PL216781B1 - Zawór wentylacyjny i zespół okna z takim zaworem - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest zawór wentylacyjny i zespół okna z takim zaworem. Taki zawór wentylacyjny jest przystosowany do zamontowania w konstrukcji budowlanej, takiej jak skrzydło okienne, itp., przy czym konstrukcja budowlana ma otwór wentylacyjny, zawór ma nieruchomą część zaworową przystosowaną do zamocowania w konstrukcji budowlanej oraz wydłużony element zaworowy, który jest połączony z nieruchomą częścią zaworową w taki sposób, że element zaworowy w położeniu zamontowanym zaworu w konstrukcji budowlanej jest obracalny wokół osi biegnącej w podłużnym kierunku elementu zaworowego pomiędzy położeniem zamkniętym, w którym zakrywa on otwór wentylacyjny w konstrukcji budowlanej, i położeniem otwartym, w którym otwór wentylacyjny jest odsłonięty, przy czym zawór ma uchwyt roboczy, który jest połączony obrotowo z elementem zaworowym wokół osi biegnącej w podłużnym kierunku elementu zaworowego, przy czym uchwyt roboczy jest wyposażony w urządzenie blokujące w postaci walca rozciągającego się w podłużnym kierunku elementu zaworowego, przy czym walec ten jest przystosowany do zazębiania się z odpowiednim zagłębieniem w nieruchomej części zaworowej, w celu zablokowania elementu zaworowego w jego położeniu zamkniętym.

Norweski opis patentowy nr NO 179 985 ujawnia zawór wentylacyjny mający element zaworowy w postaci rurowej wypraski, która w swym położeniu zamkniętym opiera się o wewnętrzną powierzchnię skrzydła okiennego wokół otworu wentylacyjnego w tym skrzydle. Każdy koniec elementu zaworowego jest prowadzony w nieruchomej części zaworowej w postaci klocka czołowego zamontowanego na wewnętrznej powierzchni skrzydła okiennego. Element zaworowy może być zablokowany w swym położeniu zamkniętym za pomocą prętów blokujących, umieszczonych odpowiednio na każdym końcu elementu zaworowego, przy czym każdy pręt blokujący jest obracalny do położenia, w którym zazębia się z wycięciem w odpowiadającym mu klocku czołowym. Zawór ten jest jednak trudny w obsłudze, ponieważ obydwoma prętami blokującymi należy manipulować równocześnie. Ponadto, zawór jest masywny.

Opis patentowy Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 4 475 324 ujawnia zawór wentylacyjny przeznaczony do zastosowania w podłużnym kanale powietrznym w ościeżnicy okiennej. Zawór ma pierwszy element zaworowy tworzący korpus i drugi element tworzący uchwyt, które wspólnie z elementem tworzącym podparcie są przystosowane do obracania się względem siebie. W położeniu zamkniętym zaworu te elementy są przystosowane do wzajemnego utrzymywania się w układzie trójkątnym, na zasadniczej części długości zaworu. Pierwszy i drugi element są połączone w parę, a trzeci element jest połączony w parę z pierwszym elementem i jest przystosowany do zapewnienia tworzącego zatrzask oparcia utrzymującego na drugim elemencie. Element tworzący uchwyt ma podłużny uchwyt roboczy o prostokątnym przekroju poprzecznym.

Celem wynalazku jest dostarczenie zaworu wentylacyjnego, który jest prostszy w obsłudze niż znane zawory. Mając na względzie powyższe, zawór wentylacyjny według wynalazku charakteryzuje się tym, że uchwyt roboczy ma co najmniej częściowo zaokrąglony obwód i wklęsłą powierzchnię zewnętrzną, która jest zakrzywiona wokół osi biegnącej w podłużnym kierunku elementu zaworowego, przy czym wklęsła powierzchnia zewnętrzna ma oddzielnie zaznaczone pola dotykowe dla palców do manipulowania uchwytem w celu otwierania i zamykania zaworu, przy czym te pola dotykowe dla palców są usytuowane naprzeciw siebie i na obwodzie uchwytu.

W ten sposób element zaworowy można łatwo otwierać i zamykać operując uchwytem roboczym jednym palcem, który można opierać na każdym z pól dotykowych dla palców. Naciskając odpowiednie pola dotykowe dla palców na uchwycie roboczym, element zaworowy można zamknąć, a walec doprowadzić do zazębienia z zagłębieniem i odwrotnie. Dalszą zaletą jest to, że uchwyt roboczy zajmuje bardzo mało miejsca tak, że zawór można umieścić nawet pod uchwytem okiennym.

