PL205275B1 - Aparat wstrzykujący do podawania płynnego preparatu z blokadą ruchu wstecznego tłoczyska oraz moduł zbiornikowy do tego aparatu - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest aparat wstrzykujący do podawania płynnego preparatu z blokadą ruchu wstecznego tłoczyska wyposażony w dwudzielną obudowę, w której przedniej części jest umieszczony zbiornik z zasobnikiem zawierającym płynny preparat i z osadzonym przesuwnie tłokiem przemieszczanym w kierunku podawania preparatu, w tłoczysko naciskające ten tłok oraz w mechanizm blokujący złożony przynajmniej z dwóch elementów blokujących, z których pierwszy stanowi rząd zespołu elementów blokujących, umieszczonych obok siebie w zagłębieniu tłoczyska wzdłuż linii równoległej do kierunku podawania preparatu, a drugi element blokujący współpracuje z tym pierwszym w ten sposób, że umożliwia przesuwanie się tłoczyska przez uchwyt przedniej części obudowy aparatu w kierunku podawania preparatu, a blokuje jego ruch w kierunku przeciwnym.

Aparat wstrzykujący według wynalazku ma zastosowanie zwłaszcza do samodzielnej iniekcji preparatu przez pacjenta, na przykład w powszechnie stosowanej insulinowej terapii cukrzycowej albo też do podawania hormonów wzrostu.

Aparat wstrzykujący według wynalazku może znaleźć ponadto zastosowanie w weterynarii i kosmetyce.

Przedmiotem wynalazku jest również moduł zbiornikowy do aparatu wstrzykującego złożony z przedniej cz ęści obudowy, zł o ż onej ze zbiornika z zasobnikiem zawierają cym pł ynny preparat wraz z osadzonym w nim przesuwnie tł okiem, z tł oczyska naciskają cego ten tł ok i z uchwytu do połączenia z moduł em dozują cym.

Moduł zbiornikowy stanowi oddzielny, wymienny zespół łączony rozłącznie z tylną częścią obudowy aparatu wstrzykującego.

Znane w medycynie aparaty wstrzykujące, zwane piórowymi (pen), są najchętniej używane przez pacjentów w rozwiązaniu konstrukcyjnym, w którym preparat jest wyciskany ze zbiornika stanowiącego ampułkę za pomocą tłoka naciskanego przez tłoczysko współpracujące z mechanizmem blokującym, który uniemożliwia jego przemieszczanie w kierunku przeciwnym do kierunku podawania preparatu, czyli z tzw. blokadą ruchu wstecznego tłoczyska. Mechanizmy blokujące składają się zwykle z pojedynczego rzędu elementów blokujących, usytuowanych wzdłuż tłoczyska i współpracujących z zewnę trznym elementem blokującym, uniemoż liwiającym przesunięcie tł oczyska w kierunku przeciwnym do kierunku podawania preparatu w każdym położeniu tłoka. W praktyce okazało się jednak, że tego rodzaju aparaty wstrzykujące, po wyczerpaniu preparatu w ampułce, nie nadają się do ponownego użycia. Ponadto stosunkowo skomplikowana konstrukcja i działanie mechanizmu blokującego i jego współpraca z tłoczyskiem powodują występowanie nieprawidłowości działania aparatu, zwłaszcza, gdy jego moduł zbiornikowy wraz z tłoczyskiem jest osadzany w aparacie wstrzykującym przez użytkownika.

Z niemieckiego opisu patentowego nr DE 4 425 763 A1 znane jest urzą dzenie do przesuwania tłoka, zwłaszcza aparatu wstrzykującego, złożone z przycisku tulei obrotowej, nieruchomej tulei prowadzącej oraz uchwytu, w którym mieści się wkład z wstrzykiwaną cieczą. Przycisk jest połączony z naciskaną przez sprężynę tuleją posuwu tłoka, umieszczoną wewną trz tulei obrotowej. Obrócenie tulei obrotowej wokół jej podłużnej osi powoduje początkowo odblokowanie tulei posuwu i równocześnie przemieszczenie się przycisku w położenie startowe, z którego obydwa te elementy mogą być przesuwane w przeciwnym kierunku. Człon posuwu tłoka, znajdujący się wewnątrz tulei posuwu tłoka, jest w położeniu startowym zablokowany zapadką i początkowo pozostaje nieruchomy. W przeciwnym kierunku druga zapadka naciska na człon posuwu tłoka i wsuwa go wraz z tuleją posuwu tłoka do wnętrza uchwytu, w którym umieszczony jest wkład z cieczą. W uchwycie znajduje się tłok, który naciskany przez człon posuwu tłoka przemieszcza się wzdłuż wkładu wstrzykując ciecz przez igłę.

