PL224876B1 - Zbrojona belka drewniana - Google Patents

Abstract

Przedmiotem wynalazku jest zbrojona belka drewniana, zwłaszcza belka drewniana wielowarstwowa, stosowana jako dźwigarowy element konstrukcyjny w budownictwie. Zbrojona belka drewniana zawiera klejone ze sobą warstwy drewna (1) i co najmniej jedno syntetyczne wzmocnienie (3), posiadające co najmniej jedno ciągłe włókno (4), połączone z warstwą drewna (1) osnową (3A) z żywicy. Każde włókno (4) wraz z osnową (3A) utrzymywane jest w odpowiednim położeniu w belce drewnianej, jak i w warstwie drewna (1) dzięki prostolinijnemu nacięciu (5) w warstwie drewna (1). Syntetyczne wzmocnienie (3) stanowi co najmniej jeden dodatkowy element, łączący warstwy drewna (1) systemem na pióro-wpust, przy czym syntetyczne wzmocnienie (1) jest w nim piórem, umieszczonym wewnątrz belki drewnianej, czyli w taki sposób, że nie jest widoczne z zewnątrz.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest zbrojona belka drewniana, zwłaszcza belka drewniana wielowarstwowa stosowana, jako dźwigarowy element konstrukcyjny w budownictwie.

Z powszechnej znajomości wiadome jest, że drewno stosowane jest, jako materiał konstrukcyjny do budowy stelaży stropów, dachów lub ścian, czy też elementów budowlanych szkieletowych np. z obcym wypełnieniem. Wiadome jest, że drewno użyte w konstrukcji ma tym większą wytrzymałość na rozciąganie, ściskanie lub inne odkształcenia im jest grubsze w płaszczyźnie działającej na niego siły.

Wykonywanie konstrukcji opartej na jednolitym kawałku drewna dość szybko napotyka na gr aniczne wartości możliwości jego zastosowania. Element drewniany odkształca się nawet bez użycia znacznych sił, jedynie na skutek zmian warunków fizycznych otoczenia, takich jak temperatura, a szczególnie wilgotność. Przy zbiegu niekorzystnych warunków i znacznych sił, drewno nawet w znacznych rozmiarach stosowane, jako tzw. krawędziak, czy belka, docięte na określony wymiar stwarzają zagrożenie niestabilności konstrukcji opartej na takim elemencie lub co najmniej niedogo dność stosowania z powodu niebagatelnego ciężaru. Graniczną wartością może okazać się już kilka, ewentualnie kilkanaście metrów takiej litej konstrukcji.

Stąd znaczenia nabrało stosowanie drewna klejonego, które uzyskiwało lepsze parametry w ytrzymałościowe oraz było mniej podatne na zmienne warunki fizyczne otoczenia od drewna litego. W wyniku klejenia drewna z pasów, lameli czy desek uzyskuje się oczekiwane parametry wytrzymałościowe przy mniejszym rozmiarze elementu konstrukcyjnego drewnianego patrząc na jego grubość, gdy długość pozostaje taka sama. Oczywistym jest, że tak stosowane wstęgi drewna litego są odp owiednio przygotowane poprzez wcześniejszą obróbkę, np. suszenie, heblowanie.

W chwili, gdy celem jest dodatkowe zwiększenie długości konstrukcji pomimo zastosowania warstw w belce drewnianej samo klejenie warstwowe okazuje się być niewystarczające.

Dlatego stosuje się dodatkowe wzmocnienia z innych materiałów, które to materiały po zamocowaniu stanowią swego rodzaju zbrojenie tworząc razem z konstrukcją drewnianą: zbrojoną belkę.

