PL202147B1 - Sposób oczyszczania chlorowodorku daunorubicyny - Google Patents

Abstract

1. Sposób oczyszczenia chlorowodorku daunorubicyny przy zastosowaniu rozpuszczalników organicznych znamienny tym, że surowy chlorowodorek daunorubicyny rozpuszcza się w alkoholu alifatycznym, ewentualnie zawierającym wodę lub w mieszaninie alkoholi alifatycznych, uzyskany roztwór filtruje się, przesącz zatęża, po czym dodaje się chlorowcopochodną węglowodoru alifatycznego zawierającą jeden lub dwa atomy węgla oraz jeden lub dwa atomy chloru lub też ich mieszaniny i pozostawia do krystalizacji, a następnie wydzielony osad sączy się, przemywa i suszy.

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób oczyszczania chlorowodorku daunorubicyny.

Chlorowodorek daunorubicyny jest cennym lekiem, stosowanym od wielu lat w terapii nowotworów, szczególnie w leczeniu białaczek oraz szeregu nowotworów litych, jednakże wysoka toksyczność w znacznym stopniu ogranicza zakres jego stosowania. W ostatnich latach antybiotyk ten stosowany jest także w formie liposomalnej, która odznacza się, w porównaniu do wyjściowego antybiotyku, znacznie niższą toksycznością oraz lepszym indeksem terapeutycznym. Forma liposomalna chlorowodorku daunomycyny, pod nazwą DaunoXome, znalazła zastosowanie między innymi w leczeniu mięsaka Kaposiego, występującego głównie u chorych na AIDS.

Zgodnie z wymaganiami Farmakopei (Europejska Farmakopea wydanie III) chlorowodorek daunorubicyny musi odznaczać się wysoką zawartością, > 95%, a ponadto zawartością zanieczyszczeń < 2,0%, w tym zawartością stanowiącego produkt uboczny chlorowodorku daunorubicynolu < 1,5%, zawartością rozpuszczalników organicznych < 1,5% oraz zawartością wody < 3,0%. Użyty termin „zawartość chlorowodorku daunorubicyny oznacza ilość chlorowodorku w przeliczeniu na produkt bezwodny i wolny od rozpuszczalników.

Znany sposób oczyszczania tego antybiotyku, według opisu patentowego USA numer 3875010, polega na początkowej ekstrakcji chloroformem materiału fermentacyjnego, wstępnie oczyszczonego metodą chromatografii jonowymiennej. Z uzyskanego ekstraktu przy zastosowaniu heksanu wydziela się daunorubicynę w postaci wolnej zasady, o zawartości 64%, którą następnie przeprowadza się w chlorowodorek w środowisku wodno-acetonowym. Surowy produkt uzyskany z wydajnością 68% i o czystości około 90%, oczyszcza się w dwustopniowym procesie, polegającym na początkowej krystalizacji z mieszaniny metanol-chloroform. Wydzielony chlorowodorek suszy się w temperaturze 50°C, w ciągu 15 godzin, uzyskując produkt o zawartości 90%, który miesza się następnie z alkoholem n-butylowym i otrzymany chlorowodorek suszy się ponownie w temperaturze 60°C w ciągu 8 godzin. Wydajność oczyszczania według podanego dwuetapowego sposobu wynosi około 48%.

W innym znanym sposobie, podanym w opisie patentowym USA numer 3989598, oczyszczanie surowej daunorubicyny - wolnej zasady przeprowadza według kilkuetapowej procedury polegającej początkowym dodaniu daunorubicyny do heterogennej mieszaniny wody, chlorku metylenu oraz czterochlorku węgla w stosunku objętościowym 6:1:5, którą następnie zakwasza się do pH=3,0. Oddzieloną fazę wodną alkalizuje się do pH=7,5 i ekstrahuje przy użyciu chloroformu lub chlorku metylenu, lub też mieszaniny tych rozpuszczalników. Należy przy tym zaznaczyć, że chlorek metylenu stosowany jest w wymienionym, pośrednim etapie omawianego procesu wyłącznie jako rozpuszczalnik do ekstrakcji. Następnie z zagęszczonego ekstraktu daunorubicynę w postaci wolnej zasady wydziela się dodatkiem heksanu, po czym suszy w temperaturze 30°C. Wydajność procesu - 53%.

