PL222759B1 - Sposób obrazowania struktur biologicznych - Google Patents

Sposób obrazowania struktur biologicznych

Info

Publication number
PL222759B1
PL222759B1 PL406315A PL40631513A PL222759B1 PL 222759 B1 PL222759 B1 PL 222759B1 PL 406315 A PL406315 A PL 406315A PL 40631513 A PL40631513 A PL 40631513A PL 222759 B1 PL222759 B1 PL 222759B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
group
structures
carbon atoms
hydrogen atom
nmr
Prior art date
Application number
PL406315A
Other languages
English (en)
Other versions
PL406315A1 (pl
Inventor
Ewelina Spaczyńska
Anna Mrozek-Wilczkiewicz
Agnieszka Szurko
Wioleta Cieślik
Marzena Rams-Baron
Mateusz Korzec
Robert Musioł
Original Assignee
Univ Śląski W Katowicach
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Univ Śląski W Katowicach filed Critical Univ Śląski W Katowicach
Priority to PL406315A priority Critical patent/PL222759B1/pl
Publication of PL406315A1 publication Critical patent/PL406315A1/pl
Publication of PL222759B1 publication Critical patent/PL222759B1/pl

Links

Landscapes

  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)
  • Investigating Or Analysing Materials By The Use Of Chemical Reactions (AREA)

Abstract

Przedmiotem wynalazku jest sposób obrazowania struktur biologicznych, zwłaszcza błon biologicznych i struktur lipofilowych, charakteryzujący się tym, że do obrazowanych struktur wprowadza się barwniki fluorescencyjne w postaci pochodnych styrylochinoliny o wzorze ogólnym 1, w którym: L oznacza łącznik dwuwęglowy nasycony lub nienasycony; podstawniki R1-R4 oznaczają atom wodoru, atom chlorowca, grupę hydroksylową, grupę alkoksylową zawierającą od jednego do sześciu atomów węgla, grupę acylową; podstawnik R5 oznacza atom wodoru, atom chlorowca, grupę hydroksylową, grupę alkoksylową zawierającą od jednego do sześciu atomów węgla, grupę acylową, grupę alkilową zawierającą do czterech atomów węgla, również podstawioną lub grupę etynylową również podstawioną pierścieniem fenylowym lub korzystnie grupą tert-butylową. Natomiast podstawniki R6-R9 oznaczają atom wodoru, grupę hydroksylową, acylową lub karboksylową. Następnie wprowadzone do struktur biologicznych barwniki fluorescencyjne wzbudza się światłem w zakresie 250 - 450 nm, korzystnie 340 - 360 nm, szczególnie korzystnie przy pomocy standardowych filtrów DAPI, a odczytu poziomu fluorescencji dokonuje się z wykorzystaniem emisji mieszczącej się w zakresie światła niebieskiego.

