PL214989B1 - Urządzenie do wyładunku bel - Google Patents

Abstract

Urządzenie do wyładunku bel zawierające napędzaną ramę nośną zamocowaną do podwozia maszyny rolniczej na pierwszej osi obrotu i wyposażoną w łoże zamocowane do ramy nośnej za pośrednictwem drugiej osi obrotu, znamienne tym, że druga oś obrotu (18) przebija zarówno płaszczyznę, którą wyznacza pierwszy bok (11) i drugi bok (12) ramy nośnej (7) jak i płaszczyznę podstawy (15) łoża (6).

Description

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie do wyładunku bel z maszyn rolniczych.

Materiały roślinne przeznaczone na kiszonkę po skoszeniu prasuje się na polu w bele o kształcie zbliżonym do walca, po czym szczelnie owija się je folią i zrzuca na ziemię skąd są później zbierane i przewożone w odpowiednie miejsce, gdzie czekają na docelowe wykorzystanie. Ciężar bel w zależności od wielkości i wilgotności zawartego w niej materiału może przekraczać jedną tonę. Ze znanych owijarek wszystkie bele winny staczać się na swą powierzchnię walcową nie mniej w praktyce niektóre bele ustawiają się na swojej powierzchni płaskiej, co wymaga stosowania dwóch różnych maszyn do ich zbierania. Nadto swobodny spadek beli na ziemię, a zwłaszcza na ściernisko czasami powoduje uszkodzenie folii, a tym samym do wnętrza dostaje się powietrze co niekorzystnie wpływa na zachodzące wewnątrz beli procesy biologiczne. Z tego też powodu zaistniała potrzeba wprowadzenia kontrolowanego wyładunku bel z jednoczesnym wytłumieniem jej energii i ustawieniem na powierzchni płaskiej, która w procesie owijania folia jest lepiej zabezpieczona przed uszkodzeniem niż powierzchnia walcowa. Cel ten realizują urządzenia do wyładunku bel.

Z opisu zgłoszeniowego wynalazku nr GB 2 305 648 znane jest urządzenie do owijania uprzednio uformowanych bel ze słomy lub tym podobnych materiałów roślinnych. Urządzenie według tego wynalazku produkowane jest pod handlową nazwą McHale 991b przez spółkę McHale Engineering Ltd. w Irlandii.

Urządzenie zawiera podwozie, do którego zamocowany jest obrotowy stół roboczy oraz urządzenie do wyładunku beli po owinięciu jej folią. Zarówno stół roboczy jak i urządzenie do wyładunku zamocowane są wahliwie do tylnej krawędzi podwozia.

Urządzenie do wyładunku składa się z ramy nośnej wyposażonej w łoże oraz leżącej poniżej niej ramy podporowej, przy czym do ramy podporowej, w pewnej odległości od jej osi obrotu zamocowany jest cylinder siłownika, którego tłoczysko zamocowane jest od dołu do ramy nośnej, pomiędzy jej bokami. Rama nośna i rama podporowa osadzone są na wspólnej osi, która stanowi pierwszą oś obrotu.

Rama nośna ma w zarysie kształt prostokąta. Jej oś przechodzi przez pierwszy krótszy bok, zaś do przeciwległego końca pierwszego dłuższego boku na drugiej osi obrotu zamocowane jest łoże dla beli. Od dołu łoża, po przeciwnej stronie drugiej osi obrotu zamocowana jest płyta. Druga oś obrotu leży mniej więcej w jednej płaszczyźnie z pierwszą osią obrotu i jest do niej prostopadła. Pierwsza oś obrotu jest równoległa do osi kół jezdnych w podwoziu.

Rama podporowa ma również prostokątny kształt i jest podobnie zamocowana do podwozia, przy czym jeden dłuższy jej bok jest wydłużony i wchodzi pod stół roboczy. Do swobodnego końca ramy podporowej zamocowana jest od dołu stopa zaś do narożnika ramy podporowej, nad stopą zamocowany jest słupek.

W opisie nr GB 2 305 648 słupek zamocowany jest na sztywno natomiast w urządzeniu McHale 991b słupek jest obrotowy i może być składany równolegle do dłuższego boku ramy podporowej.

