PL213384B1 - Sposób otrzymywania mieszanki paliwowej - Google Patents

Sposób otrzymywania mieszanki paliwowej

Info

Publication number
PL213384B1
PL213384B1 PL369941A PL36994104A PL213384B1 PL 213384 B1 PL213384 B1 PL 213384B1 PL 369941 A PL369941 A PL 369941A PL 36994104 A PL36994104 A PL 36994104A PL 213384 B1 PL213384 B1 PL 213384B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
cavitation
fuel
water
mixture
combustion
Prior art date
Application number
PL369941A
Other languages
English (en)
Other versions
PL369941A1 (pl
Inventor
Maksim Minczenia
Iwan Minczenia
Marek Barański
Mirosław Ciełuszecki
Original Assignee
Baranski Marek
Cieluszecki Miroslaw
Iwan Minczenia
Maksim Minczenia
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Baranski Marek, Cieluszecki Miroslaw, Iwan Minczenia, Maksim Minczenia filed Critical Baranski Marek
Priority to PL369941A priority Critical patent/PL213384B1/pl
Publication of PL369941A1 publication Critical patent/PL369941A1/pl
Publication of PL213384B1 publication Critical patent/PL213384B1/pl

Links

Landscapes

  • Production Of Liquid Hydrocarbon Mixture For Refining Petroleum (AREA)