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest sposób obrazowania struktur biologicznych, zwłaszcza błon biologicznych i struktur liofilowych, z wykorzystaniem barwników fluorescencyjnych w postaci pochodnych styrylochinoliny.
Barwniki fluorescencyjne są często wykorzystywane w badaniach naukowych, medycynie i diagnostyce do obrazowania komórek lub narządów, elementów układów biologicznych takich jak organelle, antyciała DNA i RNA. Obrazowanie struktur biologicznych zyskuje szczególne znaczenie w diagnostyce nowotworów, na przykład w technice fotodynamicznej polegającej na wzbudzaniu światłoczułych związków wiązką światła o odpowiedniej długości. Zasada działania opiera się na różnych zdolnościach do akumulacji fotouczulaczy w komórkach zdrowych i nowotworowych. W tych drugich, zazwyczaj po podaniu domiejscowym lub nawet ogólnoustrojowym stężenie związków światłoczułych jest większe, co pozwala na selektywne niszczenie miejsc objętych chorobą. W diagnostyce chorób nowotworowych wykorzystuje się natomiast zjawisko fluorescencji tych samych związków po wzbudzeniu wiązką światła. Jako fotouczulacze stosuje się pochodne lub analogi protoporfiryny, takie jak fotofrin, porfimer lub ich prekursory (proleki) takie jak kwas aminolewulinowy, co zostało ujawnione w opisie patentowym WO84/04665.
W badaniach opartych na obserwacji poszczególnych układów komórkowych, tego typu związki nie znajdują zastosowania. Ich toksyczność i brak fotostabilności powodują, że ich wykorzystanie staje się kłopotliwe lub wręcz niemożliwe. Barwniki stosowane w monitorowaniu zachowań komórek, badaniach przeżyciowych oraz testach toksyczności powinny być w miarę obojętne dla badanych obiektów. W takich sytuacjach wymagana jest jak najmniejsza toksyczność barwników, brak ingerencji w naturalne mechanizmy komórki, i łatwość wzbudzania w zakresie, który nie koliduje z autofluorescencją badanych układów. Inne wymagane cechy to odpowiednio wysoka wartość przesunięcia Stockesa oraz intensywność fluorescencji. Parametry te muszą być odpowiednio wysokie dla uzyskania odpowiedniej jakości obrazu. Uważa się, że odpowiednia charakterystyka substancji stosowanych do barwienia w układach komórkowych powinna obejmować fluorescencje w zakresie 500-900 nm oraz przesunięcie Stockesa większe niż 20 nm. Związki takie powinny się odpowiednio dobrze wiązać z docelowymi strukturami oraz pozwalać łatwo usuwać ze środowiska pomiaru, będąc w postaci niezwiązanej.
Często wykorzystywanym barwnikiem jest izotiocyjanian fluoresceiny (FITC). Nie jest on jednak pozbawiony wad, a najważniejsze z nich to niewielka wartość przesunięcia Stockesa i podatność na fotoblaknięcie. Inne barwniki oparte na strukturze fluoresceiny lub ryboflawiny są również wykorzystywane do obrazowania w mikroangiografii krążeniowej, przez co znajdują zastosowanie w medycynie, co opisano w dokumencie patentowym US4945239. Interesujące barwniki cyjaninowe o niesymetrycznej strukturze opisane zostały w dokumencie patentowym US5321130. W cząsteczkach tych barwników można wyróżnić układ chinoliny modyfikowanej w pozycjach 1 i 4 długimi łańcuchami alkilowymi. Znane są również barwniki oparte na strukturze winylobenzenu (styrylowe), takie jak opisane między innymi w dokumentach patentowych: US5486616, US6794509 oraz US7781187. Nie uwzględniają one jednak chinoliny jako głównego rdzenia cząsteczki. Pojawiają się też w literaturze fachowej doniesienia o możliwości wykorzystania fluorescencyjnych własności styrylochinoliny (modyfikowanej grupą metylową w pozycji C6 chinoliny i grupą aminową w pozycji C4 pierścienia fenylowego) do diagnozowania choroby Alzheimera (M. Staderini, ACS Med. Chem. Lett, 2012). Brak jest jednak doniesień o innych styrylochinolinach, zwłaszcza modyfikowanych dla uzyskania wiązania z błonami komórkowymi lub innymi strukturami lipofilowymi i możliwych do wykorzystania do obrazowania tych struktur.
Celem wynalazku stało się zatem opracowanie sposobu obrazowania struktur biologicznych z wykorzystaniem nowych pochodnych styrylochinoliny o korzystnych parametrach fizykochemicznych.
Istotę wynalazku stanowi sposób obrazowania struktur biologicznych, zwłaszcza błon biologicznych i struktur lipofilowych, prowadzony w warunkach in vitro, charakteryzujący się tym, że do obrazowanych struktur wprowadza się barwniki fluorescencyjne w postaci pochodnych styrylochinoliny przedstawionych wzorem 1, w którym: L oznacza łącznik dwuwęglowy nasycony lub nienasycony; podstawniki R1-R4 oznaczają atom wodoru, atom chlorowca, grupę hydroksylową, grupę alkoksylową zawierającą od jednego do sześciu atomów węgla, grupę acylową; podstawnik R5 oznacza atom wodoru, atom chlorowca, grupę hydroksylową, grupę alkoksylową zawierającą od jednego do sześciu
PL 222 759 B1 atomów węgla, grupę acylową, grupę alkilową zawierającą do czterech atomów węgla, również podstawioną lub grupę etynylową również podstawioną pierścieniem fenylowym lub korzystnie grupą tertbutylową, natomiast podstawniki R6-R9 oznaczają atom wodoru, grupę hydroksylową, acylową lub karboksylową. Następnie barwniki fluorescencyjne wprowadzone do struktur biologicznych wzbudza się światłem w zakresie 250-450 nm, korzystnie 340-360 nm, szczególnie korzystnie przy pomocy standardowych filtrów DAPI, a odczytu poziomu fluorescencji dokonuje się z wykorzystaniem emisji mieszczącej się w zakresie światła niebieskiego. Jako źródło wzbudzenia stosuje się dowolne źródło światła, zwłaszcza laser, światło ksenonowe lub halogenowe o wyżej wskazanym zakresie długości fali.
Barwniki fluorescencyjne stosuje się w postaci farmaceutycznie dopuszczalnych preparatów, zwłaszcza takich jak sole, roztwory lub żele.
