PL220541B1 - Kruszarka bębnowa - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest kruszarka bębnowa służąca do rozdrabniania dużych brył kruszywa zwłaszcza węgla lub podobnych minerałów w celu pobierania prób do analizy składu.

Znana jest konstrukcja opisana w polskim patencie nr 182245 „Laboratoryjny młynek czterowalcowy” przeznaczona do rozdrabniania dużych brył kruszywa zwłaszcza węgla. Młynek zbudowany jest z pary walców górnych i pary walców dolnych napędzanych dwoma silnikami elektrycznymi. Obroty z pierwszego silnika są przenoszone przez przekładnię pasową na dolny walec, z którego poprzez przekładnię łańcuchową napędzany jest walec górny. Pomiędzy silnikiem a dolnym walcem jest zabudowane sprzęgło przenoszące obroty silnika na parę walców. Zarówno górny jak i dolny walec mają mimośrodową regulację szczeliny roboczej. Górna para walców ma utwardzone krawędzie łamiąco-kruszące wykonane wzdłuż całej powierzchni płaszczów równolegle do ich osi i ścięte pod kątem prostym do ich płaszczyzny, zaś cała powierzchnia robocza oraz tuleje są pokryte materiałem trudnościeralnym.

Celem wynalazku było skonstruowanie kruszarki lżejszej, mniej hałaśliwej i energooszczędnej.

Konstrukcja kruszarki według wynalazku zawiera jako elementy ścierające trzy bębny ścierające i płytę oporową. Napęd stanowi jeden silnik z dwiema przekładniami pasowo-zębatymi dla dwóch bębnów. Jeden z nich tworzy poprzez koła zębate napęd dla trzeciego bębna. Regulacja szczelin pomiędzy elementami ścierającymi odbywa się poprzez zmianę osadzenia połączonych z tymi elementami śrub mocujących oprawy łożyskowe poszczególnych bębnów w otworach wykonanych w osłonach bocznych obudowy kruszarki.

Osłony boczne obudowy kruszarki mają dla każdego bębna otwory, których środki leżą na łukach o środkach przesuniętych względem siebie o wartość wymaganego zakresu regulacji szczelin pomiędzy powierzchniami bębnów. W tych otworach, leżących na wybranych dla danych szczelin łukach, są umieszczone śruby mocujące oprawy łożyskowe bębnów do osłony bocznej za pomocą kołpaków nałożonych na powierzchnię zewnętrzną osłony.

Płyta oporowa jest osadzona na zawiasie zamocowanym w osłonie bocznej obudowy kruszarki i ustabilizowana za pomocą śruby umieszczonej w jednym z kilku otworów osłony bocznej. Środki tych otworów są przesunięte względem siebie o wartość wymaganego zakresu regulacji szczeliny pomiędzy płytą oporową i górnym bębnem. Górny bęben kruszarki ma przymocowane do powierzchni zewnętrznej czopy kruszące rozmieszczone według linii śrubowej.

Silnik napędowy kruszarki jest osadzony przesuwnie na pomoście wyposażonym w śrubę rzymską łączącą pomost z podstawą kruszarki.

Kruszarka według wynalazku ma mniejsze rozmiary w porównaniu do kruszarki czterowalcowej i zużywa w stosunku do niej połowę energii ponieważ stosuje się jeden silnik o mocy takiej samej jak każdy z dwóch silników kruszarki czterowalcowej. Dzięki zastosowaniu sprzężonego układu płyty oporowej i 3 bębnów kruszących uzyskano trzy fazy kruszenia, czyli o jedną fazę więcej. Pozwala to, łącznie z możliwością regulacji szczelin pomiędzy elementami ścierającymi na uzyskiwanie precyzyjnie określonej granulacji medium opuszczającego kruszarkę. Dodatkową zaletą jest wiele niższy poziom hałasu powstającego w trakcie pracy.

Wynalazek zostanie bliżej objaśniony na przykładzie wykonania przedstawionym na rysunkach, gdzie fig. 1 pokazuje schemat kinematyczny kruszarki, fig. 2 pokazuje widok kruszarki z boku, fig. 3 przedstawia osłonę boczną kruszarki.

Kruszarka zawiera 4 elementy ścierające, mianowicie trzy bębny 1, 2, 3 i płytę oporową 4 z lejem zasypowym 5. Urządzenie jest napędzane przez jeden silnik elektryczny 6 z dwiema przekładniami pasowo-zębatymi 7, 8 dla dwóch bębnów 1, 2. Górny bęben 1 tworzy poprzez koło zębate 9 napęd dla trzeciego bębna 3. Każda z bocznych ścian 10 obudowy kruszarki ma otwory 11, których środki są przesunięte względem siebie o wartość wymaganego zakresu regulacji szczeliny pomiędzy płytą oporową 4 i górnym bębnem 1. W jednym z tych otworów, w zależności od wymaganej szerokości szczeliny, jest osadzona śruba 12 połączona z płytą oporową 4, zawieszoną na zawiasie 13. Śruba 12 blokuje położenie płyty oporowej 4. Ściany boczne 10 zawierają również otwory 14, 15, 16, w których są umieszczone śruby 17, 18, 19 mocujące oprawy łożyskowe poszczególnych bębnów 1, 2, 3 do osłony bocznej 10 poprzez nagwintowane otwory wykonane w ich oprawach łożyskowych i kołpaki 20, 21, 22. Środki otworów 14, 15, 16 tworzą dla każdego bębna łuki, które są przesunięte w stosunku do siebie o wartość wymaganego zakresu regulacji szczelin. Ustalenie konkretnej wielkości szczeliny pomiędzy bębnami ścierającymi osiąga się poprzez umieszczenie śrub 17, 18, 19 w odpowiadających

