PL201497B1 - Pończocha, skarpeta lub temu podobny wyrób i sposób jego wytwarzania - Google Patents

Abstract

Przedmiotem wynalazku jest po nczocha, skarpeta lub te- mu podobny wyrób ze stopk a (2), po laczon a z ni a nogawk a (3), stanowi acym jedn a cz esc z nogawk a (3) sci agaczem (4) umieszczonym po stronie przeciwnej do stopki (2), pomocni- czym elementem utrzymuj acym (5), ukszta ltowanym na wewn etrznej stronie (6) sci agacza (4) oraz z kilkoma struk- turami przyczepnymi (7, 7a, 8, 12, 15, 19), które w odst e- pach wzgl edem siebie tworz a pomocniczy element utrzy- muj acy (5). Wyrób charakteryzuje si e wed lug wynalazku tym, ze co najmniej jedna struktura przyczepna (12) jest utworzona przez aglomeracj e mikrostruktur (14). Sposób wytwarzania po nczochy, skarpety lub temu podobnego wyrobu z co najmniej jedn a struktur a przyczepn a (7, 7a, 8, 12, 15, 19), za pomoc a którego wykonuje si e, zw laszcza poprzez dzianie, po nczoch e, skarpet e lub temu podobny wyrób ze stopk a (2), po laczon a z ni a nogawk a (3) oraz stanowi acym jedn a cz esc z nogawk a (3) sci agaczem (4), umieszczonym po stronie przeciwnej do stopki (2) oraz wykonuje kilka, rozmieszczonych w odst epach wzgl edem siebie, struktur przyczepnych (7, 7a, 8, 12, 15, 19) bezpo srednio na wewn etrznej stronie (6) sci agacza (4) i tworzy w ten sposób pomocniczy element utrzymuj acy (5), polega wed lug wynalaz- ku na tym, ze co najmniej cz esc struktur przyczepnych (12) tworzy si e poprzez aglomeracj e mikrostruktur. PL PL PL PL

Description

(12) OPIS PATENTOWY (19) PL (11) 201497 (13) B1 (21) Numer zgłoszenia: 347218 ⁽¹³⁾ (22) Data zgłoszenia: 11.08.2000 ^{(51) Int.Cl.}

A41B 11/04 (2006.01) (86) Data i numer zgłoszenia międzynarodowego:

11.08.2000, PCT/EP00/07833 (87) Data i numer publikacji zgłoszenia międzynarodowego:

22.02.2001, WO01/11998 PCT Gazette nr 08/01 (54) Pończocha, skarpeta lub temu podobny wyrób i sposób jego wytwarzania (30)

Pierwszeństwo:

16.08.1999,DE,19938764.8 (73) Uprawniony z patentu:

FALKE KGaA,Schmallenberg,DE (43) Zgłoszenie ogłoszono:

25.03.2002 BUP 07/02 (72) Twórca(y) wynalazku:

Franz-Josef Kalde,Schmallenberg,DE (45) O udzieleniu patentu ogłoszono:

30.04.2009 WUP 04/09 (74)

Pełnomocnik:

Dziarnowska Monika, POLSERVICE, Kancelaria Rzeczników Patentowych Sp. z o.o.

(57) Przedmiotem wynalazku jest pończocha, skarpeta lub temu podobny wyrób ze stopką (2), połączoną z nią nogawką (3), stanowiącym jedną część z nogawką (3) ściągaczem (4) umieszczonym po stronie przeciwnej do stopki (2), pomocniczym elementem utrzymującym (5), ukształtowanym na wewnętrznej stronie (6) ściągacza (4) oraz z kilkoma strukturami przyczepnymi (7, 7a, 8, 12, 15, 19), które w odstępach względem siebie tworzą pomocniczy element utrzymujący (5). Wyrób charakteryzuje się według wynalazku tym, że co najmniej jedna struktura przyczepna (12) jest utworzona przez aglomerację mikrostruktur (14). Sposób wytwarzania pończochy, skarpety lub temu podobnego wyrobu z co najmniej jedną strukturą przyczepną (7, 7a, 8, 12, 15, 19), za pomocą którego wykonuje się, zwłaszcza poprzez dzianie, pończochę, skarpetę lub temu podobny wyrób ze stopką (2), połączoną z nią nogawką (3) oraz stanowiącym jedną część z nogawką (3) ściągaczem (4), umieszczonym po stronie przeciwnej do stopki (2) oraz wykonuje kilka, rozmieszczonych w odstępach względem siebie, struktur przyczepnych (7, 7a, 8, 12, 15, 19) bezpośrednio na wewnętrznej stronie (6) ściągacza (4) i tworzy w ten sposób pomocniczy element utrzymujący (5), polega według wynalazku na tym, że co najmniej część struktur przyczepnych (12) tworzy się poprzez aglomerację mikrostruktur.