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób otrzymywania mieszanki paliwowej.
Znane są sposoby otrzymania mieszanek paliwowych z płynnych produktów przerobu ropy naftowej. Najbardziej bliski analog to sposób przygotowania trudno mieszalnej wieloskładnikowej mie2 szanki paliwowej poprzez nałożenie drgań ultradźwiękowych o intensywności ponad 2 W/cm2 na fazę płynną od temperatury wrzenia do temperatury zamarzania z idącym w ślad za tym gwałtownym jej przechłodzeniem.
Wady znanego sposobu otrzymania wieloskładnikowej mieszanki paliwowej to: w celu wydłużenia okresu trwałości otrzymanej z płynnych produktów przerobu ropy naftowej mieszanki paliwowej potrzebne jest jej gwałtowne przechłodzenie; dla gwałtownego przechłodzenia otrzymanej wieloskładnikowej mieszanki wymagane są duże nakłady na energię i specjalne masywne urządzenia technologiczne.
Rozwój urządzeń energetycznych i urządzeń palnikowo-paleniskowych w kierunku polepszenia ekonomiczności, charakterystyk wagowych, niezawodności, trwałości, a także zmniejszenia emisji szkodliwych substancji w produktach spalania, stawia wysokie wymogi dotyczące jakości płynnych paliw węglowodorowych.
Zgodnie z wymogami, uwarunkowanymi przeznaczeniem i warunkami stosowania, płynne paliwa węglowodorowe powinny posiadać wysokie charakterystyki energetyczne, zapewniać niezawodną pracę systemów zasilających silnik i urządzenie palnikowo-paleniskowe, posiadać niską emisję szkodliwych substancji do otaczającego środowiska w produktach spalania, być prostymi w obrocie, niedrogimi, stabilnymi podczas przechowywania i transportowania.
Z całości wskaźników charakteryzujących przydatność płynnych paliw węglowodorowych do stosowania zgodnie z bezpośrednim przeznaczeniem, podstawowymi są ciepło spalania, wartość opałowa, odporność na utlenianie przy wzroście temperatury, ciśnienie par nasyconych (dla paliw stosowanych przy podwyższonych temperaturach), lepkość, kompatybilność z materiałami konstrukcyjnymi i uszczelniającymi, skłonność do osadzania nagaru, niska emisja produktów spalania do otaczającego środowiska i właściwości przeciwzużywające.
W ostatnich latach pojawiły się nowe źródła surowcowe i technologiczne sposoby przerobu nafty. Doprowadziło to do zmiany charakterystyk fizyko-chemicznych i własności eksploatacyjnych standartowych paliw węglowodorowych dla urządzeń energetycznych. Na chwilę obecną zgromadzono nowe dane eksploatacyjne i obliczeniowe o ich własnościach (na przykład charakterystykach spalania, elektrycznych, termostabilności, wpływie rozpuszczonej wody na charakterystyki spalania itp.), uzyskano także nowe, dotyczące zmiany tych własności, w zależności od różnych czynników.
Istotą rozwiązania jest to, że w charakterze produktów przerobu ropy naftowej mieszanka zawiera płynne paliwo węglowodorowe (na przykład nafta, olej opałowy lub mazut opałowy, lub mieszankę nafty z mazutem i in.) i wodę przy następującym stosunku składników, w % masowych: płynne paliwo węglowodorowe - 70 - 97, woda - 3 - 30, przy tym do wymieszania 3 - 30 wagowych części 2 wody schładzanych jest do 0 - 20°C przy ciśnieniu statycznym 1,5 - 4,5 kG/cm2, następnie nasycanych powietrzem i poddawanych obróbce ultradźwiękiem z częstotliwością 15 - 365 kHz, zmiennym ciśnieniem akustycznym 0,5 - 20,0 kG/cm2 i natężeniem dźwięku 0,16 - 270 W/cm2, po czym, nie przerywając obróbki ultradźwiękiem i nasycaniem powietrzem, do wody podczas mieszania wprowadzanych jest 70 - 97 części płynnego paliwa węglowodorowego, a mieszanka mieszana jest do osiągnię5 8 -1 cia stopnia dyspersji 10 - 10 cm- i zmniejszenia zawartości całkowitej siarki do mniej niż 0,001% (masowych).
Wykorzystanie mieszanki paliwowej z zaproponowanym składem (hydrostabilizowanej mieszanki na bazie płynnych paliw węglowodorowych) w charakterze paliwa zmniejsza tworzenie się sadzy o 2 - 3 razy, a w niektórych warunkach spalania nawet w pełni je eliminuje, zmniejsza straty ciepła z powodu chemicznego niedopalenia paliwa, które stają się równe zeru przy współczynniku nadmiaru powietrza równym 1,05, zmniejsza temperaturę obszarów w których generowane są tlenki azotu, sprzyja przekształcaniu się pozostałego koksu w tlenek węgla i wodór, które spalając się dają dodatkowe ilości ciepła, eliminuje zakoksowywanie się palników i tworzenie się nagaru, zmniejsza zużycie powietrza w procesie spalania, o 3 - 4 razy zmniejsza prędkość korozji elementów urządzeń energetycznych, zwiększa (o 20 - 25%) wartość opałową, nie wymaga jakiejkolwiek przebudowy urządzeń energetycznych, posiada zmienny mechanizm spalania („zjawisko wtórnego rozpylania”), co intensyfikuje proces spalania składników paliwowych kosztem zwiększania powierzchni parowania i ulepszenia
PL 213 384 B1 procesu mieszania składników paliwowych z powietrzem. Wykorzystanie mieszanki paliwowej z zaproponowanym składem pozwala zaoszczędzić do 27% płynnych produktów przerobu ropy naftowej, zmniejszyć całkowitą emisję substancji zanieczyszczających: tlenków azotu - o 23%, tlenków siarki o 99,95%, tlenku węgla - o 98,8%; substancji w stanie zawiesiny - o 87,7%, co potwierdzono badaniami w warunkach produkcyjnych.