Znane są z wynalazku PL 208 514 belki drewniane zbrojone kompozytami włóknistymi. Belka ma dwa pasma kompozytów włóknistych, korzystnie z mat węglowych lub szklanych, naklejone na belkę po obu stronach powierzchni bocznych tak, że pasma są skrzyżowane ze sobą na powierzchni dolnej, w środku rozpiętości belki. Początek każdego pasma znajduje się w strefie przypodporowej, w górnym narożu powierzchni bocznej belki i dalej pasmo biegnie ukośnie w kierunku środka rozpiętości belki poprzez dolną powierzchnię na drugą boczną powierzchnię belki, dalej biegnie ukośnie i kończy się w strefie przypodporowej, w górnym narożu drugiej bocznej powierzchni belki. Taka konstrukcja wzmocnienia zapewnia szczególnie dobre parametry wytrzymałościowe na środku elementu w miejscu krzyżowania się pasów wzmocnień. Belka nadal pozostaje jednak z kiepskimi parametrami wytrzymałościowymi na pozostałym obszarze i jednocześnie konieczne jest, aby kontrolowany był sposób ułożenia belki celem każdorazowego umieszczenia skrzyżowanych wzmocnień po stronie spodniej.

Innym sposobem wzmocnienia zbrojonej belki drewnianej jest ten wskazany w wynalazku PL 208 513, gdzie belka drewniana podcięta jest przy podporze i ma wzmocnienie na powierzchni belki w postaci pasma wykonanego z kompozytów włóknistych tworzącego obejmę. Obejma znajduje się w strefie przypodporowej, w pobliżu podcięcia i korzystnie wykonana jest z mat szklanych lub węglowych. Obejma owija obydwa końce belki w strefie przypodporowej zagrożonej pęknięciami spowodowanymi przez zbyt duże naprężenia styczne i poprzeczne rozciągające i stanowi zbrojenie obwodowe przekroju. Niestety tak wykonane wzmocnienie nie zapewnia możliwości wykonywania podłużnie drewnianych, bo w strefie środkowej zastosowane wzmocnienie nie zmienia na korzyść żadnych parametrów.

Ze zgłoszenia wynalazku PL 383 105 znany jest element architektoniczny, który ma rdzeń, utworzony z materiału nośnego odpornego na odkształcenia sprężyste, otoczony w pierwszej kolejności warstwą z tworzywa spienionego, korzystnie sklejoną z rdzeniem, a na niej kolejną warstwą wykończeniowo-utwardzającą i ewentualnie warstwą dekoracyjną. Rdzeń elementu architektonicznego jest wykonany z drewna klejonego, drewna litego, rury stalowej lub profili hutniczych. Na wierzch zasadne jest nałożenie warstwy klejowo-cementową zbrojonej włóknem i/lub siatką szklaną. Z takiej konstrukcji wynika, że przeznaczeniem wynalazku jest element architektoniczny mocowany w pionie, gdzie szczególnie ważna jest możliwość uzyskania lepszych parametrów wytrzymałościowych

PL 224 876 B1 na odkształcenia działające w osi rdzenia, a nie do niej prostopadłych. I tu zastosowano jednak elementy takie jak włókna szklane lub siatkę szklaną.

Z kolei ze zgłoszenia WO 96/08366 znane jest wzmocnienie syntetyczne dla elementu konstrukcyjnego drewnianego oraz element konstrukcyjny drewniany.

Syntetyczne wzmocnienie zawiera tu liczne ciągłe włókna utrzymywane w odpowiednim położeniu za pomocą osłonki z żywicy, a powierzchnia syntetycznego wzmocnienia odznacza się tym, że znajdują się w niej mikrozagłębienia rozproszone w układzie przypadkowym, zwiększające pole powierzchni osłonki z żywicy. Mikrozagłębienia formuje się dodając do żywicy taki środek jak rozdrobniona substancja stała, ciecz lub wypełnione gazem kuleczki, a następnie wyszlifowując ten środek z powierzchni utrwalonej żywicy. Syntetyczne wzmocnienie daje się łączyć z warstwą drewna albo z innym syntetycznym wzmocnieniem za pomocą klejów, takich jak żywice rezorcynowe, nadające się do spajania ze sobą warstw drewna. W wynalazku wzmocnieniem jest osłonka z żywicy i liczne włókna w niej zawarte, przy czym grubość osłonki jest mniejsza niż 2 mm, każde włókno wystaje na swoich końcach z osłonki i wykonane jest zamiennie, jako włókno szklane, węglowe, aramidowe lub polietyl enowe. Osłonkę łączy się z wielowarstwowym elementem drewnianym.

