PL223128B1 - Moduł budowlany, zwłaszcza moduł ścienny albo dachowy - Google Patents

Abstract

Moduł budowlany, zwłaszcza moduł ścienny albo dachowy, dla szybkiego montażu obiektów małej architektury, opartych o drewniane systemy modułowe, w szczególności obiektów rekreacyjnych i gospodarczych, posiadający przepuszczalną dla promieniowania słonecznego powłokę zewnętrzną z płaskowników, połączonych wzdłużnie na wpustach listwami, oddzieloną szczeliną od wielowarstwowej powłoki wewnętrznej z warstwą akumulacyjną, połączoną z warstwą termoizolacyjną, graniczącą z warstwą wykończeniową, i łączące powłoki obramowanie z otworami montażowymi, w których umieszczone są złącza montażowe, charakteryzuje się tym, że w powłoce zewnętrznej (1) płaskowniki (11) drewniane lub metalowe połączone są korzystnie naprzemiennie z listwami (11a), przepuszczającymi promieniowanie słoneczne, pod którymi zamocowana jest ceramiczna warstwa (21) akumulacyjna z zatopioną w niej częściowo i częściowo sterczącą w szczelinie wentylacyjnej (3) siatką metalową (22), połączoną z warstwą termoizolacyjną w powłoce wewnętrznej (2), przy czym kanalik wentylacyjny, łączący szczelinę wentylacyjną (3) z kanałem, przegrodzony jest ruchomym zamknięciem regulacyjnym (31) dla strumienia powietrza. Siatka metalowa (22) jest siatką z metalu o wysokim współczynniku przewodzenia ciepła, korzystnie ze stopu miedzi. Kanał umieszczony jest w obramowaniu (4), korzystnie w górnej części modułu i umieszczony jest dodatkowo w obramowaniu (4) w dolnej części modułu. Powłoka wewnętrzna (2) posiada prześwity (25), które korzystnie umieszczone są pod listwami (11a), przegrodzone ściankami przepuszczającymi promieniowanie słoneczne. Złącze montażowe składa się z co najmniej jednej tulei i wspartego o ściśniętą sprężynę trzpienia złącznego, który w tulei zablokowany jest wyciąganym bolcem i/lub dociśnięty zastawką, zamocowaną do obramowania (4).

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest moduł budowlany, zwłaszcza moduł ścienny albo dachowy, dla szybkiego montażu obiektów małej architektury, opartych o drewniane systemy modułowe, w szczególności obiektów rekreacyjnych i gospodarczych. Prefabrykowane segmenty budowlane umożliwiają standaryzację, lepsze wykonanie modułów na linii produkcyjnej i elastyczność w komponowaniu konstrukcji budowlanej.

W polskim opisie wzoru użytkowego Ru 52492 ujawniony jest prefabrykowany element ścienny posiadający kształt płyty korytkowej wyposażonej w beleczki, wykonanej z konstrukcyjnego betonu, w którym zatopiona jest zbrojeniowa stal układana krzyżowo. Beleczki obudowane są współpracującymi z nimi konstrukcyjnie drewnianymi listwami blokującymi ocieplającą warstwą ze styropianu samogaszącego. Konstrukcyjne beleczki posiadają wycięcia ze zbrojeniem oraz wręby i wypusty.

Z polskiego opisu zgłoszeniowego wzoru użytkowego Wu.96393 znany jest panel ścienny, będący elementem wypełniającym ściany w niskim budownictwie drewnianym. Ma on kształt zamkniętego prostopadłościanu wypełnionego warstwą izolacji termicznej i akustycznej składającą się z wełny mineralnej i korka, oddzieloną od ścian zewnętrznych tego prostopadłościanu warstwą izolacji z materiału nieprzepuszczającego wilgoci.

Z opisu wzoru użytkowego Ru 56097 znany jest ścienny element budowlany w kształcie prostopadłościanu z dwoma pionowymi wycięciami usytuowanymi na dwóch ścianach bocznych zbudowany z konstrukcji wewnętrznej zatopionej szczelnie w odlewanej obudowie z materiału wypełniającego przystosowanego do przenoszenia obciążeń statycznych. Konstrukcja wewnętrzna wykonana jest ze sprężonego materiału izolacyjnego w postaci płaskiej wielobocznej podstawy z usytuowanym pośrodku otworem prostokątnym oraz wychodzącymi z podstawy prostopadle pionowymi żebrami umieszczonymi równolegle względem siebie tak, aby wyeliminować mostki cieplne.

Z opisu wzoru użytkowego Ru 62507 znany jest moduł ścienny, zawierający okładzinowe płyty, tworzące powierzchnię ściany i wsparte przez profilowe szyny wsporcze, usytuowane na różnych w ysokościach za nią. Każda okładzinowa płyta zawiera na swej tylnej stronie co najmniej dwa występy, usytuowane na różnych wysokościach, w celu łączenia tej płyty ze wsporczymi szynami, usytuowanymi na różnych wysokościach oraz regulacyjną śrubę do pionowego ustawiania płyty, dołączoną do jednego występu, działającego jako podpora płyty, natomiast drugi występ jest w kontakcie ślizgowym ze wsporczą szyną.

Z opisu zgłoszeniowego wzoru użytkowego Wu.112439 znany jest panel, zwłaszcza ścienny. Dłuższe krawędzie boczne panelu mają kształt profili: lewego i prawego, przy czym profil lewy jednego panelu po połączeniu z profilem prawym drugiego panelu tworzą charakterystyczny profil płaski. Ponadto profil prawy ma w przekroju poprzecznym zarys zbliżony do linii falistej, a profil lewy ma w przekroju poprzecznym kształt litery U, obróconej w lewo o 90 stopni, w której ramię górne jest krótsze od dolnego. Dodatkowo charakterystyczny profil płaski powstały w wyniku połączenia profili lewego i prawego jest symetryczny.

W opisie zgłoszeniowym wzoru użytkowego Wu.119452 przedstawiony jest panel ścienny do konstrukcji elementów nośnych, składający się z warstw. Składa się on z dwóch płyt magnezowych, połączonych elementem wypełniającym, korzystnie styropianem. Panel ma szerokie zastosowanie w budownictwie jednorodzinnym i wielorodzinnym, komunalnym i socjalnym, przemysłowym oraz w obiektach użyteczności publicznej.

