PL212448B1 - Podloze do uprawy boczniaków, sposób hodowli grzybni boczniaka oraz zastosowanie pazdzierzy konopnych do podloza do uprawy boczniaków - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest podłoże do uprawy boczniaków, sposób hodowli grzybni boczniaka oraz zastosowanie paździerzy konopnych do podłoża do uprawy boczniaków. Podłoże do hodowli boczniaka z wykorzystaniem paździerzy konopnych umożliwia wykorzystanie komórkowej struktury drewna jednorocznej rośliny dwuliściennej, jej wysokiej zawartości celulozy i ligniny, a także własności higienicznych, antyseptycznych i repelentnych. W niniejszym rozwiązaniu wykorzystano też wyjątkową spęczliwość cząstek paździerzy, zawartość rozpuszczalnych substancji odżywczych zasuszonych w komórkach drewna stopniowo udostępnianych rozwijającym się strzępkom grzyba, stabilność i buforowość termiczną oraz bardzo dobrą przemianę wodno-gazową.

Boczniak Pleurotus sp. należy do grzybów kosmopolitycznych, występujących w warunkach naturalnych w różnych rejonach świata. Przedstawicieli tego rodzaju spotkać można w lasach Europy, obydwu Ameryk i Azji. W przyrodzie występuje kilkanaście gatunków boczniaka, które najczęściej związane są z rejonem świata o określonych warunkach klimatycznych. Niektóre z nich rosną w klimacie umiarkowanym, a inne w tropiku. W Polsce boczniaka można spotkać w lasach liściastych późną jesienią, a niekiedy wczesną wiosną. Grzyby do wzrostu wykorzystują materiały zawierające celulozę, hemicelulozę i ligninę. W przyrodzie grzybnia boczniaka rozwija się na martwym drewnie natomiast w uprawie przemysłowej na dużą skalę jako podłoże wykorzystuje się materiały pochodzenia roślinnego, jak słoma zbóż, słoma roślin motylkowatych, osadki kolb kukurydzianych, oraz inne odpady przemysły rolniczego (plewy, łodygi roślin, trzcina), a także odpady przemysłu drzewnego (kora, trociny). Na tych podłożach boczniak rośnie znacznie szybciej i lepiej plonuje niż na drewnie, będącym jego naturalnym podłożem.

Boczniak jest grzybem jadalnym, cenionym z uwagi na smak, wartości ekonomiczne i ekologiczne oraz właściwości lecznicze. Oprócz walorów smakowych boczniaki mają dużą wartość odżywczą, są bogate w łatwo przyswajalne białko, aminokwasy, witaminy z grupy B i sole mineralne. 100 g grzybów zawiera tylko 30 kcal (126 kJ). W owocnikach boczniaka wykryto obecność substancji działających przeciwnowotworowo i obniżających poziom cholesterolu we krwi. [dr Marek Siwulski http://grzvby.grzybnia.pl/content/view/15/71

Boczniak jest drugim z najczęściej, po pieczarce (Agaricus bisporus), uprawianych grzybów jadalnych na świecie. Boczniak rośnie szybciej w porównaniu do innych grzybów jadalnych a podłoże używane do produkcji nie wymaga sterylizacji, tylko pasteryzacji, co jest mniej kosztowne. Owocniki boczniaka nie są często atakowane przez choroby i szkodniki i mogą być uprawiane w prosty i tani sposób. Wszystko to sprawia, że uprawy grzybów rodzaju Pleurotus to doskonała alternatywa dla uprawy innych grzybów jadalnych.

