PL208580B1 - Deterenty pokarmowe owadów - Google Patents

Deterenty pokarmowe owadów

Info

Publication number
PL208580B1
PL208580B1 PL383856A PL38385607A PL208580B1 PL 208580 B1 PL208580 B1 PL 208580B1 PL 383856 A PL383856 A PL 383856A PL 38385607 A PL38385607 A PL 38385607A PL 208580 B1 PL208580 B1 PL 208580B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
factor
mol
good
trimethoxyphenyl
absolute
Prior art date
Application number
PL383856A
Other languages
English (en)
Other versions
PL383856A1 (pl
Inventor
Bożena Łozowicka
Jan Nawrot
Piotr Kaczyński
Original Assignee
Inst Ochrony Roślin
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Inst Ochrony Roślin filed Critical Inst Ochrony Roślin
Priority to PL383856A priority Critical patent/PL208580B1/pl
Publication of PL383856A1 publication Critical patent/PL383856A1/pl
Publication of PL208580B1 publication Critical patent/PL208580B1/pl

Links

Landscapes

  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)

Description

Przedmiotem wynalazku są związki o wzorze ogólnym 1 - 1,3,5-trimetoksy-2-[(1E)-alk-1-enylo)benzeny jako deterenty pokarmowe owadów.
Deterenty mogą znaleźć zastosowanie jako substancje służące do ochrony pokarmów i ziarna, gdyż wykazują wysoką aktywność deterentną w stosunku do np. wołka zbożowego Sitophilus granarius, skórka zbożowego Trogoderma granarium, trojszyka ulca Tribolium confusum (chrząszcza), trojszyka ulca Tribolium confusum (larwy).
Związki chemiczne hamujące pobieranie pokarmu działają na układ nerwowy owadów i nie działają toksycznie na inne organizmy. Przebadano do tej pory ponad 200 związków pochodzenia roślinnego, ponieważ stanowią one naturalną obronę roślin przed szkodnikami. Spośród nich jedynie azadirachtyna, pozyskiwana na drodze ekstrakcji z miodli indyjskiej (Azadirachta indca), jest dostępna na rynku. Wysokie koszty pozyskiwania i oczyszczania naturalnych antyfidantów, w tym azadirachtyny oraz skomplikowana ich synteza, stanowią przeszkodę w praktycznym wykorzystaniu. Większe szanse na praktyczne wykorzystanie mogą mieć deterenty pokarmowe otrzymane na drodze syntezy chemicznej. Stwierdzenie aktywności deterentnej danego związku w stosunku do owadów stwarza możliwość zastosowania go w przyszłości w integrowanych metodach ochrony magazynowanych produktów. Metody takie wykluczają użycie toksycznych insektycydów działających kontaktowo na szkodniki oraz fumigantów (fosforowodoru) działających w formie gazowej.
Celem wynalazku jest wytworzenie 1,3,5-trimetoksy-2-[(1E)-alk-1-enylo)benzenów o ogólnym wzorze 1, w którym R oznacza grupę alkilową zawierającą od 2 do 7 atomów węgla jako nowych deterentów pokarmowych owadów.
Sposób wytwarzania związków 1,3,5-trimetoksy-2-[(1E)-alk-1-enylo)benzenów polega na tym, że 2,4,6-trimetoksybenzaldehyd poddaje się reakcji addycji nukleofilowej z odpowiednim bromkiem alkilomagnezowym R'MgBr, w którym R' oznacza grupę alkilową, prostołańcuchową zawierającą od 3 do 8 atomów węgla, w bezwodnym tetrahydrofuranie, w temperaturze 268 K, w atmosferze argonu, a nastę pnie poddaje się reakcji dehydratacji z bezwodnym siarczanem (VI) miedzi (II) w bezwodnym toluenie w temperaturze 384 K. Deterenty według wynalazku nanosi się na powierzchnię pokarmu.
Dzięki zastosowaniu rozwiązania według wynalazku uzyskano następujące efekty technicznoużytkowe:
- pokarm - po pokryciu deterentem należącym do pochodnych 1,3,5-trimetoksy-2-[(1E)-alk-1-enylo)benzenu o ogólnym wzorze 1, w którym R oznacza grupę alkilową zawierającą od 2 do 7 atomów węgla, zatrzymał pobieranie pokarmu przez owady.
Wyniki testów biologicznych przeprowadzonych według metody opisanej przez J. Nawrota, E. Błoszyk, J. Harmathe, L. Nowotnego, B. Drożdża (Acta Entomol. Bohemoslov, vol. 83, strony 327-335) przedstawiono w tabelach 1, 2, 3, 4. Dla porównania zamieszczono dane znanego anyfidanta pochodzenia naturalnego - azadirachtyny. Wyniki te przedstawiają się następująco:
W przypadku 1,3,5-trimetoksy-2-[(1E)-but-1-enylo)benzenu współ czynnik wzglę dny = 96,7; współczynnik absolutny = 83,0 i współczynnik sumaryczny = 179,6, co oznacza bardzo dobre właściwości deterentne wobec osobników wołka zbożowego (Sitophilus granarius). Wobec skórka zbożowego Trogoderma granarium (larwa) współczynnik względny = 95,4; współczynnik absolutny = 71,2 i współczynnik sumaryczny = 166,6, co oznacza bardzo dobre właściwości deterentne. Przeciw larwom trojszyka ulca (Tribolium confusum) współczynnik względny = 96,4; współczynnik absolutny = 91,3 i współczynnik sumaryczny = 187,8, co oznacza bardzo dobre właściwoś ci deterentne. W stosunku do osobników dorosłych trojszyka ulca (Tribolium confusum) współczynnik względny = 77,8; współczynnik absolutny = 91,6 i współczynnik sumaryczny = 169,4, co oznacza bardzo dobre właściwości deterentne.
W przypadku 1,3,5-trimetoksy-2-[(1E)-pent-1-enylo)benzenu współ czynnik wzglę dny = 100,0; współczynnik absolutny = 4,6 i współczynnik sumaryczny = 104,6, co oznacza dobre właściwości deterentne wobec osobników wołka zbożowego (Sitophilus granarius). Wobec skórka zbożowego Trogoderma granarium (larwa) współczynnik względny = 93,6; współczynnik absolutny = 51,3 i współczynnik sumaryczny = 144,9, co oznacza dobre właściwości deterentne. Przeciw larwom trojszyka ulca (Tribolium confusum) współczynnik względny = 100,0; współczynnik absolutny = 40,6 i współczynnik sumaryczny = 140,6, co oznacza dobre właściwości deterentne. W stosunku do osobników dorosłych trojszyka ulca (Tribolium confusum) współczynnik względny = 80,7; współczynnik absolutny = 88,9 i współczynnik sumaryczny = 169,7, co oznacza bardzo dobre właściwości deterentne.
PL 208 580 B1
W przypadku 1,3,5-trimetoksy-2-[(1E)-heks-1-enylo)benzenu współ czynnik wzglę dny = 96,6; współczynnik absolutny = 70,3 i współczynnik sumaryczny = 166,9, co oznacza bardzo dobre właściwości deterentne wobec osobników wołka zbożowego (Sitophilus granarius). Wobec skórka zbożowego Trogoderma granarium (larwa) współczynnik względny = 88,1; współczynnik absolutny = 60,5 i współ czynnik sumaryczny = 148,6, co oznacza bardzo dobre wł a ś ciwoś ci deterentne. Przeciw larwom trojszyka ulca (Tribolium confusum) współczynnik względny = 90,4; współczynnik absolutny = 28,5 i współ czynnik sumaryczny = 118,9, co oznacza dobre wł a ś ciwoś ci deterentne. W stosunku do osobników dorosłych trojszyka ulca (Tribolium confusum) współczynnik względny = 97,2; współczynnik absolutny = 39,0 i współczynnik sumaryczny = 136,2, co oznacza dobre właściwości deterentne.
W przypadku 1,3,5-trimetoksy-2-[(1E)-hept-1-enylo)benzenu współ czynnik względny = 93,3; współczynnik absolutny = 22,4 i współczynnik sumaryczny = 115,7, co oznacza dobre właściwości deterentne wobec osobników wołka zbożowego (Sitophilus granarius). Wobec skórka zbożowego Trogoderma granarium (larwa) współczynnik względny = 91,7; współczynnik absolutny = 62,6 i współczynnik sumaryczny = 154,3, co oznacza dobre właściwości deterentne. Przeciw larwom trojszyka ulca (Tribolium confusum) współczynnik względny = 95,3; współczynnik absolutny = 42,1 i współczynnik sumaryczny = 137,3, co oznacza dobre właściwości deterentne. W stosunku do osobników dorosłych trojszyka ulca (Tribolium confusum) współczynnik względny = 95,7; współczynnik absolutny = 36,1 i współczynnik sumaryczny = 131,8 co oznacza dobre właściwości deterentne.
W przypadku 1,3,5-trimetoksy-2-[(1E)-okt-1-enylo)benzenu współ czynnik wzgl ę dny = 95,8; współczynnik absolutny = 80,5 i współczynnik sumaryczny = 176,2, co oznacza bardzo dobre właściwości deterentne wobec osobników wołka zbożowego (Sitophilus granarius). Wobec skórka zbożowego Trogoderma granarium (larwa) współczynnik względny = 85,0; współczynnik absolutny = 90,7 i współczynnik sumaryczny = 175,6, co oznacza bardzo dobre właściwości deterentne. Przeciw larwom trojszyka ulca (Tribolium confusum) współczynnik względny = 95,8; współczynnik absolutny = 63,8 i współczynnik sumaryczny = 159,6, co oznacza bardzo dobre właściwości deterentne. W stosunku do osobników dorosłych trojszyka ulca (Tribolium confusum) współczynnik względny = 97,9; współczynnik absolutny = 29,0 i współczynnik sumaryczny = 126,9 co oznacza dobre właściwości deterentne.
