PL208500B1 - Przyrząd do wycinania próbek - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest przyrząd do wycinania próbek.

Wynalazek ten może znaleźć zastosowanie w laboratoriach, w których prowadzone są badania podstawowych cech jakościowych przetworzonych materiałów pochodzenia roślinnego, zwłaszcza świeżych owoców, bulw, korzeni lub z ich suszu.

Powszechnie znane są wykrojniki stosowane w pracach rymarskich, składające się ze stalowej tulejki zakończonej ostrzem zewnętrznym, lub jako zestaw tulejek zakończonych ostrzami, zamocowanych na obrotom gnieździe i współpracujących z matrycą.

Znany jest też dziurkacz korbowy do korków składający się z podstawy, korpusu w górnej części, który ma tuleję prowadzącą wałek i zakończony jest od góry korbką a od dołu stożkowym osadzeniem. W tym osadzeniu zamocowana jest część wymienna, skł adają ca się z trzpienia zakoń czonego koł nierzem, do którego zamocowana jest tuleja kalibrująca, zakończona ostrzem zewnętrznym. Część wymienna zwana nożem wykonana jest jako zestaw tulei kalibrujących o różnych średnicach.

Przyrząd, według wynalazku, posiada matrycę z otworem centrującym, spasowanym z występem, umocowanym na znanej podstawie. W znanym kołnierzu ma centralnie wykonany otwór nieprzelotowy, w którym osadzony jest stempel zakończony ostrzem wewnętrznym. Ponadto, w kołnierzu ma wykonane, co najmniej dwa otwory prowadzące, z umieszczonymi w nich sworzniami prowadzącymi, na końcach których osadzone są pierścienie górny i dolny. Pomiędzy powierzchniami pierścienia górnego i kołnierza usytuowany jest element sprężysty.

Korzystnie jest, gdy osie tulei, wałka, osadzenia, trzpienia, stempla, tulei kalibrującej, występu pokrywają się.

Korzystnie jest, gdy pary kinematyczne: trzpień-otwór pierścienia górnego, sworzeń prowadzący-otwór prowadzący, stempel-otwór pierścienia dolnego, ostrze wewnętrzne-otwór centrujący są pasowane suwliwie.

Korzystnie też jest, gdy krawędzie tnące ostrzy wewnętrznego i zewnętrznego leżą w jednej płaszczyźnie.

Korzystnie jest, gdy stosunek średnic (d0) - stempla oraz (dm) - otworu centrującego do średnicy wewnętrznej (D) tulei kalibrującej, wynoszą, nie więcej niż 0,2 oraz gdy wysokości (hk) - komory oraz (hm) - otworu centrującego są większe od wysokości (hp) próbki.

Korzystnie jest, gdy tuleja kalibrująca oraz część tnąca stempla są wykonane jako cienkościenne tuleje z materiału o twardości powyżej 60 HRC.

Przyrząd, według wynalazku, umożliwia standaryzację wymiarową wycinanych próbek. Konstrukcja przyrządu umożliwia łatwy jego montaż i demontaż oraz wymianę części tnących, ze względu na średnicę ostrza zewnętrznego 11.

Wynalazek jest bliżej objaśniony w przykładzie wykonania, na rysunku, na którym przedstawiono przekrój przyrządu do wycinania próbki w kształcie pierścienia.

Przyrząd, według wynalazku, posiada podstawę 14, na której zamocowana jest matryca 13 z otworem centrują cym 16, spasowanym z wystę pem centrującym 15. Podstawa 14 połączoną jest z korpusem 23, który w górnej części, ma tuleję 22, z usytuowanym w niej wa ł kiem 21, zakoń czonym od góry korbką 24 a od dołu osadzeniem 20. W osadzeniu tym zamocowana jest stożkowa część trzpienia 1, zakończonego od dołu kołnierzem 5, którego przedłużenie stanowi tuleja kalibrująca 9, z ostrzem zewnę trznym 11. W koł nierzu 5 znajduje się centralnie wykonany otwór nieprzelotowy 4, w którym osadzony jest stempel 10 zakończony ostrzem wewnętrznym 12. Ponadto w kołnierzu 5 wykonane są dwa otwory prowadzące 6, z umieszczonymi w nich sworzniami prowadzącymi 7, na końcach, których osadzone są pierścienie górny 2 i dolny 8. Pomiędzy powierzchniami pierścienia górnego 2 i kołnierza 5 usytuowany jest element sprężysty 3. Przestrzeń ograniczona powierzchniami: czołowymi pierścienia dolnego 8 i plastra 17 oraz boczną stempla 10 i wewnętrzną tulei kalibrującej 9 stanowi komorę 19.

