PL208165B1 - Stanowisko do konserwacji siłowników - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest stanowisko do konserwacji siłowników, stosowane przez wytwórcę lub użytkownika, w przypadku dłuższego magazynowania, albo transportu siłowników hydraulicznych, przed zabudowaniem ich w wyrobisku zakładu górniczego, gdzie prowadzone jest wydobycie kopalin, np. węgla kamiennego.

Znana jest z polskiego opisu patentowego nr 175 626 pt. „Urządzenie do prób siłowników hydraulicznych konstrukcja urządzenia zbudowanego z płytowej podstawy, na której są zamontowane: z jednej strony zespół dwóch siłowników roboczych, osadzonych w gniazdach i podpartych dwustronnie stałą poprzeczką oraz ruchomym suwadłem, a z drugiej strony dodatkowa poprzeczka i poprzeczka przestawna. Przez wszystkie te poprzeczki kolejno są przetknięte dwa walcowe, nośne pręty. Każdy z prętów ma w swoim środkowym odcinku nacięte pierścieniowe rowki, w których są osadzone pierścienie dzielone, umieszczone w konstrukcji przestawnej poprzeczki. Siłownik poddawany próbie jest umieszczony pomiędzy wymiennymi gniazdami ruchomego suwadła i przestawnej poprzeczki. Dla ułatwienia przestawiania ciężkiej poprzeczki urządzenie ma zamontowany dodatkowy siłownik, którego tłoczysko jest zamocowane do konstrukcji poprzeczki i po rozsunięciu lub zsunięciu umożliwia ustawienie odpowiedniego położenia, w zależności od gabarytów próbowanego siłownika.

Konstrukcja według znanego wynalazku jest bardzo ciężka i wymaga zastosowania kilku podpór stałych i przesuwnych, a także zespołu dwóch siłowników roboczych, co zapewnia dużą siłę nacisku, ale dodatkowo zwiększa ciężar i gabaryty całego urządzenia.

Niedogodnością tego rozwiązania jest również brak możliwości regulacji położenia próbowanego siłownika, względem siłowników roboczych i konstrukcji urządzenia.

Znana jest także z wzoru użytkowego Ru 39 329 pt. „Manipulator do montażu zwłaszcza cylindrycznych elementów konstrukcja, która jest zbudowana z ramy nośnej, zespołu mocującego montowany element cylindryczny, oporowego gniazda i zespołu podporowo przesuwnego, oraz z urządzenia wpychającego. Znane rozwiązanie umożliwia poprawny montaż siłowników hydraulicznych, a jednocześnie daje możliwość manipulowania montowanym wyrobem, ustawienia w pozycji pionowej i poziomej, podnoszenia, opuszczania i obrotu, w zależności od potrzeb, przy różnych wymiarach wyrobu.

Rama nośna jest sztywną konstrukcją, wykonaną z ceownika i pokrycia blachowego, na której to konstrukcji jest zabudowany zespół mocujący złożony z podstawy i obracanych mechanizmem zębatkowym szczęk - stałej i ruchomej, z wymiennymi wkładkami. Również na ramie jest umocowany zespół podporowo-przesuwny, złożony z dwóch urządzeń siłownikowych z pionowymi, rurowymi prowadnikami zakończonymi od góry płytą z rolkami. Urządzenia siłownikowe są dodatkowo przestawiane roboczym cylindrem zamontowanym pod pokryciem konstrukcji ramy. Na osobnej podstawie, umocowanej do ramy jest zamontowany podzespół wpychający, zawierający siłownik przymocowany do podstawy trzema obejmami. Tłoczysko siłownika ma końcówkę ułatwiającą podparcie i wpychanie elementu montowanego wyrobu, w przypadku montażu z pozycji poziomej. Wadą rozwiązania według wzoru użytkowego jest bardzo duże skomplikowanie konstrukcji i stosunkowo duży ciężar, co praktycznie uniemożliwia zmianę lokalizacji manipulatora.

