmiany ksztalttt, osiagnietej przez mniejsza glebokosc wgniatania, moz¬ na zwiekszyc szybkosc walcarki tak, ze pomimo mniejszej glebokosci wgniaiania i zwiekszonego wskutek tego potrzebnego (praebtegu walcowanego materjalu przez Walcarke, zmniejsza sie calkowity czas pracy, Zwlas^oza korzystne-okazuje sie u- jnses&ozetlie par walców na torach kilko- zwojowych linij srubowych, jezeli ilobki, JfcJuzd&ra*owo plytko wygniecione zapomoca Jsazdej pary walców, umieszczonych na tej samej linji srubowej, sa coraz to bardziej poglebiane nastepnemi parami walców az A pozadanej glebokosci.Pracujac w ten sposób walcami, umie- s^czonemi na torach wielozwojowych linij srubowych, ftisuwa sie inna niedogodnosc, -która w hardfco szkodliwy sposób wystepu¬ je przy znanym sposobie walcowania wal¬ cami, umiesaczonemi na jednazwofowej linji srubowej, Pracujac kilkoma parami walców, np. czterema parami, umieszczo- nemi na jednozwojowej linji srubowej, ^'ak to przedstawiono na fig* 1-^8, spla¬ szczenie, jakiemu ulega materjal po przej¬ scia przez poszczególne pary walców, mu¬ si spowodowac falisty ksztalt powierzchni czolowej konca rury. Gdy wzorcowanie jest-dobrane .np;,tak, aby przy czterech parach walców kazda ich,pata wykonywa¬ la czwarta czesc calego wydluzania, a ma- terfal rury mógl swobodnie przesuwac sie ku koncowi rrury, wtedy, w razie przerwa¬ nia przebiegu walcowania w dowolnej chwili, dlugosci, mierzone równolegle do osi rury od powierzchni roboczej poszcze¬ gólnych walców az do powierzchni czolo¬ wej rury od strony wyrzutowej, musialy¬ by byc rozmaite, a mianowicie przy czwar¬ tej pa^ze walców dlugosc ta musialaby-byc o % calkowitego rozciagniecia wieksza, niz przy pierwszej parze walców, Poniewaz jednak wedlug -dotychczas -znanych sposo¬ bów pierwsza i czwarta para walców sa oddalone od siebie tylko o Va obwodu ru¬ ry, przeto w granicach tej czwartej caesci obwodu rury musza dzialac duze sily, któ¬ re usiluja wyrównac wspomniana, róznice .dlugosci. W p&aktyce wyrównanie to rze¬ czywiscie nastepuje i powoduje zgrubienie wywalcowcanej czesci wydrazonego bloku, wskutek czego grubosc otrzymanej scianki ostatecznie wywalcowanej rury jest zawsze o kilka dziesiatych wieksza od grubosci, jaka rachunkowo wynika -z nastawienia walców.Te bardzo znaczna wade znanego spo¬ sobu usuwa -sie lub przynajmniej zmniej¬ sza do stopnia, niemajacego w praktyce zadnego znaczenia, z usunieciem jednocze¬ snie powyzej wspomnianego niebezpieczen¬ stwa edchylenia oddzielonej czesci mate- r4alu roboczego, przez dobór wieloewojo- wych torów srubowych walców roboczych.Powyzej wspomniana duza róznice rozcia¬ gania, która np, przy czterech parach wal- 'ców miesci-sie w granicach czwartej czesci obwodu rury, mozna .zmniejszyc o polowe, gdy zamiast jednozwojowych linij srubo¬ wych obierze sie dwuzwojowe, nie zmniej¬ szajac przytern lacznago wyciagania, które osiaga sie po przejsciu jednego skoku sru¬ by dwuzwojowej. Zalety sastosewania wie- lozwojowych linij srubowych, jako torów — 3 —walców roboczych, ujawniaja sie w pelni w miare zwiekszania sie liczby par wal¬ ców.Na fig. 9 przedstawiono, jakie róznice dlugosci wynikaja teoretycznie na po¬ wierzchni czolowej rury przy zastosowaniu czterech par walców na jednozwojowej linji srubowej. Materjal roboczy, oznaczo¬ ny litera A, przedstawiono przytem jako rozwiniecie zewnetrznego plaszcza rury.Na fig. 10 uwidoczniono, jak przy tej sa¬ mej wysokosci skoku dwuzwojowych linij srubowych zachowuje sie koniec czolowy walcowanego materjalu A przy otrzyma¬ niu takiego samego wyciagniecia, jak w przykladzie na fig. 9.Fig. 11 — 14 przedstawiaja urzadzenie wedlug wynalazku, sluzace do uzyskania pozadanego wglebienia przy walcarce o szesciu parach walców, które wytwarza co¬ raz wieksze czesciowe wglebienia zapomo- ca poszczególnych par walców przy wielo- zwojowych linjach srubowych. Zastosowa¬ no przytem dwuzwojowe linje srubowe przy trzech parach walców, pracujacych jedna za dru^a. Rozmieszczenie obydwóch linij srubowych wzgledem siebie przedsta¬ wiono na fig. 14, przedstawiajacej równiez rozwiniecie walcowanego materjalu A, przyczem widac równiez wplyw tego ukla¬ du na zmniejszenie róznicy wyciagniecia materjalu w koncu czolowym rury. Po¬ szczególne pary walców sa umieszczone na swych torach srubowych tak, ze pary wal¬ ców Blf B2, 53 wzglednie BA\ B2', BB' prze¬ suwaja sie zawsze tylko o szósta czesc ob¬ wodu, a kazdy zespól walców znajduje sie w zamknietym szeregu. Moga one jednak równiez byc ustawione stopniowo w taki sposób, ze np. para walców 5/ jest prze¬ sunieta o szósta czesc obwodu walcowa¬ nego materjalu za para walców B/, oczy¬ wiscie jednak tak, aby para walców B^ po¬ zostawala na jednym zwoju obranej dwu- zwojowej linji srubowej, a para walców 5/ — na drugim zwoju. Odpowiednio do tego para walców B2' moglaby byc umie¬ szczona za B2, a B34 — za B3. PL PL