Korzystnie, pola dotykowe dla palców w uchwycie roboczym mogą być zagłębione we wklęsłej powierzchni zewnętrznej. W ten sposób pola dotykowe dla palców mogą być wyczuwane i z łatwością odnajdywane końcem palca.

Pola dotykowe dla palców w uchwycie roboczym mogą być wyposażone w materiał, który ma teksturę powierzchni inną niż materiał pozostałej części uchwytu roboczego, np. materiał jest miększy. Zapewni to wygodny chwyt podczas manipulowania uchwytem, a także umożliwi użytkownikowi wyczuwanie palcami miejsca, w którym należy nacisnąć uchwyt.

W korzystnej postaci, nieruchomą część zaworową stanowi wypraska, przy czym wypraska ma podłużną szczelinę z przeciwległymi ściankami, każda z tych ścianek zaś ma szereg sąsiadujących ze

PL 216 781 B1 sobą rowków rozciągających się w podłużnym kierunku szczeliny, przy czym rowki jednej ze ścianek są przesunięte względem rowków drugiej ze ścianek. Zapewnia to łatwy montaż zaworu wentylacyjnego, dzięki czemu nieruchomą część zaworową można zamocować do konstrukcji budowlanej za pomocą wkrętów włożonych w szczelinę i wkręconych w zazębienie z rowkami ścianek szczeliny. Wkręty można umieścić w dowolnym położeniu wzdłuż szczeliny tak, że dokładne pozycjonowanie w kierunku szczeliny nie jest konieczne. Szczelinę można ustawić skierowaną przeciwnie do widocznej strony obsługowej zaworu wentylacyjnego, zapewniając w ten sposób ukryty montaż zaworu.

W dalszej postaci, nieruchoma część zaworowa ma dwa końce, z których każdy jest zaopatrzony w element czołowy, każdy element czołowy zaś ma cienką pokrywkę płytkową przystosowaną do stykania się z powierzchnią konstrukcji budowlanej oraz część spodnią przystosowaną do zazębienia z wgłębieniem w tej powierzchni konstrukcji budowlanej. W ten sposób zawór wentylacyjny można osadzić w konstrukcji budowlanej w wydłużonym zagłębieniu w tej ostatniej, dzięki czemu pokrywka płytkowa może ukryć koniec zagłębienia i w ten sposób zapewnić estetyczniejszy wygląd zamontowanego zaworu. Część elementu czołowego leżąca pod pokrywką płytkową może zapewnić dobre pozycjonowanie zaworu w zagłębieniu.

W korzystnej postaci, element zaworowy jest wyposażony w sprężysty pasek uszczelniający przystosowany do stykania się z konstrukcją budowlaną wokół otworu wentylacyjnego w tej konstrukcji. Oprócz uszczelniania elementu zaworowego względem konstrukcji budowlanej w zamkniętym położeniu elementu zaworowego, sprężystość paska uszczelniającego zapewnia siłę zamykającą utrzymującą element zaworowy w sprzęgnięciu z odpowiadającym mu zagłębieniem w zamkniętym położeniu elementu zaworowego.

Przedmiotem wynalazku jest ponadto zespół okna, mający wyżej opisany zawór wentylacyjny. Zespół okna charakteryzuje się tym, że ma skrzydło okienne, które jest zamontowane obrotowo w ościeżnicy okiennej, przy czym zasadniczo cały zawór wentylacyjny jest usytuowany w zagłębieniu w górnym elemencie skrzydła okiennego, przy czym uchwyt do otwierania okna ma kształt wypraski rozciągającej się wzdłuż zaworu wentylacyjnego na zewnątrz tego zagłębienia w skrzydle okiennym. Dzięki umieszczeniu zaworu wentylacyjnego za uchwytem okiennym, zawór można ukryć, poprawiając tym samym ogólną estetykę wyglądu zespołu okna. W szczególności, zwarta konstrukcja uchwytu roboczego zaworu wentylacyjnego umożliwia umieszczenie zaworu za uchwytem okiennym, a równocześnie zapewnia łatwe manipulowanie zaworem wentylacyjnym.

