PL210674B1 - Sposób otrzymywania polimerowych materiałów fotoluminescencyjnych - Google Patents

Sposób otrzymywania polimerowych materiałów fotoluminescencyjnych

Info

Publication number
PL210674B1
PL210674B1 PL386942A PL38694208A PL210674B1 PL 210674 B1 PL210674 B1 PL 210674B1 PL 386942 A PL386942 A PL 386942A PL 38694208 A PL38694208 A PL 38694208A PL 210674 B1 PL210674 B1 PL 210674B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
polymer
group
obtaining
polymerization
monomers
Prior art date
Application number
PL386942A
Other languages
English (en)
Other versions
PL386942A1 (pl
Inventor
Andrzej Stolarzewicz
Andrzej Swinarew
Beata Piekarnik
Juozas Grazulevicius
Ramunas Lygaitis
Jurate Simokaitiene
Ausra Tomkeviciene
Danuta Sęk
Original Assignee
Glowny Instytut Gornictwa
Politechnika Slaska Im Wincent
Univ Slaski
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Glowny Instytut Gornictwa, Politechnika Slaska Im Wincent, Univ Slaski filed Critical Glowny Instytut Gornictwa
Priority to PL386942A priority Critical patent/PL210674B1/pl
Publication of PL386942A1 publication Critical patent/PL386942A1/pl
Publication of PL210674B1 publication Critical patent/PL210674B1/pl

Links

Landscapes

  • Polyoxymethylene Polymers And Polymers With Carbon-To-Carbon Bonds (AREA)
  • Electroluminescent Light Sources (AREA)

