PL221035B1 - System osuszania budynków - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest system osuszania budynków, w tym ich piwnic, przeznaczony zwłaszcza do ochrony istniejących poziomych izolacji przeciwwodnych znajdujących się pod ścianami budynku oraz ochrony wtórnych izolacji przeciwwodnych wykonanych po montażu drenażu.

W budynkach, a zwłaszcza ich częściach podziemnych, pojawiają się problemy z wilgocią, spowodowane między innymi stałym lub czasowym podwyższaniem się poziomu wody gruntowej powyżej posadowienia budynku, nierzadko powyżej poziomu posadzki piwnic. Także nieszczelna lub źle dobrana izolacja, czy też błędy wykonawcze podczas konstruowania izolacji są powodem problemów z wodą w budynkach.

Znanych jest wiele sposobów zabezpieczania budynków przed wodą i wilgocią. W praktyce spotyka się tak zwane izolacje pionowe i poziome, w których przypadku często pojawia się błąd wykonawczy w postaci braku połączenia tych izolacji. Do zabezpieczania części podziemnych budynków stosowane powinny być materiały hydroizolacyjne, z których konstruuje się szczelne powłoki. Błędem jest stosowanie folii budowlanych i kubełkowych jako hydroizolacji, pap dachowych do zabezpieczenia fundamentów, ponieważ są słabe (papa podkładowa, z wkładką tekturową) lub nie dają się połączyć (folia budowlana, kubełkowa) ze sobą, jak również z innymi materiałami typu papa (zgrzewanie na gorąco powoduje topienie i przepalanie się folii) czy środki bitumiczne w postaci mas.

Innym sposobem zabezpieczania budynków przed wodą jest wykonanie systemu drenażowego z rur drenażowych, na podsypkach żwirowych, piaskowych, keramzytowych, czy innych materiałach np. włókninach. Drenaż może być zewnętrzny wykonany w pewnej odległości od budynku, lub wewnętrzny - wykonany w obrębie części podziemnych budynku. W praktyce zaproponowano wiele rozwiązań dotyczących tych rodzajów drenażu.

Znane ze stosowania rozwiązania z zakresu drenażu wewnętrznego rodzą szereg niedogodności. Przykładowo, zbieranie wody w kanałach przy ścianach fundamentowych nie likwiduje problemu z wilgocią w pomieszczeniu, bowiem izolacje podposadzkowe są z reguły nieszczelne lub ich nie ma w ogóle, są wykonane z folii budowlanych, które zatrzymują sporą ilość wilgoci, a nawet wody, w warstwach betonu posadzki. Stan po zalaniu piwnicy, posadzki przedstawia się następująco: woda penetruje wszystkie wolne przestrzenie pod posadzką i w warstwach posadzki, warstwy termoizolacyjne w postaci styropianu ulegają całkowitemu zalaniu i tracą właściwości termoizolacyjne, w warstwach posadzki rozwijają się procesy gnilne, a zapach stęchlizny jest wszechobecny. Drenaż wykonany wzdłuż ścian w wąskich rowkach nie usuwa problemu całkowicie, ponieważ nie dochodzi podczas instalacji drenażu do usunięcia zalanych warstw posadzki. Drenaż wykonany wzdłuż ścian nie likwiduje problemu z wodą wydostającą się na środku pomieszczenia z żył wodnych. W przypadku wykonania kanałów na rury drenarskie bez usunięcia całości ziemi między ławami okazuje się, że ziemia nadal nasiąka wodą i przekazuje ją do wyższych partii podłogi, szczególnie w przypadku nieszczelnej izolacji poziomej. Trudnością jest również po wykonaniu takiego drenażu odbudowa izolacji poziomych pod posadzką, ponieważ tylko wykonanie izolacji na całości posadzki w postaci szczelnej „wanny” daje możliwości zablokowania wilgoci. Podobnie jest, gdy drenaż został ułożony na starej posadzce, gromadząca się woda pod pierwszą posadzką stanowi niepotrzebny rezerwuar wilgoci, która jest podciągana kapilarnie do wyższych partii muru, również woda gromadząca się pod starą posadzką wywiera ciśnienie i nadal dochodzi do zamakania muru nad izolacjami poziomymi budynku. Istotne jest, że w przypadku wykonania nowej posadzki na takim drenażu pomieszczenie traci na wysokości minimum 20 cm i często użytkowanie takiego pomieszczenia nie jest możliwe z uwagi na niską jego wysokość. Konieczność instalowania rur drenarskich wzdłuż każdej ściany powoduje znaczny koszt instalacji, zaś w przypadku małych pomieszczeń samo wykonanie drenażu wewnętrznego wzdłuż ścian rodzi problemy instalatorskie. Konieczność połączeń rur pomiędzy pomieszczeniami rozdzielonymi przecież ławami fundamentowymi i konieczność podłączenia ich do studzienki zbiorczej na zewnętrz powoduje, że w ławach fundamentowych wiercone są otwory stanowiące ingerencję w konstrukcję budynku, osłabiające tą konstrukcję. Przy dolnej części ław fundamentowych gromadzi się woda gruntowa, powodując ich nasiąkanie, a ten fakt w połączeniu z nieszczelną izolacją poziomą powoduje przenikanie wilgoci do ścian fundamentowych i ich zawilgocenie przez podciąganie kapilarne.