W postaci korzystnej z punktu widzenia wytwarzania, górny element skrzydła okiennego składa się co najmniej z dwóch wyprasek, z których pierwsza wytycza pierwszą ściankę boczną i dwie zaokrąglone ścianki czołowe tego zagłębienia, druga z nich zaś wytycza drugą ściankę boczną tego zagłębienia. W efekcie, zagłębienie można bardzo łatwo obrabiać na frezarce, wycinając materiał z pierwszej wypraski, wcinając się w materiał od tej strony zagłębienia do obróbki, które będzie wytyczone przez drugą wypraskę. Zaokrąglone ścianki czołowe powstaną automatycznie jako odwzorowanie wirującego frezu.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia przód zaworu wentylacyjnego według wynalazku w widoku perspektywicznym; fig. 2 - tył zaworu wentylacyjnego z fig. 1 w widoku perspektywicznym; fig. 3 - fragment fig. 1 w powiększeniu; fig. 4 - zawór wentylacyjny, widziany od prawej strony na fig. 1, w widoku z boku; fig. 5 - zawór wentylacyjny, widziany od lewej strony na fig. 1, w innym widoku z boku; fig. 6 i 7 - zawór wentylacyjny z fig. 1, zamontowany w skrzydle okiennym, odpowiednio w zamkniętym i otwartym położeniu zaworu, w przekroju.

Figura 1 przedstawia zawór wentylacyjny 1 według wynalazku, widziany od przedniej strony. Zawór 1 ma nieruchomy, wydłużony element zaworowy 2 uformowany z aluminium techniką wyciskania, element zaworowy 3, także uformowany z wyciskanego aluminium, uchwyt roboczy 4 uformowany wtryskowo z tworzywa sztucznego oraz dwa elementy czołowe 5, 6, także uformowane wtryskowo z tworzywa sztucznego.

Figura 2 przedstawia zawór wentylacyjny 1 od tylnej strony, która będzie ukryta w położeniu zamontowanym zaworu. Każdy element czołowy 5, 6 jest połączony z odpowiednim końcem nieruchomego elementu zaworowego 2 za pomocą występu 7, 8, który jest uformowany integralnie z elementem czołowym i wciśnięty w szczelinę 9 uformowaną podłużnie w tylnej stronie nieruchomego elementu zaworowego 2. Po włożeniu występu 7, 8 w szczelinę 9, część 10, 11 aluminiowego materiału nieruchomego elementu zaworowego 2 obok występu zostaje lekko wciśnięta w plastyczny materiał występu 7, 8 w celu zamocowania występu w szczelinie 9. Każdy element czołowy 5, 6 ma cienką pokrywkę płytkową 12 w kształcie prostokąta, rozciągającą się zasadniczo w płaszczyźnie przedniej

PL 216 781 B1 strony 13 nieruchomego elementu zaworowego 2 i na całej szerokości zaworu 1, patrząc od jego przedniej strony. Pod pokrywką płytkową 12 i widoczny od tylnej strony zaworu 1, każdy element czołowy ma pustą spodnią część 14 w kształcie prostokąta, za wyjątkiem jednego zaokrąglonego naroża 15. Zaokrąglone naroża 15 wprowadzono w celu wpasowania zaworu 1 w zagłębienie 16 mające zaokrąglone naroża na swych końcach.

Figura 6 przedstawia zawór wentylacyjny 1 zamontowany w górnym elemencie 17 skrzydła okiennego. Górny element 17 składa się z pierwszej wypraski 18, wytyczającej górną ściankę 19 i zaokrąglone ścianki czołowe zagłębienia 16, oraz z drugiej wypraski 20, wytyczającej dolną ściankę 21 zagłębienia 16. Pierwsza wypraska 18 otacza wydłużony otwór wentylacyjny 22, który otwiera się na zewnętrzną stronę okna. Zagłębienie 16 jest wykonane przez skrawanie w pierwszej wyprasce 18 przy użyciu frezarki, przed montażem skrzydła okiennego 17. Frez wcina się w zagłębienie 16 od jego dolnej strony, gdzie ścianka 21 zamyka zagłębienie w stanie zmontowanym skrzydła okiennego 17, pokazanym na fig. 6. W ten sposób końce zagłębienia 16 są zaokrąglone przy górnej ściance 19 tego ostatniego. Te zaokrąglone naroża 15 elementów czołowych 5, 6 zaworu 1 wpasowują się w te zaokrąglone naroża (nie pokazane) zagłębienia 16.