Wszystkie wymienione ze stanu techniki przykłady, jako wzmocnienia używają kompozytowych włókien szklanych w połączeniu z materiałem, który pozwala na trwałe ich zespolenie z powierzchnią drewna. Wzmocnienia wykonywane są na wierzchnich, zewnętrznych warstwach drewna lub klejonych belek drewnianych.

Prócz nie zawsze korzystnego umiejscowienia wzmocnienia w takich przypadkach patrząc na całość konstrukcji, niekorzystnym w takich rozwiązaniach jest fakt narażenia takiej konstrukcji na uszkodzenia mechaniczne, które szczególnie związane są z powierzchnią zewnętrzną gotowego zbrojonego już elementu drewnianego. Rozwiązania nie pozwalają także na zwiększenie efektu poprzez zastosowanie kilku warstw wzmocnień zespolonych ze sobą ze względu na możliwość rozwarstwienia się poszczególnych wstęg.

Celem rozwiązania według wynalazku jest uzyskanie jak największego wzmocnienia konstrukcji, którą jest zbrojona belka drewniana, aby możliwe było uzyskiwanie ekstremalnie długich gabarytowo elementów dźwigarowych odpornych zarówno na warunki otoczenia jak i siły odkształcająconaprężające przy jednoczesnym zabezpieczeniu samego zbrojenia od uszkodzeń mechanicznych.

Celem jest także uzyskanie takiej konstrukcji zbrojonej belki drewnianej, aby podczas jej stos owania nie było koniecznym zwracanie uwagi na sposób jej ułożenia, tzn. bez konieczności zwracania uwagi na spód i górę zbrojonej belki drewnianej.

Korzystnym efektem byłoby również, gdyby belka mogła posiadać te same właściwości przy ułożeniu bocznym.

Zbrojona belka drewniana według wynalazku zawiera klejone ze sobą warstwy drewna i co najmniej jedno syntetyczne wzmocnienie posiadające co najmniej jedno ciągłe włókno połączone z warstwą drewna osnową z żywicy. Każde włókno wraz z osnową utrzymywane jest w odpowiednim położeniu w belce drewnianej jak i w warstwie drewna dzięki prostolinijnemu nacięciu w warstwie drewna. Rozwiązanie charakteryzuje się tym, że syntetyczne wzmocnienie stanowi co najmniej jeden dodatkowy element łączący warstwy drewna systemem na pióro-wpust, przy czym syntetyczne wzmocnienie jest w nim piórem umieszczonym wewnątrz belki drewnianej, czyli w taki sposób, że nie jest widoczne z zewnątrz. Pióro jest umieszczone wewnątrz belki drewnianej w prostolinijnym nacięciu, które jest wpustem. Przekątna lub średnica prostolinijnego nacięcia w warstwie drewna zawiera się w granicach od 2 mm do 30 mm korzystnie 10 mm, a ciągłe włókno ma przekątną lub średnicę zawartą w granicach od 2 mm do 25 mm, korzystnie od 4 mm do 8 mm. Syntetyczne wzmocnienie ma niepodzieloną prostolinijną ciągłość korzystnie na całej długości belki drewnianej wzdłuż sąsiadujących warstw drewna, przy czym ciągłe włókno otoczone jest warstwą osnowy pierścieniowo wzdłuż włókna. Warstwy drewna mogą być ze sobą połączone swoją dowolną wzdłużną płaszczyzną boczną, przy czym belka drewniana w przekroju poprzecznym na całej swej długości jest tą samą figurą płaską, co oznacza, że umożliwione jest łączenie warstw drewna płasko jedna na drugą lub także do tak stworzonego połączenia możliwe jest połączenie klejone i na pióro i wpust warstwy drewna z boku uprzednio sklejonych kilku warstw, przy czym kształt tak utworzonej belki drewnianej w przekroju poprzecznym jest identyczny, korzystnie jest prostokątem lub ma wyobloną dowolną płaszczyznę boczną i/lub krawędzie, co w ekstremalnym przypadku daje w przekroju belki koło. Warstwa drewna złożona może być z lameli lub desek lub wstęg, przy czym w kolejnej warstwie drewna ułożone są one z zakładem względem lameli lub desek lub wstęg poprzedniej warstwy drewna.