Urządzenie to może pracować według dwóch procedur. Pierwsza procedura pozwala na wyładunek beli bez zmiany kierunku ustawienia jej osi w przestrzeni, to jest bela stacza się w sposób kontrolowany ze stołu roboczego i osiada na ziemi swej powierzchni walcowej, tuż za maszyną rolniczą i w jej osi.

W drugiej procedurze bela w czasie wyładunku jest obracana względem osi pionowej i jest ustawiana na ziemi na swej powierzchni płaskiej z boku maszyny rolniczej, poza śladem jej koła. Tym samym dla ustawienia kolejnych bel potrzebna jest dodatkowa przestrzeń w stosunku do przestrzeni zajmowanej przez maszynę rolniczą.

Pierwsza procedura przebiega następująco. Po owinięciu beli folią stół roboczy jest wychylany ku ramie nośnej aż bela oprze się o łoże. W tym czasie rama podporowa jest już oparta o ziemię a słupek jest złożony. Następnie rama nośna przejmuje belę i w wyniku zsuwania się siłownika pomiędzy ramą nośną, a ramą podporową następuje powolne opuszczanie ramy nośnej aż oprze się ona o ziemię, a bela swobodnie stoczy się. W końcowej fazie rama nośna schodzi się z ramą podporową. Po stoczeniu się beli następuje opuszczenie stołu roboczego, który naciskając na koniec wydłużonego boku ramy podporowej powoduje uniesienie całego urządzenia wyładowczego do góry tak, że maszyna rolnicza może swobodnie jechać dalej.

Początek drugiej procedury jest podobny, przy czym słupek jest tu ustawiony w pozycji pionowej. W trakcie opuszczania ramy nośnej z belą płyta opiera się o wierzchołek słupka, który nie pozwala na dalsze obniżanie się tej części łoża, przy czym rama nośna dalej opada dzięki czemu łoże zaPL 214 989 B1 czyna się obracać względem drugiej osi obrotu aż bela zsunie się z niego i stanie na ziemi na swojej powierzchni płaskiej.

Z kolei z europejskiego opisu patentowego nr EP 1 097 627 B1 znane jest urządzenie wyładowcze, którego łoże wychylane jest na bok za pomocą dodatkowego siłownika. Główny siłownik obracający ramę nośną zamocowany jest do krawędzi stołu roboczego. Druga oś obrotu jest także prostopadła pierwszej osi obrotu. Natomiast w celu umożliwienia stoczenia się beli za maszynę tylna krawędź łoża jest odginana ku ziemi.

Z europejskiego zgłoszenia wynalazku nr EP 1 502 497 A1 znana jest prasa do bel osadzona na wspólnym podwoziu z urządzeniem wyładowczym. Urządzenie wyładowcze zawiera składane ramię zamocowane z tyłu, do boku stołu roboczego tak, że w czasie staczanie się beli ze stołu podpiera ją z jednej strony, a tym samym wymusza jej obrót na drugi bok. Ramię to jest jednak delikatne i wydaje się, że przy swobodnym staczaniu się beli ze stołu może być szybko zniszczone. Ramię nie pochłania także energii kinetycznej beli w czasie jej staczania co może skutkować innym jej ustawieniem na ziemi niż planowano.

Istota urządzenia do wyładunku bel zawierającego ramą nośną, której jeden bok zaopatrzony jest w człon pierwszego przegubu płaskiego, zaś do górnej powierzchni ramy nośnej przylega łoże, które jest z nią połączone za pośrednictwem drugiego przegubu płaskiego, przy czym do łoża zamocowany jest jeden koniec siłownika, polega na tym, że druga oś obrotu drugiego przegubu płaskiego jest skośna w stosunku zarówno do płaszczyzny ramy nośnej, którą wyznacza pierwszy bok i drugi bok ramy, jak i do podstawy łoża, przy czym pierwszy bok zakończony jest członem pierwszego przegubu walcowego, zaś drugi bok jest zakończony członem drugiego przegubu walcowego, a ich osie tworzą pierwszą oś obrotu pierwszego przegubu płaskiego. Pierwszy koniec pierwszego boku i pierwszy koniec drugiego boku są ze sobą połączone i tworzą wierzchołek tak, że rama nośna ma kształt zbliżony do litery „A”.

