Znane grzejniki radjatorowe, skladaja¬ ce sie z szeregu polaczonych ze soba czlo¬ nów, posiadaja te wade, ze ich powierzch¬ nia ogrzewalna jest ze wzgledu na ciezka budowe oddzielnych czlonów wzglednie mala w stosunku do uzytego materjalu i zajmowanego miejsca. Sa one wskutek tego stosunkowo drogie i sama ich postac, wyko¬ nana przewaznie jako splaszczona gladka rura, nie pozwala na nalezyte wyzyskanie powierzchni ogrzewalnej grzejnika danej wielkosci.Lane grzejniki radjatorowe zeliwne lub stalowe wzglednie z innego odpowiedniego tworzywa, wykonane wedlug niniejszego wynalazku, posiadaja lzejsza budowe oraz wzglednie duza powierzchnie ogrzewalna przy minimum zajmowanego miejsca. Ma to zwlaszcza duze znaczenie w zespolach ruchomych grzejników radjatorowych, któ¬ rych waga w takich razach winna byc moz¬ liwie najmniejsza przy wyzyskaniu jednak maksymum powierzchni ogrzewalnej grzej¬ nika.Grzejniki radjatorowe, wykonane we¬ dlug wynalazku, posiadaja uksztaltowanie faliste _ scianek poszczególnego czlonu, przyczem fale dziela czlon grzejnika na dwie, trzy lub wiecej sekcyj; jednoczesnie powierzchnia ogrzewalna czlonu znacznie wskutek tego sie powieksza.Wskutek zwiekszania powierzchni ogrze¬ walnej w kazdym oddzielnym czlonie wie- losekcyjnym waga zespolu wszystkich czlo¬ nów w grzejniku na jednostke powierzchni ogrzewalnej moze byc znacznie zmniejszo-na, mianowicie w przyblizeniu ó 35 — 40%, przyczem miejsce, zajmowane przez grzej¬ niki, zmniejsza sie równiez o 40%. Oczy¬ wiscie zawartosc wody w grzejniku, wyko¬ nanym wedlug wynalazku, jest takze w sto¬ sunku do jednego metra kwadratowego po¬ wierzchni ogrzewalnej mniejsza mniej wie¬ cej o 30%.Oprócz zwiekszonej powierzchni ogrze¬ walnej scian wielosekcyjnego czlonu wyste¬ puje w stosunku do znanych grzejników ca¬ ly szereg jego zalet i dodatnich stron przy samej produkcji grzejników. Grzejnik, wy¬ konany wedlug wynalazku, formuje sie w skladanych skrzyniach formierskich, dzielo¬ nych wzdluz linji pionowej czlonu, prze¬ chodzacej przez srodek nadlewów i otwo¬ rów do wkrecania wkretek dwustronnych do poszczególnych czlonów; ten sposób odle¬ wania pozwala na dokladne ustawienie rdzenia, zawieszonego zboku na czopach bez uzycia podtrzymek odlewniczych, gdyz stosunkowo wysoki profil rdzenia w po¬ równaniu ze rdzeniami znanych grzejników zabezpiecza go od wyginania sie. Dzieki te¬ mu braki w odlewie, wywolane ta przy¬ czyna, sa znacznie zmniejszone. W zwiazkii z powyzszem grubosc scianek grzejnika mo¬ ze byc zmniejszona do 3 — 3,5 mm bez obawy zwiekszenia sie ilosci braków, zmniej¬ szenie zas grubosci scianek czlonów grzej¬ nika prowadzi w prostej linji do zmniejsze¬ nia wagi calego zespolu czlonów w grzejni¬ ku radjatorowym na jednostke powierzchni ogrzewalnej.Dzieki wyzej opisanym zaletom produk¬ cja grzejników radjatorowych wedlug wy¬ nalazku jest tansza od stosowanej dotych¬ czas.Przez zaopatrzenie grzejników radiato-^ rowych w skrzydelka zwieksza sie dodajkoj- wo ich powierzchnie c^rzewalna. wobec mniejszej wagi i zmniejszonej pojemnosci grzejników na jednostke po¬ wierzchni ogrzewalnej, ilosc przeplywaja¬ cej przez nie wody lub pary jest odpowie¬ dnio mniejsza. Pozwala to na stosowanie odpowiednio mniejszych kotlów zasilaja¬ cych, a zatem na oszczednosc paliwa.Na rysunku przedstawiony jest w pozio¬ mym pólprzekroju na fig. 1 czlon grzejnika jednoslupowego z obustronnie falisto uksztal¬ towana scianka, tworzaca oddzielne sekcje / grzejnika, przyczem po zewnetrznej stronie grzejnika nliedzy sekcjami czlonów_znaj-dll.^ ja sie pionowe skrzydelka a.Na h£ 2 uwi^oTzmBiiy^est czlon grzej¬ nika jednoslupowego o nieznacznie odmien- nem uksztaltowaniu scianek.Grzejniki wedlug fig. 1 i 2 dwu, trzy lub wielosekcyjne moga byc zaopatrzone w_ skrzydelka a lub moga byc wykonane bez tych skrzydelek. PL