W polskim opisie zgłoszeniowym P.298252 ujawniony jest prefabrykowany element ścienny do jej zbudowania, o bardzo niskim współczynniku przenikania ciepła. Szkieletowa ściana konstrukcyjna ma co najmniej dwa ramowe prefabrykowane elementy połączone na stałe rozdzielnie, utworzone z drewnianej ramy, mającej ewentualnie wewnętrzne wzmocnienia, do której z jednej strony przytwierdzony jest materiał paroizolacyjny, a z drugiej - usytuowane prostopadle do ścian bocznych ramy i przylegające do siebie, deski. Przestrzeń między materiałem paroizolacyjnym, a deskami wypełniona jest materiałem termo- i/lub akustyczno-izolacyjnym. Do zewnętrznej strony ściany konstrukcyjnej zamocowana jest zgodnie z wynalazkiem warstwa styropianu z materiałem elewacyjnym. Połączenie ramowe elementów prefabrykowanych stanowi wypust zamocowany do jednego boku ramy i odp owiadające mu pióro zamocowane do jej drugiego boku oraz śruby ściągające.

W opisie zgłoszeniowym wzoru użytkowego Wu.311092 ujawniony jest nadający się do wykorzystania jako modułowy element ścian zewnętrznych, ścian wewnętrznych, podłóg, konstrukcji stropów i dachów element ścienny, który składa się z elementów budowlanych w kształcie prętów, wykonanych

PL 223 128 B1 z betonu lub spienionego materiału geopolimerowego i mających jednakowe przekroje o kształcie trójkątów równoramiennych, które stykają się bocznymi powierzchniami, zwłaszcza zaś są sklejone ze sobą w taki sposób, że podstawy tych trójkątów tworzą płaskie powierzchnie przednie i tylne. W podstawach są wykonane mające przekrój o kształcie litery U, biegnące wzdłuż wspomnianych elementów budowlanych wybrania, których wypełnieniem można regulować budowlano-fizyczne właściwości takiego elementu modułowego. Wypełnienie może służyć do umieszczania materiałów term oizolacyjnych, zazwyczaj nieorganicznego materiału spienionego, a także do umieszczania materiałów wpływających na własności statyczne, np. betonu w postaci zbrojnej. Wewnątrz elementu ściennego można w celu uzyskania zmian własności statycznych zmieniać udział elementów budowlanych wykonanych z materiału spienionego z jednej i z betonu z drugiej strony. W efekcie uzyskuje się złożony j edynie z dwóch podstawowych komponentów element ścienny o dużej elastyczności w zastosowaniu, który dysponuje szerokimi możliwościami w zakresie dopasowywania własności budowlano-statycznych, w szczególności termoizolacyjnych.

W opisie patentowym PL179140 ujawniony jest zewnętrzny element ścienny, zwłaszcza panel w obszarze elewacji ściany budynku. Zewnętrzny element ścienny posiada między przeszkloną, zewnętrzną, pochłaniającą promieniowanie słoneczne powłoką ściany i wewnętrzną powłoką ściany graniczącą z zewnętrzną powłoką ściany, przezroczystą zewnętrzną warstwę termoizolacyjną, przy czym wewnętrzna powłoka ściany zawiera, ograniczającą zewnętrzny element ścienny od wewnątrz, warstwę wykończeniową. Pomiędzy wewnętrzną powłoką ściany i przeźroczystą warstwą termoizolacyjną zewnętrznej powłoki ściany, znajduje się warstwa absorpcyjna granicząca z przeźroczystą warstwą termoizolacyjną. Na warstwie wykończeniowej wewnętrznej powłoki ściany, od strony zewnętrznej powłoki ściany jest umieszczona warstwa termoizolacyjna. Zewnętrzna powłoka ściany składa się z pojedynczych szyb, pokrytych wewnętrzną warstwą termoizolacyjną o niskim współczynniku emisji. Opcjonalnie szyby pokryte są ochronną warstwą przeciwsłoneczną. Zewnętrzna powłoka ściany ma szyby, z których co najmniej jedna ma przynajmniej jedną powierzchnię pokrytą powłoką termoizol acyjną o niskim współczynniku emisji. Opcjonalnie zewnętrzna powłoka ściany składa się z co najmniej dwóch szyb, które usytuowane są blisko siebie. Szyby pokryte są ochronnymi powłokami przeciwsłonecznymi. Przestrzenie międzyszybowe zewnętrznej powłoki ściany wypełnione są gazem szlachetnym i umieszczonej w przestrzeni międzyszybowej struktury prazmatycznej lub prostopadłej do płas zczyzny szyby struktury plastra miodu. Na wewnętrznej powłoce ściany od strony przezroczystej wewnętrznej warstwy termoizolacyjnej znajduje się warstwa kumulująca ciepło sąsiadująca z warstwą absorpcyjną. Warstwa kumulująca ciepło zawiera co najmniej jedną płytę mineralną, ceramiczną lub zawiera szkło, kamień naturalny lub sztuczny w postaci betonu. Wewnętrzna warstwa termoizolacyjna zawiera piankę poliuretanową, poliestrową, włókna szklane lub mineralne lub stanowi ją co najmniej jedna wypełniona powietrzem przestrzeń o grubości 10-50 mm. Wewnętrzna warstwa wykończeniowa zawiera blachę stalową, aluminiową lub beton. Przezroczystą warstwę termoizolacyjną zewnętrznej powłoki ściany stanowi wełna mineralna, pianka na bazie żywicy akrylowej, wypełniona powietrzem przestrzeń o grubości od 5 do 50 mm lub składa się z płyt kapilarnych z przexroczystych tworzyw sztucznych o prostopadłej do płaszczyzny warstwy strukturze komórkowej, w szczególności o strukturze plastra miodu. Wartość współczynnika całkowitej przepuszczalności energii zewnętrznej powłoki ściany jest na tyle zredukowana, że przy maksymalnym oczekiwanym natężeniu promieniowania słonecznego na warstwie absorpcyjnej nie mogą występować temperatury, które prowadziłyby do zanieczyszczenia materiału.

