PL192533B1 - Toaleta - Google Patents

Abstract

1. Toaleta do polaczenia ze zbiornikiem kompostujacym lub z rura sciekowa, stanowia- ca czesc systemu kanalizacyjnego, zawiera- jaca czesc siedzeniowa, pokrywe dostosowana do tej czesci siedzeniowej, oraz wydrazony korpus wsporczy, wspierajacy czesc siedze- niowa, a takze kanal w korpusie wsporczym, przez który to kanal fekalia przechodza do zbiornika kompostujacego lub do rury scieko- wej, znamienna tym, ze kanal w korpusie wsporczym (13), jest utworzony przez rurowy beben (14), zas górny koniec tego bebna jest dolaczony do siedzeniowej czesci (11), a po- nadto tylna sciana tego bebna jest pochylona do tylu od czesci siedzeniowej (11) w kierunku do dolu, tak ze tworzy kat (a) z pionem. PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest toaleta do połączenia ze zbiornikiem kompostującym lub z rurą ściekową stanowiącą część systemu kanalizacyjnego, zawierająca część siedzeniową, pokrywę dostosowaną do tej części siedzeniowej, oraz wydrążony korpus wsporczy, wspierający część siedzeniową. W szczególności, przedmiotem wynalazku jest toaleta kompostująca, zawierająca zbiornik kompostujący, toaletę dołączoną do zbiornika oraz kanał wentylacyjny z dmuchawą wyprowadzającą ze zbiornika.

Toalety kompostujące są znane od dawna, a z punktu widzenia ochrony środowiska stanowią znacznie lepszą alternatywę obchodzenia się z materiałem podlegającym rozkładowi biologicznemu, niż często stosowane obecnie systemy ze spłukiwaniem wodą, które prowadzą do poważnych i coraz większych szkód dla środowiska. Procesy rozkładu biologicznego są znane specjalistom w tej dziedzinie wiedzy (m.in. z literatury patentowej), a zatem nie są one szczegółowo omawiane w niniejszym opisie.

Oprócz umożliwiania skutecznego rozkładu biologicznego odpadów toaleta kompostująca musi być higieniczna i zbudowana w taki sposób, aby w pomieszczeniu toaletowym nie było żadnych nieprzyjemnych zapachów. Musi być ona również prosta i niedroga w produkcji i montażu i wymagać możliwie niewielu części składowych. Znane toalety nie spełniają wymogów higienicznych, bowiem przy braku spłukiwania wodą, fekalia przyklejają się do powierzchni wewnętrznej i wysychają, co stanowi problem zarówno ze względów higienicznych jak i wizualnych.

Celem wynalazku jest opracowanie higienicznej i praktycznej toalety, która nadaje się do stosowania w suchych toaletach typu kompostującego. Celem wynalazku jest zwłaszcza rozwiązanie problemu fekaliów wchodzących w kontakt z wewnętrzną powierzchnią toalety i przywierających do niej, jak też opracowanie toalety, która przy stosowaniu w toalecie kompostującej przyczynia się do skutecznego przewietrzenia zarówno pomieszczenia toaletowego jak i zbiornika kompostującego.

Według wynalazku, toaleta do połączenia ze zbiornikiem kompostującym lub z rurą ściekową, stanowiącą część systemu kanalizacyjnego, zawierająca część siedzeniową, pokrywę dostosowaną do tej części siedzeniowej, oraz wydrążony korpus wsporczy, wspierający część siedzeniową, a także kanał w korpusie wsporczym, przez który to kanał fekalia przechodzą do zbiornika kompostującego lub do rury ściekowej, charakteryzuje się tym, że kanał w korpusie wsporczym, jest utworzony przez rurowy bęben, zaś górny koniec tego bębna jest dołączony do siedzeniowej części, a ponadto tylna ściana tego bębna jest pochylona do tyłu od części siedzeniowej w kierunku do dołu, tak że tworzy kąt z pionem.

Korzystnie, pochylenie tylnej ściany bębna jest takie, że punkt przy samym tyle na krawędzi ograniczającej górny otwór bębna jest usytuowany zasadniczo bezpośrednio nad środkiem dolnego otworu bębna.