Z kolei, drenaż zewnętrzny może biec tuż przy ścianie budynku (drenaż przyścienny) bądź też może być to drenaż odsunięty. W praktyce występują jednak sytuacje, gdy tego drenażu nie można

PL 221 035 B1 zastosować, bowiem nie można opasać fundamentów rurami, przykładowo w przypadku budynków w zabudowie szeregowej.

Przedostająca się do wnętrza budynków woda powoduje szereg strat - osłabia konstrukcję budynku, niszczy powłoki tynkarskie i malarskie, a w połączeniu z mniejszą wentylacją części podziemnych budynku przyczynia się do szybkiego wzrostu grzybów pleśniowych, czy nawet glonów na ścianach, co z kolei ma niekorzystny wpływ na zdrowie ludzkie.

Europejskie zgłoszenie patentowe wynalazku nr EP1382752 ujawnia sposób zabezpieczenia fundamentu, gdzie umieszcza się miejscowo co najmniej jedną warstwę materiału granulowanego, nad nią umieszczone są rury drenażowe, których długość jest większa od wymiaru fundamentu tak że ich zakończenia są chwilowo na poziomie wyższym niż ten, na którym znajduje się wyższa powierzchnia fundamentu; przewidziany jest zbiornik dla przewodów drenażowych, nad przewodami drenażowymi układa się kolejną warstwę drenażową z materiału granulowanego, na tej ostatniej warstwie układa się warstwę szczelną, a następnie wylewa się fundament. Rozwiązanie to dotyczy zatem nowo wznoszonych budynków i to tylko samej ławy fundamentowej.

Z kolei, patent europejski nr EP029400 ujawnia sposób zabezpieczania budynków złożony z poziomego systemu przewodów na zewnętrz budynku oraz systemu rur pod budynkiem, przy czym obydwa systemu połączone są rurami przechodzącymi przez ściany zewnętrzne lub fundamenty. System rur pod budynkiem jest pod kątem i ma kształt kratownicy. Rozwiązanie to wymaga znacznego nakładu pracy i materiałów, a także wiąże się z ingerencją w integralność budynku.

Celem niniejszego wynalazku jest eliminacja wad w znanych rozwiązaniach systemów drenarskich, pozwalająca na obniżenie poziomu wód gruntowych między ławami fundamentowymi, ochronę istniejących poziomych izolacji przeciwwodnych znajdujących się pod ścianami budynku oraz ochronę wtórnych izolacji przeciwwodnych i przeciwwilgociowych wykonanych po zabiegach drenarskich bez ingerencji w konstrukcję budynku.