W przypadku 1,3,5-trimetoksy-2-[(1E)-non-1-enylo)benzenu współ czynnik względny = 97,1; współczynnik absolutny = 77,4 i współczynnik sumaryczny = 174,5, co oznacza bardzo dobre właściwości deterentne wobec osobników wołka zbożowego (Sitophilus granarius). Wobec skórka zbożowego Trogoderma granarium (larwa) współczynnik względny = 94,8; współczynnik absolutny = 73,1 i współ czynnik sumaryczny = 167,9, co oznacza bardzo dobre wł a ś ciwoś ci deterentne. Przeciw larwom trojszyka ulca (Tribolium confusum) współczynnik względny = 95,5; współczynnik absolutny = 77,4 i współczynnik sumaryczny = 173,0, co oznacza bardzo dobre właściwoś ci deterentne. W stosunku do osobników dorosłych trojszyka ulca (Tribolium confusum) współczynnik względny = 97,4; współczynnik absolutny = 31,4 i współczynnik sumaryczny = 128,8 co oznacza dobre właściwości deterentne.
Współczynnik względny z testu z wyboru i absolutny z testu bez wyboru wyliczono zgodnie z cytowaną publikacją. Współczynnik sumaryczny wyliczono jako sumę współczynnika względnego i absolutnego. Właściwości deterentne ustalono w następującej skali:
• bardzo dobry współczynnik sumaryczny 200-151 • dobry współ czynnik sumaryczny 150-101 • średni współczynnik sumaryczny 100-51 • s ł aby współ czynnik sumaryczny 50-0
Najsilniejszą deterentną aktywność w stosunku do wszystkich badanych gatunków owadów spośród nowo zsyntezowanych związków wykazał 1,3,5-trimetoksy-2-[(1E)-but-1-enylo)benzen. Następnymi związkami o dużej aktywności antyfidantnej są związki z ośmioma i dziewięcioma atomami węgla w łańcuchu bocznym. Te związki wykazują działanie porównywalne z azadirachtyną, w stosunku do wszystkich testowanych szkodników.
Związki wg wynalazku 1,3,5-trimetoksy-2-[(1E)-alk-1-enylo)benzeny o ogólnym wzorze 1, w którym R oznacza grupę alkilową zawierającą od 2 do 7 atomów węgla, są stosowane deterenty pokarmowe owadów.
PL 208 580 B1
Deterenty wg wynalazku otrzymano w następujący sposób:
I. Synteza 1,3,5-trimetoksy-2-[(1E)-but-1-enylo)benzenu
1. Krótki opis syntezy:
2,4,6-trimetoksybenzaldehyd poddaje się reakcji z odpowiednim odczynnikiem Grignarda, w bezwodnym tetrahydrofuranie, w temp. -5°C, w atmosferze gazu obojętnego, prowadzącej do otrzymania odpowiedniego alkoholu 1-(2,4,6-trimetoksyfenylo)butan-1-olu. Następnie proces dehydratacji prowadzi się w rozpuszczalniku aromatycznym z udziałem bezwodnego siarczanu (VI) miedzi (II).
2. Schemat syntezy:
3. Przykłady realizacji otrzymywania:
3.1. Otrzymywanie 1-(2,4,6-trimetoksyfenylo)butan-1-olu poprzez reakcję 2,4,6-trimetoksybenzaldehydu z odczynnikiem Grignarda bromkiem propylomagnezowym
W kolbie dwuszyjnej zaopatrzonej we wkraplacz i chłodnicę zwrotną zabezpieczoną przed dostępem wilgoci, w atmosferze argonu umieszczono 2,4 g (0,1 mola) wiórków magnezowych, 15 ml suchego tetrahydrofuranu, kryształek jodu oraz 1 ml (0,01 mola) 1-bromopropanu. Po zainicjowaniu reakcji wkroplono powoli roztwór 9,7 ml (0,09 mola) 1-bromopropanu w 30 ml tetrahydrofuranu. Całość ogrzewano 30 minut, a następnie zawartość kolby ochłodzono z zewnątrz za pomocą łaźni lodowej do -5°C. Wkroplono powoli roztwór 5 g (0,025 mola) 2,4,6-trimetoksybenzaldehydu w 30 ml tetrahydrofuranu. Po usunięci łaźni zawartość kolby mieszano 2 godziny w temperaturze pokojowej, kontrolując przebieg reakcji przy pomocy TLC w mieszaninie benzen : octan etylu 9:1 (V:V). Mieszaninę reakcyjną wylano do wody z lodem, a następnie dodano 10% roztwór kwasu solnego i 50 ml eteru. Warstwę eterową oddzielono, a wodną ekstrahowano eterem etylowym. Połączone ekstrakty eterowe przemyto wodą i osuszono bezwodnym siarczanem magnezu. Eter oddestylowano na wyparce rotacyjnej otrzymując 5 g (0,02 mola)
1-(2,4,6-trimetoksyfenylo)butan-1-olu w postaci jasnożółtego oleju.
3.2. Dehydratacja 1-(2,4,6-trimetoksyfenylo)butan-1-olu
W kolbie kulistej zaopatrzonej w nasadkę azeotropową i chłodnicę zwrotną umieszczono: 5 g (0,02 mola) 1-(2,4,6-trimetoksyfenylo)butan-1-olu, 50 ml bezwodnego toluenu i 5 g (0,03 mola) bezwodnego siarczanu (VI) miedzi (II). Mieszaninę reakcyjną ogrzewano we wrzeniu pod chłodnicą zwrotną przez 2 godziny. Po ochłodzeniu do temperatury pokojowej odsączono sól nieorganiczną, a toluen oddestylowano na wyparce rotacyjnej. 1,3,5-trimetoksy-2-[(1E)-but-1-enylo)benzen oczyszczono stosując chromatografię kolumnową. Jako eluent stosowano heksan z wzrastającą zawartością eteru etylowego (od 5 do 20%). Otrzymano 3,1 g (0,014 mola) produktu. W=55%.
