PL185355B1

PL185355B1 - Sposób otrzymywania propylotrichlorosilanu

Info

Publication number: PL185355B1
Application number: PL97322149A
Authority: PL
Inventors: Bogdan Marciniec; Zenon Foltynowicz; Dariusz Chęciński
Original assignee: Univ Adama Mickiewicza
Priority date: 1997-09-15
Filing date: 1997-09-15
Publication date: 2003-04-30
Also published as: PL322149A1

Abstract

1. Sposób otrzymywania propylotrichlorosilanu na drodze reakcji reakcji addycji trichlorosilanu do propenu, wobec katalizatora platynowego, znamienny tym, że w reakcji addycji stosuje się katalizator platynowy mający polimerową membranę utworzoną przez kondensację kwasu metakrylowego lub akrylowego, pośrednio poprzez inicjator polimeryzacji lub bezpośrednio, z grupami aminowymi osadzonymi na powierzchni krzemionki zmodyfikowanej silanem, na której także osadzony jest kompleks platyny utworzony przez immobilizację kwasu heksachloroplatynowego, przy czym reakcję prowadzi się pod ciśnieniem normalnym, w fazie gazowej, w temperaturze od 357 do 372°C, przy przepływie reagentów przez katalizator z szybkością, od 1,5 do 4,5 l/h i stosunku objętościowym propenu do trichlorosilanu w mieszaninie reakcyjnej od 1,5 do 2,5.

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób otrzymywania propylotrichlorosilanu na drodze reakcji hydrosililowania w obecności katalizatora platynowego.

Znany jest cały szereg sposobów otrzymywania propylosilanów. Do najbardziej znanych należy hydrosililowanie odpowiednich olefin wodorosilanem. Hydrosililowania dokonuje się w reakcjach fotokatalitycznych, w niekatalitycznej addycji wysokociśnieniowej oraz w katalitycznej reakcji addycji w obecności związków metali przejściowych.

Sposoby fotokatalityczne, opracowywane na przełomie lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych przez Dohmaru i współpracowników [Dohmaru T. And Nagata Y., J. Phys. Chem., 86, 4522 (1982); Dohmaru T. And Nagata Y., J. Chem. Soc., Faraday Trans, 1, 78, 1141 (1982); Dohmaru T. And Nagata Y., Buli. Chem. Soc. Japan, 55, 323, (1982); Dohmaru T. And Nagata Y., J. Chem. Soc., Faraday Trans, 1, 75, 2617 (1979); Dohmaru T. And Nagata Y., Ann. Rep. Radial. Cent. Osaka. Prefect 23, 51 (1982), opierały się na naświetlaniu promieniowaniem nadfioletowym gazowej mieszaniny propenu lub butenu i trichlorosilanu w temperaturach od 376 do 523 K. Wydajności reakcji kształtowały się na poziomie 95%.

Inny znany sposób to addycja trichlorosilanu do propenu w fazie gazowej w temperaturze 353 K katalizowana promieniowaniem y (60Co), pozwalająca osiągnąć wydajność rzędu

185 355

94% [Zimin A. V., Matyuk V.M., Yankelevitch A.Z and Shapet'ko N.N., Doki. Akad. Nauk SSSR, Ser. Khim, 231, 870 (1965)].

Wysokociśnieniowa metoda niekatalityczna oparta jest na reakcji w temperaturze 553 K dając produkt z wydajnością 25% [Shikhiev I.A., Mukharamowa N. T. And Aslanova I. A., Azerb. Neft. Khoz., 45, 41 (1966); C. A., 65, 16992g (1966)].

Największa grupa rozwiązań dotyczy otrzymywania propylosilanów metodą katalizy związkami metali przejściowych. Jako katalizatory wykorzystywane byty związki platyny [Borisov S.N., Timofeeva N.P., Yuzhelevski Yu.A., Kagan E.G. and Kozlova N.V., Zh. Obshch. Khim., 42, 382 (1972); opisy patentowe RFN nr 1643926, 2131741 i 2815316; polskie opisy patentowe nr 133 261, 133 265 i 133 266], palladu [Tsuji J., Hara M. And Ohno K., Tetrahedron, 30, 2143 (1974); opisy patentowe RFN nr 1 942 798 i 2 055 787], rutenu [polski opis patentowy nr 133261], a także manganu [Andrianov K.A., Rad'kova O.M., Golubtsov

S.A. and Morozow N.G., Zh. Obshch. Khim., 41, 1569 (1971)]. Reakcje z zastosowaniem wymienionych katalizatorów mających postać homogeniczną prowadzono w autoklawach, w temperaturze wahającej się od 313 do 513 K, uzyskując wydajności w granicach 60-95%. Wykorzystywano także platynowe katalizatory heterogeniczne [opis patentowy RFN nr 2815316 oraz polski opis patentowy nr 133 266] uzyskując wydajności w granicach 90%.

