PL207334B1 - Wirnik bijakowy - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest wirnik bijakowy przeznaczony do rozdrabniaczy bijakowych.

Znany wirnik bijakowy zbudowany jest z korpusu utworzonego z dwóch tarcz złączonych żebrami umieszczonymi wewnątrz wirnika. Do tarcz korpusu przymocowane są bijaki. W korpusie znajduje się otwór służący do osadzenia wirnika na wale.

Strumień ziarna przeznaczonego do rozdrobnienia wpada do korpusu wirnika uderzając z dużą energią w ściany żeber łączących tarcze oraz w dolne części bijaków położone w pobliżu korpusu, powodując ich przyspieszone zużycie. Może to doprowadzić przy intensywnym, długim okresie eksploatacji do zniszczenia żeber i w skrajnym przypadku do rozdzielenia tarcz, a tym samym zniszczenia wirnika oraz uszkodzenia innych części rozdrabniacza współpracujących z wirnikiem bijakowym.

W celu wyeliminowania powyż szych niedogodnoś ci opracowano wirnik bijakowy, którego budowa pozwala na wydłużenie żywotności wirnika.

Wirnik bijakowy według wynalazku mający korpus utworzony z tarcz złączonych żebrami oraz wyposażony w bijaki zamocowane do korpusu, przy czym w korpusie jest otwór do osadzenia wirnika na wale, charakteryzuje się tym, że ma wymienne nakładki zamocowane rozłącznie do żeber łączących tarcze korpusu.

W jednej z odmian, w każ dej nakł adce oba boki poł o ż one od stron wewnę trznych tarcz korpusu są proste.

W drugiej z odmian, w każdej nakładce jeden z boków położony od strony wewnętrznej tarczy korpusu jest prosty, a drugi z boków położony od strony wewnętrznej drugiej tarczy korpusu ma uskok łączący proste odcinki, przy czym uskok tworzy próg, którym nakładka przystaje do obrzeża tarczy położonego od strony wewnętrznej korpusu.

Wymienne nakładki przejmują na siebie energię strumienia ziarna i w efekcie tylko one ulegają zasadniczemu zużyciu, a nie elementy na stałe związane z wirnikiem. Doprowadzenie wirnika do stanu przydatności do pracy wymaga tylko wymiany zużytych nakładek, co następuje poprzez odkręcenie śrub łączących nakładki z elementami korpusu wirnika. Nakładki stanowią pewnego rodzaju kierownice, ukierunkowujące strumień zasadniczo na sito, a nie bezpośrednio na bijaki, co z kolei przyczynia się do zwiększenia ich żywotności.

Przedmiot wynalazku pokazany jest w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia wirnik bijakowy w widoku z góry z nakładkami w pierwszej odmianie, fig. 2 - fragment wirnika w przekroju A-A zaznaczonym na fig. 1, fig. 3 - wirnik bijakowy w widoku z góry z nakładkami w drugiej odmianie, a fig. 4 - fragment wirnika w przekroju B-B zaznaczonym na fig. 3.

Wirnik bijakowy według wynalazku zbudowany jest z korpusu 1 utworzonego z dwóch tarcz 2 połączonych ze sobą poprzez żebra 3 oraz wyposażony w bijaki 4 zamocowane do tarcz 2 w pobliżu ich obrzeży. Wirnik bijakowy ma wymienne nakładki 5 zamocowane rozłącznie za pomocą śrub 6 do żeber 3.

W pierwszej odmianie wymienne nakładki 5 mają proste boki 7 położone od stron wewnętrznych tarcz 2 korpusu 1.

W drugiej odmianie wymienne nakładki 5 mają prosty jeden bok 7 położony od strony wewnętrznej tarczy 2 korpusu 1, a drugi bok 7 ma uskok łączący proste odcinki 8, przy czym uskok tworzy próg 9, którym nakładki 5 przystają do obrzeża tarczy 2 położonego od strony wewnętrznej korpusu 1.

Nakładki 5 wykonane są z materiału odpornego na ścieranie, przez co nie zachodzi konieczność ich częstej wymiany.

W korpusie 1 znajduje się otwór 10 przeznaczony do osadzenia wirnika na wale.

Wirnik bijakowy umieszczony w komorze rozdrabniającej rozdrabniacza opasany jest sitem 11.

Claims (3)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Wirnik bijakowy mający korpus utworzony z tarcz złączonych ze sobą żebrami oraz wyposażony w bijaki zamocowane do korpusu, przy czym w korpusie jest otwór do osadzenia wirnika na wale, znamienny tym, że ma wymienne nakładki (5) zamocowane rozłącznie do żeber (3) łączących tarcze (2) korpusu (1).
2. 2. Wirnik według zastrz. 1, znamienny tym, że w każdej nakładce (5) oba boki (7) położone od stron wewnętrznych tarcz (2) korpusu (1) są proste.

   PL 207 334 B1
3. 3. Wirnik według zastrz. 1, znamienny tym, że w każdej nakładce (5) jeden z boków (7) położony od strony wewnętrznej tarczy (2) korpusu (1) jest prosty, a drugi z boków (7) położony od strony wewnętrznej drugiej tarczy (2) korpusu (1) ma uskok łączący proste odcinki (8), przy czym uskok tworzy próg (9), którym nakładka (5) przystaje do obrzeża tarczy (2) położonego od strony wewnętrznej korpusu (1).