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest sposób otrzymywania materiałów polimerowych o właściwościach fotoluminescencyjnych.
Od końca XX wieku obserwuje się gwałtowny rozwój technologii materiałów fotoluminescencyjnych przewidzianych do zastosowań w optoelektronice, w tym do wyświetlaczy organicznych typu OLED (Organic Light Emitting Diods), czy też do budowy elementów typu RGB (Red Green Blue). Tego rodzaju materiały po wzbudzeniu emitują światło o barwie zależnej od rodzaju użytych komponentów, z których jeden lub więcej może być polimerem.
Prace nad syntezą polimerów fotoluminescencyjnych należących do grupy polieterów obejmowały dotychczas polimeryzację monomerów oksiranowych z podstawnikami zawierającymi grupę karbazylową lub hydrazonową w obecności inicjatorów anionowych, w tym wodorku potasu i alkalidów, znaną na przykład z opisu polskiego zgłoszenia patentowego P-336779 oraz publikacji Z. Mazurak.
B. Morejko-Buż, D Neugebauer, A. Stolarzewicz, J.V. Graźulevicius, V. Getautis, w: Applications of Photonic Technology 4, R. A. Lessard, G. A. Lampropoulos (Eds.), Proceedings of SPIE Vol. 4087 (2000) 650, a także z publikacji Z. Grobelny, A. Stolarzewicz, B. Morejko-Buż, G. Buika, J.V. Grazulevicius, A. Maercker, Eur. Polym. J. 38 (2002) 2359. Produkty wykazujące szczególnie interesujące właściwości fotoluminescencyjne otrzymywano jednak zwykle z niewielką wydajnością i była to z reguły mieszanina oligomerów o masie cząsteczkowej (Mn) rzędu kilkaset, zawierająca ponadto nieprzereagowany i trudny do oddzielenia monomer.
Według opisu polskiego zgłoszenia patentowego P-378 664 polietery o zwiększonej Mn otrzymuje się poprzez użycie oligo(glicydolanu potasu) jako cyklicznego makroinicjatora zawierającego trzy lub sześć alkoholanowych centrów aktywnych. Na tej drodze otrzymano gwiaździste polimery oksiranów z grupami karbazylowymi, które miały właściwości fotoluminescencyjne, co znane jest z opisu polskiego zgłoszenia patentowego P-379 002.
Niektóre monopodstawione oksirany, na przykład karbazylometylooksiran (wzór 1), nie stosują się jednak do tej reguły, gdyż alkoholanowe centra aktywne biorą udział w deprotonacji monomeru i przekształcają się w grupy hydroksylowe, a w wyniku tej reakcji powstają produkty o relatywnie niskich Mn, rzędu 2000, co opisano w publikacji W.A. Pisarski, AS Swinarew, M. Czaja, B. Piekarnik, Z. Grobelny, V. Getautis, J.V. Graźulevicius, T. Niedziela, B. Trzebicka, A Stolarzewicz, J. Mol. Struct. 887 (2008) 205. W rezultacie z karbazylometylooksiranu nie można uzyskać polimeru fotoluminescencyjnego o wysokiej Mn i pożądanych grupach końcowych.
Zadaniem niniejszego wynalazku jest usunięcie tych niedogodności i otrzymanie polimerów fotoluminescencyjnych o wyższych masach cząsteczkowych również z takich monomerów, których podstawnik mógłby ulegać reakcji deprotonacji.
Sposób stanowiący przedmiot niniejszego wynalazku zadanie to rozwiązuje poprzez użycie monomerów tiiranowych z podstawnikami identycznymi jak w odpowiednich monomerach oksiranowych i zastosowanie do inicjowania ich polimeryzacji cyklicznego oligo(glicydolanu potasu). Istota sposobu według wynalazku polega na tym, że jako monomery stosuje się związki tiiranowe z podstawnikiem zawierającym grupę optycznie aktywną, korzystnie grupę karbazylową. Polimeryzację prowadzi się w masie lub w rozpuszczalniku z grupy cyklicznych eterów, korzystnie w tetrahydrofuranie, w temperaturze pomiędzy 20 a 65°C, korzystnie w 25°C. Otrzymany produkt miesza się następnie z nieaktywnym optycznie transparentnym polimerem, korzystnie z poli(metakrylanem metylu), lub polistyrenem, względnie poliwęglanem, uzyskując w ten sposób zwiększenie intensywności luminescencji.