4. Dane fizykochemiczne:
M [g/mol] 222,28
HPLC tR [min] RP18 metanol:woda (8:2) 5,05
IR ν (cm1) 3022,1610
1H NMR δ 6.04 (dd, 1H, =CH); 6.01 (q, 1H, =CH); 5.77 (s, 2H, ArH); 3.91 (s, 9H, OCH3); 1.99 (m, 2H, CH2); 0.93 (t, 3H, CH3)
13C NMR δ 160.3 (C); 159.9 (C); 141.5 (CH); 123.5 (CH); 105.2 (C); 90.1 (CH); 55.6 (CH3); 55.2 (CH3); 24.8 (CH2); 13.8 (CH3)
II. Synteza 1,3,5-trimetoksy-2-[(1E)-pent-1-enylo)benzenu
Krótki opis syntezy:
2,4,6-trimetoksybenzaldehyd poddaje się reakcji z odpowiednim odczynnikiem Grignarda, w bezwodnym tetrahydrofuranie, w temp. -5°C, w atmosferze gazu obojętnego, prowadzącej do otrzyPL 208 580 B1 mania odpowiedniego alkoholu 1-(2,4,6-trimetoksyfenylo)pentan-1-olu. Następnie proces dehydratacji prowadzi się w rozpuszczalniku aromatycznym z udziałem bezwodnego siarczanu(VI) miedzi(II).
2. Schemat syntezy:
3. Przykłady realizacji otrzymywania:
3.1. Otrzymywanie 1-(2,4,6-trimetoksyfenylo)pentan-1-olu poprzez reakcję 2,4,6-trimetoksybenzaldehydu z odczynnikiem Grignarda bromkiem butylomagnezowym
W kolbie dwuszyjnej zaopatrzonej we wkraplacz i chłodnicę zwrotną zabezpieczoną przed dostępem wilgoci, umieszczono w atmosferze argonu 1 g (0,04 mola) wiórków magnezowych, 10 ml suchego tetrahydrofuranu, kryształek jodu oraz 0,4 ml (0,004 mola) 1-bromobutanu. Po zainicjowaniu reakcji wkroplono powoli roztwór 3,9 ml (0,036 mola) 1-bromobutanu w 20 ml tetrahydrofuranu. Całość ogrzewano 30 minut, a następnie zawartość kolby ochłodzono z zewnątrz za pomocą łaźni lodowej do temperatury -5°C. Wkroplono powoli roztwór 1,96 g (0,01 mola) 2,4,6-trimetoksybenzaldehydu w 20 ml tetrahydrofuranu. Po usunię ci ł a ź ni zawartość kolby mieszano 2 godziny w temperaturze pokojowej, kontrolując przebieg reakcji przy pomocy TLC w mieszaninie benzen : octan etylu 9:1 (V:V). Mieszaninę reakcyjną wylano do wody z lodem, a następnie dodano 10% roztwór kwasu solnego i 50 ml eteru etylowego. Warstwę eterową oddzielono, a wodną ekstrahowano eterem. Połączone ekstrakty eterowe przemyto wodą i osuszono bezwodnym siarczanem magnezu. Eter oddestylowano na wyparce rotacyjnej otrzymując 2 g (0,008 mola) 1-(2,4,6-trimetoksyfenylo)pentan-1-olu w postaci jasnożółtego oleju.
3.2. Dehydratacja 1-(2,4,6-trimetoksyfenylo)pentan-1-olu
W kolbie kulistej zaopatrzonej w nasadkę azeotropową i chłodnicę zwrotną umieszczono: 6,5 g (0,008 mola) 1-(2,4,6-trimetoksyfenylo)pentan-1-olu, 50 ml toluenu i 2 g (0,012 mola) bezwodnego siarczanu (VI) miedzi (II). Mieszaninę reakcyjną ogrzewano we wrzeniu pod chłodnicą zwrotną przez 2 godziny. Po ochłodzeniu do temperatury pokojowej odsączono sól nieorganiczną, a toluen oddestylowano na wyparce rotacyjnej. 1,3,5-trimetoksy-2-[(1E)-pent-1-enylo)benzenu oczyszczono stosując chromatografię kolumnową. Jako eluent stosowano heksan z wzrastającą zawartością eteru etylowego (od 5 do 20%). Otrzymano 1,4 g (0,006 mola) produktu. W=75,7%.
4. Dane fizykochemiczne:
M [g/mol] 236,31
HPLC tR [min] RP18 metanol:woda (8:2) 6,73
IR ν (cm-1) 3017, 1130
1H NMR δ 6.04 (dd, 1H, =CH); 6.01 (q, 1H, =CH); 5.81 (s, 2H, ArH); 3.91 (s, 9H, -OCH3); 2.06 (m, 2H, -CH2); 1.30 (m, 2H, CH2); 0.86 (t, 3H, -CH3)
13C NMR δ 161.5 (C); 160.4 (C); 142.5 (CH); 118.3 (CH); 105.4 (C); 91.6 (CH); 55.6 (CH3); 55.2 (CH3); 32.6 (CH2); 21.5 (CH2); 13.0 (CH3)
III. Synteza 1,3,5-trimetoksy-2-[(1E)-heks-1-enylo)benzenu
1. Krótki opis syntezy:
2,4,6-trimetoksybenzaldehyd poddaje się reakcji z odpowiednim odczynnikiem Grignarda, w bezwodnym tetrahydrofuranie, w temp. -5°C, w atmosferze gazu obojętnego, prowadzącej do otrzymania odpowiedniego alkoholu 1-(2,4,6-trimetoksyfenylo)heksan-1-olu. Następnie proces dehydratacji prowadzi się w rozpuszczalniku aromatycznym z udziałem bezwodnego siarczanu(VI) miedzi(II).
PL 208 580 B1
3. Przykłady realizacji otrzymywania:
3.1. Otrzymywanie 1-(2,4,6-trimetoksyfenylo)heksan-1-olu poprzez reakcję 2,4,6-trimetoksybenzaldehydu z odczynnikiem Grignarda bromkiem pentylomagnezowym
