PL223077B1 - Przestrzenna geosiatka komórkowa oraz krosno do jej wytwarzania - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest przestrzenna, tkana geosiatka komórkowa oraz krosno do jej w ytwarzania.

Do wzmacniania gruntów oraz w kompozytach konstrukcyjnych stosuje się różnego rodzaju siatki płaskie. Siatki te wytwarza się z różnego rodzaju surowców oraz w oparciu o różne techniki w ytwarzania. Znane są geosiatki płaskie, wykonane z mas plastycznych oraz dziane wykończone prep aracjami usztywniającymi, o różnej wielkości prześwitów oraz wytrzymałości. Płaskie siatki dziane są wytwarzane na dziewiarskich maszynach osnowowych.

Zwiększenie efektu wzmocnienia uzyskać można dzięki stosowaniu siatek przestrzennych.

Znane są geosiatki przestrzenne, zbudowane z usytuowanych pionowo, perforowanych wstęg z polietylenu, o różnej wysokości, zgrzewanych ze sobą z utworzeniem kratownicy o różnej wielkości komór. Siatki te wypełnione kruszywem, zastosowane jako podłoże dróg zwiększają ich żywotność, umożliwiają znaczne ograniczenie grubości podłoża i ograniczają migrację materiału podłoża wywoływaną działaniem wody. Zastosowane na skarpach i zboczach stabilizują je.

Wytwarzanie perforowanych wstęg polietylenowych i zgrzewanie ich ze sobą jest procesem mało wydajnym i kosztownym.

Z opisu zgłoszenia patentowego P. 391684 jest znana przestrzenna, dziana geosiatka komórkowa, którą stanowią usytuowane pionowo, jedna obok drugiej, wstęgi połączone ze sobą z utworzeniem komór. Siatkę tę stanowią wstęgi dzianiny, połączone ze sobą w pary za pomocą węzłów utworzonych na całej szerokości wstęg w drodze przeplecenia oczek, z których są wykonane, przy czym każda para wstęg jest połączona z sąsiednimi parami wstęg za pomocą takich samych węzłów znajdujących się w połowie odległości między węzłami tworzących ją wstęg.

Przestrzenna geosiatka komórkowa, którą stanowią usytuowane pionowo, jedna obok drugiej, taśmy połączone ze sobą z utworzeniem komór, w której taśmy są połączone w pary węzłami utworzonymi na całej ich szerokości i w której każda para taśm jest połączona z sąsiednimi parami taśm także węzłami utworzonymi na całej szerokości taśm, znajdującymi się w połowie odległości między węzłami łączącymi jej taśmy, według wynalazku charakteryzuje się tym, że taśmy stanowią tkaniny wykonane splotem tkackim, które są połączone w pary i których pary są połączone ze sobą węzłami utworzonymi wzdłuż wątku przeplotami nitek osnów.

