PL200552B1 - Struktura trójwymiarowa - Google Patents

Abstract

1. Struktura trójwymiarowa, taka jak struk- tura rurowa lub korytkowa lub skrzynkowa albo struktura o przekroju poprzecznym teowym lub w kszta lcie litery U, przy czym struktura zawiera po laczone ze sob a p lyty kratkowe z tworzywa sztucznego, znamienna tym, ze zawiera p lyty kratkowe (1) maj ace pierwsze srodki lacz ace do laczenia z innymi podobnymi lub innego rodzaju p lytami kratkowymi (1), przy czym pierwsze srodki lacz ace maj a posta c tulei (14), które na obu ko ncach s a otwarte i które maj a jeden lub wiele wewn etrznych wyst epów, takich jak we- wn etrzny, obwodowy ko lnierz (15), a ponadto istniej a drugie srodki lacz ace maj ace posta c czopów (7), które na swym swobodnym ko ncu maj a pazur (10) zahaczaj acy o wyst ep w tulei i które wype lniaj a po low e lub mniej ni z po low e przekroju poprzecznego tulei (14) tak, ze w t e sam a tulej e (14) wsuwalne s a dwa czopy (7) z obu jej stron. PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest struktura trójwymiarowa, taka jak struktura rurowa lub korytkowa lub skrzynkowa albo struktura o przekroju poprzecznym teowym lub w kształcie U, przy czym struktura zawiera połączone ze sobą płyty kratkowe z tworzywa sztucznego.

Tego rodzaju korytkowe struktury znane są w praktyce jako składane koszyki do zakupów lub kosze transportowe.

Takie struktury w postaci rurowej lub skrzynkowej znane są na przykład z WO 95/16833 - fig. 7 i 8a.

Struktura o przekroju poprzecznym w kształcie U znajduje zastosowanie jako stół lub ławka albo tym podobne zawierające płytę poziomą oraz przynajmniej dwie pionowe płyty wsporcze.

Struktura o przekroju poprzecznym w kształcie T może stanowić na przykład regał do zawieszania na ścianie, przy czym skierowana tu pionowo płyta kratkowa do dołu lub do góry, pozwala uniknąć wyginania się poziomej płyty nośnej.

Zadaniem wynalazku jest opracowanie tego rodzaju struktury tak, aby można było łatwo ją rozbudowywać i która umożliwia proste i łatwe w obsłudze połączenie ze sobą kratkowych płyt

Struktura trójwymiarowa, taka jak struktura rurowa lub korytkowa lub skrzynkowa albo struktura o przekroju poprzecznym teowym lub w kształcie litery U, przy czym struktura zawiera połączone ze sobą płyty kratkowe z tworzywa sztucznego, według wynalazku charakteryzuje się tym, że zawiera płyty kratkowe mające pierwsze środki łączące do łączenia z innymi podobnymi lub innego rodzaju płytami kratkowymi, przy czym pierwsze środki łączące mają postać tulei, które na obu końcach są otwarte i które mają jeden lub wiele wewnętrznych występów, takich jak wewnętrzny, obwodowy kołnierz, a ponadto istnieją drugie środki łączące mające postać czopów, które na swym swobodnym końcu mają pazur zahaczający o występ w tulei i które wypełniają połowę lub mniej niż połowę przekroju poprzecznego tulei tak, że w tę samą tuleję wsuwalne są dwa czopy z obu jej stron.

Korzystnie, struktura według wynalazku zawiera pierwszego rodzaju płytę kratkową wyposażoną w tuleje i drugiego rodzaju płytę kartkową wyposażoną w czopy.

Struktura ma taśmę nośną do łączenia ze sobą płyt kratkowych, przy czym na taśmie nośnej umieszczone są czopy, które współpracują z tulejami płyt kratkowych, zaś na taśmie nośnej znajdują się przynajmniej dwa czopy, a korzystnie dwa rzędy czopów.

