PL205993B1 - Sposób prowadzenia ubierki, zwłaszcza przy eksploatacji resztek pokładu węgla - Google Patents

Abstract

Sposób polega na tym, że przodek ubierki urabia się kombajnem chodnikowym przemieszczającym się wzdłuż linii sekcji obudowy zmechanizowanej, wyposażonych w układ przesuwu o dobranym skoku wysuwu i dobranym skoku wysuwu stropnicy wysuwnej. Szerokość przodka ubierki jest nie większa niż suma kroku sekcji obudowy i skoku stropnicy wysuwnej i korzystnie wynosi około 2,7 m. Za urabiającym kombajnem, sukcesywnie przesuwa się sekcje obudowy o ich krok a jednocześnie wysuwa się ich stropnice wysuwne. Po wykonaniu cyklu urabiania ubierki, kombajn wycofuje się do pozycji wyjściowej w chodniku, po czym przekłada się belkę przesuwu i dokonuje się następującego kroku sekcjami obudowy z jednoczesnym zsuwaniem ich stropnic wysuwnych. Po zakończeniu tej czynności, dokonuje się następnej przekładki belki przesuwu i można przystąpić do następnego cyklu urabiania kombajnem chodnikowym.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób prowadzenia ubierki, zwłaszcza przy eksploatacji resztek pokładu węgla, znajdujący szczególne zastosowanie w górnictwie przy podziemnej eksploatacji węgla kamiennego.

Znany jest, na przykład z polskiego opisu zgłoszeniowego wynalazku o numerze Pl-311170 (A1) sposób wybierania resztek pokładów węgla. Sposób polega na wybieraniu parceli pokładu wąskimi pasami i peł nym przekrojem przy pomocy kombajnu chodnikowego. Wybieranie prowadzone jest w obudowie wykonanej z korytkowych stropnic, wspartych na hydraulicznych stojakach, przy czym stropnice sąsiednich pasów spięte są ze sobą. W wybranej zabierce za czołem przodka urabianego pasa przesuwa się sekcję obudowy zabezpieczającej wyznaczającej linię zawału w likwidowanej zabierce.

Dodatkowo znany jest, na przykład ze zgłoszenia polskiego wynalazku o numerze Pl-312051 (A1), sposób wybierania resztek pokładów w kopalniach węgla kamiennego. Zgodnie z tym rozwiązaniem parcelę pokładu dzieli się na dwa skrzydła eksploatacyjne i wybiera przy pomocy kombajnu chodnikowego zabierkami, równolegle do osi parceli i naprzemiennie w jednym skrzydle, z likwidacją i podsadzaniem zabierek wykonywanych w drugim skrzydle tak, by kolejne zabierki mogły się rozszerzać od środka osi w kierunku jej skrzydeł lub odwrotnie, a front wybierania przesuwać obustronnie. W korzystnym wykonaniu wybieranie prowadzi się w obudowie wykonanej z korytkowych stropnic wspartych na stalowych i drewnianych stojakach.

Ponadto, na przykład z polskiego opisu patentowego o numerze Pl-186861 znany jest sposób wybierania resztek pokładu, zwłaszcza węgla kamiennego. Sposób polega na tym, że w parceli resztki pokładu ograniczonej chodnikiem wentylacyjnym i odstawczym wykonuje się kolejno równoległe względem siebie wyrobiska wąsko przodkowe w obudowie kotwowej rozdzielone filarami. Po przebiciu wyrobiska wąsko przodkowego wycofuje się maszynę urabiającą i podczas tego wycofywania w obydwóch ociosach wyrobiska wąsko-przodkowego wykonuje się wcinki rozdzielone między sobą wspornikami.