Krosno do wytwarzania przestrzennej geosiatki komórkowej, zawierające nicielnice wyposażone w struny, z których każda zawiera otwór na przewlekaną przez nią nitkę osnowy odwijaną z wału osnowowego, złączone z mechanizmem do przemieszczania nicielnic względem siebie i tworzenia z nitek osnowy przesmyków, usytuowane w sąsiedztwie nicielnic, na wprost przesmyków rapiery do wprowadzania nitek wątku odwijanych z nawojów w przesmyki tworzone z nitek osnowy, złączone z mechanizmem napędowym nadającym im ruch posuwisto-zwrotny wzdłuż przesmyków, igły dziewiarskie do zaplatania wątków wprowadzonych w przesmyki, usytuowane naprzeciw rapierów i złączone z mechanizmem napędowym nadającym im ruch posuwisto-zwrotny wzdłuż osi ich trzonów, usytuowaną za nicielnicami płochę do dobijania wątku do krawędzi tkaniny, złączoną z mechanizmem napędowym do jej przemieszczania ruchem posuwisto-zwrotnym między nicielnicami i krawędzią tworzonej tkaniny oraz usytuowane za płochą urządzenie do odbierania wytworzonej tkaniny w postaci dwóch wałków usytuowanych jeden nad drugim, o współbieżnych kierunkach obrotów, według wynalazku charakteryzuje się tym, że każdą z nicielnic tworzy zespół usytuowanych pionowo, wygiętych po łuku prętów o złączonych ze sobą końcach, stanowiących struny nicielnicowe i każda ze strun zawiera kilka, usytuowanych jeden nad drugim, otworów wykonanych w odległości jeden od drugiego równej wysokości przesmyków tworzonych z nitek osnowy. Krosno zawiera zespół usytuowanych jeden nad drugim rapierów o długości większej od szerokości wytwarzanych taśm tkaniny, których jedne końce są zamocowane we wspólnym uchwycie, zaś drugie końce z otworami na przewlekaną przez nie nitkę wątku są umieszczone między nicielnicami i krawędzią tworzonych taśm tkaniny, na wprost przesm yków. Ilość rapierów jest równa ilości przesmyków tworzonych w krośnie, a więc i taśm tkaniny tworzonych na krośnie. Języczkowe igły dziewiarskie są usytuowane po jednej naprzeciw każdego z rapi erów, po przeciwnej stronie tworzonych taśm tkaniny i trzony ich są ustawione równolegle do wytwarzanych taśm tkaniny. Trzcinki płochy posiadają kształt łuku, którego środek krzywizny pokrywa się ze środkiem krzywizny łuków strun nicielnicowych.

Na krośnie wg wynalazku formuje się równocześnie kilka taśm z nitek osnów formowanych w kilka przesmyków równocześnie, usytuowanych jeden nad drugim, w które wprowadza się również

PL 223 077 B1 równocześnie wątki. Wątki te dobijane są płochą do krawędzi formowanych taśm tkanin. Po utworzeniu określonej długości odcinka taśm są one łączone są ze sobą wzdłuż ich szerokości przeplotami nitek osnów, tworząc siatkę w postaci kratownicy o grubości równej szerokości taśm. Splot, z którego zbudowane są taśmy siatki przestrzennej zależny jest od przemieszczeń nitek osnów tworzących wspomniane przesmyki. Przeplot nitek osnów łączących taśmy powstaje na skutek przemieszczenia, przy pomocy nicielnic, nitek osnów z określonego przesmyku do przesmyku sąsiedniego.

Przedmiot wynalazku przedstawiono w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia geosiatkę w widoku perspektywicznym, fig. 2 fragment krosna w widoku perspektywicznym, fig. 3a, 3b przedstawiają położenia nicielnic podczas tworzenia taśm siatki nie połączonych ze sobą, w widoku z boku, fig. 3c przedstawia położenie nicielnic podczas łączenia węzłami sąsiadujących ze sobą taśm tkaniny w pary, w widoku z boku, zaś fig. 3d położenie nicielnic podczas łączenia węzłami par taśm tkaniny utworzonych uprzednio z sąsiadujących ze sobą taśm tkaniny, w widoku z boku.

Geosiatkę komórkową stanowią usytuowane pionowo, jedna obok drugiej, taśmy tkaniny 1, wykonane splotem płóciennym, o szerokości G, połączone ze sobą w pary na całej ich szerokości węzłami 2 wykonanymi wzdłuż wątku przeplotami nitek osnów. Każda para taśm tkaniny 1 jest połączona z sąsiednimi parami taśm tkaniny 1 za pomocą węzłów 2a utworzonych także na całej szerokości taśm 1, znajdujących się w połowie odległości między węzłami 2 łączącymi jej taśmy tkaniny 1. Węzły 2a są także utworzone wzdłuż wątku przeplotami nitek osnów.

