PL217814B1 - Kołek rozporowy, ramowy - Google Patents

Abstract

Przedmiotem wynalazku jest kołek rozporowy, ramowy, którego koszulkę (1), wykonaną z tworzywa sztucznego, stanowi tulejka podzielona w części co najmniej jedną, a optymalnie dwoma wzdłużnymi, sfalowanymi szczelinami (2). Głębokie zakola, utworzone przez sfalowaną szczelinę (2), wycinają w bryle koszulki (1) głębokie wypusty (3), przy czym za każdym z wypustów (3) wykonane są zagłębienia (4). W górnej części koszulki (1) znajduje się kołnierz (5), zaś pod nim obwodowe pierścienie (6), z których trzy najwyżej położone przedzielone są wzdłużnymi płetwami (7). Na powierzchni kołka rozporowego, ramowego wykonane są klinujące zęby (8). Z bryły koszulki (1) wyprowadzone są klinujące płetwy (9). Dolna część koszulki (1) ma kształt ściętego stożka (10), w którym wykonana jest prosta szczelina względnie który podzielony jest prostą szczeliną, przechodzącą w górze w sfalowaną szczelinę (2).

Description

Przedmiotem wynalazku jest kołek rozporowy, ramowy. Jest on przeznaczony do mocowania dowolnych elementów w materiałach budowlanych, szczególnie w materiałach budowlanych z pustakami powietrznymi, tj. w pustakach, pustakach szczelinowych, pustakach typu dziurawka, w cegle kratówce, w gazobetonie, a także w ościeżnicach oraz listwach.

Dotychczas powszechnie znane kołki rozporowe, składające się z tworzywowej tulejki i wprowadzonego do niej trzpienia, tj. wkręta, haka lub śruby - charakteryzują się tym, że tulejka posiada na swojej zewnętrznej powierzchni różnego rodzaju elementy rozporowo-klinujące i mocujące ją w podłożu. Są to np. szczeliny wzdłużne bądź poprzeczne, żebra kotwiące czy też zaczepy lub wypusty. Różne zestawienia tych elementów dają w konsekwencji różne efekty i walory funkcjonalno-użytkowe poszczególnych rozwiązań konstrukcyjnych kołków, dostosowując je do określonych warunków przeznaczenia i użytkowania.

Znany jest z polskiego opisu wzoru użytkowego „Kołek rozporowy-mocujący” nr Ru-62316 (publ. BUP 6/2004 i WUP 6/2006). Charakteryzuje się on tym, że stanowiąca go tulejka wykonana z tworzywa sztucznego posiada wewnątrz kształt stożka ściętego i w górnej części podzielona jest na dwie symetryczne połowy sinusoidalną szczeliną biegnącą pomiędzy prostymi szczelinami. Na zewnętrznej powierzchni tej tulejki, na całej jej długości, rozmieszczone są w kolejnych 4-ech strefach roboczych takie elementy prowadząco-rozpierające i klinujące, jak: stożkowo-walcowate nadlewy, żebra prowadząco-klinujące, płetwy blokujące, kołnierz oporowy stanowiący zakończenie kołka, a także prostokątne zęby odchylone na zewnątrz i rozmieszczone w szeregu symetrycznie po obydwu zewnętrznych stronach tulejki. Zęby te rozmieszczone są między sobą w pewnych odstępach, a więc dzieli je płaska, cylindryczna powierzchnia tulejki. Takie rozmieszczenie zębów zapewnia uzyskanie punktowego klinowania, tj. odrębnie w obrębie każdego zęba.

Inne rozwiązanie przedstawiono w polskim opisie patentowym nr PL-157177, Pt.: „Tworzywowy kołek rozporowy z wkrętem mocującym do lekkich zamocowań” (publ. BUP 06/90). Przedmiotem tego rozwiązania jest kołek rozporowy z wkrętem mocującym, który w części rozprężnej ma szczeliny oraz wewnętrzny kanał usytuowany osiowo i rozszerzający się cylindrycznie w górnej części w kierunku podstawy kołka. Wkręt mocujący posiada gwint o dużym skoku i niewielkiej wysokości oraz ma łeb zaopatrzony w zaczepy do obracania wkręta. Rozwiązanie to charakteryzuje się tym, że jego tuleja rozporowa rozcięta jest krzywoliniowymi szczelinami biegnącymi w kierunku długości kołka od przepony do górnej części tulei rozporowej, a w kierunku poprzecznym od kanału do zewnętrznej pobocznicy tulei rozporowej. Wierzchołek jednej z odciętych szczeliną części tulei rozporowej w przekroju poprzecznym odpowiada najniższemu położeniu odciętej drugiej części tulei rozporowej i odwrotnie naprzemian. Wychodnie szczelin mijają się o pełną fazę 180°, a tuleja rozporowa oddzielona jest od końcówki prowadzącej cienką przeponą. Na bocznicy tulei rozporowej wykształcone są bruzdowe nacięcia, przy czym jedna z płaszczyzn nacięć musi być usytuowana prostopadle do osi podłużnej kołka rozporowego, a druga płaszczyzna jest nachylona pod kątem nie większym niż 45°. Natomiast na zewnętrznej pobocznicy górnej części tulei rozporowej umieszczone są zaczepy stabilizujące w postaci trójkątnych blaszek wystających na zewnątrz tulei rozporowej i zwróconych ostrzami w kierunku ruchu wskazówek zegara.

