PL201122B1 - Urządzenie rozrzucające do rozprowadzania rozrzuconego materiału nawilżonego - Google Patents

Abstract

1. Urz adzenie rozrzucaj ace do rozprowadzania rozrzucanego materia lu ciek lego (solanki) i materia lu w postaci zwiru i/lub soli do posypywania (granulatu), skladaj ace si e z tarczy rozrzucaj acej, do której gra- nulat doprowadzany jest za po srednictwem zsuwni dla granulatu i powierzchni odbojowej oraz umiesz- czonego nad tarcza rozrzucaj aca zbiornika po sred- niego, do którego w sposób ci ag ly doprowadzana jest solanka i który zaopatrzony jest w otwór przele- wowy, z którego wydostaje si e zbieraj aca si e w zbiorniku po srednim solanka i po powierzchni prowadz acej ciecz przechodzi w dó l na tarcz e roz- rzucaj aca, znamienne tym, ze powierzchnia odbo- jowa (62, 62/1, 62/2, 62/3) jest ukszta ltowana jako p laska lub o profilu wygi etym w przybli zeniu w kszta lcie litery U wzgl ednie lukowym, otwartym w stron e zsuwni (42) dla granulatu, przez który do- chodz acy ze zsuwni (42) dla granulatu ziarnisty ma- teria l rozrzucany doprowadzany jest z ukierunkowa- niem w stron e tarczy rozrzucaj acej (36), przy czym powierzchnia odbojowa (62, 62/1, 62/2, 62/3) jest ukszta ltowana jako nastawna i/lub wymienna. PL PL PL PL

Description

(21) Numer zgłoszenia: 345983 (51) Int.Cl.

E01C 19/20 (2006.01) E01H 10/00 (2006.01)

Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (22) Data zgłoszenia: 21.02.2001 (54) Urządzenie rozrzucające do rozprowadzania rozrzuconego materiału nawilżonego

(30) Pierwszeństwo: 21.02.2000,DE,10007925.3	(73) Uprawniony z patentu: Mpper-Weisser GmbH,Braunlingen,DE
(43) Zgłoszenie ogłoszono: 27.08.2001 BUP 18/01	(72) Twórca(y) wynalazku: Richard Seidl,Donaueschingen,DE Karl Schmid,Braunlingen,DE
(45) O udzieleniu patentu ogłoszono: 31.03.2009 WUP 03/09	(74) Pełnomocnik: Niewieczerzał Jan, POLSERVICE, Kancelaria Rzeczników Patentowych Sp. z o.o.

(57) 1. Urządzenie rozrzucające do rozprowadzania rozrzucanego materiału ciekłego (solanki) i materiału w postaci żwiru i/lub soli do posypywania (granulatu), składające się z tarczy rozrzucającej, do której granulat doprowadzany jest za pośrednictwem zsuwni dla granulatu i powierzchni odbojowej oraz umieszczonego nad tarcza rozrzucającą zbiornika pośredniego, do którego w sposób ciągły doprowadzana jest solanka i który zaopatrzony jest w otwór przelewowy, z którego wydostaje się zbierająca się w zbiorniku pośrednim solanka i po powierzchni prowadzącej ciecz przechodzi w dół na tarczę rozrzucającą, znamienne tym, że powierzchnia odbojowa (62, 62/1, 62/2, 62/3) jest ukształtowana jako płaska lub o profilu wygiętym w przybliżeniu w kształcie litery U względnie łukowym, otwartym w stronę zsuwni (42) dla granulatu, przez który dochodzący ze zsuwni (42) dla granulatu ziarnisty materiał rozrzucany doprowadzany jest z ukierunkowaniem w stronę tarczy rozrzucającej (36), przy czym powierzchnia odbojowa (62, 62/1, 62/2, 62/3) jest ukształtowana jako nastawna i/lub wymienna.

PL 201 122 B1

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie rozrzucające do rozprowadzania rozrzucanego materiału ciekłego (solanki) i materiału w postaci żwiru i/lub soli do posypywania (granulatu) składające się z tarczy rozrzucają cej, do której granulat doprowadzany jest za poś rednictwem zsuwni dla granulatu i powierzchni odbojowej oraz umieszczonego nad tarczą rozrzucają c ą zbiornika pośredniego, do którego w sposób ciągły doprowadzana jest solanka i który zaopatrzony jest w otwór przelewowy, z którego wydostaje się zbierająca się w zbiorniku pośrednim solanka i po powierzchni prowadzącej ciecz dociera w dół na tarczę rozrzucającą.

Znane jest z niemieckiego opisu patentowego nr DE 35 44 060 C2 urządzenie rozrzucające wspomnianego rodzaju do rozprowadzania ciekłego i rozrzucanego materiału ziarnistego, w którym doprowadzanie granulatu odbywa się za pośrednictwem zsuwni dla granulatu i powierzchni odbojowej. Przy tym granulat ze zbiornika zapasowego dociera do zsuwni dla granulatu za pośrednictwem rury spadowej. Ta powierzchnia odbojowa stanowi część składową płyty odbojowej, która przeznaczona jest przede wszystkim do przykrycia powierzchni prowadzenia cieczy, po której doprowadzana jest solanka do tarczy rozrzucającej. Dzięki temu zapobiega się bezpośredniemu przedostawaniu się granulatu na powierzchnię prowadzenia cieczy, i możliwości, zwłaszcza przy niewielkich ilościach rozprowadzanych, przywierania do niej i zakłócania w ten sposób ciągłego przepływu granulatu, jak również solanki. W przypadku znanego urządzenia rozrzucającego płyta odbojowa umieszczona jest bezpośrednio na zbiorniku pośrednim w obszarze powierzchni prowadzenia cieczy. Zbiornik pośredni jest umieszczony nad tarczą rozrzucającą. Do niej podczas procesu rozrzucania doprowadzana jest w sposób cią g ł y solanka. Zbiornik poś redni w celu doprowadzania solanki zaopatrzony jest w otwór przelewowy, z którego zbierająca się w zbiorniku pośrednim solanka wypływa po osiągnięciu poziomu otworu przelewowego. Solanka wydostająca się z otworu przelewowego po powierzchni prowadzącej ciecz, utworzonej przez zewnętrzną ścianę zbiornika pośredniego dociera na tarczę rozrzucającą. Równocześnie doprowadzany do tarczy rozrzucającej granulat na tej tarczy rozrzucającej zostaje zmieszany z solanką i następnie w stanie nawilżonym rozrzucany jest na posypywaną powierzchnię jezdni. Przez nawilżenie granulatu osiąga się lepszą przyczepność granulatu do podłoża.

Zbiornik pośredni zgodnie z rozwiązaniem według opisu nr DE 35 44 060 C2 ma kształt stożka ściętego i jest osadzony koncentrycznie względem osi obrotu tarczy rozrzucającej, przy czym całkowicie obejmuje on wał obrotowy tarczy rozrzucającej. W stożkowej ścianie bocznej nad tarczą rozrzucającą znajduje się otwór przelewowy. Ten otwór przelewowy rozciąga się w kierunku obwodowym nad tarczą na obszarze odpowiadającym kątowi około 90°. Dzięki temu wydłużeniu obwodowemu otworu przelewowego powierzchnia prowadząca ciecz, powstała z mającej kształt stożka ściętego zewnętrznej powierzchni obudowy zbiornika pośredniego, jest wyznaczona i rozciąga się na takim samym obszarze kątowym. W wyniku tego, że ściana obudowy ma kształt stożka ściętego rozszerzającego się w stronę tarczy rozrzucającej, przelewają ca się ciecz odchyla się w kierunku tarczy rozrzucają cej z tendencją do niekontrolowanego spływania. Krawęd ź przelewowa otworu przelewowego w znanym urządzeniu ma poza tym kształt litery V, tak że przy niewielkich dostarczanych ilościach solanki występuje bardzo wąski strumień solanki wzdłuż powierzchni prowadzącej ciecz, a przy bardzo dużych dostarczanych ilościach przepływ solanki występuje na pełnej szerokości powierzchni prowadzenia cieczy. Oznacza to z kolei, że przy różnych doprowadzanych ilościach solanki doprowadzana jest ona na różnych obszarach obwodowych tarczy rozrzucającej, w wyniku czego nie jest możliwe zagwarantowanie równomiernego mieszania solanki i granulatu w przypadku różnych ilości rozrzucanego materiału, jak również różnych proporcji mieszania. Ponieważ płyta odbojowa połączoną jest bezpośrednio ze zbiornikiem pośrednim, to jest ona również dopasowana do stożkowego ukształtowania zbiornika pośredniego. Tak wiec płyta odbojowa wraz ze swoją powierzchnią odbojową ma kształt stożkowy, wygięty w stronę zsuwni dla granulatu wypukłością, której średni promień zakrzywienia odpowiada średniej odległości promieniowej powierzchni odbojowej od osi obrotu tarczy rozrzucającej. Wskutek takiego zakrzywionego kształtu płyty bądź powierzchni odbojowej, występuje nierównomierne rozłożenie w kierunku obwodowym granulatu znajdującego na powierzchni odbojowej, co zwłaszcza przy niewielkich ilościach rozprowadzanego materiału rozrzucanego prowadzi do niedostatecznego wymieszania a zatem i zwilżenia granulatu solanką, ponieważ znaczna część granulatu nie dochodzi do obszaru spotkania z solanką na tarczy rozrzucającej.