Natomiast do wierzchołka zamocowane są ucha, które stanowią element drugiego przegubu płaskiego. Do łoża, a korzystnie do jego narożnika zamocowane jest tłoczysko siłownika, który steruje położeniem łoża.

Pomiędzy pierwszym bokiem, a drugim bokiem ramy nośnej korzystnie zamocowana jest obrotowo noga, przy czym do ramy nośnej zamocowany jest uchwyt łoża, który składa się ze zderzaka zamocowanego do drugiego boku ramy nośnej oraz z elementu oporowego stanowiącego górną część nogi.

Na pierwszej osi obrotu w sąsiedztwie drugiego przegubu walcowego osadzona jest dwuramienna dźwignia, przy czym jej pierwsze ramię wystaje poza obrys ramy nośnej, zaś drugie ramię połączone jest rozłącznie drugim bokiem ramy nośnej. W tym celu drugi bok posiada pierwszy punkt i drugi punkt do mocowania drugiego ramienia dźwigni.

Natomiast łoże korzystnie składa się z podstawy, do której zamocowane są cztery równoległe do siebie łuki, zaś ich końce połączone są dwoma krawędziami.

Urządzenie według wynalazku pozwala na wyładunek bel według dwóch procedur. Wyładunek według drugiej procedury odbywa się w przestrzeni zajmowanej przez maszynę rolniczą przez co nie jest konieczna dodatkowa przestrzeń dla bel tak, jak ma to miejsce w znanych przypadkach. Jest to szczególnie istotne przy pracy maszyny w miejscach gdzie przestrzeń do pracy jest ograniczona, a zwłaszcza na skraju pola. Nadto do wyładunku beli stosowany jest jeden siłownik co ułatwia sterowanie całym procesem zaś skośne ustawienie drugiej osi obrotu pozwoliło na znaczne złagodzenie dynamiki wyładunku. Z kolei wprowadzenie ruchomej nogi i zastosowanie trójkątnej ramy nośnej pozwoliło na zmniejszenie wagi urządzenia przy zachowaniu jego wytrzymałości i sztywności, przy jednoczesnej poprawie funkcjonalności.

Urządzenie do wyładunku beli przedstawione jest w przykładowym wykonaniu na rysunku, na którym:

• fig. 1 przedstawia widok z boku urządzenia zamocowanego do maszyny rolniczej w skrajnym górnym ustawieniu dla pierwszej procedury wyładunku;

• fig. 2 przedstawia drugi widok urządzenia pokazanego na fig. 1;

• fig. 3 przedstawia urządzenie w końcowej fazie pierwszej procedury wyładunku;

• fig. 4 przedstawia fragment urządzenia pokazanego na fig. 3 w drugim widoku;

• fig. 5 przedstawia urządzenie w widoku z boku w początkowej fazie drugiej procedury wyładunku;

• fig. 6 przedstawia urządzenie w pośredniej fazie wyładunku;

• fig. 7 przedstawia urządzenie w końcowej fazie wyładunku w drugiej procedurze;

• fig. 8 przedstawia drugi widoku urządzenia pokazanego na fig. 7.

PL 214 989 B1

Figura 1 i 2 przedstawiają dwa kolejne rzuty urządzenia 1 do wyładunku bel 2 zamocowanego do podwozia 3 owijarki 4, znajdującego się w pierwszej fazie wyładunku według procedury pierwszej, to jest dla wyładunku beli bez zmiany kierunku jej osi w przestrzeni.

Stół roboczy 5 owijarki 4 jest maksymalnie uniesiony do góry tak, aby bela 2 mogła swobodnie stoczyć się z niego i oprzeć o łoże 6 zamocowane do ramy nośnej 7. Pomiędzy łożem 6 a wspornikiem 8 zamocowanym do podwozia 3 znajduje się siłownik 9, który służy do sterowania położeniem ramy nośnej 7 i łoża 6.