Z opisu patentowego PL176931 znany jest element ścienny zewnętrzny dla budynków, w którym dla wykorzystania energii słonecznej pomiędzy wewnętrzną powłoką ścienną i przepuszczalną dla promieniowania słonecznego, zewnętrzną powłoką ścienną umieszczona jest, granicząca z tą ostatnią, również przypuszczalna dla promieniowania słonecznego, zewnętrzna warstwa termoizolacyjna, oddzielona powierzchnią graniczną, absorbującą promieniowanie słoneczne z zewnętrznej warstwy termoizolacyjnej, od należącej do wewnętrznej powłoki ściennej, wewnętrznej warstwy termoizolacyjnej, przy czym co najmniej wewnętrzna powłoka ścienna jest zaopatrzona w krawędziowe, sięgające co najmniej do powierzchni granicznej i przewodzące ciepło w kierunku wewnętrznej strony ściany, elementy obramowania, które mogą stanowić części ramy, blachy panelowej lub temu podobnych. Zewnętrzna warstwa termoizolacyjna i elementy obramowania są oddzielone od siebie za pomocą, źle przewodzących ciepło, elementów izolacyjnych, które osłaniają wewnętrzną warstwę termoizolacyjną od strony elementów obramowania, wzdłuż leżącego w powierzchni granicznej pasa brzegowego. Elementy izolacyjne mają takie parametry przewodnictwa cieplnego, że przepływ ciepła przez elementy

PL 223 128 B1 izolacyjne i elementy obramowania do powierzchni, oddzielającej elementy obramowania od pomies zczenia, daje taka samą temperaturę, jaką ma odpowiednia powierzchnia wewnętrznej powłoki ściennej. Elementy izolacyjne otaczają zewnętrzną warstwę termoizolacyjną wzdłuż krawędzi na całym obwodzie i na całej grubości oraz przylegają z jednej strony do wewnętrznej warstwy termoizolacyjnej, zaś z drugiej strony przylegają także do wewnętrznej powłoki ściennej. Zwrócona ku zewnętrznej wa rstwie termoizolacyjnej powierzchnia elementów izolacyjnych biegnie ukośnie względem płaszczyzny zewnętrznej powłoki ściennej, tak że ograniczona przez elementy izolacyjne powierzchnia zewnętrznej warstwy termoizolacyjnej jest na wewnętrznej powierzchni zewnętrznej powłoki ściennej większa niż na powierzchni granicznej z wewnętrzną warstwą termoizolacyjną. Zewnętrzna powłoka ścienna i elementy obramowania wewnętrznej powłoki ściennej są połączone za pomocą elementów dystansowych, które przylegają do zewnętrznej powłoki ściennej po stronie zewnętrznej warstwy termoizolacyjnej, zaś elementy izolacyjne są umieszczone pomiędzy zewnętrzną warstwą termoizolacyjną i elementami dystansowymi, osłaniając elementy dystansowe.

W polskim opisie zgłoszeniowym P.322184 ujawniony jest wielowarstwowy element ścienny. Krawędzie podłużne okładzin zewnętrznych z jednej strony elementu wywinięte są do wewnątrz na kształt w przekroju poprzecznym odwróconych liter U z pustkami w środku, tworząc dwa sprężyste wypusty łącznikowe. Trzeci wypust utworzony jest przez górną zwężoną część rdzenia elementu. Po przeciwnej stronie elementu krawędzie podłużne okładzin zewnętrznych wystają poza podłużną krawędź rdzenia i są podwójnie wywinięte do wewnątrz elementu, raz na kształt w przekroju poprzecznym liter U i drugi raz na kształt odwróconych liter U z pustkami w środku, tworząc w ten sposób dwa sprężyste wypusty i trzy sprężyste wpusty.

W polskim opisie zgłoszeniowym P.339528 przedstawiony jest szkieletowy, ścienny element budowlany. Składa się on z dwóch równoległych, bocznych płyt ze znajdującymi się po ich wewnętrznych stronach podłużnymi belkami, do których zamocowane są prostopadle pionowe, nośne płyty, połączone ze sobą w części górnej i dolnej podłużnymi, usztywniającymi listwami, tworzącymi w całości skrzynkowy szkielet nośny. Na górnej i dolnej powierzchni pionowych, nośnych płyt, po obu str onach podłużnych, usztywniających listew wykonane są na określonej głębokości osadcze otwory, w które w części górnej wbite są połączeniowe kołki o wymiarach i rozstawie odpowiadającym osadczym otworom z dolnej powierzchni.

W polskim opisie zgłoszeniowym P.357176 ujawniony jest panel ścienny zewnętrzny i struktura ścienna wykonana z zewnętrznych paneli ściennych. Struktura ścienna zawiera ramę nośną i zewnętrzne panele ścienne, przymocowane do ramy i wypełnione izolacją cieplną, przy czym zewnętrzne panele ścienne są umieszczone jeden na drugim tak, że zwrócony w dół pas dolny górnego zewnętrznego panelu ściennego co najmniej częściowo spoczywa na zwróconym na zewnątrz pasie dolnym dolnego, zewnętrznego panelu ściennego. Struktura ścienna zawiera również zewnętrzne płyty poszyciowe przymocowane do zewnętrznych paneli ściennych. W skład paneli wykonanych z blachy, wchodzi wewnętrzna sekcja powierzchniowa i zwrócony w dół górny kołnierz i dolny kołnierz usytuowane na krawędziach pasa górnego i pasa dolnego. Zarówno w pasie górnym jak i w pasie dolnym znajdują się perforacje termiczne, a zewnętrzna powierzchnia izolacji termicznej znajduje się w obszarze płaszczyzny, która przechodzi równolegle do wewnętrznej sekcji powierzchniowej, przez górny kołnierz, a dolny kołnierz wystaje z płaszczyzny na odległość szczeliny powietrznej.

W polskim opisie zgłoszeniowym P.383659 przedstawiony jest modułowy element ścienny, korzystnie zawierająca keramzyt, zaopatrzona w metalowe łączniki, częściowo wystające na zewnątrz, ułatwiające łączenie z innymi elementami, oraz zaopatrzona w zamontowane drzwi i/lub okna i/lub elementy instalacji, zwłaszcza elektrycznej charakteryzuje się tym, że płyta I połączona jest w sposób trwały z konstrukcją nośną ściany wraz z usytuowanymi między nimi, z jednej strony tej konstrukcji nośnej, elementami dystansowymi, zaś płyta II połączona jest w sposób trwały z konstrukcją nośną ściany wraz z usytuowanymi między nimi, z drugiej strony elementami dystansowymi, a w przestrzeni wewnętrznej przegrody budowlanej znajduje się substancja o dobrych własnościach termoizolacyjnych, korzystnie wypełniająca tę przestrzeń i spajająca trwale wszystkie elementy w niej zawarte, która to substancja, mająca postać sztywnej pianki, stanowi mieszaninę spienionego tworzywa sztucznego i wypełniacza.