Boczniaki można uprawiać zarówno na specjalnie przygotowanych podłożach, które stanowią baloty z podłożem po inkubacji, jak i na słomie. Do uprawy boczniaka polecana jest słoma twarda żytnia, pszenżytnia, pszenna, przy czym powinna być ona świeża. Miękka słoma, np. owsiana traci szybko właściwą strukturę. Słomę należy pociąć na sieczkę długości około 2-6 cm. Obecnie najczęściej stosowane w nowoczesnej uprawie boczniaków podłoża stanowią mieszaninę kilku składników (np. mieszanina odpadów bawełnianych i słomy pszennej ma większą zdolność zatrzymywania wody niż podłoże oparte wyłącznie na słomie). Po przygotowaniu właściwej mieszaniny, podłoże nawadnia się do wymaganej wilgotności (około 70%), a następnie, po umieszczeniu w perforowanych workach, poddaje pasteryzacji (60°C przez min. 24 do 48 h) z wykorzystaniem pary wodnej. Po zakończeniu pasteryzacji, podłoże jest schładzane, a następnie zaszczepiane właściwą grzybnią. Po zaszczepieniu sieczki grzybnią należy zapewnić odpowiednie warunki, aby grzybnia mogła rozrastać się w podłożu temperatura powietrza winna być około 18-22°C, a temperatura podłoża nie powinna przekraczać 28°C. Po około 16-20 dniach worek powinien być przerośnięty grzybnią. W czasie przerostu grzybni, w niektórych przypadkach, dla zwiększenia wydajności i jakości owocników do podłoża dodawane są suplementy białkowe o opóźnionym uwalnianiu.

Przerośnięty grzybnią balot ustawia się w pomieszczeniach o kontrolowanej temperaturze w zakresie od 8 do 25°C, optymalnie 10-16°C, przy wilgotności powietrza około 85%. Do momentu, aż nie ukażą się zawiązki wskazane jest ograniczanie dostępu światła i utrzymywanie wysokiej wilgotności. W momencie ukazania się w miejscach perforacji zawiązków grzybów, konieczne jest zapewnienie dostępu światła około 8 godzin na dobę.

Należy zwrócić uwagę, że boczniak owocuje rzutami. Po zbiorze pierwszego rzutu należy utrzymywać wysoką wilgotność, gdyż na wysuszonym worku nie będzie następnych rzutów, lub będą

PL 212 448 B1 słabe. Drugi rzut występuje po około 14 dniach od zbioru pierwszego rzutu, przy czym najbardziej ekonomiczne są pierwsze trzy rzuty (2-2,5 miesiąca uprawy).

Słoma po uprawie boczniaka jest doskonałym nawozem organicznym, który możemy wykorzystać w ogrodzie. rhttp://grzyby.grzybnia.pl/content/view/15/7; http://www.rusieccy.pl/amatorska.html.

Kolejnym znanym sposobem uprawy boczniaków jest wykorzystanie jako podłoża drewna. Uprawa na drewnie jest powolniejsza i trudniejsza od uprawy na słomie. Do uprawy wykorzystuje się najczęściej drewno drzew liściastych, m.in. topolowe, bukowe, lipowe, grabowe, oraz z drzew owocowych, zdrowe nie porażone przez inne grzyby. Najlepsze jest drewno ze świeżo ściętych drzew. Zaszczepione pniaki przechowuje się w stertach w miejscach cienistych i wilgotnych. Temperatura w czasie wrastania grzybni w drewno powinna wynosić 10-28°C.

W opisie patentowym PL 172907 (zgł. 16-03-1993) opisano sposób otrzymywania podłoża do uprawy grzyba boczniaka, w szczególności z podłoża grzyba pieczarki. Sposób według wynalazku polega na tym, że po zakończeniu uprawy pieczarki usuwa się okrywę torfową i prowadzi się pasteryzację przez co najmniej 8 godzin w temperaturze 60°C, po czym po kilkunastu godzinach schładza się podłoże do temperatury 25°C, a następnie sieje się grzybnię boczniaka, pokrywając ją perforowaną folią. Pasteryzację prowadzi się najkorzystniej za pomocą wytwornicy pary, a ciepłe powietrze do wszystkich półek rozprowadza się za pomocą wentylatora - mieszacza.

W opisie patentowym P-319551 (zgł. 18-04-1997) opisano sposób hodowli grzybni handlowej boczniaka, zgodnie z którym grzybnię boczniaka namnaża się, korzystnie w woreczkach foliowych, na zaszczepionym grzybnią wysterylizowanym podłożu, korzystnie na odpadach bawełnianych. Rozwiązanie charakteryzuje się tym, że na dwóch przeciwległych końcach rękawa foliowego wypełnionego wysterylizowanym podłożem umieszcza się fragmenty grzybni, po czym końce rękawa zawiązuje się tak, by powstały woreczek miał na każdym końcu otwór dla swobodnego dostępu powietrza atmosferycznego do wnętrza woreczka wyłącznie poprzez warstwę grzybni. Sposób uprawy boczniaka, korzystnie w workach foliowych na podłożu, korzystnie na odpadach bawełnianych, charakteryzuje się tym, że grzybnię handlową boczniaka umieszcza się w worku foliowym warstwami naprzemiennie z co najmniej jedną warstwą podłoża, przy czym jako warstwy skrajne stosuje się warstwy grzybni. Oba końce rękawa zawiązuje się szczelnie, a następnie wykonuje się w obszarze skrajnych powierzchni worka mikrootwory, przez które powietrze atmosferyczne będzie miało dostęp wyłącznie do warstwy grzybni.