Korzystnie, kąt z pionem wynosi 5-25°, zwłaszcza wynosi w przybliżeniu 10°.

Korzystnie, pewna liczba dysz jest usytuowana w górnej części kanału i przeznaczona do kierowania strumieni wody czyszczącej na wewnętrzną ścianę kanału.

Korzystnie, toaleta jest umieszczona w pomieszczeniu toaletowym i połączona ze zbiornikiem kompostującym usytuowanym poniżej, który ma kanał wentylacyjny wyprowadzający z niego, zaś bęben jest umieszczony w otaczającym korpusie wsporczym, tak że pomiędzy bębnem a korpusem wsporczym jest utworzona przestrzeń, która to przestrzeń lub kanały usytuowane w niej są dołączone do przestrzeni w zbiorniku kompostującym, a ponadto w zewnętrznej ścianie korpusu wsporczego i/lub pokrywy toalety usytuowane są otwory wentylacyjne, tak że pomieszczenie toaletowe jest przewietrzane równocześnie ze zbiornikiem kompostującym poprzez wymienione otwory wentylacyjne, wymienioną przestrzeń i/lub bęben, zbiornik kompostujący i kanał wentylacyjny.

Korzystnie, toaleta jest w postaci spłukiwanej ekonomicznie wodą toalety z otwieranym urządzeniem zaworowym lub pułapką wodną w wymienionym bębnie, a ponadto w górnej części bębna znajdują się otwory wentylacyjne usytuowane tak, aby umożliwiać również przewietrzanie przestrzeni utworzonej w bębnie powyżej wymienionego urządzenia zaworowego lub pułapki wodnej, poprzez przestrzeń, równocześnie z przewietrzaniem pomieszczenia toaletowego.

Korzystnie, bęben jest umieszczony w otaczającym zasadniczo rurowym korpusie wsporczym, a ponadto szczelinowo ukształtowana przestrzeń utworzona pomiędzy bębnem a korpusem wsporczym jest wypełniona klejącym materiałem, który łączy bęben i korpus wsporczy, aby utworzyć konstrukcję sandwiczową.

PL 192 533B1

Korzystnie, materiał klejący jest spienionym tworzywem sztucznym, zaś przynajmniej bęben jest wykonany ze stali nierdzewnej.

Korzystnie, kanały wentylacyjne są usytuowane w spienionym tworzywie sztucznym, zaś zewnętrzny korpus wsporczy jest wykonany ze stali nierdzewnej lub z tworzywa sztucznego.

Pochylenie kanału wewnętrznego toalety powoduje, że fekalia nie wchodzą w kontakt, zwłaszcza z tylną powierzchnią wnętrza toalety, jak w uprzednio znanych toaletach. A zatem, nie przyklejają się do powierzchni wewnętrznej.

Ponadto, toaleta tworzy aktywną i istotną część wentylacji pomieszczenia toaletowego i zbiornika kompostującego. W ten sposób uzyskuje się skuteczne i oszczędne pod względem kosztów przewietrzanie zarówno pomieszczenia toaletowego jak i zbiornika kompostującego z zastosowaniem tylko jednego kanału wentylacyjnego z dmuchawą.

Korzystnie bęben jest usytuowany w otaczającym zasadniczo rurowym korpusie wsporczym. Szczelinowa przestrzeń utworzona pomiędzy bębnem a korpusem wsporczym może być wypełniona materiałem klejącym, który łączy bęben i korpus wsporczy, aby utworzyć tak zwaną konstrukcję sandwiczową. Między innymi ze względów higienicznych przynajmniej bęben jest wykonany ze stali nierdzewnej.

Toaleta kompostująca z ustępem tego rodzaju jest prosta i niedroga w produkcji, wymaga niewielu części składowych i zapewnia bardzo skuteczne przewietrzanie zarówno pomieszczenia toaletowego jak i zbiornika kompostującego. Ponieważ pomieszczenie toaletowe jest przewietrzane przez toaletę i zbiornik kompostujący, wyeliminowano niebezpieczeństwo wciągania gazów do góry poprzez toaletę do pomieszczenia toaletowego dzięki zaworom wyciągowym umieszczonym w niej.