Celem wynalazku jest opracowanie konstrukcji aparatu wstrzykującego, wyposażonego w taki mechanizm blokujący, który zapewni prawidłowe działanie aparatu w każdych warunkach, a równocześnie ułatwi manipulacje dokonywane przez pacjenta w trakcie zastrzyku.

Cel ten realizuje aparat wstrzykujący do podawania płynnego preparatu z blokadą ruchu wstecznego tłoczyska, który charakteryzuje się tym, że ten drugi, zewnętrzny element blokujący, połączony nieruchomo z uchwytem przedniej części obudowy, jest sprężysty, uginając się w czasie przemieszczania tłoczyska w kierunku podawania preparatu i stawiając opór większy od siły sprężystości, uniemożliwiając ruch tłoczyska w kierunku przeciwnym do kierunku podawania preparatu, przy czym rząd zespołu wewnętrznych elementów blokujących, umieszczonych w osiowym zagłębieniu tłoczyska, jest uzupełniony przez umieszczony w tym rzędzie sztywny element blokujący, względnie ten

PL 205 275 B1 sztywny element blokujący uzupełnia zewnętrzny element blokujący, wzmagając jego działanie blokujące ruch tłoczyska w kierunku przeciwnym do kierunku podawania preparatu.

Sztywny element blokujący jest korzystnie umieszczony na końcu rzędu zespołu wewnętrznych elementów blokujących.

Sztywny element blokujący o dużej sztywności i odporności na zginanie wystaje korzystnie poza rząd elementów blokujących w kierunku prostopadłym do kierunku podawania preparatu.

Wewnętrzne elementy blokujące, tworzące rząd zespołu tych elementów, mają korzystnie postać zębów o jednakowej wysokości i jednakowej podziałce.

Zewnętrzny element blokujący jest korzystnie tak ustawiony, że wywiera siłę blokującą współpracując zarówno z rzędem zespołu wewnętrznych elementów blokujących, jak i ze sztywnym elementem blokującym.

Sztywny element blokujący, umieszczony na końcu rzędu zespołu wewnętrznych elementów blokujących, w pobliżu zwężającego się zakończenia ostatniego z zębów tego rzędu, ma korzystnie postać zderzaka skierowanego w kierunku przeciwnym względem kierunku podawania preparatu.

Zarówno każdy z elementów blokujących tworzących rząd zespołu wewnętrznych elementów blokujących, jak i sztywny element blokujący, mają postać zderzaka blokującego przesunięcie zewnętrznego elementu blokującego, przy czym powierzchnia oporowa sztywnego elementu blokującego znajduje się korzystnie w takiej samej odległości, mierzonej w kierunku podawania preparatu, od powierzchni oporowej najbliższego wewnętrznego elementu blokującego, jak odległość dwóch sąsiednich powierzchni oporowych najbliższych wewnętrznych elementów blokujących tego rzędu.

Rząd zespołu elementów blokujących tłoczyska stanowi korzystnie zespół wewnętrznych elementów blokujących, natomiast element blokujący uchwytu stanowi korzystnie zewnętrzny element blokujący.

Sztywny element blokujący stanowi korzystnie część zewnętrznego elementu blokującego, wystającą z niego prostopadle do kierunku podawania preparatu, zwiększając sztywność tego zewnętrznego elementu blokującego.

Sztywny element blokujący ma korzystnie postać zęba nachylonego w kierunku podawania preparatu albo też w kierunku przeciwnym, przy czym koniec tego zęba stanowi powierzchnię oporową dla zewnętrznego elementu blokującego, nachylonego odpowiednio w kierunku podawania preparatu albo też w kierunku przeciwnym.

Sztywny element blokujący zajmuje korzystnie takie położenie względem zewnętrznego, sprężystego elementu blokującego, że umożliwia przesunięcie tłoczyska poza ten element blokujący, umożliwiając jego dalszą współpracę z rzędem zespołu wewnętrznych elementów blokujących.

Tłoczysko aparatu według wynalazku jest korzystnie zaopatrzone przynajmniej w jedno równoległe do osi zagłębienie przecinające jego gwint, przy czym w zagłębieniu tym jest umieszczony rząd zespołu wewnętrznych elementów blokujących.