Znane sposoby hodowli boczniaka wiążą się wysokimi kosztami związanymi z ceną siewu oraz przygotowania podłoża, przez co wysoka cena grzybów odstrasza potencjalnych nabywców.

Celem wynalazku jest zapewnienie rozwiązania, które dostarczałoby sposób otrzymywania podłoża do hodowli boczniaka, który umożliwi hodowlę tego grzyba przy ominięciu wysokich kosztów, przy jednocześnie zwiększonej wydajności uprawy.

Nieoczekiwanie okazało się, że podłoże do hodowli boczniaka z wykorzystaniem paździerzy konopnych umożliwia wykorzystanie komórkowej struktury drewna jednorocznej rośliny dwuliściennej, jej wysokiej zawartości celulozy i ligniny, a także własności higienicznych, antyseptycznych i repelentnych. W niniejszym rozwiązaniu wykorzystano też wyjątkową spęczliwość cząstek paździerzy, zawartość rozpuszczalnych substancji odżywczych zasuszonych w komórkach drewna stopniowo udostępnianych rozwijającym się strzępkom grzyba, stabilność i buforowość termiczną oraz bardzo dobrą przemianę wodno-gazową.

Właściwości spęczniające paździerzy konopnych porównać można z żelatyną lub gumą arabską. Chłonność wody wynosi do 400-500%. Ze względu na komórkową strukturę materiału woda jest utrzymywana siłami higroskopijnymi. Utrata wody przez osączanie i wysychanie jest zdecydowanie mniejsza niż w przypadku rurkowej struktury słomy zbożowej.

Należy tu zwrócić uwagę na fakt, że zboża należą do roślin jednoliściennych (monocotyledoneae), a konopie do dwuliściennych (dicotyledoneae). Jak wiadomo rozwój tkanek roślin jednoliściennych zasadniczo różni się od rozwoju tych tkanek u roślin dwuliściennych. W trawach do których należą zboża, wzrost łodygi następuje przy pomocy merystemu apikalnego (wierzchołkowego) oraz merystemu interkalarnego (wstawkowego) rozmieszczonego ponad węzłami rośliny. Dzięki merystemowi interkalarnemu następuje równoczesny wzrost kilku międzywęźli, co powoduje szybkie zwiększanie się długości tzw. strzelanie w źdźbło. Wnętrze łodygi na większości długości pozostaje puste zbliżone kształtem do rury co nadaje sztywności roślinie. Inaczej wygląda to w przypadku rośliny dwuliściennej, którą są konopie. Oprócz merystemu apikalnego (wierzchołkowego) występuje w tych roślinach wtórna tkanka merysternatyczna zwana miazgą lub kambium. Tkanka ta posiada kształt cylindra. Wszyst4

PL 212 448 B1 kie tkanki wytworzone przez miazgę do wewnątrz określa się mianem drewna. Na zewnątrz miazgi tworzy się łyko (w przypadku konopi jest to włókno). Powstawanie wciąż nowych komórek po wewnętrznej i zewnętrznej stronie kambium powoduje wzrost łodygi na grubość. Tworząca się wewnątrz komórkowa struktura drewna tworzy konstrukcję rośliny, co umożliwia tej grupie roślin osiągać znaczne większe rozmiary niż roślinom trawiastym.

Oprócz funkcji konstrukcyjnych komórki drewna uczestniczą w obiegu wody w roślinie. W wodzie zawarte są asymilaty, substancje mineralne pobrane przez korzenie oraz substancje regulujące procesy życiowe rośliny. Żywe i martwe komórki drewna są magazynem tych substancji. W konopiach, biorąc ich intensywny przyrost suchej masy ilość substancji jest wyjątkowo wysoka.

