PL223660B1 - Żaluzja listwowa - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest żaluzja listwowa wyposażona w zespół napędowy do przechylania wielu listew, od położenia umożliwiającego maksymalny dostęp światła dziennego do pomieszczenia wyposażonego w okno z tą żaluzją, do położenia maksymalnego zaciemnienia wnętrza.

Znana jest, z publikacji japońskiego dokumentu patentowego nr JP 633672 (A), żaluzja l istwowa, której zespól napędowy służący do przechylania listew wyposażony jest w wałek ułoż yskowany we wnętrzu kasety, pod którą podwieszone są listwy żaluzji. Wałek napędzany jest cięgnem uruchamianym ręcznie przez użytkownika żaluzji. Osadzony na wałku element zespołu n apędowego, na którym mocowane są linki przechylające listwy żaluzji, wyposażony jest w zderzak, który opiera się o ograniczniki jego ruchu obrotowego, umieszczone w kasecie, tak, iż ruch rob oczy wałka wynosi około 180°. Na wałku osadzone jest także sprzęgło magnetyczne, które po oparciu zderzaka o jeden z ograniczników ruchu wałka, pełni funkcję sprzęgła przeciążeniowego, które zabezpiecza przed uszkodzeniem mechanizmu siłą wywieraną przez użytkownika żaluzji na cięgno n apędzające. Zastosowanie ograniczników ruchu wałka sprawia, że również ruch listew żaluzji ograniczony, jest tylko do ich przechylania, a pomiędzy najwyżej położoną listwą i dolną powierzchnią kasety może pozostawać prześwit, co skutkuje brakiem całkowitego zaciemnienia w pomieszczeniu wyposażonym w tę żaluzję.

Żaluzja listwowa, posiada zespół wielu przechylnych listew, połączonych za pośrednictwem linek z zespołem napędowym do przechylania tych listew, zawierający wałek oraz sprzęgło magnetyc zne, z co najmniej jednym magnesem. Elementy zespołu napędowego umieszczone są wewnątrz k asety usytuowanej ponad listwami żaluzji, a ogranicznikiem ruchu wałka w zespole napędowym jest zewnętrzna powierzchnia kasety, o którą opiera się górna listwa żaluzji, przylegając swą krawędzią wzdłużną, do dolnej powierzchni kasety. W związku z tym, w samym zespole napędowym nie występują żadne ograniczniki kąta obrotu wałka. Połączenie listew żaluzji z jej zespołem napędowym za pośrednictwem linek, tworzących wraz listwami drabinki linkowe, umożliwia przechylanie listew od położenia umożliwiającego maksymalny dostęp światła dziennego, do położenia maksymalnego zaciemnienia wnętrza.

W zespole napędowym żaluzji, na wałku osadzone są rolki, z którymi połączone są końce drabinek linkowych, tak, iż przy obrocie wałka, linki nawijając się na rolkę, przechylają listwy żaluzji, a następnie unoszą je do góry, aż do oparcia górnej listwy o kasetę. Uniesienie listew i dosunięcie najwyższej z nich do powierzchni dolnej kasety, likwiduje luz między tą listwą a kasetą, zapewniając dokładne zaciemnienie wnętrza. Wchodzące w skład zespołu napędowego sprzęgło magnetyczne zabezpiecza żaluzję przed uszkodzeniami po oparciu jej listwy górnej o kasetę, które powoduje zablokowanie ruchu wałka. Po takim zablokowaniu wałka, osadzony na nim człon bierny sprzęgła także jest unieruchomiony, a obraca się tylko napędzany człon czynny sprzęgła, pokonując siłę pól magnetycznych zainstalowanych w sprzęgle magnesów.

W pierwszym wariancie wynalazku, żaluzja w swym zespole napędowym posiada przekładnię ślimakową, połączoną z członem czynnym sprzęgła magnetycznego, na którym jest ślimacznica. Przekładnia ta napędzana jest pokrętłem połączonym z jej ślimakiem, przy czym pokrętło uruchamia użytkownik żaluzji, obracając nim albo bezpośrednio, albo z użyciem drążka wprowadzonego do gniazda w tym pokrętle.