Przedmiot wynalazku w przykładach wykonania jest pokazany na rysunku, na których:

Figura 1 przedstawia podstawową konstrukcję toalety według wynalazku,

Figura 2 przedstawia zastosowanie toalety według fig. 1 z urządzeniem do kompostowania,

Figura 3 przedstawia suchą toaletę wentylowaną,

Figura 4 przedstawia korek siatkowy, przeznaczonym do stosowania w toalecie z fig. 3,

Figura 5 przedstawia schematycznie wentylowaną toaletę ekonomicznie spłukiwaną wodą,

Figura 6 przedstawia korek siatkowy przeznaczony do stosowania w toalecie z fig. 5.

Figura 1 przedstawia schematycznie przykład wykonania suchej toalety według wynalazku. Toaleta ta zawiera część siedzeniową 11 z pokrywą 12 i wydrążony korpus wsporczy 13 wspierający tę część siedzeniową. W tym korpusie wsporczym umieszczony jest rurowy bęben 14, który jest dołączony do części siedzeniowej i jest przeznaczony do przyjmowania odpadów i przenoszenia ich do zbiornika usytuowanego pod spodem. Pomiędzy bębnem a korpusem wsporczym 13 utworzona jest komora w kształcie pierścieniowej szczeliny, która w tym przykładzie wykonania jest wypełniona spienionym tworzywem sztucznym, które przywiera do skorupy 13 i do bębna 14 i łączy je, aby utworzyć bardzo sztywną konstrukcję sandwiczową.

Jeżeli toaleta ma tworzyć część systemu wentylacyjnego pomieszczenia toaletowego, w którym jest umieszczona, oraz kompostującego zbiornika 1 usytuowanego pod spodem, wówczas kanały wentylacyjne (nie pokazano) są usytuowane w piankowym tworzywie sztucznym 27. Kanały te łączą następnie górne otwory wentylacyjne w toalecie z usytuowanym pod spodem zbiornikiem poprzez otwór 16 w podłodze 7 i odpowiedni otwór 23 w górnej części zbiornika 1, jak to zostanie opisane poniżej w odniesieniu między innymi do fig. 3.

Toaleta według fig. 1 jest prosta w produkcji i jest odpowiednio wykonana w postaci dwóch połączonych ze sobą kawałków rurowych ze stali nierdzewnej lub tworzywa sztucznego. Można również użyć innego materiału, takiego jak porcelana, beton itp. Jednakże ze względów higienicznych korzystne jest, aby przynajmniej wewnętrzny bęben 14 był wykonany ze stali nierdzewnej.

Część siedzeniowa 11 jest odpowiednio pochylona nieco w kierunku bębna, co chroni przed pozostawaniem cieczy na krawędzi siedzenia po czyszczeniu. Kiedy toaleta jest wykorzystywana jako pisuar, pochylenie to zabezpiecza przed pozostawaniem moczu na krawędzi, co jest ważne z punktu widzenia higieny.

Jak można zobaczyć z fig. 1, bęben 14 tworzy z pionem kąt, tak że tylna ściana bębna jest pochylona do tyłu od części siedzeniowej w kierunku do dołu. Oznacza to, że fekalia będą spadały swobodnie poprzez ten bęben 14 bez wchodzenia w kontakt z tylną ścianą tego bębna.

Korzystne jest, że bęben 14 ma takie pochylenie, że punkt A z samego tyłu na krawędzi ograniczającej górnego otworu bębna jest usytuowany zasadniczo bezpośrednio nad środkiem B dolnego otworu bębna. Kąt a może być rzędu 5-25°, korzystnie około 10°.

PL 192 533B1

W bardziej konwencjonalnej konstrukcji toalety cały bęben 14 nie musi być pochyły, ale wystarcza w takim przypadku, by część tylnej ściany bębna była pochylona, jak pokazano na rysunku. Przednia ściana może być wykonana w konwencjonalny sposób.