Według innego sposobu, przedstawionego w omawianym opisie patentowym USA numer 3989598, chlorowodorek daunorubicyny oczyszcza się w procesie krystalizacji z mieszaniny dioksanu i wody z wydajnością 73%, lub wytrąca w postaci chlorowodorku z ekstraktu chloroformowego dodatkiem roztworu chlorowodoru w n-butanolu, po czym miesza się w ciągu 12 godzin w temperaturze 4°C, uzyskując produkt z wydajnością około 70%.

Zgodnie z opisem patentowym EP numer 306541-A surowy chlorowodorek daunorubicyny rozpuszcza się w alkoholu metylowym i oczyszcza metodą chromatografii kolumnowej przy zastosowaniu żelu krzemionkowego oraz mieszaniny chloroform-metanol-kwas octowy w stosunku objętościowym 82:18:1. Po zagęszczeniu eluatów uzyskuje się czysty produkt z wydajnością 62%.

W znanym opisie patentowym WO numer 9929708-A1 chlorowodorek daunomycyny rozpuszcza się w wodzie, metanolu lub etanolu i krystalizuje przez dodanie n-butanolu, acetonu, eteru diizopropylowego lub heksanu. Wydajność krystalizacji wynosi 45-80%, przy czym produkt wymaga długotrwałego suszenia. W przypadku zastosowania do krystalizacji mieszaniny metanolu i n-butanolu w stosunku objętościowym 1:10 uzyskany chlorowodorek daunorubicyny suszy się w ciągu tygodnia, w temperaturze 60°C. Dopiero w tych warunkach zawartość rozpuszczalników obniża się do 0,19%.

Przedstawione metody oczyszczania chlorowodorku daunorubicyny zawierają szereg istotnych wad takich jak:

- zróżnicowana wydajność wynosząca od 28% do 80%,

- dwuetapowy proces oczyszczania surowego chlorowodorku, polegający przykładowo według patentu USA numer 3875010 na początkowej krystalizacji w obecności chloroformu, a następnie na mieszaniu w n-butanolu w celu usunięcia z produktu chloroformu,

PL 202 147 B1

- duże zużycie rozpuszczalników, na przykład według patentu WO numer 9929708-A1 do krystalizacji 1 g chlorowodorku daunorubicyny stosuje się 110 ml mieszaniny zawierającej metanol oraz n-butanol,

- dł ugi czas suszenia w podwyższonej temperaturze, rzę du 50-60°C, wynoszą cy nawet tydzień , co może powodować częściowy rozkład produktu,

- wysoki koszt oraz wysoka czasochłonność procesu,

- stosowanie w procesie produkcyjnym stosunkowo toksycznych rozpuszczalników, na przykład chloroformu, którego LD50 dla myszy w przypadku podania per os wynosi 36 mg/kg.

W poszukiwaniu pozbawionego powyż szych wad sposobu oczyszczania chlorowodorku daunorubicyny postanowiono przebadać problem krystalizacji tego związku z mieszanin różnych alkoholi i chlorowcopochodnych węglowodorów alifatycznych.

Na podstawie przeprowadzonych przez nas prac okazało się, że zastosowanie do krystalizacji chlorowodorku daunorubicyny szeregu chlorowcopochodnych węglowodorów alifatycznych, między innymi chloroformu, stosowanego często według stanu techniki w omawianym procesie, powoduje uzyskanie produktu zawierającego znaczne ilości tych rozpuszczalników, których nie można usunąć nawet w wyniku długotrwałego suszenia w podwyższonej temperaturze.

Nieoczekiwanie stwierdzono, że w grupie badanych chlorowcopochodnych jedynie nieliczne z nich takie jak chlorek metylenu, chlorek etylu i trans 1,2-dichloroetylen powoduj ą powstawanie z wydajnoś cią powyż ej 80% chlorowodorku daunorubicyny, pozbawionego praktycznie rozpuszczalników, to jest o zawartości < 0,1%. Wymienioną zawartość rozpuszczalników uzyskiwano po suszeniu produktu pod zmniejszonym ciśnieniem i w temperaturze pokojowej. Uzyskane rezultaty przedstawiono w tabeli 1. Podobne wyniki (próba 1 w tabeli 1) otrzymano przy krystalizacji omawianego chlorowodorku z metanolu, jednakże w tych warunkach wydajność produktu była niska i wynosiła jedynie około 50%.