Ultradźwiękowa obróbka opiera się na wykorzystaniu wtórnych efektów kawitacji - wysokich lokalnych ciśnień i temperatur, powstałych podczas samozaciskania się pęcherzyków kawitacyjnych, a wyzwalająca się przy tym energia kinetyczna przechodzi w energię cieplną i energię ściskania. Podczas samozaciskania się pęcherzyków kawitacyjnych w krótkim czasie (mniejszym niż 1 μs) następuje podgrzanie gazu w pęcherzyku do wysokich temperatur (ponad 1000°C) i powstanie wysokich ciśnień 2 (ponad 1500 kG/cm2). Z kolei zwiększenie temperatury i ciśnienia sprzyja powstawaniu i rekombinacji rodników, rozpadowi dużych cząsteczek i syntezie nowych związków chemicznych. W ten sposób, pod działaniem kawitacji, w surowcu wyjściowym przebiegają reakcje akustyczno-chemiczne. Spektrum tych reakcji jest nadzwyczaj różnorodne, jak i zespół czynników zewnętrznych, wpływających na ich termodynamikę i kinetykę. Wychodząc ze znaczenia energii rozerwania różnych wiązań w cząsteczkach, a także energii aktywacji tych lub innych przemian, rozwijają się przeważnie reakcje krakowania, izomeryzacji, a także demeryzacji i trymeryzacji, występujące w mieszance wysokocząsteczkowych węglowodorów parafinowych (alkanach), mono- i policyklicznych węglowodorów aromatycznych (arenów), węglowodorów nienasyconych (alkenów), różnych związków heteroorganicznych, zawierających atomy siarki (siarczanów, polisiarczanów, tiofanów i in.), tlenu (kwasów naftenowych), metaloprofirynowanych i innych metaloorganicznych składników, zawierających atomy sodu, wapnia, żelaza, cynku, miedzi, wanadu i innych mikroelementów, substancje żywiczno-siarczanowe.
Kinetyka tych reakcji akustyczno-chemicznych określana jest przez prędkość powstawania i zużycia rodników.
Cechą tych reakcji akustyczno-chemicznych jest impulsowy charakter powstawania rodników w wyniku współfazowego samozaciskania się pęcherzyków kawitacyjnych. Temperatura wewnątrz pęcherzyka rozłożona jest nierównomiernie, z maksimum w jego środku. Odpowiednio przestrzenne rozmieszczenie rodników posiada formę analogiczną (sferycznie symetryczny rozkład gaussowski). Pęcherzyk przedstawia sobą autonomiczny z punktu widzenia charakteru przebiegających reakcji układ rodników, tworzące się w sąsiednich pęcherzykach praktycznie nie oddziały wuj ą pomiędzy sobą. Minimalny promień pęcherzyka kawitacyjnego (Rmin > 1-5 cm) a początkowa liczba rodników w nim to (~104 - 106).
W ten sposób, pod działaniem ultradźwięku z podanymi charakterystykami nie tylko powstają, ale i przyspieszają się chemiczne procesy wymiany masy, ciepła w surowcu (płynne paliwo węglowodorowe + woda), którym towarzyszą głębokie zmiany na poziomie molekularno-jonowym, prowadzące do otrzymania jakościowo nowej węglowodorowej mieszanki paliwowej. Potwierdzeniem tego jest opinia Wszechrosyjskiego Instytutu Naukowo-Badawczego Przerobu Nafty Nr 23/45-2117 z dn. 17.10.2001 r.
Zmniejszenie temperatury wody z 20 do 0°C zwiększa poziom aktywności kawitacyjnej i stopień nasycenia jej powietrzem, i odpowiednio dwutlenkiem węgla, tlenem i gazami neutralnymi, maksimum którego osiągany jest przy 0°C. Zwiększenie temperatury wody zmniejsza poziom jej aktywności kawitacyjnej i stopień nasycenia powietrzem, przy 65°C kawitacja w wodzie praktycznie nie występuje.
Zwiększając jednocześnie ciśnienie statyczne (P0) i zmienne akustyczne (Pa) przy optymalnym znaczeniu P0/Pa = 0,4, można wielokrotnie zwiększyć poziom aktywności kawitacyjnej wody i stopień nasycenia jej powietrzem. Górna granica poziomu aktywności kawitacyjnej wody w tym przypadku ograniczana jest jedynie przez poziom ciśnienia akustycznego, który może zostać osiągnięty z wykorzystaniem współczesnych źródeł energii akustycznej.
Zwiększenie ciśnienia statycznego bardzo silnie wpływa na charakter obszaru kawitacyjnego i stopień nasycenia wody powietrzem. Zwiększanie P0 z jednej strony prowadzi do zmniejszania się liczby „zalążków” kawitacyjnych, a z drugiej strony do zachowania liczby pulsujących pęcherzyków. Przy określonym stosunku P0/Pa dużych pulsujących pęcherzyków w płynie w ogóle może nie być.
Należy jednak pamiętać, że przy P0 > Pa brak jest warunków dla powstania kawitacji w płynie a wielkość wszystkich pęcherzyków staje się mniejsza od wielkości krytycznej, w wyniku czego pulsują one w polu akustycznym, niewiele zmieniając się wymiarowo.
Zwiększenie Pa dwojako wpływa na dynamikę gęstości kawitacyjnej - z jednej strony przeciąga się faza rozszerzenia pęcherzyka i zwiększają się promienie pęcherzyków kawitacyjnych Rmax, czas
PL 213 384 B1 samozaciskania się pęcherzyków At, czas przesunięcia fazy samozaciskania się tmax w stosunku do okresu drgań T (zwiększenie tych parametrów powyżej niektórych określonych znaczeń zmniejsza aktywność kawitacyjną pęcherzyków); z drugiej strony zwiększenie Pa do wielkości powyżej progowych jest bezwarunkowo konieczne, ponieważ w przeciwnym przypadku kawitacja nie pojawi się. Poza tym, ze wzrostem Pa, zwiększa się czas, w ciągu którego siły utrzymujące pęcherzyk w stanie zrównoważonym równoważone są przez ciśnienie akustyczne, a pęcherzyk może rozszerzać się nieograniczenie. Z kolei, zwiększenie Pa do pewnej granicy okazuje wpływ na dynamikę obszaru analogiczny zmniejszeniu częstotliwości.