PL 224 876 B1

Korzystnym jest, gdy syntetyczne wzmocnienie ma niepodzieloną ciągłość co najmniej w strefie wzdłużnego łączenia lameli lub desek lub wstęg, tzn. że zachodzi na sąsiadujące elementy drewniane w jednym kawałku, a korzystnie jest ciągłe i niepodzielone na całej długości belki drewnianej.

Korzystnym jest także, gdy syntetyczne wzmocnienie ma niepodzieloną ciągłość co najmniej w strefie łączenia lameli lub desek lub wstęg na zakład w sąsiadujących warstwach drewna, korzystnie na całej długości i/lub wysokości belki drewnianej.

Korzystnym jest, gdy co najmniej jedno syntetyczne wzmocnienie ma niepodzieloną ciągłość dla sytuacji, gdy sąsiadujące z nim wzdłużnie syntetyczne wzmocnienie traci ciągłość. Ciągłe włókno, tworzące wzmocnienie wraz z pierścieniowo otaczającą je warstwą osnowy, może być włóknem szklanym, węglowym, aramidowym lub polietylenowym, a elementy belki drewnianej mogą być spajane klejem na bazie żywic syntetycznych, korzystnie żywicą rezorcynową lub żywicą rezorcynowofenolową. Deska lub lamel lub wstęga mogą mieć jedno lub więcej niż jedno syntetyczne wzmocnienie na jednej lub więcej niż jednej swojej wzdłużnej płaszczyźnie bocznej. Odległość syntetycznego wzmocnienia od krawędzi i/lub płaszczyzny bocznej belki drewnianej korzystnie zapewnia możliwość mechanicznej obróbki belki drewnianej przy zachowaniu ciągłości syntetycznego wzmocnienia, wynosi co najmniej 10 mm, korzystnie 40 mm. Wysokość lameli lub desek lub wstęg może wynosić od 10 mm do 60 mm, korzystnie od 20 mm do 40 mm, a szerokość od 40 mm do 360 mm, korzystnie od 80 mm do 240 mm oraz długość lameli lub desek lub wstęg może wynosić od 400 mm do 6000 mm, korzystnie od 2000 mm do 4500 mm. Spoina warstw drewna może mieć grubość co najwyżej 0,5 mm, a korzystnie od 0,1 mm do 0,2 mm. Długość belki drewnianej po uzbrojeniu może wynosić do 100 m korzystnie 40 m. Zbrojona belka drewniana może być wygięta łukowato, a promień łuku może wynosić do 15 metrów, korzystnie do 8 metrów.

Zaletą rozwiązania według wynalazku jest fakt, że wartości wytrzymałościowe na rozciąganie materiałów kompozytowych w syntetycznym wzmocnieniu są wyższe od obecnie stosowanych materiałów zbrojeniowych np. stali, co pozwala na znaczne zwiększenie nośności tak zbrojonej belki dre wnianej przy zachowaniu znacznie mniejszych jej gabarytów i wagi. Dodatkową zaletą tego rodzaju zbrojenia w osnowie żywic polimerowych jest ich odporność na korozję, a przy użyciu tego rodzaju spoin także i one mają dużą wytrzymałość i są odporne na czynniki atmosferyczne.

Wynalazek jest zobrazowany na rysunku w przykładzie wykonania, na którym Fig. 1 przedstawia przekrój poprzeczny zbrojonej belki drewnianej przy płaskim ułożeniu warstw drewna, Fig. 2 przedstawia wycinek zbrojonej belki drewnianej dla ułożenia płaskiego warstw drewna w widoku bocznym, Fig. 3 przedstawia przekrój poprzeczny zbrojonej belki drewnianej przy płaskim i pionowym ułożeniu warstw drewna, Fig. 4 przedstawia wycinek zbrojonej belki drewnianej w widoku bocznym dla płaskiego i pionowego ułożenia warstw drewna, Fig. 5 przedstawia wycinek zbrojonej belki drewnianej dla płaskiego i pionowego ułożenia warstw drewna w widoku z góry.