Stwierdzono, że powstawanie chlorowodorku daunorubicyny, zawierającego duże ilości rozpuszczalnika, w warunkach krystalizacji w obecności chlorowcopochodnych węglowodorów alifatycznych, jest cechą charakterystyczną jedynie dla chlorowodorku daunorubicyny. Jak wykazały nasze badania krystalizacja chlorowodorków innych antybiotyków antracyklinowych, w warunkach analogicznych do podanych w tabeli 1, powodowała powstawanie krystalicznych produktów praktycznie nie zawierających rozpuszczalników, to jest o zawartości < 0,1%.

Sposób oczyszczania chlorowodorku daunorubicyny, przy zastosowaniu rozpuszczalników organicznych, według wynalazku polega na tym, że surowy chlorowodorek daunorubicyny rozpuszcza się w alkoholu alifatycznym, ewentualnie zawierającym wodę lub w mieszaninie alkoholi alifatycznych, uzyskany roztwór filtruje się, przesącz zatęża, po czym dodaje się chlorowcopochodną węglowodoru alifatycznego zawierającą jeden lub dwa atomy węgla oraz jeden lub dwa atomy chloru, lub też ich mieszaniny i pozostawia do krystalizacji, a następnie wydzielony osad sączy się, przemywa i suszy. Jako surowy chlorowodorek daunorubicyny stosuje się substancję nie zawierającą rozpuszczalników, substancję zawierającą rozpuszczalniki, lub też roztwór w rozpuszczalniku.

T a b e l a 1

Wyniki krystalizacji chlorowodorku daunorubicyny z roztworów zawierających metanol oraz różne chlorowcopochodne węglowodorów alifatycznych.

Numer próby	Chlorowcopochodna węglowodoru alifatycznego	Zawartość rozpuszczalnika oznaczona metodą GC	Zawartość wody oznaczona metodą KF	Zawartość* oznaczona metodą HPLC
[%]	[%]	[%]
1	2	3	4	5
1	-	<0,05	2,9	98,9
2	chlorek etylu	0,08	2,5	97,9
3	chloroform	14,0	2,6	97,6
4	czterochlorek węgla	13,6	2,6	97,7
5	1,2-dwuchloroetan	7,0	2,4	96,5
6	1,1,1,2-czterochloroetan	17,9	3,0	96,8
7	1, 1,2,2-czterochloroetan	18,0	3,0	95,5

PL 202 147 B1 tabela 1 cd.

1	2	3	4	5
8	chlorek metylenu	0,05	2,7	98,0
9	trans 1,2-dwuchloroetylen	0,09	2,3	98,0
10	trójchloroetylen	16,3	3,0	96,6
11	czterochloroetylen	15,1	2,7	97,2

*zawartość chlorowodorku daunorubicyny w przeliczeniu na substancję bezwodną i wolną od rozpuszczalników organicznym lub roztwór w mieszaninie rozpuszczalnika organicznego i wody, uzyskany po wstępnym oczyszczeniu materiału fermentacyjnego.

Sposobem według wynalazku jako alkohol alifatyczny stosuje się alkohol zawierający od jednego do trzech atomów węgla, korzystnie alkohol metylowy, etylowy, n-propylowy, izopropylowy, ewentualnie zawierający do 8% wody lub ich mieszaniny i alkohol alifatyczny lub mieszaninę alkoholi alifatycznych stosuje się w ilości od 5 do 80 ml w przeliczeniu na 1 g chlorowodorku, korzystnie od 5 do 40 ml/1 g.

Sposobem według wynalazku jako chlorowcopochodną węglowodoru alifatycznego, zawierającą jeden lub dwa atomy węgla oraz jeden lub dwa atomy chloru, stosuje się korzystnie chlorek etylu, chlorek metylenu, trans 1,2-dichloroetylen lub mieszaniny tych węglowodorów.

Sposobem według wynalazku do zatężonego roztworu chlorowodorku daunorubicyny w alkoholu alifatycznym lub w mieszaninie alkoholi alifatycznych dodaje się chlorowcopochodną węglowodoru alifatycznego w ilości od 5 do 80 ml w przeliczeniu na 1 g chlorowodorku daunorubicyny, korzystnie od 5 do 50 ml/g.