W drugim wariancie wynalazku, żaluzja w swym zespole napędowym posiada wałek giętki, którym napędza się człon czynny sprzęgła magnetycznego. Wałek giętki na swym końcu wystającym z kasety ma powierzchnie umożliwiające przyłączenie drążka, którym użytkownik rolety może napędzać przestawianie położenia jej przechylnych listew.

Wykorzystanie najwyżej położonej listwy żaluzji, jako elementu ograniczającego ruch listew, poprzez oparcie jej krawędzi bocznej o dolną powierzchnię kasety, pozwala skasować prześwit między tą listwą i kasetą, co umożliwia całkowite zaciemnienie wnętrza zasłanianego tą żaluzją. Jednoczesne zastosowanie sprzęgła magnetycznego w zespole napędowym żaluzji zabezpiecza przed przeciążeniami listwy górnej oraz drabinek listwowych w pozycji zablokowanej, zapobiegając uszkodzeniom tych elementów rolety.

Żaluzja według wynalazku jest przedstawiona w przykładach wykonania na rysunku, na którym Fig. 1 przedstawia okno dachowe z żaluzją obsługiwaną za pomocą drążka z korbą, Fig. 2 ukazuje fragment skrzydła okiennego z częściowo odkrytą kasetą górną - w pierwszym przykładzie wykonania, a Fig. 3 - elementy zespołu napędowego dla tej żaluzji, natomiast Fig. 4 ukazuje fragment skrzyPL 223 660 B1 dła okiennego z częściowo odkrytą kasetą górną - w drugim przykładzie wykonania, a Fig. 5 - elementy zespołu napędowego dla tej żaluzji.

Przykład 1

Żaluzja posiada zespół poziomych listew 1, osadzonych w drabinkach linkowych 2, przy czym w żaluzji są dwie drabinki linkowe (rysunek Fig. 1) połączone z listwami w pobliżu obu końców każdej z tych listew. Końce każdej drabinki linkowej 2 połączone są z rolką 3 osadzoną na wałku 4, obracającym się w korpusie 5. Na wałku 4 jest również osadzony człon bierny 6 sprzęgła magnetycznego, w postaci tarczy z piastą, zaś człon czynny 7 sprzęgła magnetycznego ma postać tarczy z wałkiem, na którym nacięta jest ślimacznica 8 przekładni ślimakowej, osadzonej w obudowie 9. Ślimak 10 przekładni ślimakowej jest połączony z pokrętłem 11, w którym znajduje się sześciokątne gniazdo 12. Tarcze członów: biernego 6 i czynnego 7, w sprzęgle magnetycznym mają po cztery wybrania 13 o przekroju kołowym, których osie są równoległe do osi wałka 4, a w wybraniach osadzone są walcowe magnesy 14. Wałek 4 z rolkami 3 oraz korpus 5, a także sprzęgło magnetyczne i przekładnia ślimakowa są umieszczone w kasecie 15, poza którą wystaje pokrętło 11, które jest obracane przez użytkownika żaluzji ręcznie, bezpośrednio lub zdalnie za pomocą drążka 16 zakończonego sześciokątnym czopem.

