PL197248B1 - Kątowy węzeł konstrukcyjny dwóch płytowych elementów meblowych - Google Patents

Abstract

1. Kątowy węzeł konstrukcyjny dwóch płytowych elementów meblowych złożony z płyty bocznej, prostopadłej do niej płyty czołowej oraz zabudowanego między nimi zespołu dociskowego, znamienny tym, że zespół dociskowy składa się z wkładki (3), napinającego walca (5), napinającej taśmy (9) i klucza imbusowego (13) przy czym wkładka (3) ma postać kształtowej listwy osadzonej w przypowierzchniowym rowku (1) bocznej płyty (2) a łożyskowany współosiowo we wkładce (3) napinający walec (5) ma na pobocznicy wzdłużne rowki zabierakowe (7) a w osi obrotu ma przelotowy sześciokątny otwór dla osadzania w nim trzpienia (15) klucza imbusowego (13), którego ramię (16) jest odgięte prostopadle zaś na bocznej powierzchni czołowej płyty (12) jest wykonany rowek (17) o długości nieco większej od dł ugoś ci ramienia (16) klucza imbusowego (13), a ponadto do czołowej płyty (12) zamocowany jest, w strefie odległej od powierzchni przylegania płyt (2 i 12) jeden koniec taśmy napinającej (9), której drugi koniec, zakończony zagięciem, jest wprowadzony w rowki zabierakowe (7) napinających walców (5) przy czym korzystnie jest gdy zespół dociskowy ma co najmniej dwa napinające walce (5) i odpowiadające im taśmy (9).

Description

(12) OPIS PATENTOWY (19) PL (11) 197248 (13) B1 (²¹) Numer zgłoszema: ³⁵⁵¹³⁷ (¹) ) Int.Cl.

A47B 96/06 (2006.01) F16B 12/00 (2006.01) (22) Data zgłoszenia: 22.07.2002 (54) Kątowy węzeł konstrukcyjny dwóch ptytowych elementów meblowych ⁵⁷

	(73) Uprawniony z patentu:
(43) Zgłoszenie ogłoszono: 26.01.2004 BUP 02/04	Akademia Rolnicza im.Augusta Cieszkowskiego,Poznań,PL
(45) O udzieleniu patentu ogłoszono: 31.03.2008 WUP 03/08	(72) Twórca(y) wynalazku: Bogdan Branowski,Poznań,PL Krzysztof Murawski,Wrocław,PL

(57) 1. Kątowy węzeł konstrukcyjny dwóch płytowych elementów meblowych złożony z płyty bocznej, prostopadłej do niej płyty czołowej oraz zabudowanego między nimi zespołu dociskowego, znamienny tym, że zespół dociskowy składa się z wkładki (3), napinającego walca (5), napinającej taśmy (9) i klucza imbusowego (13) przy czym wkładka (3) ma postać kształtowej listwy osadzonej w przypowierzchniowym rowku (1) bocznej płyty (2) a łożyskowany współosiowo we wkładce (3) napinający walec (5) ma na pobocznicy wzdłużne rowki zabierakowe (7) a w osi obrotu ma przelotowy sześciokątny otwór dla osadzania w nim trzpienia (15) klucza imbusowego (13), którego ramię (16) jest odgięte prostopadle zaś na bocznej powierzchni czołowej płyty (12) jest wykonany rowek (17) o długości nieco większej od długości ramienia (16) klucza imbusowego (13), a ponadto do czołowej płyty (12) zamocowany jest, w strefie odległej od powierzchni przylegania płyt (2 i 12) jeden koniec taśmy napinającej (9), której drugi koniec, zakończony zagięciem, jest wprowadzony w rowki zabierakowe (7) napinających walców (5) przy czym korzystnie jest gdy zespół dociskowy ma co najmniej dwa napinające walce (5) i odpowiadające im taśmy (9).

PL 197 248 B1

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest kątowy węzeł konstrukcyjny dwóch płytowych elementów meblowych, zwłaszcza prostopadłego połączenia płyty bocznej z czołowo przylegającą półką.