Z europejskiego opisu patentowego nr EP 0 593 996 A1 znane jest również urządzenie rozrzucające, w którym stosowany jest cylindryczny zbiornik pośredni, który umieszczony jest powyżej tarczy

PL 201 122 B1 rozrzucającej i koncentrycznie wokół osi obrotu tarczy rozrzucającej. Ten cylindryczny zbiornik pośredni ma, w przybliżeniu w obszarze obwodowym zsuwni dla granulatu, otwór przelewowy, ukształtowany w postaci otworu wzdłużnego i zaopatrzony w przebiegającą w zasadzie poziomo krawędź przelewową. Ten otwór przelewowy rozciąga się w przybliżeniu na obszarze kąta środkowego wynoszącego około 115°. Znajdujący się poniżej otworu przelewowego płaszcz cylindryczny stanowi powierzchnię prowadzenia cieczy, po której solanka wydostająca się z otworu przelewowego doprowadzana jest do tarczy rozrzucającej. Dla zapobieżenia bezpośredniemu przedostawaniu się granulatu ze zsuwni bezpośrednio na powierzchnię prowadzenia cieczy, i tam sklejania się, również w tym przypadku powierzchnia prowadzenia cieczy w przybliżeniu w obszarze kątowym otworu przelewowego zakryta jest zakrzywioną na zewnątrz płytą odbojową. Ta płyta odbojowa zakrywa równocześnie otwór przelewowy i znajduje się w pewnym odstępie promieniowym od powierzchni prowadzenia cieczy. Do sterowania wielkością wypływu, do zbiornika pośredniego, przez odpowiednią rurę przyłączeniową, w sposób ciągły podczas procesu rozrzucania wprowadza się solankę, która w zbiorniku zbiera się aż do krawędzi przelewowej, i następnie przelewa się. Dla zmiany przekroju otworu przelewowego stosuje się wewnątrz zbiornika pośredniego element pływakowy, który unoszony jest różnie przez objętość doprowadzanej solanki w zależności od dopływu w jednostce czasu i w ten sposób różnie odsłania otwór przelewowy. Przy takiej konstrukcji okazało się, że zwłaszcza przy bardzo dużych ilościach cieczy w jednostce czasu na powierzchni prowadzenia cieczy, w wyniku napięcia powierzchniowego solanki, otrzymuje się rozkład nierównomierny. Przy tym solanka również wtedy, kiedy wypływa na przykład równomiernie na całej długości obwodowej, czyli szerokości, spływa z góry ku dołowi wąską, niekontrolowaną strugą, tak że nie jest zagwarantowane jej wymieszanie z granulatem równocześnie docierającym na tarczę rozrzucającą. Również w tym przypadku zakrzywienie ścianki odbojowej bądź utworzonej przez nią powierzchni odbojowej, zwłaszcza przy stosunkowo niewielkich wartościach średnicy zbiornika pośredniego i stąd małym promieniu krzywizny, jest szczególnie niekorzystne, ponieważ i w tym przypadku granulat docierający do ścianki odbojowej jest odchylany w sposób niekontrolowany w kierunku obwodowym. W wyniku tego niekontrolowanego odchylania granulatu w kierunku obwodowym, granulat ten doprowadzany jest na znacznie większym obszarze obwodu tarczy rozrzucającej, natomiast solanka przy mniejszych ilościach rozprowadzanych doprowadzana jest tylko w wąskim paśmie. Oznacza to nieuchronnie, że dobre wymieszanie granulatu z solanką zapewniane jest tylko warunkowo. Poza tym z powodu niedostatecznej precyzji doprowadzania granulatu do tarczy rozrzucającej możliwe jest tylko niedostatecznie dokładne określanie kierunku rozprowadzania z tarczy rozrzucającej na podłoże.

W związku z powyższym celem wynalazku jest opracowanie konstrukcji urządzenia do rozprowadzania ciekłego i ziarnistego materiału rozrzucanego, przy której niezależnie od ilości cieczy doprowadzanej w jednostce czasu uzyska się możliwie precyzyjne podawanie granulatu na tarczę rozrzucającą i w wyniku tego równomierne mieszanie granulatu z solanką podawaną na tarczę rozrzucającą.

Urządzenie rozrzucające do rozprowadzania rozrzucanego materiału ciekłego (solanki) i materiału w postaci żwiru i/lub soli do posypywania (granulatu), składające się z tarczy rozrzucającej, do której granulat doprowadzany jest za pośrednictwem zsuwni dla granulatu i powierzchni odbojowej oraz umieszczonego nad tarczą rozrzucającą zbiornika pośredniego, do którego w sposób ciągły doprowadzana jest solanka i który zaopatrzony jest w otwór przelewowy, z którego wydostaje się zbierająca się w zbiorniku pośrednim solanka i po powierzchni prowadzącej ciecz przechodzi w dół na tarczę rozrzucającą, według wynalazku charakteryzuje się tym, że powierzchnia odbojowa jest ukształtowana jako płaska lub o profilu wygiętym w przybliżeniu w kształcie litery U względnie łukowym, otwartym w stronę zsuwni dla granulatu, przez który dochodzący ze zsuwni dla granulatu ziarnisty materiał rozrzucany doprowadzany jest z ukierunkowaniem w stronę tarczy rozrzucającej, przy czym powierzchnia odbojowa jest ukształtowana jako nastawna i/lub wymienna.

Korzystnie, powierzchnia odbojowa jest utworzona z oddzielnej płyty odbojowej, przy czym płyta odbojowa jest zamocowana ponad tarczą rozrzucającą na urządzeniu wsporczym tarczy rozrzucającej.

Korzystnie, płyta odbojowa składa się z materiału konstrukcyjnego o niewielkiej przyczepności do granulatu, względnie płyta odbojowa na powierzchni odbojowej skierowanej w stronę zsuwni dla granulatu jest pokryta takim materiałem konstrukcyjnym o niewielkiej przyczepności.

Korzystnie, powierzchnia prowadzenia cieczy zbiornika pośredniego zaopatrzona jest w większą liczbę rowków prowadzących, które rozdzielone są żebrami prowadzącymi, i przez które solanka

PL 201 122 B1 jest doprowadzana do tarczy rozrzucającej równomiernym strumieniem na całej szerokości powierzchni prowadzenia cieczy.

Korzystnie, otwór przelewowy znajduje się na w zasadzie płaskiej ścianie zbiornika pośredniego i ma przebiegającą w zasadzie poprzecznie do rowków prowadzących, dolną krawędź przelewową, która ma bardzo małą szerokość, wynoszącą maksymalnie 2 mm, lub jest ukształtowana jako krawędź ostra.

Korzystnie, ściana zbiornika jest wymienna i połączona jest szczelnie z korpusem podstawowym zbiornika pośredniego.

Korzystnie, ściana zbiornika, w której utworzony jest otwór przelewowy, w stanie zmontowania w swoim górnym obszarze ma wyżłobienie, które rozcią ga się przynajmniej przez całą szerokość powierzchni prowadzenia cieczy.

Korzystnie, krawędź przelewowa otworu przelewowego w obszarze rowków prowadzących ma zwężające się ku dołowi wyżłobienia z prostymi lub łukowymi krawędziami ograniczającymi.

Korzystnie, żłobki prowadzące mają obrys ukierunkowany do wewnątrz, łukowy, prostokątny lub wielokątny.

Korzystnie, przynajmniej w górnym obszarze końcowym rowków prowadzących w każdym z rowków prowadzących znajduje się jeden lub kilka otworów przelotowych łączących rowki prowadzące z przestrzenią wewnętrzną zbiornika pośredniego.

Korzystnie, otwory przelotowe w rowkach prowadzących są rozmieszczone każdorazowo jeden nad drugim, przy czym górne otwory przelotowe mają większą średnicę niż znajdujące się poniżej przyporządkowane im każdorazowo otwory przelotowe.