Przez 28 oznaczono pewną liczbę dysz umieszczonych w górnej części bębna 14, które są dołączone do przewodu wody pod ciśnieniem, aby kierować strumienie wody czyszczącej na wewnętrzną powierzchnię bębna. Badania wykazały, że kiedy stosuje się bęben wykonany ze stali nierdzewnej, trzeba go czyścić strumieniami wody pod ciśnieniem dopiero po stosunkowo dużej liczbie wizyt, w przybliżeniu raz na tydzień. Należy to porównać z miskami w aktualnie używanych instalacjach, które muszą być czyszczone kilka razy dziennie. Alternatywnie dysze 28 można używać do spryskiwania bębna warstewką wody, co chroni fekalia przed wyschnięciem i klejeniem się do bębna. Jak to zostanie opisane poniżej, bęben może być również wyposażony w układ zaworowy lub pułapkę wodną, tak by służył jako toaleta wodna.

Figura 2 przedstawia korzystanie z toalety według fig. 1. Przez 1 oznaczono zbiornik, który stanowi komorę rozkładu. W tym przykładzie wykonania zbiornik ten jest skonstruowany z wykorzystaniem płaskich sekcji ściennych i zawiera pochyłą płaszczyznę 2 wprowadzaną później w postaci oddzielnego zespołu. Alternatywnie dno tego zbiornika może służyć jako pochyła płaszczyzna. Zbiornik ten może być skonstruowany w inny odpowiedni sposób i o dowolnym kształcie oraz może przykładowo być złożony z dwóch prefabrykowanych połówek z tworzywa sztucznego. Może być również zmontowany z sekcji płytowych i wyłożony workiem z tworzywa sztucznego. Ponadto może być on przeznaczony do więcej niż jednej toalety.

Dolna część pochyłej płaszczyzny 2 jest wykonana z konstrukcji siatkowej 3 w celu odprowadzania cieczy, która zostaje oddzielona od złoża kompostującego 4. Ciecz ta może być odprowadzana do dołu do wymiennych zbiorników usytuowanych poniżej, albo - jak w tym przykładzie wykonania jest odprowadzana do pośredniego zbiornika itp. poprzez koryt zbiorcze 25 i rurę 26. Jeśli jest to odpowiednie, rura 26 może przechodzić przez filtr ziemny w celu przetworzenia moczu w ciekły nawóz.

Jeżeli pochyła płaszczyzna 2 jest wprowadzana luźno w zbiornik 1, jest ona wykonana korzystnie z członów, które umożliwiają wsparcie płaszczyzny 2 na różnych wysokościach, aby dostosować przez to zbiornik do różnych wymaganych pojemności.

Przez 5 oznaczono toaletę, która jest usytuowana powyżej otworu w podłodze 7 pomieszczenia toaletowego 6. Toaleta ta ma wewnętrzny bęben 14, poprzez który fekalia i mocz spadają na złoże kompostujące 4 leżące pod pochyłą płaszczyzną 2.

Aby zapewnić skuteczny proces rozkładu i uniknąć nieprzyjemnych zapachów w pomieszczeniu toaletowym 6, bardzo ważna jest skuteczna wentylacja zbiornika 1. Jak pokazano, do tego celu przeznaczona jest rura wentylacyjna 9 wyposażona w dmuchawą 10 i dołączona do zbiornika 1. Rura ta przebiega do góry ponad kalenicę budynku, w którym usytuowana jest toaleta. W ten sposób można otrzymać skuteczną cyrkulacją powietrza z pomieszczenia toaletowego 6 poprzez toaletę 5, zbiornik 1 i z niego do góry poprzez rurę wentylacyjną 9.

Figura 3 pokazuje przykład wykonania toalety przeznaczonej do takiej wentylacji. Szczelinowo ukształtowana komora pomiędzy korpusem wsporczym 13 a bębnem 14, która może być wypełniona i wyposażona w kanały wentylacyjne, jest połączona z wnętrzem zbiornika 1 poprzez otwór 16 w podłodze 7 i odpowiedni otwór 23 w górnej części zbiornika 1.