Korzystnie, rzędy czopów umieszczone są na taśmie nośnej obok siebie.

Rzędy czopów umieszczone są na taśmie nośnej przeciwlegle do siebie.

W strukturze według wynalazku, czopy przy swej podstawie, w miejscu połączenia z pozostałą płytą kratkową, ukształtowane są tak, że całkowicie wypełniają wewnętrzny przekrój poprzeczny tulei, przy czym czopy mają stabilizujące czop wzmocnienie, które zwężając się przebiega od ich podstawy do swobodnego końca.

Struktura według wynalazku ma przynajmniej jedną płytę kratkową, posiadającą obwodową, wielokątową ramę, a wewnątrz ramy ma usytuowane wsporniki, przy czym istnieją sąsiadujące wsporniki i krzyżujące się wsporniki, a odstępy względem siebie sąsiadujących wsporników w miejscu przylegania do ramy sąsiadujących wsporników zmniejszają się poczynając od jednego naroża ramy i w kierunku do drugiego naroża ramy ponownie się zwiększają.

Ukształtowanie odstępów wykonane jest przy dwóch obrzeżach ramy, każdorazowo pomiędzy dwoma sąsiadującymi narożami.

W komorach powstałych przez krzyż ujące się, równoległe do obrzeży wsporniki, usytuowane są przekątne wsporniki.

Według wynalazku proponuje się zastosowanie jako środków łączących tulei i czopów.

Czopy zaskakują zatrzaskowo w tuleję i tworzą połączenie, które jest pewniejsze od połączenia zaciskowego.

Z obu różnych stron tulei można w nią wsunąć czop tak, ż e możliwe jest obustronne dobudowywanie następnych płyt kratkowych do płyty kratkowej zawierającej tuleje. W ten sposób można szybko i łatwo tworzyć mniejsze lub także bardzo duże struktury. Ponadto konstrukcja płyty kratkowej jest uproszczona względnie korzystnie powiększa konstrukcyjną wolną przestrzeń do kształtowania płyt kratkowych, gdyż do przyłączania dodatkowych płyt kratkowych po obu stronach płyty wyposażonej w tuleje nie musi być umieszczona podwojona, ta sama ilość tulei, na przykład specjalnych tulei prawostronnych i lewostronnych.

Występy usytuowane w tulejach wykonane są w prosty sposób jako obwodowy pierścień lub kołnierz umieszczony przykładowo w płaszczyźnie podziału formy narzędzia, w którym wytwarza się

PL 200 552 B1 płyty kratkowe np. przez formowanie wtryskowe. Taki obwodowy kołnierz umożliwia łatwe, bezproblemowe usuwanie płyty z formy oraz pozbawione podcięć ukształtowanie obu połówek narzędzia.

Mogą także zostać wykonane dwa występy, z których każdy przebiega na połowie lub mniej niż na połowie wewnętrznego obwodu tulei, przy czym wtedy meandryczny lub zygzakowaty przebieg płaszczyzny podziału formy umożliwia również wykonanie pozbawione podcięć, a tym samym łatwe usuwanie z formy wykonanego elementu, gdyż nie ma tu dwóch występów umieszczonych wewnątrz tulei osiowo jeden za drugim, lecz umieszczone są one z przesunięciem wzdłuż wewnętrznego obwodu tulei.

Zbędne też są dodatkowe, osobne środki mocujące, takie jak klamry, śruby lub tym podobne, jeżeli tuleje i czopy umieszczone są bezpośrednio przy płytach kratkowych. W ten sposób możliwy jest prosty i szybki montaż, przy którym manipuluje się tylko samymi płytami. Można również jedne płyty wyposażyć tylko w tuleje, a drugie płyty, tylko w czopy. Jednakże płyty kratkowe mogą zawierać zarówno tuleje jak i czopy.