Korzystnie, rowki prowadzące przykryte są ścianką pokrywającą, spoczywającą na żebrach rowków prowadzących, i tworzą każdorazowo oddzielny kanał prowadzący.

Korzystnie, zbiornik pośredni w pobliżu obszaru zsuwni dla granulatu jest umieszczony mimośrodowo względem osi obrotu tarczy rozrzucającej, przy czym między zbiornikiem pośrednim a zsuwnią dla granulatu umieszczona jest płyta odbojowa tworząca powierzchnię odbojową.

Korzystnie, zbiornik pośredni jest zamocowany powyżej tarczy rozrzucającej na urządzeniu wsporczym tarczy rozrzucającej w sposób umożliwiający zmianę ich ustawienia i wymianę.

Dzięki ukształtowaniu według wynalazku powierzchni odbojowej osiąga się odpowiednie prowadzenie granulatu dochodzącego ze zsuwu dla granulatu do tarczy rozrzucającej. Przy tym powierzchnia odbojowa płyty odbojowej może być wykonana jako płaska lub o profilu w kształcie litery U względnie łukowym, otwartym w stronę zsuwu dla granulatu. W przypadku, kiedy płyta odbojowa ma profil w kształcie litery U profil ten może mieć obrys w kształcie łuku koła lub wielokrotnie zakrzywiony. Dzięki ukształtowaniu według wynalazku znacznie poprawia się ukierunkowane doprowadzanie materiału rozrzucanego na tarcze rozrzucającą, tak że jest możliwe do osiągnięcia równomierne mieszanie granulatu i solanki w szerokim zakresie doprowadzanych ilości w jednostce czasu. Dzięki temu dodatkowemu prowadzeniu powierzchni odbojowej granulat trafia w pewnym możliwym do dokładnego uprzedniego wyznaczenia obszarze na tarczy rozrzucającej, tak że również na ten obszar może być doprowadzana kierunkowo solanka. Następna zaleta polega na tym, że płyta odbojowa ze swoją powierzchnią odbojową może być instalowana w dowolnej odległości promieniowej od osi obrotu tarczy rozrzucającej, ponieważ jej promień zakrzywienia może być dobrany niezależnie z jednej strony od odległości promieniowej od osi obrotu tarczy rozrzucającej, a z drugiej strony również niezależnie od kształtu zbiornika pośredniego. Dzięki zapewnianej alternatywnie lub dodatkowo możliwości zmiennego nastawiania powierzchnia odbojowa może być przestawiana z jednej strony względem zsuwni dla granulatu, a z drugiej strony względem tarczy rozrzucającej. Przy tym również doprowadzenie granulatu może być regulowane tak, aby skierowane było ono na obszar, w którym do tarczy rozrzucającej dociera solanka. Poza tym dzięki również stosowanemu alternatywnie lub dodatkowo wymiennemu zamocowaniu bardzo upraszcza się doglądanie w przypadku zakłóceń pracy, ponieważ płytę odbojową jako oddzielną część konstrukcyjną można w prosty sposób wymienić. Również znacznie upraszcza się doposażanie istniejących urządzeń rozrzucających. Poza tym w razie potrzeby można wymieniać wzajemnie różnie ukształtowane powierzchnie odbojowe, dla stworzenia optymalnych dla danego zastosowania warunków doprowadzania granulatu do tarczy rozrzucającej.

Dzięki temu, że powierzchnię odbojową tworzy oddzielna płyta odbojowa, która zamocowana jest ponad tarczą rozrzucającą, na urządzeniu wspornikowym, zapewnia się proste dopasowywanie powierzchni odbojowej do warunków danego zastosowania. Dzięki oddzielnemu wykonaniu płyty odbojowej tworzącej powierzchnię odbojową, możliwa jest niezwykle prosta jest jej wymiana. Ponadto

PL 201 122 B1 za pomocą takiego urządzenia wsporczego znajdującego się nad tarczą rozrzucającą, ponieważ powyżej tarczy rozrzucającej zawsze istnieją dostateczne możliwości mocowania nad tarczą rozrzucającą, możliwe jest również proste doposażenie w płytę odbojową z jej powierzchnią odbojową każdego urządzenia rozrzucającego, bez konieczności wprowadzania dużych zmian w tym urządzeniu rozrzucającym.

Przy takim ukształtowaniu, z płytą odbojową jako wymienną, można ją według innej postaci wynalazku wykonać również z materiału o zmniejszonej ścieralności, na przykład z tworzywa sztucznego, jak polipropylen, dzięki czemu można znacznie obniżyć koszty wytwarzania. Poza tym taki materiał konstrukcyjny ma tę zaletę, że ma tylko niewielką skłonność do przywierania w stosunku do rozrzucanych soli, a zatem zapewnia poprawę doprowadzania rozrzucanej soli również przy niewielkich rozprowadzanych ilościach. Możliwe jest również pokrywanie płyty odbojowej zamocowanej naprzeciwko zsuwu dla granulatu takim materiałem konstrukcyjnym o niewielkiej skłonności do przywierania w stosunku do granulatu. Zamiast tworzywa sztucznego można sobie wyobrazić oczywiś cie stosowanie również materiału metalowego o odpowiednich właściwościach.

Dla osiągnięcia dalszej poprawy mieszania granulatu i solanki powierzchnia prowadzenia cieczy według dalszej postaci wynalazku może być zaopatrzona w wiele rowków prowadzących, które są od siebie rozdzielone żebrami prowadzącymi, i przez które solanka doprowadzana jest równomiernym strumieniem na całej szerokości powierzchni prowadzenia cieczy do tarczy rozrzucającej. Dzięki temu zapewnia się doprowadzanie solanki zawsze do tego samego obszaru obwodu tarczy rozrzucającej, niezależnie od doprowadzanych ilości, tak że zwłaszcza przy doprowadzaniu niewielkiej ilości solanki zapewnione jest jej optymalne mieszanie z granulatem doprowadzanym do tarczy rozrzucającej. Osiąga się więc bardzo równomierny rozkład solanki na całej szerokości powierzchni prowadzenia cieczy, ponieważ solanka wydostająca się z otworu przelewowego przez rowki jest doprowadzana równomiernie z góry ku dołowi do tarczy rozrzucającej.

Otwór przelewowy może być rozmieszczony na w zasadzie płaskiej ścianie zbiornika pośredniego, przy czym dolna krawędź przelewowa przebiega w zasadzie poprzecznie do rowków prowadzących, a jej szerokość wynosi najwyżej 2 mm lub jest ukształtowana jako ostra. Dzięki tej małej szerokości lub ukształtowaniu z ostrą krawędzią przelewową również przy zmniejszonych doprowadzanych ilościach osiąga się optymalny rozkład przepływu solanki, tak że jest ona równomiernie rozłożona na wszystkie rowki prowadzące. Objaśnić to można w ten sposób, że długość przelewu poprzecznie do ściany zbiornika wskutek niewielkiej szerokości krawędzi przelewowej jest bardzo niewielka i w związku z tym zapobiega się nierównomierności rozkładu przepływu w kierunku równoległym do ściany zbiornika, względnie wzdłuż krawędzi przelewowej. W tym miejscu należy zaznaczyć, że może być stosowany również zbiornik pośredni zaopatrzony w pływak, taki jak opisano w patencie europejskim wymienionym w opisie stanu techniki, tak że dopływ, zwłaszcza przy małych wielkościach przepływu, można dodatkowo poprawić na całej szerokości krawędzi przelewowej, bądź otworu przelewowego. Dzięki płaskiemu ukształtowaniu ściany zbiornika możliwe jest również proste połączenie zbiornika pośredniego z płaską lub wklęsłą płytą odbojową wygięta w stronę rynny dla granulatu.

Ściana zbiornika z otworem przelewowym może być w prosty sposób wykonana jako wymienna i połączona szczelnie z korpusem podstawowym zbiornika poś redniego, dzięki czemu moż na w prosty sposób zakładać różne ściany zbiornika na korpusie podstawowym, z różnymi odmianami wykonania rowków prowadzących, jak również otworu przelewowego. Zależnie od warunków stosowania mogą być potrzebne różne odmiany ukształtowania zarówno rowków prowadzących, jak i otworu przelewowego, np. gdy znane są warunki zastosowania, w których posypywane mają być głównie duże powierzchnie, jak na przykład ma to miejsce na lotnisku. Odpowiednio do tego dla takich warunków zastosowania potrzebne są również urządzenia rozrzucające, z których należy wyrzucać duże ilości materiału w jednostce czasu a zatem również solanki. W takich warunkach rowki prowadzące powierzchni prowadzenia cieczy mogą mieć duży przekrój przepływu, dla niezawodnego zapewnienia ich pożądanego działania.