PL 201 497 B1

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest pończocha, skarpeta lub temu podobny wyrób i sposób jego wytwarzania.

Znane są skarpety, mające stopkę i połączoną ze stopką nogawkę. Nogawka ma ściągacz, umieszczony po stronie przeciwnej niż stopka.

Niedogodność noszenia skarpet wiąże się z możliwością ześlizgiwania się ich z pierwotnej pozycji na nodze użytkownika. Aby temu zapobiec, stosuje się różne postaci skarpet. Znane jest zwłaszcza elastyczne ukształtowanie ściągacza. Ma on również mniejszą powierzchnię przekroju niż nogawka skarpety. Aby ściągacz był elastyczny, w ściągaczach znanych skarpet umieszcza się co najmniej jedną elastyczną nić.

Jeżeli taka skarpeta zostanie wciągnięta na nogę, wówczas ściągacz wywiera na nogę użytkownika siłę, skierowaną w zasadzie promieniowo do wewnątrz. Ta skierowana promieniowo do wewnątrz siła wytwarza siłę tarcia, w zasadzie równoległą do powierzchni nogi.

Stwierdzono, że w trakcie użytkowania wywierana przez ściągacz na nogę, skierowana promieniowo do wewnątrz siła staje się coraz mniejsza. Można to po części wytłumaczyć tak, że elastyczna nić traci swoje elastyczne własności.

Z brytyjskiego opisu patentowego nr GB 2 217 972 A znana jest pończocha samonoś na, mająca stopkę i nogawkę, przy czym nogawka ma taką długość, że rozciąga się ona w zasadzie na całej długości nogi. W celu unieruchomienia pończochy na nodze nogawka ma ściągacz ze wzmocnionej tkaniny. Na ściągaczu zamocowany jest pasek. Końce paska mogą być połączone ze sobą w dowolnym miejscu, w związku z czym można utworzyć pętlę o zmiennym obwodzie. Porównywalne postaci pończochy przedstawione są również we francuskich opisach patentowych nr FR 1 565 527 A i FR 1 530 617 A.

Pasek jest przyszyty do górnej części pończochy, co wiąże się z niemałym nakładem pracy. Ponieważ pasek jako taki znajduje się w obszarze, zasłoniętym odzieżą noszącej pończochę osoby, estetyczny wygląd tego paska ma drugorzędne znaczenie.

Z ameryka ń skiego opisu patentowego nr US 3,590,390 A znany jest pasek utrzymują cy, który zawiera dużą liczbę elementów utrzymujących. Pasek utrzymujący jest przyszyty do pończochy, w związku z czym ma zapobiegać ześlizgiwaniu się pończochy. Wytwarzanie takiej pończochy jest dość skomplikowane, ponieważ najpierw trzeba wykonać oddzielnie pończochę i pasek utrzymujący. Następnie trzeba zszyć ze sobą pończochę i pasek utrzymujący.

W opisie US 2, 514, 108 zaproponowano pończochę, skarpetę lub temu podobny wyrób ze stopką, połączoną z nią nogawką, stanowiącym jedną część z nogawką i ściągaczem, umieszczonym po stronie przeciwnej do stopki, pomocniczym elementem utrzymującym, ukształtowanym na wewnętrznej stronie ściągacza oraz z kilkoma strukturami przyczepnymi, które w odstępach względem siebie tworzą pomocniczy element utrzymujący. Charakterystyczne dla wszystkich przedstawionych w dokumencie US 2, 514, 108 odmian rozwią zania jest fakt, ż e istnieje albo tylko jedna struktura przyczepna albo większa ilość wielkopowierzchniowych płaskich struktur przyczepnych bez wewnętrznego podziału. Struktury przyczepne tego rozwiązania nie dają jednak w noszeniu dużego komfortu gdyż utrudniają przepuszczanie powietrza.

Celem nowego wynalazku jest opracowanie pończochy, skarpety lub temu podobnego wyrobu, który będzie wykazywał wysoki komfort noszenia.