Podstawowymi wadami przedstawionych wyżej sposobów katalitycznej addycji, w przypadku katalizatorów homogenicznych, jest ich periodyczny charakter, uniemożliwiający pracę w sposób ciągły, konieczność prowadzenia reakcji w podwyższonym ciśnieniu (w autoklawach) oraz charakterystyczny dla wszystkich katalizatorów homogenicznych problem z oddzieleniem aktywnego i często bardzo drogiego katalizatora od mieszaniny poreakcyjnej. W przypadku stosowania katalizatorów heterogenicznych problemem jest szybka dezaktywacja katalizatorów na skutek wymywania aktywnego metalu ze złoża katalitycznego.

Zadaniem wynalazku jest opracowanie takiego sposobu otrzymywania propylosilanów, w którym zostaną wyeliminowane wady i niedogodności przedstawionych wyżej rozwiązań.

Cel ten osiągnięto poprzez zastosowanie zgodnie z wynalazkiem w reakcji addycji trichlorosilanu do propenu, prowadzonej pod ciśnieniem normalnym, w fazie gazowej, nowego typu heterogenicznych katalizatorów platynowych mających polimerową, membranę utworzoną przez kondensację kwasu metakrylowego lub akrylowego, pośrednio przez inicjator polimeryzacji lub bezpośrednio, z grupami aminowymi osadzonymi na powierzchni krzemionki zmodyfikowanej silanem, na której także osadzony jest kompleks platyny utworzony przez immobilizację kwasu heksachloroplatynowego. Reakcję prowadzi się w temperaturze od 357 do 372°C, przy przepływie reagentów przez katalizator z szybkością, od 1,5 do 4,5 l/h i stosunku objętościowym propenu do trichlorosilanu w mieszaninie reakcyjnej od 1,5 do 2,5.

W wynalazku korzystnie stosuje się katalizator, mający powierzchnię krzemionki zmodyfikowaną silanem o ogólnym wzorze 1, w którym R oznacza grupę metylową lub etylową, n przyjmuje wartości 1, 2 lub 3, a R¹ oznacza chlor lub grupę aminową, zaszczepiony na niej ditiokarbaminian sodu o ogólnym wzorze 2, w którym r oznacza grupę benzylową lub grupę etylową, lub kwas 4,4' azobis-4-cyjanopentenowy, następnie osadzony na niej kompleks platyny utworzony przez immobilizację kwasu heksachloroplatynowego i tak przygotowany nośnik sprzężony z kwasem metakrylowym lub akrylowym użytym w ilości 0,5 do 2 mmoli/l g krzemionki.

W wynalazku korzystnie jest stosować także katalizator, mający powierzchnię krzemionki zmodyfikowaną silanem o ogólnym wzorze 3, w którym R oznacza grupę metylową lub etylową, n i m przyjmują wartości 1, 2 lub 3, a x - 0 lub 1, lub jego mieszaniną z silanem o ogólnym wzorze 4, w którym R i n mają wyżej podane znaczenie, a R³ oznacza grupę difenylofosfinową lub tiolową, następnie osadzony na niej kompleksu platyny utworzony przez immobilizację kwasu heksachloroplatynowego i tak przygotowany nośnik sprzężony z kwasem metakrylowym lub akrylowym użytym w ilości 0,5 do 2 mmoli/1 g krzemionki, przy udziale 0,5 do 2 mmoli/lg krzemionki podstawionego karboimidu o ogólnym wzorze 5, w którym R⁴ oznacza grupę cykloheksylową lub izopropylową.