W osiowym zagłębieniu tł oczyska znajduje się korzystnie również sztywny element blokują cy, nie wystając w kierunku prostopadłym do kierunku podawania preparatu poza podstawę gwintu.

Aparat według wynalazku składa się korzystnie z modułu dozującego i połączonego z nim rozłącznie modułu zbiornikowego, tworzącego przednią część obudowy aparatu, zawierającą zasobnik z pł ynnym preparatem oraz tł oczysko z rzę dem zespoł u wewnę trznych elementów blokują cych i uchwyt z zewnętrznym elementem blokującym, natomiast moduł dozujący jest wyposażony w osadzony przesuwnie i obrotowo w tylnej części obudowy element wykonawczy, współpracujący z dozownikiem połączonym z tłoczyskiem modułu zbiornikowego.

Celem wynalazku jest również opracowanie konstrukcji modułu zbiornikowego, przystosowanego do opisanego wyżej aparatu wstrzykującego.

Cel ten zrealizowano w module zbiornikowym do aparatu wstrzykującego według wynalazku, który charakteryzuje się tym, że jego uchwyt jest wyposażony w sprężysty i elastyczny zewnętrzny element blokujący, współpracujący z rzędem zespołu wewnętrznych elementów blokujących tłoczyska oraz ze sztywnym elementem blokującym.

Badania eksploatacyjne wykazały, że aparat wstrzykujący według wynalazku działa bezbłędnie przez długi czas, ułatwiając pacjentowi uciążliwą, długotrwałą terapię. Ponadto podział aparatu na stały moduł dozujący i wymienny moduł zbiornikowy obniża koszty jego wytwarzania, bowiem moduł zbiornikowy, przeznaczony do niewielkiej liczby zabiegów, składa się z prostych, tanio wytwarzanych elementów, natomiast bardziej złożony konstrukcyjnie moduł dozujący, służący do wykonania nie4

PL 205 275 B1 ograniczonej liczby zabiegów, może być w celu zapewnienia jego prawidłowego działania bardziej złożony konstrukcyjnie.

Aparat wstrzykujący według wynalazku jest uwidoczniony w przykładowym rozwiązaniu konstrukcyjnym na rysunku, na którym: fig. 1 przedstawia moduł zbiornikowy aparatu w widoku z boku; fig. 2 - moduł dozujący aparatu wraz z osadzoną w nim częścią modułu zbiornikowego we wzdłużnym przekroju osiowym; fig. 3 - tłoczysko modułu zbiornikowego we wzdłużnym przekroju osiowym; fig. 4 -końcówkę tłoczyska we wzdłużnym przekroju osiowym, a fig. 5 - mechanizm blokujący tłoczyska w widoku z przodu.

Przedstawiony na fig. 1 wymienny moduł zbiornikowy 10 składa się ze zbiornika 1 oraz z połączonego z nim uchwytu 3 z osadzonym przesuwnie w tym uchwycie tłoczyskiem 4. Zbiornik 1 modułu zbiornikowego 10 ma postać tulei o przekroju okrągłym i na swym przednim końcu jest zaopatrzony w złącze dla igły. W zbiorniku 1 jest umieszczony zasobnik w postaci ampułki wypełnionej podawanym płynnym preparatem, na przykład insuliną albo hormonem wzrostu.

Wylot tej ampułki jest uszczelniony za pomocą cienkiej membrany. Podczas mocowania igły w przednim końcu zbiornika 1, jej tylna część przebija membranę tworząc możliwość przepływu preparatu z ampułki do wnętrza igły. Tylny koniec ampułki jest zaopatrzony w osadzony w niej przesuwnie tłok 2. Do przesuwania tłoka 2 wzdłuż osi podłużnej L i wyciskania preparatu z ampułki służy tłoczysko 4, umieszczone przesuwnie w uchwycie 3, przy czym może ono być przemieszczane wzdłuż wzdłużnej osi L aparatu wstrzykującego tylko w kierunku V podawania preparatu.