Sposobem według wynalazku proces krystalizacji prowadzi się w temperaturze od 0 do 40°C, korzystnie w temperaturze od 10 do 30°C, w czasie do 100 godzin, korzystnie w czasie od 8 do 24 godzin, zaś wydzielony osad chlorowodorku daunorubicyny przemywa się mieszaniną alkoholu alifatycznego i chlorowcopochodnej węglowodoru alifatycznego stosowanych do krystalizacji, korzystnie w stosunku objętościowym od 1:2 do 1:4, po czym suszy się w temperaturze poniżej 50°C, korzystnie w temperaturze od 20 do 35°C.

Sposób według wynalazku odznacza się w stosunku do znanych metod oczyszczania chlorowodorku daunorubicyny szeregiem istotnych zalet takich jak:

- wyższa wydajność procesu, wynosząca 82,0 - 86,5%, podczas gdy według znanych metod wydajność ta wynosi 28 - 80%,

- jednoetapowy proces oczyszczania,

- wysoka zawartość produktu, zgodna z wymaganiami Farmakopei,

- znacznie mniejsza zawartość rozpuszczalników w końcowym produkcie, rzędu 0,1%, podczas gdy w przypadku stosowania metod według stanu techniki zawartość ta, przykładowo przy użyciu chloroformu, wynosiła nawet 14%,

- znacznie mniejsze zużycie rozpuszczalników wynoszące przykładowo, przy zastosowaniu alkoholu metylowego i chlorku metylenu, 20 ml w przeliczeniu na 1 g surowego chlorowodorku daunorubicyny, podczas gdy zgodnie z przykładem 1 patentu WO numer 9929708 ilość ta wynosi 110 ml/1g,

- krótszy czas procesu krystalizacji, wynoszący maksymalnie około 24 godzin,

- niż szy koszt rozpuszczalników, przykł adowo stosowany sposobem wedł ug wynalazku chlorek metylenu, jest o około 40% tańszy od chloroformu, stosowanego zazwyczaj w patentach znanych ze stanu techniki,

- znacznie krótszy czas suszenia oraz niższa temperatura tego procesu, korzystnie 20 - 35°C, nie powodująca rozkładu produktu,

- niższy koszt procesu, związany z krótszym czasem krystalizacji i suszenia produktu oraz z mniejszym zużyciem rozpuszczalników,

- możliwość izolowania produktu o parametrach zgodnych z wymaganiami Farmakopei ze wstępnie oczyszczonego materiału fermentacyjnego,

- osiągnięcie efektu ekologicznego w wyniku stosowania mniej toksycznych rozpuszczalników, przykładowo LD50 chlorku metylenu, stosowanego sposobem według wynalazku wynosi dla myszy po podaniu śródskórnym 6460 mg/kg, zaś LD50 chloroformu, stosowanego według znanych metod, jest prawie dziewięciokrotnie mniejsze i wynosi odpowiednio 704 mg/kg.

Poniższe przykłady ilustrują wynalazek, w żadnym stopniu nie ograniczając jego zakresu.

PL 202 147 B1

P r z y k ł a d I. Do oczyszczania zastosowano 400 g chlorowodorku daunorubicyny, wyodrębnionego z mieszaniny metanol-chloroform, o zawartości według oznaczeń metodą chromatografii wysokociśnieniowej (HPLC) wynoszącej 81,2%, i łącznej zawartości zanieczyszczeń - 1,8%, przy czym zawartość chlorowodorku daunorubicynolu wynosiła 1,5%, zawartość wody - 2,6%, zaś zawartość chloroformu według oznaczeń metodą chromatografii gazowej (GC)-14,0%. Zawartość stosowanego jako substrat chlorowodorku daunorubicyny w przeliczeniu na substancję bezwodną i wolną od rozpuszczalników wynosiła 97,3%. Chlorowodorek rozpuszczono w temperaturze pokojowej w 4 l metanolu i przesączono. Do zatężonego filtratu stopniowo 4 l chlorku metylenu i pozostawiono do krystalizacji przy powolnym mieszaniu w temperaturze 9 - 12°C na okres 10 godzin. Następnie postępowano jak w przykładzie I, przy czym produkt przemywano trzykrotnie mieszaniną metanolu i chlorku metylenu w stosunku objętościowym 1:2

Uzyskano 285,2 g chlorowodorku daunorubicyny, co stanowi 86,5% wydajności teoretycznej, przy uwzględnieniu zawartości produktu wyjściowego i końcowego.