Ponieważ w takim przypadku otrzymuje się bardzo duże rozprowadzane ilości materiału rozrzucanego, to dla poprawienia rozkładu solanki na tarczy rozrzucającej również przy dużych rozprowadzanych ilościach można stosować na przykład ścianę zbiornika, na której rowki przelewowe przebiegają rozbieżnie od góry do dołu ku tarczy rozrzucającej. Dzięki temu lepszemu rozkładowi solanki osiąga się również odpowiednio lepsze mieszanie solanki z docierającym do tarczy rozrzucającej granulatem, tak że osiąga się ogólnie lepsze wyniki rozrzucania.

PL 201 122 B1

Zgodnie z inną postacią wynalazku otwór przelewowy w zbiorniku przelewowym w ścianie zbiornika, zamontowanej na zbiorniku pośrednim, zrealizowany jest w postaci wyżłobienia w górnym obszarze końcowym ściany zbiornika, przy czym wyżłobienie to rozciąga się przynajmniej na całej szerokości wyznaczonej powierzchni prowadzenia cieczy, tak że zapewnione jest również doprowadzanie solanki do wszystkich wykonanych rowków prowadzących. Ponadto za pomocą takiego wyżłobienia osiąga się bardzo dużą prostotę wykonywania otworu przelewowego w ścianie zbiornika.

Dzięki temu, że krawędź przelewowa otworu przelewowego w obszarze rowków prowadzących ma zwężające się ku dołowi wyżłobienia osiąga się równomierne wypływanie cieczy przez rowki prowadzące przy różnych doprowadzanych do zbiornika pośredniego ilościach cieczy. Te wyżłobienia mogą przy tym mieć proste lub łukowe krawędzie ograniczające. To zmienne lub dobierane ukształtowanie wyżłobień z prostymi lub łukowatymi krawędziami ograniczającymi jest zależne przede wszystkim od warunków przepływu solanki i odpowiednio do tego również od rozprowadzanych udziałów ilościowych solanki w jednostce czasu.

Dla umożliwienia osiągnięcia warunków równomiernego przepływu solanki w zależności od warunków stosowania, żłobki prowadzące mogą mieć obrys ukierunkowany do wewnątrz, łukowy, prostokątny lub wielokrotnie wyginany. Za pomocą tych różniących się korzystnych odmian wykonania rowków prowadzących można również wpływać, odpowiednio do przewidzianego zastosowania, na rozkład cieczy i jej własności przepływowe wewnątrz poszczególnych rowków prowadzących, i można dostosować do danego przewidywanego zastosowania.

Podobnie w celu zapewnienia równomiernego doprowadzania cieczy do rowków prowadzących przy różnych jednostkowych ilościach na jednostkę czasu w górnym obszarze końcowym każdego z rowków prowadzących, moż na wykonać jeden lub wiele otworów przelotowych łączących wnętrze każdego z rowków prowadzących z przestrzenią wewnętrzna zbiornika pośredniego. Oznacza to, że przy powolnym wzroście poziomu cieczy w zbiorniku pośrednim solanka przy niewielkich rozprowadzanych ilościach na jednostkę czasu doprowadzana jest najpierw równomiernie przez te otwory przelotowe do rowków prowadzących. Dopiero przy dużych lub bardzo dużych ilościach cieczy następuje przelewanie się solanki przez krawędź przelewową otworu przelewowego, tak że również duże ilości solanki mogą być niezawodnie doprowadzane do otworów prowadzących. Przy tym można również zastosować rozwiązanie polegające na tym, że otwór przelewowy zastąpiony jest całkowicie przez te otwory przelotowe lub że otwór przelewowy utworzony jest z otworów przelewowych jako pewien wieloczęściowy otwór przelewowy.

Jeżeli w każdym rowku prowadzącym stosuje się kilka otworów przelotowych, to otwory przelotowe w każdym z rowków prowadzących mogą być rozmieszczone jeden nad drugim. W tym przypadku te otwory przelotowe, które rozmieszczone są w górnym obszarze końcowym rowków prowadzących mogą mieć większą średnicę, niż odpowiednie, znajdujące się poniżej otwory przelotowe, dzięki czemu osiąga się dopasowanie do różnych, rozprowadzanych w jednostce czasu wyznaczonych ilości solanki. Sprzyja to zwłaszcza również równomiernemu rozprowadzaniu solanki w każdym z rowków prowadzących.

Niezawodne prowadzenie wzdłuż powierzchni prowadzącej cieczy, zwłaszcza przy rozprowadzaniu dużych ilości solanki w jednostce czasu, osiąga się dzięki zastosowaniu ścianki pokrywającej, która w stanie zamontowania spoczywa na żebrach rowków prowadzących, tak że każdy z rowków prowadzących współdziałając ze ścianką pokrywającą tworzy oddzielny kanał prowadzący. Dzięki temu strumień cieczy, zwłaszcza przy dużych rozprowadzanych ilościach w jednostce czasu może docierać do tarczy rozrzucającej nie w sposób niekontrolowany i z odrywaniem się od powierzchni prowadzenia cieczy, ponieważ w sposób wymuszony zapewnione jest jej niezawodne prowadzenie w kanał ach prowadz ących do tarczy rozrzucającej.

Możliwa jest prosta wymiana zbiornika pośredniego przy ewentualnie występujących uszkodzeniach, a poza tym jest również możliwe doposażanie już istniejących urządzeń rozrzucających wówczas, gdy zbiornik pośredni w pobliżu obszaru zsuwni dla granulatu jest umieszczony mimośrodowo względem osi obrotu tarczy rozrzucającej i jest ukształtowany jako oddzielna część konstrukcyjna. Ponieważ zbiornik pośredni jest umieszczony w obszarze zsuwni dla granulatu, to solanka również w sposób wymuszony doprowadzana jest do obszaru tarczy rozrzucającej, do którego dociera granulat kierowany ze zsuwni dla granulatu przez powierzchnię odbojową. Zbiornik pośredni jest przy tym całkowicie osłonięty płytą odbojową, tak że nie może zostać uszkodzony przez uderzający granulat. Możliwe jest również zastosowanie rozwiązania polegającego na tym, że powierzchnia odbojowa ukształtowana jest przez samą ścianę pokrywającą. Ponieważ ściana pokrywająca również całkowicie

PL 201 122 B1 osłania powierzchnię prowadzenia cieczy, to w tym przypadku nie należy oczekiwać również zakłócania doprowadzania solanki.

Proste dopasowywanie zbiornika pośredniego i płyty odbojowej do istniejących warunków rozrzucania uzyskuje się dzięki temu, że zbiornik pośredni, podobnie jak i płyta odbojowa, są w sposób umożliwiający zmianę ustawienia i wymianę zamocowane powyżej tarczy rozrzucającej na urządzeniu wsporczym tarczy rozrzucającej. Wskutek tego można po pierwsze zmieniać położenie płyty odbojowej względem zbiornika pośredniego, odpowiednio do warunków mieszania, a także zmieniać położenie kombinacji powstałej z połączenia zbiornika pośredniego i płyty odbojowej względem tarczy rozrzucającej. Dzięki temu można w prosty sposób dokonywać regulacji głównego kierunku wyrzucania mieszaniny materiałów z tarczy rozrzucającej. Poza tym zapewnia się w ten sposób uproszczenie doglądania i konserwacji w przypadku zakłóceń pracy, ponieważ można w prosty sposób wymienić zarówno zbiornik pośredni, jak i płytę odbojową jako oddzielne części konstrukcyjne. Również znacznie upraszcza się doposażanie istniejących urządzeń rozrzucających.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia płytę odbojową oraz przyporządkowany do niej zbiornik pośredni ze ścianą zbiornika i ś cianą pokrywając ą w stanie rozłoż onym, w widoku perspektywicznym, fig. 2 - regulowane urządzenie montażowe płyty odbojowej z fig. 1, w widoku perspektywicznym, fig. 3 - górny obszar rowkowania ściany zbiornika, w widoku z przodu oraz w widoku od góry, fig. 4 - przykład wykonania górnego obszaru ściany zbiornika, z otworami przelotowymi rozmieszczonymi w obszarze rowków prowadzących, w widoku z przodu i w widoku od góry, fig. 5 - przykł ad wykonania ś ciany zbiornika, w której krawę d ź przelewowa zaopatrzona jest w żłobkowania o kształcie w zasadzie trójkątnym, przy czym równocześnie do tego kształtu trójkątnego dopasowane są rowki prowadzące, fig. 6 - przykład wykonania ściany zbiornika, w której krawędź przelewowa zaopatrzona jest w żłobkowania o kształcie łuku koła w połączeniu z rozmieszczonymi w obszarze rowków prowadz ących otworami przelotowymi jak również odpowiednio do tego profilu dopasowanymi rowkami prowadzącymi, fig. 7 - ścianę oddzielającą, w której w górnym obszarze koń cowym, w celu utworzenia moż liwie wą skiej krawę dzi przelewowej, ściana oddzielająca w obszarze górnej krawędzi przelewowej jest ukształtowana jako skośna, w przekroju, fig. 8 - ścianę zbiornika z zaokrąglonym wykonaniem krawędzi przelewowej otworu przelewowego, w przekroju, fig. 9 - urządzenie rozrzucające z tarczą rozrzucającą, z zamontowanym zbiornikiem pośrednim i zamontowaną płytą odbojową, w widoku z boku, fig. 10 - przekrój wzdłuż linii IX-IX z fig. 8, fig. 11 - róż ne odmiany wykonania pł yty odbojowej o róż nych kształ tach przekrojów, fig. 12 - zbiornik poś redni z fig. 1 z dodatkowym urzą dzeniem montaż owym, w częściowym widoku perspektywicznym.