Zastosowany w wynalazku nowy typ katalizatora platynowego charakteryzuje się wysoką aktywnością selektywnością i stabilni^ośi^ii^. Dzięki tym cechom katalizatora proces można

185 355 prowadzić w sposób ciągły uzyskując wydajności porównywalne z tymi, które uzyskiwano w dotychczas znanych sposobach. Natomiast selektywność procesu wynosi 100%. W trakcie prowadzenia procesu nie następuje wymywanie aktywnego metalu ze złoża katalizatora.

Wynalazek ilustrują poniższe przykłady.

Przykład I

A. Preparatyka katalizatora

W kolbie stożkowej umieszczono 25 g krzemionki MN-Kieselgel-60, 200 cm³ bezwodnego benzenu oraz 18.3 g γ-chloropropylotrietoksysilanu (tj. 8 pmoli na 1 m²powierzchni krzemionki). Mieszaninę ogrzewano w 333 K przez 10 h przy ciągłym wytrząsaniu. Po zakończeniu procesu krzemionkę odsączono i przeniesiono do aparatu Soxhleta, w którym przemywano przez ekstrakcję benzenem przez okres 2 h.

Zmodyfikowaną krzemionkę suszono pod próżnią w temperaturze pokojowej. Celem zablokowania pozostałych grup hydroksylowych na powierzchni krzemionki w kolbie stożkowej umieszczono 25 g zmodyfikowanej krzemionki, 200 cn? bezwodnego benzenu oraz

12.3 g heksametylodisilazanu (tj. 8 μ moli na 1 m² powierzchni krzemionki). Mieszaninę ogrzewano w temperaturze 323 K przy ciągłym wytrząsaniu przez 8 h. Nośnik odsączono i przemyto w aparacie Soxhleta przez 2 h benzenem, a następnie suszono próżniowo w temperaturze pokojowej. Na nośnik szczepiono inicjator, który miał zadanie inicjowanie polimeryzacji monomeru w konkretnym miejscu na powierzchni katalizatora. Do kolby stożkowej dodano 25 g nośnika, 100 cm·⁵ bezwodnego benzenu, 100 cm·⁵ metanolu oraz 4.2 g dietyloditiokarbaminianu sodu. Mieszaninę wytrząsano przez 10 h w temperaturze 333 K, a następnie nośnik odsączono i przemywano w aparacie Soxhleta alkoholem metylowym przez 2 h. Spreparowany nośnik suszono w temperaturze pokojowej pod próżnią. Następnie w kolbie stożkowej umieszczono 25 g nośnika, 150 cm₃ bezwodnego alkoholu etylowego i 8 cm₃ roztworu kwasu heksachloroplatynowego zawierającego 1.042 g platyny (tj. 4% wagowych platyny w stosunku do masy katalizatora). Mieszaninę wytrącano przen 10 h w temperaturze pokojowej. Po odsączeniu katalizator przemywano alkoholem etylowym i suszono próżniowo w temperaturze pokojowej. Następnie w krystalizatorze umieszczono 5 g katalizatora, 130 cnr alkoholu metylowego i 2,05 g kwasu metakrylowego. Układ reakcyjny naświetlano 100 W rtęciową lampą UV z odległości 3 cm przez 25 min, przy ciągłym mieszaniu. Następnie przemyto katalizator metanolem i wysuszono próżniowo w temperaturze pokojowej.

Otrzymany katalizator charakteryzował się barwą intensywnie żółtą, a jego charakterystyka była następująca:

powierzchnia właściwa - 360 m₂/g analiza elementarna - 6.53% wagowych węgla, 1.43% wagowych wodoru, 0,1% wagowych azotu, 5.4% wagowych platyny

B. Otrzymywanie propylotrichlorosilanu

W termostatowanym rurowym reaktorze szklanym o średnicy 12 mm i długości 200 mm umieszczono 16 g otrzymanego wyżej katalizatora. Następnie katalizator standaryzowano przez 4 h w strumieniu propenu, przy przepływie 1 dcm₃/h w temperaturze 372 K. Po zakończeniu standaryzacji, przy temperaturze 372 K rozpoczęto dozowanie mieszaniny reakcyjnej składającej się z propenu i par trichlorosilanu, zachowując następujące parametry: szybkość przepływu mieszaniny reagentów 1.65 l/h oraz stosunek reagentów (propen/trichlorosilan) 2.0, Reakcję prowadzono 100 h, analizując skład mieszaniny poreakcyjnej co około 5 h. Mieszaninę poreakcyjną analizowano przy pomocy chromatografii gazowej.