Pończocha, skarpeta lub temu podobny wyrób ze stopką, połączoną z nią nogawką, stanowiącym jedną część z nogawką ściągaczem umieszczonym po stronie przeciwnej do stopki, pomocniczym elementem utrzymującym, ukształtowanym na wewnętrznej stronie ściągacza oraz z kilkoma strukturami przyczepnymi, które w odstępach względem siebie tworzą pomocniczy element utrzymujący, charakteryzuje się według wynalazku tym, że co najmniej jedna struktura przyczepna jest utworzona poprzez aglomerację mikrostruktur.

Korzystnie, przynajmniej część struktur przyczepnych składa się przy tym z co najmniej dwóch grup różniących się od siebie geometrycznie struktur przyczepnych.

Co najmniej jedna struktura przyczepna składa się z połączonej ze ściągaczem części podstawowej oraz połączonych z częścią podstawową mikrostruktur.

Co najmniej część powierzchni co najmniej jednej struktury przyczepnej może zawierać wzniesienia i/lub wgłębienia.

Korzystnie, różniące się geometrycznie struktury przyczepne są rozmieszczone regularnie na ściągaczu.

PL 201 497 B1

Część struktur przyczepnych może być umieszczona w płaszczyźnie, biegnącej w zasadzie poprzecznie do wzdłużnej osi nogawki przy czym co najmniej druga część struktur przyczepnych jest umieszczona w płaszczyźnie, biegnącej w zasadzie równolegle do płaszczyzny, przy czym zwłaszcza w rzucie pomię dzy dwiema są siednimi strukturami przyczepnymi jednej płaszczyzny leż y co najmniej jedna struktura przyczepna drugiej płaszczyzny. Wtedy struktury przyczepne co najmniej dwóch płaszczyzn mogą zachodzić częściowo na siebie w rzucie.

Korzystnie, nogawka ma długość równą co najmniej 0,28 m, zwłaszcza 0,32 m i/lub struktury przyczepne są umieszczone bezpośrednio na ściągaczu.

Sposób wytwarzania pończochy, skarpety lub temu podobnego wyrobu z co najmniej jedną strukturą przyczepną, w którym wykonuje się, zwłaszcza poprzez dzianie, pończochę, skarpetę lub temu podobny wyrób ze stopką, połączoną z nią nogawką oraz stanowiącym jedną część z nogawką ściągaczem, umieszczonym po stronie przeciwnej do stopki, przy czym wykonuje się pomocniczy element utrzymujący, ukształtowany na wewnętrznej stronie ściągacza z kilku, rozmieszczonych w odstępach względem siebie, struktur przyczepnych, polega według wynalazku na tym, że wykonuje się kilka, rozmieszczonych w odstępach względem siebie, struktur przyczepnych bezpośrednio na wewnętrznej stronie ściągacza i tworzy w ten sposób pomocniczy element utrzymujący, w którym co najmniej część struktur przyczepnych tworzy się poprzez aglomerację mikrostruktur.

Dzięki rozwiązaniu według wynalazku powstają pomiędzy mikrostrukturami struktury przyczepnej, obszary przepuszczające powietrze. Ponadto poprzez wytworzenie struktur przyczepnych za pomocą mikrostruktur jest możliwe ulepszone dopasowanie struktury przyczepnej do topografii nogi osoby, która nosi ten wyrób.

Struktury przyczepne są tak ukształtowane, że podczas noszenia skarpety, pończochy lub temu podobnego wyrobu przylegają do powierzchni nogi. Współczynnik tarcia struktur przyczepnych jest przy tym większy niż współczynnik tarcia ściągacza, w związku z czym struktura przyczepna co najmniej zmniejsza, o ile w ogóle nie eliminuje ześlizgiwanie się pończochy, skarpety lub temu podobnego wyrobu.

Wytwarzanie pończochy, skarpety lub temu podobnego wyrobu jest uproszczone, ponieważ w odróż nieniu od znanych rozwiązań dotyczących nieześ lizgują cych się poń czoch nie ma tutaj dodatkowego ściągacza, który trzeba połączyć z pończochą.