Rama nośna 7 ma kształt trójkąta i składa się z pierwszego boku 11 oraz drugiego boku 12, których pierwsze końce łączą się i tworzą wierzchołek 13. Drugi koniec pierwszego boku 11 zamocowany jest do podwozia 3 za pośrednictwem pierwszego przegubu walcowego 11a, zaś drugi bok 12, za pośrednictwem drugiego przegubu walcowego 12a, które leżą w jednej linii i wyznaczają pierwszą oś obrotu 14, stanowiącą jednocześnie geometryczną podstawę ramy nośnej 7.

Łoże 6 składa się z podstawy 15, do której zamocowane są cztery równoległe do siebie łuki 16, zaś ich końce spięte są dwoma krawędziami 17. Od dołu do łoża 6 za pośrednictwem drugiego przegubu płaskiego 18a, zamocowany jest wierzchołek 13 ramy nośnej 7, przy czym oś drugiego przegubu płaskiego 18a jest skośna do podstawy 15 i stanowi drugą oś obrotu 18 łoża 6.

Z kolei równolegle do drugiego boku 12 wahliwie zamocowana jest noga 19, która jest tu w stanie złożonym. Jeden koniec nogi 19 zaopatrzony jest w stopę 20 zaś drugi koniec w element oporowy 22. Położenie nogi 19 względem ramy nośnej 7 jest ustalone za pomocą niewidocznej przetyczki przechodzącej przez drugi bok 12. Na pierwszej osi obrotu 14 osadzona jest też dźwignia 23, której pierwsze ramię 24 wchodzi pod stół roboczy 5 zaś drugie ramię 25 jest zamocowane w pierwszym punkcie 26 do drugiego boku 12. Podstawowym zadaniem dźwigni 23 jest podniesienie urządzenia z ziemi po zakończonym wyładunku, w trakcie opuszczania stołu roboczego 5 do pozycji poziomej.

Figura 3 przedstawia urządzenie i w końcowej fazie wyładunku beli. W wyniku zsunięcia się siłownika 9 rama nośna 7 wraz z łożem 6 znajdują się tuż przed dolnym, skrajnym położeniem, zaś koniec pierwszego ramienia 24 jest oparty o oprawę 27 stołu roboczego 5. W tym stanie, pod wpływem resztek własnej energii kinetycznej bela stacza się i spoczywa na ziemi na swej powierzchni walcowej.

Figura 4 przedstawia drugi widok łoża 6 w fazie jak na figurze 3. Łoże 6 jest ustalone względem ramy nośnej 7 za pośrednictwem elementu oporowego 22 oraz zderzaka 28, pomiędzy którymi znajduje się łuk 16a. Element oporowy 22 stanowi przedłużenie niewidocznej na tej figurze nogi 19 zaś zderzak trwale zamocowany jest do górnej powierzchni drugiej belki 12. W takim ustawieniu nie jest możliwy obrót łoża 6 względem drugiej osi obrotu 18. Łoże 6 obraca się jedynie razem z ramą nośną 7 względem pierwszej osi obrotu 14.

Figury 5-8 dotyczą pracy urządzenia 1 według drugiej procedury, to jest z wyładunkiem beli z jednoczesną zmianą kierunku jej osi w przestrzeni i ustawieniem na ziemi na powierzchni płaskiej.

Figura 5 przedstawia urządzenie 1 w początkowej fazie wyładunku, która w znacznej części pokrywa się z początkową fazą wyładunku wg procedury pierwszej. Natomiast różnice w ustawieniu poszczególnych części są następujące. Noga 19 jest obrócona tak, że element oporowy 22 nie dotyka łoża 6, a tym samym ma ono możliwość częściowego obrotu względem drugiej osi obrotu 18. Z kolei drugie ramię 25 dźwigni 23 zamocowane jest w drugim punkcie 29 do ramy nośnej 7, poniżej pierwszego punktu 26.