Ruch pęcherzyków parogazowych w polu akustycznym staję się niestabilny, jeżeli At > T/2. W tym przypadku pęcherzyk kawitacyjny przeradza się w pulsujący. Z kolei zwiększając Pa można oczekiwać zwiększenia aktywności kawitacyjnej pojedynczego pęcherzyka dopiero przy warunku At < T/2.
Zwiększenie częstotliwości drgań prowadzi do zmniejszenia Rmax obszaru kawitacyjnego przy stałej wielkości amplitudowej ciśnienia akustycznego. Taki wynik zrozumiały jest, jeżeli uwzględnić, że ze wzrostem częstotliwości φ przy stałym Pa skraca się czas, w ciągu którego wielkość ciśnienia akustycznego przekracza siły zewnętrzne, utrzymujące pęcherzyk w stanie równowagi, kiedy może on rozszerzać się nieograniczenie kosztem zawartego w nim gazu. Naturalnie, że przy tym pęcherzyk zdąży wzrosnąć do mniejszych rozmiarów, a jeżeli jego promień był bliski krytycznemu, to może on przerodzić się w pulsujący pod warunkiem, że amplituda ciśnienia akustycznego Pa pozostaje stała. Zmniejszenie Rmax obszaru kawitacyjnego ze zwiększeniem φ sprzyja zwiększeniu ciśnienia mieszanki parogazowej w pęcherzyku i początkowi samozaciskania się, co zmniejsza intensywność fal uderzeniowych. Zmiana częstotliwości drgań wpływa na dynamikę obszaru kawitacyjnego, rozmieszczenie obszarów kawitacji w objętości płynu i próg kawitacji. Zmniejszenie maksymalnych wymiarów pęcherzyków kawitacyjnych ze zwiększeniem częstotliwości zmniejsza efekt ekranowania na granicy źródło - płyn i sprzyja bardziej równomiernemu rozmieszczeniu pęcherzyków w objętości płynu. Jednocześnie ze zwiększeniem częstotliwości zwiększa się współczynnik pochłaniania energii akustycznej w płynie, uwarunkowany obecnością sił tarcia lepkiego, a z kolei, rośnie prędkość przepływów akustycznych, które do tego stają się mniejszej skali. Jednak ze zwiększaniem się częstotliwości rośnie próg kawitacji i zwiększają się straty w przetwornikach, a to doprowadza do osłabienia efektywności kawitacji.
Zbytnie zmniejszanie częstotliwości jest niepożądane, ponieważ przy tym gwałtownie wzrasta szum i utrudniona jest izolacja akustyczna, a także zwiększa się ciężar przetwornika kosztem jego aktywnego elementu. Przeważająca większość urządzeń przemysłowych pracuje w zakresie częstotliwości od 15 do 365 kHz. Jest to optymalny zakres w sensie efektu technologicznego, ekonomiczności procesu i techniki bezpieczeństwa.
Drogą badań teoretycznych i eksperymentalnych określono zmienne ciśnienie akustyczne i natężenie dźwięku, niezbędne dla wzbudzenia kawitacji w wodzie wodociągowej przy różnych częstotliwościach 15 - 365 kHz, które przedstawiono w tabeli 1.
Zmienne ciśnienie akustyczne i natężenie dźwięku, niezbędne dla wzbudzenia kawitacji w wodzie wodociągowej, przy różnych częstotliwościach
Częstotliwość kHz Dla wzbudzenia kawitacji niezbędne są
Ciśnienie akustyczne kG/cm2 Natężenie dźwięku W/cm2
15,0 0,5 - 2,0 0,16 - 2,6
175,0 4,0 10,0
365,0 7,0 - 20,0 33,0 - 270,0
Z analizy danych w tabeli wynika, że w celu wzbudzenia kawitacji przy bardziej wysokich częstotliwościach wymagane jest większe natężenie dźwięku. Zwiększenie niezbędnego natężenia dźwięku przy zwiększeniu częstotliwości uwarunkowane jest tym, że wytworzenie kawitacji wymaga znanego czasu, który zależy od wielkości i formy zalążków kawitacji, a także oddziaływującego ciśnienia statycznego.
Należy podkreślić, że do zamknięcia zewnętrznej warstwy elektronowej atomu siarki brakuje zaledwie dwóch elektronów. Stąd należy oczekiwać, że siarka będzie łączyć się z pierwiastkami, atomy
PL 213 384 B1 których łatwo oddają elektrony, to znaczy metalami znajdującymi się w płynnych paliwach węglowodorowych i wodorem.
Przy oddziaływaniu pola ultradźwiękowego z wybranymi charakterystykami dźwięku (częstotli2 wość 15 - 365 kHz, zmiennym ciśnieniem akustycznym 0,5 - 20 kG/cm2 i natężeniem dźwięku 0,16 2
- 270 W/cm2) na wodę nasyconą tlenem, powstanie w niej kawitacja. Dzięki kawitacji i związanej z nią silnej jonizacji w wodzie powstają wolne rodniki OH i H, to znaczy woda aktywizuje się, wyzwala się z wody rozpuszczony tlen i dwutlenek węgla. Zwiększenie przy samozaciskaniu się pęcherzyków kawitacyjnych temperatury i ciśnienia sprzyja z kolei powstawaniu i rekombinacji rodników, rozpadowi cząsteczek płynnych paliw węglowodorowych i syntezie nowych związków chemicznych w postaci asocjatów i wydzieleniu siarki. Spektrum tych reakcji jest następujące:
Na2S + H2O + CO2 = H2S + Na2CO3;
CaS + H2O + CO2 = H2S + CaCO3;
FeS + H2O + CO2 = H2S + FeCO3;
ZnS + H2O + CO2=H2S + ZnCO3;
AI2S3 + 6H2O = 2AI(OH)3 + 3H2S;
2H2S + O2 = 2S + 2H2O.
Wyzwalająca się siarka wraz z solami oddzielane są przez cyklon-filtr.