Po skoszeniu konopi substancje te w postaci zasuszonej pozostają w komórkach paździerzy, stanowiąc zapasowe substancje odżywcze. Rozpuszczalne substancje zawarte w komórkach drewnika zbudowanych z celulozy i ligniny odżywką mogą stanowić właściwą pożywkę dla grzybni boczniaka. Gąbczasta struktura stwarza doskonałe warunki dla przebiegu procesów fizjologicznych opartych na zjawiskach dyfuzji i osmozy, oraz powoduje stabilność termiczną. Gruzełkowata struktura sprzyja prawidłowej wymianie gazowej, obniża się możliwość szkodliwego samozagrzania.

Przedmiotem wynalazku jest podłoże do uprawy boczniaka, charakteryzujące się tym, że podłoże stanowi naturalny kompozyt w postaci paździerzy konopnych. Korzystnie, gdy paździerze konopne są zawarte w ilości pomiędzy 100 a 20% w stosunku do całkowitej masy podłoża.

Korzystnie, gdy podłoże zawiera mieszankę paździerzy konopnych ze słomą zbożową w stosunku zawartym w przedziale od 0 do 80% słomy zbożowej oraz ok. 100 - 20% paździerzy konopnych.

Korzystnie, gdy paździerze konopi uzyskiwane są szczególnie metodą dekortykacji. Korzystnie, gdy uwodnienie składników podłoża wynosi do 70% wilgotności, i że podłoże zakażane jest mieszanką grzybni boczniaka w stosunku 3-5% s.m. podłoża.

Kolejnym przedmiotem wynalazku jest sposób hodowli grzybni boczniaka, zgodnie z którym grzybnię boczniaka namnaża się, korzystnie w woreczkach, na zaszczepionym grzybnią wysterylizowanym podłożu, charakteryzujący się tym, że podłoże stanowi naturalny kompozyt w postaci paździerzy konopnych, przy czym paździerze konopne są zawarte w ilości pomiędzy 100 a 20% w stosunku do całkowitej masy podłoża, gdzie paździerze konopi uzyskuje się szczególnie metodą dekortykacji, po czym paździerze konopne lub mieszankę paździerzy konopnych ze słomą zbożową miesza się w stosunku zawartym w przedziale od 0 do 80% słomy zbożowej oraz około 100 - 20% paździerzy konopnych, a następnie składników podłoża uwadnia się do 70% wilgotności, nawilżone podłoże pasteryzuje się przy temperaturze zawartej pomiędzy 55 a 65°C przez 24-48 godziny, po czym podłoże zakaża się mieszanką grzybni boczniaka w stosunku 3-5% s.m. podłoża, pozostawiając je do czas przerastania w temperaturze około 25°C przez okres 8 do 20 dni, a następnie podłoże konfekcjonuje się w worki uprawowe.

Kolejnym przedmiotem wynalazku jest zastosowanie paździerzy konopnych do wytwarzania podłoża do uprawy boczniaka.

Korzystnie, gdy paździerze konopne są zawarte w ilości pomiędzy 100 a 20% w stosunku do całkowitej masy podłoża.

Korzystnie, gdy podłoże zawiera mieszankę paździerzy konopnych ze słomą zbożową w stosunku zawartym w przedziale od 0 do 80% słomy zbożowej oraz ok. 100 - 20% paździerzy konopnych.

Korzystnie, gdy paździerze konopi uzyskiwane są szczególnie metodą dekortykacji.

Korzystnie, gdy uwodnienie składników podłoża wynosi do 70% wilgotności, i że podłoże zakażane jest mieszanką grzybni boczniaka w stosunku 3-5% s.m. podłoża.

W celu lepszego zrozumienia wynalazku poniżej przedstawiono przykładowe rozwiązania wynalazku.

P r z y k ł a d y

P r z y k ł a d I

Przygotowanie podłoża i uprawa boczniaków.

W przypadku tradycyjnie stosowanego podł o ż a (podł o ż e porównawcze) uż yto 100% rozdrobnionej słomy zbożowej, w tym przypadku pszennej oraz pszenżyta. Słomę rozdrobniono na odcinki 2-4 cm. W rozwiązaniu według wynalazku przygotowano mieszanki w ilości 70 - 75% słomy zbożowej oraz około 25 - 30% paździerzy konopnych, uzyskanych metodą dekortykacji bezpośrednio z przerobu słomy roślin włóknistych o długości około 1,5-3 cm. Proszę uzupełnić uzyskiwanie drewnika konopi (paździerze) metodą dekortykacji.