Przykład pierwszy zbrojonej belki drewnianej według wynalazku zawiera klejone ze sobą cztery warstwy drewna 1 i dziewięć syntetycznych wzmocnień 3 posiadających po jednym ciągłym włóknie 4 połączonym z warstwą drewna 1 osnową 3A z żywicy. Każde włókno 4 wraz z osnową 3A utrzymywane jest w odpowiednim położeniu w belce jak i w warstwie drewna 1 dzięki prostolinijnemu nacięciu 5 w warstwie drewna 1. Syntetyczne wzmocnienia 3 stanowią dodatkowe elementy łączące warstwy drewna 1 systemem na pióro-wpust, przy czym syntetyczne wzmocnienie 3 są w nim piórami umieszczonym wewnątrz belki drewnianej, czyli w taki sposób, że nie są widoczne z zewnątrz. Wars twy drewna 1 są ze sobą połączone swoją szerszą płaszczyzną boczną 6, przy czym belka drewniana w przekroju poprzecznym na całej swej długości jest prostokątem, co oznacza, że warstwy drewna 1 są połączone płasko jedna na drugą. Warstwa drewna 1 złożona jest z desek 1B, przy czym w kolejnej warstwie drewna 1 ułożone są one z zakładem względem desek 1B poprzedniej warstwy drewna 1. Syntetyczne wzmocnienie 3 ma niepodzieloną ciągłość, tzn., że zachodzi na sąsiadujące elementy drewniane w jednym kawałku i jest ciągłe i niepodzielone na całej długości belki drewnianej - syntetyczne wzmocnienie 3 ma niepodzieloną ciągłość w strefie łączenia desek 1B. Włókno 4 jest włóknem szklanym, a elementy belki drewnianej są spajane klejem 2 na bazie żywic syntetycznych, w tym wypadku żywicą rezorcynową. Deska 1B dolna i górna ma trzy syntetyczne wzmocnienia 3 na jednej, a deski 1B środkowe mają sześć na dwu przeciwległych swoich wzdłużnych płaszczyznach bocznych 6. Odległość syntetycznego wzmocnienia 3 od krawędzi 7 i płaszczyzny bocznej 6 belki drewnianej zapewnia możliwość mechanicznej obróbki belki drewnianej przy zachowaniu ciągłości syntetycznego wzmocnienia 3 i wynosi 40 mm między sobą i odpowiednio 40 mm i 20 mm od krawędzi bocznej. Wysokość desek 1B wynosi 50 mm, a szerokość 150 mm oraz długość desek 1B wynosi 4000 mm.

PL 224 876 B1

Średnica prostolinijnego nacięcia 5 w warstwie drewna 1 wynosi 10 mm, a ciągłe włókno 4 ma średnicę 6 mm. Spoina 2 warstw drewna ma grubość 0,2 mm. Belka drewniana jest prosta, a jej długość wynosi 40 m.