Znanych jest bardzo wiele różnych rozwiązań węzłów konstrukcyjnych stanowiących montażowe złącze płyty bocznej mebla z prostopadłą płytą czołową. Sztywność połączenia na względnie wąskiej powierzchni przylegania płyty czołowej do płyty bocznej uzyskuje się przez siłowe oddziaływanie zespołu dociskowego zamocowanego między łączonymi elementami mebla. Powszechnie stosowane są dociskowe zespoły mimośrodowe składające się z zamocowanego do płyty bocznej zaczepu oraz mimośrodu ułożyskowanego w gnieździe płyty czołowej, zaopatrzonego w wewnętrzną krzywkę współpracującą z łbem zaczepu. Przekręcenie mimośrodu, na przykład przy pomocy klucza imbusowego, wywołuje w warunkach samohamowności wymagane naprężenie i docisk na powierzchni przylegania łączonych płyt. Rozwiązania takie są przykładowo znane z polskich opisów wzorów użytkowych nr nr W-107989, W-106273, W-103853, W-101846. Znane są również rozwiązania ze śrubowymi zespołami napinającymi na przykład z polskich opisów wzorów użytkowych nr W-091248 i W-89857. W połączeniach tego rodzaju wykorzystywana jest także zasada dźwigni zatrzaskowych, ujawniona na przykład w rozwiązaniu znanym z opisu zgłoszenia europejskiego nr EP1054168.

We wszystkich opisanych wyżej rozwiązaniach w bezpośrednim sąsiedztwie powierzchni przylegania generowane są wysokie naprężenia montażowe a jednocześnie, w dalszej odległości od powierzchni przylegania, występują bardzo niskie naprężenia wzdłuż płyty czołowej. W rezultacie dochodzi do niekorzystnego zmniejszenia sztywności całej struktury mebla oraz jego wytrzymałości na wysokie obciążenia.

W rozwiązaniu kątowego węzła konstrukcyjnego według wynalazku, składającego się z płyty bocznej, prostopadłej do niej płyty czołowej oraz zabudowanego między nimi zespołu dociskowego zespół dociskowy składa się z wkładki, walca napinającego, taśmy napinającej i klucza imbusowego. Korzystnie jest, gdy zespół dociskowy ma co najmniej dwa walce napinające i odpowiadające im taśmy. Wkładka ma postać kształtowej listwy osadzonej w przypowierzchniowym rowku bocznej płyty. Walce napinające są łożyskowane współosiowo we wkładce a na pobocznicy mają wykonane wzdłużne rowki zabierakowe zaś w osi obrotu mają przelotowe sześciokątne otwory. Taśmy napinające usytuowane są prostopadle do płyty bocznej przy czym jednym końcem są zamocowane w strefie odległej od powierzchni przylegania płyt bocznej i czołowej a drugim końcem, zakończonym zagięciem, są wprowadzone w rowki zabierakowe walców napinających. Klucz imbusowy ma długość trzpienia nieco większą od rozstawu zewnętrznych walców napinających a jego ramię jest prostopadle odgięte. Na powierzchni bocznej płyty czołowej jest wykonany rowek o długości nieco większej od długości ramienia klucza imbusowego, w który, po zakończeniu czynności naprężenia taśm napinających, zostaje poosiowo wsunięty swym ramieniem klucz imbusowy. Powoduje to unieruchomienie walców napinających, zwłaszcza gdy płytę czołową stanowi półka i walce obciążone są momentem skręcającym od obciążenia. W takim przypadku ramię klucza imbusowego przenosi moment skręcający, pochodzący od obciążenia półki, przeciwdziałając jej uginaniu się.

Prosty montaż zapewnia wkładka, która ma poprzeczne wycięcia o długości nieco większej od długości walców napinających a w ściankach między wycięciami ma otwory łożyskujące walce napinające.

Jedno z korzystnych rozwiązań wynalazku polega na tym, że każdy walec napinający ma na długości nawojowej współpracy z taśmą napinającą pobocznicę walcową, współosiową z czopem łożyskowym a czop łożyskowy napinającego walca i otwór łożyskujący we wkładce mają powierzchnie stożkowe. W takim rozwiązaniu korzystnie jest gdy taśma napinająca ma na końcu, wprowadzonym w rowki zabierakowe walców napinających spiralną sprężynę, korzystnie z obustronnie karbowanymi powierzchniami. Korzystnie jest ponadto gdy powierzchnie karbowane mają profil uzębień, które na powierzchni dalszej od osi obrotu walca napinającego są nachylone przeciwbieżnie do kierunku obrotu klucza imbusowego a na powierzchni bliższej osi obrotu walca są nachylone współbieżnie. Napięcie sprężyn spiralnych generuje naprężenia ściskające w obszarze rozciąganym pod wpływem obciążenia płyty czołowej pracującej jako półka. W rozwiązaniu mającym na powierzchni sprężyn karbowanie, napięcie sprężyn spiralnych zostaje zablokowane wzajemnym zakleszczeniem uzębień karbu co istotnie zwiększa sztywność i stabilność węzła konstrukcyjnego.