Nieruchomy element zaworowy 2 jest zamontowany przy dolnej ściance 21 zagłębienia 16 i jest zasadniczo równy z wewnętrzną powierzchnią 23 górnego elementu 17 skrzydła okiennego. Nieruchomy element zaworowy 2 jest przymocowany do górnego elementu 17 za pomocą wkrętów zaznaczonych liniami kreskowymi 24, włożonych przez zewnętrzną powierzchnię 25 górnego elementu 17 w szczelinę 9 w nieruchomym elemencie zaworowym 2. Nie pokazane wkręty sczepiają się z sąsiednimi rowkami 26 wykonanymi w każdej ściance bocznej szczeliny 9. Rowki 26 w jednej ściance bocznej szczeliny 9 są nieznacznie przesunięte względem rowków 26 w drugiej ściance bocznej tak, aby gwinty wkrętów mogły dopasować się z rowkami po każdej stronie szczeliny. Element zaworowy 3 jest połączony obrotowo z nieruchomym elementem zaworowym 2 za pomocą walcowej części 27 uformowanej integralnie z elementem zaworowym 3, rozciągającej się w podłużnym kierunku elementu zaworowego 3 i wpasowanej w odpowiednio półwalcowe zagłębienie 28 uformowane w nieruchomym elemencie zaworowym 2. Element zaworowy 3 jest wyposażony w sprężysty pasek uszczelniający 29, który w zamkniętym położeniu zaworu pokazanym na fig. 6 opiera się o brzegi otworu wentylacyjnego 22 wykonanego w górnym elemencie 17 skrzydła okiennego.

Uchwyt roboczy 4 zaworu wentylacyjnego 1 jest połączony obrotowo z elementem zaworowym 3 wokół osi biegnącej w podłużnym kierunku elementu zaworowego 3 za pomocą walcowej części 30 uformowanej integralnie z uchwytem 4 na jego tylnej stronie i osadzonej w odpowiednim walcowym zagłębieniu 31 uformowanym w elemencie zaworowym 3. Ponadto, w pewnej odległości od walcowej części 30, uchwyt 4 ma walec 32, także uformowany integralnie z uchwytem na jego tylnej stronie. Walec 32 tworzy urządzenie blokujące, które w zamkniętym położeniu zaworu 1 wchodzi w odpowiednie półkoliste zagłębienie 33 w nieruchomym elemencie zaworowym 2. W tym położeniu, pasek uszczelniający 29 jest lekko ściśnięty na swych brzegach, przy czym powstaje siła blokująca, która utrzymuje walec 32 w blokującym sprzęgnięciu z zagłębieniem 33.

Górny element 17 skrzydła okiennego jest wyposażony w uchwyt 34, rozciągający się wzdłuż zaworu wentylacyjnego 1 w pewnej odległości od uchwytu roboczego 4, przy czym zawór 1 jest ukryty, gdy patrzy się od wewnętrznej strony okna. Tym niemniej jednak, uchwytem roboczym 4 można z łatwością manipulować końcami palców, jak to będzie wyjaśnione w dalszym ciągu.

Figura 3 przedstawia, w powiększeniu i w widoku perspektywicznym, uchwyt roboczy 4, który ma wklęsłą powierzchnię zewnętrzną 35 i zaokrąglony obwód 36. Z każdej strony wklęsłej powierzchni zewnętrznej 35 względem podłużnej osi zaworu 1, uchwyt 4 ma przeciwległe, pierwsze i drugie pole dotykowe 37 i 38 dla palców. Pola dotykowe 37, 38 dla palców są oddzielnie zaznaczone przez zagłębienia w zewnętrznej powierzchni uchwytu 35. Alternatywnie, pola dotykowe 37, 38 dla palców mogą być oddzielnie zaznaczone kolorami.

W celu otwarcia zaworu 1 od położenia zamkniętego pokazanego na fig. 6, drugie pole dotykowe 38 dla palców naciska się końcem palca, przy czym pasek uszczelniający 29 zostaje jeszcze nieco bardziej ściśnięty, walec 32 wyskakuje sprężyście ze sprzęgnięcia z zagłębieniem 33 w nieruchomym elemencie zaworowym 2 i zawór otwiera się do położenia pokazanego na fig. 7. Następnie, zawór 1 można ponownie zamknąć, umieszczając koniec palca na drugim polu dotykowym 38 dla palców i dotykając równocześnie pierwsze pole dotykowe 37 dla palców palcem, przy czym element zaworowy 3 można obrócić do jego położenia zamkniętego.