Według oznaczeń metodą HPLC zawartość produktu w przeliczeniu na substancję bezwodną i wolną od rozpuszczalników wynosił a 98,5%, łączna zawartość zanieczyszczeń - 1,1%, w tym chlorowodorku daunorubicynolu - 0,5%, zawartość rozpuszczalników, według oznaczeń metodą GC - 0,09%, zawartość wody - 1,9%.

P r z y k ł a d II. Postępowano jak w przykładzie I lecz stosowano 394 g chlorowodorku daunorubicyny, wyodrębnionego z mieszaniny metanol oraz 1,1,2,2-czterochloroetan o zawartości według oznaczeń metodą HPLC wynoszącej 75,5%, o łącznej zawartości zanieczyszczeń - 1,9%, zawartości wody - 3,0% i o zawartości 1,1,2,2-czterochloroetanu - 18%.

Otrzymano 258,0 g chlorowodorku daunorubicyny, co stanowi 83,9% wydajności teoretycznej, przy uwzględnieniu zawartości produktu wyjściowego i końcowego.

Według oznaczeń metodą HPLC zawartość produktu w przeliczeniu na substancję bezwodną i wolną od rozpuszczalników wynosiła 96,8%, łączna zawartość zanieczyszczeń - 1,2%, w tym zawartość chlorowodorku daunorubicynolu - 0,4%, zawartość rozpuszczalników według oznaczeń metodą GC - 0,1%, zawartość wody - 1,7%.

P r z y k ł a d III. 296 g surowego chlorowodorku daunorubicyny o zawartości, według oznaczeń metodą HPLC, wynoszącej 89,1%, i łącznej zawartości zanieczyszczeń - 4,5%, przy czym zawartość chlorowodorku daunorubicynolu wynosiła 2,8%, rozpuszczono w temperaturze pokojowej w 3 l metanolu i uzyskany roztwór przesą czono. Filtrat zatężono pod zmniejszonym ciś nieniem przy temperaturze łaźni nie przekraczającej 35°C, a następnie dodano 3 l chlorku metylenu. Po kilku minutach, z uzyskanej mieszaniny rozpuszczalników, rozpoczęło się stopniowe wydzielanie soli antybiotyku, po czym uzyskaną zawiesinę mieszano w temperaturze pokojowej w ciągu 16 godzin. Otrzymany osad przesączono, przemyto trzykrotnie mieszaniną alkohol metylowy - chlorek metylenu w stosunku objętościowym 1:3 i suszono początkowo na powietrzu, a następnie pod zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze 30 - 35°C, w ciągu 12 godzin.

Otrzymano 221,1 g chlorowodorku daunorubicyny, co stanowi 82,2% wydajności teoretycznej, przy uwzględnieniu zawartości produktu wyjściowego i końcowego.

Według oznaczeń metodą HPLC zawartość produktu w przeliczeniu na substancję bezwodną i wolną od rozpuszczalników wynosiła 98,0%, łączna zawartość zanieczyszczeń - 1,2%, przy czym zawartość chlorowodorku daunorubicynolu - 0,7%, zawartość rozpuszczalników według oznaczeń metodą GC - 0,05%, zawartość wody - 2,7%.

P r z y k ł a d IV. Postępowano analogicznie jak w przykładzie III lecz stosowano 4,3 l mieszaniny zawierającej 2,0 l rektyfikowanego alkoholu etylowego oraz 2,3 l alkoholu metylowego, a następnie dodawano 4 l chlorku metylenu. Otrzymany produkt przemywano mieszaniną alkoholu etylowego i chlorku metylenu w stosunku objętościowym 1:4.

Uzyskano 221,1 g chlorowodorku daunorubicyny, co stanowi 82,0% wydajności teoretycznej, przy uwzględnieniu zawartości produktu wyjściowego i końcowego.

Według oznaczeń metodą HPLC zawartość produktu w przeliczeniu na substancję bezwodną i wolną od rozpuszczalników wynosiła 97,8%, łączna zawartość zanieczyszczeń - 1,1%, przy czym zawartość chlorowodorku daunorubicynolu - 0,7%, zawartość rozpuszczalników według oznaczeń metodą GC - 0,1%, zawartość wody - 2,6%.