W innym rozwiązaniu konstrukcyjnym każdy walec napinający ma, na długości nawojowej współpracy z taśmą napinającą, pobocznicę walcową mimośrodową względem czopa łożyskowego.

PL 197 248 B1

Wycięcie poprzeczne we wkładce ma powierzchnię walcową, współosiową z czopem łożyskowym walca napinającego. W rozwiązaniu tym taśma napinająca, w wyniku obrotu klucza imbusowego, zostaje zakleszczona między walcem napinającym a powierzchnią walcową wycięcia poprzecznego wkładki.

Przedstawione wyżej rozwiązanie odniesione jest do połączenia konstrukcyjnego półki ze ścianą boczną mebla ale nie ogranicza to możliwości zastosowania węzła konstrukcyjnego do połączeń kątowych dwóch dowolnych elementów.

Istotną zaletą wynalazku jest wydłużenie drogi dociągania zespołu dociskowego, a tym samym stworzenie możliwości ustalenia podczas montażu dokładnej wartości siły zacisku wstępnego kątowego węzła konstrukcyjnego. Wykorzystując sprężystość elementów zespołu dociskowego kątowy węzeł konstrukcyjny według wynalazku zapewnia idealne połączenie elementów meblowych oraz eliminuje powstawanie luzu kątowego między tymi elementami w trakcie eksploatacji mebla. Dalszą zaletą wynalazku jest to, że wszystkie elementy zespołu dociskowego mogą być usytuowane w tylnej części łączonych elementów dzięki czemu są one w konstrukcji mebla całkowicie niewidoczne co w sposób istotny podnosi jego estetykę.

Wynalazek jest przedstawiony szczegółowo w dwóch przykładach rozwiązań węzłów konstrukcyjnych łączących półki z płytą boczną w związku z rysunkiem, na którym fig. 1 przedstawia przekrój pionowy przez węzeł z taśmą napinającą zakończoną sprężyną spiralną, fig. 2 - przekrój poziomy według linii A-A na fig. 1, fig. 3 - widok spiralnej sprężyny z uzębieniem, fig. 4 - przekrój pionowy przez inną postać konstrukcyjną węzła, w którym taśmy napinające unieruchamiane są zaciskiem między mimośrodami walców napinających a powierzchnią walcową wycięcia poprzecznego wkładki, natomiast fig. 5 - przekrój poziomy według linii B-B na fig. 4.

Jak uwidoczniono na fig. 1, 2 i 3 rysunku w przypowierzchniowym rowku 1 bocznej płyty 2 mebla umieszczona jest wkładka 3 w postaci kształtowej listwy z poprzecznymi wycięciami 4. W ściankach wkładki, między wycięciami 4, są wykonane nie uwidocznione na rysunku otwory, w których łożyskowane są współosiowo dwa napinające walce 5 mające wzdłuż osi obrotu sześciokątne przelotowe otwory 6 a na pobocznicy wzdłużne rowki zabierakowe 7. Łożyskujące otwory i łożyskowe czopy 8 napinających walców 5 mają powierzchnie stożkowe a ponadto każdy napinający walec 5, na długości nawojowej współpracy z taśmą napinającą, ma pobocznicę walcową współosiową z czopem łożyskowym. Poprzeczne wycięcia 4 we wkładce 3 mają długość nieco większą od długości napinających walców 5. Prostopadle do bocznej płyty 2 usytuowana jest napinająca taśma 9, która jednym końcem jest zamocowana za pomocą wkrętu 10 w rowku 11 wykonanym w półce 12. Drugi koniec taśmy 9 jest wprowadzony w rowki zabierakowe 7 i jest zaciśnięty w nich kluczem imbusowym 13 z tym, że koniec ten jest zakończony spiralną sprężyną 14 z powierzchniami obustronnie karbowanymi przy czym karbowania mają profil uzębień nachylonych na powierzchni dalszej od osi obrotu walca napinającego przeciwbieżnie do kierunku obrotu klucza imbusowego, a na powierzchni bliższej osi obrotu walca - współbieżnie. Klucz imbusowy 13 ma trzpień 15, którego długość jest nieco większa od rozstawu zewnętrznych napinających walców 5 zaś jego ramię 16 jest odgięte prostopadle i jest wsuwane w wykonany na powierzchni bocznej półki 12 rowek 17, nieco dłuższy od ramienia klucza imbusowego 13.