Ponieważ kształt oraz powierzchnia nóg różnych osób różnią się między sobą, zaproponowano rozwiązanie, w którym co najmniej część struktur przyczepnych składa się z co najmniej dwóch grup różniących się geometrycznie struktur przyczepnych. Dzięki temu struktury przyczepne mogą przylegać do powierzchni nogi. Można zwłaszcza tak rozmieścić struktury przyczepne na obwodzie ściągacza odpowiednio do znormalizowanego kształtu nogi, że będą one występowały częściej w obszarach, w których znormalizowana noga wykazuje większą zbież ność niż w obszarach, w których ta zbież ność jest mniejsza.

Podczas użytkowania ocenia się również komfort noszenia skarpety. Zwiększa go zdecydowanie to, że co najmniej jedna struktura przyczepna jest utworzona poprzez aglomerację mikrostruktur. Dzięki temu pomiędzy mikrostrukturami powstają obszary przepuszczalne dla powietrza. Alternatywnie można to osiągnąć również tak, że co najmniej część powierzchni co najmniej jednej struktury przyczepnej zawiera wzniesienia i/lub wgłębienia.

Ukształtowanie struktur przyczepnych przy użyciu mikrostruktur pozwala także na lepsze dopasowanie struktur przyczepnych do topografii nogi osoby noszącej skarpetę.

Struktury przyczepne mogą być rozmieszczone na ściągaczu nieregularnie. Jednak postać wykonania skarpety, w której różniące się geometrycznie struktury przyczepne są rozmieszczone regularnie na ściągaczu, upraszcza wytwarzanie skarpety.

Wielkość struktur przyczepnych jest tak dobrana, że nie mają one w ogóle lub jedynie niewielki wpływ na wygląd ściągacza. Przy stosunkowo małych strukturach przyczepnych, powstałych przez aglomerację mikrostruktur, nie jest konieczne, aby struktury przyczepne były wykonane z elastycznego materiału, ponieważ nie pogarszają one w ogóle lub jedynie w niewielkim stopniu elastyczność ściągacza.

W związku z tym moż liwe był o zaproponowanie rozwią zania, w którym część struktur przyczepnych jest umieszczona w płaszczyźnie, biegnącej w zasadzie poprzecznie do wzdłużnej osi nogawki oraz co najmniej jedna część struktur przyczepnych jest umieszczona w płaszczyźnie, biegnącej w zasadzie równolegle do płaszczyzny. Zapewnia to taki rozkład struktur przyczepnych na ściągaczu, który praktycznie nie zakłóca, lub jedynie w niewielkim stopniu, pierwotne własności ściągacza, to znaczy własności ściągacza bez struktur przyczepnych.

PL 201 497 B1

Struktury przyczepne co najmniej dwóch płaszczyzn mogą zachodzić częściowo na siebie w rzucie. W rzucie powstaje wtedy niejako zamknięty pierścień struktur przyczepnych, rozciągający się na całym wewnętrznym obwodzie ściągacza.

Wynalazek nadaje się zwłaszcza dla skarpet, ponieważ nosi się je w widocznym obszarze nogi, w związku z czym nieestetyczne ś rodki utrzymujące, jakie zaliczają się do stanu techniki, nie mogą być stosowane w skarpetach. Gdy nogawka ma długość równą co najmniej 0,28 m, zwłaszcza 0,32 m to jest ona o tyle korzystna, że podczas noszenia skarpety w połączeniu z okryciem nogi, zwłaszcza spodniami, nawet przy podciąganiu okrycia nogi pozostaje ona osłonięta skarpetą.

Struktury przyczepne mogą być połączone ze ściągaczem przykładowo za pomocą kleju. Korzystna jest jednak postać wykonania, w której struktury przyczepne są umieszczone bezpośrednio na ściągaczu.

Dzięki sposobowi według wynalazku struktury przyczepne można umieścić od wewnątrz na ściągaczu przykładowo w ten sposób, że za pomocą odpowiednich szablonów z odpowiednimi otworami przelotowymi, odpowiadającymi kształtem strukturze przyczepnej, od wewnątrz na ściągacz nakłada się materiał w płynnym, zwłaszcza kleistym stanie. Możliwe jest również wykonywanie struktur przyczepnych oddzielnie za pomocą odpowiednich środków. Przykładowo struktury przyczepne można tworzyć poprzez podawanie materiału kroplami na powierzchnię wewnętrznej strony ściągacza. Materiał może również zawierać środek spieniający, powodujący zwiększenie powierzchni struktury przyczepnej podczas obróbki cieplnej.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym: fig. 1 przedstawia schematycznie w widoku perspektywicznym przykład wykonania skarpety, fig. 2 - ściągacz i pomocniczy element utrzymujący skarpety z fig. 1 w powiększonym przekroju, fig. 3 - fragment ściągacza skarpety z różniącymi się geometrycznie strukturami przyczepnymi, fig. 4 - struktury przyczepne z fig. 3 w przekroju, fig. 5 - inny przykład wykonania ściągacza w przekroju, fig. 6 - ściągacz i strukturę przyczepną z fig. 5 w widoku z przodu, fig. 7 - inny przykład wykonania ś ciągacza ze strukturami przyczepnymi, oraz fig. 8 - jeszcze inny przykład wykonania ściągacza skarpety ze strukturami przyczepnymi, w przekroju.

