PL219331B1 - Sposób wytwarzania sztywnych, ozdobnych okładzin budowlanych - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania sztywnych, ozdobnych okładzin budowlanych, na przykład ze wzorem powierzchni granitu.

Znany sposób wykonywania sztywnych, ozdobnych okładzin budowlanych, polega na tym, że fotograficzne zdjęcie ozdobnej powierzchni drukuje się na specjalnym, chłonnym papierze, który następnie impregnuje się syntetyczną, jednoskładnikową żywicą melaminową i suszy, po czym tak utworzoną warstwę ozdobną prasuje się w podwyższonej temperaturze i ciśnieniu z innymi papierami zaimpregnowanymi żywicą fenolową w celu utworzenia warstwy konstrukcyjnej. Pomimo impregnacji stosowanych papierów uzyskiwane tym sposobem wykładziny są niedostatecznie odporne na wilgoć i nie nadają się do klejenia na ściany betonowe lub cementowo-wapienne. Ponadto, warstwa ozdobna nie jest dostatecznie odporna na uszkodzenia mechaniczne.

Celem wynalazku było opracowanie sposobu wytwarzania sztywnych, ozdobnych okładzin budowlanych tak odpornych na wilgoć, aby nadawały się do naklejania na ściany betonowe czy cementowo-wapienne a warstwa ozdobna była chroniona skuteczniej.

Istota sposobu według wynalazku, w którym drukuje się cyfrowe zdjęcie ozdobnej powierzchni na nośniku i zabezpiecza się go żywicą, polega na tym, że cyfrowe zdjęcie powierzchni, na przykład granitu czy marmuru drukuje się znaną techniką ale na nośnikach niechłonnych, korzystnie silikonowanym papierze lub folii sylikonowej lub teflonowej i przy użyciu farb drukarskich bezrozpuszczalnikowych utrwalanych poprzez polimeryzację rodnikową lub kationową, pod wpływem strumienia elektronów lub promieniowania UV, po czym na płaską formę nakłada się co najmniej jedną ochronną warstwę transparentnej, syntetycznej żywicy, korzystnie żelkotowej, na którą po jej utwardzeniu nakłada się dodatkową warstwę tejże transparentnej, syntetycznej żywicy, na którą przed jej utwardzeniem nakłada się wydrukowane zdjęcie a po związaniu wymienionej farby drukarskiej z dodatkową warstwą żywicy i po jej utwardzeniu ściąga się nośnik, na którym był umieszczony druk i nakłada się warstwę konstrukcyjną złożoną z mieszaniny żywicy syntetycznej z wypełniaczem/ami mineralnym/nymi naturalnymi lub syntetycznymi. Ponadto, jako wypełniacz warstwa konstrukcyjna może zawierać wodorotlenek glinu a przy nakładaniu wydrukowanego zdjęcia na nieutwardzoną warstwę syntetycznej żywicy, korzystnie rozwija się go z wałka lub z rulonu.

Duża adhezyjność zastosowanej wyżej określonej farby drukarskiej zapewnia dobre związanie jej z warstwą dodatkową i warstwą ochronną a zastosowanie niechłonnego nośnika zdjęcia umożliwia łatwe usunięcie go bez uszkodzenia tej farby drukarskiej. Zastosowane żywice mają większą odporność na wilgoć. Nieoczekiwanie okazało się, że zastosowanie jako wypełniacza wodorotlenku glinu i to w znacznej ilości w stosunku do wypełniaczy pozostałych, tak dalece poprawia transparentność okładziny, że umożliwia jej podświetlanie, co w wielu przypadkach daje ciekawe efekty. Na przykład, jeśli stopnie schodów wykona się z naturalnego granitu lub marmuru a podstopnie z okładziny podświetlonej, przy tym samym granitowym lub marmurowym wzorze. Uzyskana transparentność okładziny jest porównywalna do transparentności onyksu, który jest drogi i występuje w niewielkim asortymencie kolorystycznym.

Przedmiot wynalazku uwidoczniono bliżej w przykładzie wykonania na rysunku przedstawiającym w przekroju warstwową strukturę okładziny.

P r z y k ł a d I.