Konwersja trichlorosilanu kształtowała się w granicach 69-75%, a selektywność przemiany do propylotrichlorosilrno wynosiła 100%.

Przykład II

Postę^yowano jak w przykładzie I, z tym, że w części A, przy wytwarzaniu membrany katalizatora użyto 2,01 g kwasu akrylowego. Otrzymano katalizator o powierzchni właściwej 360 m2/g, którego analiza elementarna była następująca: 6.82% wagowych węgla, 1.52% wagowych wodoru, 0.6% wagowych azotu i 6.3% wagowych platyny. Przy zastosowaniu tego katalizatora w procesie otrzymywania propyletrichlorosilanu konwersja trichlorosilanu wynosda 65-69%, a selektywoość 100%.

185 355

Przykład III

Postępowano analogicznie jak w przykładzie I stosując w procesie otrzymywania propylotrichlorosilanu temperaturę 357 K, szybkość przepływu mieszaniny reagentów 1.65 l/h oraz stosunek reagentów (propen/trichlorosilan) 2.0. Proces prowadzono 30 h, analizując skład mieszaniny poreakcyjnej co około 5 h. Konwersja trichlorosilanu wynosiła 60-60.5%, a selektywność przemiany do propylotrichlorosilanu 100%.

Przykład IV

Postępowano analogicznie jak w przykładzie I stosując w procesie otrzymywania propylotrichlorosilanu temperaturę 357 K, szybkość przepływu mieszaniny reagentów 1.65 l/h oraz stosunek reagentów (propen/trichlorosilan) 1.5. Proces prowadzono 30 h, analizując skład mieszaniny poreakcyjnej co około 5h. Konwersja trichlorosilanu wynosiła 67-69%, a selektywność przemiany do propylotrichlorosilanu 100%.

Przykład V

Postępowano analogicznie jak w przykładzie I stosując w procesie otrzymywania propylotrichlorosilanu temperaturę 357 K, szybkość przepływu mieszaniny reagentów 1.65 L/h oraz stosunek reagentów (propen/trichlorosilan) 2.5. Proces prowadzono 30 h, analizując skład mieszaniny poreakcyjnej co około 5 h. Konwersja trichlorosilanu wynosiła 57-59%, a selektywność przemiany do propylotrichlorosilanu 100%

Przykład VI

Postępowano analogicznie jak w przykładzie I stosując w procesie otrzymywania propylotrichlorosilanu temperaturę 357 K, szybkość przepływu mieszaniny reagentów 2.5 l/h oraz stosunek reagentów (propen/trichlorosilan) 2.0.

Proces prowadzono 30 h, analizując skład mieszaniny poreakcyjnej co około 5 h. Konwersja trichlorosilanu wynosiła 57-60%, a selektywność przemiany do propylotrichlorosilanu 100%.

Przykład VII

Postępowano analogicznie jak w przykładzie I stosując w procesie otrzymywania propylotrichlorosilanu temperaturę 357 K, szybkość przepływu mieszaniny reagentów 4.2 l/h oraz stosunek reagentów (propen/trichlorosilan) 2.0. Proces prowadzono 30 h, analizując skład mieszaniny poreakcyjnej co około 5 h. Konwersja trichlorosilanu wynosiła 49-52%, a selektywność przemiany do propylotrichlorosilanu 100%.

Przykład VIII

A. Preparatyka katalizatora

W kolbie okrągłodennej umieszczono 25 g krzemionki MN-Kieselgel-60, 75 cm³ benzenu oraz 9.75 g N-(2-aminoetylo)-3-aminopropyLotrimetoksysilanu. Mieszaninę ogrzewano pod chłodnicą zwrotną, przez 16 h, mieszając za pomocą mieszadła magnetycznego. Po zakończeniu procesu krzemionkę przemywano w aparacie Soxhleta przez 8 h benzenem, po czym suszono pod próżnią w temperaturze pokojowej przez 2 h.

W celu zablokowania pozostałych grup hydroksylowych na powierzchni krzemionki w kolbie stożkowej umieszczono 25 g zmodyfikowanej krzemionki, 200 cm³ bezwodnego benzenu oraz 12.3 g heksametylodisilazanu. Mieszaninę ogrzewano w temperaturze 323 K przy ciągłym wytrząsaniu przez okres 8 h. Nośnik odsączono i przemyto w aparacie Soxhleta przez 2 h benzenem, a następnie suszono próżniowo w temperaturze pokojowej.