Znany jest także z europejskiego opisu patentowego EP 0171745 pt.: „Zestaw łączników składających się z plastikowego kołka i śruby mocującej”. W rozwiązaniu tym plastikowe kołki posiadają podłużny otwór, w którym mocowany jest wkręt. Charakteryzuje się on tym, że posiada krótkie, poprzecznie otwarte rowki, rozciągające się poprzecznie do osi kołków i równolegle do siebie, które są uformowane w szczelinę, ograniczoną przez przeciwległe powierzchnie wewnętrzne obu połówek. Dodatkowo kołek rozporowy, według tego rozwiązania w górnej części koszulki ma kołnierz, pod którym znajdują się obwodowe pierścienie.

W dotychczas znanych kołkach rozporowych, przy wbijaniu lub wkręcaniu do niego trzpienia - kołek rozpręża się i odchyla na boki w dwu kierunkach. Natomiast w przypadku, gdy otwór, w którym mocowany jest kołek jest za luźny - istnieje zagrożenie, że nastąpi skrzywienie położenia kołka w otworze, a przy tym zostanie on za słabo osadzony w otworze.

Celem opracowanego wynalazku jest opracowanie kotka o takiej konstrukcji, w której jego strefa rozpierania oddziaływałaby nie tylko w dwu kierunkach - prostopadle do osi kołka - ale równocześnie także w innych kierunkach.

PL 217 814 B1

Przedmiotem wynalazku jest kołek rozporowy, ramowy, który stanowi tulejkowata koszulka wykonana z tworzywa sztucznego z elementami mocująco-rozpierająco-klinującymi i z umieszczonym w niej trzpieniem, przy czym w górnej części koszulki znajduje się kołnierz z obwodowymi pierścieniami poniżej niego, zaś dolna część koszulki ma kształt ściętego stożka, w którym wykonana jest prosta szczelina, przechodząca w górze w sfalowaną szczelinę. Cechą istotną opracowanego kołka jest to, że zakola sfalowanej szczeliny otaczają głębokie wypusty, analogiczne po obu stronach sfalowanej szczeliny, przy czym za każdym z wypustów - po obwodzie bryły koszulki - wykonane jest odpowiednie zagłębienie, które stanowi pocienienie ścianki koszulki.

Korzystnie co najmniej część obwodowych pierścieni podzielona jest wzdłużnymi płetwami.

Korzystnie na powierzchni koszulki - na wysokości poniżej i powyżej sfalowanej szczeliny - wykonane są klinujące zęby.

Korzystnie z bryły koszulki - na wysokości poniżej i powyżej sfalowanej szczeliny - wyprowadzone są korzystnie ząbkowane, klinujące płetwy.

Opracowany kołek rozporowy, ramowy został wyposażony w elementy, które pozwoliły uzyskać jego niezwykle skuteczne mocowanie w podłożu. Oprócz typowego rozpierania - prostopadle do wzdłużnej szczeliny w koszulce kołka - uzyskano rozpierania koszulki kołka także w innych kierunkach na zewnątrz. Powstały dzięki temu dodatkowe styczne mocowanego kołka z materiałem, w którym jest on osadzany. Tym samym polepszona została stabilność osadzenia i mocowania kołka.

Dodatkowo, dzięki temu, że wypusty w koszulce kołka znajdujące się przy sfalowanej szczelinie tej koszulki zachodzą głęboko za siebie - wprowadzany trzpień mimo, że rozchyla te wypusty - nie rozsuwa ich całkowicie i jest on przez nie naprowadzany w czasie wbijania we właściwym kierunku. Dzięki temu wbijany, czy też wkręcany trzpień jest zabezpieczony przed wysunięciem się poza koszulkę kołka.

Przedmiot wynalazku uwidoczniony jest w przykładach wykonania na rysunkach, na których fig. 1 - przedstawia widok perspektywiczny kołka, natomiast fig. 2 - przedstawia przekrój poprzeczny koszulki kołka.