System osuszania budynków zawierający rury drenarskie, materiał filtracyjny i obsypkę filtracyjną zwiększającą porowatość gruntu według wynalazku charakteryzuje się tym, że stanowi go podbudynkowy drenaż wewnętrzny, złożony z rury głównej, ułożonej pomiędzy ławami fundamentowymi budynku, poniżej ich poziomu, oraz połączonych z nią rur drenarskich bocznych, ułożonych pomiędzy ławami fundamentowymi w zasadniczo części środkowej pomieszczeń kondygnacji podziemnej budynku, przy czym cała przestrzeń pomiędzy rurami a posadzką budynku wypełniona jest obsypką filtracyjną, która wraz z rurami umieszczona jest na materiale filtracyjnym, przy czym rura główna połączona jest z jednostką odprowadzania wody. Korzystnym jest, gdy rura główna i rury boczne posiadają średnicę rzędu 50-200 mm, korzystnie 100-160 mm, są giętkie lub sztywne, posiadają perforację na całym obwodzie lub częściową perforację. Korzystnym jest także, gdy rura główna i rury boczne są bez oplotu lub z oplotem, korzystnie kokosowym, z geowłókniny, włókniny drenarskiej, lub innym. Korzystnym jest, gdy rury boczne ułożone są ze spadkiem w kierunku rury głównej, jak również sama rura główna ułożona jest ze spadkiem w kierunku jednostki odprowadzania wody. Korzystnym jest także, gdy obsypka filtracyjna jest żwirowa, piaskowa lub inna, a materiałem filtracyjnym jest geowłóknina, włóknina drenarska lub mata drenarska. System połączonych rur posiada rewizje, korzystnie wyposażone w kratki umożliwiające spływ wody z posadzki, przy czym w miejscach połączenia rury głównej z rurami bocznymi zainstalowane są rewizje pośrednie, natomiast na ślepych końcach tych rur zainstalowane są korzystnie rewizje końcowe. W odmianie wykonania wszystkie lub część rewizji jest zaślepiona.

Kolejna odmiana wykonania systemu osuszania budynków według wynalazku zawiera jedynie główną rurę, wykonaną i ułożoną analogicznie jak wyżej opisano, jednak bez rur bocznych i elementów związanych z rurami bocznymi.

Korzystnym jest, gdy przejścia rur drenarskich pod ławami fundamentowymi umieszczone są w dodatkowych rurach osłonowych, a przestrzeń między gruntem, rurą osłonową a ławą wypełniona jest betonem, zaś materiał filtracyjny wokół przejść rurowych pod ławami fundamentowymi zamocowany jest do rur osłonowych zaciskowo.

W odmianie wykonania system osuszania budynków zawiera dodatkowo zewnętrzny drenaż opaskowy wykonany z rur rozmieszczonych w dowolnej odległości od budynku, przy czym cała przestrzeń pomiędzy rurami a ścianą budynku wypełniona jest obsypką filtracyjną umieszczoną wraz z rurami na materiale filtracyjnym, przy czym rura główna oraz rury połączone są z jednostką odprowadzania wody. Korzystnym jest, gdy rury posiadają średnicę rzędu 50-200 mm, korzystnie 100-110 mm, są giętkie lub sztywne, posiadają perforację na całym obwodzie lub częściową perfora4

PL 221 035 B1 cję. Korzystnym jest także, gdy rury są bez oplotu lub z oplotem, korzystnie kokosowym, z włókniny drenarskiej, geowłókniny lub innym. Korzystnym jest także, gdy obsypka filtracyjna jest żwirowa, piaskowa lub inna, a materiałem filtracyjnym jest geowłóknina, włóknina drenarska lub mata drenarska. System połączonych rur posiada studzienki rewizyjne.

Jednostką odprowadzania wody jest studnia zbiorcza lub przepompownia, przy czym studnia zbiorcza znajduje się w gruncie na zewnątrz budynku, a przepompownia znajduje się w gruncie na zewnątrz budynku lub między ławami fundamentowymi. Przepompownia korzystnie wyposażona jest w system ostrzegania o podwyższonym poziomie wody pod posadzką budynku, jak również korzystnie jest wyposażona w układ awaryjnego zasilania i/lub drugą pompę awaryjną. Woda wprowadzana jest do studni zbiorczej lub przepompowni wlotami, z których jeden połączony jest z drenażem podbudynkowym, zaś dwa pozostałe połączone są z zewnętrznym drenażem opaskowym.