P r z y k ł a d V. Postępowano analogicznie jak w przykładzie III lecz stosowano 4,8 l mieszaniny zawierającej 1,8 l alkoholu izopropylowego, i 3,0 l alkoholu metylowego, a następnie dodawano 4,8 l chlorku metylenu.

PL 202 147 B1

Otrzymano 224,2 g chlorowodorku daunorubicyny, co stanowi 82,3% wydajności teoretycznej. Według oznaczeń metodą HPLC zawartość produktu w przeliczeniu na substancję bezwodną i wolną od rozpuszczalników wynosiła 96,8%, łączna zawartość zanieczyszczeń - 1,0%, w tym zawartość chlorowodorku daunorubicynolu - 0,9%, zawartość rozpuszczalników według oznaczeń metodą GC - 0,1%, zawartość wody - 2,7%.

P r z y k ł a d VI. Postępowano analogicznie jak w przykładzie III lecz stosowano 3,3 l chlorku etylu, ochłodzonego do temperatury 4 - 5°C. Proces krystalizacji prowadzono w temperaturze 4 - 8°C, w czasie 10 godzin.

Otrzymano 227,0 g chlorowodorku daunorubicyny, co stanowi 84,2% wydajności teoretycznej, przy uwzględnieniu zawartości produktu wyjściowego i końcowego.

Według oznaczeń metodą HPLC zawartość produktu w przeliczeniu na substancję bezwodną i wolną od rozpuszczalników wynosiła 97,9%, łączna zawartość zanieczyszczeń - 0,9%, w tym zawartość chlorowodorku daunorubicynolu - 0,6%, zawartość rozpuszczalników według oznaczeń metodą GC - 0,08%, zawartość wody - 2,5%.

P r z y k ł a d VII. Postępowano analogicznie jak w przykładzie III lecz do rozpoczęcia krystalizacji przeprowadzonej w temperaturze 25 - 28°C, w czasie 15 godzin stosowano 3,8 l trans 1,2-dichloroetylenu.

Otrzymano 226,0 g chlorowodorku daunorubicyny, co stanowi 84,0% wydajności teoretycznej, przy uwzględnieniu zawartości produktu wyjściowego i końcowego.

Według oznaczeń metodą HPLC zawartość produktu w przeliczeniu na substancję bezwodną i wolną od rozpuszczalników wynosiła 98,0%, łączna zawartość zanieczyszczeń - 1,5%, w tym zawartość chlorowodorku daunorubicynolu - 0,9%, zawartość rozpuszczalników według oznaczeń metodą GC - 0,09%, zawartość wody - 2,3%

P r z y k ł a d VIII. Do 15 l zatężonego eluatu wodno - metanolowego, uzyskanego po oczyszczaniu materiału fermentacyjnego na kolumnie jonowymiennej, zawierającego daunorubicynę, dodano 10 l chloroformu, po czym wkroplono roztwór węglanu sodowego do uzyskania pH = 7,5, mieszano dalsze 30 minut i pozostawiono do rozdzielenia faz. Uzyskaną warstwę wodną poddano następnie jeszcze trzykrotnej ekstrakcji, stosując każdorazowo 10 l chloroformu i korygując pH do 7,5. Do połączonych ekstraktów chloroformowych dodano 20 l wody i wkroplono 1N roztwór kwasu solnego do pH = 3,5, mieszano 30 minut i rozdzielono fazy. Do warstwy wodnej dodano 5 l chloroformu, mieszano 30 minut i pozostawiono do rozdziału faz. Oddzieloną warstwę wodną zalkalizowano do pH = 7,5 i ekstrahowano dziewięciokrotnie utrzymując podane pH i stosując każdorazowo 10 l chloroformu. Połączone ekstrakty chloroformowe zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Sucha pozostałość uzyskana po odparowaniu chloroformu zawierała, według oznaczeń metodą HPLC, 448 g daunorubicyny - wolnej zasady. Do otrzymanej pozostałości dodano 10 l mieszaniny zawierającej alkohol etylowy oraz chlorek metylenu w stosunku objętościowym 1:4, następnie do uzyskanego roztworu wkroplono 10% roztwór chlorowodoru w metanolu do pH = 3,5 i pozostawiono do krystalizacji w ciągu 15 godzin, w temperaturze 12 - 15°C. Wydzielony osad przesączono, przemyto trzykrotnie mieszaniną alkohol metylowy - chlorek metylenu w stosunku objętościowym 1:3 i wysuszono w warunkach podanych w przykładzie I.

