PL212027B1 - Sposób wykonania powłoki ochronnej na zewnętrznej powierzchni pręta lub rury - Google Patents

Abstract

Sposób wykonania powłoki ochronnej na zewnętrznej powierzchni pręta lub rury, polegający na trwałym i szczelnym zamocowaniu na ich powierzchni arkusza blachy przeciwkorozyjnej, znamienny tym, że arkusz blachy o powierzchni odpowiadającej powierzchni przygotowanego do nałożenia podłoża na całości lub części pręta lub rury kształtuje się do postaci rulonu o łukowato wygiętych końcach, tak aby jego końce stykały się lub zachodziły na siebie, a następnie nasuwa się go na zewnętrzną powierzchnię pręta lub rury, po czym na całą długość nasuniętego rulonu zakłada się tuleję zaciskową z wzdłużną szczeliną, a po zaciśnięciu tulei wykonuje się spoinę wzdłużną na całej długości rulonu przy użyciu materiału dodatkowego kompatybilnego z materiałem powłoki, z jednoczesnym zamocowaniem rulonu do podłoża, następnie zdejmuje się tuleję zaciskową, a w bezpośrednim sąsiedztwie obu krawędzi czołowych rulonu zakłada się opaski zaciskowe i wykonuje się spoiny czołowe, po czym zamocowaną powłokę poddaje się mechanicznej obróbce wykańczającej.

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wykonania powłoki ochronnej na zewnętrznej powierzchni pręta lub rury w szczególności tłoczysk i rdzenników cylindrów hydraulicznych narażonych na silne statyczne lub dynamiczne oddziaływania mechaniczne występujące w górnictwie. Sposób ma zastosowanie zwłaszcza przy produkcji siłowników hydraulicznych oraz ich remontach.

Znany jest z polskiego opisu patentowego nr 171974 sposób ochrony powłoki gładzi roboczych siłownika hydraulicznego polegający na umieszczeniu na cylindrze siłownika cienkiej koszulki z blachy zaopatrzonej w kołnierzowy występ, a następnie połączeniu koszulki z powierzchnią cylindra warstwą kleju, przy czym średnica wewnętrzna koszulki i średnica zewnętrzna cylindra są pasowane luźno, najkorzystniej suwliwie.

Znana jest także powłoka ochronna prętów lub rur z polskiego opisu patentowego nr 182967, która powstała na skutek owinięcia arkusza blachy na powierzchni pręta lub rury tak, aby jego końce zetknęły się ze sobą lub zbliżyły się do siebie na odległość nie większą niż połowa grubości arkusza blachy. Dla ścisłego przylegania arkusza blachy do powierzchni podłoża, jej proste końce doklepywano ręcznie młotkiem. Następnie zaciskano arkusz blachy na pręcie lub rurze za pomocą przyrządu i łączono jego krawędzie spoiną wzdłużną bez stosowania materiału dodatkowego, a następnie wykonywano spoiny obwodowe. Trwale i szczelnie zamocowany arkusz blachy do powierzchni pręta lub rury poddano następnie obróbce mechanicznej.

Stosuje się również do tego celu powłoki z brązu, chromu lub kadmu nanoszone technikami elektrochemicznymi. Powłoki te posiadają na ogół 2-3 letnią trwałość eksploatacyjną. Trwałość ta może zdecydowanie się obniżyć w przypadku długotrwałego kontaktu podzespołów siłownika hydraulicznego z atmosferą zewnętrzną.

Celem wynalazku było opracowanie takiego sposobu wykonania powłoki ochronnej, która charakteryzowałaby się zwiększonymi cechami wytrzymałościowymi oraz trwałością eksploatacyjną.

Istota sposobu według wynalazku polega na tym, że arkusz blachy o powierzchni odpowiadającej powierzchni przygotowanego do nałożenia podłoża na całości lub części pręta lub rury kształtuje się do postaci rulonu o łukowato wygiętych końcach, tak aby jego końce stykały się lub zachodziły na siebie, a następnie nasuwa się go na zewnętrzną powierzchnię pręta lub rury, po czym na całą długość nasuniętego rulonu zakłada się tuleję zaciskową z wzdłużną szczeliną, a po zaciśnięciu tulei wykonuje się spoinę wzdłużną na całej długości rulonu przy użyciu materiału dodatkowego kompatybilnego z materiałem powłoki, z jednoczesnym zamocowaniem rulonu do podłoża, następnie zdejmuje się tuleję zaciskową, a w bezpośrednim sąsiedztwie obu krawędzi czołowych rulonu zakłada się opaski zaciskowe i wykonuje się spoiny czołowe, po czym zamocowaną powłokę poddaje się mechanicznej obróbce wykańczającej.