W kolbie dwuszyjnej zaopatrzonej we wkraplacz i chłodnicę zwrotną zabezpieczoną przed dostępem wilgoci, w atmosferze argonu, umieszczono 2,4 g (0,1 mola) wiórków magnezowych, 15 ml suchego tetrahydrofuranu, kryształek jodu oraz 1,5 ml (0,012 mola) 1-bromopentanu. Po zainicjowaniu reakcji wkroplono powoli roztwór 11 ml (0,088 mola) 1-bromopentanu w 30 ml tetrahydrofuranu. Całość ogrzewano 30 minut, a następnie zawartość kolby ochłodzono z zewnątrz za pomocą łaźni lodowej do -5°C. Wkroplono powoli roztwór 5 g (0,025 mola) 2,4,6-trimetoksybenzaldehydu w 30 ml tetrahydrofuranu. Po usunięci łaźni zawartość kolby mieszano 2 godziny w temperaturze pokojowej kontrolując przebieg reakcji przy pomocy TLC w mieszaninie benzen : octan etylu 9:1 (V:V). Mieszaninę reakcyjną wylano do wody z lodem, a następnie dodano 10% roztwór kwasu solnego i 50 ml eteru etylowego. Warstwę eterową oddzielono, a wodną ekstrahowano eterem. Połączone ekstrakty eterowe przemyto wodą i osuszono bezwodnym siarczanem magnezu. Eter oddestylowano na wyparce rotacyjnej otrzymując 5,9 g (0,022 mola) 1-(2,4,6-trimetoksyfenylo)heksan-1-olu.
3.2. Dehydratacja 1-(2,4,6-trimetoksyfenylo)heksan-1-olu
W kolbie kulistej zaopatrzonej w nasadkę azeotropową i chłodnicę zwrotną umieszczono: 5,9 g (0,022 mola) 1-(2,4,6-trimetoksyfenylo)heksan-1-olu, 50 ml toluenu i 6 g (0,04 mola) bezwodnego siarczanu (VI) miedzi (II). Mieszaninę reakcyjną ogrzewano we wrzeniu pod chłodnicą zwrotną przez 2 godziny. Po ochłodzeniu do temperatury pokojowej odsączono sól nieorganiczną, a toluen oddestylowano na wyparce rotacyjnej. 1,3,5-trimetoksy-2-[(1E)-heks-1-enylo)benzen oczyszczono stosując chromatografię kolumnową. Jako eluent stosowano heksan z wzrastającą zawartością eteru etylowego (od 5 do 20%). Otrzymano 2 g (0,008 mola) produktu. W=31%.
4. Dane fizykochemiczne:
M [g/mol] 250,33
HPLC tR [min] RP18 metanol:woda (8:2) 9,34
IR ν (cm1) 3012, 1130
1H NMR δ 6.21 (m, 1H, =CH); 5.85 (t, 1H, =CH); 5.83 (s, 2H, ArH); 3.91 (s, 9H, -OCH3); 2.04 (dd, 2H, -CH2); 1.24 (m, 4H, CH2); 0.86 (t, 3H, -CH3)
13C NMR δ 160.8 (C); 160.3 (C); 139.8 (CH); 118.4 (CH); 105.6 (C); 91.5 (CH); 55.6 (CH3); 55.2 (CH3); 34.2 (CH2); 31.2 (CH2); 22.2 (CH2); 13.8 (CH3)
IV. Synteza 1,3,5-trimetoksy-2-[(1E)-hept-1-enylo)benzen
1. Krótki opis syntezy:
2,4,6-trimetoksybenzaldehyd poddaje się reakcji z odpowiednim odczynnikiem Grignarda, w bezwodnym tetrahydrofuranie, w temp. -5°C, w atmosferze gazu obojętnego, prowadzącej do otrzymania odpowiedniego alkoholu 1-(2,4,6-trimetoksyfenylo)heptan-1-olu. Następnie proces dehydratacji prowadzi się w rozpuszczalniku aromatycznym z udziałem bezwodnego siarczanu(VI) miedzi(II).
PL 208 580 B1
3. Przykłady realizacji otrzymywania:
3.1. Otrzymywanie 1-(2,4,6-trimetoksyfenylo)heptan-1-olu poprzez reakcję 2,4,6-trimetoksybenzaldehydu z odczynnikiem Grignarda bromkiem heksylomagnezowym
W kolbie dwuszyjnej zaopatrzonej we wkraplacz i chłodnicę zwrotną zabezpieczoną przed dostępem wilgoci, w atmosferze argonu, umieszczono 2,4 g (0,1 mola) wiórków magnezowych, 15 ml suchego tetrahydrofuranu, kryształek jodu oraz 1,5 ml (0,01 mola) 1-bromoheksanu. Po zainicjowaniu reakcji wkroplono powoli roztwór 12,6 ml (0,088 mola) 1-bromoheksanu w 30 ml tetrahydrofuranu. Całość ogrzewano 30 minut, a następnie zawartość kolby ochłodzono z zewnątrz za pomocą łaźni lodowej do -5°C. Wkroplono powoli roztwór 5 g (0,025 mola) 2,4,6-trimetoksybenzaldehydu w 30 ml tetrahydrofuranu. Po usunięci łaźni zawartość kolby mieszano 2 godziny w temperaturze pokojowej, kontrolując przebieg reakcji przy pomocy TLC w mieszaninie benzen : octan etylu 9:1 (V:V). Mieszaninę reakcyjną wylano do wody z lodem, a następnie dodano 10% roztwór kwasu solnego i 50 ml eteru etylowego. Warstwę eterową oddzielono, a wodną ekstrahowano eterem. Połączone ekstrakty eterowe przemyto wodą i osuszono bezwodnym siarczanem magnezu. Eter oddestylowano na wyparce rotacyjnej otrzymując 5,2 g (0,018 mola) 1-(2,4,6-trimetoksyfenylo)heptan-1-olu.
2. Dehydratacja 1-(2,4,6-trimetoksyfenylo)heptan-1-olu