Barwniki proponowane w wynalazku można wykorzystać do barwienia układów biologicznych w szczególności lipofilowych, takich jak błony komórkowe lub podobne. Barwienie można wykonywać bezpośrednio na materiale biologicznym podając związki rozpuszczone w stosownym rozpuszczalniku. Korzystne rozpuszczalniki to DMSO lub alkohole. Roztwór należy wprowadzać w niewielkiej ilości, aby osiągnąć stężenie rzędu mikromoli i nie przekroczyć bezpiecznej dawki rozpuszczalnika. W zależności od zastosowanej metody odczytu proponowane barwniki mogą być wykorzystane w badaniu struktur komórkowych i tkankowych, diagnostyce, jako substancje kontrastujące podczas operacji wykonywanych na komórkach lub tkankach w warunkach in vitro. Związki te można stosować korzystnie w badaniu prostych struktur komórkowych, jak również dla tkanek lub komórek izolowanych z żywych organizmów, w tym zwierząt lub ludzi. Dawkę związku należy dostosować do szczególnych przypadków, przy czym typowo zawiera się ona w zakresie 0,01-1000 μΜ. Niewielka toksyczność związków opisanych wynalazkiem pozwala na dobranie odpowiedniego poziomu stężenia. Typowa procedura postępowania podczas detekcji i obrazowania jest taka sama jak w przypadku znanych i stosowanych środków, co podnosi walory wynalazku. Dla podniesienia kontrastu można zastosować filtr DAPI typowy dla większości zastosowań. Fluorescencje można obserwować i rejestrować przy pomocy odpowiednich urządzeń, takich jak kamera CCD, jak ma to miejsce w typowych metodach. Niska toksyczność związków opisanych wynalazkiem pozwala na stosowanie ich bez szkody dla funkcjonowania badanych struktur.
Poniżej przedstawiono przykłady związków opisanych wynalazkiem oraz sposoby obrazowania struktur biologicznych z wykorzystaniem wybranych związków.
P r z y k ł a d 1.
2-[2-(4-acetyleno-fenylo)-etyleno]-chinolina.
Etap 1.2-[2-(4-trimetylosilanoacetyleno-fenylo)-etyleno]-chinolina.
2-metylochinolinę (1 mmol) rozpuszczono w bezwodniku octowym (10 cm) i dodano p-trimetylosilanoacetylenobenzaldehyd (2 mmol). Mieszaninę ogrzewano przez 20 h w temperaturze 120°C w środowisku gazu obojętnego (azotu). Następnie bezwodnik octowy odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem. Mieszaninę oczyszczano na kolumnie chromatograficznej w układzie octan etylu:heksan (1:4). Surowy półprodukt krystalizowano z mieszaniny octanu etylu i heksanu (1:4). Otrzymano biały osad o temperaturze topnienia 192°C z wydajnością 55%;
1H-NMR (400 MHz. CDCfe), δ: 8.15 (d, J = 8.6 Hz, 1H, Ar-H). 8.12 (d, J = 8.5 Hz, 1H, Ar-H),
7.81 (d, J = 8.1 Hz, 1H, Ar-H), 7.77-7.71 (m, 1H, Ar-H). 7.67 (d, J = 8.7 Hz, 2H, Ar-H), 7.59 (d, J = 8.3 Hz, 2H, Ar-H), 7.55-7.50 (m, 3H, Ar-H, C=CH), 7.43 (d, J = 16.3 Hz, 1H, C=CH), 0.30 (s. 9H, CH3);
13C-NMR (101 MHz, DMSO-Ó6), δ: 155.8, 148.17, 137.34, 137.00, 133.53, 132.64, 130.56, 130.32, 129.22, 128.26, 128.06, 127.89, 127.60, 126.78, 122.59, 120.60, 105.69, 96.08, 0.28; m/z = 328.35 [M+H]+.
Etap 2. 2-[2-(4-acetyleno-fenylo)-etyleno]-chinolina.
2-[2-(4-trimetylosilanoacetyleno-fenylo)-etyleno]-chinolinę (0,45 mmol) otrzymaną w etapie 1 3 rozpuszczono w metanolu (6 cm ) i dodano K2CO3 (0,07 mmol). Mieszaninę ogrzewano przez 2 h w temperaturze 30°C. Następnie przesączono i odparowano rozpuszczalnik pod zmniejszonym ciśnieniem. Otrzymano żółty osad o temperaturze topnienia 154°C z wydajnością 87%;
1H-NMR (400 MHz, DMSO-^) δ: 8.16 (d, J = 8,6 Hz, 1H, Ar-H), 8.11 (d, J = 8.5 Hz, 1H, Ar-H),
7.81 (d, J = 7.9 Hz, 1H, Ar-H), 7.76-7.71 (m, 1H. Ar-H), 7.70-7.65 (m, 2H, Ar-H), 7.62 (d, J = 8.3 Hz, 2H, Ar-H), 7.56-7.51 (m, 3H, Ar-H, C=CH), 7.44 (d, J = 16.3 Hz, 1H, C=CH), 3.19 (s, 1H, C CH);
13C-NMR (101 MHz, DMSO-Ó6), δ: 155.58, 148.26, 137.00, 136.48, 133.47, 132.56, 130.04,
129.86, 129.25, 127.49, 127.44, 127.11, 126.36, 122.13, 119.43, 83.60, 78.39; m/z = 256.28 [M+H]+.
PL 222 759 B1
P r z y k ł a d 2.
2-[2-(4-acetylenobenzeno-fenylo)-etyleno]-chinolina.
2-metylochinolinę (1 mmol) rozpuszczono w bezwodniku octowym (10 cm ) i dodano p-(fenyloetyleno)benzaldehyd (2 mmol). Mieszaninę ogrzewano przez 20 h w temperaturze 120°C w środowisku azotu. Następnie bezwodnik octowy odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem. Mieszaninę oczyszczano na kolumnie chromatograficznej w układzie octan etylu:heksan (1:4). Surowy produkt krystalizowano z mieszaniny octanu etylu i heksanu (1:4). Otrzymano jasno-żółty osad o temperaturze topnienia 202-204°C z wydajnością 21%;
1H-NMR (400 MHz, DMSO-cfe), δ: 8.15 (d, J = 8.6 Hz, 1H, Ar-H), 8.12 (d, J = 8,5 Hz, 1H, Ar-H),
7.81 (d, J = 8.1 Hz, 1H, Ar-H), 7.77-7.71 (m, 1H, Ar-H), 7.67 (dd, J = 13.7; 8.4 Hz, 4H, Ar-H), 7.61 -7.56 (m, 4H, Ar-H, C=CH), 7.53 (t, J = 7.5 Hz, 1H. Ar-H), 7.45 (d, J = 16.3 Hz, 1H, C=CH). 7.41-7.35 (m, 3H, Ar-H);
13C-NMR (101 MHz, DMSO-Ó6), δ: 155.70, 148.29. 136.44. 133.65, 132.03, 131.65, 129.83, 129.74, 129.26, 128.39, 127.53, 127.43, 127.20, 126.31, 123.39, 123.23, 119.42, 90.84, 89.46; m/z = 332.33 [M+H]+.
P r z y k ł a d 3.
Kwas 2-(3-metoksyfenyloetylo)-5-hydroksychinolino-6-karboksylowy.
Kwas 5-hydroksy-2-metylochinolino-6-karboksylowy (1 mmola) rozpuszczono w świeżo przede3 stylowanym THF-ie (7,5 cm ) i dodano LDA (4 mmol). Całość mieszano przez 1 h, utrzymując temperaturę 0°C, w atmosferze azotu. Następnie dodano chlorek 3-metoksybenzylu (1,5 mmola) i mieszano 3 przez 4 h w temperaturze pokojowej. Do mieszaniny poreakcyjnej dodano wody destylowanej (25 cm3) i ekstrahowano eterem dietylowym. Frakcję wodną zakwaszono 20% HCl do lekko kwasowego odczynu. Wytrącony żółty osad przesączono i oczyszczano na kolumnie chromatograficznej w układzie etanol:heksan (1:2). Otrzymano pomarańczowy osad o temperaturze topnienia 206-211°C z rozkładem i wydajnością 44%;
1H-NMR (400 MHz, DMSO-cfe), δ: 8.44 (d, J = 8.4 Hz, 1H. Ar-H), 7.95 (d, J = 8.7 Hz, 1H, Ar-H). 7.30 (d, J = 8.4 Hz, 1H, Ar-H), 7.17 (t, J = 8.0 Hz, 1H, Ar-H), 7.09 (d, J = 8.8 Hz, 1H, Ar-H), 6.84 (d, J = 6.5 Hz, 1H, Ar-H), 6.73 (d, J = 7.3 Hz. 1H, Ar-H), 3.71 (s. 3H, OCH3), 3.16 (t, J = 7.6 Hz, 2H, CH2), 3.05 (t, J = 7.7 Hz. 2H, CH2):