Gdy listwy 1 żaluzji są ustawione prostopadle do powierzchni przeszklenia okna, żaluzja umożliwia maksymalne doświetlenie wnętrza. Aby ograniczyć dopływ światła do wnętrza, obraca się pokrętło 11 współpracujące z przekładnią ślimakową 8, która przekazuje obroty pokrętła 11, za pośrednictwem sprzęgła magnetycznego 7, 6, na wałek 4. Podczas obrotu wałka 4, linki usytuowane z jednej strony drabinek linkowych 2 nawijają się swymi końcami na rolki 3, a linki z drugiej strony drabinek linkowych, z tych rolek się odwijają, w wyniku czego, linki obracają listwy 1, z położenia prostopadłego względem powierzchni przeszklenia do położenia równoległego względem tej powierzchni, stopniowo ograniczając dopływ światła do wnętrza. Gdy listwy 1 żaluzji obrócą się o kąt bliski 90°, linki drabinek linkowych 2 unoszą listwy 1 do góry, tak, że górna listwa 1 opiera się, swą krawędzią wzdłużną, o kasetę 15, co zapewnia maksymalne zaciemnienie pomieszczenia i unieruchamia wałek 4 wraz z członem biernym 6 sprzęgła magnetycznego. Dalszy obrót pokrętła 11 w tę samą stronę powoduje, że człon czynny 7 sprzęgła magnetycznego, wprawiany w ruch obrotowy przez przekładnię ślimakową, będzie obracał się względem unieruchomionego członu biernego 6 tego sprzęgła, pokonując siłę pól magnetycznych pomiędzy magnesami 14.

Obrót pokrętła 11 w kierunku przeciwnym powoduje stopniowe odwijanie linek drabinek linkowych 2 z rolek 3 i wzrost doświetlenia pomieszczenia, aż do doświetlenia maksymalnego. Następnie, końce linek w drabinkach linkowych 2 zaczną nawijać się na rolki 3 w kierunku przeciwnym, ograniczając dopływ światła do wnętrza aż do maksymalnego zaciemnienia pomieszczenia, gdy górna listwa 1 oprze się drugą krawędzią wzdłużną o kasetę górną 15. Wówczas wałek 4 wraz z członem biernym 6 sprzęgła magnetycznego zostanie unieruchomiony. Dalszy obrót pokrętła 11 w tę samą stronę powoduje, że człon czynny 7 sprzęgła magnetycznego, połączony przekładnią ślimakową z pokrętłem 11, będzie obracał się względem unieruchomionego czło nu biernego 6, pokonując siłę pól magnetycznych pomiędzy magnesami.

Siłę wzajemnego oddziaływania członów 6, 7 sprzęgła magnetycznego można regulować poprzez zastosowanie mniejszej liczby magnesów 14.

Przykład 2

Żaluzja posiada zespół poziomych listew 1 osadzonych w drabinkach linkowych 2, przy czym w żaluzji są dwie drabinki linkowe (rysunek fig. 1) połączone z listwami w pobliżu obu końców każdej z tych listew. Końce każdej drabinki linkowej 2 połączone są z rolką 3, osadzoną na wałku 4, obracającym się w korpusie 5. Na wałku 4 jest też osadzony człon bierny 6 sprzęgła magnetycznego, mający postać piasty zakończonej krążkiem o większej średnicy, zaś człon czynny 7 sprzęgła magnetycznego ma postać cylindra, którego średnica wewnętrzna jest nieco większa od średnicy krążka członu biernego 6, który to krążek wsunięty jest do wnętrza tego cylindra. Człon czynny 7 sprzęgła magnetycznego połączony jest z wałkiem giętkim 17, który osadzony jest w obudowie 9, oraz współpracuje z drążkiem 16.

Na obwodzie krążka członu biernego 6 sprzęgła magnetycznego wykonane są cztery wybrania 13, o przekroju kwadratowym, a w powierzchni bocznej cylindra w członie czynnym 7 sprzęgła magnetycznego są wykonane cztery przelotowe wybrania 13 o przekroju kwadratowym. W tych wybraniach 13 obu członów sprzęgła osadzone są prostopadłościenne magnesy 14 o odpowiednio dobranych własnościach magnetycznych. Wałek 4 z rolkami 3, korpus 5, a także sprzęgło magnetyczne

