PL225690B1 - Śruba - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest śruba, wytwarzana metodą walcowania na zimno, przeznaczona zwłaszcza do wkręcania w materiały o niewielkiej grubości.

Podstawowym problemem, jaki występuje przy wkręcaniu śrub w materiały o niewielkiej grubości jest uzyskanie wymaganej wytrzymałości takiego połączenia. Tradycyjnie stosowane do tego celu śruby o pojedynczej nitce zwoju często nie zapewniają uzyskania tego parametru na wymaganym poziomie.

Z kolei z opisu zgłoszenia wynalazku P.389020 znana jest śruba mocująca, która jest utworzona z łba połączonego z walcowym rdzeniem zaopatrzonym w dwa zwoje gwintu: gwint główny i gwint pomocniczy, przy czym gwint pomocniczy posiada mniejszą średnicę zewnętrzną niż średnica zewnętrzna gwintu głównego. Obydwa gwinty są usytuowane naprzemianlegle, a łeb śruby jest zaopatrzony w kołnierz z promieniowymi rowkami od strony rdzenia z gwintami. Wierzchołki gwintów są zaokrąglone, a boki gwintów mają kształt łuków wklęsłych, natomiast rdzeń śruby ma zmienną średnicę, przy czym skoki gwintów są równe i wynoszą 0,7-1,0 najmniejszej średnicy rdzenia śruby. Jednakże śruba ta jest przeznaczona do wkręcania zwłaszcza do muru, a dwuzwojowy gwint ma zapewnić mniejszą siłę niezbędną do jej wkręcenia.

Celem wynalazku jest opracowanie konstrukcji śruby, która wkręcana w materiały o niewielkiej grubości pozwoli na uzyskanie wysokiej wytrzymałości połączenia.

Śruba według istoty wynalazku posiada łeb i rdzeń, na którym nawinięte są 2-3 zwoje gwintu o jednakowej wysokości i skoku oraz o rozmieszczonych regularnie punktach wejścia, tak, że skok gwintu zwojów tej samej nitki gwintu p wynosi 2-3 krotną wartość odległości pomiędzy wierzchołkami sąsiadujących ze sobą zwojów gwintu p1, a ponadto długość b1 rdzenia, na którym nawinięte są wszystkie zwoje gwintu, mierzona od strony łba śruby jest nie mniejsza niż skok gwintu p tej samej nitki gwintu. Korzystnie, położenie początków kolejnych nitek gwintu na rdzeniu, usytuowane jest narastająco w kierunku łba śruby, tak, że b > b2 > b1, gdzie b oznacza całkowitą długość rdzenia, b2 - długość rdzenia z dwoma zwojami gwintu, a b1 długość rdzenia, na którym nawinięte są trzy zwoje gwintu. Również korzystnie stosunek średnicy zewnętrznej d śruby do średnicy dl rdzenia mieści się w przedziale 1,23-1,37, a stosunek średnicy zewnętrznej d do odległości pomiędzy wierzchołkami sąsiadujących ze sobą zwojów gwintu p1 mieści się w zakresie 5,54-6,46.

Wynalazek przedstawiony jest bliżej w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok śruby z dwoma zwojami gwintu, fig. 2 - przekrój poprzeczny śruby z dwoma zwojami gwintu, fig. 3 - widok śruby z trzema zwojami gwintu, zaś fig. 4 - przekrój poprzeczny śruby z trzema zwojami gwintu.

Przykład 1

Śruba posiada łeb 1 i rdzeń 2, na którym nawinięte są 2 zwoje gwintu 3, 32 o jednakowej wysokości i skoku oraz wierzchołkach gwintu rozmieszczonych co 180°, tak, że skok gwintu zwojów tej samej nitki gwintu p wynosi 2-krotną wartość odległości pomiędzy wierzchołkami sąsiadujących ze sobą zwojów gwintu p1. Długość b1 rdzenia, na którym nawinięte są dwa zwoje gwintu, mierzona od strony łba śruby wynosi 5-krotną wartość skoku gwintu p tej samej nitki gwintu 3. Stosunek średnicy zewnętrznej d śruby do średnicy d1 rdzenia wynosi 1,3, a stosunek średnicy zewnętrznej d do odległości pomiędzy wierzchołkami sąsiadujących ze sobą zwojów gwintu p1 wynosi 6,0.

Przykład 2

Śruba posiada łeb 1 i rdzeń 2, na którym nawinięte są 3 zwoje gwintu 3, 32, 32 o jednakowej wysokości i skoku oraz wierzchołkach gwintu rozmieszczonych co 120°, tak, że skok gwintu zwojów tej samej nitki gwintu p wynosi 3-krotną wartość odległości pomiędzy wierzchołkami sąsiadujących ze sobą zwojów gwintu p1. Długość b1 rdzenia, na którym nawinięte są trzy zwoje gwintu 3, 32, 32 mierzona od strony łba śruby wynosi 4-krotną wartość skoku gwintu p tej samej nitki gwintu 3, a długość b2 rdzenia, na którym nawinięte są dwa zwoje gwintu 3, 32 wynosi 5-krotną wartość skoku gwintu p tej samej nitki gwintu 3. Stosunek średnicy zewnętrznej d śruby do średnicy d1 rdzenia wynosi 1,3, a stosunek średnicy zewnętrznej d do odległości pomiędzy wierzchołkami sąsiadujących ze sobą zwojów gwintu p1 wynosi 6,0.

Claims (3)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Śruba posiadająca łeb, rdzeń i gwint, znamienna tym, że na rdzeniu (2), na którym nawinięte są 2-3 zwoje gwintu (3, 31, 3) o jednakowej wysokości i skoku oraz o rozmieszczonych regularnie punktach wejścia, tak, że skok zwojów gwintu (3) tej samej nitki gwintu p wynosi 2-3 krotną wartość odległości pomiędzy wierzchołkami sąsiadujących ze sobą zwojów gwintu (3-31, 31-3) p1, a ponadto długość b1 rdzenia (2), na którym nawinięte są wszystkie zwoje gwintu (3, 31, 3), mierzona od strony łba (1) śruby jest nie mniejsza niż skok gwintu p tej samej nitki gwintu (3).
2. 2. Śruba, według zastrz. 1, znamienna tym, że położenie początków kolejnych nitek gwintu (3, 31, 3) na rdzeniu (1) usytuowane jest narastająco w kierunku łba (1) śruby, tak, że b > b2 > b1, gdzie b oznacza całkowitą długość rdzenia (1), b2 - długość rdzenia (1) z dwoma zwojami gwintu (3, 31), a b1 - długość rdzenia, na którym nawinięte są trzy zwoje gwintu (3, 31, 3).
3. 3. Śruba, według zastrz. 1, znamienna tym, że stosunek średnicy zewnętrznej d śruby do średnicy d1 rdzenia (1) mieści się w przedziale 1,23-1,37, a stosunek średnicy zewnętrznej d rdzenia (1 do odległości pomiędzy wierzchołkami sąsiadujących ze sobą zwojów gwintu p1 mieści się w zakresie 5,54-6,46.