13C NMR (101 MHz, DMSO-cfe), δ: 172.73, 163.34, 162.58, 159.70, 150.93, 143.59, 132.57, 130.83, 129.72, 121.09, 119.97, 119.68, 114.99, 114.46, 111.82, 111.61, 55.32, 35.24, 0.56; m/z = 344.48 [M-H+Na]+.
P r z y k ł a d 4.
2-[2-(3,5-dimetoksy-fenylo)-winylo]-8-hydroksychinolina.
Sposób otrzymania został opisany w literaturze: Machura et al. Polyhedron, 2012, 33, 388. Beżowy osad o temperaturze topnienia 122°C; wydajność 57%; czystość HPLC 96.28%; UV (nm), Xmax/log ε: 300.8/3.52;
1H-NMR (400 MHz, DMSO-d6), δ: 9.55 (s, 1H, OH), 8.31 (t, J = 6.9 Hz, 1H, Ar-H), 8.07 (d, J = 16.2 Hz, 1H, C=CH), 7.77 (d, J = 8.6 Hz, 1H, Ar-H), 7.50 (d, J = 16.2 Hz, 1H, C=CH), 7.44-7.32 (m, 2H, Ar-H), 7.13-7.05 (m, 1H, Ar-H), 6.90 (d, J = 2.2 Hz, 2H, Ar-H), 6.51 (t, J = 2.1 Hz, 1H, Ar-H), 3.82 (s. 6H, OCH3);
13C-NMR (101 MHz, DMSO-d6), δ: 161.41, 161.22, 153.77, 153.43, 138.98, 138.63. 136.99,
134.87, 128.97, 128.18, 127.55, 121.48, 118.03, 111.66, 105.51, 101.41, 55.73; m/z = 309.47 [M+2H]+.
P r z y k ł a d 5.
2-[2-(3,4-Diacetoksy-5-metoksy-fenylo)-winylo]-8-hydroksychinolina.
3
8-hydroksy-2-metylochinolinę (2,5 mmol) rozpuszczono w bezwodniku octowym (10 cm ), dodano 3,4-dihydroksybenzaldehydu (5 mmol) i mieszano przez 16 h w temperaturze 130°C, w atmosferze azotu. Następnie odparowano bezwodnik octowy i krystalizowano z etanolu. Otrzymano żółty osad o temperaturze topnienia 172°C z wydajnością 72%; czystość HPLC 96.65%; UV (nm). Xmax/log ε: 296.0/3.52;
1H-NMR (400 MHz, DMSO-d6), δ: 8.44 (d, J = 8.7 Hz, 1H, Ar-H), 7.87 (dd, J = 10.6, 4.9 Hz, 2H, Ar-H), 7.79 (d, J = 16.2 Hz, 1H, C=C-H), 7.58 (t, J = 7.7 Hz, 1H, Ar-H), 7.51 (ddd, J = 18.0, 5.2, 1.5 Hz, 2H, Ar-H), 7.44 (d, J = 1.5 Hz, 1H, Ar-H), 7.27 (d, J = 1.5 Hz, 1H. Ar-H), 3.91 (s, 3H, OCH3), 2.32 (s, 3H, CH3), 2.30 (s, 3H, CH3);
PL 222 759 B1 13C-NMR (101 MHz, DMSO-de). δ: 169.88, 168.69, 168.05, 155.57, 152.79, 147.53, 143.85,
140.88, 137.29, 135.14, 133.85, 132.29, 130.23, 128.74, 126.34, 122.31, 121.22, 114.79, 109.28, 56.87, 21.23, 20.81; m/z = 395.70 [M+2H]+.
P r z y k ł a d 6.
2-[2-(2,4-Diacetoksy-fenylo)-winylo]-8-acetoksychinolina.
3
8-hydroksy-2-metylochinolinę (2,5 mmol) rozpuszczono w bezwodniku octowym (10 cm ), dodano 2,4-dihydroksybenzaldehydu (5 mmol) i mieszano przez 16 h w temperaturze 130°C, w atmosferze azotu. Następnie odparowano bezwodnik octowy i krystalizowano z etanolu. Otrzymano żółty osad o temperaturze topnienia 159°C z wydajnością 81%; czystość HPLC 96.77%; UV (nm), Xmax/iog ε: 292.5/3.56;
1H-NMR (400 MHz, DMSO-d6), δ: 8.43 (d, J = 8.6 Hz, 1H, Ar-H), 8.01 (d, J = 8.6 Hz, 1H. Ar-H), 7.91-7.85 (m, 2H, Ar-H), 7.75 (d, J = 16.3 Hz, 1H, C=C-H), 7.61-7.52 (m, 2H, Ar-H), 7.48 (d, J = 16.2 Hz, 1H, C=C-H), 7.17 (dd, J = 8.5, 2.4 Hz, 1H, Ar-H), 7.13 (d, J = 2.3 Hz, 1H, Ar-H), 2.47 (s, 3H, CH3), 2.41 (s, 3H, CH3), 2.30 (s. 3H, CH3);
13C-NMR (101 MHz, DMSO-Ć6). δ: 169.70, 169.50, 169.36, 155.32, 151.40, 149.32, 147.54, 140.76, 137.36, 131.04, 128.83, 128.07, 127.14, 126.91, 126.60, 126.16, 122.19, 121.83, 120.61, 117.51,21.31,21.20, 21.10; m/z = 407.75 [M+2H]+.
P r z y k ł a d 7.
2-[2-(2-Hydroksy-fenylo)-winylo]-chinolina.
Sposób otrzymania został opisany w literaturze: Polanski et al. Bioorg. Med. Chem., 2012, 20, 6960. Żółty osad o temperaturze topnienia 205°C; wydajność 6,1%; czystość HPLC 96,13%; UV (nm), Xmax/iog ε: 346.2/3.61;
1H-NMR (400 MHz, DMSO-d6), δ: 9.99 (s, 1H, OH), 8.33 (d, J = 8.6 Hz, 1H, Ar-H), 8.05 (d, J = 16.5 Hz, 1H, C=CH), 7.99 (d, J = 8.6 Hz, 1H, Ar-H), 7.93 (t. J = 7.4 Hz, 1H, Ar-H), 7.80 (d, J = 8.6 Hz, 1H, Ar-H), 7.74 (ddd, J = 6.9, 5.9, 1.4 Hz, 1H, Ar-H), 7.70 (dd, J = 7.7, 1.4 Hz. 1H, Ar-H), 7.57-7.52 (m, 1H, Ar-H), 7.48 (d, J = 16.5 Hz, 1H, C=CH), 7.22-7.15 (m, 1H, Ar-H), 6.96-6.91 (m, 1H, Ar-H), 6.87 (t, J = 7.5 Hz, 1H, Ar-H);
13C-NMR (101 MHz, DMSO-d6), δ: 156.63, 156.30, 148.19, 136.89, 131.22, 130.24, 130.04, 129.09, 128.47, 128.24, 127.87, 127.40, 126.41, 123.48, 120.51, 119.90, 116.52.
P r z y k ł a d 8.
2-{2-[4-(3,3-Dimetylobut-1-ynylo-fenylo)]-winylo}-chinolina.
Sposób otrzymania został opisany w literaturze: Musiol et al. International Bulletin of Pharmaceutical Sciences, 2012, 1, 3. Żółty osad o temperaturze topnienia 153°C; wydajność 60%;
1H-NMR (499 MHz, CDCfe), δ: 8.13 (d, J = 8.6 Hz, 1H, Ar-H), 8.10 (d. J = 8.5 Hz, 1H, Ar-H). 7.80 (dd, J = 6.5 Hz, J = 2.7 Hz, 1H, Ar-H), 7.75-7.69 (m, 1H, Ar-H), 7.68-7.63 (m, 2H, Ar-H), 7.57 (d, J = 8.2 Hz, 2H, Ar-H), 7.51 (ddd, J = 8.1,6.9, 1.1 Hz, 1H, Ar-H), 7.43 (dd, J = 8.1 Hz, J = 1.4 Hz, 2H, Ar-H), 7.38 (s, 1H, Ar-H), 1.36 (s, 9H, CH3);
13C-NMR (125 MHz, CDCis). δ: 155.73, 148.26, 136.21, 135.58, 133.60, 131.85, 129.61. 129.23, 127.72, 126.82, 126.06, 124.23, 119.20, 99.97, 78.88, 30.98, 27.99; m/z = 312.17 [M+H]+.
P r z y k ł a d 9.
2-[2-(4-Butoksy-fenyio)-winyio]-chinoiina.
3
2-metylochinolinę (2,5 mmol) rozpuszczono w bezwodniku octowym (10 cm), dodano 4-butoksybenzaidehydu (5 mmol) i mieszano przez 16 h w temperaturze 130°C, w atmosferze azotu. Następnie odparowano bezwodnik octowy i krystalizowano z etanolu. Otrzymano beżowy osad o temperaturze topnienia 93°C z wydajnością 24%;
1H-NMR (400 MHz, CDCi2). δ: 8.13 (d, J = 8.6 Hz, 1H, Ar-H), 8.09 (d, J = 8.6 Hz, 1H, Ar-H), 7.80 (d, J = 8.0 Hz, 1H, Ar-H), 7.73 (d, J = 8.3 Hz, 1H, Ar-H), 7.71-7.67 (m, 1H, Ar-H), 7.65 (d, J = 7.2 Hz, 1H, Ar-H), 7.60 (d, J = 8.7 Hz, 2H, Ar-H), 7.50 (t, J = 7.5 Hz, 1H, Ar-H), 7.33 (s, 1H, Ar-H), 6.95 (d, J = 8.7 Hz, 2H, Ar-H), 4.03 (t, J = 6.5 Hz, 2H, OCH2), 1.86-1.77 (m, 2H, CH2), 1.59-1.48 (m, 2H, CH2), 1.01 (t, J = 7.4 Hz, 3H, CH3);
13C-NMR (101 MHz, CDCi2), δ: 159.09, 157.41, 135.51, 134.74, 130.62, 129.59, 128.89, 128.71, 127.51, 127.47, 127.14, 126.89, 126.40, 122.25, 118.97, 114.86, 114.24, 67.76, 31.30, 19.24, 13.84; m/z = 304.34 [M+H]+.
PL 222 759 B1
P r z y k ł a d 10.
2-[2-(4-Etoksy-fenylo)-winylo]-chinolina.