Krosno do wytwarzania geosiatki przestrzennej złożonej z ośmiu taśm tkaniny 1 zawiera cztery nicielnice 3, z których każdą tworzy zespół usytuowanych pionowo prętów wygiętych po łuku, o złączonych ze sobą końcach, stanowiących struny nicielnicowe 4. Każda ze strun 4 zawiera otwory 5 na przewlekane przez nią nitki osnowy 7 odwijane z wałów osnowowych. Otwory 5 strun 4 każdej nicielnicy 3 są pogrupowane w rzędach usytuowanych jeden nad drugim, w odległości jeden od drugiego równej wysokości przesmyków tworzonych z nitek osnowy 7. Nicielnice 3 są złączone z mechanizmem do przemieszczania ich jedna względem drugiej wzdłuż łuku ich krzywizny i tworzenia z nitek osnowy 7 przesmyków 6. Krosno jest wyposażone w płochę 13 złożoną z trzcinek, do dobijania wątku 8 do krawędzi taśm tkanin 1, usytuowaną za nicielnicami 3, złączoną z mechanizmem napędowym do jej przemieszczania ruchem posuwisto-zwrotnym między nicielnicami 3 i krawędzią tworzonych taśm tkaniny 1. Trzcinki płochy posiadają kształt łuku, którego środek krzywizny pokrywa się ze środkiem krzywizny łuków strun nicielnicowych 4. Krosno zawiera zespół usytuowanych jeden nad drugim rapierów 9 o długości większej od szerokości wytwarzanych taśm tkaniny 1, których jedne końce są zam ocowane we wspólnym uchwycie, zaś drugie końce, z otworami na przewlekaną przez nie nitkę wątku, są umieszczone między nicielnicami 3 i krawędzią tworzonych taśm tkaniny 1, na wprost przesmyków 6. Zespół rapierów 9 jest złączony z mechanizmem napędowym nadającym mu ruch posuwisto-zwrotny wzdłuż przesmyków 6. Krosno zawiera osiem rapierów 9. Z drugiej strony przesmyków 6, naprzeciw rapierów 9, są usytuowane igły dziewiarskie 12 do zaplatania nitek wątków 8 wprowadzonych w przesmyki 6, złączone z mechanizmem napędowym nadającym im ruch posuwisto-zwrotny wzdłuż osi ich trzonów. Krosno jest wyposażone w, usytuowane za płochą 13, urządzenie do odbierania wytworzonych tkanin, które stanowią dwa wałki 14 usytuowane jeden nad drugim i obracające się współbieżnie.

Nitki osnów 7 zostają nawleczone w otwory 5 strun nicielnicowych 4 pogrupowane w rzędach usytuowanych jeden nad drugim. W wyniku przemieszczenia się nicielnic 3 jedna względem drugiej wzdłuż łuku ich krzywizny powstają jednocześnie wszystkie przesmyki 6 usytuowane jeden nad drugim. Z każdego z przesmyków 6, formowanego z innej grupy nitek osnów 7, tworzona jest odrębna taśma tkaniny 1 siatki przestrzennej. We wszystkie przesmyki 6 są wprowadzane równocześnie, przy pomocy rapierów 9, nitki wątku 8 w postaci pętli, odwijane z oddzielnych nawojów 11. Po wprowadzeniu pętli wątków 8 do przesmyków 6 są one chwytane przez haczyki igieł dziewiarskich 12, przy pomocy których są zaplatane z poprzednio wprowadzonymi nitkami wątków 8. Wątki 8 są następnie doprowadzane, przy pomocy trzcinek płochy 13 do krawędzi tworzonych taśm tkaniny 1 siatki. Następnie płocha 13 zostaje wycofana do położenia wyjściowego, w sąsiedztwo nicielnic 3, następuje zmiana położenia nicielnic 3 względem siebie wzdłuż łuku ich krzywizny i zmiana położenia nitek osnów 7 w przesmykach 6. Po uformowaniu określonej długości taśm 1 następuje przemieszczenie nicielnic 3 jedna względem drugiej, wzdłuż łuku ich krzywizny w taki sposób aby nitki osnów 7 określonych przesmyków 6 przemieściły się do przesmyków sąsiednich i nastąpiło połączenie węzłami 2 sąsiadujących ze sobą taśm tkaniny 1 siatki w pary (fig. 3c). Po utworzeniu następnego odcinka taśm tkaniny 1 następuje przemieszczenie strun nicielnicowych 3 jedna względem drugiej, wzdłuż łuku ich

PL 223 077 B1 krzywizny w taki sposób aby nitki 10 osnów 7 określonych przesmyków przemieściły się do przesm yków sąsiednich i nastąpiło połączenie węzłami 3 par taśm tkaniny 1 utworzonych uprzednio z sąsiadujących ze sobą taśm tkaniny 1 (fig. 3d).