W polskim opisie zgłoszeniowym P.386470 przedstawiony jest ścienny element wyprodukowany z materiału izolacji termicznej, zawierający zewnętrzną płytę, wewnętrzną płytę i przynajmniej dwa pośrednie słupy usytuowane między zewnętrzną płytą i wewnętrzną płytą, w którym ścienny element

PL 223 128 B1 jest umieszczony, by został napełniony mieszanką zaprawową, przy czym dolny kanał jest utworzony poniżej pośredniego słupa i między zewnętrzną płytą i wewnętrzną płytą.

W polskim opisie zgłoszeniowym P.390356 przedstawiony jest dachowy i ścienny powietrzny kolektor słoneczny wykorzystuje pokrycie metalowe dachu lub ściany. Energia słoneczna nagrzewa blachę metalową pokrytą korzystnie absorberem. Folia izolacyjna odporna na temperaturę przymocowana za pomocą taśmy izolacyjnej do blachy tworzy kanały powietrzne, którymi ogrzane powietrze transportowane jest do odbiornika ciepła, gdzie po oddaniu ciepła powraca do dolnego kanału zbiorczego kolektora.

W polskim opisie zgłoszeniowym P.392005 ujawniono pokrycie ścienne, zawierające zbiór paneli, z których każdy jest uformowany ze zbiorem poziomych rzędów imitacji elementów budowlanych, takich jak ręcznie układane kamienie, oddzielone imitacjami linii zaprawy murarskiej. Panele mają obszary krańcowe z ukształtowanymi hakami i bocznymi wycięciami, stanowiącymi szczeliny do wprowadzania haków, dostosowane do wzajemnego powiązania, w wyniku względnych, poprzecznych ruchów bocznych obszarów krańcowych podczas instalacji, z rzędami imitacji elementów budowlanych z jednego panelu, doprowadzonych do założonej, wyrównanej relacji przestrzennej w stosunku do rzędów elementów budowlanych oraz sąsiedniego panelu. Leżąca głębiej strona obszaru krańcowego każdego z paneli jest ponadto ukształtowana z niepłaską, pofałdowaną powierzchnią, podobnie do linii zaprawy murarskiej przebiegających przez panel, a nakrywająca strona obszaru krańcowego każdego z paneli jest ponadto ukształtowana z komplementarną, pofalowaną powierzchnią, dla zam ocowania ze ścisłym dopasowaniem na pofalowanej powierzchni zakrywanego obszaru krańcowego.

Znana jest z polskiego opisu zgłoszeniowego P.394827 konstrukcja budynku, zwłaszcza z elementów prefabrykowanych, która charakteryzuje się tym, że w otworach płyty betonowej zamocowane są tuleje i w nie wkręcone są nagwintowane cięgna stalowe przechodzące przez otwory w podwalinie , na której po obu stronach szeregu cięgien stalowych ułożone są belki ścienne i na cięgnach stalowych nasunięte są i wsunięte w wybrania w belkach ściennych łączniki dystansowe. Na prostopadłym styku belek ściennych wsunięte są łączniki narożne. Pomiędzy warstwami belek ściennych na cięgna stalowe nasunięte są otworami listwy dystansowe dociskające warstwy łączników dystansowych do podwaliny poprzez dokręcone nakrętki przedłużne na cięgnach stalowych. Na wysokości kolejnej warstwy belek ściennych wkręcone są kolejne cięgna stalowe. Przestrzeń pomiędzy belkami ściennymi wypełniona jest mieszaniną ekstrudującą, korzystnie pianką poliuretanową. Na wysokości dolnego poziomu stropu na cięgnach stalowych otworami nasunięte są oczepy i dociśnięte nakrętkami. Oczepy stanowią podstawę dla wielowarstwowego prefabrykowanego stropu z zewnętrzną krawędzią izolowaną mieszaniną ekstrudującą wypełniającą przestrzeń wewnątrz kolejnej warstwy zewnętrznych belek ściennych. Nad nimi posadowiony jest dach, korzystnie wykonany w postaci prefabrykowanej.

Z polskiego opisu patentowego PL180038 znany jest moduł budowlany do budowy płaskich konstrukcji, zwłaszcza ścian, składający się z dwóch równoległych części ściennych w kształcie płyt, których odwrócone do siebie zewnętrzne powierzchnie tworzą części powierzchni budowlanej ściany oraz z rdzenia modułu utworzonego z wielu osobno wykonanych i połączonych ze sobą części. Rdzeń modułu umieszczony jest pomiędzy obiema częściami ściennymi i jest z nimi trwale połączony. Rdzeń modułu posiada przebiegającą w kierunku wzdłużnym modułu budowlanego przynajmniej jedną część w postaci listew lub warstwy drewna, wprowadzaną pomiędzy części ścienne kolejnego modułu budowlanego dla tworzenia z nim połączenia wtykowego przejmującego siły działające w kierunku poprzecznym. Ponadto rdzeń modułu posiada elementy tworzące z rdzeniem modułu kolejnego modułu budowlanego połączenie wtykowe przejmujące siły działające w kierunku wzdłużnym. Część rdzenia modułu tworząca połączenie wtykowe działające w kierunku poprzecznym, umieszczona jest zasadniczo na całej długości modułu budowlanego. Rdzeń modułu utworzony jest przez umocowane do części ściennych i usytuowane w kierunku wzdłużnym modułu budowlanego, dwie listwy oraz liczne żebra łączące rozmieszczone pionowo w odstępach w kierunku wzdłużnym i łączące obie pary listew. Jedna z par listew, korzystnie górna para listew przyporządkowana do obu elementów ściennych, wystaje w kierunku pionowym z elementów ściennych tworząc część rdzenia przejmującą siły poprzeczne powstające w kierunku poprzecznym przy osadzeniu kolejnego modułu budowlanego, natomiast druga para listew przesunięta jest względem elementów ściennych do wnętrza modułu budowlanego. Połączenie wtykowe działające w kierunku wzdłużnym, utworzone jest korzystnie przez czopy i przeciwległe zagłębienia przyporządkowane do stron czołowych żeber łączących. Górne strony czołowe żeber łączących znajdują się w tej samej płaszczyźnie, co górne powierzchnie pary listew, a dolne strony czołowe żeber łączących umieszczone są w tej samej płaszczyźnie, co dolne powierzchnie

