PL209692B1 - Sposób zabezpieczania profili i zacisk do zabezpieczania profili - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób zabezpieczania profili stosowanych w systemach zabudowy wnętrz i zacisk przeznaczony do takiego zabezpieczania.

Zabudowa wnętrz to dzisiaj bardzo często stosowane rozwiązanie. Pozwala efektywnie wykorzystać przestrzeń i dostosować liczbę szaf i ich wyposażenie do własnych potrzeb. W najbardziej typowej odmianie wnękę w ścianie zabudowuje się półkami i zasłania drzwiami. W systemach zabudowy wnętrz wykorzystuje się drzwi przesuwne, składane, uchylne, składano-przesuwne lub przesuwno-podwieszane. Można również zastosować modułowe systemy meblowe (rozwiązanie pośrednie między szafą wolno stojącą, a szafą wykonaną na zamówienie). W skład takiego systemu wchodzą gotowe elementy o różnych wymiarach, które można ze sobą dowolnie zestawiać.

Najważniejszymi elementami we wszystkich systemach zabudowy wnętrz są profile (ramiaki) oraz mechanizmy jezdne, dzięki którym można przesuwać skrzydła drzwi. Profile są wytwarzane ze stali lub aluminium, a ich kształt uzyskuje się poprzez wyprofilowanie w odpowiedniej formie. Profile stanowią części ramy, w której osadzone są przesuwane panele, drzwi, lustra itp. Drzwi przesuwane wyposażone są w mechanizmy zapewniające cichą oraz lekką jazdę, zabezpieczające jednocześnie przed wypadnięciem z toru.

Profile, w których osadzone są płyty drzwi i innych elementów przesuwanych w systemach zabudowy są zabezpieczane paskami buforowymi, najczęściej w postaci płaskiego paska z miękkim włóknem w formie szczotki. Paski buforowe mają na celu amortyzację uderzenia ciężkiej płyty drzwi lub panelu o innym przeznaczeniu o ścianę lub sąsiedni element, taki jak np. druga połowa drzwi. Dzięki paskom buforowym dekoracyjne profile stanowiące zakończenie paneli nie niszczą się, zapobiega się też odpryskom na ścianach. Dodatkowo wypełnienie szczelin między elementami systemu paskami buforowymi zapobiega przedostawaniu się kurzu do wnętrza.

W procesie produkcji pasków buforowych nanosi się klej na tę stronę paska, która bę dzie naklejana na gotowy profil, a następnie zabezpiecza się warstwę kleju taśmą, którą usuwa się przed naklejeniem paska. Taka technologia produkcji wymaga, aby klej nie był zbyt mocny. W konsekwencji paski mają tendencję do odklejania się na końcach w czasie eksploatacji. Jest to problem występujący powszechnie, niezależnie od kształtu profilu i rodzaju materiału, z którego profil został wykonany.

Celem wynalazku było rozwiązanie problemu odklejania się pasków buforowych.

Sposób zabezpieczania profili z paskiem buforowym do systemów zabudowy wnętrz, według wynalazku charakteryzuje się tym, że na końcowej części paska buforowego umieszcza się element sprężysty, składający się z podstawy przechodzącej z jednej strony w łuk zakończony dwoma sprężystymi ramionami górnymi, które w końcowej części są zbliżone do powierzchni podstawy, przy czym zakończenia ramion są wygięte w kierunku przeciwnym do powierzchni podstawy.

Korzystnie podstawa ma kształt płaskiej płytki.

Korzystnie podstawa jest karbowana.

Korzystnie podstawa jest wygięta w kierunku przeciwnym do wygięcia ramion górnych.

Korzystnie podstawę stanowią dwa ramiona o szerokości większej lub równej szerokości ramion górnych.

Korzystnie na powierzchni podstawy znajduje się zaczep.

Korzystnie boczne fragmenty wygiętych części ramion górnych są odcięte i wygięte w kierunku do powierzchni podstawy tworząc zaczep.