Celem wynalazku jest uniknięcie wad i niedogodności znanych rozwiązań i skonstruowanie uniwersalnego, przenośnego stanowiska, na którym łatwo można umieścić i zdjąć siłownik, a jednocześnie wykonywać czynności konserwacyjne, głównie ruchy posuwisto-zwrotne, dla różnych długości, średnic i różnych wielkości skoków tych siłowników hydraulicznych.

Cel ten uzyskano konstruując stanowisko do konserwacji siłowników, posiadające zamkniętą ramę, w której jest umocowany symetrycznie siłownik roboczy, połączony również symetrycznie, poprzez kształtowy łącznik z konserwowanym siłownikiem.

Konserwowany siłownik jest połączony rozłącznie z parą gniazd i podparty nastawnym, regulowanym wspornikiem. Zarówno łącznik jak i każde z gniazd mają konstrukcję zapewniającą wymienne mocowanie konserwowanego siłownika, a także przenoszenie sił zsuwających i rozsuwających ten siłownik na stanowisku. Rama jest wsparta na podporach, korzystnie w liczbie sześciu, umocowanych do ramy parami.

Kształtowy łącznik sprzęgający siłownik roboczy z siłownikiem konserwowanym ma postać dwustronnie wydrążonej, stopniowanej tulei, której jedna część, od strony siłownika roboczego, jest korzystnie zakończona wewnętrznym gwintem, a druga, przeciwległa, ma otwór na sworzeń łączący z tł oczyskiem lub cylindrem konserwowanego sił ownika. W innej odmianie tuleja, również od strony siłownika roboczego, ma otwór na sworzeń łączący.

PL 208 165 B1

Stanowisko do konserwacji ma wspornik, umożliwiający podparcie konserwowanego siłownika, który to wspornik jest zakończony suwakami i jest przesuwny względem ramy. Pozycja wspornika jest ustalana wzajemnym położeniem otworów w ramie i we wsporniku. Korzystnie wewnątrz wspornika jest umieszczona wkładka, o profilu wewnętrznym dostosowanym do zewnętrznej średnicy konserwowanego siłownika.

Gniazda stanowiska, w których jest mocowany konserwowany siłownik są połączone nierozłącznie z ramą od wewnątrz i mają kształtowy zarys wewnętrzny, obejmujący całkowicie w skrajnych położeniach sworzeń konserwowanego siłownika. Zarys w środkowym odcinku jest otwarty ku górze. Korzystnie stanowisko ma dwie pary gniazd o różnych zarysach wewnętrznych.

Stanowisko do konserwacji siłowników według wynalazku jest przedstawione na rysunku, którego fig. 1 ukazuje widok z boku konstrukcji ramowej stanowiska, fig. 2 - widok z góry na stanowisko z zamontowanym sił ownikiem do konserwacji, fig. 3 i fig. 4 - róż ne odmiany konstrukcji łącznika siłownika roboczego, a fig. 5 - widok z boku gniazda mocującego dla siłowników, natomiast fig. 6 przedstawia przekrój przez konstrukcję wspornika podtrzymującego konserwowany na stanowisku siłownik.

