PL186972B1 - Nasadka zaworowa - Google Patents

Abstract

1. Nasadka zaworowa zawierajaca kilka elementów w ksztalcie nózek, której konców- ka usytuowana w osi stanowi obsade zaworu, posiadajaca otwarty od strony czolowej kol- pak skierowany w glab nasadki i wyposazony w gwint zewnetrzny znajdujacy sie na pro- mieniowo zewnetrznej stronie kolpaka oraz nakretke nakrecona na tym gwincie, zna- mienna tym, ze od strony przeciwnej do stro- ny czolowej (6) nasadki (1) wyposazonej w gwint zewnetrzny (12) znajduje sie chwytak (16), na którym nakretka (14) znajduje sie w polozeniu osiowym. Fig. 1 P L 186972 B 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest nasadka zaworowa zawierająca kilka elementów w kształcie nóżek, której końcówka usytuowana w osi stanowi obsadę zaworu, posiadająca otwarty od strony czołowej kołpak skierowany w głąb nasadki i wyposażony w gwint zewnętrzny na promieniowo zewnętrznej stronie kołpaka oraz nakrętkę nakręconą na tym gwincie.

Nasadka zaworowa tego rodzaju znana jest z niemieckiego patentu DE 92 04 444 U1. Niniejszy wynalazek dotyczy zastosowania nasadki zaworowej do kaloryferów, które wyposażone są w termostaty. Termostat mocuje się do nasadki zaworowej.

Znaną nasadkę zaworową montuje się przez nałożenie jej na obudowę zaworu wystającą z kaloryfera. Niezbędne jest przy tym, aby elementy nasadki miały zdolność przemieszczania się wzdłuż promienia, zwłaszcza wtedy, gdy obudowa zaworu i wewnętrzna strona tych elementów zawierają powierzchnie współpracujące ze sobą jak na przykład występy i rowki. W celu dokonania przemieszczenia elementów nasadki w kierunku zewnętrznym, nakrętka nasadki musi być odkręcona. W znanych nasadkach zaworowych nakrętka porusza się praktycznie w obrębie obsady, która znajduje się po stronie przeciwnej względem strony czołowej, ponieważ w innym wypadku nie byłoby możliwe nakręcenie nakrętki przy nałożonej nasadce zaworowej.

Przy montażu nasadki zaworowej pojawiają się przede wszystkim różne problemy o charakterze montażowym. Przy nakładaniu nasadki zaworowej nakrętka musi umożliwiać promieniowo

186 972 zewnętrzne odgięcie nóżek nasadki. Nakrętka musi być odkręcona z gwintu, ale oprócz tego musi być również odpowiednio oddalona od strony czołowej nasadki, tak, aby nakrętka nie stanowiła przeszkody dla nóżek nasadki. Jeżeli istnieje konieczność montażu nasadki termostatycznej w położeniu pionowym tak, że strona czołowa nasadki jest skierowana ku dołowi wtedy nakrętka na skutek siły ciężkości spada na gwint i tym samym uniemożliwia odgięcie nóżek w kierunku promieniowo zewnętrznym. Przy innych kierunkach montażu nakrętka musi być odkręcona aż do początku gwintu, tak, aby dała się nakręcić na gwint, po zamocowaniu nasadki zaworowej na obudowie zaworu. W obu tych sytuacjach montaż jest utrudniony.

Celem wynalazku jest ułatwienie montażu nasadki zaworowej.

W nasadce zaworowej według wynalazku cel ten został osiągnięty w ten sposób, że od strony przeciwnej do strony czołowej nasadki wyposażonej w gwint zewnętrzny znajduje się chwytak, na którym nakrętka znajduje się w położeniu osiowym.

W nasadce zaworowej według wynalazku nakrętka jest mocowana poza gwintem tak, że nie ma ona możliwości niepożądanego przemieszczania osiowego. Nakrętkę mocuje się oczywiście w sposób rozłączny tak, że po nałożeniu nasadki zaworowej na obudowę zaworu, nakrętkę można nakręcić na gwint umożliwiając zamocowanie nasadki zaworowej na obudowie zaworu. Zamocowanie nakrętki za pomocą chwytaka zapobiega z jednej strony obsunięciu się nakrętki na gwint pod wpływem sił ciężkości, co uniemożliwiałoby promieniowo zewnętrzne rozparcie nóżek, a z drugiej strony ustawia nakrętkę w ściśle określonym położeniu, co podczas montażu bardzo upraszcza nakręcanie nakrętki na gwint. Zmniejsza się w ten sposób niebezpieczeństwo uszkodzeń mogących wystąpić podczas montażu. Jeśli nakrętka zostanie prawidłowo zamocowana tak, że nóżki nasadki mają możliwość promieniowo zewnętrznego rozparcia, to podczas nakładania nasadki zaworowej na obudowę zaworu, unika się niebezpieczeństwa zniszczenia elementów, do jakiego mogłoby dojść na skutek użycia nadmiernej siły.