Szczególnie wielostronne połączenie płyt kratkowych ze sobą uzyskuje się za pomocą dodatkowych taśm połączeniowych. Tego rodzaju taśmy połączeniowe zawierają taśmę nośną oraz przynajmniej dwa czopy tak, że za pomocą takiej taśmy połączeniowej uchwycone zostają dwie tuleje dwóch płyt kratkowych, wskutek czego obie płyty zostają połączone za pomocą taśmy połączeniowej. Zwłaszcza, gdy na taśmie nośnej umieszczone jest w dwóch rzędach wiele czopów, to uzyskuje się za pomocą takiej taśmy nośnej, połączenie dwóch płyt kratkowych odpornych na siły ścinające. Przez zamierzone ustawienie kątowe względnie odpowiednie odstępy poszczególnych czopów względnie rzędów czopów na taśmie nośnej, możliwe jest uzyskiwanie specjalnych układów płyt kratkowych względem siebie.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 - przedstawia pierwszą, kwadratową płytę kratkową, fig. 2 - drugą, podłużną płytę kratkową, fig. 3 - przekrój poprzeczny przez ś rodek łączą cy trzech połączonych ze sobą pł yt kratkowych, a fig. 4 - 6 przedstawiają różne wykonania taśm nośnych z rzędami czopów.

Na fig. 1 przedstawiona jest płyta kratkowa 1 o kształcie kwadratowym, mająca cztery naroża 2 i odpowiednio pomiędzy czterema narożami 2 umieszczone cztery obrzeża 3. Płyta kratkowa otoczona jest obwodową ramą 4.

Wewnątrz ramy usytuowane są wsporniki 5, przy czym stanowią je wsporniki równoległe do obrzeży 5a, oraz wsporniki przekątne 5b. W celu uniknięcia gromadzenia się materiału w wielu obszarach skrzyżowań wsporników 5 znajdują się otwory 6.

Przy ramie 4 znajduje się wiele czopów 7, które leżąc w płaszczyźnie płyty kratkowej 1 skierowane są na zewnątrz ramy 4. Czopy mają podstawę 8 o kołowym przekroju poprzecznym oraz swobodny koniec 9 z pazurem 10 skierowanym na zewnątrz naprzeciw kołowego przekroju poprzecznego. Aby zapewnić sprężystą elastyczność czopa 7 poprzez podstawę 8 przebiega rowek 11.

W porównaniu do podstawy 8 z jej kołowym przekrojem poprzecznym, właś ciwy czop 7 zajmuje mniej niż połowę tego przekroju. Przy obu przeciwlegle usytuowanych obrzeżach 3 ramy 4 czopy 7 umieszczone są z przesunięciem, to znaczy przy obrzeżu 3 przedstawionym na fig. 1 u dołu, czopy 7 znajdują się po lewej stronie kołowego przekroju wyznaczonego przez podstawę 8, a na przeciwległe usytuowanym górnym obrzeżu 3, czopy 7 znajdują się na prawej połowie kołowego przekroju poprzecznego.

Krzyżujące się, równoległe do obrzeży wsporniki 5a wyznaczają komory, przez które przebiegają wsporniki przekątne 5b. Przykładowo w czterech takich komorach nieumieszczone są wsporniki przekątne, lecz komory te wypełnione są płytą 12. Płyty 12 podczas produkcji płyty kratkowej umożliwiają łatwe odbieranie płyty 1 z wtryskarki za pomocą podnośnika ssącego, a ponadto płyty te stanowią powierzchnię, na których można umieszczać oznakowania np. dotyczące użytego materiału, daty produkcji, informacji o wytwórcy lub t.p. W przeciwieństwie do również możliwego nanoszenia informacji na ramie 4, powierzchnie 12 umożliwiają umieszczanie opisu na zwykłych wymiennych płytach osadzanych we wtryskarce, oraz proste i łatwe wyjmowanie produktu z pozbawionej podcięć formy wtryskarki.