PL 223 660 B1 i wałek giętki 17 umieszczone są w kasecie 15, z której wystaje zakończenie wałka giętkiego 17, współpracujące z drążkiem 16. Gdy listwy 1 żaluzji są ustawione prostopadle do powierzchni przeszklenia okna, żaluzja umożliwia maksymalne doświetlenie wnętrza. Aby ograniczyć dopływ światła do wnętrza, uruchamia się mechanizm napędowy żaluzji poprzez obrót drążka 16, którego ruch zostaje przeniesiony przez wałek giętki 17 na sprzęgło magnetyczne, a ono wprawia w ruch wałek obrotowy 4. Podczas obrotu wałka 4, linki usytuowane z jednej strony drabinek linkowych 2 nawijają się swymi końcami na rolki 3, a linki z drugiej strony drabinek linkowych, z tych rolek się odwijają, w wyniku czego linki obracają listwy 1 z położenia prostopadłego względem powierzchni przeszklenia do położenia równoległego względem tej powierzchni, ograniczając stopniowo dopływ światła do wnętrza. Gdy listwy 1 obrócą się o kąt bliski 90°, linki drabinek linkowych 2 unoszą listwy 1 do góry tak, że górna listwa 1 oprze się swą krawędzią wzdłużną o kasetę 15, co spowoduje maksymalne zaciemnienie pomieszczenia oraz unieruchomi wałek 4 wraz z członem biernym 6 sprzęgła magnetycznego. Dalszy obrót drążka w tym samym kierunku spowoduje, że człon czynny 7 sprzęgła magnetycznego, wprawiany w ruch obrotowy poprzez wałek giętki 17, będzie obracał się względem unieruchomionego członu biernego 6 sprzęgła magnetycznego w tym jego krążka, pokonując siłę pól magnetycznych pomiędzy magnesami 14.

Obrót drążka 16 w kierunku przeciwnym spowoduje stopniowe odwija nie linek drabinek linkowych 2 z rolek 3 i wzrost doświetlenia pomieszczenia, aż do doświetlenia maksymalnego. Następnie końce linek w drabinkach linkowych 2 zaczną nawijać się na rolki 3 w kierunku przeciwnym, ograniczając dopływ światła do wnętrza aż do maksymalnego zaciemnienia pomieszczenia, gdy górna listwa oprze się drugą swą krawędzią wzdłużną o kasetę 15, w wyniku czego, wałek 4 z krążkiem członu biernego 6 sprzęgła, zostanie unieruchomiony. Dalszy obrót drążka 16 w tym samym kierunku spowoduje, że cylindryczny element 7 sprzęgła magnetycznego będzie obracał się względem 15 unieruchomionego krążka członu biernego 6 tego sprzęgła.

Siłę wzajemnego oddziaływania członów 6, 7 sprzęgła magnetycznego można regulować poprzez zastosowanie mniejszej liczby magnesów 14.

Claims (4)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Żaluzja listwowa, posiadająca zespół wielu przechylnych listew, służących do regulacji dostępu światła dziennego do wnętrza pomieszczenia wyposażonego w okno z tą żaluzją, gdzie listwy połączone są za pośrednictwem linek z zespołem napędowym do przechylania listew od położenia umożliwiającego maksymalny dostęp światła dziennego, do położenia maksymalnego zaciemnienia wnętrza, który to zespół napędowy zawiera wałek oraz sprzęgło magnetyczne mające, co najmniej jeden magnes, a elementy zespołu napędowego umieszczone są wewnątrz kasety usytuowanej ponad listwami żaluzji, znamienna tym, że ogranicznikiem ruchu wałka (4) w zespole napędowym jest zewnętrzna powierzchnia kasety (15), o którą opiera się górna listwa (1) żaluzji.
2. 2. Żaluzja listwowa, według zastrz. 1, znamienna tym, że na wałku (4) jest rolka (3), z którą połączone są końce drabinek linkowych (2), a przy obrocie wałka (4), linki drabinek linkowych (2) nawijając się na rolkę (3) przechylają listwy (1), a następnie unoszą je do góry, aż do oparcia gó rnej listwy (1) o kasetę (15).
3. 3. Żaluzja listwowa, według zastrz 1, albo 2, znamienna tym, że zespół napędowy posiada przekładnię ślimakową, połączoną z członem czynnym (7) sprzęgła magnetycznego.
4. 4. Żaluzja listwowa, według zastrz 1, albo 2, znamienna tym, że zespół napędowy posiada wałek giętki (17), połączony z członem czynnym (7) sprzęgła magnetycznego.