Zacisk do zabezpieczania profili z paskiem buforowym do systemów zabudowy wnętrz według wynalazku stanowi element sprężysty składający się z podstawy przechodzącej z jednej strony w łuk zakończony dwoma sprężystymi ramionami górnymi, które w końcowej części są zbliżone do powierzchni podstawy, przy czym zakończenia ramion są wygięte w kierunku przeciwnym do powierzchni podstawy.

Korzystnie podstawa ma kształt płaskiej płytki.

Korzystnie podstawa jest karbowana.

Korzystnie podstawa jest wygięta w kierunku przeciwnym do wygięcia ramion górnych.

Korzystnie podstawę stanowią dwa ramiona o szerokości większej lub równej szerokości ramion górnych.

Korzystnie na wewnętrznej powierzchni podstawy znajduje się zaczep.

Korzystnie boczne fragmenty wygiętych części ramion górnych są odcięte i wygięte w kierunku do powierzchni podstawy tworząc zaczep.

Korzystnie długość podstawy jest większa od długości ramion górnych.

PL 209 692 B1

Zacisk według wynalazku jest nakładany na profil z paskiem buforowym w taki sposób, że pasek włókna w formie szczotki wchodzi pomiędzy dwa sprężyste ramiona górne. Wygięcie górnych ramion ułatwia wsunięcie zacisku na profil, a zaczep uformowany na zakończeniach ramion lub na podstawie zapobiega zsuwaniu się zacisku. Kształt podstawy zacisku jest dowolny, konieczne jest tylko, aby podstawa umożliwiała pewne i mocne utrzymywanie zacisku na profilu. Taki efekt zapewnia w najwyższym stopniu podstawa w kształcie płaskiej płytki lub dwóch ramion o dostatecznej szerokości.

Sposób zabezpieczania profili za pomocą elementu sprężystego może być zastosowany do każdego rodzaju profilu, na którym przyklejono pasek buforowy. Element sprężysty jest praktycznie niewidoczny, ponieważ górne ramiona są schowane w szczotkowym włóknie paska buforowego, zatem estetyka wykończenia paneli nie jest obniżona, a problem odklejania się pasków w czasie eksploatacji został rozwiązany.

Przedmiot wynalazku został przedstawiony na rysunku, na którym Fig. 1 i Fig. 2 przedstawiają widok z góry i z dołu zacisku w jednym przykładzie wykonania, Fig. 3 i Fig. 4 przedstawiają widok z góry i z doł u zacisku w drugim przykł adzie wykonania, Fig. 5 przedstawia zacisk w trzecim przykł adzie wykonania, Fig. 6 przedstawia zacisk w czwartym przykładzie wykonania, Fig. 7 przedstawia zacisk w piątym przykładzie wykonania, a Fig. 8 i Fig. 9 przedstawiają sposób zabezpieczenia profili zaciskiem przedstawionym na Fig. 1 i Fig. 2.

Zacisk przedstawiony na Fig. 1 i Fig. 2 rysunku stanowi element sprężysty w formie płaskiej płytki 1 wygiętej w łuk 2 zakończony ramionami 3. Ramiona 3 w końcowej części są zbliżone do powierzchni płaskiej płytki 1, a ich zakończenia 4 są wygięte w kierunku przeciwnym do powierzchni płytki 1. Boczne fragmenty wygiętych części ramion są odcięte i wygięte w kierunku do powierzchni płytki 1 tworząc zaczepy 5.

Zacisk przedstawiony na Fig. 3 i Fig. 4 rysunku stanowi element sprężysty w formie płaskiej płytki 1 z karbami poprzecznymi 6. Płytka 1 jest wygięta w łuk 2 zakończony ramionami 3, które w końcowej części są zbliżone do powierzchni płytki 1, a ich zakończenia 4 są wygięte w kierunku przeciwnym do powierzchni płytki. Na wewnętrznej powierzchni płytki znajduje się zaczep 5.

Zacisk przedstawiony na Fig. 5 rysunku stanowi element sprężysty w formie płaskiej płytki 1 z karbami poprzecznymi 6. Płytka 1 jest wygięta w łuk 2 zakończony ramionami 3, które w końcowej części są zbliżone do powierzchni płytki 1, a ich zakończenia 4 są wygięte w kierunku przeciwnym do powierzchni płytki 1. Płytka 1 jest wygięta w kierunku przeciwnym do wygięcia ramion górnych 3.