Korzystnym jest, jeśli średnica wewnętrzna rulonu przed jego nasunięciem jest nieco mniejsza od średnicy pręta lub rury, natomiast po nasunięciu i zaciśnięciu tulei zaciskowej pomiędzy zbliżonymi końcami rulonu tworzy się szczelina o wielkości nie przekraczającej grubości rulonu

Korzystnym jest również, gdy relacja wskaźnika doraźnej wytrzymałości na rozciąganie materiału powłoki do wskaźnika doraźnej wytrzymałości na rozciąganie materiału podłoża wynosi 06 * 1,25.

Sposób, według wynalazku skutecznie chroni gładź cylindra pręta lub rury przed korozją i zwiększa jej trwałość eksploatacyjną.

Sposób, według wynalazku pozwala wykonać powłokę o podwyższonych cechach wytrzymałościowych z blachy przeciwkorozyjnej o dużej twardości ponad 280 HB.

P r z y k ł a d

Uzyskanie podwyższonych cech wytrzymałościowych powłoki, wymagało opracowania odpowiedniego procesu nakładania powłoki. Pierwszym etapem wykonania powłoki było ukształtowanie arkusza blachy w rulon, za pomocą specjalistycznego oprzyrządowania. W tym celu arkusz blachy o twardości 280 HB, o wymiarach 905x594,6 [mm], odpowiednich do wymiarów geometrycznych rdzennika cylindra hydraulicznego, to jest o Φ=190 [mm] i długości powierzchni do nałożenia powłoki: L=905 [mm] poddano procesowi kształtowania na walcarce. Końcówkom rulonu nadano łukowaty kształt tak, aby proces łączenia wzdłużnego był skuteczniejszy, gdyż rulon, całą swoją powierzchnią ściśle przylegał do podłoża. Po ukształtowaniu arkusza blachy do postaci rulonu jego średnica była mniejsza od średnicy rdzennika cylindra hydraulicznego, a końce rulonu zachodziły na siebie w stanie swobodnym na odcinku 3 [mm].

PL 212 027 B1

W następnym etapie nasunięto rulon na zewnętrzną powierzchnię rdzennika cylindra siłownika hydraulicznego, po czym nałożono na niego tuleję zaciskową z wzdłużną szczeliną. Po zaciśnięciu tulei wykonano spoinę wzdłużną z zastosowaniem materiału dodatkowego kompatybilnego z materiałem powłoki z jednoczesnym zamocowaniem rulonu do podłoża. Jako materiał dodatkowy zastosowano drut chromowy o średnicy φ = 1 [mm]. Zastosowanie materiału dodatkowego w procesie spawania pozwoliło na zminimalizowanie koniecznej do zdjęcia grubości warstwy w celu uzyskania jednorodnej, gładkiej powłoki. Dalszą czynnością było zdjęcie tulei zaciskowej, a założenie i zaciśnięcie stalowych opasek zaciskowych w bezpośrednim sąsiedztwie każdej z krawędzi czołowych rulonu. Opaski założono w celu zapewnienia ścisłego przylegania rulonu do podłoża dla wyeliminowania lokalnego fałdowania powłoki, które ujawnia się dopiero w trakcie ostatniej operacji procesu technologicznego, a ponadto dla stabilizowania i rozpraszania energii cieplnej oraz zabezpieczenia przed lokalnym przegrzaniem podczas wykonywania następnej operacji, to jest spawania obwodowego czół rulonu. Ostatnim etapem procesu było poddanie powierzchni powłoki obróbce mechanicznej.

Claims (3)

1. Sposób wykonania powłoki ochronnej na zewnętrznej powierzchni pręta lub rury, polegający na trwałym i szczelnym zamocowaniu na ich powierzchni arkusza blachy przeciwkorozyjnej, znamienny tym, że arkusz blachy o powierzchni odpowiadającej powierzchni przygotowanego do nałożenia podłoża na całości lub części pręta lub rury kształtuje się do postaci rulonu o łukowato wygiętych końcach, tak aby jego końce stykały się lub zachodziły na siebie, a następnie nasuwa się go na zewnętrzną powierzchnię pręta lub rury, po czym na całą długość nasuniętego rulonu zakłada się tuleję zaciskową z wzdłużną szczeliną, a po zaciśnięciu tulei wykonuje się spoinę wzdłużną na całej długości rulonu, przy użyciu materiału dodatkowego kompatybilnego z materiałem powłoki, z jednoczesnym zamocowaniem rulonu do podłoża, następnie zdejmuje się tuleję zaciskową, a w bezpośrednim sąsiedztwie obu krawędzi czołowych rulonu zakłada się opaski zaciskowe i wykonuje się spoiny czołowe, po czym zamocowaną powłokę poddaje się mechanicznej obróbce wykańczającej.

2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że średnica wewnętrzna rulonu przed jego nasunięciem jest nieco mniejsza od średnicy pręta lub rury, natomiast po nasunięciu i zaciśnięciu tulei zaciskowej pomiędzy zbliżonymi końcami rulonu tworzy się szczelina o wielkości nie przekraczającej grubości rulonu.

3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że relacja wskaźnika doraźnej wytrzymałości na rozciąganie materiału powłoki do wskaźnika doraźnej wytrzymałości na rozciąganie materiału podłoża