Energia wiązania w asocjatach cząsteczek mieszanki paliwowej zaproponowanego składu jest znaczna, dlatego są one dostatecznie trwałe i nie rozpadają się na drodze mechanicznej i przy podwyższeniu temperatury.
Podczas nagrzewania hydrostabilizowanej węglowodorowej mieszanki paliwowej do 150 - 200°C stan fizyczny wody i składników paliw w asocjatach zmienia się. Temperatura wrzenia wody jest o 170 - 200°C poniżej wrzenia płynnych paliw węglowodorowych, w wyniku tego paliwowa cześć kropli asocjatu pozostaje jeszcze w stanie płynnym, choć woda już przekształca się w parę. Dzięki temu kropla asocjatu pod działaniem rozszerzającej się pary wodnej jest rozrywana na mniejsze części, następuje mikrowybuch. Takie dodatkowe drobienie kropel intensyfikuje proces spalania się paliwa dzięki zwiększeniu powierzchni parowania, polepszeniu procesu mieszania paliwa z powietrzem i katalitycznego wpływu pary wodnej na palenie się paliwa.
Pary wody pod działaniem wysokich temperatur częściowo łączą się z węglem paliwa, a częściowo - z cząstkami pozostałości koksowej spalania niecałkowitego zgodnie z reakcją gazyfikacji:
C + H2O = CO+ H2 - 131,4 kJ.
W tym przypadku tlenek węgla i wodór będą łatwo się utleniać w końcu płomienia (we wtórnym płomieniu), a pozostałe związki węglowodorowe (benzopiren) nie będą powstawały. Zapewnia to praktycznie całkowite spalanie paliwa węglowodorowego, co kompensuje straty ciepła na gazyfikację wodą części węgla i pozostałości koksowej. Poza tym, w rezultacie względnie niskich temperatur (1700 - 1900°C) w jądrze płomienia gwałtownie zmniejsza się powstawanie tlenków azotu - o 3 - 4 razy porównaniu ze zwykłym sposobem spalania.
Tlenek sodu, znajdujący się w płomieniu w postaci gazowej, wiąże się z nadmiarem par wody zgodnie z reakcją: Na2O + H2O = 2NaOH w wyniku której powstający wodorotlenek sodu, reagując z dwutlenkiem węgla zgodnie z reakcją: 2NaOH + CO2 = Na2CO3 + H2O tworzy węglan sodu.
Analogicznie wiążą się tlenek siarki i pięciotlenek wanadu z wodorotlenkiem sodu, zgodnie z reakcją:
SO3 + 2NaOH = Na2SO4 + H2O;
V2O5 + 2NaOH = 2NaVO3 + H2O.
Uzyskane węglan, siarczan i wanadan sodu wyrzucane są z wychodzącymi do atmosfery gazami.
W miarę zmniejszania się temperatury wychodzących gazów poniżej 100°C następuje hydroliza węglanu sodu zgodnie z równaniem:
Na2CO3 + H2O NaHCO3 + NaOH.
Przy tym powstający podczas spalania dwutlenek azotu NO2 wchodzi w reakcję z wodorotlenkiem sodu NaOH z powstawaniem mieszanki soli kwasu azotowego i azotawego zgodnie z równaniem:
2NO2 + 2NaOH = NaNO3 + NaNO2 + H2O,
PL 213 384 B1 tym samym zmniejsza się łączny efekt oddziaływania korozyjnego siarczanu sodu, pięciotlenku wanadu, tlenku sodu i tlenków azotu przykładowo o 3 - 4 razy na elementy przepływowej części urządzeń energetycznych.
Dla standartowych marek płynnych paliw węglowodorowych, na przykład nafta, najniższe ciepło spalania wynosi 42900 - 43400 kJ/kg, a dla uzyskanej hydrostabilizowanej wieloskładnikowej mieszanki na bazie nafty znajduje się ono w granicach 37514 - 41084 kJ/kg, to jest o 3,4 - 12,55% mniejsze niż dla nafty. Jednak w związku z tym, że uzyskana hydrostabilizowana wieloskładnikowa mieszanka na bazie nafty posiada niedopał z powodów chemicznych praktycznie równy zeru, to zmniejszenie ciepła spalania mieszanki w pełni kompensowane jest jej zupełnością spalania.
Efektywność wynalazku potwierdzona jest następującymi przykładami:
2
1) wodę schłodzono wstępnie do 0°C przy ciśnieniu statycznym 1,5 kG/cm2, następnie nasycano ją przy tym ciśnieniu powietrzem i w tym stanie aktywowano działaniem dźwięku z częstotliwością kHz, zmiennym ciśnieniem akustycznym 0,5 kG/cm2 i natężeniem dźwięku 0,16 W/cm2, po czym w aktywowanej wodzie w strefę pola akustycznego podczas mieszania wprowadzano naftę oświetleniową i mazut M-100 w stosunku 34 części mazutu do 50 części nafty i w ciągu 15 minut mieszankę mieszano w polu akustycznym przy nieprzerwanym nasycaniu jej powietrzem, następnie otrzymaną wieloskładnikową mieszankę paliw leżakowano w ciągu 1,5 roku przy wahaniach temperatury 0 - 20°C. Dla celów obserwacji wykorzystano pięć próbek. Po 1,5 roku przechowywania w żadnej próbce nie zaobserwowano rozwarstwienia wieloskładnikowej mieszanki;
2
2) wodę wstępnie podgrzano do 20°C przy ciśnieniu statycznym 4,5 kG/cm2, następnie przy tym ciśnieniu nasycano powietrzem i w tym stanie aktywowano działaniem dźwięku z częstotliwością 22
365 kHz, zmiennym ciśnieniem akustycznym 20,0 kG/cm2 i natężeniem dźwięku 270 W/cm2, po czym w aktywowaną wodę w strefę pola akustycznego podczas mieszania wprowadzano naftę i mazut M-100 w stosunku 34 części mazutu do 50 części nafty i przez 20 minut mieszankę mieszano w polu akustycznym, następnie otrzymaną wieloskładnikową mieszankę paliwową leżakowano w ciągu 1,5 roku przy wahaniach temperatury minus 23 do + 25°C. Dla celów obserwacji wykorzystano pięć próbek. Po 1,5 roku przechowywania w żadnej próbce nie zaobserwowano pojawienia się kryształów lodu przy ujemnych temperaturach lub rozwarstwienia wieloskładnikowej mieszanki paliw.