W korzystnym wykonaniu nasadki zaworowej według wynalazku chwytak jest zorientowany osiowo względem gwintu zewnętrznego tak, że znajdująca się w położeniu osiowym nakrętka usytuowana jest całkowicie poza gwintem zewnętrznym. Nie przeszkadza to promieniowo zewnętrznemu rozparciu nóżek nasadki, a z drugiej strony gwint może być wystarczająco długi tak, aby nakrętka nakręcona na gwincie mogła spełniać w sposób właściwy swoją funkcję. Po nakręceniu nakrętki promieniowo zewnętrzne rozparcie nóżek nasadki nie jest możliwe.

W nasadce zaworowej według wynalazku korzystne jest, aby pomiędzy nakrętką a nóżkami nasadki był względny luz promieniowy, gdy nakrętka znajduje się w chwytaku.

Przy przesunięciu nakrętki osiowo do tyłu, względem czoła nasadki, promieniowo zewnętrzne rozparcie nóżek nasadki możliwe jest tylko w obrębie nóżek nie zasłoniętym przez nakrętkę. Jednak luz pomiędzy nóżkami a nakrętką w obszarze zasłoniętym przez nakrętkę zwiększa wolną długość nóżek, a tym samym zwiększa powierzchnię nóżek, która może wziąć udział w odgięciu co znacznie zmniejsza obciążenie.

W nasadce zaworowej według wynalazku korzystne jest, aby przejście nóżek w obsadę znajdowało się w obrębie chwytaka.

Szczeliny, znajdujące się pomiędzy nóżkami nasadki, wychodzące od jej strony czołowej kończą się z drugiej strony w obrębie chwytaka. Tym samym punkt zawieszenia nóżek nasadki to znaczy punkt, od którego rozpoczyna się promieniowo zewnętrzne rozparcie nóżek nasadki, znajduje się w obrębie chwytaka. Zwiększa to powierzchnię nóżek, która może wziąć udział w sprężystym odgięciu.

Korzystne jest, aby w nasadce zaworowej według wynalazku chwytak posiadał co najmniej jeden występ, nad którym znajduje się gwint wewnętrzny nakrętki. To bardzo proste ukształtowanie chwytaka zapobiega osiowemu przemieszczeniu nakrętki wzdłuż osi nasadki.

W nasadce zaworowej według wynalazku korzystne jest również aby na występie chwytaka znajdował się gwint zewnętrzny. Zamocowanie nakrętki na występie chwytaka zapewnia wówczas, że przemieszczenie nakrętki z występu może nastąpić przez zwykły ruch obrotowy nakrętki.

Korzystnym jest również aby w nasadce zaworowej według wynalazku gwint zewnętrzny posiadał powierzchnię, ograniczoną w określonym zakresie, w kierunku obwodowym.

186 972

Dzięki temu, że tarcie pomiędzy nakrętką a gwintem występuje na względnie małej powierzchni łatwiejsze jest zwłaszcza odkręcenie nakrętki z chwytaka, a przy równoczesnym zastosowaniu gwintu zewnętrznego nakrętka jest właściwe prowadzona po jej uwolnieniu z chwytaka. Osoba montująca nasadkę musi jedynie obrócić nakrętkę, która zostaje automatycznie przesunięta na gwint, co uwalnia nakrętkę z chwytaka. Zatem podczas przykręcania nakrętki na gwint jej uwolnienie z chwytaka wymaga użycia względnie małej siły.

W nasadce zaworowej według wynalazku korzystne jest także, aby krańce nóżek nasadki znajdowały się blisko siebie w kierunku obwodowym. Przyczynia się to do zwiększenia stabilności nóżek, a ponadto nakrętka przesuwa się po każdej nóżce z osobna.

Korzystne jest także, aby w nasadce zaworowej według wynalazku gwint zewnętrzny chwytaka posiadał mniejszą średnicę w stosunku do gwintu wewnętrznego nakrętki.

Nakrętkę można przykładowo wyposażyć w gwint M33 a gwint zewnętrzny chwytaka wykonać jako gwint M32 albo M31. Zapewnia to tym samym, że pomiędzy nakrętką a nóżkami nasadki, w obrębie chwytaka zachowany jest względny luz. Z drugiej strony ruch obrotowy nakrętki na gwint zewnętrzny nie wymaga użycia znacznej siły. Nakrętkę można praktycznie obrócić „jednym palcem” do chwili, w której trafi ona na gwint. W wielu przypadkach, w celu dokręcenia nakrętki używa się wtedy odpowiedniego prostego narzędzia.

Przedmiot wynalazku przedstawiony jest bliżej w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia nasadkę zaworową przed obudową zaworu a fig. 2 przedstawia różne widoki przekrojów przez nasadkę zaworową.