Poniższe przedstawienie zalet i szczegółów wynalazku przeprowadzono w oparciu o przykład wykonania skarpety. W poniższym opisie przytoczono przykład skarpety, jednak stwierdzenia dotyczące skarpety odnoszą się również do pończochy lub temu podobnego wyrobu.

Na fig. 1 ukazana jest skarpeta 1 ze stopką 2. Ze stopką 2 połączona jest nogawka 3, z którą jedną część stanowi ściągacz 4, położony po stronie odwrotnej do stopki 2.

Na fig. 1 widać, że ściągacz 4 ma mniejszą powierzchnię przekroju niż nogawka 3. Nie jest to konieczne. Korzystna jest jednak skarpeta, w której ściągacz 4 ma mniejszy przekrój niż nogawka 3.

Po wewnętrznej stronie 6 ściągacza 4 znajduje się pomocniczy element utrzymujący 5. Pomocniczy element utrzymujący ma sprawiać, że skarpeta 1 podczas noszenia nie będzie się ześlizgiwać w ogóle lub tylko w niewielkim stopniu.

Pomocniczy element utrzymujący 5 składa się z kilku, rozmieszczonych w odstępach względem siebie, struktur przyczepnych 7.

Jak widać na fig. 2, ukazującej ściągacz 4 skarpety 1, struktury przyczepne 7 są umieszczone bezpośrednio na wewnętrznej stronie ściągacza 4.

W przedstawionym przykładzie wykonania część struktur przyczepnych 7 jest umieszczonych w płaszczyźnie 9, biegnącej w zasadzie poprzecznie do wzdłużnej osi 11 nogawki 3. Druga część struktur przyczepnych 7 jest usytuowana w płaszczyźnie 10, w zasadzie równoległej do płaszczyzny 9.

Struktury przyczepne 7 w płaszczyźnie 9 są umieszczone w odstępach względem siebie. Również struktury przyczepne 7 w płaszczyźnie 10 są umieszczone w odstępach względem siebie. Struktury przyczepne są tak rozmieszczone, że w rzucie pomiędzy dwiema sąsiednimi strukturami przyczepnymi 7 płaszczyzny 9 leży jedna struktura przyczepna 7 płaszczyzny 10. Korzystnie struktury przyczepne 7 dwóch płaszczyzn 9, 10 są tak ukształtowane, że w rzucie zachodzą one częściowo na siebie.

Struktury przyczepne mogą mieć postać segmentu kulistego lub paraboloidy obrotowej.

Na fig. 3 i 4 ukazany jest następny przykład wykonania skarpety, przy czym ograniczono się tutaj do przedstawienia ściągacza 4.

Po wewnętrznej stronie 6 ściągacza 4 znajduje się pewna ilość struktur przyczepnych 7, 7a i 8. Struktury przyczepne tworzą pomocniczy element utrzymujący 5. Struktury przyczepne 7 mają w zasadzie kształt piramidy. Tworzą one pierwszą grupę struktur przyczepnych. Struktury przyczepne 7a mają w zasadzie kształt prostopadłościanu. Tworzą one drugą grupę struktur przyczepnych. Struktury 8

PL 201 497 B1 mają w zasadzie kształt czworościanu. Tworzą one trzecią grupę struktur przyczepnych. Geometryczne kształty, przedstawione na fig. 3 i 4, nie muszą być kształtami ściśle geometrycznymi.

