W najnowszych czasach dazenie do po¬ wiekszania ze wzgledów ekonomicznych preznosci w kotlach utrudnia stosowanie smoczków, zwlaszcza na parowozach, ponie¬ waz, jak wiadomo, smoczek jest tern bardziej wrazliwy na ciepla wode doplywowa, im bardziej wzrasta preznosc w kotle parowo¬ zu, przyczem nalezy liczyc sie z naturalnem ogrzewaniem wody w tendrze zapomoca pro¬ mieni slonecznych oraz z ogrzewaniem ten¬ dra z powodu bliskosci kotla. Z tego wzgle¬ du obecnie kotly wysokoprezne sa po¬ wszechnie zasilane pompami tlokowemi, cho¬ ciaz sa one pod wzgledem kosztów zaklado¬ wych, kosztów utrzymania i wagi znacznie gorsze od smoczków.Wynalazek niniejszy dotyczy smoczka, umozliwiajacego tloczenie wody przy wiek¬ szych preznosciach w kotle, nawet wtedy, gdy tloczona woda jest bardziej ogrzana, niz zwykle. Smoczek posiada glówna dysze pa¬ rowa oraz jedna lub kilka pobocznych dysz parowych, przyczem cala? ilosc wody lub jej czesc doplywa miedzy wylotem glównej dy¬ szy parowej i wylotem pobocznej dyszy pa¬ rowej, umieszczonej najblizej w kierunku przeplywu strumienia.Za glówna dysze parowa nalezy uznac te, która do smoczka doprowadza najwiek¬ sza ilosc pary, pozostale zas dysze parowe sa uznane za poboczne dysze parowe.Dokonywano prób ze smoczkami w tensposób, ze ptzy zachowaniu stalej ilosci pa¬ ry powiekszano energje strumienia przy co¬ raz znaczniej szem rozprezaniu pary glów¬ nej, aby skroplic te ilosc pary w cieplejszej wodzie ssanej, a jednoczesnie udzielano wo¬ dzie wiekszego przyspieszenia, podczas gdy dotychczas próbowano zwiekszac pokonywa¬ na przeciwpreznosc przez zwiekszanie ilosci pary, co ma te wade, ze temperatura wody ssanej, musiala byc przytem stale obnizana.Przy uzyciu smoczków z glównemi i po- bocznemi dyszami parowemi okazalo sie, ze mozna znacznie powiekszyc przeciwprez¬ nosc bez zwiekszania ilosci p"aryf jezeli sto¬ sunek fozprezania w glównej dyszy parowej powiekszy sie do dotychczas nieosiagnietej wartosci trzech lub wyzej.W celu osiagniecia jeszcze wiekszych preznosci mozna powiekszac oprócz tego ilosc wody doplywowej, doprowadzajac sto¬ sunek przekroju doplywu wody w ukladzie dysz do sumy przekrojów dysz, okreslaja¬ cych ilosc pary pobocznej, do wartosci, wiekszej od czterech. Wartosci tej nie mozna bylo dotychczas ani osiagnac, ani tern bar¬ dziej przekroczyc, poniewaz nie udawalo sie powiekszyc energji strumienia tak, by tlo¬ czyc przy duzem przeciwcisnieniu powiek¬ szone w tym stosunku ilosci wody.Na rysunku przedstawiony jest smoczek z ukladem dysz wedlug wynalazku. W ka¬ dlub / smoczka wkrecona jest glówna dysza parowa 2 i nastepujaca za nia w kierunku strumienia poboczna dysza parowa 3. Mie¬ dzy wylotami tych dysz parowych odbywa sie przeplyw wody, doplywajacej miedzy te- mi dyszami. W smoczku zastosowana jest glówna dysza parowa i co najmniej jedna poboczna dysza parowa, nastepujaca za nia w kierunku przeplywu strumienia, przyczem miedzy wylotami glównej dyszy parowej i pobocznej dyszy parowej doplywa woda.Cyfra 4 oznacza dysze zbiorcza, 5 — jej naj¬ wezszy przekrój poprzeczny, 6 — dysze tloczna i 7 — przestrzen tloczna, 12 — za¬ wór przelewowy. Para doplywa otworem 8, woda zas — otworem 9; przez zawór tloczny 10 i otwór 11 woda jest tloczona do Kotla.Poprzeczny przekrój wylotowy 1F glównej dyszy parowej 2 jest co najmniej trzy razy wiekszy od przekroju /, okreslajacego glów¬ na ilosc pary. Dalej stosunek sumy wszyst¬ kich poprzecznych przekrojów doplywo¬ wych \W wody do sumy wszystkich poprzecz¬ nych przekrojów wlotowych d pary pobocz¬ nej moze byc równiez wiekszy od czterech. PL