Jak pokazano na rysunkach, opracowany kołek rozporowy, ramowy ma wykonaną z tworzywa sztucznego koszulkę 1, którą stanowi tulejka podzielona w części, co najmniej jedną, a optymalnie dwoma wzdłużnymi, sfalowanymi szczelinami 2. Głębokie zakola utworzone przez sfalowaną szczelinę 2 wycinają niejako w bryle koszulki 1 głębokie wypusty 3, które są analogiczne po obu stronach sfalowanej szczeliny 2. Tuż za każdym z wypustów 3 - odpowiednio po obwodzie bryły koszulki 1 - wykonane są zagłębienia 4, które stanowią pocienienia ścianki koszulki 1.

W górnej części koszulki 1 opracowanego kołka znajduje się kołnierz 5, zaś pod nim obwodowe pierścienie 6, z których trzy najwyżej położone przedzielone są wzdłużnymi płetwami 7.

Na powierzchni kołka rozporowo, ramowego wykonane są klinujące zęby 8. Natomiast dodatkowo, z bryły koszulki 1 wyprowadzone zostały klinujące płetwy 9.

Dolna część koszulki 1 ma kształt ściętego stożka 10, w którym wykonana jest prosta szczelina, względnie, który podzielony jest prostą szczeliną, przechodzącą w górze w sfalowaną szczelinę 2. Szczelina ta ułatwia rozprężenie koszulki w czasie końcowego wprowadzania do niej trzpienia 11.

Mocowanie kołka rozporowego, ramowego polega na umieszczeniu go w nawierconym otworze wykonanym w podłożu oraz montowanym materialne, a następnie wprowadzeniu do niego odpowiedniego trzpienia 11.

Podczas wprowadzania, dokręcania, czy też wbijania trzpienia 11 do koszulki kołka oprócz typowego rozpierania - w dwu przeciwnych kierunkach, prostopadle do szczeliny i osi koła - występuje napieranie na podłoże także w innych niż te dwa kierunkach. Tym samym osiągnięto tu wielokierunkowy nacisk na ścianki otworu wykonanego w podłożu. Efekt ten osiągnięto dzięki zastosowaniu głębokich zakoli w sfalowanej szczelinie 2. Utworzone wzdłuż sfalowanej szczeliny 2 wypusty 3 w fazie wkręcania, wpychania lub wbijania trzpienia 11 ulegają rozepchnięciu i wypchnięciu na zewnątrz. Odchylają się one wahadłowo i tworzą dodatkowe styczne mocowanego kołka z materiałem, w którym jest on mocowany. Ich praca odbywa się w opisany wyżej sposób także dzięki wykonaniu tuż za każdym z nich - po obwodzie koszulki 1 - odpowiedniego zagłębienia 4, które pocienia w tym miejscu konstrukcję koszulki 1 i ułatwia sprężynowanie i odchylanie się wypustów 3.

Równocześnie trzpień 11 wprowadzany do koszulki 1 rozpiera ją oraz wywiera nacisk na ścianki otworu - w efekcie blokuje kołek w podłożu, powodując jego niezwykle skuteczne zakotwiczenie.

Dodatkowe elementy stabilizujące kołek w otworze są to kołnierz 5, obwodowe pierścienie 6, przedzielone wzdłużnymi płetwami 7, a także klinujące zęby 8 i klinujące płetwy 9.

Claims (4)

1. Kołek rozporowy, ramowy, który stanowi tulejkowata koszulka wykonana z tworzywa sztucznego z elementami mocująco-rozpierająco-klinującymi i z umieszczonym w niej trzpieniem, przy czym w górnej części koszulki znajduje się kołnierz z obwodowymi pierścieniami poniżej niego, zaś dolna część koszulki ma kształt ściętego stożka, w którym wykonana jest prosta szczelina, przechodząca w górze w sfalowaną szczelinę, znamienny tym, że zakola sfalowanej szczeliny (2) otaczają głębokie wypusty (3), analogiczne po obu stronach sfalowanej szczeliny (2), przy czym za każdym z wypustów (3) - po obwodzie bryły koszulki (1) - wykonane jest odpowiednie zagłębienie (4), które stanowi pocienienie ścianki koszulki (1).

2. Kołek rozporowy, ramowy, według zastrz. 1, znamienny tym, że co najmniej część obwodowych pierścieni (6) przedzielona jest wzdłużnymi płetwami (7).

3. Kołek rozporowy, ramowy, według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że na powierzchni koszulki (1) - na wysokości poniżej i powyżej sfalowanej szczeliny (2) - wykonane są klinujące zęby (8).

4. Kołek rozporowy, ramowy, według jednego z zastrzeżeń od 1 do 3, znamienny tym, że z bryły koszulki (1) - na wysokości poniżej i powyżej sfalowanej szczeliny (2) - wyprowadzone są korzystnie ząbkowane, klinujące płetwy (9).