Claims (3)

1.Zastrzezenia patentowe. 1. Sposób wyrobu rur bez szwu z pu¬ stych bloków przez rozciaganie ich zasad¬ niczo w osiowym kierunku zapomoca kil¬ ku par walców z rozmaitemi wzórcoWania¬ mi, dzialajacych od wewnatrz i od ze¬ wnatrz bloku, których osie sa pochyle wzgledem osi pustego bloku i które tocza sie po zewnetrznej wzglednie wewnetrznej powierzchni pustego bloku po linjach sru¬ bowych, przyczem pierwsza para walców wygniata w materjale roboczym pustego bloku zlobek, rozszerzany nastepna para walców, a oddzielona pierwsza para wal¬ ców czesc materjalu roboczego jest stopnio¬ wo przesuwana w kierunku jednego konca pustego bloku, znamienny tern, ze pla¬ szczyzny robocze pierwszej pary walców nie wygniataja zlobka do jego ostatecznej glebokosci, lecz najpierw wywalcowuja zlobek plytszy, który dopiero nastepne pary walców poglebiaja do pozadanej gle¬ bokosci. 2. Sposób wyrobu rur z pustych blo¬ ków wedlug zastrz. 1, znamienny tern, ze stosuje sie walce, umieszczone w wiekszej liczbie jeden za drugim w jednym zespole i rozmieszczone na wielozwojowych linjach srubowych. 3. Sposób wedlug zastrz. 2, znamien¬ ny tern, ze nastepne pary walców, umie¬ szczone na wielozwojowych linjach srubo¬ wych, poglebiaja do zadanej glebokosci zlobki, plytko wycisniete poprzedniemi pa¬ rami walców, znajdujacych sie na tych" sa¬ mych linjach srubowych. * Deutsche Róhrenwerke Aktiengesellschaft. Zastepca: Inz. Cz. Raczynski, rzecznik patentowy.Do opisu patentowego Nr 2267 4. Ark. 1.Do opisu patentowego Nr 22674. Ark.

2. /ys.s /7y. to % Bf % £*tDo opisu (patentowego Nr 22674. Ark.

3. /;// £r*£'f ***** 1 Druk L. Boguslawskiego i Ski, Warszawh PL PL