Fig. 2 przedstawia moduł dozujący 20 aparatu wstrzykującego według wynalazku, którego poszczególne części są zamknięte w tylnej części 11 obudowy, przy czym na fig. 2 widoczny jest również tylny koniec modułu zbiornikowego 10 w postaci części uchwytu 3 oraz tłoka 2 osadzonego w ampułce zbiornika 1. Tłoczysko 4 przesuwa swym przednim końcem tłok 2 w kierunku V podawania preparatu wzdłuż osi L aparatu wstrzykującego, która jest równocześnie osią tłoka 2 i tłoczyska 4. Tłoczysko 4 jest wyposażone w mechanizm blokujący 6, 7, 8, który umożliwia po przezwyciężeniu określonego oporu ruch tłoczyska 4 w kierunku V podawania preparatu, natomiast blokuje jego ruch w kierunku przeciwnym.

Mechanizm blokujący składa się z umieszczonych wzdłuż jednej prostej wewnętrznych elementów blokujących 6, tworzących rząd wewnętrznego zespołu blokującego, stanowiącego integralną część tłoczyska 4 oraz współpracującego z tym zespołem 6 zewnętrznego elementu blokującego 8, stanowiącego integralną część uchwytu 3.

W przykładowym rozwiązaniu konstrukcyjnym przedstawionym na fig. 1 wewnętrzny zespół elementów blokujących 6 składa się z dwóch rzędów tych elementów 6, które mają postać zębów o jednakowej wysokości i takiej samej odległości między nimi, wystających z zewnętrznej powierzchni tłoczyska 4. Wewnętrzny zespół blokujący składa się z dwóch zewnętrznych elementów blokujących 8, stanowiących integralną część uchwytu 3 i współpracujących z odpowiednimi zagłębieniami między zębami tworzącymi wewnętrzne elementy blokujące 6. Zęby tworzące elementy blokujące 6 są nachylone w kierunku przeciwnym do kierunku V podawania preparatu, umożliwiając przemieszczanie się tłoczyska 4 tylko i wyłącznie w kierunku V podawania preparatu. Zewnętrzne elementy blokujące 8 mają natomiast postać sprężystych języczków, które w trakcie ruchu tłoczyska 4 w kierunku V podawania preparatu są odchylane przez wewnętrzne elementy blokujące 6 w kierunku na zewnątrz, w wyniku przezwyciężenia siły ich sprężystości. Tylne powierzchnie zębów rzędu wewnętrznego zespołu elementów blokujących 6 mają taką postać, że znajdujące się między nimi zewnętrzne elementy blokujące 8 uniemożliwiają ruch tłoczyska 4 w kierunku przeciwnym do kierunku V podawania preparatu. Omawiane powierzchnie tylne wewnętrznych elementów blokujących 6 są korzystnie prostopadłe do podłużnej osi L aparatu wstrzykującego.

Podczas przemieszczania się tłoczyska 4 w kierunku V podawania preparatu, zewnętrzne elementy blokujące 8 wyginają się, przyjmując postać łuku, co umożliwia ześlizgnięcie się ich po grzbietach zębów tworzących rząd wewnętrznych elementów blokujących 6, umożliwiając przemieszczenie się tłoczyska w kierunku V podawania preparatu.

Uchwyt 3 jest ponadto zaopatrzony w osadzony wewnątrz tworzącej go tulei w dozownik 9, służący do nastawienia wielkości dawki wstrzykiwanego produktu i mający postać tulei z dnem, przy czym w dnie tulei znajduje się osiowy otwór z naciętym gwintem wewnętrznym 9t, współpracującym z zewnętrznym gwintem 5 tłoczyska 4. Uchwyt 3 stanowi równocześnie prowadnicę postępowego ruchu prostoliniowego tłoczyska 4 w kierunku V podawania preparatu, przy czym obrót tłoczyska 4 wokół osi wzdłużnej L aparatu wstrzykującego jest zablokowany, natomiast dozownik 9, wykonując

PL 205 275 B1 obrót wokół osi wzdłużnej L, jest równocześnie, dzięki połączeniu gwintowemu z tłoczyskiem 4, przesuwany wzdłuż osi L, umożliwiając nastawienie odpowiedniej wielkości dawki podawanego preparatu.

Zbiornik 1 i uchwyt 3 są wzajemnie ze sobą połączone, nie mogąc się obracać ani przesuwać względem siebie, tworząc równocześnie przednią część 1, 3 obudowy. Moduł zbiornikowy 10 składa się z przedniej części 1, 3 obudowy, a ponadto z tłoczyska 4 wyposażonego w zespół wewnętrznych elementów blokujących 6, z zewnętrznego elementu blokującego 8 oraz z osadzonego przesuwnie i obrotowo w uchwycie 3 dozownika 9.