Figura 1 przedstawia w widoku perspektywicznym w stanie rozłożonym płytę odbojową 2 ze zbiornikiem pośrednim 1. Zbiornik pośredni 1 składa się z korpusu podstawowego 3, oddzielnej ściany 4, oraz ściany pokrywającej 5. Korpusu podstawowy 3 ma kształt w zasadzie prostopadłościanu i odpowiednio ma płaską ścianę tylną 6, płaską wierzchnią ścianę pokrywającą 7, płaską ścianę spodnią 8, tylną ścianę boczną 9 i przednią ścianę boczną 10. Tylna ściana boczna 9 w obszarze jej dolnego obszaru końcowego jest zaopatrzona w otwór przelotowy 11, do którego dołączony jest króciec dopływowy 12. Króciec dopływowy 12 służy przy tym do doprowadzania ciekłego materiału do rozprowadzania, zwłaszcza solanki, do przestrzeni wewnętrznej 13 zbiornika pośredniego 1 i odpowiednio przy eksploatacji jest połączony przewodem doprowadzającym ze zbiornikiem zapasowym solanki, z którego solanka za pomocą regulowanej pompy doprowadzana jest do zbiornika pośredniego 1 w różnych określonych z góry ilościach na jednostkę czasu.

Na wierzchniej ścianie pokrywającej 7 korpusu podstawowego 3 rozmieszczone są dwa siłowniki montażowe 14 i 15, na górnym końcu każdego z których znajduje się czop gwintowany 16 lub 17, który służy do montowania z możliwością wymiany zbiornika pośredniego 1 na urządzeniu rozrzucającym. Te siłowniki montażowe 14 i 15 z ich czopami gwintowanymi 16 i 17 mogą być, dla rozłącznego sprzęgania zbiornika pośredniego 1 z urządzeniem rozrzucającym, nastawne pod względem ich osiowej długości oraz pod względem ich położenia kątowego, tak że zbiornik pośredni 1 może być mocowany z możliwością regulacji położenia w urządzeniu rozrzucającym nad tarczą rozrzucającą. Poniżej zamieszczono opis przykładu wykonania takiego zmiennie ustawianego urządzenia montażowego w odniesieniu do fig. 12.

Jak to przedstawiono na fig. 1, wierzchnia ściana pokrywająca 7 tworzy odchodzący ku przodowi względem obu ścian bocznych, tylnej 9 i przedniej 10, i ściany spodniej 8 korpusu występ 18. Ściana 4 zbiornika wymiarami dopasowana jest do całej szerokości korpusu podstawowego 3 w taki

PL 201 122 B1 sposób, że w stanie zmontowania jako dopasowana do przednich krawędzi ograniczających, ściany boczne 9 i 10 i ściana spodnia 8 zbiornika i wystaje ku dołowi poza ścianę spodnią 8, jak to na fig. 1 przykładowo zaznaczono liniami przerywanymi. Do zamocowania ściany 4 na podstawie 3 korpusu zbiornika są przewidziane różne możliwości. Tak więc na przykład ściana 4 zbiornika może być z korpusem podstawowym szczelnie zespawana, sklejona lub też mocowana śrubami. Wykonanie z mocowaniem za pomocą śrub ma tę zaletę, że przy stosowaniu tego samego korpusu podstawowego 3 można montować dobierane, różnie ukształtowane ściany 4 zbiornika. W przypadku mocowania śrubami między ścianą 4 zbiornika a korpusem podstawowym 3 w obszarze ścian bocznych 9 i 10 oraz ściany spodniej 8 korpusu stosuje się odpowiednie uszczelnienie.

Jak to również przedstawiono na fig. 1, ściana 4 zbiornika w jej górnym obszarze końcowym zaopatrzona jest w wyżłobienie 19, które w stanie zamontowania ścianki 4 zbiornika na korpusie podstawowym 3 tworzy w połączeniu z górną ścianą pokrywającą 7 otwór przelewowy 20, co zaznaczono na fig. 1 linią przerywaną.

Od zewnątrz ściana 4 zbiornika zaopatrzona jest w wiele rowków prowadzących 21, które przebiegają równolegle do obu powierzchni bocznych 22 i 23 ściany 4 zbiornika. Te rowki prowadzące 21 są oddzielone od siebie nawzajem żebrami prowadzącymi 24 i służą do równomiernego rozprowadzania i prowadzenia solanki przelewającej się z otworu przelewowego 20 przy wzroście poziomu cieczy w przestrzeni wewnętrznej 13 zbiornika pośredniego 1. Zatem żebra prowadzące 24 bądź rowki prowadzące 21 tworzą pewną powierzchnię 25 prowadzenia cieczy, po której jest prowadzony całą jej szerokością, równomiernym strumieniem z góry ku dołowi, wypływający, ciekły materiał rozprowadzany względnie solanka. Dla zapewnienia tego, że ten strumień cieczy nie będzie odrywał się od powierzchni prowadzącej 25 również przy dużych ilościach cieczy wydostającej się z otworu przelewowego 20 można stosować ścianę pokrywającą 5 która na przykład jest przymocowana odpowiednimi śrubami 26 do zbiornika pośredniego 1. Przy tym po nałożeniu ściany pokrywającej 5 rowki prowadzące 21 tworzą wiele, w niniejszym przykładzie przebiegających równolegle z góry ku dołowi kanałów prowadzących, w których rozprowadzana solanka jest prowadzona równomiernym strumieniem na całej szerokości powierzchni 25 prowadzenia cieczy pionowo, z góry na dół.

Zależnie od wymagań przy zastosowaniu zbiornika pośredniego 1 rowki prowadzące 21 dla otrzymania równomiernego rozkładu solanki na znajdującej się pod zbiornikiem pośrednim 1 tarczy rozrzucającej mogą przebiegać od góry ku dołowi rozbieżnie.

Ponadto płyta odbojowa 2 podczas eksploatacji znajduje się przed ścianą pokrywającą 5 i służy, co objaśniono dodatkowo poniżej, do doprowadzania ziarnistego materiału rozrzucanego względnie granulatu do tarczy rozrzucającej. Jak to również uwidoczniono na fig. 1, płyta odbojowa 2 w obszarze swojej górnej krawędzi zaopatrzona jest w dwa czopy gwintowane 50 i 51, które przy tej przedstawionej przykładowo odmianie wykonania służą do mocowania pyty odbojowej 2 do ramy nośnej urządzenia rozrzucającego, jak to dokładniej opisano poniżej w odniesieniu do fig. 9 i fig. 10.

Figura 2 przedstawia przykład wykonania urządzenia montażowego typu regulowanego dla płyty odbojowej 2. Urządzenie montażowe dla płyty odbojowej 2 zawiera odgiętą do przodu w górnej części płyty odbojowej 2 półkę montażową 75. Ta półka montażowa 75 jest połączona ze wspornikiem kątowym 76 w sposób zapewniający możliwość jej obrócenia razem z płytą odbojową 2 wokół osi pionowej, i przez dokręcanie nakrętki unieruchamiającej 77 może być unieruchamiana w danym wybranym położeniu kątowym. W celu umożliwienia odchylania się płyty odbojowej 2 wokół pewnej drugiej, na przykład prostopadłej do płyty odbojowej 2, osi 78 obrotu, pionowe, skierowane ku górze ramię wspornika kątowego 76 jest osadzone obrotowo na kątowniku unieruchamiającym 79 i może również być unieruchamiane przez odpowiednią nakrętkę unieruchamiającą (niewidoczną na rysunku) w pożądanym położeniu odchylenia. Kątownik unieruchamiający 79 ze swojej strony jest zaopatrzony na przykład w dwa czopy gwintowane 80 i 81, za pośrednictwem których całe urządzenie montażowe wraz z płytą odbojową 2 może być mocowane w sposób rozłączny na płycie montażowej 45, która wraz z urządzeniem montażowym 37 tworzy urządzenie wsporcze urządzenia rozrzucającego 35 (patrz fig. 9 i fig. 10). Dzięki takiemu nastawnemu zamocowaniu płyty odbojowej 2 osiągalne są różne warunki mieszania, jak również obszary podawania solanki na tarczę rozrzucającą 36. Przedstawione na fig. 2 urządzenie montażowe stanowi tylko jeden przykład odchylnego i obrotowego zamocowania płyty odbojowej 2 na urządzeniu rozrzucającym 35. Istnieją również jeszcze inne możliwości, jak na przykład połączenie z przegubem kulowym itp.