Technologia ekstrakcji włókna konopnego zieleńcowego oparta jest na zastosowaniu dekortykatora umożliwiającego przerób surowych łodyg konopnych oraz zespołu doczyszczającego. Maszyny te

PL 212 448 B1 są bardzo wydajne i umożliwiają sprawne oddzielenie włókna od drewnika (paździerzy). Przerób surowca na przedstawionej linii technologicznej obejmuje procesy międlenia oraz wytrząsania surowca.

Wydzielanie włókna ze słomy konopnej surowej odbywa się z zastosowaniem urządzenia wyposażonego w odpowiednio utwardzone elementy rozbijające strukturę łodygi. Łodyga jest szarpana w wyniku dział ania na zakleszczony surowiec stalowych pił rozwł ókniają cych materiał , które znajdują się w bębnie szarpiącym.

Włókno przerobione w dekortykatorze wymaga dalszego oczyszczenia z paździerzy. Proces doczyszczania odbywa się w oczyszczarce wstępnej, w której na włókno działają bębny, do których przyspawane są promieniowo noże tworzące linię śrubową. Urządzenie doczyszczające wyposażone jest także w sita o odpowiednio dobranych oczkach. Tak przygotowane włókno prasowane jest w bele.

Doczyszczone włókno może zostań wykorzystane w przemyśle celulozowym, materiałów kompozytowych, do produkcji włóknin itp.

Paździerze oddzielone od włókna w wyniku oddziaływania elementów rozluźniająco-czyszczących urządzenia z powodzeniem można wykorzystywać w produkcji brykietów (materiał energetyczny), podłoża pod uprawę grzybów konsumpcyjnych, w przemyśle budowlanym itp.

Surowiec po wymieszaniu poddano procesowi nawilżania. Nawilżone podłoże posiadało wilgotność około 70%. W kolejnym etapie przygotowawczym podłoże poddano pasteryzacji, celem zniszczenia organizmów chorobotwórczych i szkodników.

Temperatura pasteryzacji wynosiła około 60°C, przy czym proces pasteryzacji prowadzono przez 24 godziny.

Zakażanie grzybnią prowadzono na ziarnie pszenicy lub prosa w ilości 3 - 5% masy podłoża. Przerastanie podłoża w temp. około 25°C przy 5% trwało około 10 dni, natomiast 3% około 14 dni. Tak przygotowane podłoże umieszczono w folii, tworząc kostki o masie około 20 kg.

Na bocznych ścianach wykonano otwory o średnicy 6-8 mm co około 10 cm. Ofoliowanie podłoża zabezpiecza je przed wysychaniem. Tak przygotowane podłoże jest wystarczająco zabezpieczone przed wysychaniem. Owocowanie boczniaków odbywa się w temp. około 20°C, przy czym temperatura nie powinna przekraczać 25°C i jest zależna od odmiany boczniaków.

Z przeprowadzonych prób uprawy boczniaka wynika, że z 1 tony podłoża na bazie słomy zbożowej pszennej uzyskano plon owocników na poziomie 500 kg, a na zastosowanej mieszance 70% słomy zbożowej i 30% paździerzy konopnych około 700 kg owocników z 1 tony podłoża.

P r z y k ł a d II

Uprawa grzybów konsumpcyjnych na podłożu z paździerzy konopnych:

1. Sporządzenie masy wyjściowej z:

- 700 kg paździerzy konopnych suchych - 300 kg pyłów, liści konopnych suchych

2. Wymieszanie i uwodnienie składników do 70% wilgotności.

3. Pasteryzacja mieszanki wyjściowej (60°C przez 48 h).

4. Wystudzenie mieszanki do temperatury pokojowej - około 20°C.

5. Zakażenie mieszanki grzybnią boczniaka w stosunku 3-5% s.m. podłoża.

6. Konfekcjonowanie podłoża w worki uprawowe po około 8 kg podłoża.

7. Uzyskiwane plonowanie owocników grzyba na podłożu z paździerzy konopnych to około 700 kg z 1 t podłoża , czyli z 1 worka (8 kg podłoża) uzyskujemy plon grzybów na poziomie 6 kg. Natomiast z tradycyjnego podłoża wykonanego ze słomy zbożowej z 1 t masy podłoża uzyskujemy polon grzybów w ilości 500-550 kg, czyli z 1 worka (8 kg słomy zbożowej ) polon grzybów wynosi 4,6-5 kg.