Na fig. 2 przedstawiona jest inna płyta kratkowa 1, jednak nie z kwadratową ramą 4 lecz z prostokątną.

Również ta płyta kratkowa 1 zawiera wsporniki 5a równoległe do obrzeży i wsporniki przekątne 5b, przy czym płyty 12, które znajdują się również w tej płycie kratkowej 1, umieszczone są nie w komorach usytuowanych pomiędzy wspornikami 5a równoległymi do obrzeży, lecz w komorach pomiędzy wspornikami przekątnymi 5b.

Płyta kratkowa 1 zawiera dużą liczbę tulei 14, które mają znacznie większą średnicę wewnętrzną niż otwory 6 w miejscach krzyżowania się wsporników 5. Tuleje 14 na połowie swej wysokości

PL 200 552 B1 mają wewnątrz obwodowy kołnierz 15. Kołnierze 15 tulei 14 służą jako zaczep dla pazurów 10 na czopach 7. Układ tulei 14 dobrany jest tak, że płyta kratkowa 1 z fig. 1, nazywana tu jako płyta czołowa lub płyta poprzeczna, może być połączona z płytą kratkową z fig. 2, która oznacza się tu jako płytę wzdłużną, przez zahaczenie pazurów 10 w tulejach 14. W ten sposób, przy użyciu czterech płyt wzdłużnych i przynajmniej dwóch płyt poprzecznych można utworzyć odporną na naciski, kwazi zamkniętą obudową, a więc skrzynkową, trójwymiarową strukturę, która jednak, ze względu na puste przestrzenie w płytach kratkowych 1 ma bardzo mały ciężar i jest przepuszczalna dla materiałów płynnych lub sypkich.

Wskutek istnienia dużej liczby tulei 14 w płytach wzdłużnych, płyty poprzeczne można umieszczać nie tylko na obu końcach płyty wzdłużnej, lecz zastosować inne, dodatkowe płyty poprzeczne, które zgodnie ze statycznymi wymogami umieszcza się w odpowiedniej liczbie i w odpowiednich miejscach, aby uzyskać np. skrzynkową strukturę szczególnie odporną na nacisk. Ponadto, wskutek istnienia dużej liczby tulei 14 w płytach wzdłużnych, powstaje duża swoboda przy konstruowaniu trójwymiarowych struktur dostosowanych do każdorazowego zastosowania tak, że pewna liczba płyt wzdłużnych i poprzecznych stanowi razem zestaw służący do tworzenia wszelkiego rodzaju trójwymiarowych struktur.

Na fig. 3 przedstawione jest połączenie trzech płyt kratkowych 1. W celu odróżnienia trzech różnych płyt, odpowiednie oznaczenia dla górnej płyty mają dodane o, dla środkowej płyty m, a dla dolnej płyty mają dodane u.

Środkowa płyta kratkowa 1m zawiera tuleję 14m z wewnętrznym, obwodowym kołnierzem 15m. Dolna płyta 1u swym czopem 7u, którego podstawa znajduje się przy ramie 4u, wchodzi w tuleję 14m, przy czym pazur 10u czopa 7u zahacza o kołnierz 15m. Czop 7u przy pazurze 10u ma ukośne wprowadzenie 16.