W górnej części korpusu wsporczego 13 usytuowane są otwory wentylacyjne 18, które są zakryte siatką przed owadami. Jest to odpowiednio wykonane za pomocą korków 13 z siatkami, patrz. fig. 4, włożonych w otwory 18. Jak poprzedni, przez 9 oznaczono wentylacyjną rurę 9 z dmuchawą 10, która to rura odpowiednio sięga nad dach budynku toalety.

W przypadku pokazanej toalety i rury wentylacyjnej 9 z dmuchawą 10 możliwe jest uzyskanie bardzo dobrej wentylacji zarówno samej toalety jak i pomieszczenia toaletowego, w którym jest ona umieszczona oraz zastosowanie pokrywy 12, która pasuje dokładnie do siedzeniowej części 11 i bębna 14. W wypadku dobrej wentylacji naturalnej dmuchawę można pominąć. Aby wentylacja pomieszczenia toaletowego była jeszcze skuteczniejsza, pokrywa 12 może być również wyposażona w wiele małych otworów, odpowiednio przykrytych siatkami. Taka toaleta jest również odpowiednio wyposażona w dysze czyszczące 28.

Przez połączenie dokładnie dopasowanej pokrywy 12 i korków siatkowych 19 uzyskuje się żądaną wentylację bez ryzyka przedostawania się much ze zbiornika 1 do pomieszczenia toaletowego i odwrotnie, co było dotychczas problemem przy stosowaniu pokryw, które nie były dokładnie dopasowane.

PL 192 533B1

Kiedy pożądane jest stosowanie toalet spłukiwanych wodą, zwykle typu spłukiwania ultraekonomicznego, pojawia się również problem konieczności wentylowania przestrzeni w toalecie powyżej urządzenia zaworowego lub umieszczonej w nim pułapki wodnej. Dotychczas odbywało się to przykładowo poprzez pokrywę i wyciąganie powietrza z pomieszczenia toalety.

Według wynalazku problem ten można rozwiązać za pomocą toalety typu przedstawionego na fig. 5. Toaleta taka jest wykonana jako toaleta z ultraekonomicznym spłukiwaniem i jest wyposażona w urządzenie zaworowe 20 w środkowym bębnie 14. W przedstawionym przykładzie zawór ma postać zaworu klapowego, ale równie dobrze może być zaworem kulowym lub inną znaną konstrukcją, taką jak pułapka wodna.

Według fig. 5 wentylacja przestrzeni w bębnie 14 powyżej urządzenia zaworowego 20 realizowana jest bez przechodzenia przez powietrze w pomieszczeniu toaletowym. Uzyskano to przez wyposażenie bębna 14 również w otwory wentylacyjne 21, które są odpowiednio usytuowane w jednej linii z otworami 18 w korpusie wsporczym 13. W ten sposób korki 22 wyposażone w siatki, patrz fig. 6, można włożyć przez każdą parę otworów wentylacyjnych.

Jak zaznaczono strzałkami przepływu powietrza na fig. 5, zarówno przestrzeń w bębnie 14 powyżej zaworu 20jak i otaczające pomieszczenie toaletowe będzie wentylowane poprzez pierścieniową szczelinę 15, zbiornik 1 i rurę wentylacyjną 9. Oznacza to, że toaleta z ekonomicznym spłukiwaniem również może być wyposażona w dokładnie dopasowaną pokrywę 12. Przestrzeń w bębnie 14 może oczywiście być przewietrzana w przedstawiony sposób poprzez szczelinę 15, nawet jeśli nie ma otworów do pomieszczenia toaletowego, jeżeli pomieszczenie to jest przewietrzane w inny sposób.

Alternatywnie lub oprócz otworów wentylacyjnych opisanych powyżej w toalecie, pokrywa również może być wyposażona w otwory przykryte siatkami przed owadami lub może mieć wiele małych otworów.

Wynalazek opisano w odniesieniu do przykładów wykonania pokazanych na rysunkach. Jednakże można je zmieniać pod wieloma względami w zakresie zastrzeżeń patentowych, między innymi pod względem kształtu korpusu wsporczego i bębna jak również usytuowania, liczby i kształtu otworów wentylacyjnych. Korpus wsporczy i bęben można również połączyć, np. tworząc jedną rurę. Oprócz połączenia ze zbiornikiem kompostującym możliwe jest połączenie toalety z rurą ściekową w systemie kanalizacyjnym.