P r z y k ł a d III

Przygotowanie podłoża i uprawa boczniaków.

W przypadku tradycyjnie stosowanego podł o ż a (podł o ż e porównawcze) uż yto 100% rozdrobnionej słomy zbożowej, w tym przypadku pszennej. Słomę rozdrobniono na odcinki 2-4 cm. W rozwiązaniu według wynalazku przygotowano mieszanki w ilości 70% słomy zbożowej oraz około 30% paździerzy konopnych o długości około 1,5-3 cm, uzyskanych bezpośrednio z przerobu słomy roślin włóknistych. Surowiec po wymieszaniu poddano procesowi nawilżania do wilgotności około 70%. W kolejnym etapie przygotowawczym podł o ż e poddano pasteryzacji, celem zniszczenia organizmów chorobotwórczych i szkodników. Temperatura pasteryzacji wynosiła około 60°C, przy czym proces pasteryzacji prowadzono przez 48 godzin.

PL 212 448 B1

Zakażanie grzybnią prowadzono na ziarnie pszenicy w ilości 4% masy podłoża. Przerastanie podłoża prowadzono w temp. około 25°C przez 14 dni Tak przygotowane podłoże umieszczono w folii, tworząc kostki o masie około 20 kg.

Na bocznych ścianach wykonano otwory o średnicy 6-8 mm co około 10 cm. Owocowanie boczniaków odbywa się w temp. około 20°C, przy czym temperatura nie powinna przekraczać 25°C i jest zależna od odmiany boczniaków.

Z przeprowadzonych prób uprawy boczniaka wynika, że z 1 tony podłoża na bazie słomy zbożowej pszennej uzyskano plon owocników na poziomie 500 kg, a na zastosowanej mieszance 70% słomy zbożowej i 30% paździerzy konopnych ok. 700 kg owocników w stosunku do 1 tony podłoża.

P r z y k ł a d IV

Przygotowanie podłoża i uprawa boczniaków.

W przypadku tradycyjnie stosowanego podł o ż a (podł o ż e porównawcze) uż yto 100% rozdrobnionej słomy zbożowej, w tym przypadku pszenżyta. Słomę rozdrobniono na odcinki 2-4 cm. W rozwiązaniu według wynalazku przygotowano mieszanki w ilości 75%) słomy zbożowej oraz około 25% paździerzy konopnych, uzyskanych bezpośrednio z przerobu słomy roślin włóknistych o długości około 1,5-3 cm. Surowiec po wymieszaniu poddano procesowi nawilżania. Nawilżone podłoże posiadało wilgotność około 70%. W kolejnym etapie przygotowawczym podłoże poddano pasteryzacji, celem zniszczenia organizmów chorobotwórczych i szkodników. Temperatura pasteryzacji wynosiła około 60°C, przy czym proces pasteryzacji prowadzono przez 24 godziny.

Zakażanie grzybnią prowadzono na ziarnie pszenicy lub prosa w ilości 3-5% masy podłoża. Przerastanie podłoża w temp. około 25°C przy 5% trwało około 10 dni, natomiast 3% około 14 dni. Tak przygotowane podłoże umieszczono w folii, tworząc kostki o masie około 20 kg.

Na bocznych ścianach wykonano otwory o średnicy 6-8 mm co około 10 cm. Ofoliowanie podłoża zabezpiecza je przed wysychaniem. Owocowanie boczniaków odbywa się w temp. około 20°C, przy czym temperatura nie powinna przekraczać 25°C i jest zależna od odmiany boczniaków.

Z przeprowadzonych prób uprawy boczniaka wynika, że z 1 tony podłoża na bazie słomy zbożowej pszennej uzyskano plon owocników na poziomie 500 kg, a na zastosowanej mieszance 70% słomy zbożowej i 30% paździerzy konopnych ok. 700 kg owocników w stosunku do 1 tony podłoża.