Sposób otrzymania został opisany w literaturze: Polanski et al. Bioorg. Med. Chem., 2012, 20, 6960. Żółty osad o temperaturze topnienia 143-145°C; wydajność 17%; czystość HPLC 98.94%; UV (nm), Xmax/log ε: 346.2/3.62;
1H-NMR (400 MHz, DMSO-d6), δ: 8.32 (d, J = 8.6 Hz, 1H, Ar-H), 7.98 (d, J = 8.5 Hz, 1H, Ar-H), 7.93 (d, J = 8.0 Hz, 1H, Ar-H), 7.84 (d, J = 8.6 Hz, 1H, Ar-H), 7.79 (d, J = 16.3 Hz. 1H, C=CH), 7.73 (dd, J = 11.2, 4.2 Hz, 1H, Ar-H), 7.68 (d, J = 8.7 Hz, 2H, Ar-H), 7.58-7.51 (m, 1H, Ar-H), 7.33 (d, J = 16.4 Hz, 1H, C=CH), 6.99 (d, J = 8.7 Hz, 2H, Ar-H), 4.08 (q, J = 6.9 Hz, 2H, OCH2), 1.35 (t, J = 7.0 Hz, 3H, CH3);
13C-NMR (101 MHz, DMSO-d6), δ: 159.60, 158.92, 157.11, 156.46, 148.17, 136.06, 134.35, 131.16, 130.22, 129.24, 128.25, 127.35, 126.81, 122.51, 120.25, 115.27, 114.59, 64.20, 15.10.
P r z y k ł a d 11.
2-[2-(3-Hydroksy-fenylo)-winyl]-8-hydroksychinolina.
Sposób otrzymania został opisany w literaturze: Polanski et al. Bioorg. Med. Chem., 2012, 20, 6960. Pomarańczowy osad o temperaturze topnienia 215°C; wydajność 50%; czystość HPLC 99,91%; UV (nm), Xmax/log ε: 296.9/3.55;
1H-NMR (400 MHz, DMSO-d6), δ: 10.93 (bs, 1H, OH), 9.73 (bs, 1H, OH), 8.68 (s, 1H, Ar-H), 8.24 (s. 1H, Ar-H), 8.14 (d, J = 16.3 Hz, 1H, C=CH), 7.72 (d, J = 16.3 Hz, 1H, C=CH), 7.62-7.50 (m, 2H. Ar-H), 7.31 (t. J = 7.8 Hz, 2H, Ar-H), 7.17 (d, J = 7.7 Hz, 1H, Ar-H), 7.14 (d, J = 18.3 Hz, 1H, Ar-H), 6.86 (dd. J = 8.0, 1.8 Hz, 1H, Ar-H);
13C-NMR (101 MHz, DMSO-d6), δ: 158.33, 153.17, 150.63, 141.76, 140.68, 137.34, 130.58, 129.06, 128.46, 123.86, 120.23, 119.37, 118.58, 117.78, 114.58; m/z = 264.45 [M+2H]+.
P r z y k ł a d 12.
2-[2-(2,4,6-Triacetoksy-fenylo)-winylo]-8-acetoksychinolina.
3
8-hydroksy-2-metylochinolinę (2,5 mmol) rozpuszczono w bezwodniku octowym (10 cm ). dodano 2,4,6-trihydroksybenzaldehydu (5 mmol) i mieszano przez 16 h w temperaturze 130°C, w atmosferze azotu. Następnie odparowano bezwodnik octowy i krystalizowano z etanolu. Otrzymano beżowy osad o temperaturze topnienia 189°C z wydajnością 41%; czystość HPLC 98.74%; UV (nm), Xmax/log ε: 290.1/3.53;
1H-NMR (400 MHz, DMSO-d6), δ; 8.44 (d, J = 8.6 Hz, 1H, Ar-H), 7.95-7.85 (m, 2H, Ar-H), 7.57 (qd, J = 7.5, 3.0 Hz, 3H, Ar-H), 7.38 (d, J = 16.5 Hz, 1H, C=C-H), 7.13 (s, 2H, Ar-H), 2.45 (s, 3H, CH3), 2.37 (s, 6H, CH3), 2.30 (s, 3H, CH3);
13C-NMR (101 MHz, DMSO-d6), δ: 169.60, 169.16, 169.12, 155.05, 150.43, 149.91, 147.58, 140.65, 137.51, 134.23, 128.96, 126.76, 126.17, 123.67, 122.16, 121.84, 120.98, 116.29, 115.65, 31.13, 21.26, 21.18, 21.01; m/z = 465.98 [M+2H]+.
P r z y k ł a d 13.
2-[2-(3-Metoksy-fenylo)-winylo]-8-hydroksychinolina.
3
8-hydroksy-2-metylochinolinę (2,5 mmol) rozpuszczono w bezwodniku octowym (10 cm ). dodano 3-metoksybenzaldehydu (5 mmol) i mieszano przez 16 h w temperaturze 130°C. w atmosferze azotu. Następnie odparowano bezwodnik octowy, dodano pirydynę (9 cm) i wodę (3 cm ), całość mieszano przez 3 h w temperaturze 100°C. Odparowano pirydynę pod zmniejszonym ciśnieniem. Mieszaninę oczyszczano na kolumnie chromatograficznej w układzie octan etylu:heksan (1:2). Otrzymano żółty osad o temperaturze topnienia 115°C z wydajnością 54%; czystość HPLC 98.78%; UV (nm). Xmax/log ε: 294.9/3.54;
1H-NMR (400 MHz, DMSO-d6), δ: 9.55 (bs, 1H, OH), 8.30 (d, J = 8.6 Hz, 1H, Ar-H), 8.10 (d, J = 16.2 Hz, 1H, C=C-H), 7.78 (d, J = 8.6 Hz, 1H, Ar-H), 7.50 (d, J = 16.2 Hz, 1H, C=C-H), 7.40-7.34 (m, 3H, Ar-H), 7.32-7.28 (m, 2H, Ar-H), 7.10 (dd, J = 7.0, 1.8 Hz, 1H, Ar-H), 6.94 (dd, J = 8.1, 1.5 Hz, 1H, Ar-H), 3.84 (s, 3H, OCH3);
13C-NMR (101 MHz, DMSO-deA δ; 160.15, 153.82, 153.42, 138.63, 138.42, 136.98, 134.76, 130.37, 128.76, 128.17, 127.47, 121.45, 120.23, 118.04, 115.05, 112.46, 111.59, 55.59; m/z = 302.42 [M+Na+2H]+.
PL 222 759 B1
P r z y k ł a d 14.
2-[2-(2,3,4-Triacetoksy-fenylo)-winylo]-8-acetoksychinolina.
8-hydroksy-2-metylochinolinę (2,5 mmol) rozpuszczono w bezwodniku octowym (10 cm ), dodano 2,3,4-trihydroksybenzaldehydu (5 mmol) i mieszano przez 16 h w temperaturze 130°C, w atmosferze azotu. Następnie odparowano bezwodnik octowy i krystalizowano z etanolu. Otrzymano biały osad o temperaturze topnienia 194°C z wydajnością 88%; czystość HPLC 98.64%; UV (nm), 7max/log ε: 293.7/3.53;
1 H-NMR (400 MHz, DMSO-^), 8: 8.44 (d, J = 8.6 Hz, 1H, Ar-H), 7.97-7.85 (m, 3H, Ar-H), 7.71 (d, J = 16.3 Hz, 1H, C=C-H), 7.62-7.49 (m, 3H, Ar-H), 7.36-7.31 (m, 1H, Ar-H), 2.47 (s, 3H, CH3), 2.44 (s, 3H, CH3), 2.35 (s, 3H, CH3), 2.31 (s, 3H, CH3);
13C-NMR (101 MHz, DMSO-Ć6), δ: 169.69, 168.60, 168.43, 167.65, 155.10, 147.57, 143.69, 142.04, 140.76, 137.40, 135.70, 131.95, 128.89, 128.61, 126.71, 126.64, 126.16, 124.27, 122.22, 121.94, 121.86, 21.08, 20.85, 20.59, 20.32; m/z = 466.03 [M+2H]+.
P r z y k ł a d 15.
2-[(4-tert-Butylo-fenylo)-etynylo]-chinolina.
Sposób otrzymania został opisany w literaturze: Musiol et al. International Bulletin of Pharmacentical Sciences, 2012, 1, 3. Beżowy osad o temperaturze topnienia 99°C; wydajność 22%;
1H-NMR (499 MHz, DMSO-cfe), 8: 8.43 (d, J = 8.4 Hz, 1H, Ar-H), 8.06-7.99 (m, 2H, Ar-H), 7.87 -7.79 (m, 1H, Ar-H), 7.73 (d, J = 8.4 Hz, 1H, Ar-H), 7.69-7.65 (m, 1H, Ar-H), 7.62 (d. J = 8.5 Hz, 2H, Ar-H), 7.52 (d, J = 8.5 Hz, 2H, Ar-H), 1.31 (s, 9H, CH3);
13C-NMR (125 MHz, DMSO-^), 8: 153.03, 148.16, 143.28, 137.14, 132.19, 130.83, 129.04, 128.43, 127.79, 127.31, 126.26, 124.77, 118.76, 89.83, 89.53, 35.16, 31.31; m/z = 286.41 [M+H]+.
P r z y k ł a d 16.
Kwas 2-(3,4-dichlorofenyloetylo)-5-hydroksychinolino-6-karboksylowy.
Kwas 5-hydroksy-2-metylochinolino-6-karboksylowy (1 mmola) rozpuszczono w świeżo przede3 stylowanym THF-ie (7,5 cm ) i dodano LDA (4 mmol). Całość mieszano przez 1 h, utrzymując temperaturę 0°C, w atmosferze azotu. Następnie dodano chlorek 3,4-dichorobenzylu (1,5 mmola) i mieszano przez 4 h w temperaturze pokojowej. Do mieszaniny poreakcyjnej dodano wody destylowanej 3 (25 cm ) i ekstrahowano eterem dietylowym. Frakcję wodną zakwaszono 20% HCl do lekko kwasowego odczynu. Wytrącony żółty osad przesączono i oczyszczano na kolumnie chromatograficznej w układzie metanol:chloroform (1:1). Otrzymano żółty osad o temperaturze topnienia 210-211°C z wydajnością 28%.