W kolbie stożkowej umieszczono 25 g zmodyfikowanego nośnika, 150 cm3 bezwodnego alkoholu etylowego i 8 cm3 wodnego roztworu kwasu heksachloroplatynowego zawierejącego 1.042 g platyny (tj. 4% wagowych platyny w stosunku do masy katalizatora). Mieszaninę wytrząsano przez 10 h w temperaturze pokojowej. Po odsączeniu katalizator przemywano alkoholem etylowym i suszono próżniowo w temperaturze pokojowej. Po powyższych procesach nośnik zmienił barwę z białej na intensywnie żółtą.

W kolbie stożkowej umieszczono 25 g nośnika z osadzonym na nim kompleksem platyny, 6.75 g dicykloheksylokarbodiimidu, 2.75 g kwasu metakrylowego oraz 0.2 cm3 pirydyny. Jako rozpuszczalnik użyto mieszaniny 1:1 benzenu i acetonitrylu w ilości 75 cm3. Proces prowadzono w temperaturze wrzenia mieszaniny pod chłodnicą zwrotną, przy ciągłym mieszaniu przez 8 h. Po zakończeniu procesu katalizator odfiltrowano, przemyto mieszaniną benzenu i acetonitrylu i wysuszono pod próżnią w temperaturze pokojowej przez 2 h.

185 355

Chrakterystyka katalizatora: powierzchnia właściwa - 360 m²/g analiza elementarna - 9.25% wagowych węgla, 2.09% wagowych wodoru 2.52% wagowych azotu, 8.1% wagowych platyny.

B. Otrzymywanie propylotrichlorosilanu

W termostatowanym rurowym reaktorze szklanym o średnicy 12 mm i długości 200 mm umieszczono 16 g otrzymanego wyżej katalizatora Następnie katalizator standaryzowano przez 4 h w strumieniu propenu, przy przepływie 1 dcm³/h w temperaturze 372 K. Po zakończeniu standaryzacji, przy temperaturze 372 K rozpoczęto dozowanie mieszaniny reakcyjnej składającej się z propenu i par trichlorosilanu. Zachowując następujące parametry: szybkość przepływu mieszaniny reagentów 1.65 l/h oraz stosunek reagentów (propen/trichlorosilan) 2.0. Reakcję prowadzono 100 h, analizując skład mieszaniny poreakcyjnej co około 5 h. Mieszaninę poreakcyjną analizowano przy pomocy chromatografii gazowej. Konwersja trichlorosilanu kształtowała się w granicach 65-70%, a selektywność przemiany do propylotrichlorosilanu wynosiła 100%.

Przykład IX

Postępowano jak w przykładzie VIII, z tym, że w części A, przy wytwarzaniu membrany katalizatora użyto 2.2 g kwasu akrylowego. Otrzymano katalizator o powierzchni właściwej 360 m²/g, którego analiza elementarna była następująca: 6.92% wagowych węgla, 1.7% wagowych wodoru, 2.0% wagowych azotu i 7.2% wagowych platyny. Przy zastosowaniu tego katalizatora w procesie otrzymywania propylotrichlorosilanu konwersja trichlorosilanu wynosiła 60-65%, a selektywność 100%.

Przykład X

Postępowano analogicznie jak w przykładzie VIII stosując w procesie otrzymywania propylotrichlorosilanu temperaturę 357 K, szybkość przepływu mieszaniny reagentów 1.65 l/h oraz stosunek reagentów (propen/trichlorosilan) 2.0. Proces prowadzono 30 h, analizując skład mieszaniny poreakcyjnej co około 5 h. Konwersja trichlorosilanu wynosiła 55-64%, a selektywność przemiany do propylotrichlorosilanu 100%.

Przykład XI

Postępowano analogicznie jak w przykładzie VIII stosując w procesie otrzymywania propylotrichlorosilanu temperaturę 357 K, szybkość przepływu mieszaniny reagentów 1.65 l/h oraz stosunek reagentów (propen/trichlorosilan) 1.5. Proces prowadzono 30 h, analizując skład mieszaniny poreakcyjnej co około 5 h. Konwersja trichlorosilanu wynosiła 63-66%, a selektywność przemiany do propylotrichlorosilanu 100%.