PL 223 128 B1 dolnej pary listew. Czopy korzystnie znajdują się na dolnych stronach czołowych żeber łączących, a zagłębienia znajdują się na górnych stronach czołowych żeber łączących. Czopy oraz przeciwległe zagłębienia umieszczone są w równym odstępie od obu części ściennych. Żebra łączące mają dwa czopy umieszczone w równym odstępie od części ściennych oraz dwa przeciwległe zagłębienia. Jedna ze stron czołowych żeber łączących posiada dodatkowo wzdłużny rowek, a druga część czołowa posiada wzdłużny wypust przeciwległy do wzdłużnego rowka, przy czym czopy względnie zagłębienia, umieszczone są pośrodku w kierunku poprzecznym, pomiędzy jedną z części ściennych i rowkiem wzdłużnym, względnie wypustem wzdłużnym, a szerokość rowka wzdłużnego i wypustu wzdłużnego odpowiada korzystnie grubości części ściennych. Środki tworzące połączenie wtykowe działające w kierunku wzdłużnym przyporządkowane są do górnych powierzchni górnej pary listew i do dolnych powierzchni dolnej pary listew. Żebra łączące dzielą przestrzeń pomiędzy częściami ściennymi na wiele pionowo przelotowych pustych przestrzeni, znajdujących się w jednej linii z odpowiednimi pustymi przestrzeniami nasadzonego modułu budowlanego.

Znany jest również modułowy węzeł połączeniowy budowlanych konstrukcji przestrzennych składający się z elementów o jednakowej grubości i identycznych wymiarów nacięć, w którym podst awową jednostkę modułową stanowi czworokątna nośna płyta z wykonanymi nacięciami w osi każdego boku na głębokość nie mniejszą niż jedna czwarta wysokości boku, połączona rozłącznie poprzez nacięcia z prostokątną łącznikową płytą o szerokości równej jej potrójnej grubości i z nacięciami znajdującymi się w osi wzdłużnej na dwóch przeciwległych bokach.

Znany jest również według polskiego zgłoszenia patentowego nr P.329326 moduł budowlany do budowy płaskich konstrukcji ścian. Moduł ten posiada dwie równoległe części ścienne w kształcie płyt, których powierzchnie zewnętrzne stanowią powierzchnię wierzchnią budowanej ściany. Rdzeń modułu wykonany z drewna łączy obie części ścienne i zawiera przynajmniej jedną część, przebiegającą w kierunku wzdłużnym modułu, która przeznaczona jest do tego, aby przy nasadzaniu następnego modułu budowlanego wchodzić w kierunku pionowym pomiędzy części ścienne tego następnego modułu i razem z nim utworzyć zespolenie wtykowe, przejmujące siły, działające w kierunku poprzec znym. W tym i innych podobnych rozwiązaniach konstrukcyjnych modułów, siły pionowe przenoszone są zasadniczo przez odpowiednio dobrane pod względem wytrzymałościowym płytowe części ścienne stanowiące jednocześnie zewnętrzne ale nie o jednolitej strukturze powierzchnie budowanej ściany. Nadanie innego wystroju ścianom wymaga zastosowania dodatkowych materiałów wykończeniowych.

W opisie patentowym PL195459 przedstawiony jest moduł budowlany stanowiący element szkieletu ściany; który ma nośne słupki połączone ze sobą szeregowo dystansowymi płytami z krawędziami wpuszczonymi do wewnątrz słupków, z których skrajne słupki mają przymocowane od stron bocznych złączne skrzydła do połączenia z sąsiednimi modułami. Złączne skrzydła mają po połączeniu długość równą odległości między sąsiednimi nośnymi słupkami. Od stron czołowych nośne słupki mają do łączenia pionowego z sąsiednimi modułami znane złącza czopowe. Dystansowe płyty są usytuowane w części środkowej wzdłuż jednej, korzystnie pionowej płaszczyzny symetrii, lub w pobl iżu zewnętrznych. Podstawowy moduł budowlany według wynalazku ma kilka np. cztery przenoszące siły pionowe nośne słupki, wykonane korzystnie w kształcie prostopadłościanu i usytuowane szeregowo, z których sąsiadujące ze sobą naprzeciwległe słupki połączone są sztywno dystansowymi płytami z krawędziami wpuszczonymi do wewnątrz tych słupków. Dystansowe płyty w kształcie prostokątów osadzone w wyżłobieniach słupków ustalają pionowe ich położenie w równych od siebie odstępach.

Skrajne słupki mają przymocowane od zewnętrznych stron bocznych złączne prostokątne skrzydła i z krawędziami wypuszczonymi również do wewnątrz słupków. Na bocznych skrajnych brzegach mają wykonane schodkowe wyżłobienia i do łączenia ze sobą na zakładkę sąsiednich modułów. Na przeciwległych czołowych stronach słupki mają współdziałające ze sobą gniazda i czopy. Czopy są zamocowane np. u dołu słupków, bądź stanowią oddzielne elementy w rodzaju kołków o przekroju okrągłym, wtykanych w odpowiednio spasowane gniazda, wykonane w obu czołowych częściach tych słupków. Elementy modułu wykonane są z drewna, tworzywa drewnopochodnego np. płyt wiórowych lub innych materiałów budowlanych o zbliżonych parametrach wytrzymałościowych i są łączone ze sobą sztywno techniką klejenia i/lub za pomocą ogólnie znanych mechanicznych środków łączących np. gwoździ i wkrętów następnej warstwy. Elementy lub moduły z nich wykonane są pokryte środkami wodo-i ognioodpornymi. Moduły można od strony bocznej szeregować bezpośrednio jeden obok dr ugiego i nasadzać na siebie pionowo od strony czołowej. Symetryczna budowa pozwala na dowolne wzdłużne ustawianie modułu bez rozróżnienia strony zewnętrznej i wewnętrznej budowanej ściany budynku. Przez osadzenie czopów w gniazdach 7 przylegających modułów i szeregowe ich połączenie

PL 223 128 B1 ze sobą, ogranicza możliwość przemieszczania się modułów zarówno w kierunku wzdłużnym jak i poprzecznym. Przez dodatkowe uchwycenie modułów podwaliną i belką stropową zapewnia się tworzenie stabilnych zestawów, stanowiących szkielety ścian nośnych i działowych wznoszonych budynków.