W drugim przykładzie wykonania zbrojona belka drewniana według wynalazku zawiera sześć klejonych ze sobą warstw drewna 1 poziomo i dwie warstwy drewna 1 klejone do nich po jednej na przeciwległych bokach, zawiera dwadzieścia jeden syntetycznych wzmocnień 3 posiadających po jednym ciągłym włóknie 4 połączonym z warstwą drewna 1 osnową 3A z żywicy. Każde włókno 4 wraz z osnową 3A utrzymywane jest w odpowiednim położeniu w belce jak i w warstwie drewna 1 dzięki prostolinijnemu nacięciu 5 w warstwie drewna 1. Syntetyczne wzmocnienia 3 stanowią dodatkowe elementy łączące warstwy drewna 1 systemem na pióro-wpust, przy czym syntetyczne wzmocnienie 3 są w nim piórami umieszczonym wewnątrz belki drewnianej, czyli w taki sposób, że nie są widoczne z zewnątrz. Warstwy drewna 1 są ze sobą połączone swoją szerszą płaszczyzną boczną 6 oraz przy warstwie drewna 1 klejonej pionowo do krótszych boków płaskich warstw drewna 1, przy czym belka drewniana w przekroju poprzecznym na całej swej długości jest prostokątem. Warstwa drewna 1 złożona jest z lameli 1A, przy czym w kolejnej warstwie drewna 1 ułożone są one z zakładem względem lameli 1A poprzedniej warstwy drewna 1. Syntetyczne wzmocnienie 3 ma niepodzieloną ciągłość, tzn., że zachodzi na sąsiadujące elementy drewniane w jednym kawałku i jest ciągłe i niepodzielone na całej długości belki drewnianej - syntetyczne wzmocnienie 3 ma niepodzieloną ciągłość w strefie łączenia lameli 1A. Włókno 4 jest włóknem węglowym, a elementy belki drewnianej są spajane klejem 2 na bazie żywic syntetycznych, w tym wypadku żywicą rezorcynowo-fenolową. Lamel 1A płaski: dolny i górny ma trzy syntetyczne wzmocnienie 3 po jednej na płaszczyźnie bocznej 6, a lamele 1A płaskie środkowe mają odpowiednio pięć i siedem wzmocnień syntetycznych 3 od jednego do trzech na jednej płaszczyźnie bocznej 6. Lamele 1A pionowe boczne mają po trzy wzmocnienia syntetyczne 3 na jednej płaszczyźnie bocznej 6. Odległość syntetycznego wzmocnienia 3 od krawędzi 7 i płaszczyzny bocznej 6 belki drewnianej zapewnia możliwość mechanicznej obróbki belki drewnianej przy zachowaniu ciągłości syntetycznego wzmocnienia 3 i wynoszą od 20 do 50 mm między sobą i odpowiednio 20 mm i 10 mm od krawędzi bocznej 6. Wysokość lameli 1A wynosi 20 mm, a szerokość 120 mm oraz długość lameli 1A wynosi 2000 mm. Przekątna prostolinijnego nacięcia w warstwie lameli 1A wynosi 6 mm, a ciągłe włókno 4 ma przekątną 3 mm. Spoina 2 warstw drewna 1 ma grubość 0,1 mm. Długość belki drewnianej po uzbrojeniu wynosi 20 m.

W trzecim przykładzie wykonania zbrojona belka drewniana jak w przykładzie pierwszym ma zaokrąglone wszystkie zewnętrzne krawędzie 7 i płaszczyzny boczne 6 i jest wygięta łukowato tak, że środkowa część wypukła znajduje się wyżej od końców zbrojonej belki drewnianej. Ma długość 30 metrów i promień łuku 8 metrów.

Claims (18)

1. Zbrojona belka drewniana, zawierająca klejone ze sobą warstwy drewna i co najmniej jedno syntetyczne wzmocnienie posiadające co najmniej jedno ciągłe włókno połączone z warstwą drewna osnową z żywicy, gdzie każde włókno wraz z osnową utrzymywane jest w odpowiednim położeniu dzięki prostolinijnemu nacięciu w warstwie drewna, znamienna tym, że syntetyczne wzmocnienie (3) stanowi co najmniej jeden dodatkowy element łączący warstwy drewna (1) systemem na pióro-wpust, przy czym syntetyczne wzmocnienie (3) jest w nim piórem umieszczonym wewnątrz belki drewni anej w prostolinijnym nacięciu (5), które jest wpustem, przekątna lub średnica prostolinijnego nacięcia (5) w warstwie drewna (1) zawiera się w granicach od 2 mm do 30 mm korzystnie 10 mm, a ciągłe włókno (4) ma przekątną lub średnicę zawartą w granicach od 2 mm do 25 mm korzystnie od 4 mm do 8 mm, natomiast syntetyczne wzmocnienie (3) ma niepodzieloną prostolinijną ciągłość korzystnie na całej długości belki drewnianej wzdłuż sąsiadujących warstw drewna (1), przy czym ciągłe włókno (4) otoczone jest warstwą osnowy (3A) pierścieniowo wzdłuż włókna (4).

2. Zbrojona belka drewniana wg zastrz. 1, znamienna tym, że warstwy drewna (1) są ze sobą połączone swoją dowolną wzdłużną płaszczyzną boczną (6), przy czym belka drewniana w przekroju poprzecznym na całej swej długości jest tą samą figurą płaską.

3. Zbrojona belka drewniana wg zastrz. 2, znamienna tym, że figurą płaską jest prostokąt.

4. Zbrojona belka drewniana wg zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że dowolna z zewnętrznych płaszczyzn (6) i/lub krawędzi (7) belki drewnianej jest zaokrąglona.