Moduł zbiornikowy 10 jest połączony z tylną częścią 11 obudowy, stanowiącą wraz z zawartymi wewnątrz niej mechanizmami moduł dozujący 20 w taki sposób, że części te (1, 3 oraz 11) nie mogą się względem siebie ani obracać, ani przesuwać.

Moduł dozujący 20 jest wyposażony w znany element wykonawczy 12 oraz w znany wskaźnik 17 wielkości dawki, jak również w szereg innych części służących do nastawienia wielkości dawki i uruchamiania aparatu wstrzykującego. Wskaźnik 17 służący do optycznego uwidocznienia wielkości nastawionej dawki powoduje, że moduł dozujący 20 stanowi pod względem kosztów wytwarzania najbardziej wartościową część aparatu wstrzykującego. Znacznie tańszy moduł zbiornikowy 10 jest użytkowany jednorazowo, a po opróżnieniu ampułki jest wyrzucany względnie regenerowany przez wytwórcę, natomiast moduł dozujący 20 jest użytkowany wielokrotnie i łączony z wymiennymi modułami zbiornikowymi 10. W tylnej części 11 obudowy jest umieszczony przesuwnie, z możliwością przesuwu w obydwu kierunkach osi L oraz z możliwością obrotu, element wykonawczy 12 modułu dozującego. Element wykonawczy 12 ma postać tulei, która swą przednią częścią jest osadzona w osiowym otworze dozownika 9, natomiast w swej tylnej części wystaje poza tylną część 11 obudowy i jest zamknięta za pomocą zatyczki 14. Sprężyna powrotna 16, osadzona na zewnętrznej powierzchni elementu wykonawczego 12, naciska na jego kołnierz zewnętrzny, przesuwając ten element w kierunku przeciwnym do kierunku V podawania preparatu w położenie przedstawione na fig. 2, zwane w dalszym ciągu tego opisu położeniem początkowym. W położeniu początkowym nastawia się wielkość dawki dozowanego preparatu przez obrót elementu wykonawczego 12 wokół wzdłużnej osi L. Obrót elementu wykonawczego 12 powoduje równoczesny obrót osadzonego na jego przednim końcu dozownika 9, a w wyniku połączenia tego dozownika 9 - za pomocą gwintu zewnętrznego 9t z gwintem 5 tłoczyska 4 przesunięcie osiowe dozownika 9 zarówno względem elementu wykonawczego 12, jak i względem uchwytu 3 modułu zbiornikowego w kierunku przeciwnym do kierunku V podawania preparatu. W wyniku tego przesunięcia następuje zmniejszenie odległości między zderzakiem 9c dozownika 9 a czołową powierzchnią przedniej części elementu wykonawczego 12. Nastawione położenie dozownika 9 odpowiada żądanej wielkości dawki preparatu, która będzie wytłoczona z ampułki przez tłok 2 po uruchomieniu ruchu tłoczyska w kierunku V podawania preparatu. Nastawiona wielkość dawki jest uwidoczniona na wskaźniku 17.

W celu wstrzyknięcia preparatu naciska się na tylny koniec elementu wykonawczego 12, powodując jego przesunięcie osiowe w kierunku V podawania preparatu, aż do zetknięcia się powierzchni czołowej przedniego końca tego elementu wykonawczego 12 ze zderzakiem 9c dozownika 9. Dalszy nacisk na element wykonawczy 12 w kierunku V podawania preparatu powoduje dalsze przesunięcie zarówno elementu wykonawczego 12, jak i sprzężonego z nim dozownika 9 i połączonego z tym dozownikiem za pomocą połączenia gwintowego (9t, 5) tłoczyska 4, aż do zetknięcia się czołowej przedniej powierzchni dozownika 9 z ogranicznikiem przesuwu 3c uchwytu 3. W trakcie tej części ruchu tłoczysko 4 naciskając tłok 2 powoduje jego przesuwanie i wytłaczanie płynnego preparatu z ampułki w ilości odpowiadającej wielkości nastawionej dawki.

Po zwolnieniu nacisku na element wykonawczy 12, powraca on pod działaniem sprężyny powrotnej 16, naciskającej na niego w kierunku przeciwnym do kierunku V podawania preparatu, w położenie początkowe przedstawione na fig. 2. Natomiast tłoczysko 4 i dozownik 9 pozostają w uprzednio nastawionym położeniu, ponieważ zewnętrzne elementy blokujące 8, będące w stanie zazębienia z wewnętrznym zespołem elementów blokujących 6, uniemożliwiają ruch tłoczyska 4 i sprzężonego z nim połączeniem gwintowym (9t, 5) dozownika 9. W położeniu początkowym (fig. 2) modułu dozującego może zostać nastawiona nowa wielkość dawki preparatu do następnego podania go pacjentowi, oczywiście w zakresie ilości preparatu pozostałego w ampułce.