Aby umożliwić wystarczającą odkształcalność czopów 7 na przykład podczas wprowadzania w tuleje 14, czopy 7 każdorazowo przy swej podstawie 8 mają wspomniany już rowek 11 oraz stosunkowo mały przekrój poprzeczny właściwego czopu. Aby zapewnić jednak wystarczająco stabilne zahaczanie czopy 7 mają wzmocnienie 17 wykonane jako płytkę, która korzystnie położona jest w płaszczyźnie podziału formy narzędzi służących do wytwarzania płytek poprzecznych tak, że zapewnione jest bezproblemowe wyjmowanie z formy tych poprzecznych płytek. Wzmocnienia 17 przebiegają każdorazowo skośnie tak, że pomiędzy oboma czopami 7u i 7o oraz pomiędzy ich wzmocnieniami 17u i 17o pozostaje wolna przestrzeń, która umożliwia ruchomość czopów 7 na przykład w celu kształtowania, gdy czop 7 zahaczy się już w tulei 14 i tym samym zmniejszy wolną przestrzeń istniejącą w tulei 14, a nastę pnie w tę samą tuleję 14 wprowadzany jest drugi czop 7 i odkształca się ze wzglę du na zestyk pomiędzy skosem wprowadzającym 16 i kołnierzem 15.

Wskutek tego, że podstawa 8 całkowicie wypełnia przekrój poprzeczny tulei, zapewnione jest stabilne ustalenie obu płyt poprzecznych 1o i 1u przy środkowej płycie wzdłużnej 1m.

Z fig. 3 jest widoczne, że wskutek możliwości dołączenia, po obu stronach płyty wzdłużnej, dwóch płyt poprzecznych, możliwe jest szybkie utworzenie trójwymiarowej struktury o dużej objętości.

Przedstawione usytuowania wsporników 5 w płytach kratkowych 1 są przykładowe. Możliwe są oczywiście inaczej usytuowane wsporniki 5.

W pł ycie poprzecznej z fig. 1, wskutek róż nią cych się istnieją cych odstę pów pomię dzy wspornikami 5a równoległymi do obrzeży, uzyskuje się korzystny efekt. Odstępy sąsiadujących wsporników 5a zmniejszają się, poczynając od naroży 2, wzdłuż obrzeży 3 ramy 4 i zwiększają się ponownie od środka obrzeża 3 do następnego naroża 2. Ponieważ ma to miejsce przy wszystkich czterech obrzeżach 3, więc dla wsporników przekątnych 5 powstaje wielokątny prawie wygięty przebieg tak, że uzyskuje się szczególnie korzystne znoszenie się obciążenia natomiast umożliwiony jest regularny układ wsporników podłużnych i przekątnych 5 w płycie wzdłużnej 1 z fig. 2. Układ dużej liczby tulei 14 w potrójnym rzędzie dopasowanym do czopów 7 jest taki, że umożliwia dużą swobodę kształtowania pod względem układu i liczby płyt poprzecznych przy płytach wzdłużnych.

Na fig. 4 przedstawiona jest taśma nośna 18 z dwoma rzędami wielu czopów 7, przy czym rzędy te umieszczone są obok siebie i służą np. do łączenia dwóch płyt wzdłużnych przedstawionych na fig. 2. Czopy 7 taśmy nośnej 18 mogą przy tym zahaczać się w tulejach 14, które znajdują się przy brzegu płyty kratkowej 1, bezpośrednio przy ramie 4, a więc przy obu wąskich stronach lub czołowych stronach ramy 4.

Przy odpowiednio dużych odstępach obu rzędów czopów 7, podobnie ukształtowana taśma nośna 18 może służyć do łączenia ze sobą obu wzdłużnych boków tego rodzaju płyt kratkowych 1 tak, że wykorzystane są tuleje 14 znajdujące się przy wzdłużnych bokach zbliżonych do ramy.

PL 200 552 B1

Na fig. 5 przedstawiona jest taśma nośna 18, na której czopy 7 umieszczone są naprzeciwlegle tak, że np. dwie płyty kratkowe 1 mogą być umieszczone bezpośrednio nad sobą, np. w celu uzyskania lepszej wytrzymałości na zginanie, lub aby dwie płyty kratkowe 1 umieścić przesunięte na kształt schodków.