Figura 3 przedstawia górny obszar końcowy ściany 4 zbiornika w widoku od przodu, oraz w widoku z góry. Tworzy ona swoim wyżłobieniem 19 wraz z górną ściana pokrywającą 7 (przedstawioną

PL 201 122 B1 linią przerywaną) otwór przelewowy 20 zbiornika pośredniego 1. Na fig. 3 widać ponadto, że rowki prowadzące 21 mają przekrój prostokątny. Szerokość rowków prowadzących 21 w niniejszym przykładzie wykonania wynosi około 5 do 6 mm, natomiast żebra prowadzące 24 znajdujące się między rowkami prowadzącymi 21 mają szerokość około 1 do 1,5 mm. Zależnie od wymagań, te wymiary mogą być dobrane jako większe lub mniejsze. Zależy to w zasadzie od maksymalnej bądź minimalnej ilości rozprowadzanej solanki podczas jej stosowania. Jak wyraźnie widać z fig. 3 w połączeniu z fig. 7, z tyłu poniżej krawędzi przelewowej 27 znajduje się sfazowanie w postaci powierzchni ukośnej 28, przez którą szerokość górnego końca krawędzi przelewowej 27 zostaje ograniczona do najwyżej 2 mm. Zamiast takiego wymiaru wynoszącego maksymalnie 2 mm, można również stosować ostre ukształtowanie tej krawędzi przelewowej 27. Wskutek tej małej szerokości lub ostremu ukształtowaniu krawędzi przelewowej, przy niewielkich rozprowadzanych ilościach w jednostce czasu zapobiega się rozkładowi przepływu niekontrolowanemu w kierunku poprzecznym względem właściwego kierunku wypływu, wzdłuż krawędzi przelewowej 27. Tym samym zapewnia się to, że poszczególne rowki prowadzące 21 będą równomiernie napełniane solanką również przy małych rozprowadzanych ilościach w jednostce czasu.

Dla poprawienia takiego równomiernego rozprowadzania solanki przy małych rozprowadzanych ilościach, w każdym z rowków prowadzących 21 wykonany jest jeden lub kilka otworów przelotowych 29, 30 i 31. Te otwory przelotowe są, jak to widać na fig. 4, rozmieszczone jeden nad drugim w każdym z rowków prowadzących 21, przy czym w niniejszym przykładzie wykonania najwyżej znajdujący się otwór przelotowy 29 wykonany jest z większą średnicą, niż znajdujący się poniżej otwór przelotowy 30, a ten z kolei jest wykonany jako większy, niż najniższy otwór przelotowy 31. Te otwory przelotowe 29, 30 i 31 łączą każdy z rowków prowadzących 21 z przestrzenią wewnętrzną 13 zbiornika pośredniego 1 i służą do rozprowadzania małych doprowadzanych w jednostce czasu ilości solanki w odpowiednio przyporządkowanych rowkach prowadzących 21. W przykładzie wykonania z fig. 4 rowki prowadzące są również ukształtowane jako w zasadzie prostokątne i również mają szerokość około 5 mm. Odpowiednie przynależne żebra prowadzące również mają szerokość wynoszącą około 1 do 1,5 mm. W wyniku ukształtowania według przykładu wykonania z fig. 4 można osiągnąć łatwe dozowanie w przypadku niewielkich ilości doprowadzanych do poszczególnych rowków prowadzących 21. Przy rosnącym poziomie cieczy w wewnętrznej przestrzeni 13 zbiornika pośredniego 1 przewiduje się również, że przy dużych ilościach doprowadzanych dodatkowo do przepływu przez otwory przelotowe 29, 30 i 31 przelew odbywa się przez krawędź przelewową 27 wyżłobienia 19. Przewiduje się także, że otwory przelotowe 29, 30 i 31 zastępują właściwy otwór przelewowy 20 a zatem otwór przelewowy jest ukształtowany jako wieloczęściowy. W tym przypadku nie stosuje się wyżłobienia 19.

Na fig. 5 i fig. 6 przedstawiono dwa następne przykłady wykonania wyżłobienia 19 ściany 4 zbiornika. Tak więc krawędź przelewowa 27/1 w przykładzie wykonania według fig. 5 w obszarze każdego z rowków prowadzących 21/1 jest zaopatrzona w trójkątne wyżłobienia 32. Również te wyżłobienia 32 służą do ukierunkowanego doprowadzania solanki, zwłaszcza przy niewielkich doprowadzanych ilościach. Dla zapewnienia ukierunkowanego i równomiernego doprowadzania wzdłuż rowków prowadzących 21/1, zwłaszcza przy bardzo małych ilościach doprowadzanych w j ednostce czasu, rowki prowadzące 21/1 w przykładzie wykonania na fig. 5 są ukształtowane w kształcie zbliżonym do litery V, tak że nawet najmniejsze ilości doprowadzane są w wyznaczonym kierunku pionowo od góry w dół. W ramach dostosowania do tego ukształtowania rowków prowadzących 21/1 odpowiednio ukształtowane są również żebra prowadzące 24/1.

Przykład wykonania według fig. 6 ukazuje kombinację obejmującą otwory przelotowe 30 i 31 z fig. 4, z odpowiednio półcylindrycznymi, łukowymi wyżłobieniami 33, które wykonane są w obszarze każdego rowka prowadzącego 21/2 przy krawędzi przelewowej 27/2. Działanie tej kombinacji otworów przelotowych 30 i 31 oraz łukowych wyżłobień 33 odpowiada w przybliżeniu działaniu wyżłobień 32 z przykładu wykonania z fig. 5 i służy wiec również do równomiernego doprowadzania solanki przy niewielkich ilościach rozprowadzanych w każdym z rowków prowadzących 21/2. Aby przy tego rodzaju doprowadzaniu strumienia według przykładu wykonania z fig. 6 osiągnąć możliwie optymalny strumień wewnątrz rowków prowadzących 21/2 te rowki prowadzące 21/2 również wykonuje się z łukowym, w niniejszym przykładzie wykonania półcylindrycznym przekrojem, tak że również najmniejsze ilości solanki prowadzone są w sposób ukierunkowany przez te rowki prowadzące 21/2 pionowo w dół. Również i w tym przypadku żebra prowadzące 24/2 są odpowiednio dopasowane kształtem do tego ukształtowania rowków prowadzących 21/2.

PL 201 122 B1

Figura 8 przedstawia drugi przykład wykonania górnej krawędzi przelewowej 27, w której obszarze od wewnątrz stosowana jest zaokrąglona krawędź 34. Ta zaokrąglona krawędź 34 pełni tę samą funkcję, co sfazowanie 28 w przykładzie wykonania z fig. 7. Dzięki temu zaokrągleniu krawędzi 34 otrzymuje się również, zwłaszcza przy minimalnych doprowadzanych ilościach solanki w jednostce czasu, optymalny rozkład strumienia cieczy w każdym z rowków prowadzących 21.

Figura 9 przedstawia urządzenie rozrzucające 35 z tarczą rozrzucającą 36, która osadzona jest obrotowo w urządzeniu montażowym 37. Powyżej urządzenia montażowego 37 znajduje się silnik napędowy, który jest sprzężony z tarczą rozrzucającą 36 za pośrednictwem odpowiedniego pionowego wału napędowego 39. Za pomocą tego silnika napędowego 38 tarcza rozrzucająca 36 jest podczas eksploatacji napędzana obrotowo za pośrednictwem wału napędowego 39. Urządzenie montażowe 37 jest połączone za pośrednictwem korpusu nośnego 40 z rurą spadową 41, przez którą podawany jest granulat z nieprzedstawionego na rysunku zasobnika do tarczy rozrzucającej 36. Do ukierunkowanego doprowadzania granulatu do tarczy rozrzucającej 36 służy ukształtowana w przybliżeniu w kształcie litery U zsuwnia 42 dla granulatu, za pomocą której dochodzący z rury spadowej granulat doprowadzany jest w sposób ukierunkowany do tarczy rozrzucającej 36.