Jak przedstawiono na rysunku, nasadka zaworowa 1, która jest przeznaczona do nałożenia na obudowę 2 zaworu kaloryfera, zawiera kilka a w niniejszym przypadku cztery nóżki 3, stanowiące wycinki walca, oddzielone od siebie szczelinami 4. Pomiędzy nóżkami 3 znajduje się przestrzeń chwytowa 5, do której wchodzi obudowa 2 zaworu kaloryfera, podczas montażu nasadki zaworowej 1 na obudowie 2 zaworu kaloryfera przestrzeń chwytowa 5 jest otwarta od strony czołowej 6. Na końcu przestrzeni chwytowej 5, po stronie przeciwnej do strony czołowej 6 nóżki 3 przechodzą w obsadę 7, na której mocuje się termostat 8. Nóżki 3 zawierają wpusty 9 znajdujące się na ich promieniowo wewnętrznych stronach. Wpusty 9 po zamontowaniu nasadki zaworowej 1 na obudowie 2 zaworu kaloryfera zaskakują w rowek 11 za odpowiednim względem niego kołnierzem 10. Aby to było możliwe, nóżki 3 muszą posiadać możliwość dalekiego zewnętrznego przemieszczenia, tak, aby wpust 9 mógł znaleźć się nad kołnierzem 10 i zaskoczyć do rowka 11.

W celu zabezpieczenia położenia nóżek 3 po zamocowaniu nasadki zaworowej na obudowie 2 zaworu kaloryfera, promieniowo zewnętrzną stronę nóżek 3 można wyposażyć w gwint zewnętrzny 12. Wokół przestrzeni chwytowej 5 znajduje się nakrętka 14 zaopatrzona w gwint wewnętrzny 15. Wokół strony czołowej 6 przestrzeni chwytowej 5 gwint zewnętrzny 12 zakończony jest kołnierzem 13, który zapobiega wykręceniu nakrętki 14 z gwintu zewnętrznego 12 w kierunku strony czołowej 6 przestrzeni chwytowej 5. Gwint wewnętrzny 15 nakrętki 14 posiada tę samą średnicę co gwint zewnętrzny 12. W przykładzie wykonania oba gwinty są typu M33.

Od strony przeciwnej do kołnierza 13 gwint zewnętrzny 12 łączy się z chwytakiem 16 posiadającym gwint zewnętrzny, o średnicy mniejszej od średnicy gwintu zewnętrznego 12. W przykładzie wykonania gwint zewnętrzny chwytaka 16 jest typu M32. Nakrętka 14 jest nakręcona na gwint zewnętrzny chwytaka 16. Pomiędzy gwintem wewnętrznym 15 nakrętki 14 a chwytakiem 16 występuje mały promieniowy luz. Szczeliny 4 mają swoje zakończenie właśnie w obrębie gwintu zewnętrznego chwytaka 16.

Gwint zewnętrzny chwytaka 16 stanowi mechanizm utrzymujący nakrętkę 14. Nakrętka 14 przed montażem zostaje odkręcona z gwintu zewnętrznego 12 i nakręcona na gwint zewnętrzny chwytaka 16 skąd nie może przemieścić się na gwint zewnętrzny 12 bez zewnętrznego działania. Nakrętka 14 nie może pokonać rozparcia nóżek 3 niezależnie od tego w jakim położeniu znajduje się nasadka zaworowa 1. Luz pomiędzy nakrętką 14 a nóżkami 3 umożliwia zewnętrzne promieniste odgięcie nóżek 3. Bez występowania tego luzu odgięcie to nie byłoby możliwe. Zewnętrznemu promienistemu odgięciu nóżek 3 nie przeszkadza nakrętka 14 ponieważ odgięcie to może zachodzić nie tylko w obszarze nóżek 3 pomiędzy nakrętką 14 a stroną czołową 6 ale na całej długości nóżek 3.

186 972

Gwint zewnętrzny chwytaka 16 stanowi występ, na którym znajduje się gwint wewnętrzny 15 nakrętki 14 przez co zapobiega się osiowemu przemieszczaniu nakrętki 14 w kierunku do strony czołowej 6 przestrzeni chwytowej 5. Ponieważ występ chwytaka 16 posiada formę gwintu zewnętrznego, nakrętkę 14 można stosunkowo prostym ruchem wkręcić na gwint zewnętrzny 12. Osoba montująca nakrętkę 14 musi ją jedynie obrócić, przy czym obrót ten z uwagi na luźne pasowanie wymaga użycia względnie małej siły. Gwint zewnętrzny chwytaka 16 przechodzi w gwint 12 tak, że nakrętka 14 podczas swego ruchu jest równo i prawidłowo prowadzona.