Claims (8)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Zawór wentylacyjny (1) przystosowany do zamontowania w konstrukcji budowlanej, takiej jak skrzydło okienne, itp., przy czym konstrukcja budowlana ma otwór wentylacyjny (22), zawór ma nieruchomą część zaworową (2) przystosowaną do zamocowania w konstrukcji budowlanej oraz wydłużony element zaworowy (3), który jest połączony z nieruchomą częścią zaworową w taki sposób, że element zaworowy w położeniu zamontowanym zaworu w konstrukcji budowlanej jest obracalny wokół osi biegnącej w podłużnym kierunku elementu zaworowego pomiędzy położeniem zamkniętym, w którym zakrywa on otwór wentylacyjny w konstrukcji budowlanej, i położeniem otwartym, w którym otwór wentylacyjny jest odsłonięty, przy czym zawór ma uchwyt roboczy (4), który jest połączony obrotowo z elementem zaworowym (3) wokół osi biegnącej w podłużnym kierunku elementu zaworowego, przy czym uchwyt roboczy jest wyposażony w urządzenie blokujące w postaci walca (32) rozciągającego się w podłużnym kierunku elementu zaworowego, przy czym walec ten jest przystosowany do zazębiania się z odpowiednim zagłębieniem (33) w nieruchomej części zaworowej, w celu zablokowania elementu zaworowego w jego położeniu zamkniętym, znamienny tym, że uchwyt roboczy (4) ma co najmniej częściowo zaokrąglony obwód (36) i wklęsłą powierzchnię zewnętrzną (35), która jest zakrzywiona wokół osi biegnącej w podłużnym kierunku elementu zaworowego, przy czym wklęsła powierzchnia zewnętrzna ma oddzielnie zaznaczone pola dotykowe (37, 38) dla palców, do manipulowania uchwytem w celu otwierania i zamykania zaworu, przy czym te pola dotykowe dla palców są usytuowane naprzeciw siebie i na obwodzie uchwytu.
2. 2. Zawór wentylacyjny według zastrz. 1, znamienny tym, że pola dotykowe (37, 38) dla palców w uchwycie roboczym są zagłębione we wklęsłej powierzchni zewnętrznej (35).
3. 3. Zawór wentylacyjny według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że pola dotykowe (37, 38) dla palców w uchwycie roboczym są wyposażone w materiał, który ma teksturę powierzchni inną niż m ateriał pozostałej części uchwytu roboczego, np. materiał jest miększy.
4. 4. Zawór wentylacyjny według zastrz. 1-3, znamienny tym, że nieruchomą część zaworową (2) stanowi wypraska, przy czym wypraska ma podłużną szczelinę (9) z przeciwległymi ściankami, przy czym każda z tych ścianek ma szereg sąsiadujących ze sobą rowków (26) rozciągających się w podłużnym kierunku szczeliny, przy czym rowki jednej ze ścianek są przesunięte względem rowków drugiej ze ścianek.
5. 5. Zawór wentylacyjny według zastrz. 1-4, znamienny tym, że nieruchoma część zaworowa (2) ma dwa końce, z których każdy jest zaopatrzony w element czołowy (5, 6), przy czym każdy element czołowy ma cienką pokrywkę płytkową (12) przystosowaną do stykania się z powierzchnią konstrukcji budowlanej oraz część spodnią (14) przystosowaną do zazębienia z wgłębieniem (16) w tej powierzchni konstrukcji budowlanej.
6. 6. Zawór wentylacyjny według zastrz. 1-5, znamienny tym, że element zaworowy (3) jest wyposażony w sprężysty pasek uszczelniający (29) przystosowany do stykania się z konstrukcją budowlaną wokół otworu wentylacyjnego (22) w tej konstrukcji.
7. 7. Zespół okna z zaworem wentylacyjnym zdefiniowanym w zastrz. 1 do 6, znamienny tym, że ma skrzydło okienne, które jest zamontowane obrotowo w ościeżnicy okiennej, przy czym zasadniczo cały zawór wentylacyjny (1 jest usytuowany w zagłębieniu (16) w górnym elemencie (17) skrzydła okiennego, przy czym uchwyt (34) do otwierania okna ma kształt wypraski rozciągającej się wzdłuż zaworu wentylacyjnego na zewnątrz tego zagłębienia w skrzydle okiennym.
8. 8. Zespół okna według zastrz. 7, znamienny tym, że górny element (17) skrzydła okiennego składa się co najmniej z dwóch wyprasek (18, 20), z których pierwsza wytycza pierwszą ściankę boczną (19) i dwie zaokrąglone ścianki czołowe tego zagłębienia, druga z nich zaś wytycza drugą ściankę boczną (21) tego zagłębienia.