Istota sposobu według wynalazku, z zastosowaniem ustawianych równolegle względem siebie i prostopadle do ociosu ubierki sekcji obudowy zmechanizowanej, oraz samojezdnej maszyny urabiającej, zwłaszcza kombajnu chodnikowego z podawarką polega na tym, że przodek urabia się maszyną urabiającą na szerokość zabioru nie większą niż suma kroku spągnicy i skoku stropnicy wysuwnej, a sukcesywnie za postę pem maszyny urabiają cej wykonuje się krok sekcji obudowy oraz wysuw stropnicy wysuwnej, co zabezpiecza w pełni odkryty strop ubierki. Następnie po zakończeniu cyklu urabiania maszynę urabiającą wycofuje się do położenia wyjściowego w chodniku, z którego wykonuje się ubierkę. Po wycofywaniu maszyny urabiającej w ubierce dokonuje się przekładki belki przesuwnej ojej pełny skok i następnie kolejno przesuwa się do przodu sekcje obudowy zmechanizowanej z równoczesnym zsuwaniem ich stropnic wysuwnych. Po zakończeniu tej operacji dokonuje się następnej przekładki belki przesuwnej pod ocios węglowy, po czym przystępuje się do następnego cyklu urabiania calizny.

W korzystnym wykonaniu sposobu wykorzystuje się sekcje obudowy zmechanizowanej o kroku zbliżonym do 1,3 - 1,4 m i skoku stropnicy wysuwnej zbliżonym do 1,3 - 1,4 m, co pozwala na prowadzenie czoła ubierki o szerokości około 2,7 m, przystosowanej do urabiania kombajnem chodnikowym bez dodatkowych manewrów w trakcie urabiania.

Celowym ze względów bezpieczeństwa oraz ograniczenia obciążeń końcowych elementów belki przesuwnej jest takie wykonanie sposobu według wynalazku, zgodnie z którym przy przesuwaniu sekcji obudowy zmechanizowanej w pierwszej kolejności dokonuje się przekładki sekcji obudowy zlokalizowanych między zabudowanymi sekcjami obudowy, jeszcze nie przełożonymi, a dopiero po ich przesunięciu dokonuje się przekładki sekcji skrajnych i sekcji obudowy zmechanizowanych pomiędzy już przełożonymi i rozpartymi sekcjami.

Ze względów ruchowych najlepiej jest, gdy belkę przesuwu przekłada się każdorazowo w całości, w jednym kroku technologicznym.

W sprzyjają cych warunkach górniczo-geologicznych sukcesywnie do przekł adki sekcji obudowy zmechanizowanej w polu za tymi sekcjami dokonuje się zawału stropu.

W warunkach eksploatacji skrępowanej w miarę postępu sekcji obudowy zmechanizowanej, po ich stronie odzrobowej wykonuje się wygrodzenie pola podsadzkowego, po czym w polu tym wykonuje się podsadzkę stropu.

Zasadniczą zaletą sposobu według wynalazku jest to, że ubierkę prowadzi się z pełną mechanizacją procesu urabiania i zabudowy przestrzeni wybranej. Pozwala to na uzyskanie wyższej wydajności

PL 205 993 B1 robót, a co za tym idzie umożliwienie znacznie korzystniejszych relacji ekonomicznych produkcji węgla. Innym, bardzo istotnym, pozytywnym czynnikiem jest zdecydowany wzrost warunków bezpieczeństwa pracy oraz zasadnicze ograniczenie uciążliwości pracy załogi przy wykonywaniu obudowy, w porównaniu do znanych sposobów.

Wynalazek został bliżej objaśniony w przykładzie wykonania opisanym poniżej.

W resztce pokładu wę gla o miąższości 2,5 - 3,2 m zlokalizowana jest między ograniczającymi chodnikami ubierka o długości około 45 m, zabudowana sekcjami obudowy o podziałce 1,5 m. Sekcje obudowy zmechanizowanej usytuowane są równolegle względem siebie i prostopadle do calizny węglowej, przy czym każda z nich wyposażona jest w układ przesuwu o kroku 1,35 m dołączony do równoległej względem calizny węglowej belki przesuwnej, oraz w stropnicę wysuwną o skoku 1,35 m.