Claims (9)

1. Toaleta do połączenia ze zbiornikiem kompostującym lub z rurą ściekową, stanowiącą część systemu kanalizacyjnego, zawierająca część siedzeniową, pokrywę dostosowaną do tej części siedzeniowej, oraz wydrążony korpus wsporczy, wspierający część siedzeniową, a także kanał w korpusie wsporczym, przez który to kanał fekalia przechodzą do zbiornika kompostującego lub do rury ściekowej, znamienna tym, że kanał w korpusie wsporczym (13), jest utworzony przez rurowy bęben (14), zaś górny koniec tego bębna jest dołączony do siedzeniowej części (11), a ponadto tylna ściana tego bębna jest pochylona do tyłu od części siedzeniowej (11) w kierunku do dołu, tak że tworzy kąt (a) z pionem.

2. Toaleta według zastrz. 1, znamienna tym, że pochylenie tylnej ściany bębna (14) jest takie, że punkt (A) przy samym tyle na krawędzi ograniczającej górny otwór bębna jest usytuowany zasadniczo bezpośrednio nad środkiem (B) dolnego otworu bębna.

3. Toaleta według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że kąt (a) wynosi 5-25°, korzystnie w przybliżeniu 10°.

4. Toaleta według zastrz. 1, znamienna tym, że pewna liczba dysz (28) jest usytuowana w górnej części kanału i przeznaczona do kierowania strumieni wody czyszczącej na wewnętrzną ścianę kanału.

5. Toaleta według zastrz. 1, znamienna tym, że jest umieszczona w pomieszczeniu toaletowym (6) i połączona ze zbiornikiem kompostującym (1) usytuowanym poniżej, który ma kanał wentylacyjny (9) wyprowadzający z niego, zaś bęben (14) jest umieszczony w otaczającym korpusie wsporczym (13), tak że pomiędzy bębnem a korpusem wsporczym jest utworzona przestrzeń (15), która to przestrzeń lub kanały usytuowane w niej są dołączone do przestrzeni w zbiorniku kompostującym (1), a ponadto w zewnętrznej ścianie (13) korpusu wsporczego i/lub pokrywy (12) toalety usytuowane są otwory wentylacyjne (18), tak że pomieszczenie toaletowe (6) jest przewietrzane równocześnie ze

PL 192 533B1 zbiornikiem kompostującym (1) poprzez wymienione otwory wentylacyjne (18), wymienioną przestrzeń (15) i/lub bęben (14), zbiornik kompostujący (1)i kanał wentylacyjny (9).

6. Toaleta według zastrz. 5, znamienna tym, że jest w postaci spłukiwanej ekonomicznie wodą toalety z otwieranym urządzeniem zaworowym (20) lub pułapką wodną w wymienionym bębnie (14), a ponadto w górnej części bębna znajdują się otwory wentylacyjne (21) usytuowane tak, aby umożliwiać również przewietrzanie przestrzeni utworzonej w bębnie powyżej wymienionego urządzenia zaworowego lub pułapki wodnej (14), poprzez przestrzeń (15), równocześnie z przewietrzaniem pomieszczenia toaletowego (6).

7. Toaleta według zastrz. 5, znamienna tym, że bęben (14) jest umieszczony w otaczającym zasadniczo rurowym korpusie wsporczym (13), a ponadto szczelinowo ukształtowana przestrzeń (15) utworzona pomiędzy bębnem a korpusem wsporczym jest wypełniona klejącym materiałem (27), który łączy bęben i korpus wsporczy, aby utworzyć konstrukcję sandwiczową.

8. Toaleta według zastrz. 7, znamienna tym, że materiał klejący (27) jest spienionym tworzywem sztucznym, zaś przynajmniej bęben (14) jest wykonany ze stali nierdzewnej.

9. Toaleta według zastrz. 8, znamienna tym, że kanały wentylacyjne są usytuowane w spienionym tworzywie sztucznym (27), zaś zewnętrzny korpus wsporczy (13) jest wykonany ze stali nierdzewnej lub z tworzywa sztucznego.