W końcu, korzystnym jest, gdy podbudynkowy drenaż wewnętrzny systemu osuszania budynków według wynalazku zawiera dodatkowo kolektor zbiorczy z rur szczelnych kanalizacyjnych bez perforacji jako rurę główną, do którego dołączone są perforowane rury boczne, materiał filtracyjny, korzystnie włóknina, ułożony jest nad tymi rurami i zaciskowo zamocowany do rozgałęzień rur bocznych odchodzących od rury głównej.

Zastosowanie systemu osuszania budynków według wynalazku sprawia, iż w trakcie prac nie dochodzi do kucia ław fundamentowych, ich nacinania czy przecinania, burzenia konstrukcji. Wykonane podkopy lub przewierty są nieliczne i wąskie w przekroju, po montażu wypełnia się je suchym betonem zagęszczanym do odpowiedniej gęstości. Obniżenie poziomu wód gruntowych poniżej poziomu dolnej części ław fundamentowych daje możliwość osuszenia izolacji poziomych, w wyniku czego odzyskują one pierwotną funkcję i hamują wilgoć podciąganą kapilarnie przez ławy fundamentowe. Zebranie wody w rurach poniżej poziomu ław fundamentowych daje łatwość połączenia rur drenarskich między pomieszczeniami, ponieważ łączone są one pod ławami fundamentowymi rozdzielającymi pomieszczenia. Odbudowanie posadzki na obsypce drenażu daje dużą pewność, że woda nie będzie się gromadzić blisko posadzki bowiem materiał wypełniający przestrzeń między ławami fundamentowymi jest porowaty i nie dochodzi do podciągania kapilarnego wody, woda grawitacyjnie spływa do rur drenarskich umieszczonych w najniższym punkcie. Wyburzenie starej posadzki i wybranie podłoża między ławami fundamentowymi likwiduje czynnik chorobotwórczy, a przykry zapach zanika. Nowa posadzka jest sucha i możliwa do przeprowadzenia zabiegów izolacyjnych tak, aby wilgoć nie przedostawała się do pomieszczenia. Możliwe jest połączenie nowych izolacji posadzki ze starymi izolacjami pod ścianami budynku.

Przedmiot wynalazku przedstawiono w przykładach wykonania na rysunkach, nie ograniczających zakresu ochrony, na których:

Fig. 1 przedstawia system osuszania budynków w widoku z góry kondygnacji podziemnej budynku,

Fig. 2 przedstawia podbudynkowy drenaż wewnętrzny w przekroju pionowym wzdłuż linii A-A na Fig. 1, a

Fig. 3 przedstawia podbudynkowy drenaż wewnętrzny w przekroju pionowym wzdłuż linii B-B na Fig. 1, przy czym strzałkami zaznaczono na rysunkach kierunek spływu wody.

System osuszania budynków według wynalazku stanowi podbudynkowy drenaż wewnętrzny, który złożony jest z rury drenarskiej głównej 1, ułożonej pomiędzy ławami fundamentowymi 2 budynku, poniżej ich poziomu, oraz połączonych z nią rur drenarskich bocznych 3, ułożonych pomiędzy ławami fundamentowymi w zasadniczo części środkowej pomieszczeń kondygnacji podziemnej budynku. Rury boczne 3 ułożone są z niewielkim spadkiem w kierunku rury głównej 1, jak również sama rura główna 1 ze spadkiem w kierunku jednostki odprowadzania wody 10 tak, aby możliwy był spływ grawitacyjny wody. Rury drenarskie główna 1 i boczne 3 posiadają średnicę korzystnie rzędu 100-160 mm, są giętkie lub sztywne w innej odmianie wykonania, z perforacją na całym obwodzie lub częściową perforacją w innym przykładzie wykonania, bez oplotu, zaś w dalszych przykładach wykonania rury posiadają oplot kokosowy, z geowłókniny, z włókniny drenarskiej, lub inny.