Przykład XII

Postępowano analogicznie jak w przykładzie VIII stosując w procesie otrzymywania propylotrichlorosilanu temperaturę 357 K, szybkość przepływu mieszaniny reagentów 1.65 L/h oraz stosunek reagentów (propen/trichlorosilan) 2.5. Proces prowadzono 30 h, analizując skład mieszaniny poreakcyjnej co około 5 h. Konwersja trichlorosilanu wynosiła 54-56%, a selektywność przemiany do propylotrichlorosilanu 100%.

Przykład XIII

Postępowano analogicznie jak w przykładzie VIII stosując w procesie otrzymywania propylotrichlorosilanu temperaturę 357 K, szybkość przepływu mieszaniny reagentów 2.5 l/h oraz stosunek reagentów (propen/trichlorosilan) 2.0. Proces prowadzono 30 h, analizując skład -mieszaniny poreakcyjnej co około 5 h. Konwersja trichlorosilanu wynosiła 55-58%, a selektywność przemiany do propylotrichlorosilanu 100%.

Przykład XIV

Postępowano analogicznie jak w przykładzie VIII stosując w procesie otrzymywania propylotrichlorosilanu temperaturę 357 K, szybkość przepływu mieszaniny reagentów 4.2 l/h oraz stosunek reagentów (propen/trichlorosilan) 2.0. Proces prowadzono 30 h, analizując skład mieszaniny poreakcyjnej co około 5 h. Konwersja trichlorosflanu wynosiła 45-50%, a selektywność przemiany do propylotrichlorosilanu 100%.

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz. Cena 2,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Sposób otrzymywania propylotrichlorosilanu na drodze reakcji reakcji addycji trichlorosilanu do propenu, wobec katalizatora platynowego, znamienny tym, że w reakcji addycji stosuje się katalizator platynowy mający polimerową membranę utworzoną przez kondensację kwasu metakrylowego lub akrylowego, pośrednio poprzez inicjator polimeryzacji lub bezpośrednio, z grupami aminowymi osadzonymi na powierzchni krzemionki zmodyfikowanej silanem, na której także osadzony jest kompleks platyny utworzony przez immobilizację kwasu heksachloroplatynowego, przy czym reakcję prowadzi się pod ciśnieniem normalnym, w fazie gazowej, w temperaturze od 357 do 372°C, przy przepływie reagentów przez katalizator z szybkością od 1,5 do 4,5 l/h i stosunku objętościowym propenu do trichlorosilanu w mieszaninie reakcyjnej od 1,5 do 2,5.

2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że katalizator platynowy ma powierzchnię krzemionki zmodyfikowaną silanem o ogólnym wzorze 1, w którym R oznacza grupę metylową lub etylową, n przyjmuje wartości 1,2 lub 3, a R' oznacza chlor lub grupę aminową, zaszczepiony na niej ditiokarbaminian sodu o ogólnym wzorze 2, w którym R² oznacza grupę benzylową lub grupę etylową, lub kwas 4,4'azobis-4-cyjanopentenowy, następnie osadzony na niej kompleks platyny utworzony przez immobilizację kwasu heksachloroplatynowego i tak przygotowany nośnik sprzężony z kwasem metakrylowym lub akrylowym użytym w ilości 0,5 do 2 mmoli/1 g krzemionki.

3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że katalizator platynowy ma powierzchnię krzemionki zmodyfikowaną silanem o ogólnym wzorze 3, w którym R oznacza grupę metylową lub etylową n i m przyjmują wartości 1, 2 lub 3, a x - 0 lub 1, lub jego mieszaniną z silanem o ogólnym wzorze 4, w którym R i n mają wyżej podane znaczenie, a R³ oznacza grupę difenylofosfinową lub tiolową następnie osadzony na niej kompleks platyny utworzony przez immobilizację kwasu heksachloroplatynowego i tak przygotowany nośnic sprzężony z kwasem metakrylowym lub akrylowym użytym w ilości 0,5 do 2 mmoli/1 g krzemionki, przy udziale 0,5 do 2 mmoli/l g krzemionki podstawionego karboimidu o ogólnym wzorze 5, w którym R⁴ oznacza grupę cykloheksylowąlub izopropylową.