1H-NMR (400 MHz. DMSO-cfe), 8: 8.67 (d, J = 8.2 Hz, 1H, Ar-H), 8.01 (d, J = 8.9 Hz, 1H, Ar-H), 7.60 (d, J = 1.5 Hz, 1H, Ar-H), 7.57-7.48 (m, 2H, Ar-H), 7.35 (d, J = 9.0 Hz. 1H, Ar-H), 7.27 (d, J = 8.2 Hz, 1H, Ar-H), 3.30 (t, J = 7.6 Hz, 2H, CH2), 3.13 (t, J = 7.7 Hz, 2H, CH2);
13C-NMR (101 MHz. DMSO-Ć6), 8: 172.15, 163.26, 162.52, 149.34, 142.72, 134.64, 131.34, 130.98, 130.85, 130.78, 129.32, 129.12, 121.21, 119.51, 115.55, 108.05, 38.54, 33.64; m/z = 386.37 [M+H+Na]+.
P r z y k ł a d 17.
Poniżej w tabeli zebrano najważniejsze parametry spektroskopowe potwierdzające, iż przedstawione pochodne styrylochinoliny nadają się do obrazowania struktur biologicznych sposobem według wynalazku.
PL 222 759 B1
Przykładowy związek Zakres absorpcji /ran Położenie pasm absorpcji λ/nm (ε/Μ~ cm1) Maksimum fluorescencji A-mor ί n m Intensywność fluorescencji0
Przykład 1 250- 408 290 (2.54E+05) 342 (3.38E+05) 356 (3.35E+05) 402 2833
Przykład 2. 250 420 360 (4.40E+05) 411 9990*
Przykład 3. 250 420 344 (3.26E+04) 463 9201
Przykład 4. 250 410 304 (3.38E+05) 348 (1.95E+05) 464 2722
Przykład 5. 250 422 288 (2.23E+05) 350 (2.18E+05) 410 6168
Przykład 6. 250 406 286 (2.92E+05) 346 (2.36E+05) 413 3418
Przykład 7. 250 412 282 (1.83E+O5) 358 (2.11E+05) 438 4934
Przykład 8. 250 400 292 (2.21E+05) 346 (3.65E+05) 360 (3.70E+05) 407 5290*
Przykład 9. 250- 412 290 (1.49E+05) 358 (2.42E+05) 438 2948
Przykład 10, 250- 410 358 (2.08E+05) 438 2441
Przykład 11. 250- 422 300 (2.53E+05) 350(1.48E+05) 462 1804
Przykład 12. 250- 392 284 (2.43E+05) 340(1.72E+05) 407 1552
Przykład 13. 250- 412 298 (3.56E+05) 348 (1.97E+05) 468 2184
Przykład 14. 250- 422 288 (2.58E+O5) 346 (2.22E+05) 410 941
Przykład 15. 246- 362 278 (1.76E+05) 316 (1.22E+05) 330 (1.39E+05) 367 2193
PL 222 759 B1
PL 222 759 B1
Przykład 18.
Przykładowe widma absorpcji i emisji związków opisanych wynalazkiem. Związek z przykładu 2:
Widmo absorpcji
Widmo emisji (wzbudzenie 360 nm) Stężenia na wykresie (od najwyższego): l,95e-7, 9,77e-8, 4,7e-8 M stężenie roztworu c b stężenie roztworu c
Abs 3.0-( 2.5 ( 2,0-(
1.5I.O7
0.5(
0.0-7
-0.5- 200
200
300
500 600 700
9 OH F 250- 424 300 (3.65E+05) 342 (1.75E+05) 478 1633
•r OAc F 9/ 250- 406 280 (3.16E+05) 344 (2.18E+05) 408 861
= 1.56E-6M = 1.95E-7M
PL 222 759 B1
P r z y k ł a d 19.
Sposób obrazowania struktur komórkowych.
Przykładowa procedura barwienia komórek ludzkiego nowotworu jelita grubego HCT-116. 10 tys. komórek w 300 μl medium hodowlanego DMEM inkubowano do uzyskania odpowiedniej konfluencji (24 h). Barwnik z przykładu 2 podano w 2 μl DMSO osiągając stężenia 2, 10, 25 i 50 μM i pozostawiono na okres potrzebny do wniknięcia związków do błony lipofilowej. Związki opisane wynalazkiem wnikają już po kilkunastu minutach, najlepsze wyniki osiągano po 15 minutach. Inkubacja przedłużona do 4 h nie wpływa znacząco na uzyskane efekty. Po tym czasie odlano medium z barwnikiem, komórki przemyto buforem PBS, dodano ilość PBS potrzebną do zakrycia komórek (ok. 200 μl na dołek w płytce 96 dołkowej) i obserwowano przy pomocy mikroskopu fluorescencyjnego w kontraście fazowym oraz po wzbudzeniu filtrem DAPI. Na rysunku (fig. 1 i fig. 2) przedstawiono zdjęcia wykonane podczas obserwacji potwierdzające skuteczność proponowanych barwników. W analogiczny sposób przeprowadzono oznaczenia dla barwników z przykładów 4 i 8, które również okazały się skuteczne.
PL 222 759 B1
P r z y k ł a d 20.
Sposób obrazowania struktur komórkowych w ludzkich komórkach nabłonka (NHDF). Około 6 tys. komórek w 300 μΐ medium hodowlanego DMEM inkubowano do uzyskania odpowiedniej konfiuencji (24 h). Barwnik z przykładu 2 podano w 2 μi DMSO osiągając stężenia 2, 10, 25 i 50 μM i pozostawiono na 1 h dla wniknięcia związków do błony komórkowej. Po tym czasie odlano medium z barwnikiem, komórki przemyto buforem PBS, dodano ilość PBS potrzebną do zakrycia komórek (ok. 200 μi na dołek w płytce 96 dołkowej) i obserwowano zabarwione struktury przy pomocy mikroskopu fluorescencyjnego w kontraście fazowym oraz po wzbudzeniu filtrem DAPI. Zastosowanie wskazanych barwników pozwala obserwować zmiany zachodzące w komórkach nabłonka podczas ich podziału. W anaiogiczny sposób przeprowadzono barwienie dla związku z przykładu 8, które również okazało się skuteczne.
P r z y k ł a d 21.
Sposób obrazowania selektywnego przy pomocy pochodnych styrylochinoliny oraz komercyjnie dostępnych barwników podczas obserwacji zmian w strukturach komórkowych. Materiał biologiczny (komórki nowotworowe o zmienionej ekspresji genów TP53) przygotowany podobnie jak w przykładach 19, 20 poddano działaniu związków toksycznych (doksorubicyny) a następnie wybarwiono komercyjnie dostępnym barwnikiem MitoTracker® Orange CMTMRos (100 nM; 30 min) oraz związkiem z przykładu 2. Następnie komórki przepłukano PBS i ponownie wprowadzono do medium. Obserwacja była prowadzona w czasie kilku godzin przy wzbudzonych selektywnie barwnikach. Zastosowana procedura pozwala na selektywną obserwację zmian zachodzących w specyficznych miejscach komórek pod wpływem substancji cytotoksycznych. W analogiczny sposób wykonano barwienie komórek przy pomocy komercyjnie dostępnego barwnika LysoTracker®Yeiiow-HCK-123 (5 μM; 1 h) oraz związków z przykładów 4 i 8.
Zastosowanie pochodnych stryrylochinoliny według wynalazku pozwala obserwować błonę komórkową oraz inne lipofilowe struktury, szczególnie pod kątem powstających nieprawidłowości. Korzystnie można przy pomocy barwników określać stopnień uszkodzenia komórek, w tym określać rodzaj śmierci komórkowej. Niska toksyczność związków opisanych wynalazkiem jest korzystna dla badań wymagających dłuższej obserwacji, na przykład testów przeżyciowych.

