PL219467B1 - Aplikator - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest aplikator przeznaczony do dozowania substancji aktywnej, w szczególności leku.

Precyzyjny aplikator leków znany z japońskiego zgłoszenia patentowego nr JP2010166833, ma kolektor, wzdłuż którego doprowadzone są przewody wyposażone w jednokierunkowe zawory umożliwiające kontrolowane dozowanie kilku leków.

Hydrostatyczny dozownik do ciągłego dawkowania cieczy znany jest z polskiego opisu patentowego nr PL 180387. Dozownik ma wylot odprowadzającej rurki połączony z kapilarą, zaś odgałęzienie połączone jest z przezroczystą rurką doprowadzającą do trójnika, do którego dochodzi druga rurka. Kapilara połączona jest z tłoczącą rurką za pośrednictwem elastycznego przewodu wyposażonego w odcinający zawór. Trójnik połączony jest ponadto poprzez odpowietrznik z drugim elastycznym przewodem wprowadzonym do miejsca dozowania w tłoczącej rurce dołączonej do źródła sprężonego powietrza.

Aplikator znany z polskiego zgłoszenia patentowego P.394524, ma przewód wejściowy połączony z dwoma przewodami, przy czym jeden z przewodów połączony jest łącznikiem z zasobnikiem substancji dozowanej. Oba przewody połączone są łącznikiem z zasobnikiem substancji dozowanej. W rozwiązaniu tym uwalniana substancja jest wypłukiwana przez medium podlegającym kontroli przepływu.

Istota aplikatora, według wynalazku, polega na tym, że zasobnik substancji dozowanej z odpowietrznikiem, połączony jest z przewodami poprzez łącznik wyposażony w zespolony układ zaworów, ograniczających swobodny wypływ substancji dozowanej z zasobnika.

Korzystnie, łącznik połączony jest kanałami łączącymi z przewodami, przy czym wloty kanałów łączących usytuowane są po obu stronach zespolonego układu zaworów.

Korzystnie, zespolony układ zaworów ma dwa tłoki, które połączone są łącznikiem tłoków współpracującym ze sprężyną zwrotną.

Aplikator, według wynalazku, wprowadza automatycznie pożądaną substancję do układu poddanego kontroli przepływu w momencie wystąpienia zaburzenia przepływu. Aplikator może automatycznie uwalniać leki do układu krwionośnego w momencie powstania zatoru w kontrolowanym odcinku naczyniowym. Lek umieszczony w zasobniku uwalniany jest do układu krwionośnego w chwili powstania różnicy ciśnień pomiędzy dwoma przewodami stanowiącymi naczynia krwionośne. Strumień krwi jest rozdzielony na dwa strumienie w oparciu o anatomiczny podział lub poprzez wprowadzenie dodatkowego przewodu. Istotnym składnikiem aplikatora jest element łączący oba naczynia krwionośne lub naczynie krwionośne z dodatkowo wprowadzonym przewodem, przy czym element łączący posiada zasobnik leku.

Poniżej elementu łączącego zawierającego zasobnik leku oba przewody są ponownie połączone. Gwałtowne zaburzenie przepływu w którymkolwiek przewodzie powoduje zmiany ciśnienia skutkujące wprowadzeniem dawki leku do kontrolowanego układu. Gdy miejsce zatoru jest zlokalizowane w jednym z przewodów poniżej miejsca połączenia obu przewodów, wówczas lek uwalniany jest z zasobnika do drugiego przewodu a dzięki ponownemu połączeniu obu przewodów, do całego układu naczyniowego. Powstanie zatoru w jednym z przewodów, powyżej miejsca połączenia obu przewodów, skutkuje uwolnieniem leku do przewodu, w którym powstał zator. Konstrukcja aplikatora, dzięki elementowi sprężystemu kontrolującemu położenie zaworów, umożliwia wielokrotne aplikowanie leku, przy czym lek miesza się z krwią poza zasobnikiem leku.

Aplikator znajduje też zastosowanie do kontroli przepływów w układach przemysłowych wymuszonych pompą w obiegu zamkniętym.

Przedmiot wynalazku w przykładzie realizacji jest uwidoczniony na rysunku, który przedstawia aplikator z zasobnikiem połączonym łącznikiem z przewodami, układem zaworów i kanałów łączących.

Aplikator ma przewód wejściowy 1 połączony poprzez dwa przewody 2, 3 z przewodem wyjściowym 7. Oba przewody 2, 3 połączone są łącznikiem 4 z zasobnikiem 5 substancji dozowanej, wyposażonym w odpowietrznik, przy czym łącznik 4 wyposażony jest w zespolony układ zaworów ograniczających swobodny wypływ substancji dozowanej z zasobnika 5. Zespolony układ zaworów ma dwa tłoki 6 pełniące rolę zaworów i oddzielające zasobnik 5 od przewodów 2 i 3. Tłoki 6 połączone są łącznikiem tłoków 7 współpracującym ze sprężyną zwrotną 8. Ponadto łącznik 4 połączony jest kanałami łączącymi 9 z przewodami 2, 3, przy czym wloty kanałów łączących 9 usytuowane są po obu stronach zespolonego układu zaworów.

PL 219 467 B1

Przepływ w przewodach 2, 3 podlega automatycznej kontroli za pomocą łącznika 4 obu przewodów 2, 3, zasobnika 5 oraz tłoków 6. Nagłe zmniejszenie przepływu w jednym z przewodów 2, 3, powyżej lub poniżej łącznika 4, powoduje odpowiednie przesunięcie zespolonego układu zaworów co skutkuje odsłonięciem wejścia jednego z kanałów łączących 9 i umożliwia uwolnienie substancji aktywnej z zasobnika 5 do przewodu 2, 3. Powrót układu do stanu początkowego umożliwia sprężyna 8 połączona z łącznikiem tłoków 7. Ponowne połączenie obu przewodów 2, 3 z przewodem wyjściowym 7 skutkuje dostaniem się uwolnionej substancji do całego układu, w którym obieg jest wymuszony wspólną pompą.

Wykaz oznaczeń na rysunku:

przewód wejściowy, przewód, przewód, łącznik, zasobnik z odpowietrznikiem, tłoki, łącznik tłoków, sprężyna zwrotna, kanał łączący, przewód wyjściowy.

Zastrzeżenia patentowe

Claims (3)

1. Aplikator ma przewód wejściowy połączony z przewodem wyjściowym dwoma przewodami, które połączone są łącznikiem z zasobnikiem substancji dozowanej, znamienny tym, że zasobnik substancji dozowanej (5) z odpowietrznikiem, połączony jest z przewodami (2, 3) poprzez łącznik (4) wyposażony w zespolony układ zaworów ograniczających swobodny wypływ substancji dozowanej z zasobnika (5).

2. Aplikator według zastrz. 1, znamienny tym, że łącznik (4) połączony jest kanałami łączącymi (9) z przewodami (2, 3), przy czym wloty kanałów łączących (9) usytuowane są po obu stronach zespolonego układu zaworów.

3. Aplikator według zastrz. 1 i 2, znamienny tym, że zespolony układ zaworów ma dwa tłoki (6), które połączone są łącznikiem tłoków (7) współpracującym ze sprężyną zwrotną (8).