PL 220 541 B1 tej szczelinie łukach otworów w osłonach bocznych 10. Górny bęben 1 kruszarki ma przymocowane do powierzchni zewnętrznej czopy 23 kruszące wstępnie materiał i zapobiegające cofaniu się większych brył kruszonego materiału w stronę leja zasypowego 5. Silnik napędowy 6 jest osadzony przesuwnie na pomoście 24 wyposażonym dodatkowo w śrubę rzymską 25, która łączy go z podstawą 26. Przy takim rozwiązaniu silnik 6 można przemieszczać wzdłuż powierzchni pomostu 24 a cały pomost w płaszczyźnie pionowej co pozwala na regulację naciągu pasków przekładni 7 i 8. Poniżej dolnych bębnów 2 i 3 znajduje się pojemnik 27 przeznaczony do zbierania zmielonego materiału. Płyta oporowa 4 oraz górny bęben 1 jest wyłożony materiałem trudnościeralnym.

Poprzez lej zasypowy 5 kruszony materiał spada pomiędzy płytę oporową 4 a górny bęben ścierający 1. Po wstępnym skruszeniu materiał spada pomiędzy bębny 1 i 3 i dalej pomiędzy bębny dolne 3 i 2, gdzie następuje kruszenie końcowe po czym materiał spada do pojemnika 27. Układ napędzany jest silnikiem elektrycznym 6. Moment obrotowy z silnika przenoszony jest na górny bęben 1 i na dolny bęben 2 poprzez koło pasowo-zębate. Drugi bęben dolny 3 napędzany jest przy pomocy koła zębatego 9.

Przedstawiona kruszarka może być zastosowana do kruszenia brył minerałów o wytrzymałości na ściskanie do 100 MPa i średnicy do 30 mm na wlocie leja zasypowego zaś wielkość ziarna na wylocie kruszarki jest regulowana od 1,5 do 3 mm. Z uwagi na wysoką wydajność można ją stosować zarówno dla celów laboratoryjnych do pobierania próbek jak i przemysłowych do uzyskiwania kruszyw mineralnych o precyzyjnie określonej wielkości ziarna.

Claims (5)

1. Kruszarka bębnowa, wyposażona w lej zasypowy i napęd elektryczny, znamienna tym, że zawiera jako elementy ścierające trzy bębny (1, 2, 3) i płytę oporową (4) oraz jeden silnik (6) z dwiema przekładniami pasowo-zębatymi (7, 8) dla dwóch bębnów (1 i 2), z których jeden tworzy poprzez koło zębate (9) napęd dla trzeciego bębna (3) a regulacja szczelin pomiędzy elementami ścierającymi (1, 2, 3, 4) odbywa się poprzez zmianę osadzenia połączonych z tymi elementami śrub mocujących (12, 17, 18, 19) w otworach (11, 14, 15, 16) wykonanych w osłonach bocznych (10) obudowy kruszarki.

2. Kruszarka bębnowa według zastrz. 1, znamienna tym, że osłony boczne (10) obudowy kruszarki mają dla każdego bębna (1, 2, 3) otwory (14, 15, 16), których środki leżą na łukach o środkach przesuniętych względem siebie o wartość wymaganego zakresu regulacji szczelin pomiędzy powierzchniami bębnów (1, 2, 3) i w tych otworach (14, 15, 16), leżących na wybranych dla danych szczelin łukach są umieszczone śruby (17, 18, 19) mocujące oprawy łożyskowe bębnów (1, 2, 3) do osłony bocznej (10) za pomocą kołpaków (20, 21,22).

3. Kruszarka bębnowa według zastrz. 1, znamienna tym, że płyta oporowa (4) jest osadzona na zawiasie (13) zamocowanym w osłonie bocznej (10) obudowy kruszarki i jest ustabilizowana przy pomocy śruby (12) umieszczonej w jednym z otworów (11), których środki są przesunięte względem siebie o wartość wymaganego zakresu regulacji szczeliny pomiędzy płytą oporową (4) i górnym bębnem (1).

4. Kruszarka bębnowa według zastrz. 1, znamienna tym, że górny bęben (1) ma przymocowane do powierzchni zewnętrznej czopy (23) krusząco-zgarniające rozmieszczone na powierzchni bębna według linii śrubowej.

5. Kruszarka bębnowa według zastrz. 1, znamienna tym, że silnik napędowy (6) jest osadzony przesuwnie na pomoście (24) wyposażonym w śrubę rzymską (25) łączącą go z podstawą (26).