Wykonano cyfrowe zdjęcie powierzchni przekroju naturalnego granitu albo naturalnego marmuru, które wydrukowano na silikonowanym papierze drukarką fleksograficzną UV i przy użyciu bezrozpuszczalnikowej farby drukarskiej F utrwalanej w poprzez polimeryzację rodnikową pod wpływem promieniowania UV. Następnie na płaską formę nałożono trzy kolejno utwardzane warstwy żywicy żelkotowej tworzące razem warstwę ochronną O okładziny. Po całkowitym utwardzeniu warstwy ochronnej O nałożono na nią dodatkową warstwę D tejże żywicy żelkotowej, na którą przed jej utwardzeniem nałożono wydrukowane zdjęcie rozwijając go z wałka w taki sposób, aby nie zostały zamknięte pęcherzyki powietrza. Po związaniu farby drukarskiej F z dodatkową warstwą D żywicy i po jej utwardzeniu usunięto silikonowany papier i nałożono warstwę konstrukcyjną K złożoną z mieszaniny żywicy poliestrowej z wodorotlenkiem glinu o granulacji rzędu 100 mikronów w proporcji wagowej dwie części wodorotlenku glinu na jedną część żywicy.

P r z y k ł a d II.

Wykonano cyfrowe zdjęcie powierzchni przekroju naturalnego granitu albo naturalnego marmuru, które wydrukowano na folii teflonowej za pomocą plotera UV i przy użyciu bezrozpuszczalnikowej

PL 219 331 B1 farby drukarskiej utrwalanej poprzez polimeryzację rodnikową pod wpływem promieniowania UV. Następnie na płaską formę nałożono trzy kolejno utwardzane warstwy żywicy żelkotowej tworzące razem warstwę ochronną O okładziny. Po całkowitym utwardzeniu warstwy ochronnej O nałożono na nią dodatkową warstwę D tejże żywicy żelkotowej, na którą przed jej utwardzeniem nałożono wydrukowane zdjęcie rozwijając go z rulonu w taki sposób, aby nie zostały zamknięte pęcherzyki powietrza. Po związaniu farby drukarskiej F z dodatkową warstwą D żywicy i po jej utwardzeniu usunięto folię teflonową i nałożono warstwę konstrukcyjną K złożoną z mieszaniny żywicy poliestrowej z wypełniaczem w postaci wodorotlenku glinu o granulacji rzędu 20 mikronów i syntetycznego krystobalitu o granulacji rzędu 80 mikronów w proporcji wagowej - dwie części wypełniacza na jedną część żywicy. Przy czym proporcje wagowe wypełniacza to 80% wodorotlenku glinu i 20% syntetycznego krystobalitu.

Claims (3)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób wytwarzania sztywnych, ozdobnych okładzin budowlanych, w którym drukuje się cyfrowe zdjęcie ozdobnej powierzchni na nośniku i zabezpiecza się go żywicą, znamienny tym, że cyfrowe zdjęcie powierzchni, na przykład granitu czy marmuru drukuje się znaną techniką ale na nośnikach niechłonnych, korzystnie silikonowanym papierze lub folii sylikonowej lub teflonowej i przy użyciu farb drukarskich F bezrozpuszczalnikowych utrwalanych poprzez polimeryzację rodnikową lub kationową, pod wpływem strumienia elektronów lub promieniowania UV, po czym na płaską formę nakłada się co najmniej jedną ochronną warstwę D transparentnej, syntetycznej żywicy, korzystnie żelkotowej, na którą po jej utwardzeniu nakłada się dodatkową warstwę D tejże transparentnej, syntetycznej żywicy, na którą przed jej utwardzeniem nakłada się wydrukowane zdjęcie a po związaniu wymienionej farby drukarskiej F z dodatkową warstwą D żywicy i po jej utwardzeniu ściąga się nośnik, na którym był umieszczony druk i nakłada się warstwę konstrukcyjną K złożoną z mieszaniny żywicy syntetycznej z wypełniaczem/ami mineralnym/nymi naturalnymi lub syntetycznymi.
2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako wypełniacz warstwa konstrukcyjna K zawiera wodorotlenek glinu.
3. 3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że przy nakładaniu wydrukowanego zdjęcia na dodatkową, nieutwardzoną warstwę D syntetycznej żywicy rozwija się go z wałka lub z rulonu.