PL 224 876 B1

5. Zbrojona belka drewniana wg dowolnego z zastrz. od 1 do 4, znamienna tym, że warstwa drewna (1) złożona jest z lameli (1A) lub desek (1B) lub wstęg (1C), przy czym w kolejnej warstwie drewna (1) ułożone są one z zakładem względem lameli (1A) lub desek (1B) lub wstęg (1C) poprzedniej warstwy drewna (1).

6. Zbrojona belka drewniana wg dowolnego z zastrz. od 1 do 5, znamienna tym, że syntetyczne wzmocnienie (3) ma niepodzieloną ciągłość co najmniej w strefie wzdłużnego łączenia lameli (IA) lub desek (1B) lub wstęg (1C).

7. Zbrojona belka drewniana wg dowolnego z zastrz. od 1 do 5, znamienna tym, że syntetyczne wzmocnienie (3) ma niepodzieloną ciągłość co najmniej w strefie łączenia lameli (1A) lub desek (IB) lub wstęg (1C) na zakład.

8. Zbrojona belka drewniana wg zastrz. 6 albo 7, znamienna tym, że co najmniej jedno syntetyczne wzmocnienie (3) ma niepodzieloną ciągłość przy sąsiadującym wzdłużnie syntetycznym wzmocnieniu (3) o podzielonej ciągłości.

9. Zbrojona belka drewniana wg dowolnego z zastrz. od 1 do 7, znamienna tym, że ciągłe włókno (4), tworzące wzmocnienie (3) wraz z pierścieniowo otaczającą je warstwą osnowy (3A), jest włóknem szklanym, węglowym, aramidowym lub polietylenowym.

10. Zbrojona belka drewniana wg dowolnego z zastrz. od 1 do 9, znamienna tym, że elementy belki drewnianej są spajane klejem (2) na bazie żywic syntetycznych korzystnie żywicą rezorcynową lub żywicą rezorcynowo-fenolową.

11. Zbrojona belka drewniana wg dowolnego z zastrz. od 1 do 10, znamienna tym, że deska (1B) lub lamel (1A) lub wstęga (1C) ma co najmniej jedno syntetyczne wzmocnienie (3) co najmniej na jednej swojej wzdłużnej płaszczyźnie bocznej (6).

12. Zbrojona belka drewniana wg dowolnego z zastrz. od 1 do 11, znamienna tym, że odległość syntetycznego wzmocnienia (3) od krawędzi (7) i/lub płaszczyzny bocznej (6) belki drewnianej wynosi co najmniej 10 mm, korzystnie 40 mm.

13. Zbrojona belka drewniana wg dowolnego z zastrz. od 1 do 12, znamienna tym, że wysokość lameli (1A) lub desek (1B) lub wstęg (1C) wynosi od 10 mm do 60 mm, korzystnie od 20 mm do 40 mm.

14. Zbrojona belka drewniana wg dowolnego z zastrz. od 1 do 13, znamienna tym, że szerokość lameli (1A) lub desek (1B) lub wstęg (1C) wynosi od 40 mm do 360 mm, korzystnie od 80 mm do 240 mm.

15. Zbrojona belka drewniana wg dowolnego z zastrz. od 1 do 14, znamienna tym, że długość lameli (1A) lub desek (1B) lub wstęg (1C) wynosi od 400 mm do 6000 mm, korzystnie od 2000 mm do 4500 mm.

16. Zbrojona belka drewniana wg dowolnego z zastrz. od 1 do 15, znamienna tym, że spoina (2) warstw drewna (1) ma grubość co najwyżej 0,5 mm, korzystnie od 0,1 mm do 0,2 mm.

17. Zbrojona belka drewniana wg dowolnego z zastrz. od 1 do 16, znamienna tym, że jej długość wynosi do 80 metrów, korzystnie 40 metrów.

18. Zbrojona belka drewniana wg dowolnego z zastrz. od 1 do 17, znamienna tym, że jest wygięta łukowato, a promień łuku wynosi do 15 metrów, korzystnie do 8 metrów.