Stanowisko do konserwacji siłowników jest zbudowane z ramy 1, wspartej na podporach 7, wewnątrz której jest umocowany siłownik roboczy 2, który łączy się cylindrem 10 poprzez przegub 8 z ramą 1, a tłoczyskiem 11 poprzez łącznik 3 z konserwowanym siłownikiem 6. Siłownik 2 jest oparty na podporze 14, zespolonej z ramą 1 i jest umocowany do podpory 14 rozłączną obejmą 9. Łącznik 3 ma konstrukcję tulei, która od strony siłownika 6 ma otwór 16 na sworzeń 15, natomiast od strony siłownika 2 ma wewnętrzny gwint 17, lub w odmianie, otwór 18 na sworzeń 12. Siłownik 6 jest zamocowany w gniazdach 4, które swoim zarysem wewnętrznym 19 obejmują jego sworzeń 20. Siłownik 6 jest także oparty na przesuwnym wsporniku 5, zakończonym suwakami 13 i posiadającym wkładkę 21 o profilu wewnętrznym odpowiadającym zewnętrznej średnicy siłownika 6. Wspornik 5 otworami 23 jest ustalony względem ramy 1, która ma odpowiednie dystansowe otwory 22. Do ramy 1 jest umocowany uchwyt 24 zespołu sterowania siłownikiem roboczym 2, a w razie potrzeby też siłownikiem 6. Stanowisko do konserwacji siłowników według wynalazku może być zastosowane jako dodatkowe wyposażenie, u producenta, lub dostarczane użytkownikowi na specjalne zamówienie, wraz z siłownikami zmechanizowanych obudów górniczych.

Claims (8)

1. Stanowisko do konserwacji siłowników zbudowane ze sztywnej ramy, na której jest zabudowany zespół mocujący i urządzenie wpychające, w postaci co najmniej jednego siłownika roboczego, znamienne tym, że jego rama (1) ma wewnątrz swojej zamkniętej konstrukcji umocowany symetrycznie siłownik roboczy (2), połączony również symetrycznie poprzez wymienny, kształtowy łącznik (3) z konserwowanym siłownikiem (6), który jest jednocześnie mocowany rozłącznie w parze gniazd (4) i podparty nastawnym, regulowanym wspornikiem (5), przy czym zarówno łącznik (3) jak i każde z gniazd (4) mają konstrukcję zapewniającą wymienne mocowanie konserwowanego siłownika (6), a także przenoszenie sił osiowych, pochodzących od zsuwania i rozsuwania siłownika (6) na stanowisku.

2. Stanowisko do konserwacji według zastrz. 1, znamienne tym, że jego rama (1) jest wsparta na podporach (7), korzystnie w liczbie sześciu, umocowanych do ramy (1) parami.

3. Stanowisko do konserwacji według zastrz. 1, znamienne tym, że jego kształtowy łącznik (3) ma postać dwustronnie wydrążonej, stopniowanej tulei, której część łącząca siłownik roboczy (2) jest korzystnie zakończona wewnętrznym gwintem (17), a część łącząca konserwowany siłownik (6) ma otwór (16) na sworzeń (15).

4. Stanowisko do konserwacji według zastrz. 3, znamienne tym, że kształtowy łącznik (3) ma część łączącą siłownik roboczy (2) z przelotowym otworem (18) na sworzeń (12).

5. Stanowisko do konserwacji według zastrz. 1, znamienne tym, że jego wspornik (5) ma konstrukcję przestrzenną, umożliwiającą podparcie siłownika (6) i zakończoną suwakami (13), przesuwnymi względem ramy (1), przy czym pozycja wspornika (5) ustalana jest wzajemnym położeniem otworów (22) w ramie (1) i (23) we wsporniku (5).

6. Stanowisko do konserwacji według zastrz. 5, znamienne tym, że korzystnie wewnątrz wspornika jest umieszczona wymienna wkładka (21), o profilu wewnętrznym dostosowanym do zewnętrznej średnicy konserwowanego siłownika (6).

7. Stanowisko do konserwacji według zastrz. 1, znamienne tym, że każde z jego gniazd (4) jest połączone nierozłącznie z ramą (1) od wewnątrz i ma kształtowy zarys wewnętrzny (19), w skrajnych

PL 208 165 B1 położeniach obejmujący całkowicie sworzeń (20) konserwowanego siłownika (6), a w środkowym odcinku, otwarty ku górze.

8. Stanowisko do konserwacji według zastrz. 7, znamienne tym, że korzystnie ma dwie pary gniazd (4) o różnych zarysach wewnętrznych (19).