Cała przestrzeń pomiędzy rurami 1 i 3 a posadzką budynku 4 wypełniona jest obsypką 5 żwirową, która umieszczona jest wraz z tymi rurami na włókninie drenarskiej 6 o odpowiedniej gramaturze dostosowanej do rodzaju gruntu, na którym posadowiony jest budynek, przy czym im bardziej zwięzły grunt, tym mniejszą gramaturę posiada włóknina 6. W innych przykładach wykonania zastosowano obsypkę piaskową lub inną, a zamiast włókniny 6 zastosowano geowłókninę lub matę drenarską.

PL 221 035 B1

W odmianie wykonania system połączonych rur 1 i 3 posiada rewizje 7 celem prowadzenia inspekcji, działań serwisowych czy wietrzenia instalacji. W kolejnej odmianie wykonania, rewizje 7 wyposażone są w kratki (nie pokazane na rysunku) umożliwiające spływ wody z posadzki 4. W innej odmianie wykonania, rewizje 7 są zaślepione. W miejscach połączenia rury głównej 1 z rurami 3 zainstalowane są rewizje 7 pośrednie, a na ślepych końcach rur zainstalowane są rewizje 7 końcowe umożliwiające płukanie instalacji. W następnej odmianie wykonania w przypadku zwiększonej ilości błota w gruncie podbudynkowy drenaż wewnętrzny posiada kolektor zbiorczy (nie pokazany na rysunku) z rur szczelnych kanalizacyjnych bez perforacji jako rurę główną 1, do którego dołączone są perforowane rury boczne 3, a materiał filtracyjny 6, korzystnie włóknina, ułożony jest nad tymi rurami i zaciskowo zamocowany do rozgałęzień rur bocznych 3 odchodzących od rury głównej 1.

Kolejna odmiana wykonania systemu osuszania budynków według wynalazku zawiera jedynie główną rurę 1 analogicznie wykonaną i ułożoną jak wyżej opisano, jednak bez rur bocznych 3 i elementów związanych z rurami bocznymi 3.

W odmianie wykonania przejścia rur drenarskich pod ławami fundamentowymi 2 umieszczone są w dodatkowych rurach osłonowych 1b, a przestrzeń między gruntem, rurą osłonową 1b a ławą 2 wypełniona jest betonem 1a, zaś materiał filtracyjny 6 wokół przejść rurowych pod ławami fundamentowymi 2 zamocowany jest do rur osłonowych 1b zaciskowo. Zastosowanie rur osłonowych powoduje stabilizację gruntu pod ławą fundamentową.

Inny przykład wykonania systemu osuszania budynków według wynalazku zawiera dodatkowo zewnętrzny drenaż opaskowy, który wykonany jest z rur 8, analogicznych jak rury 1 i 3, lecz o średnicy korzystnie 100-110 mm, rozmieszczonych w dowolnej odległości od budynku, przy czym cała przestrzeń pomiędzy rurami 8 a ścianą budynku 8a wypełniona jest obsypką żwirową 8b umieszczoną wraz z tymi rurami na włókninie drenarskiej 8c o odpowiedniej gramaturze dostosowanej do rodzaju gruntu, na którym posadowiony jest budynek, przy czym im bardziej zwięzły grunt, tym mniejszą gramaturę posiada włóknina czy mata. W innych przykładach wykonania zastosowano obsypkę piaskową lub inną, a zamiast włókniny zastosowano geowłókninę lub matę drenarską. W kolejnej odmianie wykonania, system połączonych rur 8 posiada studzienki rewizyjne 9 celem prowadzenia inspekcji, działań serwisowych czy wietrzenia instalacji.

Gdy możliwy jest spływ grawitacyjny wody, system osuszania budynków posiada studnię zbiorczą 10, do której ujście ma rura główna 1, zaś w przykładzie wykonania zawierającym także zewnętrzny drenaż opaskowy do studni zbiorczej ujście mają również z dwóch stron rury 8. Studnia zbiorcza 10 znajduje się w gruncie na zewnątrz budynku.

W innym przykładzie wykonania, gdy nie ma możliwości grawitacyjnego odprowadzenia wód i niezbędne jest wymuszone odprowadzanie wody, system osuszania budynków posiada przepompownię 10, przy czym pojemność odstojnika (części zbiorczej) przepompowni jest tak dobrana aby pompa włączała się na krótki okres ok. 3 minut, zaś w zależności od naporu wody - raz na godzinę lub częściej. Przepompownia 10 znajduje się w gruncie na zewnątrz budynku lub między ławami fundamentowymi 2.