Jak to jest uwidocznione poza tym na fig. 9, zbiornik pośredni 1 z fig. 1 jest umieszczony mimośrodowo względem osi obrotu 43 tarczy rozrzucającej 36 lub względem wału napędowego 39 powyżej tarczy rozrzucającej 36. Zbiornik pośredni jest przy tym zamocowany na płycie montażowej 45 urządzenia montażowego 37 za pośrednictwem obu siłowników montażowych 14 i 15 z możliwością wymiany, za pomocą odpowiednich nakrętek montażowych 44. W tym stanie zmontowania zbiornika pośredniego 1, przedstawionego na fig. 9 w widoku z boku, ściana 4 zbiornika pośredniego 1 przylega szczelnie do czołowych powierzchni ścian bocznych 9 i 10, jak również do ściany spodniej 8 korpusu i wystaje poza korpus podstawowy 3 w stronę tarczy rozrzucającej 36.

Tarcza rozrzucająca 36 zawiera centralny stożek zębaty 46, w którego obszarze obwodowym osadzona jest dolnym końcem ściana 4 zbiornika. W płycie montażowej 45 wykonane są, służące do mocowania siłowników montażowych 14 i 15, podłużne otwory 47 i 48, których położenie na fig. 9 zaznaczono linią przerywaną. Te podłużne otwory 47 i 48 w opisywanym przykładzie są ukształtowane jako prostoliniowe, tak że zbiornik pośredni 1 może być, zgodnie z ukształtowaniem tych podłużnych otworów 47 i 48, przestawiany względem tarczy rozrzucającej 36. Dzięki tej możliwości regulacji można zmieniać miejsce, w którym solanka prowadzona przez powierzchnię 25 prowadzenia cieczy bądź jej rowki prowadzące, trafia na stożek zębaty 46 tarczy rozrzucającej 36. Dzięki temu można zmieniać, zależnie od warunków przy danym zastosowaniu, na przykład kąt odrzucania oraz również drogę mieszania solanki z granulatem docierającym ze zsuwni dla granulatu. Podłużne otwory 47 i 48 mogą być nie prostoliniowe lecz łukowate, tak że przy przesuwaniu zbiornika pośredniego 1 w kierunku obwodowym odbywa się równocześnie obrócenie, na przykład wokół osi obrotu 43 wału napędowego tarczy rozrzucającej 36.

Poza tym stosuje się odchylne zamocowanie zbiornika pośredniego 1 na płycie montażowej 45. Taką możliwość zamocowania przedstawiono na przykład na fig. 12, i w zasadzie odpowiada ona w niniejszym przykładzie wykonania urządzeniu montażowemu płyty odbojowej 2 z fig. 2. Urządzenie montażowe w przedstawionym przykładzie wykonania składa się z przymocowanego śrubami do zbiornika pośredniego 1 dolnego kątownika montażowego 65, który na swoim górnym końcu zaopatrzony jest w półkę montażową 66 równoległą do górnej ściany pokrywającej 7 zbiornika pośredniego 1. Ta półka montażowa jest połączona ze wspornikiem kątowym 67, w sposób zapewniający możliwość jej obrócenia razem ze zbiornikiem pośrednim wokół osi pionowej, i może przez dokręcanie nakrętki unieruchamiającej 68 zostać unieruchomiona w danym wybranym położeniu kątowym. W celu umożliwienia odchylania zbiornika pośredniego 1 wokół pewnej drugiej, na przykład równoległej do ścian bocznych, osi 69 obrotu, pionowe, skierowane ku górze ramię wspornika kątowego 67 jest osadzone obrotowo na kątowniku unieruchamiającym 70 i może również być unieruchamiane przez odpowiednią nakrętkę unieruchamiającą (niewidoczną na rysunku) w pożądanym położeniu odchylenia. Kątownik unieruchamiający 70 ze swojej strony jest zaopatrzony na przykład w dwa czopy gwintowane 71 i 72, za pośrednictwem których całe urządzenie montażowe wraz ze zbiornikiem pośrednim 1 może być mocowane w sposób rozłączny na płycie montażowej urządzenia rozrzucającego 35. Dzięki takiemu regulowanemu zamocowaniu zbiornika pośredniego 1 osiągalne są różne warunki mieszania, jak również obszary podawania solanki na tarczę rozrzucającą 36. Przedstawione na fig. 12 urządzenie montażowe stanowi tylko jeden przykład odchylnego i obrotowego zamocowania zbiornika

PL 201 122 B1 pośredniego na urządzeniu rozrzucającym 35. Istnieją również jeszcze inne możliwości, jak na przykład połączenia z przegubami kulowymi lub podobne.

W przykładzie wykonania według fig. 10 zbiornik pośredni 1 jest umieszczony symetrycznie względem zsuwni 42 dla granulatu, tak że dochodzący ze zsuwni 42 granulat zgodnie ze strzałkami 49 na fig. 9 i fig. 10 doprowadzany jest do tarczy rozrzucającej 36 bądź jej stożka zębatego 46. Dla zapobieżenia przedwczesnemu zużyciu ścianki pokrywającej 5 znajdującej się na ścianie 4 zbiornika, stosuje się płytę odbojową, pokazaną już na fig. 1. Ta płyta odbojowa 2 w omawianym przykładzie wykonania jest umieszczona bezpośrednio przed ścianą pokrywającą 5 zbiornika pośredniego 1 i jest również zamocowana za pomocą sworzni gwintowanych 50 i 51 na płycie montażowej 45 urządzenia montażowego 37.

Jak to na fig. 10 przedstawiono również liniami przerywanymi, do zamocowania płyty odbojowej 2 na płycie montażowej 45 mogą służyć również wykonane w płycie montażowej 45 podłużne otwory 52 i 53, które mogą być ukształtowane jako prostoliniowe, odpowiednio do przesuwania po stycznej płyty odbojowej 2. Dla przypadku, gdy otwory podłużne 47 i 48 do montażu zbiornika pośredniego 1 są ukształtowane jako łukowe, również i otwory podłużne 52 i 53 mogą być ukształtowane jako łukowe, tak że zbiornik pośredni 1 wraz z płytą odbojową 2 może być przesuwny i odchylny w tym samym kierunku. Dzięki takiemu ukształtowaniu możliwe jest proste umieszczenie płyty odbojowej 2 połączonej ze zbiornikiem pośrednim 1 w sposób dopasowany do danych warunków zastosowania.

Za pomocą przedstawionego przykładowo na fig. 9 połączenia śrubowego za pośrednictwem czopów gwintowanych 50 i 51 można płytę odbojową 2 w prosty sposób wymienić, na przykład przy postępującym zużyciu. Dzięki możliwości takiej prostej wymiany płyty odbojowej 2 można poza tym wykonać ją z niedrogiego tworzywa sztucznego, na przykład polipropylenu. Ma to tę zaletę, że jak to przedstawiono na fig. 9, zwłaszcza przy stosowaniu jako materiału roboczego polipropylenu, padający na płytę odbojową 2 granulat (strzałka 49) ma bardzo niewielką skłonność do przyczepiania się na powierzchni odbojowej 62, i można z całą pewnością wykluczyć jego zbrylanie się. Dzięki temu można, zwłaszcza przy bardzo niewielkich ilościach rozprowadzania granulatu w jednostce czasu zagwarantować niezawodne równomierne doprowadzanie go do tarczy rozrzucającej. Również sama płyta odbojowa 2 może składać się z materiału metalowego i tylko mieć powleczone odpowiednim materiałem roboczym powierzchnie odbojowe 62.

Na fig. 11 przedstawiono różne profile zgodnie z którymi może być ukształtowana płyta odbojowa. Tak więc przedstawiona na fig. 11 z lewej strony płyta odbojowa 2/1 ma płaski obszar środkowy 55, na którego brzegach bocznych znajdują się odgięte w kształcie litery V żebra A prowadzące 56 i 57. Również ta płyta odbojowa 2/1 może być zaopatrzona w powłokę.

Natomiast w przykładzie wykonania 2/2 płyty odbojowej ma zaokrąglony kształt litery U, przy czym obydwa ramiona tej litery U, 58 i 59 w stanie zmontowania skierowane są w stronę zsuwni 42 dla granulatu. To samo odnosi się również do obu żeber prowadzących 56 i 57 rozmieszczonych na płycie odbojowej 2/1 w kształcie litery V, które po zamontowaniu również skierowane są w stronę zsuwni 42 dla granulatu.