Wnioski

Specyficzna receptura w połączeniu z oryginalnymi właściwościami fizykochemicznymi oraz zachowaną strukturą komórkową drewna jednorocznego dają optymalne warunki rozwoju grzybni i owocowania boczniaka.

Dzięki specyficznym cechom takim jak:

• komórkowa struktura drewna jednorocznej roś liny dwuliś ciennej, • wysoka zawartość celulozy i ligniny, • wł a ś ciwoś ci higieniczne, antyseptyczne i repelentne, • wyją tkowa spę czliwość czą stek paź dzierzy, • zawartość rozpuszczalnych substancji odż ywczych zasuszonych w komórkach drewna stopniowo udostępnianych rozwijającym się strzępkom grzyba, • stabilność i buforowość termiczna, • bardzo dobra przemiana wodno-gazowa.

Rezultatem zastosowania innowacyjnego podłoża jest zwiększenie zdrowotności uprawy, pewność plonu, poprawa jakości i wyglądu owocników oraz wzrost plonu o 20-25%.

Claims (11)

1. Podłoże do uprawy boczniaka, znamienne tym, że podłoże stanowi naturalny kompozyt w postaci paź dzierzy konopnych.

2. Podłoże według zastrz. 1, znamienne tym, że paździerze konopne są zawarte w ilości pomiędzy 100 a 20% w stosunku do całkowitej masy podłoża.

3. Podłoże według zastrz. 1, znamienne tym, że podłoże zawiera mieszankę paździerzy konopnych ze słomą zbożową w stosunku zawartym w przedziale od 0 do 80% słomy zbożowej oraz ok. 100 - 20% paździerzy konopnych.

4. Podłoże według zastrz. 1, znamienne tym, że paździerze konopi uzyskiwane są szczególnie metodą dekortykacji.

PL 212 448 B1

5. Podł o ż e według zastrz. 1, znamienne tym, ż e uwodnienie skł adników podł o ż a wynosi do 70%) wilgotności, i że podłoże zakażane jest mieszanką grzybni boczniaka w stosunku 3-5%) s.m. podłoża.

6. Sposób hodowli grzybni boczniaka, zgodnie z którym grzybnię boczniaka namnaża się , korzystnie w woreczkach, na zaszczepionym grzybnią wysterylizowanym podłożu, znamienny tym, że podłoże stanowi naturalny kompozyt w postaci paździerzy konopnych, przy czym paździerze konopne są zawarte w ilości pomiędzy 100 a 20% w stosunku do całkowitej masy podłoża, gdzie paździerze konopi uzyskuje się szczególnie metodą dekortykacji, po czym paździerze konopne lub mieszankę paździerzy konopnych ze słomą zbożową miesza się w stosunku zawartym w przedziale od 0 do 80% słomy zbożowej oraz około 100 - 20% paździerzy konopnych, a następnie składników podłoża uwadnia się do 70%) wilgotności, nawilżone podłoże pasteryzuje się przy temperaturze zawartej pomiędzy 55 a 65°C przez 24-48 godziny, po czym podłoże zakaża się mieszanką grzybni boczniaka w stosunku 3-5% s.m. podłoża, pozostawiając je do czas przerastania w temperaturze około 25°C przez okres 8 do 20 dni, a nastę pnie podł o ż e konfekcjonuje się w worki uprawowe.

7. Zastosowanie pa ź dzierzy konopnych do wytwarzania podłoża do uprawy boczniaka.

8. Zastosowanie wedł ug zastrz. 7, w którym pa ź dzierze konopne są zawarte w iloś ci pomię dzy 100 a 20% w stosunku do całkowitej masy podłoża.

9. Zastosowanie według zastrz. 7, w którym podłoż e zawiera mieszankę paździerzy konopnych ze słomą zbożową w stosunku zawartym w przedziale od 0 do 80% słomy zbożowej oraz około 100 - 20% paździerzy konopnych.

10. Zastosowanie według zastrz. 7, w którym paździerze konopi uzyskiwane są szczególnie metodą dekortykacji.

11. Zastosowanie według zastrz. 7, w którym uwodnienie składników podłoża wynosi do 70% wilgotności, i że podłoże zakażane jest mieszanką grzybni boczniaka w stosunku 3-5% s.m. podłoża.