Claims (3)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Sposób obrazowania struktur biologicznych, zwłaszcza błon biologicznych i struktur lipofilowych, prowadzony w warunkach in vitro, znamienny tym, że do obrazowanych struktur wprowadza się barwniki fluorescencyjne w postaci pochodnych styrylochinoliny przedstawionych wzorem 1, w którym: L oznacza łącznik dwuwęglowy nasycony lub nienasycony; podstawniki R1-R4 oznaczają atom wodoru, atom chlorowca, grupę hydroksylową, grupę alkoksylową zawierającą od jednego do sześciu atomów węgla, grupę acylową; podstawnik R5 oznacza atom wodoru, atom chlorowca, grupę hydroksylową, grupę alkoksylową zawierającą od jednego do sześciu atomów węgla, grupę acylową, grupę alkilową zawierającą do czterech atomów węgla, również podstawioną lub grupę etynylową również podstawioną pierścieniem fenylowym lub korzystnie grupą tert-butylową, natomiast podstawniki R6-R9 oznaczają atom wodoru, grupę hydroksylową, acylową lub karboksylową, następnie wprowadzone do struktur biologicznych barwniki fluorescencyjne wzbudza się światłem w zakresie 250 -450 nm, korzystnie 340-360 nm, szczególnie korzystnie przy pomocy standardowych filtrów DAPI, a odczytu poziomu fluorescencji dokonuje się z wykorzystaniem emisji mieszczącej się w zakresie światła niebieskiego.
  2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako źródło wzbudzenia stosuje się laser, światło ksenonowe lub halogenowe.
  3. 3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że barwniki stosuje się w postaci farmaceutycznie dopuszczalnych preparatów, zwłaszcza takich jak sole, roztwory lub żele.
PL406315A 2013-11-29 2013-11-29 Sposób obrazowania struktur biologicznych PL222759B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL406315A PL222759B1 (pl) 2013-11-29 2013-11-29 Sposób obrazowania struktur biologicznych

