Znany jest przebieg pokrywania we¬ wnatrz rur stalowych powloka ochronna, odbywajacy sie w ten sposób, ze rury za¬ nurza sie w goracej kapieli z masy bitumi- nowej (asfaltu, smoly z wegla kamienne¬ go, bitumu ziemnego i t. d.). Nastepnie wypuszcza sie mase z rury, przyczem pew¬ na czesc tej masy pozostaje w rurze i po¬ krywa cienka powloka jej scianke we¬ wnetrzna.Okazalo sie, ze powloka ta, grubosci zaledwie paru dziesiatych milimetra, nie jest calkowicie trwalem zabezpieczeniem od rdzy. Wobec tego w ostatnich czasach za¬ czeto stosowac, zwlaszcza w rurach, w któ¬ rych przeplywaja ciecze o silnem dziala¬ niu nagryzajacem, pokrywanie grubsza po¬ wloka bituminowa, nakladana dzialaniem sily odsrodkowej. Przytem stwierdzono jednak, ze takie powloki ochronne musza byc grubsze o kilka [milimetrów z tego po¬ wodu, iz rury walcowane maja wewnatrz pewne nierównosci, a w miejscaich tych po¬ wloka ochronna, nakladana dzialaniem si¬ ly odsrodkowej, bylaby zbyt cienka, gdyby calej powloki nie wykonano o wiekszej grubosci. Rury, pokrywane warstwa ochron¬ na, nakladana dzialaniem sily odsrodko¬ wej, musza byc poza tern dobrze wyprosto? wane i wyrównane, gdyz w razie przeciw-ttym .grubosc powloki ochronnej jest bar¬ dzo nierównomierna, a przy nieznacznej grubosci'calej powloki powloka ta jnoze okazac sie miejscami zbyt cienka.Powloka ochromia, nakladana dziala¬ niem sily odsrodkowej na rarze o srednicy 100 mm w swietle, powinna miec 4 mm grubosci, gdyz powloka ta przy 2 mm gru¬ bosci i nierównej powierzchni wewnetrznej rury, lub gdyby rura nie byla prosta, w pewnych miejscach nie mialaby wiecej, niz kilka dziesi^jy^i ^Uitne:traf wiec bylaby zbyt cienka, aby skutecznie spelniac swoje zadanie. Grube powloki ochrewme jcaja te wade, ze zwezaja przekitpj ^ury, wzglednie w celu rachowania wlasciwego przekroju nalezy zgóry obrac wieksza srednice rury, co oczywiscie ^podraza kosizt przewodu.'W rurze o 100 mm w swietle calkowicie wystarczajaca bylaby powloka ochronna o grubosci 2 mm, gdyby grubosc ta iw kaz- dem miejscu byla jednakowa. W celu osiagniecia tego oraz usuniecia wspomnia¬ nych wad mase ochronna nie naklada sie dzialaniem sily odsrodkowej, a Wiec nie przez obracanie z duza szybkoscia obwodowa (od 120 do 300 m/piin), lecz przez obracanie rury zupelnie wolno, nadajac jej szybkosc obwodowa od 1 do 7 m/min tak dlugo, az masa, stygnac i krzepnac jednoczesnie, zo¬ stanie rozprowadzona równomiernie. Spo¬ sób ten nadaje sie równiez do oaMadaarila warstwy joghronnej na sciankach zewnetrz¬ nych amry, kly sposób wskutek dzialania sily .odsrod- kowej.Sposób wedlug wynalazku w zastoeo- twpsu nek rwr polega -równiez na tern, ze szyb¬ kosc oobrotowa powieksza sie na krótko fM^rei aabrapniffaem powloki ochronnej.Sfób*¥*aRs mawet najmniejsze nierównosci warstwy ochrannej zostaja wyrównane, parzyozem updka sie iycL aisterek, które sa pdlaozone z zastosowaniem sity .odsixdko- wef wówczas, gdy Taasa ochronna jest je¬ szcze plynna i rzadka. Chlodzenie rury w czasie jej obrotu, w celu przyspieszenia przebiegu stygniecia i krzepniecia, jest bar¬ dzo dogq*tee. Szybkosc obwodowa podczas obrotu zostaje dopasowana do wlasciwej lepkosci warstwy ochronnej.Przyklad wykonania sposobu wedlug wynalazku jest nastepujacy. Jedna lub wieksza liczbe rur zanurza sie jednoczesnie w kapieli ze stopionej masy bituminowej tak dlugo, az osiagna one temperature od 200 do 230°. Nastepnie wyjmuje sie rury i pozostawia nad kapiela przez kilka sekund w polozeniu poziomem, przyczem wieksza gzcsc masy, przylegajacej do rur, scieka ponownie. Zalnim to jednak nastapi calko¬ wicie, rury obraca sie wolno w polozeniu poziomem. Szybkosc obrotu jest zalezna od lepkosci wlasciwej wzglednie od tempera¬ tury i skladu masy ochronnej i musi byc d-brana tak, aby masa plynna nie sciekala z rury, wytwarzajac wskutek tego nierówna powloke ochronna. Okazalo sie, ze np. w rurze stalowej o srednicy 100 mm i tempe¬ raturze 220° w iapieli z bitumu ziemnego o temperaturze mieknienia, wynoszacej 75°, poczatkowa szybkosc obwodowa powinna wynosic w przyblizeniu 5 m/min. Wymaga¬ na szybkosc obwodowa zalezy równiez od srednicy rury i okazalo sie, ze szybkosc nalezy zwiekszyc przy wiekszej srednicy.W miare wzmagajacego sie stygniecia i wzrastania lepkosci wlasciwej szybkosc na¬ lezy zmniejszac stopniowo tak, a:by po 5 min wynosila juz tylko 1 m/1min. Wówczas ma¬ sa jest rozdzielona równomiernie i tatk da¬ lece 'sknzepnieta, ze juz me scieka, nastep¬ nie szybkosc powieksza sie znowu mytain w przybiizeniu, przyczem w eelu przyspieszenia ^przebiegu stygniecia wzgled¬ nie krzepniecia nalezy chlodzic powietrzem sprezonem lub woda scianke zewnetrzna rury. To samo mozna osiagnac, w jac strumien powietrza wewnatrz rury.Dzieki powiekszeniu szybkosci obrotowej pnaed Galkowitem skrzepnieciem masy - 2 -ochronnej wyrównywa sie calkowicie nie¬ znaczne jej nierównosci, powstajace przy obracaniu, przyczem unika sie zmniejszania grubosci warstwy na nierównych lub skrzy¬ wionych miejscach rury. Powloka, wytwo¬ rzona w ten sposób, ma w kazdem miejscu jedniakowa w przyblizeniu grubosc.Grubosc warstwy ochronnej wewnatrz rury mozna zwiekszyc w ten sposób, ze przed zanurzaniem zaopatruje sie konce rury w zapory pierscieniowe, które zatrzy¬ muja w rurze pewna czesc masy ochronnej po wyjeciu rury z kapieli.Szczególowe badania rur, pokrytych po¬ wloka ochronna w podany sposób, wykaza¬ ly, ze warstwa ochronna na calej dlugosci rury jest calkowicie szczelna, chociaz rur zupelnie nie przygotowywano przed po¬ krywaniem, co jest niezbedne w rurach, po¬ krywanych dzialaniem sily odsrodkowej wedlug sposobu znanego. PL