Fig. 3 przedstawia odmianę konstrukcyjną tłoczyska 40 w przekroju podłużnym, zaopatrzoną podobnie jak tłoczysko 4 w gwint 5 oraz w dwa rzędy zespołu wewnętrznych elementów blokujących 6 w postaci zębów. Konstrukcja tłoczyska 40 różni się tym od tłoczyska 4, że jest ono wyposażone w dwa sztywne elementy blokujące 7, znajdujące się na przednim końcu zespołu wewnętrznych ele6

PL 205 275 B1 mentów blokujących 6 i współpracujące przynajmniej z jednym z zewnętrznych elementów blokujących 8 (fig. 2), uniemożliwiając całkowite wysunięcie tłoczyska 40 z uchwytu 3 w kierunku przeciwnym do kierunku V podawania preparatu. W rozwiązaniu tym wewnętrzny zespół elementów blokujących jest więc uzupełniony przez sztywne elementy blokujące 7, których tylne powierzchnie są korzystnie prostopadłe do wzdłużnej osi L, a równocześnie są szersze od tylnych powierzchni elementów blokujących 6 (fig. 4). Dzięki temu uzyskuje się lepsze zabezpieczenie tłoczyska 40 przed możliwością jego ruchu w kierunku przeciwnym do kierunku V podawania preparatu.

Montaż tłoczyska 40 następuje przez jego osadzenie w otworze uchwytu 3 i przesunięcie w kierunku V podawania preparatu przez przestrzeń pozostającą między zewnętrznymi elementami blokującymi 8. W czasie tego przesuwania sztywne elementy blokujące 7 ślizgają się po powierzchni zewnętrznych elementów blokujących 8, które odchylają się wówczas sprężyście na zewnątrz. Po przejściu sztywnych elementów blokujących 7, zewnętrzne elementy blokujące 8 odginają się ponownie do wewnątrz, mieszcząc się w zagłębieniach między tylną powierzchnią sztywnych elementów blokujących 7 i powierzchnią zewnętrzną najbliższych wewnętrznych elementów blokujących 6. Głębokość tych zagłębień jest taka sama jak głębokość zagłębień między kolejnymi wewnętrznymi elementami blokującymi 6, jednakże ze względu na większą sztywność elementów blokujących 7, których powierzchnie oporowe są prostopadłe do wzdłużnej osi L, wystają one poza powierzchnie oporowe wewnętrznych elementów blokujących 6, zwiększając skuteczność blokowania ruchu wstecznego tłoczyska 40, który wymagałby zniszczenia zewnętrznych elementów blokujących 8 albo wewnętrznych elementów blokujących 6. W celu wyeliminowania nadmiernego zaginania się sprężystych, zewnętrznych elementów blokujących 8 na zewnątrz, które mogłoby spowodować ich ześlizgiwanie się z końców rzędów zespołu wewnętrznych elementów blokujących 6, te ostatnie winny być usytuowane bezpośrednio za sztywnymi elementami blokującymi 7, bowiem siła niezbędna dla przezwyciężenia oporu tych ostatnich jest znacznie większa od siły potrzebnej dla przezwyciężania oporu rzędów zespołów wewnętrznych elementów blokujących 6. Z tego powodu sztywny element blokujący 7 winien wystawać poza zewnętrzny element blokujący 8 prostopadle do kierunku V podawania preparatu. Sztywny element blokujący 7, zabezpieczający przed ruchem wstecznym tłoczyska 40, winien równocześnie umożliwiać jego ruch w kierunku V podawania preparatu, umożliwiając współpracę zewnętrznego elementu blokującego 8 z rzędem zespołów wewnętrznych elementów blokujących 6. Sztywny element blokujący 7 jest korzystnie umieszczony w zagłębieniu tłoczyska 40, przy czym jego wierzchołek nie powinien wystawać poza podstawę gwintu 5 prostopadle do kierunku V podawania preparatu.