Jak pokazano na rysunku fig. 2 istnieje wiele możliwości ukształtowania gwintu zewnętrznego.

Na rysunku fig. 2a pokazano przekrój przez nasadkę zaworową 1 w obszarze nóżek 3. Na rysunku fig. 2b i fig. 2c pokazano przekroje wzdłuż linii B-B, stanowiącej przekroje przez gwint zewnętrzny chwytaka 16. Na rysunku fig. 2d pokazano przekrój A-A jako przekrój w obszarze gwintu zewnętrznego 12.

Gwint zewnętrzny chwytaka 16 pokazany na rysunku fig. 2b jest przedzielony szczelinami 17 i posiada małą powierzchnię. Nakrętka 14 kręci się swobodnie pomiędzy szczelinami 17 na wolnej powierzchni zewnętrznej nóżek 3. Szerokość odcinków gwintu może być wybrana odpowiednio wąsko.

Na rysunku fig. 2c pokazano, że gwint zewnętrzny chwytaka 16 może znajdować się na całym obwodzie nóżek 3. W obu przypadkach gwint zewnętrzny chwytaka 16 wykonany jest jako M32.

Gwint zewnętrzny 12, który jest przedstawiony na rysunku fig. 2d, wykonany jest jako gwint M33, a zatem dokładnie tak jak gwint wewnętrzny 15 nakrętki 14.

W odmiennym, uproszczonym wykonaniu gwint zewnętrzny można również przeprowadzić przez całą osiową rozciągłość nóżek 3, bez zmniejszania jego średnicy. W tym przypadku gwintem zewnętrznym 12 jest cały obszar, który przy montażu nasadki zaworowej 1 nie jest zasłonięty przez nakrętkę 14.

Na podstawie przedstawionego przykładu wykonania można zrealizować wiele odmian nasadki zaworowej 1. Zamiast gwintu zewnętrznego chwytaka 16 można zastosować inne znane środki mocowania nakrętki 14, jak na przykład połączenie zatrzaskowe, wymagające określonego osiowego przemieszczenia, celem odciągnięcia nakrętki 14. Obsada 7 może posiadać na przejściu do nóżek 3 stożkowe rozszerzenie, na które nasuwa się nakrętkę 14 i której mocowanie w tej pozycji zapewniają siły tarcia. Nakrętka 14 może być również mocowana po swojej promieniowo zewnętrznej stronie przy zastosowaniu innych znanych i odpowiednich środków.

186 972

Fig.1

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz. Cena 2,00 zł.

Claims (9)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Nasadka zaworowa zawierająca kilka elementów w kształcie nóżek, której końcówka usytuowana w osi stanowi obsadę zaworu, posiadająca otwarty od strony czołowej kołpak skierowany w głąb nasadki i wyposażony w gwint zewnętrzny znajdujący się na promieniowo zewnętrznej stronie kołpaka oraz nakrętkę nakręconą na tym gwincie, znamienna tym, że od strony przeciwnej do strony czołowej (6) nasadki (1) wyposażonej w gwint zewnętrzny (12) znajduje się chwytak (16), na którym nakrętka (14) znajduje się w położeniu osiowym.
2. 2. Nasadka zaworowa według zastrz. 1, znamienna tym, że chwytak (16) jest zorientowany osiowo względem gwintu zewnętrznego (12) tak, że znajdująca się w położeniu osiowym nakrętka (14) usytuowana jest całkowicie poza gwintem zewnętrznym (12).
3. 3. Nasadka zaworowa według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że pomiędzy nakrętką (14) a nóżkami (3) nasadki (1) jest względny luz promieniowy, gdy nakrętka (14) znajduje się w chwytaku (16).
4. 4. Nasadka zaworowa według zastrz. 1 albo 2, albo 3, znamienna tym, że przejście nóżek (3) w obsadę (7) znajduje się w obrębie chwytaka (16).
5. 5. Nasadka zaworowa według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, znamienna tym, że chwytak (16) posiada co najmniej jeden występ, nad którym znajduje się gwint wewnętrzny (15) nakrętki (14).
6. 6. Nasadka zaworowa według zastrz. 5, znamienna tym, że na występie chwytaka (16) znajduje się gwint zewnętrzny.
7. 7. Nasadka zaworowa według zastrz. 6, znamienna tym, że gwint zewnętrzny chwytaka (16) posiada powierzchnię ograniczoną w określonym zakresie w kierunku obwodowym.
8. 8. Nasadka zaworowa według zastrz. 7, znamienna tym, że krańce nóżek (3) nasadki (1) znajdują się blisko siebie w kierunku obwodowym.
9. 9. Nasadka zaworowa według zastrz. 6 albo 7, albo 8, znamienna tym, że gwint zewnętrzny chwytaka (16) posiada mniejszą średnicę w stosunku do gwintu wewnętrznego (15) nakrętki (14).