PL220718B1 - Redliczka zęba sprężystego do kultywatora i sposób jej wykonania - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest redliczka zęba sprężystego do kultywatora i sposób jej wykonania.

Redliczka jest to robocza, dołączalna, wymienna, dolna część zęba sprężystego do kultywatora, na przykład agregatu do upraw przedsiewnych, która w czasie uprawy spulchnia glebę. Jest to najszybciej zużywająca się część robocza w tego rodzaju maszynach.

Znane redliczki do kultywatorów wykonuje się techniką kucia ze stali S235JR lub stali C45. Wykonanie znanych redliczek wymaga drogiego oprzyrządowania i cechuje się niską dokładnością wykonania. Redliczki wykonane techniką kucia ze stali S235JR lub stali C45 mają prosty kształt i gładką powierzchnię roboczą. Redliczka znana ze zgłoszenia nr W. 104 236 ma kształt symetryczny i oba jej zakończenia stanowią końce robocze.

Redliczka zęba sprężystego do kultywatora według wynalazku zbudowana jest w ten sposób, że oba zakończenia redliczki stanowią końce robocze z wyprofilowanymi krawędziami natarcia i w środku symetrii usytuowanym otworem na śrubę mocującą z wyprofilowaniem pod łeb śruby, a charakteryzuje się tym, że na powierzchni roboczej redliczki ma żebra i rozmieszczone tak, że jedno żebro wzdłużne pokrywa się z wzdłużną osią symetrii, a pozostałe ukośne żebra boczne rozmieszczone są symetrycznie względem osi wzdłużnej i poprzecznej i jednocześnie w każdej połowie powierzchni roboczej, równolegle do jej krawędzi natarcia.

Sposób wykonywania redliczki zęba sprężystego do kultywatora według wynalazku polega na tym, że wykonuje się odlew redliczki zęba sprężystego z żeliwa sferoidalnego zawierającego wagowo:

3,0-4,0% węgla, do 3,0% krzemu, do 0,5% manganu, do 0,08% magnezu, do 3,0% łącznej zawart ości niklu + miedzi + molibdenu, do 0,3% łącznej zawartości boru + wanadu + azotu, resztę stanowi żelazo, a następnie odlew redliczki poddaje się zabiegowi obróbki cieplnej polegającej na austenityzacji w temperaturze 950°C i hartowaniu z przemianą izotermiczną w temperaturze do 400°C.

Redliczka zęba sprężystego według wynalazku, dzięki zastosowaniu żebra wzdłużnego i żeber bocznych ukośnych charakteryzuje się zwiększoną wytrzymałością na zginanie i odpornością na zużycie ścierne oraz lepszym ukierunkowaniem gleby podczas jej pracy. Środkowe żebro wzdłużne dodatkowo stanowi zabezpieczenie śruby mocującej przed zerwaniem. Żebra powodują wzmocnienie konstrukcji redliczki zęba sprężystego i zapewniają lepsze, ukierunkowane opływanie gleby przy wystąpieniu sił stycznych do powierzchni redliczki, a w części dziobowej żebro powoduje lepsze rozdzielenie i kierowanie strumienia gleby podczas pracy. Jednocześnie żebra ukośne powodują wzmocnienie płaszczyzny bocznej redliczki i zapewniają korzystne ukierunkowane opływanie strumienia gleby. Metoda odlewania umożliwia szybkie i seryjne wykonywanie redliczek zęba sprężystego w cenie porównywalnej z dotychczas stosowanymi, z zachowaniem wysokiej dokładności i powtarzalności odwzorowania kształtu oraz dostosowanie redliczek do nowych konstrukcji kultywatorów, w tym agregatów, pracujących ze zwiększonymi prędkościami roboczymi. Sposób według wynalazku nie wymaga stosowania dodatkowych zabiegów technologicznych, takich jak frezowanie, wytaczanie otworów pod śruby mocujące, czy ostrzenie krawędzi natarcia.