W kolbie kulistej zaopatrzonej w nasadkę azeotropową i chł odnicę zwrotną umieszczono: 5,2 g (0,022 mola) 1-(2,4,6-trimetoksyfenylo)heptan-1-olu, 50 ml toluenu i 5,2 g (0,03 mola) bezwodnego siarczanu (VI) miedzi (II). Mieszaninę reakcyjną ogrzewano we wrzeniu pod chłodnicą zwrotną przez 2 godziny. Po ochłodzeniu do temperatury pokojowej odsączono sól nieorganiczną, a toluen oddestylowano na wyparce rotacyjnej. 1,3,5-trimetoksy-2-[(1E)-hept-1-enylo)benzen oczyszczono stosując chromatografię kolumnową. Jako eluent stosowano heksan z wzrastającą zawartością eteru etylowego (od 5 do 20%). Otrzymano 1,9 g (0,007 mola) czystego produktu. W=28,2%.
4. Dane fizykochemiczne:
M [g/mol] 264,36
HPLC tR [min] RP18 metanol:woda (8:2) 13,57
IR ν (cm-1) 3010, 1129
1H NMR δ 6.21 (t, 1H, =CH); 6.12 (m, 1H, =CH); 5.80 (s, 2H, ArH); 3.91 (s, 9H, -OCH3); 2.03 (dd, 2H, -CH2); 1.26 (m, 6H, CH2); 0.93 (s, 3H, CH3)
13C NMR δ 160.8 (C); 160.2 (C); 141.5 (CH); 123.2 (CH); 105.5 (C); 90.8 (CH); 55.6 (CH3); 55.2 (CH3); 33.2 (CH2); 32.2 (CH2); 29.0 (CH2); 23.1 (CH2); 14.4 (CH3)
V. Synteza 1,3,5-trimetoksy-2-[(1E)-okt-1-enylo)benzen
1. Krótki opis syntezy:
2,4,6-trimetoksybenzaldehyd poddaje się reakcji z odpowiednim odczynnikiem Grignarda, w bezwodnym tetrahydrofuranie, w temp. -5°C, w atmosferze gazu obojętnego, prowadzącej do otrzymania odpowiedniego alkoholu 1-(2,4,6-trimetoksyfenylo)oktan-1-olu. Następnie proces dehydratacji prowadzi się w rozpuszczalniku aromatycznym z udziałem bezwodnego siarczanu(VI) miedzi(II).
2. Schemat syntezy:
PL 208 580 B1
3. Przykłady realizacji otrzymywania:
3.1. Otrzymywanie 1-(2,4,6-trimetoksyfenylo)oktan-1-olu poprzez reakcję 2,4,6-trimetoksybenzaldehydu z odczynnikiem Grignarda bromkiem heptylomagnezowym
W kolbie dwuszyjnej zaopatrzonej we wkraplacz i chłodnicę zwrotną zabezpieczoną przed dostępem wilgoci, umieszczono 2,4 g (0,1 mola) wiórków magnezowych, 15 ml suchego tetrahydrofuranu, kryształek jodu oraz 1,5 ml (0,01 mola) 1-bromoheptanu. Po zainicjowaniu reakcji wkroplono powoli roztwór 12,2 ml (0,09 mola) 1-bromoheptanu w 30 ml tetrahydrofuranu. Całość ogrzewano 30 minut, a następnie zawartość kolby ochłodzono z zewnątrz za pomocą łaźni lodowej do -5°C. Wkroplono powoli roztwór 5 g (0,025 mola) 2,4,6-trimetoksybenzaldehydu w 30 ml tetrahydrofuranu. Po usunięci łaźni zawartość kolby mieszano 2 godziny w temperaturze pokojowej, kontrolując przebieg reakcji przy pomocy TLC w mieszaninie benzen : octan etylu 9:1 (V:V). Mieszaninę reakcyjną wylano do wody z lodem, a następnie dodano 10% roztwór kwasu solnego i 50 ml eteru etylowego. Warstwę eterową oddzielono, a wodną ekstrahowano eterem. Połączone ekstrakty eterowe przemyto wodą i osuszono bezwodnym siarczanem magnezu. Eter oddestylowano na wyparce rotacyjnej otrzymując 6 g (0,022 mola) 1-(2,4,6-trimetoksyfenylo)oktan-1-olu w postaci jasnożółtego oleju.
3.2. Dehydratacja 1-(2,4,6-trimetoksyfenylo)oktan-1-olu
W kolbie kulistej zaopatrzonej w nasadkę azeotropową i chł odnicę zwrotną umieszczono: 6 g (0,022 mola) 1-(2,4,6-trimetoksyfenylo)oktan-1-olu, 50 ml toluenu i 6 g (0,04 mola) bezwodnego siarczanu (VI) miedzi (II). Mieszaninę reakcyjną ogrzewano we wrzeniu pod chłodnicą zwrotną przez 2 godziny. Po ochłodzeniu do temperatury pokojowej odsączono sól nieorganiczną, a toluen oddestylowano na wyparce rotacyjnej. 1,3,5-trimetoksy-2-[(1E)-okt-1-enylo)benzen oczyszczono stosując chromatografię kolumnową. Jako eluent stosowano heksan z wzrastającą zawartością eteru etylowego (od 5 do 20%). Otrzymano 2 g (0,007 mola) produktu. W=28,2%.
4. Dane fizykochemiczne:
M [g/mol] 278,39
HPLC tR [min] RP18 metanol:woda (8:2) 19,58
IR ν (cm-1) 3009, 1130
1H NMR δ 6.22 (t, 1H, =CH); 6.15 (m, 1H, =CH); 5.80 (s, 2H, ArH); 3.91 (s, 9H, -OCH3); 2.02 (dd, 2H, -CH2); 1.26 (m, 8H, CH2); 0.94 (s, 3H, -CH3)
13C NMR δ 160.8 (C); 159.5 (C); 141.5 (CH); 122.4 (CH); 105.5 (C); 90.8 (CH); 55.6 (CH3); 55.2 (CH3); 33.0 (CH2); 31.6 (CH2); 28.6 (CH3); 22.2 (CH2); 13.5 (CH3)
VI. Synteza 1,3,5-trimetoksy-2-[(1E)-non-1-enylo)benzen
1. Krótki opis syntezy:
2,4,6-trimetoksybenzaldehyd poddaje się reakcji z odpowiednim odczynnikiem Grignarda, w bezwodnym tetrahydrofuranie, w temp. -5°C, w atmosferze gazu obojętnego, prowadzącej do otrzymania odpowiedniego alkoholu 1-(2,4,6-trimetoksyfenylo)nonan-1-olu. Następnie proces dehydratacji prowadzi się w rozpuszczalniku aromatycznym z udziałem bezwodnego siarczanu (VI) miedzi(II).
2. Schemat syntezy:
3. Przykłady realizacji otrzymywania
3.1. Otrzymywanie 1-(2,4,6-trimetoksyfenylo)nonan-1-olu poprzez reakcję 2,4,6-trimetoksybenzaldehydu z odczynnikiem Grignarda bromkiem heptylomagnezowym
W kolbie dwuszyjnej zaopatrzonej we wkraplacz i chłodnicę zwrotną zabezpieczoną przed dostępem wilgoci, umieszczono 2,4 g (0,1 mola) wiórków magnezowych, 15 ml suchego tetrahydrofuranu, kryształek jodu oraz 1,5 ml (0,01 mola) 1-bromooktanu. Po zainicjowaniu reakcji wkroplono powoli
PL 208 580 B1 roztwór 12,2 ml (0,09 mola) 1-bromooktanu w 30 ml tetrahydrofuranu. Całość ogrzewano 30 minut, a następnie zawartość kolby ochłodzono z zewnątrz za pomocą łaźni lodowej do -5°C. Wkroplono powoli roztwór 5 g (0,025 mola) 2,4,6-trimetoksybenzaldehydu w 30 ml tetrahydrofuranu. Po usunięci łaźni zawartość kolby mieszano 2 godziny w temperaturze pokojowej, kontrolując przebieg reakcji przy pomocy TLC w mieszaninie benzen : octan etylu 9:1 (V:V). Mieszaninę reakcyjną wylano do wody z lodem, a następnie dodano 10% roztwór kwasu solnego i 50 ml eteru etylowego. Warstwę eterową oddzielono, a wodną ekstrahowano eterem. Połączone ekstrakty eterowe przemyto wodą i osuszono bezwodnym siarczanem magnezu. Eter oddestylowano na wyparce rotacyjnej otrzymując 5,9 g (0,022 mola) 1-(2,4,6-trimetoksyfenylo)nonan-1-olu w postaci jasnożółtego oleju.
3.2. Dehydratacja 1-(2,4,6-trimetoksyfenylo)nonan-1-olu W kolbie kulistej zaopatrzonej w nasadkę azeotropową i chł odnicę zwrotną umieszczono: 5,9 g (0,022 mola) 1-(2,4,6-trimetoksyfenylo)nonan-1-olu, 50 ml toluenu i 5,9 g (0,04 mola) bezwodnego siarczanu (VI) miedzi (II). Mieszaninę reakcyjną ogrzewano we wrzeniu pod chłodnicą zwrotną przez 2 godziny. Po ochłodzeniu do temperatury pokojowej odsączono sól nieorganiczną, a toluen oddestylowano na wyparce rotacyjnej. 1,3,5-trimetoksy-2-[(1E)-non-1-enylo)benzen oczyszczono stosując chromatografię kolumnową. Jako eluent stosowano heksan z wzrastającą zawartością eteru etylowego (od 5 do 20%). Otrzymano 3,2 g (0,007 mola) produktu. W=43%.
4. Dane fizykochemiczne:
M [g/mol] 292,41
HPLC tR [min] RP18 metanol:woda (8:2) 131,36
IR ν (cm-1) 3010, 1133
1H NMR δ 6.22 (t, 1H, =CH); 6.15 (m, 1H, =CH); 5.80 (s, 2H, ArH); 3.91 (s, 9H, -OCH3); 2.02 (dd, 2H, -CH2); 1.26 (m, 8H, CH2); 0.94 (s, 3H, -CH3)
13C NMR δ 160.8 (C); 159.5 (C); 141.5 (CH); 122.4 (CH); 105.5 (C); 90.8 (CH); 55.6 (CH3); 55.2 (CH3); 33.0 (CH2); 31.6 (CH2); 28.6 (CH3); 22.2 (CH2); 13.5 (CH3)
T a b e l a 1. Właściwości deterentne dla trimetoksyalkenylobenzenów przeciw osobnikom wołka zbożowego (Sitophilus granarius)
Asaron R Współczynnik Właściwość deterentna
względny absolutny sumaryczny
C2H5 96,7 83,0 179,6 bardzo dobra
C3H7 100,0 4,6 104,6 dobra
C4H9 96,6 70,3 166,9 bardzo dobra
C5H11 93,3 22,4 115,7 dobra
C6H13 95,8 80,5 176,2 bardzo dobra
C7H15 97,1 77,4 174,5 bardzo dobra
azadirachtyna 99,0 91,3 190,3 bardzo dobra
PL 208 580 B1
T a b e l a 2. Właściwości deterentne dla trimetoksyalkenylobenzenów przeciw osobnikom larwom skórka zbożowego (Trogoderma granarium)
Asaron R Współczynnik Właściwość deterentna
względny absolutny sumaryczny
C2H5 95,4 71,2 166,6 bardzo dobra
C3H7 93,6 51,3 144,9 dobra
C4H9 88,1 60,5 148,6 dobra
C5H11 91,7 62,6 154,3 dobra
C6H13 85,0 90,7 175,6 bardzo dobra
C7H15 94,8 73,1 167,9 bardzo dobra
azadirachtyna 100 94,2 194,2 bardzo dobra
T a b e l a 3. Właściwości deterentne dla trimetoksyalkenylobenzenów przeciw osobnikom larwom trojszyka ulca (Tribolium confusum)
Asaron R Współczynnik Właściwość deterentna
względny absolutny sumaryczny
C2H5 96,4 91,3 187,8 bardzo dobra
C3H7 100,0 40,6 140,6 dobra
C4H9 90,4 28,5 118,9 dobra
C5H11 95,3 42,1 137,3 dobra
C6H13 95,8 63,8 159,6 bardzo dobra
C7H15 95,5 77,4 173,0 bardzo dobra
azadirachtyna 100 924,0 192,0 bardzo dobra
T a b e l a 4. Właściwości deterentne dla trimetoksyalkenylobenzenów przeciw osobnikom dorosłym trojszyka ulca (Tribolium confusum)
Asaron R Współczynnik Właściwość deterentna
względny absolutny sumaryczny
C2H5 77,8 91,6 169,4 bardzo dobra
C3H7 80,7 88,9 169,7 bardzo dobra
C4H9 97,2 39,0 136,2 dobra
C5H11 95,7 36,1 131,8 dobra
C6H13 97,9 29,0 126,9 dobra
C7H15 97,4 31,4 128,8 dobra
azadirachtyna 100 85 185 bardzo dobra
PL 208 580 B1