Zacisk przedstawiony na Fig. 6 rysunku stanowi element sprężysty w formie płaskiej płytki 1 z karbami poprzecznymi 6. Płytka 1 jest wygięta w łuk 2 zakończony ramionami 3, które w końcowej części są zbliżone do powierzchni płytki 1, a ich zakończenia 4 są wygięte w kierunku przeciwnym do powierzchni płytki 1. Płytka 1 jest wygięta w kierunku przeciwnym do wygięcia ramion górnych 3.

Zacisk przedstawiony na Fig. 7 rysunku stanowi element sprężysty, którego podstawa ma formę dwóch ramion 1, przechodzących w łuk 2 zakończony ramionami 3. Ramiona 3 w końcowej części są zbliżone do powierzchni ramion 1, a ich zakończenia 4 są wygięte w kierunku przeciwnym do powierzchni ramion 1. Ramiona 1 tworzące podstawę zacisku są wygięte w kierunku przeciwnym do wygięcia ramion górnych 3.

Zacisk przedstawiony na Fig. 1 i Fig. 2 rysunku został zastosowany do zabezpieczenia pasków buforowych. Na Fig. 8 przedstawiono aluminiowy ramiak pionowy z zaciskiem umieszczonym na pasku buforowym 7, a na Fig. 9 stalowy ramiak pionowy z zaciskiem umieszczonym na pasku buforo-

Claims (15)

1. Sposób zabezpieczania profili z paskiem buforowym do systemów zabudowy wnętrz, znamienny tym, że na końcowej części paska buforowego (7) umieszcza się element sprężysty, składający się z podstawy (1) przechodzącej z jednej strony w łuk (2) zakończony dwoma sprężystymi ramionami górnymi (3), które w końcowej części są zbliżone do powierzchni podstawy (1), przy czym zakończenia ramion (4) są wygięte w kierunku przeciwnym do powierzchni podstawy (1).

2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się element sprężysty z podstawą (1) w kształcie płaskiej płytki.

3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się element sprężysty z karbowaną podstawą (1).

PL 209 692 B1

4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się element sprężysty z podstawą (1) wygiętą w kierunku przeciwnym do wygięcia ramion górnych (3).

5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się element sprężysty z podstawą (1) w kształcie dwóch ramion o szerokości większej lub równej szerokości ramion górnych (3).

6. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się element sprężysty z zaczepem (5) powierzchni podstawy (1).

7. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się element sprężysty, w którym boczne fragmenty wygiętych części (4) ramion górnych (3) są odcięte i wygięte w kierunku do powierzchni podstawy tworząc zaczep (5).

8. Zacisk do zabezpieczania profili z paskiem buforowym do systemów zabudowy wnętrz, znamienny tym, że stanowi go element sprężysty składający się z podstawy (1) przechodzącej z jednej strony w łuk (2) zakończony dwoma sprężystymi ramionami górnymi (3), które w końcowej części są zbliżone do powierzchni podstawy, przy czym zakończenia ramion (4) są wygięte w kierunku przeciwnym do powierzchni podstawy (1).

9. Zacisk według zastrz. 8, znamienny tym, że podstawa (1) ma kształt płaskiej płytki.

10. Zacisk według zastrz. 8, znamienny tym, że podstawa (1) jest karbowana.

11. Zacisk według zastrz. 8, znamienny tym, że podstawa (1) jest wygięta w kierunku przeciwnym do wygięcia ramion górnych (3).

12. Zacisk według zastrz. 8, znamienny tym, że podstawę (1) stanowią dwa ramiona o szerokości większej lub równej szerokości ramion górnych (3).

13. Zacisk według zastrz. 8, znamienny tym, że na powierzchni podstawy (1) znajduje się zaczep (5).

14. Zacisk według zastrz. 8, znamienny tym, że boczne fragmenty wygiętych części (4) ramion górnych (3) są odcięte i wygięte w kierunku do powierzchni podstawy tworząc zaczep (5).

15. Zacisk według zastrz. 8, znamienny tym, że długość podstawy (1) jest większa od długości