Znane są konstrukcje budowlane wznoszone z bali, najczęściej z pni drzew iglastych, które po ścięciu z uwagi na zawartość w nich wilgoci wymagają długotrwałego sezonowania. Ściany budowli wznosi się z bali poprzez nakładanie bali jeden na drugi i łączenie ich ze sobą techniką czopowania, a przy wznoszeniu narożnych ścian bale z uprzednio wykonanymi na końcu wycięciami, najczęściej z jednej strony do połowy ich grubości, zaczepia się krzyżowo za siebie. Budowle tego rodzaju wznosi się z bali suchych i dlatego też w celu przyspieszenia procesu suszenia znane jest przecieranie wzdłużne bali na węższe elementy, które następnie suszy się w komorach przemysłowych i łączy się z powrotem ze sobą techniką klejenia.

Znany jest według międzynarodowego znoszenia patentowego nr W0997/39204 moduł budowlany do budowy płaskich konstrukcji ścian. Moduł ten posiada dwie równoległe części ścienne w kształcie płyt, których powierzchnie zewnętrzne stanowią powierzchnię wierzchnią budowanej ściany. Rdzeń modułu wykonany z drewna łączy obie części ścienne i zawiera przynajmniej jedną część, przebiegającą w kierunku wzdłużnym modułu, która przeznaczona jest do tego, aby przy nasadzaniu następnego modułu budowlanego wchodzić w kierunku pionowym pomiędzy części ścienne tego następnego modułu i razem z nim utworzyć zespolenie wtykowe, przejmujące siły działające w kierunku poprzecznym.

W tym i innych znanych np. z europejskiego opisu EP-0214088 i EP-0744507 podobnych rozwiązaniach konstrukcyjnych modułów, siły pionowe przenoszone są zasadniczo przez odpowiednio dobrane pod względem wytrzymałościowym płytowe części ścienne, stanowiące jednocześnie zewnętrzne powierzchnie budowanej ściany. Nadanie innego wystroju ścianom wymaga zastosowania dodatkowych materiałów wykończeniowych.

Znany jest również moduł budowlany przedstawiony w opisie patentowym PL206724. Składa się on z konstrukcji wsporczej, stanowiącej nośne żebra rozmieszczane w ustalonych sztywnością konstrukcji odległościach od siebie. Do konstrukcji wsporczej z jednej lub z obu stron bocznych, st anowiących zewnętrzną lub wewnętrzną stronę konstruowanej ściany przymocowany jest wyprofilowany na zewnątrz płaszcz, utworzony z jednej lub kilku kształtek 3, usytuowanych podłużnie i zarazem poprzecznie względem nośnych żeber. Żebra mają korzystnie kształt graniastosłupa, ułożonego poziomo. Jego wysokość stanowi jednocześnie grubość żebra, która mierzona wzdłuż modułu wynosi rzędu kilku centymetrów. Konstrukcja wsporcza z żebrami w kształcie klocków prostopadłościennych może być wzmocniona, np. podłużnymi łącznikami. Na przeciwległych, czołowych stronach, żebra mogą mieć dla dodatkowego zwiększenia sztywności i stabilizacji ścian, współdziałające ze sobą czopy i gniazda do warstwowego pionowego łączenia ze sobą sąsiednich modułów. Czopy są zamocowane na stałe, bądź stanowią oddzielne elementy w rodzaju klocków o przekroju okrągłym, wtykanych w odpowiedni spasowane gniazda w obu czołowych częściach tych żeber. Połączenia czopowe ponadto umożliwiają bardzo dokładne ustawienie względem siebie modułów przy wznoszeniu ścian obiektu budowlanego, co zapewnia zespolenie żeber na całych stykających się ze sobą powierzchniach czołowych. Płaszcz jest wyprofilowany na zewnątrz na kształt obrobionego pnia drzewnego i może mieć gładką lub dowolnie rzeźbioną powierzchnię. Kształtki o średniej grubości zasadniczo nie przekraczającej 2,5 cm mają od spodu korzystnie płaską powierzchnię, zaś na zewnątrz są odpowiednio wyprofilowane do zarysu fragmentu płaszcza, który tworzą. Żebra usytuowane są względem płaszcza tak, że górne lub dolne czołowe ich ścianki są usytuowane w przybliżeniu na wysokości gó rnej i dolnej linii konturu płaszcza lub też nieco poniżej lub powyżej tej wysokości.

Istota wynalazku polega na tym, że w powłoce zewnętrznej płaskowniki drewniane lub metalowe połączone są korzystnie naprzemiennie z listwami przepuszczającymi promieniowanie słoneczne, pod którymi zamocowana jest ceramiczna warstwa akumulacyjna, z zatopioną w niej częściowo i częściowo sterczącą w szczelinie wentylacyjnej siatką metalową, połączona z warstwą termoizolacyjną w powłoce wewnętrznej, przy czym kanalik wentylacyjny, łączący szczelinę wentylacyjną z kanałem, przegrodzony jest ruchomym zamknięciem regulacyjnym dla strumienia powietrza. Siatka metalowa jest siatką z metalu o wysokim współczynniku przewodzenia ciepła, korzystnie ze stopu miedzi. Kanał umieszczony jest w obramowaniu, korzystnie w górnej części modułu. Kanał umieszczony jest dodatkowo w obramowaniu w dolnej części modułu. Powłoka wewnętrzna posiada prześwity, które korzystnie umieszczone są pod listwami. Prześwity przegrodzone są ściankami 26 przepuszczającymi

PL 223 128 B1 promieniowanie słoneczne. Złącze montażowe składa się z co najmniej jednej tulei i wspartego o śc iśniętą sprężynę trzpienia złącznego, który w tulei zablokowany jest wyciąganym bolcem i/lub dociśnięty zastawką zamocowaną do obramowania.

Korzystną cechą rozwiązania według wynalazku jest możliwość regulowania przepływu strumienia powietrza wentylującego przestrzeń pomiędzy powłoką zewnętrzną i powłoką wewnętrzną modułu.