Claims (1)

  1. Deterenty pokarmowe owadów o ogólnym wzorze 1, w którym R oznacza grupę alkilową zawie rającą od 2 do 7 atomów węgla.
PL383856A 2007-11-22 2007-11-22 Deterenty pokarmowe owadów PL208580B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL383856A PL208580B1 (pl) 2007-11-22 2007-11-22 Deterenty pokarmowe owadów

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL383856A PL208580B1 (pl) 2007-11-22 2007-11-22 Deterenty pokarmowe owadów

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL383856A1 PL383856A1 (pl) 2009-05-25
PL208580B1 true PL208580B1 (pl) 2011-05-31

Family

ID=42986166

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL383856A PL208580B1 (pl) 2007-11-22 2007-11-22 Deterenty pokarmowe owadów

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL208580B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL383856A1 (pl) 2009-05-25

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Juliusz et al. Sweet ionic liquids-cyclamates: Synthesis, properties, and application as feeding deterrents
EP0318425A1 (de) 2,2-Difluorcyclopropylethanderivate, Verfahren zu ihrer Herstellung und ihre Verwendung als Schädlingsbekämpfungsmittel
US4339457A (en) 3-(Pyrrol-1-yl)phenylmethyl esters and intermediates
Tomar et al. Synthesis and synergistic activity of dillapiole based pyrethrum synergists
DE3876298T2 (de) Heterozyklische pestizidverbindungen.
US2939871A (en) 2-chloro-substituted tetrahydrothiophene oxides, and composition containing the same
JPS6144835A (ja) (+)‐4‐置換‐2‐インダノール類及びその製法
US4329360A (en) Benzophenones and their use as fungicides
PL208580B1 (pl) Deterenty pokarmowe owadów
EP2611813B1 (de) Dithiin-tetra(thio)carboximide zur bekämpfung phytopathogener pilze
US4668815A (en) Derivatives of phenylacetic ester, a process for producing the same and insecticidal compositions containing the same as an active ingredient
DD298926A5 (de) Pestizide
US4429149A (en) 4-Phenyl-2-indanyl esters of 1R,cis-3-(2-halo-3,3,3-trifluoropropenyl)-2,2-dimethylcyclopropanecarboxylic acid
PL222646B1 (pl) 5-(alliloksy)-1,3-dimetoksy-2-((1E)-alk-1-enylo)benzeny jako  deterenty szkodników magazynowych
CA2072806A1 (en) Benzophenones having an antifungal activity
PL219447B1 (pl) Nikotyniany 4-((1E)-alk-1-enylo)-3,5-dimetoksyfenylu jako nowe deterenty szkodników magazynowych
US4368205A (en) 4-Heterocyclic-substituted-2-indanyl alcohols and insecticidal ester derivatives
US4346251A (en) 4-Substituted-2-indanols
Halton et al. Studies in the cycloproparene series: Approaches to octahydrocyclopropa-[l] phenanthrenes
JP2686019B2 (ja) シロアリ防除剤
US4408057A (en) 4-Heterocyclic-substituted-2-indanyl alcohols and insecticidal ester derivatives
US4742078A (en) Pyran derivatives
PL206172B1 (pl) Acesulfamiany alkoksymetylo (2-hydroksyetylo) dimetyloamoniowe jako deterenty pokarmowe owadów oraz sposób wytwarzania acesulfamianów alkoksymetylo (2-hydroksyetylo) dimetyloamoniowych
JPH0211589B2 (pl)
US4442296A (en) 4-Heterocyclic-substituted-2-indanyl alcohols and insecticidal ester derivatives