Nieoczekiwanie okazało się, że dzięki zamianie pierścienia oksiranowego w monomerze na pierścień tiiranowy i na przykład użycie karbazylometylotiiranu (wzór 2) zamiast karbazylometylooksiranu, prowadzi do polimeru fotoluminescencyjnego o Mn zbliżonej do przewidywanej. Aktywność luminescencyjną połączoną ze zwiększonymi masami cząsteczkowymi wykazują również polimery innych tiiranów, z których następnie można uzyskać nowe materiały przydatne w optoelektronice.
Proces umożliwiający otrzymanie tego rodzaju produktów obejmuje dwa etapy. W pierwszym prowadzi się syntezę oligo(glicydolanu potasu) z użyciem glicydolu i zawiesiny wodorku potasu aktywowanego eterem 18-korona-6 w tetrahydrofuranie, a następnie do mieszaniny reakcyjnej dodaje monomer tiiranowy z grupą optycznie aktywną. W wyniku jego polimeryzacji powstaje produkt o konsystencji stałej, wykazujący właściwości fotoluminescencyjne, a jego masa cząsteczkowa jest wyższa niż w przypadku stosowanego uprzednio monomeru oksiranowego i bardziej zbliżona do przewidywanej.
PL 210 674 B1
Wszystkie makrocząsteczki mają budowę gwiaździstą, z cyklicznym rdzeniem zawierającym mery 1,2-dioksypropanowe i z ramionami utworzonymi z merów wybranego tiiranu.
W etapie drugim otrzymany polimer zostaje rozproszony w nieaktywnym optycznie transparentnym polimerze, korzystnie w poli(metakrylanie metylu), polistyrenie lub poliwęglanie, w proporcjach zapewniających uzyskanie najwyższej intensywności fotoluminescencji.
Poniższe przykłady ilustrują sposób wykonania wynalazku.
P r z y k ł a d 1
Do reaktora o pojemności 250 cm3 osuszonego a następnie wypełnionego argonem wprowadza się w temperaturze 25°C kolejno wodorek potasu (0,15 g, 3,75 mmol), tetrahydrofuran (30 cm3), eter 18-korona-6 (0,99 g, 3,75 mmol) i glicydol (0,278 g, 3,75 mmol). Całość miesza się przez 40 minut, po czym dodaje karbazylometylotiiran (42,0 g, 175,8 mmol) rozpuszczony w tetrahydrofuranie (70 cm3). Przebieg polimeryzacji kontroluje się metodą GPC (SEC), a po wyczerpaniu monomeru alkoholanowe grupy końcowe przeprowadza w grupy metoksy, przez zadanie mieszaniny jodkiem metylu (1,5 cm3). Po odsączeniu kompleksu jodku potasu z eterem koronowym, polimer wytrąca się n-heksanem (100 cm3), przemywa trzykrotnie również n-heksanem i suszy do stałej masy. Otrzymany poli(karbazylometylotiiran) (38,0 g) ma konsystencję stałą, jego Mn = 9300 (przewidywane Mn = 11200), Mw/Mn = 1,22 i emituje światło w kolorze fioletowo-niebieskim.
Polimer ten (0,1 g) wprowadza się następnie do roztworu polistyrenu (10,0 g) w tetrahydrofuranie (50 cm3), całość miesza przez 90 min. w łaźni ultradźwiękowej, po czym wylewa na płytkę szklaną. Otrzymany produkt w postaci cienkiej folii na podłożu szklanym suszy się do stałej wagi, a następnie nacina warstwę polimeru i zanurza całość w wodzie celem odłączenia od szklanego podłoża. Uzyskany materiał charakteryzuje się intensywną luminescencją w zakresie spektralnym 335 - 420 nm (barwa fioletowo-niebieska), z maksimum pasma luminescencji przy 364 nm.
P r z y k ł a d 2
Część pierwszą procesu, to jest syntezę oligo(glicydolanu potasu) prowadź się jak w przykładzie 1, po czym dodaje 9,9'-(2-(tiiran-2-ylmetoksy)propan-1,3-diyl)bis(9H-karbazol)) (31,2 g, 67,6 mmol) rozpuszczony w tetrahydrofuranie (70 cm3), o budowie przedstawionej we wzorze 3, i prowadzi polimeryzację do wyczerpania monomeru. Postępując dalej jak w przykładzie 1 uzyskuje się polimer (29,5 g) o konsystencji stałej, o Mn = 5000 (przewidywane Mn = 8400) i Mw/Mn = 1,21, który emituje światło w kolorze fioletowo-niebieskim.
Polimer ten (0,1 g) wprowadza się do roztworu poli(metakrylanu metylu) (10,0 g) w chloroformie (50 cm3), całość miesza przez 90 min. w łaźni ultradźwiękowej, po czym wylewa na płytkę szklaną. Otrzymany produkt w postaci cienkiej folii na podłożu szklanym suszy się do stałej wagi, a następnie nacina i zanurza w wodzie celem oddzielenia warstwy polimerowej od szklanego podłoża. Uzyskany materiał charakteryzuje się intensywną luminescencją w zakresie spektralnym 330 - 420 nm (barwa fioletowo-niebieska), z maksimum pasma luminescencji przy 362 nm.

