PL189740B1 - Stabilizator do unieruchamiania odłamów kostnych - Google Patents

Abstract

Stabilizator do unieruchamiania odlamów kostnych, skladajacy sie z plytki nosnej maja- cej osadzone w wyzlobieniach plytki klamru- jace polaczone z plytka nosna wkretami lacza- cymi i dwu par zacisków osadzonych w odpo- wiednio uksztaltowanych gniazdach plytki nosnej i klamrujacej oraz grotów Kirschnera umieszczo- nych w tych zaciskach, znamienny tym, ze zaci- ski (2) jednej pary maja ksztalt kulisty i osa- dzone sa w odpowiednio uksztaltowanych gniaz- dach plytki nosnej (3) i plytki klamrujacej (1) natomiast zaciski (6) drugiej pary maja ksztalt dwu stozków scietych, o róznych katach roz- warcia, zlaczonych podstawami, oddzielonych odcinkiem walcowym, i osadzonych w odpowie- dnio uksztaltowanych gniazdach plytki nosnej (3) 1 klamrujacej (7). Fig. 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest stabilizator do unieruchamiania odłamów kostnych, przeznaczony do stosowania w bezgipsowym operacyjnym leczeniu złamań kości.

Znany, z patentu polskiego nr 162 734, stabilizator do unieruchamiania odłamów kostnych składa się z płytek łączących odłamy i wkrętów kostnych. Płytka nośna, posiadająca wybranie zmniejszające miejscowo jej szerokość, łączy wolne odłamy kości za pośrednictwem osadzonych w wyżłobieniach płytki płytek klamrujących. Płytki klamrujące połączone są z płytką nośną wkrętami łączącymi i stanowią sztywny łącznik z wkrętami kostnymi. Łby wkrętów kostnych, mające kształt dwu stożków ściętych o różnych kątach rozwarcia złączonych podstawami i gniazdo sześciokątne, osadzone są w odpowiednio ukształtowanych gniazdach płytki nośnej i klamrującej. Możliwe jest połączenie dwu lub więcej stabilizatorów przy pomocy łącznikowej płytki klamrującej.

Powszechne zastosowanie w chirurgii kostnej znalazły stabilizatory o udoskonalonej konstrukcji, w których zastosowane zostały groty Kirschnera wkręcane w zaciski. Zaciski mają dwie powierzchnie stożkowe złączone podstawami, między którymi znajduje się część walcowa. Zaciski umieszczone są w odpowiednio ukształtowanych gniazdach płytki nośnej i płytki klamrującej.

Mimo zalet jakimi odznaczają się powyżej przedstawione stabilizatory, zastosowanie ich stwarza ryzyko występowania wtórnych przemieszczeń odłamów kostnych, nie poddających się korekcji. Stożkowe zaciski oraz odpowiadające im gniazda wykonane w płytkach dają sztywne i nie poddające się przemieszczeniom mocowanie. Groty Kirschnera w łączonych odłamach kostnych implantowane są z „wolnej ręki” (bez specjalnych prowadnic) poprzez płytkę nośną z zaciskami, co stwarza ryzyko niewspółosiowego ustawienia łączonych odłamów i utratę anatomicznego położenia po zablokowaniu śrub łączących. Stwarza to gorsze warunki do uzyskania zrostu kostnego, zwiększa ryzyko powikłań i wydłuża czas leczenia.

Celem wynalazku było opracowanie konstrukcji stabilizatora zachowującej zalety dotychczasowych rozwiązań, jednocześnie poprawiającej warunki do uzyskania prawidłowego zrostu kostnego oraz zmniejszającej ryzyko powikłań

Istotę wynalazku stanowi stabilizator do unieruchamiania odłamów kostnych składający się z płytki nośnej mającej osadzone w wyżłobieniach płytki klamrujące połączone z płytką nośną wkrętami łączącymi i dwu par zacisków osadzonych w odpowiednio ukształtowanych gniazdach płytki nośnej i klamrującej, przy czym zaciski jednej pary mają kształt kulisty, natomiast zaciski drugiej pary mają kształt dwu stożków ściętych, o różnych kątach rozwarcia, złączonych podstawami, oddzielonych odcinkiem walcowym. W zaciskach umieszczone są groty Kirschnera.