Uzyskano 397,5 g chlorowodorku daunorubicyny, co stanowi 82,0% wydajności teoretycznej w przeliczeniu na zawartość wyjś ciowego (daunorubicyna - wolna zasada, zawarta w pozostał o ści po odparowaniu) i końcowego produktu.

Według oznaczeń metodą HPLC zawartość produktu w przeliczeniu na substancję bezwodną i wolną od rozpuszczalników wynosiła 95,0%, łączna zawartość zanieczyszczeń - 2,0%, w tym zawartość chlorowodorku daunorubicynolu - 1,4%, zawartość rozpuszczalników - 0,1%, zawartość wody - 2,8%.

Claims (11)

1. Sposób oczyszczenia chlorowodorku daunorubicyny przy zastosowaniu rozpuszczalników organicznych znamienny tym, że surowy chlorowodorek daunorubicyny rozpuszcza się w alkoholu alifatycznym, ewentualnie zawierającym wodę lub w mieszaninie alkoholi alifatycznych, uzyskany roztwór filtruje się, przesącz zatęża, po czym dodaje się chlorowcopochodną węglowodoru alifatycznego zawierającą jeden lub dwa atomy węgla oraz jeden lub dwa atomy chloru lub też ich mieszaniny i pozostawia do krystalizacji, a następnie wydzielony osad sączy się, przemywa i suszy.

PL 202 147 B1

2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, ż e jako surowy chlorowodorek daunorubicyny stosuje się substancję nie zawierającą rozpuszczalników, substancję zawierającą rozpuszczalniki, lub też roztwór w rozpuszczalniku organicznym lub roztwór w mieszaninie rozpuszczalnika organicznego i wody, uzyskany po wstępnym oczyszczeniu materiału fermentacyjnego.

3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako alkohol alifatyczny stosuje się alkohol zawierający od jednego do trzech atomów węgla, korzystnie alkohol metylowy, etylowy, propylowy, izopropylowy, lub ewentualnie zawierający do 8% wody lub ich mieszaniny.

4. Sposób wedł ug zastrz. 1 lub 3, znamienny tym, ż e stosuje się alkohol alifatyczny lub mieszaninę alkoholi alifatycznych w ilości od 5 do 80 ml w przeliczeniu na 1 g chlorowodorku, korzystnie od 5 do 40 ml/1 g.

5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, ż e jako chlorowcopochodną wę glowodoru alifatycznego, zawierającą jeden lub dwa atomy węgla oraz jeden lub dwa atomy chloru, stosuje się korzystnie chlorek metylenu, chlorek etylu, trans 1,2-dichloroetylen lub mieszaniny tych węglowodorów.

6. Sposób wedł ug zastrz. 1, znamienny tym, ż e do zatężonego roztworu chlorowodorku daunorubicyny w alkoholu alifatycznym lub w mieszaninie alkoholi alifatycznych dodaje się chlorowcopochodną węglowodoru alifatycznego w ilości od 5 do 80 ml w przeliczeniu na 1 g chlorowodorku, korzystnie od 5 do 50 ml/g.

7. Sposób wedł ug zastrz. 1, znamienny tym, ż e proces krystalizacji chlorowodorku daunomycyny prowadzi się w temperaturze od 0 do 40°C, korzystnie w temperaturze od 10 do 30°C.

8. Sposób wedł ug zastrz. 1, znamienny tym, ż e proces krystalizacji chlorowodorku daunomycyny prowadzi się w czasie do 100 godzin, korzystnie w czasie od 8 do 24 godzin.

9. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że wydzielony osad chlorowodorku daunomycyny przemywa się mieszaniną alkoholu alifatycznego i chlorowcopochodnej węglowodoru alifatycznego, stosowanych do krystalizacji.

10. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że do przemywania wydzielonego osadu chlorowodorku daunorubicyny stosuje się mieszaninę alkoholu alifatycznego i chlorowcopochodnej węglowodoru alifatycznego w stosunku objętościowym od 1:2 do 1:4.

11. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że suszenie chlorowodorku daunomycyny prowadzi się w temperaturze poniżej 50°C, korzystnie w temperaturze 20 - 35°C.