Wytworzona siatka jest odprowadzana z krosna przy pomocy wałków odbierających 14, obracających się współbieżnie.

Claims (2)

Zastrzeżenia patentowe

1. Przestrzenna geosiatka komórkowa, którą stanowią usytuowane pionowo, jedna obok drugiej, taśmy połączone ze sobą z utworzeniem komór, w której taśmy są połączone w pary węzłami utworzonymi na całej ich szerokości i w której każda para taśm jest połączona z sąsiednimi parami taśm także węzłami utworzonymi na całej szerokości taśm, znajdującymi się w połowie odległości między węzłami łączącymi jej taśmy, znamienna tym, że taśmy (1) stanowią tkaniny wykonane splotem tkackim, które są połączone w pary i których pary są połączone ze sobą węzłami (2, 2a) utworzonymi wzdłuż wątku przeplotami nitek osnów.

2. Krosno do wytwarzania przestrzennej geosiatki komórkowej, zawierające nicielnice wyposażone w struny, z których każda zawiera otwór na przewlekaną przez nią nitkę osnowy odwijaną z wału osnowowego, złączone z mechanizmem do przemieszczania nicielnic względem siebie i tworzenia z nitek osnowy przesmyków, usytuowane w sąsiedztwie nicielnic, na wprost przesmyków rapiery do wprowadzania nitek wątku odwijanych z nawojów w przesmyki tworzone z nitek osnowy, złączone z mechanizmem napędowym nadającym im ruch posuwisto-zwrotny wzdłuż przesmyków, igły dziewiarskie do zaplatania wątków wprowadzonych w przesmyki, usytuowane naprzeciw rapierów i złączone z mechanizmem napędowym nadającym im ruch posuwisto-zwrotny wzdłuż osi ich trzonów, usytuowaną za nicielnicami płochę do dobijania wątku do krawędzi tkaniny, złączoną z mechanizmem napędowym do jej przemieszczania ruchem posuwisto-zwrotnym między nicielnicami i krawędzią tworzonej tkaniny oraz usytuowane za płochą urządzenie do odbierania wytworzonej tkaniny w postaci dwóch wałków usytuowanych jeden nad drugim, o współbieżnych kierunkach obrotów, znamienne tym, że każdą z nicielnic (3) tworzy zespół usytuowanych pionowo, wygiętych po łuku prętów o złączonych ze sobą końcach, stanowiących struny nicielnicowe (4) i każda ze strun (4) zawiera kilka, usytuowanych jeden nad drugim, otworów (5) wykonanych w odległości jeden od drugiego równej wysokości przesmyków tworzonych z nitek osnowy (7), krosno zawiera zespół, usytuowanych jeden nad drugim, rapierów (9) o długości większej od szerokości wytwarzanych taśm tkaniny (1), których jedne końce są zamocowane we wspólnej uchwycie, zaś drugie końce z otworami na przewlekaną przez nie nitkę wątku są umieszczone między nicielnicami (3) i krawędzią tworzonych taśm tkaniny (1), na wprost przesmyków (6), przy czym ilość rapierów (9) jest równa ilości przesmyków (6) tworzonych w krośnie, a więc i taśm tkaniny (1) tworzonych na krośnie, języczkowe igły dziewiarskie (12) są usytuowane po jednej naprzeciw każdego z rapierów (9), po przeciwnej stronie tworzonych taśm tkaniny (1) i trzony ich są ustawione równolegle do wytwarzanych taśm tkaniny (1), zaś trzcinki płochy mają kształt łuku, którego środek krzywizny pokrywa się ze środkiem krzywizny łuków strun nicielnicowych (4).