189 740

Konstrukcja stabilizatora do unieruchamiania odłamów kostnych według wynalazku pozwala na wyeliminowanie wtórnych przemieszczeń odłamów kostnych, jak również pozwala na uzyskanie możliwości korekcji odłamów po wprowadzeniu grotów Kirschnera w celu uzyskania poprawnego ich ustawienia. Stwarza to korzystniejsze warunki do gojenia się złamań oraz zmniejszenia ryzyka powikłań, skracając czas zrostu kostnego.

Przedmiot wynalazku pokazany jest w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia częściowo rozłożony stabilizator w przekroju wzdłużnym, fig. 2 - płytkę klamrującą w przekroju, a fig. 3 - półprzekrój kulistego zacisku.

Stablilizator do unieruchamiania odłamów kostnych jest złożony z płytki nośnej 3, płytek klamrujących 1 i 7 zacisków 2 i 6 wraz z grotami Kirschnera 5 oraz wkrętów łączących 4. Płytka nośna 3, posiadająca przewężenie w swej środkowej części, ma w dolnej części dwa wyżłobienia dostosowane do wielkości umieszczanych w nich płytek klamrujących 1 i 7. Na obu końcach płytki nośnej 3, w obszarze wykonanego w niej wyżłobienia, wykonany jest otwór ze stożkowym podcięciem, w którym umieszczany jest wkręt łączący 4 oraz, usytuowane od strony wyżłobienia, dwie pary podcięć dostosowanych do kształtów zacisków 2 i 6 z przelotowymi otworami, przez które prowadzone są groty Kirschnera 5. Płytki klamrujące 1 i 7 mają gwintowane otwory, w których umieszczany jest wkręt łączący 4, mocujący płytkę klamrującą 1 lub 7 do płytki nośnej 3, ustalając położenie zacisków odpowiednio 2 lub 6. Płytki klamrujące 1 i 7 mają wykonane pary otworów przelotowych, przez które wyprowadzane są groty Kirschnera 5, i zakończone w górnej części płytki klamrującej 1 lub 7 podcięciem odwzorowującym kształt umieszczanego w nim zacisku 2 lub 6. Jedna para zacisków 2 ma kształt kulisty, z umieszczoną od dołu częścią walcową, natomiast druga para zacisków 6 ma kształt dwu stożków ściętych, o różnych kątach rozwarcia skierowanych do siebie podstawami i połączonych między sobą odcinkiem walcowym. Oba rodzaje zacisków mają przecięcia na całej swej długości. Wszystkie elementy stabilizatora wykonane są ze stali o własnościach biokompatabilnych, a ich powierzchnie są polerowane mechanicznie i elektrolitycznie z nadaniem warstwy pasywnej.

189 740

Fig. 1

Fig. 2

Fig.3

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz.

Cena 2,00 zł.

Claims (1)

1. Zastrzeżenie patentowe

   Stabilizator do unieruchamiania odłamów kostnych, składający się z płytki nośnej mającej osadzone w wyżłobieniach płytki klamrujące połączone z płytką nośną wkrętami łączącymi i dwu par zacisków osadzonych w odpowiednio ukształtowanych gniazdach płytki nośnej i klamrującej oraz grotów Kirschnera umieszczonych w tych zaciskach, znamienny tym, że zaciski (2) jednej pary mają kształt kulisty i osadzone są w odpowiednio ukształtowanych gniazdach płytki nośnej (3) i płytki klamrującej (1) natomiast zaciski (6) drugiej pary mają kształt dwu stożków ściętych, o różnych kątach rozwarcia, złączonych podstawami, oddzielonych odcinkiem walcowym, i osadzonych w odpowiednio ukształtowanych gniazdach płytki nośnej (3) i klamrującej (7).