Na rysunku przedstawiono rozwiązanie modułu według wynalazku, na którym Fig. 1 ukazuje widok powierzchni czołowej modułu, Fig. 2 ukazuje widok z góry części narożnej modułu, Fig. 3 widok modułu w przekroju pionowym, Fig. 4 szczegół przekroju z obramowaniem, Fig. 5 szczegół przekroju w powiększeniu, Fig. 6 widok ukośny na przekrój pionowy modułu, Fig. 7 szczegół powłoki zewnętrznej połączonej z obramowaniem, Fig. 8 ukazuje przekrój poprzeczny modułu, Fig. 9 ukazuje szczegół obramowania, Fig. 10 ukazuje moduł z prześwitami w powłoce wewnętrznej, Fig. 11 ukazuje przekrój pionowy w widoku ukośnym od strony powłoki zewnętrznej, a Fig. 12 powiększony szczegół powyższego przekroju przy obramowaniu górnym, Fig. 13 widok ukośny na przekrój pionowy od strony p owłoki wewnętrznej, Fig. 14 zestawienie modułów dla konstrukcji obiektu małej architektury, a Fig. 15 obiekt zestawiony z modułów prefabrykowanych, Fig. 16 ukazuje przekrój złącza montażowego, a Fig. 17 narożnik modułu w konstrukcji z ukazaniem przekrojów złączy montażowych.

Według wynalazku moduł budowlany posiada przepuszczalną dla promieniowania słonecznego powłokę zewnętrzną 1 z płaskowników 11, połączonych wzdłużnie na wpustach listwami 11a, oddzieloną szczeliną 3 od wielowarstwowej powłoki wewnętrznej 2 z warstwą akumulacyjną 21 połączoną z warstwą termoizolacyjną 23 graniczącą z warstwą wykończeniową 24 i łączące powłoki wewnętrzną 2 i zewnętrzną 1 obramowanie 4 z otworami montażowymi 50, w których umieszczone są złącza montażowe 5. W powłoce zewnętrznej 1 płaskowniki 11 drewniane lub metalowe połączone są korzystnie naprzemiennie z listwami 11a przepuszczającymi promieniowanie słoneczne. Pod powłoką zewnętrzną 1 zamocowana jest ceramiczna warstwa akumulacyjna 21, z zatopioną w niej częściowo i częściowo sterczącą w szczelinie wentylacyjnej 3 siatką metalową 22, połączona z warstwą termoizolacyjną 23 w powłoce wewnętrznej 2. Siatka metalowa 22, której zadaniem jest absorbowanie energii cieplej z i do przepływającego strumienia powietrza, jest siatką z metalu o wysokim współczynniku przewodzenia ciepła, korzystnie ze stopu miedzi. Siatka metalowa 22, absorbując energię cieplną ze strumienia powietrza przewodzi ją do zatopionej części i przekazuje ceramicznej warstwie akumulacyjnej 21. W przypadku gdy temperatura strumienia powietrza w szczelinie wentylacyjnej 3 jest niższa niż temperatura ceramicznej warstwie akumulacyjnej 21, energia cieplna jest przewodzona do przepływającego strumienia powietrza. Kanalik wentylacyjny 30, łączący szczelinę wentylacyjną 3 z kanałem 6, przegrodzony jest ruchomym zamknięciem regulacyjnym 31 strumienia powietrza. Kanał 6 umieszczony jest w obramowaniu 4, korzystnie w górnej części modułu. Kanał 6 umieszczony jest dodatkowo w obramowaniu 4 w dolnej części modułu. Opcjonalnie, dla doświetlenia wnętrza, powłoka wewnętrzna 2 posiada prześwity 25, które korzystnie umieszczone są pod listwami 11a. Prześwity 25 przegrodzone są ściankami 26 przepuszczającymi promieniowanie słoneczne. Złącze montażowe 5 składa się z co najmniej jednej tulei 50 i wspartego o ściśniętą sprężynę 52 trzpienia złącznego 51, który w tulei 50 zablokowany jest wyciąganym bolcem 53 i/lub dociśnięty zastawką 54 zamocowaną do obramowania 4.

Wynalazek zostanie poniżej omówiony w przykładach wykonania modułu ściennego i modułu dachowego.

Ścienny moduł 71 budowlany posiada przepuszczalną dla promieniowania słonecznego powłokę zewnętrzną 1 z płaskowników 11, połączonych wzdłużnie na wpustach listwami 11a. Powłoka zewnętrzna 1 oddzielona jest szczeliną wentylacyjną 3 od wielowarstwowej powłoki wewnętrznej 2 zawierającej warstwę akumulacyjną 21 połączoną z warstwą termoizolacyjny 23 graniczącą z warstwą wykończeniową 24. Powłoka wewnętrzna 2 i powłoka zewnętrzna 1 połączone są obramowaniem 4 z otworami montażowymi 50, w których umieszczone są złącza montażowe 5. W powłoce zewnętrznej 1 płaskowniki 11 drewniane lub metalowe połączone są korzystnie naprzemiennie z listwami 11a przepuszczającymi promieniowanie słoneczne. Pod powłoką zewnętrzną 1 zamocowana jest ceramiczna warstwa akumulacyjna 21, z zatopioną w niej częściowo i częściowo sterczącą w szczelinie wentylacyjnej 3 siatką metalową 22. Siatka metalowa 22, której zadaniem jest absorbowanie energii cieplej z i do przepływającego strumienia powietrza, jest siatką z metalu o wysokim współczynniku przewodzenia ciepła, którym jest zastosowany stop miedzi. Siatka metalowa 22 absorbując część energii cieplnej ze strumienia powietrza przewodzi ją do zatopionej części i przekazuje ceramicznej

PL 223 128 B1 warstwie akumulacyjnej 21. W przypadku gdy temperatura strumienia powietrza w szczelinie wentylacyjnej 3 jest niższa niż temperatura ceramicznej warstwie akumulacyjnej 21, energia cieplna jest przewodzona do przepływającego strumienia powietrza. Przez zastosowanie przepływu powietrza w szczelinie wentylacyjnej reguluje się temperaturę powłok zewnętrznej i wewnętrznej modułu. Nadwyżki energii cieplnej w czasie nagrzewania ścian z zamontowanymi modułami odprowadza się do nienaświetlonej części budynku lub do akumulatora ciepła lub do gruntu, dla późniejszego wykorzystania przez pompę ciepła. Kanalik wentylacyjny 30, łączący szczelinę wentylacyjną 3 z kanałem 6, przegrodzony jest ruchomym zamknięciem regulacyjnym 31 strumienia powietrza. Kanał 6 umieszczony jest w obramowaniu 4 w górnej części modułu, co umożliwia połączenie kanałów sąsiednich modułów. Z tego względu kanał 6 umieszczony jest również w obramowaniu 4 w dolnej części modułu. Moduły w belkach drewnianej konstrukcji mocowane są przy pomocy złączy montażowych umies zczonych w wybraniach obramowania 4. Złącze montażowe 5 składa się z co najmniej jednej tulei 50 i wspartego o ściśniętą sprężynę 52 trzpienia złącznego 51, który w tulei 50 zablokowany jest dociśnięty zastawką 54 zamocowaną do obramowania 4.