W kolejnym przykładzie wykonania (nie pokazanym na rysunku) przepompownia 10 wyposażona jest w system ostrzegania o podwyższonym poziomie wody pod posadzką budynku. Czujnik tego systemu włącza sygnalizator alarmowy gdy poziom wody w przepompowni 10 osiągnie dolny poziom rur wlotowych. Sygnalizator informuje zatem o awarii przepompowni 10. Przepompownia 10 w kolejnym przykładzie wykonania (nie pokazanym na rysunku) jest wyposażona w układ awaryjnego zasilania i/lub drugą pompę awaryjną.

Obniżenie poziomu wód gruntowych poniżej poziomu dolnej części ław fundamentowych dzięki systemowi osuszania budynków według wynalazku daje możliwość osuszenia izolacji poziomych, w wyniku czego odzyskują one pierwotną funkcję i hamują wilgoć podciąganą kapilarnie przez ławy fundamentowe. Zebranie wody w rurach poniżej poziomu ław fundamentowych daje łatwość połączenia rur drenarskich między pomieszczeniami, ponieważ łączone są one pod ławami fundamentowymi rozdzielającymi pomieszczenia.

Claims (27)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. System osuszania budynków zawierający rury drenarskie, materiał filtracyjny i obsypkę filtracyjną, znamienny tym, że stanowi go podbudynkowy drenaż wewnętrzny, złożony z rury głównej (1), ułożonej pomiędzy ławami fundamentowymi (2) budynku, poniżej ich poziomu, oraz połączonych z nią rur drenarskich bocznych (3), ułożonych pomiędzy ławami fundamentowymi (2) w zasadniczo części środkowej pomieszczeń kondygnacji podziemnej budynku, przy czym cała przestrzeń pomiędzy rurami (1 i 3) a posadzką budynku (4) wypełniona jest obsypką filtracyjną (5), która wraz z rurami (1 i 3) umieszczona jest na materiale filtracyjnym (6), przy czym rura główna (1) połączona jest z jednostką odprowadzania wody (10).
2. 2. System osuszania budynków według zastrz. 1, znamienny tym, że rura główna (1) i rury boczne (3) posiadają średnicę rzędu 50-200 mm, korzystnie 100-160 mm.
3. 3. System osuszania budynków według zastrz. 1, znamienny tym, że rura główna (1) i rury boczne (3) są giętkie lub sztywne.
4. 4. System osuszania budynków według zastrz. 1, znamienny tym, że rura główna (1) i rury boczne (3) posiadają perforację na całym obwodzie lub częściową perforację.
5. 5. System osuszania budynków według zastrz. 1, znamienny tym, że rura główna (1) i rury boczne (3) są bez oplotu lub z oplotem, korzystnie kokosowym, z geowłókniny, włókniny drenarskiej, lub innym.
6. 6. System osuszania budynków według zastrz. 1, znamienny tym, że rury boczne (3) ułożone są z niewielkim spadkiem w kierunku rury głównej (1), jak również sama rura główna (1) ułożona jest ze spadkiem w kierunku jednostki odprowadzania wody (10).
7. 7. System osuszania budynków według zastrz. 1, znamienny tym, że osypka filtracyjna (5) jest żwirowa, piaskowa lub inna.
8. 8. System osuszania budynków według zastrz. 1, znamienny tym, że materiałem filtracyjnym (6) jest geowłóknina, włóknina drenarska lub mata drenarska.
9. 9. System osuszania budynków według zastrz. 1, znamienny tym, że system połączonych rur (1 i 3) posiada rewizje (7).
10. 10. System osuszania budynków według zastrz. 1 albo 9, znamienny tym, że rewizje (7) wyposażone są w kratki umożliwiające spływ wody z posadzki (4) lub rewizje (7) są zaślepione.
11. 11. System osuszania budynków według zastrz. 1 albo 9, znamienny tym, że w miejscach połączenia rury głównej (1) z rurami bocznymi (3) zainstalowane są rewizje (7) pośrednie, natomiast na ślepych końcach tych rur zainstalowane są korzystnie rewizje (7) końcowe.
12. 12. System osuszania budynków według zastrz. 1, znamienny tym, że podbudynkowy drenaż wewnętrzny złożony jest jedynie z rury głównej (1), ułożonej pomiędzy ławami fundamentowymi (2) budynku, poniżej ich poziomu, bez rur bocznych (3) i elementów związanych z rurami bocznymi (3).
13. 13. System osuszania budynków według zastrz. 1, znamienny tym, że przejścia rur drenarskich (1 i 3) pod ławami fundamentowymi (2) umieszczone są w dodatkowych rurach osłonowych (1b), a przestrzeń między gruntem, rurą osłonową (1b) a ławą (2) wypełniona jest betonem (1a), zaś materiał filtracyjny (6) wokół przejść rurowych pod ławami fundamentowymi (2) zamocowany jest do rur osłonowych (1b) zaciskowo.
14. 14. System osuszania budynków według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera dodatkowo zewnętrzny drenaż opaskowy wykonany z rur (8) rozmieszczonych w dowolnej odległości od budynku, przy czym cała przestrzeń pomiędzy rurami (8) a ścianą budynku (8a) wypełniona jest obsypką filtracyjną (8b) umieszczoną wraz z rurami (8) na materiale filtracyjnym (8c), przy czym rura główna (1) oraz rury (8) połączone są z jednostką odprowadzania wody (10).
15. 15. System osuszania budynków według zastrz. 14, znamienny tym, że rury (8) posiadają średnicę rzędu 50-200 mm, korzystnie 100-110 mm.
16. 16. System osuszania budynków według zastrz. 14, znamienny tym, że rury (8) są giętkie lub sztywne.
17. 17. System osuszania budynków według zastrz. 14, znamienny tym, że rury (8) posiadają perforację na całym obwodzie lub częściową perforację.
18. 18. System osuszania budynków według zastrz. 14, znamienny tym, że rury (8) są bez oplotu lub z oplotem, korzystnie kokosowym, z geowłókniny, włókniny drenarskiej, lub innym.
19. 19. System osuszania budynków według zastrz. 14, znamienny tym, że osypka filtracyjna (8b) jest żwirowa, piaskowa lub inna.