W trakcie montażu węzła konstrukcyjnego w rowek zabierakowy 7 napinającego walca 5 wsuwa się promieniowo koniec spiralnej sprężyny 14 napinającej taśmy 9 poczym wsuwa się walce 5 w otwory przelotowe we wkładce 3 a następnie w otwór przelotowy walca wprowadza się trzpień 15 klucza imbusowego 13 i obraca nim aż do momentu całkowitego zakleszczenia uzębień sprężyny 14. Po zakończeniu tej operacji prostopadłe ramię 16 klucza wsuwa się w rowek 17.

W przykładzie realizacyjnym węzła uwidocznionym na fig. 4 i 5 rysunku poprzeczne wycięcie 4 we wkładce 3 ma powierzchnię walcową współosiową z łożyskowym czopem 8 natomiast napinający walec 5 na długości nawojowej współpracy z taśmą napinającą 9 ma pobocznicę mimośrodową względem łożyskowego czopa 8.

Koniec taśmy 9 wsuwa się w zabierakowy rowek 7 usytuowany przed obszarem najmniejszej odległości między powierzchnią walcową wycięcia 4 a pobocznicą walca 5. Przestrzeń ta wyznacza klin, w którym zostaje zakleszczona taśma w wyniku obrotu walca 5 kluczem imbusowym 13.

PL 197 248 B1

Claims (9)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Kątowy węzeł konstrukcyjny dwóch płytowych elementów meblowych złożony z płyty bocznej, prostopadłej do niej płyty czołowej oraz zabudowanego między nimi zespołu dociskowego, znamienny tym, że zespół dociskowy składa się z wkładki (3), napinającego walca (5), napinającej taśmy (9) i klucza imbusowego (13) przy czym wkładka (3) ma postać kształtowej listwy osadzonej w przypowierzchniowym rowku (1) bocznej płyty (2) a łożyskowany współosiowo we wkładce (3) napinający walec (5) ma na pobocznicy wzdłużne rowki zabierakowe (7) a w osi obrotu ma przelotowy sześciokątny otwór dla osadzania w nim trzpienia (15) klucza imbusowego (13), którego ramię (16) jest odgięte prostopadle zaś na bocznej powierzchni czołowej płyty (12) jest wykonany rowek (17) o długości nieco większej od długości ramienia (16) klucza imbusowego (13), a ponadto do czołowej płyty (12) zamocowany jest, w strefie odległej od powierzchni przylegania płyt (2 i 12) jeden koniec taśmy napinającej (9), której drugi koniec, zakończony zagięciem, jest wprowadzony w rowki zabierakowe (7) napinających walców (5) przy czym korzystnie jest gdy zespół dociskowy ma co najmniej dwa napinające walce (5) i odpowiadające im taśmy (9).
2. 2. Węzeł według zastrz. 1, tym, że wkładka (3) ma wycięcia poprzeczne (4) o długości nieco większej od długości napinających walców (5) a w ściankach między wycięciami (4) ma otwory łożyskujące napinające walce (5).
3. 3. Węzeł według zastrz. 1, znamienny tym, że napinający walec (5) na długości nawojowej współpracy z napinającą taśmą (9) ma pobocznicę walcową, współosiową z łożyskowym czopem (8).
4. 4. Węzee według zas^z. 1, znamiennytym, że czop (8) napinającego walca (5) i łożyskujący otwór we wkładce (3) mają powierzchnie stożkowe.
5. 5. Węzee według zas^z. 1, znamienny tym. że zagięcće napinającej łaśmy (9) jess zakończone spiralną sprężyną (14).
6. 6. Węzee według zas^z. 5, znamienny tym, że spiralnasprężynałl4) napinającej łaśmy(9) ma powierzchnie obustronnie karbowane.
7. 7. Węzeł według zastrz. 6, znamienny tym, że powierzchnie karbowane mają profii uzębień, które są nachylone przeciwbieżnie do kierunku obrotu imbusowego klucza (13) na powierzchni dalszej od osi obrotu napinającego walca (5) i współbieżnie na powierzchni bliższej osi obrotu walca (5).
8. 8. Węzee według zas-trz. 1, tym, że długość trzpienia (15) łmbusowego klucza (13) jest nieco większa od rozstawu zewnętrznych walców napinających (5).
9. 9. Węzeł według zastrz. 1, znamienny tym, że napinający walec (5) na długości nawojowej współpracy z napinającą taśmą (9) ma pobocznicę walcową mimośrodową względem łożyskowego czopa (8) a wycięcie poprzeczne (4) we wkładce (3) ma powierzchnię walcową, współosiową z łożyskowym czopem (8).