W począ tkowej fazie prowadzenia ubierki z chodnika rozpoczyna się drążenie ociosu ubierki o szerokoś ci około 2,7 m kombajnem chodnikowym z podawarka, przemieszczają cym się w kierunku równoległym do linii sekcji obudowy zmechanizowanej. Sukcesywnie do postępu urabiania kombajnem chodnikowym dokonuje się zabezpieczenia odkrytego stropu ubierki poprzez kolejne przekładanie do przodu sekcji obudowy zmechanizowanej o skok układu przesuwnego, a więc o 1,35 m i następujące zaraz po tym wysuwanie stropnicy wysuwnej o skoku 1,35 m. W ten sposób zabezpieczone zostaje pole ubierki za urabiającym kombajnem. Wymaga zaznaczenia, że przy rozpoczynaniu przekładki sekcji obudowy w pierwszej kolejności przesuwa się drugą od chodnika sekcję oraz czwartą sekcję, a dopiero po tym przekłada się sekcję skrajną od chodnika i po tym nie przełożone sekcje następne. Po urobieniu przodka na całej długości ubierki i zabezpieczeniu odkrytego stropu kombajn chodnikowy w położeniu transportowym wycofuje się z powrotem do chodnika, z którego zaczęto drążyć ubierkę. Po tej czynności dokonuje się przełożenia do przodu w jednej operacji technologicznej belki przesuwu o krok równy 1,35 m, po czym przekłada się do przodu kolejno, jak za urabiającym kombajnem, sekcje obudowy zmechanizowanej o kroku 1,35 m z jednoczesnym pełnym zsunięciem stropnic wysuwnych. Po zakończeniu tej operacji dokonuje się ponownego przełożenia belki przesuwnej pod ocios calizny węglowej i można przystąpić do wykonywania następnego cyklu ubierki kombajnem chodnikowym.

Claims (6)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób prowadzenia ubierki, zwłaszcza przy eksploatacji resztek pokładu węgla, z zastosowaniem ustawionych równolegle względem siebie i prostopadle do ociosu ubierki sekcji obudowy zmechanizowanej, wyposażonych w stropnicę wysuwną współpracujących z równoległą do ociosu ubierki belką przesuwu oraz z wykorzystaniem maszyny urabiającej, korzystnie samojezdnego kombajnu chodnikowego z podawarką, w którym cyklicznie urabia się ocios ubierki w kierunku równoległym do linii sekcji obudowy zmechanizowanej wąskim przodkiem pomiędzy początkiem a końcem ubierki, a po jego urobieniu maszyną urabiającą w położeniu transportowym wycofuje się do pozycji wyjściowej pod zabezpieczonym stropem ubierki, znamienny tym, że przodek ubierki urabia się maszyną urabiającą na szerokości zabioru nie większy, niż suma kroku sekcji obudowy i skoku stropnicy wysuwnej tych sekcji obudowy, po czym sukcesywnie za postępem urabiania za maszyną urabiającą wykonuje się krok sekcji obudowy oraz wysuw stropnic wysuwnych, po czym po zakończeniu cyklu urabiania maszynę urabiającą wycofuje się do pozycji wyjściowej, a następnie dokonuje się przekładki belki przesuwnej o jej pełny kok i przesuwa się do przodu sekcje obudowy zmechanizowanej z równoległym zsuwaniem stropnic sekcji obudowy i w końcu dokonuje się następnej przekładki belki przesuwnej, po której przystępuje się do następnego cyklu urabiania ubierki maszyną urabiającą.
2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że wykorzystuje się sekcje obudowy zmechanizowanej o kroku zbliżonym do 1,3 - 1,4 m i skoku stropnicy wysuwnej zbliżonym do 1,3 - 1,4 m.
3. 3. Sposób według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że przy przesuwaniu w kierunku ubierki sekcji obudowy zmechanizowanej w pierwszej kolejności dokonuje się przekładki sekcji obudowy zlokalizowanych między zabudowanymi sąsiednimi sekcjami obudowy, a dopiero po ich przekładce i ponownym rozparciu dokonuje się przesunięcia sekcji skrajnych, oraz tych zlokalizowanych pomiędzy już przesuniętymi i ponownie rozpartymi sekcjami obudowy zmechanizowanej.
4. 4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że belkę przesuwu sekcji przekłada się każdorazowo w całości, w jednym kroku technologicznym.

   PL 205 993 B1
5. 5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że sukcesywnie do przekładki sekcji obudowy zmechanizowanej w polu za sekcjami wykonuje się zawał stropu.
6. 6. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w miarę postępu sekcji obudowy zmechanizowanej, po ich stronie przeciwnej do ociosu wykonuje się wygrodzenie pola podsadzkowego, po czym w polu tym wykonuje się podsadzkę stropu.