Redliczka zęba sprężystego do kultywatora według wynalazku charakteryzuje się następującymi właściwościami: lepszą pracą w glebie w zakresie jakości uprawy oraz wyższą wytrzymałością i 1,5-2 krotnie mniejszym zużyciem ściernym w g/ha w stosunku do tradycyjnie wykonywanych redliczek kutych, co jest szczególnie istotne w warunkach pracy przy zwiększonych prędkościach roboczych.

Redliczka zęba sprężystego lekkiego do kultywatora według wynalazku w przykładzie wykonania została przedstawiona na fig. 1.

Redliczka zęba sprężystego do kultywatora według wynalazku zbudowana jest w ten sposób, że na powierzchni roboczej 1 redliczki umieszczone jest jedno żebro wzdłużne 2 usytuowane w osi symetrii 3 i ukośne żebra boczne 4, które rozmieszczone są symetrycznie względem wzdłużnej osi symetrii 3 i poprzecznej osi symetrii 5 w każdej połowie powierzchni roboczej 1, jednocześnie równolegle do krawędzi natarcia 6. W środku symetrii powierzchni roboczej 1 redliczki znajduje się otwór 7 na śrubę mocującą z wyprofilowaniem 8 pod łeb śruby. Oba zakończenia powierzchni roboczej 1 redliczki stanowią końce robocze z wyprofilowanymi krawędziami natarcia 6.

Przykład sposobu wykonania redliczki zęba sprężystego do kultywatora według wynalazku.

Wykonuje się odlew redliczki zęba sprężystego z żeliwa sferoidalnego zawierającego wagowo: 3,8% węgla, 2,0% krzemu, 0,4% manganu, 0,08% magnezu, 2,8% łącznej zawartości niklu + miedzi + molibdenu, 0,29% łącznej zawartości boru + wanadu + azotu, resztę stanowi żelazo, a następnie odPL 220 718 B1 lew redliczki poddaje się zabiegowi obróbki cieplnej polegającej na austenityzacji w temperaturze 950°C i hartowaniu z przemianą izotermiczną w temperaturze 400°C.

Redliczka wykonana sposobem według wynalazku charakteryzuje się następującymi właściwościami: w zakresie jakości uprawy - lepszą pracą w glebie oraz wyższą wytrzymałością i 1,5-2 krotnie mniejszym zużyciem ściernym w g/ha w stosunku do tradycyjnie wykonywanych redliczek kutych, co jest szczególnie istotne w warunkach pracy przy zwiększonych prędkościach roboczych.

Claims (2)

Zastrzeżenia patentowe

1. Redliczka zęba sprężystego do kultywatora z zakończeniami stanowiącymi końce robocze z wyprofilowanymi krawędziami natarcia oraz w środku symetrii powierzchni roboczej usytuowanym otworem na śrubę mocującą z wyprofilowaniem pod leb śruby, znamienna tym, że powierzchnia robocza redliczki (1) ma żebra i rozmieszczone tak, że jedno żebro wzdłużne (2) pokrywa się z wzdłużną osią symetrii (3) a pozostałe ukośne żebra boczne (4) rozmieszczone są symetrycznie względem osi wzdłużnej (3) i poprzecznej osi (5) i jednocześnie, w każdej połowie powierzchni roboczej (1) równolegle do jej krawędzi natarcia (6).

2. Sposób wykonywania redliczki zęba sprężystego do kultywatora, znamienny tym, że wykonuje się odlew redliczki z żeliwa sferoidalnego zawierającego wagowo: 3,0-4,0% węgla, do 3,0% krzemu, do 0,5% manganu, do 0,08% magnezu, do 3,0% łącznej zawartości niklu + miedzi + molibdenu, do 0,3% łącznej zawartości boru + wanadu + azotu, resztę stanowi żelazo, a następnie odlew poddaje się zabiegowi obróbki cieplnej polegającej na austenityzacji w temperaturze 950°C i hartowaniu z przemianą izotermiczną w temperaturze do 400°C.