Dachowy moduł 70 posiada tożsamą konstrukcję jak moduł ścienny. Posiada przepuszczalną dla promieniowania słonecznego powłokę zewnętrzną 1 z płaskowników 11, połączonych wzdłużnie na wpustach listwami 11. Powłoka zewnętrzna 1 oddzielona jest szczeliną wentylacyjną 3 od wielowarstwowej powłoki wewnętrznej 2 zawierającej warstwę akumulacyjną 21 połączoną z warstwą termoizolacyjną 23 graniczącą z warstwą wykończeniową 24. Powłoka wewnętrzna 2 i powłoka zewnętrzna 1 połączone są obramowaniem 4 z otworami montażowymi 50, w których umieszczone są złącza montażowe 5. W powłoce zewnętrznej 1 płaskowniki 11 drewniane lub metalowe połączone są korzystnie naprzemiennie z listwami 11a przepuszczającymi promieniowanie słoneczne. Dla doświetlenia wnętrza pomieszczenia, powłoka wewnętrzna 2 posiada prześwity 25, które umieszczone są pod listwami 11a. Prześwity 25 przegrodzone są ściankami 26 przepuszczającymi promieniowanie słoneczne do wnętrza pomieszczenia. Pod powłoką zewnętrzną 1 zamocowana jest ceramiczna warstwa akumulacyjna 21, z zatopioną w niej częściowo i częściowo sterczącą w szczelinie wentylacyjnej 3 miedzianą siatką metalową 22. Przez zastosowanie przepływu powietrza w szczelinie wentylacyjnej reguluje się temperaturę powłok zewnętrznej i wewnętrznej modułu. Nadwyżki energii cieplnej w czasie nagrzewania ścian z zamontowanymi modułami odprowadza się do nienaświetlonej części budynku lub do akumulatora ciepła lub do gruntu, dla późniejszego wykorzystania przez pompę ciepła. Kanalik wentylacyjny 30, łączący szczelinę wentylacyjną 3 z kanałem 6, przegrodzony jest ruchomym zamknięciem regulacyjnym 31 strumienia powietrza. Kanał 6 umieszczony jest w obramowaniu 4 w górnej części modułu, co umożliwia połączenie kanałów sąsiednich modułów. Z tego względu kanał 6 umieszczony jest również w obramowaniu 4 w dolnej części modułu. Moduły w belkach drewnianej konstrukcji mocowane są przy pomocy złączy montażowych umieszczonych w wybraniach obramowania 4. Złącze montażowe 5 składa się z co najmniej jednej tulei 50 i wspartego o ściśniętą sprężynę 52 trzpienia złącznego 51, który w tulei 50 zablokowany jest wyciąganym bolcem 53 zamocowaną do obramowania 4. Po wyciągnięciu bolca 53 trzpień złączny 51 wysuwa się z tulei 50 w obramowaniu 4 i wsuwa się do tulei w belce konstrukcyjnej.

Dla zamontowania modułu w otworze pomiędzy belkami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego, wstawia się moduł budowlany w odpowiednie miejsce konstrukcji i uwalnia się trzpienie złączne 51 na obwodzie obramowania 4 modułu. Moduły wykonywane jako prefabrykowane w hali produkcyjnej mają standardowe wymiary i są dopasowane do zaprojektowanej konstrukcji domku.

Claims (7)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Moduł budowlany, zwłaszcza moduł ścienny albo dachowy, posiada przepuszczalną dla promieniowania słonecznego powłokę zewnętrzną z płaskowników, połączonych wzdłużnie na wpustach listwami, oddzieloną szczeliną od wielowarstwowej powłoki wewnętrznej z warstwą akumulacyjną połączoną z warstwą termoizolacyjną graniczącą z warstwą wykończeniową i łączące powłoki obramowanie z otworami montażowymi, w których umieszczone są części złącza montażowego (5), znamienny tym, że w powłoce zewnętrznej (1) płaskowniki (11) drewniane lub metalowe połączone są korzystnie naprzemiennie z listwami (11a) przepuszczającymi promieniowanie słoneczne, pod którymi zamocowana jest ceramiczna warstwa (21) akumulacyjna, z zatopioną w niej częściowo i częściowo sterczącą w szczelinie wentylacyjnej (3) siatką metalową (22), połączona z warstwą termoizolacyjną (23)

   PL 223 128 B1 w powłoce wewnętrznej (2), przy czym kanalik wentylacyjny (30), łączący szczelinę wentylacyjną (3) z kanałem (6), przegrodzony jest ruchomym zamknięciem regulacyjnym (31) dla strumienia powietrza.
2. 2. Moduł według zastrz. 1, znamienny tym, że siatka metalowa (22) jest siatką z metalu o wysokim współczynniku przewodzenia ciepła, korzystnie ze stopu miedzi.
3. 3. Moduł według zastrz. 1, znamienny tym, że kanał (6) umieszczony jest w obramowaniu (4), korzystnie w górnej części modułu.
4. 4. Moduł według zastrz. 3, znamienny tym, że kanał (6) umieszczony jest dodatkowo w obramowaniu (4) w dolnej części modułu.
5. 5. Moduł według zastrz. 1, znamienny tym, że powłoka wewnętrzna (2) posiada prześwity (25), które korzystnie umieszczone są pod listwami (11a).
6. 6. Moduł według zastrz. 5, znamienny tym, że prześwity (25) przegrodzone są ściankami (26) przepuszczającymi promieniowanie słoneczne.
7. 7. Moduł według zastrz. 1, znamienny tym, że złącze montażowe (5) składa się z co najmniej jednej tulei (50) i wspartego o ściśniętą sprężynę (52) trzpienia złącznego (51), który w tulei (50) zablokowany jest wyciąganym bolcem (53) i/lub dociśnięty zastawką (54) zamocowaną do obramowania (4).