PL223639B1 - Tektura falista o polepszonych właściwościach użytkowych - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest tektura falista o polepszonych właściwościach użytkowych.

Tektura falista stanowi laminat wykonany z papieru, składający się ze sklejonych ze sobą warstw płaskich i pofalowanych. Znane są tektury faliste dwu-, trój-, pięcio- i siedmiowarstwowe. Tektury dwuwarstwowe składają się ze sklejonych ze sobą jednej warstwy płaskiej i jednej warstwy pofalowanej, zaś pozostałe tektury to tektury sztywne, składające się ze sklejonych ze sobą ułożon ych na przemian warstw płaskich i pofalowanych, przy czym warstwy zewnętrzne tych tektur są płaskie.

W typowych tekturach falistych pięcio- i siedmiowarstwowych tworzące fal poszczególnych warstw pofalowanych są względem siebie równoległe.

Tektury takie charakteryzują się dużą anizotropią właściwości mechanicznych, a zwłaszcza dużym zróżnicowaniem właściwości wytrzymałościowych w głównych kierunkach w płaszczyźnie tektury:

- maszynowym (oznaczanym jako MD); jest to kierunek przemieszczania tektury w trakcie jej wytwarzania i dla typowych tektur jest on prostopadły do tworzących fal,

- poprzecznym (oznaczanym jako CD); dla typowych tektur jest to kierunek zgodny z kierunkiem tworzących fal.

Znane są także tektury faliste pięciowarstwowe, w których tworzące fal jednej warstwy pofalowanej są prostopadłe do tworzących fal drugiej warstwy pofalowanej i warstwy pofalowane są przedzielone warstwą płaską. Tektury te charakteryzują się zmniejszoną anizotropią właściwości mechanicznych w porównaniu z tekturami, w których tworzące fal warstw pofalowanych są względem siebie równoległe.

Znane są również tektury faliste czterowarstwowe, o budowie analogicznej jak tektury faliste trójwarstwowe, w których warstwa środkowa pofalowana składa się z dwóch, sklejonych ze sobą na całej powierzchni, warstw pofalowanych o małych gramaturach. Tekturę tę cechuje mniejsza gramatura i większa sztywność w porównaniu z tradycyjną tekturą falistą trójwarstwową ale jednocześnie gorsze właściwości amortyzacyjne.

Produkuje się także tektury czterowarstwowe, w których warstwę wewnętrzną stanowią:

- dwie wklejone jedna w drugą warstwy pofalowane o takiej samej podziałce lecz różnej wysokości fali (tektury te cechuje dobra odporność na zgniatanie i dobre właściwości amortyzacyjne),

- lub dwie warstwy pofalowane sklejone ze sobą wzdłuż tworzących ich fal (tektury te cechują właściwości mechaniczne zbliżone do właściwości mechanicznych tektur pięciowarstwowych i jednocześnie gramatura niższa od gramatur tektur pięciowarstwowych.

Znane są także tektury faliste, które wytwarza się przez sklejenie ze sobą tektur falistych czterowarstwowych z dwuwarstwowymi oraz przez sklejenie ze sobą dwóch tektur falistych pięciowarstwowych.

Uzyskuje się w ten sposób bardzo wytrzymałe tektury o dużej gramaturze.

Wytwarzane sa także tektury faliste, w których grzbiety fal nie są liniami prostymi. Opisane powyżej konstrukcje tektur falistych umożliwiają uzyskanie różnych właściwości mechanicznych, ale żadna z nich nie zapewnia zmniejszonej gramatury i zmniejszonej anizotropii właściwości mechanicznych w płaszczyźnie płyty tektury, przy jednoczesnym zachowaniu dobrach właściwości mechanicznych.

Tektura falista o polepszonych właściwościach użytkowych, o płaskich warstwach zewnętrznych, której warstwy wewnętrzne stanowi para sklejonych ze sobą bezpośrednio warstw pofalowanych, według wynalazku charakteryzuje się tym, że sklejone ze sobą bezpośrednio warstwy pofalowane są usytuowane względem siebie tak, iż tworzące fal jednej warstwy pofalowanej są prostopadłe lub skośne do tworzących fal drugiej warstwy pofalowanej.