Figura 6 przestawia pośrednią fazę, w której stopa 20 nogi 19 opiera się o ziemię. Do tej pory, w trakcie opuszczania ramy nośnej 7 łoże 6 nie zmieniało swojego położenia względem niej. Z chwilą oparcia nogi o ziemię rama nośna 7 nie może dalej opadać natomiast w wyniku dalszego skracania siłownika 9 następuje obrót łoża 6 względem drugiej osi obrotu 18.

Figura 7 przedstawia końcową fazę wyładunku. Siłownik 9 jest maksymalnie zsunięty zaś łoże 6 jest skręcone i wychylone ku tyłowi, w dół tak, że bela może się zsunąć, i stanąć na ziemi na swojej powierzchni płaskiej, tuż przy wzdłużnej osi owijarki 4 i w zasadzie pomiędzy śladami jej kół.

Figura 8 przestawia drugi rzut łoża 6 w końcowej fazie wyładunku. Łoże 6 jest podparte na stopie 20 i jest nachylone w dół, do tyłu.

Unoszenie urządzenia 1 po wyładunku przebiega następująco. W pierwszej fazie wysuwające się tłoczysko z siłownika 9 powoduje obrót łoża 6, aż jego łuk 16a oprze się o zderzak 28, przy czym jednocześnie opadający stół roboczy 5 poprzez dźwignię 23 podnosi ramę nośną 7 i odrywa od ziemi urządzenie 1, po czym w wyniku dalszej pracy siłownika 9 następuje unoszenie ramy 7 wraz z łożem 6, bądź to do pozycji transportowej, bądź do przyjęcia kolejnej beli do wyładunku.

PL 214 989 B1

Claims (9)

1. Urządzenie do wyładunku bel zawierające ramę nośną, której jeden bok zaopatrzony jest w człon pierwszego przegubu płaskiego, zaś do górnej powierzchni ramy nośnej przylega łoże, które jest z nią połączone za pośrednictwem drugiego przegubu płaskiego, przy czym do łoża zamocowany jest jeden koniec siłownika, znamienne tym, że druga oś obrotu (18) drugiego przegubu płaskiego (18a) jest skośna w stosunku zarówno do płaszczyzny ramy nośnej (7), którą wyznacza pierwszy bok (11) i drugi bok (12), jak i do podstawy (15) łoża (6), przy czym pierwszy bok (11) zakończony jest członem pierwszego przegubu walcowego (11a), zaś drugi bok (12) jest zakończony członem drugiego przegubu walcowego (12a), a ich osie tworzą pierwszą oś obrotu (14) pierwszego przegubu płaskiego.

2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że pierwsze końce pierwszego boku (11) i drugiego boku (12) są ze sobą połączone i tworzą wierzchołek (13) tak, że rama nośna (7) ma kształt zbliżony do litery „A”.

3. Urządzenie według zastrz. 2, znamienne tym, że do wierzchołka (13) zamocowane są ucha, które stanowią element drugiego przegubu płaskiego (18a).

4. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że tłoczysko siłownika (9) zamocowane jest do narożnika łoża (6).

5. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że pomiędzy pierwszym bokiem (11), a drugim bokiem (12) ramy nośnej (7) zamocowana jest obrotowo noga (19).

6. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że do ramy nośnej (7) zamocowany jest uchwyt łoża (6), który składa się ze zderzaka (28), który zamocowany jest do drugiego boku (12) ramy nośnej (7) oraz elementu oporowego (22) stanowiącego górną część nogi (19).

7. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że na pierwszej osi obrotu (14) w obrębie drugiego przegubu walcowego (12) osadzona jest dwuramienna dźwignia (23), przy czym pierwsze ramię (24) wystaje poza obrys ramy nośnej (7), zaś drugie ramię (25) połączone jest rozłącznie drugim bokiem (12) ramy nośnej (7).

8. Urządzenie według zastrz. 8, znamienne tym, że drugi bok (12) posiada pierwszy punkt (26) i drugi punkt (29) do mocowania drugiego ramienia (25) dźwigni (23).

9. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że łoże (6) składa się z podstawy (15), do której zamocowane są cztery równoległe do siebie łuki (16), których końce połączone są dwoma krawę-