Na fig. 6 przedstawiona jest taśma nośna 18 z czterema rzędami czopów 7, przy czym przykładowo przedstawiono zarówno naprzeciwległe przesunięte jak i pod kątem 90° względem siebie usytuowane rzędy czopów. Tylko przykładowo jest tu przedstawione, że możliwe jest tworzenie taśm nośnych dla najróżniejszych układów kątowych i ustawień rzędów czopów względem siebie tak, że stosownie do tworzonych struktur możliwe są odpowiednie połączenia kątowe płyt kratkowych między sobą.

Claims (10)

1. Struktura trójwymiarowa, taka jak struktura rurowa lub korytkowa lub skrzynkowa albo struktura o przekroju poprzecznym teowym lub w kształcie litery U, przy czym struktura zawiera połączone ze sobą płyty kratkowe z tworzywa sztucznego, znamienna tym, że zawiera płyty kratkowe (1) mające pierwsze środki łączące do łączenia z innymi podobnymi lub innego rodzaju płytami kratkowymi (1), przy czym pierwsze środki łączące mają postać tulei (14), które na obu końcach są otwarte i które mają jeden lub wiele wewnętrznych występów, takich jak wewnętrzny, obwodowy kołnierz (15), a ponadto istnieją drugie środki łączące mające postać czopów (7), które na swym swobodnym końcu mają pazur (10) zahaczający o występ w tulei i które wypełniają połowę lub mniej niż połowę przekroju poprzecznego tulei (14) tak, że w tę samą tuleję (14) wsuwalne są dwa czopy (7) z obu jej stron.

2. Struktura wedł ug zastrz. 1, znamienna tym, że zawiera pierwszego rodzaju płytę kratkową (1) wyposażoną w tuleje (14) i drugiego rodzaju płytę kartkową (1) wyposażoną w czopy (7).

3. Struktura wedł ug zastrz. 1, znamienna tym, ż e ma taś mę noś n ą (18) do łączenia ze sobą płyt kratkowych (1), przy czym na taśmie nośnej (18) umieszczone są czopy (7), które współpracują z tulejami (14) pł yt kratkowych (1), zaś na taś mie noś nej (18) znajdują się przynajmniej dwa czopy (7), a korzystnie dwa rzędy czopów (7).

4. Struktura według zastrz. 3, znamienna tym, ż e rzę dy czopów umieszczone są na taś mie nośnej (18) obok siebie.

5. Struktura według zastrz. 3, znamienna tym, że rzędy czopów umieszczone są na taśmie nośnej (18) przeciwległe do siebie.

6. Struktura wed ług zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, znamienna tym, ż e czopy (7) przy swej podstawie (8), w miejscu połączenia z pozostałą płyta kratkową (1), ukształtowane są tak, że całkowicie wypełniają wewnętrzny przekrój poprzeczny tulei.

7. Struktura według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, znamienna tym, że czopy (7) mają stabilizujące czop wzmocnienie (17), które zwężając się przebiega od ich podstawy (8) do swobodnego końca.

8. Struktura według zastrz. 1 albo 2, albo 3, znamienna tym, ż e ma przynajmniej jedną płytę kratkową (1), posiadającą obwodową, wielokątową ramę (4), a wewnątrz ramy (4) ma usytuowane wsporniki (5), przy czym istnieją sąsiadujące wsporniki (5) i krzyżujące się wsporniki (5), a odstępy względem siebie sąsiadujących wsporników (5) w miejscu przylegania do ramy (4) sąsiadujących wsporników (5) zmniejszają się poczynając od jednego naroża (2) ramy (4) i w kierunku do drugiego naroża (2) ramy ponownie się zwiększają.

9. Struktura według zastrz. 8, znamienna tym, ż e ukształtowanie odstępów wykonane jest przy dwóch obrzeżach (3) ramy (4), każdorazowo pomiędzy dwoma sąsiadującymi narożami (2).

10. Struktura według zastrz. 8 albo 9, znamienna tym, że w komorach powstałych przez krzyżujące się, równoległe do obrzeży wsporniki (5a), usytuowane są przekątne wsporniki (5b).