Tekturę falistą według wynalazku cechują właściwości wytrzymałościowe zbliżone do właściwości wytrzymałościowych tektury pięciowarstwowej i jednocześnie gramatura mniejsza od gramatury tektury pięciowarstwowej. Dzięki nierównoległemu usytuowaniu tworzących fal jednej warstwy pofalowanej do tworzących fal sąsiadującej z nią warstwy pofalowanej, ulega wyrównaniu rozkład właściwości wytrzymałościowych w płaszczyźnie tektury.

Przedmiot wynalazku przedstawiono w przykładzie wykonania na rysunku perspektywicznym.

Przez sklejenie dwóch arkuszy tektury falistej dwuwarstwowej o gramaturze 260 g/m i grubości 2,37 mm wykonano tekturę falistą czterowarstwową. Warstwy zewnętrzne 1 tektury czterowarstwowej były płaskie, zaś warstwy wewnętrzne 2, 3 stanowiły dwie warstwy pofalowane usytuowane względem

PL 223 639 B1 siebie tak, iż tworzące fal warstwy pofalowanej 2 były prostopadłe do tworzących fal drugiej warstwy pofalowanej 3 (tworzące fal warstw 2 i 3 krzyżowały się).

Dla celów porównawczych wykonano także typową tekturę falistą pięciowarstwową, z płaskimi warstwami zewnętrznymi. Tekturę tę wykonano z dwóch arkuszy takiej samej tektury falistej dwuwarstwowej i przedzielającej je warstwy płaskiej o gramaturze 105 g/m . Tworzące fal jednej warstwy pofalowanej były równoległe do tworzących fal drugiej warstwy pofalowanej. Także dla celów porównawczych wykonano tekturę falistą pięciowarstwową jak opisano powyżej, ale w której tworzące fal jednej warstwy pofalowanej były prostopadłe do tworzących fal drugiej warstwy pofalowanej (tworzące fal warstw pofalowanych krzyżowały się). Następnie wyznaczono gramaturę oraz sztywność zginania wytworzonych tektur. Sztywność zginania określono w kierunku maszynowym MD oraz w kierunku poprzecznym CD.

W poniższej tablicy podano wartości sztywności zginania w kierunku MD oraz w kierunku CD i wartości gramatury wytworzonych tektur. Wartości te podano w procentach w odniesieniu do wartości tych samych właściwości typowej tektury pięciowarstwowej wytworzonej w celach porównawczych.

T a b l i c a.

Rodzaj tektury	Sztywność zginania w kierunku MD	Sztywność zginania w kierunku CD	Gramatura
typowa tektura falista pięciowarstwowa	100%	100%	100%
tektura falista pięciowarstwowa, w której tworzące fal warstw pofalowanych krzyżowały się	=75%	=117%	100%
tektura falista czterowarstwowa, w której tworzące fal warstw pofalowanych krzyżowały się	=75%	=117%	=80%

Tektura cztero warstwowa, w której tworzące fal jednej warstwy pofalowanej były prostopadłe do tworzących fal drugiej warstwy pofalowanej charakteryzowała się gramaturą mniejszą od gramatury obydwu tektur pięciowarstwowych, mniejszą sztywnością zginania w kierunku MD i większą sztywnością zginania w kierunku CD w porównaniu z typową tekturą pięciowarstwową, nadto tektura czterowarstwowa charakteryzowała się jednakowymi sztywnościami zginania w kierunku MD i CD, podczas gdy w tradycyjnej tekturze pięciowarstwowej sztywność zginania w kierunku MD jest dużo wyższa niż w kierunku CD.

Claims (1)

1. Tektura falista o polepszonych właściwościach użytkowych, o płaskich warstwach zewnętrznych, której warstwy wewnętrzne stanowi para sklejonych ze sobą bezpośrednio warstw pofalowanych, znamienna tym, że sklejone ze sobą bezpośrednio warstwy pofalowane (2, 3) są usytuowane względem siebie tak, iż tworzące fal jednej warstwy pofalowanej (2) są prostopadłe lub skośne do tworzących fal drugiej warstwy pofalowanej (3).