Claims (1)

  1. Sposób otrzymania mieszanki paliwowej poprzez mieszanie składników i obróbkę ich ultradźwiękami, znamienny tym, że do mieszania 3 - 30 wagowych części wody, schładza się ją do 0 - 20°C 2 przy ciśnieniu statycznym 1,5 - 4,5 kG/cm2, następnie nasyca powietrzem i dokonuje jej obróbki ultra2 dźwiękiem z częstotliwością 15 - 365 kHz, zmiennym ciśnieniem akustycznym 0,5 - 20,0 kG/cm2 2 i natężeniem dźwięku 0,16 - 270 W/cm2, po czym, nie przerywając obróbki ultradźwiękiem i nasycaniem powietrzem, do wody podczas mieszania wprowadza się 70 - 97 części płynnego paliwa węglo5 8 -1 wodorowego a mieszanka mieszana jest do osiągnięcia stopnia dyspersji 10 - 10 cm- i zmniejszenia zawartości siarki do mniej niż 0,001% (masowych).
PL369941A 2004-09-07 2004-09-07 Sposób otrzymywania mieszanki paliwowej PL213384B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL369941A PL213384B1 (pl) 2004-09-07 2004-09-07 Sposób otrzymywania mieszanki paliwowej

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL369941A PL213384B1 (pl) 2004-09-07 2004-09-07 Sposób otrzymywania mieszanki paliwowej