    PL 221 035 B1
20. 20. System osuszania budynków według zastrz. 14, znamienny tym, że materiałem filtracyjnym (8c) jest geowłóknina, włóknina drenarska lub mata drenarska.
21. 21. System osuszania budynków według zastrz. 14, znamienny tym, że system połączonych rur (8) posiada studzienki rewizyjne (9).
22. 22. System osuszania budynków według zastrz. 1 albo 14, znamienny tym, że jednostką odprowadzania wody (10) jest studnia zbiorcza lub przepompownia.
23. 23. System osuszania budynków według zastrz. 1 albo 14, znamienny tym, że studnia zbiorcza (10) znajduje się w gruncie na zewnątrz budynku.
24. 24. System osuszania budynków według zastrz. 1 albo 14, znamienny tym, że przepompownia (10) znajduje się w gruncie na zewnątrz budynku lub między ławami fundamentowymi (2).
25. 25. System osuszania budynków według zastrzeżenia 1 albo 14, znamienny tym, że przepompownia (10) wyposażona jest w system ostrzegania (11) o podwyższonym poziomie wody pod posadzką budynku.
26. 26. System osuszania budynków według zastrz. 1 albo 14, znamienny tym, że przepompownia (10) jest wyposażona w układ awaryjnego zasilania i/lub drugą pompę awaryjną.
27. 27. System osuszania budynków według zastrz. 1 albo 14, znamienny tym, że podbudynkowy drenaż wewnętrzny zawiera dodatkowo kolektor zbiorczy z rur szczelnych kanalizacyjnych bez perforacji jako rurę główną (1), do którego dołączone są perforowane rury boczne (3), materiał filtracyjny (6), korzystnie włóknina, ułożony jest nad tymi rurami i zaciskowo zamocowany do rozgałęzień rur bocznych (3) odchodzących od rury głównej (1).