Płyta odbojowa 2/3 ma lekko wygięty kształt wannowy, przy czym jej obydwie górne krawędzie końcowe 60 i 61, po zamontowaniu skierowane są w stronę zsuwni 42 dla granulatu. Również powierzchnie odbojowe 62/2, 62/3 w obu przykładach wykonania 2/2 i 2/3 płyty odbojowej mogą być zaopatrzone w powłokę antyadhezyjną.

Zamiast przedstawionych w niniejszym przykładzie trzech odmian wykonania ukształtowania płyty odbojowej 2, bądź 2/1, 2/2 i 2/3 są możliwe do wyobrażenia jeszcze inne odmiany wykonania. Tak więc na przykład płyta odbojowa 2 może być w sumie wielokrotnie zakrzywiona, przy czym dla wszystkich płyt odbojowych jest wspólne to, że znajdujące się na zewnątrz krawędzie profilu (krawędzie zewnętrzne znajdujące się na fig. 11 u góry) zawsze skierowane są promieniowo na zewnątrz, na zsuwnie 42 dla granulatu. Dzięki tym ukształtowaniem płyty odbojowej możliwe jest bardzo precyzyjne regulowanie rozłożenia strumienia granulatu dochodzącego do tarczy rozrzucającej 36. Różne odmiany wykonania mogą przy tym zależnie od celu zastosowania i ilości rozrzucanej być tak dobierane, aby zapewnić optymalne doprowadzanie granulatu do tarczy rozrzucającej.

Dzięki takiemu optymalnemu doprowadzaniu zapewnia się jednocześnie pewne optymalne mieszanie granulatu, docierającego ze zsuwni 42 dla granulatu, z solanką dostarczaną ze zbiornika pośredniego bądź z jego ściany 4. Za pomocą takiego połączenia płaskiej bądź wklęsłej płyty odbojowej osiąga się optymalne nawilżanie bądź mieszanie granulatu i solanki, ponieważ granulat trafiający na powierzchnię odbojową 62, 62/1, 62/2 lub 62/3 tylko nieznacznie odchylany jest w kierunku

PL 201 122 B1 obwodowym i jest kierowany na tarczę rozrzucającą bądź jej stożek zębaty. Dzięki różnym możliwościom nastawiania, zarówno zsuwni 42 dla granulatu, jak i płyty odbojowej 2, razem ze zbiornikiem pośrednim 1 lub niezależnie od niego, można w prosty sposób dopasować całe urządzenie do wymaganych warunków zastosowania w odniesieniu do rozprowadzanej ilości materiału rozrzucanego i jej optymalnego wymieszania.

Claims (14)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Urządzenie rozrzucające do rozprowadzania rozrzucanego materiału ciekłego (solanki) i materiału w postaci żwiru i/lub soli do posypywania (granulatu), składające się z tarczy rozrzucającej, do której granulat doprowadzany jest za pośrednictwem zsuwni dla granulatu i powierzchni odbojowej oraz umieszczonego nad tarcza rozrzucającą zbiornika pośredniego, do którego w sposób ciągły doprowadzana jest solanka i który zaopatrzony jest w otwór przelewowy, z którego wydostaje się zbierająca się w zbiorniku pośrednim solanka i po powierzchni prowadzącej ciecz przechodzi w dół na tarczę rozrzucającą, znamienne tym, że powierzchnia odbojowa (62, 62/1,62/2, 62/3) jest ukształtowana jako płaska lub o profilu wygiętym w przybliżeniu w kształcie litery U względnie łukowym, otwartym w stronę zsuwni (42) dla granulatu, przez który dochodzący ze zsuwni (42) dla granulatu ziarnisty materiał rozrzucany doprowadzany jest z ukierunkowaniem w stronę tarczy rozrzucającej (36), przy czym powierzchnia odbojowa (62, 62/1,62/2, 62/3) jest ukształtowana jako nastawna i/lub wymienna.
2. 2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że powierzchnia odbojowa (62, 62/1, 62/2, 62/3 jest utworzona z oddzielnej płyty odbojowej (2, 2/1. 2/2/ 2/3), przy czym płyta odbojowa (2, 2/1, 2/2, 2/3 jest zamocowana ponad tarczą rozrzucającą (36) na urządzeniu wsporczym (37, 45) tarczy rozrzucającej (36).
3. 3. Urządzenie według zastrz. 1 albo 2, znamienne tym, że płyta odbojowa (2, 2/1, 2/2, 2/3) składa się z materiału konstrukcyjnego o niewielkiej przyczepności dla granulatu, względnie płyta odbojowa (2) do powierzchni odbojowej (62, 62/1,62/2, 62/3) skierowanej w stronę zsuwni (42) dla granulatu jest pokryta takim materiałem konstrukcyjnym o niewielkiej przyczepności.
4. 4. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że powierzchnia (25) prowadzenia cieczy zbiornika pośredniego (1) zaopatrzona jest w większą liczbę rowków prowadzących (21, 21/1, 21/2), które rozdzielone są żebrami prowadzącymi (24, 24/1,24/2), i przez które solanka jest doprowadzana do tarczy rozrzucającej (36) równomiernym strumieniem na całej szerokości powierzchni (25) prowadzenia cieczy.
5. 5. Urządzenie według zastrz. 4, znamienne tym, że otwór przelewowy (20) znajduje się na w zasadzie płaskiej ścianie (4) zbiornika pośredniego (1) i ma przebiegającą w zasadzie poprzecznie do rowków prowadzących (21, 21/1,21/2), dolną krawędź przelewową (27, 27/1,27/2), która ma bardzo małą szerokość, wynoszącą maksymalnie 2 mm, lub jest ukształtowana jako krawędź ostra.
6. 6. Urządzenie według zastrz. 5, znamienne tym, że ściana (4) zbiornika jest wymienna i połączona jest szczelnie z korpusem podstawowym (3) zbiornika pośredniego (1).
7. 7. Urządzenie według zastrz. 6, znamienne tym, że ściana (4) zbiornika, w której utworzony jest otwór przelewowy (20), w stanie zmontowania w swoim górnym obszarze ma wyżłobienie (19), które rozciąga się przynajmniej przez całą szerokość powierzchni (25) prowadzenia cieczy.
8. 8. Urządzenie według zastrz. 5 albo 6 albo 7, znamienne tym, że krawędź przelewowa (27/1, 27/2) otworu przelewowego (20) w obszarze rowków prowadzących (21/1,21/2) ma zwężające się ku dołowi wyżłobienia (32, 33) z prostymi lub łukowymi krawędziami ograniczającymi.
9. 9. Urządzenie według zastrz. 4 albo 5, znamienne tym, że żłobki prowadzące (21, 21/1,21/2) mają obrys ukierunkowany do wewnątrz, łukowy, prostokątny lub też wielokątny.
10. 10. Urządzenie według zastrz. 4 albo 5, znamienne tym, że przynajmniej w górnym obszarze końcowym rowków prowadzących (21, 21/2) w każdym z rowków prowadzących (21, 21/2) znajduje się jeden lub kilka otworów przelotowych (29, 30, 31) łączących rowki prowadzące (21, 21/2) z przestrzenią wewnętrzną (13) zbiornika pośredniego (1).
11. 11. Urządzenie według zastrz. 10, znamienne tym, że otwory przelotowe (29, 30, 31) w rowkach prowadzących (21, 21/2) są rozmieszczone każdorazowo jeden nad drugim, przy czym górne otwory przelotowe (29, 30), mają większą średnicę niż znajdujące się poniżej przyporządkowane im każdorazowo otwory przelotowe (30, 31).

    PL 201 122 B1
12. 12. Urządzenie według zastrz. 4 albo 5, albo 11, znamienne tym, że rowki prowadzące (21, 21/1, 21/2) przykryte są ścianką pokrywającą (5), spoczywającą na żebrach (24, 24/1, 24/2) rowków prowadzących, i tworzą każdorazowo oddzielny kanał prowadzący.
13. 13. Urządzenie według zastrz. 4 albo 5, albo 11, znamienne tym, że zbiornik pośredni (1 w pobliżu obszaru zsuwni (42) dla granulatu jest umieszczony mimośrodowo względem osi obrotu (43) tarczy rozrzucającej (36), przy czym między zbiornikiem pośrednim (1 a zsuwnią (42) dla granulatu umieszczona jest płyta odbojowa (2, 2/1, 2/2, 2/3) tworząca powierzchnię odbojową (62, 62/1, 62/2, 62/3).
14. 14. Urządzenie według zastrz. 10, znamienne tym, że zbiornik pośredni (1) jest zamocowany powyżej tarczy rozrzucającej (36), na urządzeniu wsporczym (37, 45) tarczy rozrzucającej (36) w sposób umożliwiający zmianę ich ustawienia i wymianę.