Wielkość i sprężystość zewnętrznego elementu blokującego 8 oraz ewentualnie sztywnego elementu blokującego 7 winna być tak dobrana, aby oddzielenie tłoczyska 40 od modułu zbiornikowego 10 wymagało zniszczenia tych elementów.

Fig. 5 przedstawia uchwyt 3 wraz z osadzonym w nim dozownikiem 9 w widoku z przodu. Uchwyt 3 jest korzystnie wykonany z tworzywa sztucznego sposobem wtryskowym, przy czym zewnętrzne elementy blokujące 8 stanowią jego integralną część, wystając do wnętrza tulei tworzącej ten uchwyt 3, prostopadle do wzdłużnej osi L. Zewnętrzne elementy blokujące 8 sięgają przy tym poza obrys gwintu 9t dozownika 9.

Również tłoczysko 40 jest wykonane z tworzywa sztucznego przez formowanie wtryskowe i zaopatrzone w zewnętrzny gwint 5 łączący je z gwintem wewnętrznym 9t dozownika 9. Wzdłuż tłoczyska 40 znajdują się symetrycznie z jego obydwu stron dwa zagłębienia, równoległe do osi wzdłużnej L, z umieszczonymi na ich dnie, po obydwu stronach tłoczyska 40, rzędami zespołu wewnętrznych elementów blokujących 6 oraz ze znajdującymi się na końcach tych rzędów sztywnymi elementami blokującymi 7. Głębokość tych zagłębień, które przerywają gwint 5 tłoczyska 40, jest większa od głębokości dna tego gwintu 5, dzięki czemu zarówno zespoły wewnętrznych elementów blokujących 6, jak i sztywne elementy blokujące 7 nie wystają poza powierzchnię gwintu 5 i nie utrudniają wkręcania tłoczyska w otwór dozownika 9.

Claims (15)

1. Aparat wstrzykujący do podawania płynnego preparatu z blokadą ruchu wstecznego tłoczyska wyposażony w dwudzielną obudowę, w której przedniej części jest umieszczony zbiornik z zasobnikiem zawierającym płynny preparat i z osadzonym przesuwnie tłokiem przemieszczanym w kierunku podawania preparatu, w tłoczysko naciskające ten tłok oraz w mechanizm blokujący złożony przyPL 205 275 B1 najmniej z dwóch elementów blokujących, z których pierwszy stanowi rząd zespołu elementów blokujących, umieszczonych obok siebie w zagłębieniu tłoczyska wzdłuż linii równoległej do kierunku podawania preparatu, a drugi element blokujący współpracuje z tym pierwszym w ten sposób, że umożliwia przesuwanie się tłoczyska przez uchwyt przedniej części obudowy aparatu w kierunku podawania preparatu, a blokuje jego ruch w kierunku przeciwnym, znamienny tym, że ten drugi, zewnętrzny element blokujący (8), połączony nieruchomo z uchwytem (3) przedniej części (1, 3) obudowy, jest sprężysty, uginając się w czasie przemieszczania tłoczyska (40) w kierunku (V) podawania preparatu i stawiając opór większy od siły sprężystości, uniemożliwiając ruch tłoczyska (40) w kierunku przeciwnym do kierunku (V) podawania preparatu, przy czym rząd zespołu wewnętrznych elementów blokujących (6), umieszczonych w osiowym zagłębieniu tłoczyska (40), jest uzupełniony przez umieszczony w tym rzędzie sztywny element blokujący (7), względnie ten sztywny element blokujący (7) uzupełnia zewnętrzny element blokujący (8), wzmagając jego działanie blokujące ruch tłoczyska (40) w kierunku przeciwnym do kierunku (V) podawania preparatu.

2. Aparat według zastrz. 1, znamienny tym, że jego sztywny element blokujący (7) jest umieszczony na końcu rzędu zespołu wewnętrznych elementów blokujących (6).

3. Aparat według zastrz. 2, znamienny tym, że jego sztywny element blokujący (7) o dużej sztywności i odporności na zginanie wystaje poza rząd elementów blokujących (6) w kierunku prostopadłym do kierunku (V) podawania preparatu.

4. Aparat według zastrz. 1, znamienny tym, że wewnętrzne elementy blokujące (6), tworzące rząd zespołu tych elementów, mają postać zębów o jednakowej wysokości i jednakowej podziałce.

5. Aparat według zastrz. 1, znamienny tym, że jego zewnętrzny element blokujący (8) jest tak ustawiony, że wywiera siłę blokującą współpracując zarówno z rzędem zespołu wewnętrznych elementów blokujących (6), jak i ze sztywnym elementem blokującym (7).