Claims (3)

1. Sposób otrzymywania polimerowych materiałów fotoluminescencyjnych, w których jeden z tworzą cych je skł adników powstaje na drodze polimeryzacji inicjowanej cyklicznym oligomerem glicydolanu potasu, to jest makroinicjatorem zawierającym trzy lub sześć alkoholanowych centrów aktywnych, znamienny tym, że jako monomery stosuje się związki tiiranowe z podstawnikiem zawierającym grupę optycznie czynną, korzystnie grupę karbazylową.
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że polimeryzację monomerów tiiranowych prowadzi się w masie względnie w rozpuszczalniku z grupy liniowych lub cyklicznych eterów, korzystnie w tetrahydrofuranie, w temperaturze pomiędzy 20 a 65°C, korzystnie w 25°C.
3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że drugim składnikiem materiału jest nieaktywny optycznie transparentny polimer, korzystnie poli(metakrylan metylu), polistyren lub poliwęglan, a udział tego polimeru w materiale stanowi od 80 do 99,999% wagowych korzystnie w przedziale od 98,0 do 99,99% wagowych.
PL386942A 2008-12-29 2008-12-29 Sposób otrzymywania polimerowych materiałów fotoluminescencyjnych PL210674B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL386942A PL210674B1 (pl) 2008-12-29 2008-12-29 Sposób otrzymywania polimerowych materiałów fotoluminescencyjnych

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL386942A PL210674B1 (pl) 2008-12-29 2008-12-29 Sposób otrzymywania polimerowych materiałów fotoluminescencyjnych

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL386942A1 PL386942A1 (pl) 2010-07-05
PL210674B1 true PL210674B1 (pl) 2012-02-29

Family

ID=42370647

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL386942A PL210674B1 (pl) 2008-12-29 2008-12-29 Sposób otrzymywania polimerowych materiałów fotoluminescencyjnych

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL210674B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL386942A1 (pl) 2010-07-05

Similar Documents

Publication Publication Date Title
RU2572839C2 (ru) Полимерные фотоинициаторы
Yagci Photoinitiated cationic polymerization of unconventional monomers
CN111253610A (zh) 一种动态聚合物泡沫复合材料
CN111040110A (zh) 一种力致响应动态聚合物及其应用
KR101753429B1 (ko) 우레탄(메트)아크릴레이트 단량체 및 그의 제조 방법
JPWO2018070383A1 (ja) 光学材料用重合性組成物およびその用途
JPH11502248A (ja) オリゴ−p−フェニレン単位を含むポリマー、それらの製造方法およびそれらの使用
TW200300154A (en) Light emitting polymer composition, and organic electroluminescene device and production process thereof
Kunz et al. Photo-cross-linkable polymer inks for solution-based OLED fabrication
JP2006249130A5 (pl)
Xu et al. Controlling the fluorescence performance of AIE polymers by controlling the polymer microstructure
Tasdelen et al. Photoinduced cross-linking polymerization of monofunctional vinyl monomer without conventional photoinitiator and cross-linker
JP2016210991A (ja) メカノクロミック化合物及びそれを含むメカノクロミック材料
CN111218021A (zh) 一种玻化性胀流性聚合物泡沫混杂材料
CN1651368A (zh) 螺环五菲芴基化合物及使用该化合物的有机电致发光装置
Degirmenci et al. Synthesis and characterization of cyclohexene oxide functional poly (ε‐caprolactone) macromonomers and their use in photoinitiated cationic homo‐and copolymerization
PL210674B1 (pl) Sposób otrzymywania polimerowych materiałów fotoluminescencyjnych
JP2015533920A (ja) ポリアルキレンカーボネート樹脂およびその製造方法
JP2010502791A (ja) ユニバーサルグリニャールメタセシス重合
Uchiyama et al. End functionalization of polynorbornene with platinum–acetylide complexes utilizing a cross-metathesis reaction
CN103987739B (zh) 经取代的苯甲酰甲基分子和光响应性聚合物
Durmaz et al. Diethoxy‐azobis (pyridinium) Salt as Photoinitiator for Cationic Polymerization: Towards Wavelength Tunability by Cis–Trans Isomerization
KR101744925B1 (ko) 반응성 블렌드 및 이를 이용한 열가역적 자기치유 고분자 네트워크
O'shea et al. Simple improvements to Gilch synthesis and molecular weight modulation of MEH-PPV
KR20170121156A (ko) 지방족 폴리카보네이트 및 시클릭 카보네이트로부터 지방족 폴리카보네이트를 제조하는 방법