Konstrukcja przyrządu umożliwia, poprzez jednoczesny ruch obrotowy i poosiowy korbki 24 względem tulei 22, osiowe przemieszczenie wałka 21 w tulei 22 i tym samym, zapewnia jednoczesne osiowe przemieszczanie ostrzy zewnętrznego 11 i wewnętrznego 12. Dzięki temu próbka 18, wycinana z plastra 17, ułożonego na matrycy 13, uzyskuje standaryzowany kształt i wymiary. Wycinana w kształ cie pierś cienia próbka 18, przemieszcza się do komory 19, z której nastę pnie zostaje usuni ę ta poprzez ruch pierścienia dolnego 8, wywołany naciskiem palca na pierścień górny 2. Jednocześnie część plastra 17 wycięta ostrzem wewnętrznym 12 stempla 10 mieści się w otworze kalibrującym 16.

PL 208 500 B1

Plastry 17 o ustalonej grubości, stanowiącej nie więcej niż 0,25 ich średnicy zastępczej, wycina się ze świeżych owoców, bulw, korzeni. Następnie tak uzyskane plastry 17, bezpośrednio albo po ich wysuszeniu, poddaje się standaryzacji wymiarowej. Istotna jest dokładność standaryzacji wymiarowej - odchyłki kształtu nie powinny przekraczać ± 0,2 mm.

1. Trzpień

2. Pierścień górny

3. Element sprężysty

4. Otwór nieprzelotowy

5. Kołnierz

6. Otwór prowadzący

7. Sworzeń prowadzący

8. Pierścień dolny

9. Tuleja kalibrująca

10. Stempel

11. Ostrze zewnętrzne

12. Ostrze wewnętrzne

13. Matryca

14. Podstawa

15. Występ

16. Otwór centrujący

17. Plaster

18. Próbka

19. Komora

20. Osadzenie

21. Wałek

22. Tuleja

23. Korpus

24. Korbka

Claims (7)

1. Przyrząd do wycinania próbek posiadający podstawę połączoną z korpusem mającym w górnej części tuleję, z usytuowanym w niej wałkiem, zakończonym od góry korbką, a od dołu osadzeniem, w którym zamocowana jest stożkowa część trzpienia, zakończonego od dołu kołnierzem, którego przedłużenie stanowi tuleja kalibrująca, z ostrzem zewnętrznym, znamienny tym, że posiada matrycę (13) z otworem centrującym (16), spasowanym z występem (15), umocowanym na znanej podstawie (14) a znany kołnierz (5) ma centralnie wykonany otwór nieprzelotowy (4), w którym osadzony jest stempel (10) zakończony ostrzem wewnętrznym (12) a ponadto kołnierz (5) ma co najmniej dwa otwory prowadzące (6) z umieszczonymi w nich sworzniami prowadzącymi (7), na końcach których, osadzone są pierścienie górny (2) i dolny (8), przy czym pomiędzy powierzchniami pierścienia górnego (2) i kołnierza (5) usytuowany jest element sprężysty (3).

2. Przyrząd, według zastrz. 1, znamienny tym, że osie tulei (22), wałka (21), osadzenia (20), trzpienia (1), stempla (10), tulei kalibrującej (9), występu (15) pokrywają się.

3. Przyrząd, według zastrz. 1, znamienny tym, że pary kinematyczne trzpień (1)-otwór pierścienia górnego (2), sworzeń prowadzący (7)-otwór prowadzący (6), stempel (10)-otwór pierścienia dolnego (8), ostrze wewnętrzne (12)-otwór centrujący (16) są pasowane suwliwie.

4. Przyrząd, według zastrz. 1, znamienny tym, że krawędzie tworzące ostrzy wewnętrznego (12) i zewnę trznego (11) leżą w jednej pł aszczyźnie.

5. Przyrząd, według zastrz. 1, znamienny tym, że stosunki średnic (d0)-stempla (10) oraz (dm)-otworu centrującego (16) do średnicy wewnętrznej (D) tulei kalibrującej (9) wynoszą, nie więcej niż 0,2.

6. Przyrząd, według zastrz. 1, znamienny tym, że wysokości (hk) komory (19) oraz (hm) otworu centrującego (16) są większe od wysokości (hp) próbki (18).

7. Przyrząd, według zastrz. 1, znamienny tym, że tuleja kalibrująca (9) oraz część tnąca stempla (10) są wykonane jako cienkościenne tuleje z materiału o twardości powyżej 60 HRC.