Na rysunku widać, że pomocniczy element utrzymujący 5 składa się z trzech grup różniących się geometrycznie struktur przyczepnych 7, 7a i 8. Struktury przyczepne 7 w kształcie piramid oraz prostopadłościenne struktury przyczepne 7a leżą we wspólnej płaszczyźnie 9. W równoległej do płaszczyzny 9 płaszczyźnie 10 umieszczone są czterościenne struktury przyczepne 8. Struktury przyczepne 8 są tak usytuowane, że leżą pomiędzy dwiema sąsiednimi strukturami przyczepnymi płaszczyzny 9. W płaszczyźnie 9 struktury przyczepne 7, 7a są umieszczone naprzemiennie.

Wysokość struktur przyczepnych 7, 7a i 8 jest w zasadzie jednakowa. Korzystna jest postać wykonania, w której wysokości struktur przyczepnych 7 i 8 jest większa niż wysokości struktur przyczepnych 7a. Struktury przyczepne są korzystnie z elastycznego materiału, w związku z czym podczas noszenia skarpety ulegają one lekkiemu odkształceniu, powiększając powierzchnię przylegania do nogi osoby, noszącej skarpetę.

Na fig. 5 i 6 ukazany jest kolejny przykład wykonania pomocniczego elementu utrzymującego 5, ukształtowanego po wewnętrznej stronie 6 ściągacza 4 skarpety. Pomocniczy element mocujący zawiera struktury przyczepne 12. Struktury przyczepne są utworzone w wyniku aglomeracji mikrostruktur 14. W przedstawionym przykładzie wykonania struktura przyczepna 12 ma połączoną ze ściągaczem 4 część podstawową 13. Na położonej naprzeciw wewnętrznej strony 6 ściągacza 4 powierzchni części podstawowej 13 i w kierunku odwrotnym względem niej rozciągają się mikrostruktury 14. Mikrostruktury 14, same w sobie elastyczne, zapewniają bardzo dopasowanie struktury przyczepnej 12, a co za tym idzie, pomocniczego elementu utrzymującego, do powierzchni nogi. Poprawia to komfort noszenia skarpety, ponieważ pomiędzy mikrostrukturami zachodzi pewna cyrkulacja powietrza.

Taką cyrkulację powietrza względnie pewną przepuszczalność dla powietrza można osiągnąć również w ten sposób, że co najmniej część powierzchni struktury przyczepnej jest zaopatrzona we wzniesienia i/lub wgłębienia. Taka struktura przyczepna 15 ukazana jest na fig. 7. Ma ona wzniesienia 16 i wgłębienia 17.

Przedstawione na fig. 1 do 7 struktury przyczepne są zamocowane bezpośrednio na wewnętrznej stronie 6 ściągacza 4. Alternatywnie struktury przyczepne można umieścić na wewnętrznej stronie 6 ściągacza 4 również za pośrednictwem środka nadającego przyczepność.

Na fig. 8 ukazany jest w przekroju fragment skarpety ze ściągaczem 4 i nogawką 3. Po wewnętrznej stronie 6 umieszczony jest środek nadający przyczepność 18. Ze środkiem nadającym przyczepność 18 połączona jest struktura przyczepna 19. Może przy tym chodzić o przyczepność typu adhezyjnego.

Wytwarzanie pończochy, skarpety lub temu podobnego wyrobu z co najmniej jedną strukturą przyczepną odbywa się tak, że najpierw wytwarza się pończochę, skarpetę lub temu podobny wyrób ze stopką 2, nogawką 3 i ściągaczem, stanowiącym jedną część z nogawką 3. Można to wykonać przy użyciu znanej metody dziania. Następnie po wewnętrznej stronie 6 ściągacza 4 kształtuje się kilka, rozmieszczonych w odstępach względem siebie, struktur przyczepnych, tworzących pomocniczy element utrzymujący. Korzystnie struktury przyczepne są ukształtowane bezpośrednio na wewnętrznej stronie ściągacza.

Skarpetę lub pończochę odwraca się czasem na drugą stronę, w związku z czym zwrócona podczas noszenia do wewnątrz strona 6 ściągacza 4 zostaje umieszczona na zewnątrz, zatem struktury przyczepne można umieścić na ściągaczu 4 od zewnątrz.

Umieszczanie struktur przyczepnych odbywa się korzystnie za pomocą odpowiednich szablonów lub form. Można tu wykorzystać zwłaszcza technikę sitodruku. Struktury przyczepne mogą być z różnych materiałów. Korzystnie jeden odcinek struktur przyczepnych jest elastyczny. Elastyczny powinien być zwłaszcza odcinek przylegający do powierzchni nogi. W związku z tym do tworzenia struktur przyczepnych zaproponowano dwuskładnikową metodę wtrysku.