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL406315A PL222759B1 (pl) 2013-11-29 2013-11-29 Sposób obrazowania struktur biologicznych

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL406315A1 PL406315A1 (pl) 2015-06-08
PL222759B1 true PL222759B1 (pl) 2016-09-30

Family

ID=53269128

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL406315A PL222759B1 (pl) 2013-11-29 2013-11-29 Sposób obrazowania struktur biologicznych

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL222759B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL406315A1 (pl) 2015-06-08

Similar Documents

Publication Publication Date Title
JP5997288B2 (ja) ナフタレンを基本骨格とする二光子蛍光プローブ、その製造方法及びその利用方法
CN105566938B (zh) 一类线粒体靶向的七甲川吲哚花菁染料及制备方法和应用
Daly et al. BF2-azadipyrromethene NIR-emissive fluorophores with research and clinical potential
CN102762555B (zh) 荧光细胞标记
CN103820104B (zh) 一类以尼罗蓝为母体的近红外荧光探针、其制法及应用
CN105339436A (zh) 4,4-二取代环己基桥连七甲川花菁染料及其应用
CN111196819A (zh) 一类d-a-d型苯并吡嗪类化合物及制备方法和应用
Henary et al. Near infrared active heptacyanine dyes with unique cancer-imaging and cytotoxic properties
Ma et al. Synthesis, optical properties and cytotoxicity of meso-heteroatom substituted IR-786 analogs
CN116768789A (zh) 一种聚集诱导发光自报告光敏剂探针及其制备方法与应用
Zhu et al. Design, synthesis and biological evaluation of vinyl selenone derivatives as novel microtubule polymerization inhibitors
WO2021176428A1 (en) Phenanthroline, carbazole and flavylium based cyanines and compositions and methods of making and using the same
EP3464293B1 (en) Molecular probes for detection and imaging of pancreatic cancer
Bora et al. Exploration of cytotoxic potential and tubulin polymerization inhibition activity of cis-stilbene-1, 2, 3-triazole congeners
Liao et al. Tetraphenylporphyrin derivatives possessing piperidine group as potential agents for photodynamic therapy
JP5353509B2 (ja) 新規錯体化合物、並びにそれを用いた酸素濃度測定試薬および癌の診断薬
Xu et al. Two-photon absorption and cell imaging of two multi-branched dyes based on curcumin
CN107118206A (zh) 一类喹啉‑二吡啶衍生物Zn2+荧光探针及其应用
Jiang et al. Novel selenium-containing photosensitizers for near-infrared fluorescence imaging-guided photodynamic therapy
Chow Two-photon induced emissive thiophene donor–acceptor systems as molecular probes for in vitro bio-imaging: synthesis, crystal structure, and spectroscopic properties
PL222759B1 (pl) Sposób obrazowania struktur biologicznych
CN102617554A (zh) 一类以萘为母体的双光子荧光探针、其制备方法及应用
PL233179B1 (pl) Nowe zastosowanie pochodnych para-iminostyrylochinoliny
CN105820597B (zh) 含高能磷酸键的荧光染料
RU2707972C1 (ru) 4-(2,4-диметоксифенил)-2-(2-гидроксифенил)-5,6-дигидро-4н-бензо[h]хромен-3-карбоновая кислота, обладающая цитотоксической активностью