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL369941A1 PL369941A1 (pl) 2006-03-20
PL213384B1 true PL213384B1 (pl) 2013-02-28

Family

ID=38317445

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL369941A PL213384B1 (pl) 2004-09-07 2004-09-07 Sposób otrzymywania mieszanki paliwowej

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL213384B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL369941A1 (pl) 2006-03-20

Similar Documents

Publication Publication Date Title
EP2723490B1 (en) Hydrogen sulfide scavenger for use in hydrocarbons
EP2719440A1 (en) Method for removing contaminants from exhaust gases by adding ozone
Wei et al. Preparation and performance of novel APP/NaY–Fe suppressant for coal dust explosion
JPH0314688A (ja) 化学反応を行なうための方法および装置、炭素質物質を生成物ガスに転化する方法、黒液のエネルギーおよび化学的含有物を回収する方法および装置および重液炭化水素を蒸気リホーミングする方法および装置
KR940006401B1 (ko) 가스상 연소 스트림으로부터 배출물을 제거하는데 사용되는 흡수제-산화물 에어로졸의 동일계 내 제조 방법에 사용되는 황-흡수제 촉진제
WO2004035176A1 (en) Production of sulphur and activated carbon
Guo et al. Suppression effect of nanocomposite inhibitor on Methane-Coal dust explosion flame propagation
US4244684A (en) Method for controlling corrosion in thermal vapor injection gases
PL213384B1 (pl) Sposób otrzymywania mieszanki paliwowej
US3628925A (en) Combustion adjuvant
Yang et al. Characteristics of sodium compounds on NO reduction at high temperature in NOx control technologies
CN107824022B (zh) 一种电力行业废水废气的处理方法和处理系统
Bellan et al. Fuel-composition effects on high-temperature corrosion in industrial/commercial boilers and furnaces: a review
US5688332A (en) Pipe cleaning using microwave energy
RU2304162C1 (ru) Устройство для получения горючей смеси
CN102199458A (zh) 重质油多功能无灰助燃剂
CN117308108B (zh) 一种实验室废液分级热裂解装置
Meleshkin et al. Influence of SDS concentration on the formation of carbon dioxide hydrate in a colloidal solution of water+ SDS+ SiO2
Belokon Environmental aspects of neutralization of gas emissions from chemical-recovery production
Shakiyeva et al. Composite catalysts based on fly ash of thermal power plants and natural zeolite for purification of gas emissions and catalytic cracking of fuel oil
RU2785612C1 (ru) Способ паровой конверсии метана и/или легких углеводородных смесей
EP1680489A1 (en) Emulsion fuel and method of preparing the same
Kök Effect of metal oxide on light oil combustion
US20210003100A1 (en) Water-fuel emulsion and fuel treatment method
REN et al. Separation and Recovery of Bitumen from Oil Sand by CO2 Desorption of Amine Solution

Legal Events

Date Code Title Description
LAPS Decisions on the lapse of the protection rights

Effective date: 20130907