Claims (11)

Zastrzeżenia patentowe

1. Pończocha, skarpeta lub temu podobny wyrób ze stopką, połączoną z nią nogawką, stanowiącym jedną część z nogawką ściągaczem, umieszczonym po stronie przeciwnej do stopki pomocniczym elementem utrzymującym, ukształtowanym na wewnętrznej stronie ściągacza oraz z kilkoma strukturami przyczepnymi, które w odstępach względem siebie tworzą pomocniczy element utrzymu6

PL 201 497 B1 jący, znamienna tym, że co najmniej jedna struktura przyczepna (12) jest utworzona przez aglomerację mikrostruktur (14).

2. Pończocha, skarpeta lub temu podobny wyrób według zastrz. 1, znamienna tym, że przynajmniej część struktur przyczepnych (7, 7a, 8, 12, 15, 19) składa się z co najmniej dwóch grup różniących się od siebie geometrycznie struktur przyczepnych (7, 7a, 8, 12, 15, 19).

3. Pończocha, skarpeta lub temu podobny wyrób według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że co najmniej jedna struktura przyczepna (12) składa się z połączonej ze ściągaczem (4) części podstawowej (13) oraz połączonych z częścią podstawową (13) mikrostruktur (14).

4. Pończocha, skarpeta lub temu podobny wyrób według zastrz. 3, znamienna tym, że co najmniej część powierzchni co najmniej jednej struktury przyczepnej (15) zawiera wzniesienia i/lub wgłębienia (16, 17).

5. Pończocha, skarpeta lub temu podobny wyrób według zastrz. 2, znamienna tym, że różniące się geometrycznie struktury przyczepne (7, 7a, 8, 12, 15, 19) są rozmieszczone regularnie na ściągaczu (4).

6. Pończocha, skarpeta lub temu podobny wyrób według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że część struktur przyczepnych (7, 7a) jest umieszczona w płaszczyźnie (9), biegnącej w zasadzie poprzecznie do wzdłużnej osi (11) nogawki (3) przy czym co najmniej druga część struktur przyczepnych (8) jest umieszczona w płaszczyźnie (10), biegnącej w zasadzie równolegle do płaszczyzny (9).

7. Pończocha, skarpeta lub temu podobny wyrób według zastrz. 6, znamienna tym, że w rzucie pomiędzy dwiema sąsiednimi strukturami przyczepnymi (7, 7a) jednej płaszczyzny (9) leży co najmniej jedna struktura przyczepna (8) drugiej płaszczyzny (10).

8. Pończocha, skarpeta lub temu podobny wyrób według zastrz. 6 albo 7, znamienna tym, że struktury przyczepne (7, 7a, 8, 12, 15, 19) co najmniej dwóch płaszczyzn (9, 10) zachodzą częściowo na siebie w rzucie.

9. Pończocha, skarpeta lub temu podobny wyrób według zastrz. 1, znamienna tym, że nogawka (3) ma długość równą co najmniej 0,28 m, zwłaszcza 0,32 m.

10. Pończocha, skarpeta lub temu podobny wyrób według zastrz. 2, znamienna tym, że struktury przyczepne (7, 7a, 8, 12, 15, 19) są umieszczone bezpośrednio na ściągaczu (4).

11. Sposób wytwarzania pończochy, skarpety lub temu podobnego wyrobu z co najmniej jedną strukturą przyczepną, w którym wykonuje się, zwłaszcza poprzez dzianie, pończochę, skarpetę lub temu podobny wyrób ze stopką, połączoną z nią nogawką oraz stanowiącym jedną część z nogawką ściągaczem, umieszczonym po stronie przeciwnej do stopki, przy czym wykonuje się pomocniczy element utrzymujący, ukształtowany na wewnętrznej stronie ściągacza z kilku, rozmieszczonych w odstępach względem siebie, struktur przyczepnych, znamienny tym, że wykonuje się kilka, rozmieszczonych w odstępach względem siebie, struktur przyczepnych (7, 7a, 8, 12, 15, 19) bezpośrednio na wewnętrznej stronie (6) ściągacza (4) tworząc w ten sposób pomocniczy element utrzymujący (5), w którym co najmniej część struktur przyczepnych (12) tworzy się poprzez aglomerację mikrostruktur.