6. Aparat według zastrz. 1, znamienny tym, że sztywny element blokujący (7), umieszczony na końcu rzędu zespołu wewnętrznych elementów blokujących (6), w pobliżu zwężającego się zakończenia ostatniego z zębów tego rzędu, ma postać zderzaka skierowanego w kierunku przeciwnym względem kierunku (V) podawania preparatu.

7. Aparat według zastrz. 2, znamienny tym, że zarówno każdy z elementów blokujących tworzących rząd zespołu wewnętrznych elementów blokujących (6), jak i sztywny element blokujący (7), mają postać zderzaka blokującego przesunięcie zewnętrznego elementu blokującego (8), przy czym powierzchnia oporowa sztywnego elementu blokującego (7) znajduje się korzystnie w takiej samej odległości, mierzonej w kierunku (V) podawania preparatu, od powierzchni oporowej najbliższego wewnętrznego elementu blokującego (6), jak odległość dwóch sąsiednich powierzchni oporowych najbliższych wewnętrznych elementów blokujących (6) tego rzędu.

8. Aparat według zastrz. 1, znamienny tym, że rząd zespołu elementów blokujących (6) tłoczyska (4) stanowi zespół wewnętrznych elementów blokujących, natomiast element blokujący (8) uchwytu (3) stanowi zewnętrzny element blokujący.

9. Aparat według zastrz. 1, znamienny tym, że sztywny element blokujący (7) stanowi część zewnętrznego elementu blokującego (8), wystającą z niego prostopadle do kierunku (V) podawania preparatu, zwiększając sztywność tego zewnętrznego elementu blokującego (8).

10. Aparat według zastrz. 2, znamienny tym, że jego sztywny element blokujący (7) ma postać zęba nachylonego w kierunku (V) podawania preparatu albo też w kierunku przeciwnym, przy czym koniec tego zęba stanowi powierzchnię oporową dla zewnętrznego elementu blokującego (8), nachylonego odpowiednio w kierunku (V) podawania preparatu albo też w kierunku przeciwnym.

11. Aparat według zastrz. 10, znamienny tym, że jego sztywny element blokujący (7) zajmuje takie położenie względem zewnętrznego, sprężystego elementu blokującego (8), że umożliwia przesunięcie tłoczyska poza ten element blokujący (8), umożliwiając jego dalszą współpracę z rzędem zespołu wewnętrznych elementów blokujących (6).

12. Aparat według zastrz. 1, znamienny tym, że jego tłoczysko (40) jest zaopatrzone przynajmniej w jedno równoległe do osi (L) zagłębienie przecinające jego gwint (5), przy czym w zagłębieniu tym jest umieszczony rząd zespołu wewnętrznych elementów blokujących (6).

13. Aparat według zastrz. 12, znamienny tym, że w osiowym zagłębieniu tłoczyska (40) znajduje się również sztywny element blokujący (7), nie wystając w kierunku prostopadłym do kierunku (V) podawania preparatu poza podstawę gwintu (5).

PL 205 275 B1

14. Aparat według zastrz. 1, znamienny tym, że składa się z modułu dozującego (20) i połączonego z nim rozłącznie modułu zbiornikowego (10), tworzącego przednią część (1, 3) obudowy aparatu, zawierającą zasobnik z płynnym preparatem oraz tłoczysko (40) z rzędem zespołu wewnętrznych elementów blokujących (6) i uchwyt (3) z zewnętrznym elementem blokującym (8), natomiast moduł dozujący (20) jest wyposażony w osadzony przesuwnie i obrotowo w tylnej części (11) obudowy element wykonawczy (12), współpracujący z dozownikiem (9) połączonym z tłoczyskiem (40) modułu zbiornikowego (10).

15. Moduł zbiornikowy do aparatu wstrzykującego złożony z przedniej części obudowy, złożonej ze zbiornika z zasobnikiem zawierającym płynny preparat wraz z osadzonym w nim przesuwnie tłokiem, z tłoczyska naciskającego ten tłok i z uchwytu do połączenia z modułem dozującym, znamienny tym, że jego uchwyt (3) jest wyposażony w sprężysty i elastyczny zewnętrzny element blokujący (8), współpracujący z rzędem zespołu wewnętrznych elementów blokujących (6) tłoczyska (4) oraz ze sztywnym elementem blokującym (7).