PL182964B1 - Sposób wytwarzania nawozów zawiesinowych azotowo-fosforowych - Google Patents

Abstract

1. Sposób wyWarrznnia nawozów aawisiinowych zzotowo-oosfrrowych na bzzie fosforanu amonowego, znamienny tym, że w środowisku wodnym homogenizuje się intensywnie mieszając fosforan amonowy i/lub surowiec wyjściowy zawierający fosforany, przy czym fosforan amonowy wprowadza się w ilości do 80% wagowych P2O5 w stosunku do wprowadzonego P2O5 w materiale wyjściowym, uzupełnia azot do zamierzonej wartości wodąamoniakalnąi/lub roztworem saletrzano- -mocznikowym i dodaje tlenki i/lub krzemiany pierwiastków mikroelementowych Cu, Mn, Zn w postaci drobno zmielonego szkliwa i/lub kwas borowy, i/lub boraks, i/lub borokalcyt w ilości do 5%o wagowych ich sumy.

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania nawozów zawiesinowych azotowo-fosforowych zawierającychjako główne składniki azot i fosfor orazjako dodatkowe składniki jeden lub kilka mikroelementów.

Z polskiego opisu patentowego nr 167 503 znane jest rozwiązanie, w którym do reaktora o wycechowanej objętości wprowadza się odmierzoną ilość zawiesiny wodnej fosforanu amonu o zawartości 6-9% N i 22-26% P2C5 oraz roztworu saletrzano-mocznikowego o zawartości 28-32% N i/lub odmierzoną ilość mocznika, i/lub roztworu wodnego mocznika z siarczanem, i/lub chlorkiem magnezu oraz 1/2 ilości odważonego chlorku i/lub siarczanu potasowego, miesza przez 1C-2C minut, zatrzymuje mieszadło i odczytuje objętość zajmowaną przez wprowadzone składniki, dodaje wody w ilości 1/4 objętości brakującej do wypełnienia reaktora do określonego poziomu i miesza całość przez 20-40 minut. Pozostałą ilość odważonego chlorku i/lub siarczanu potasowego oraz zawiesinę wodną substancji żelującej, na przykład bentonitu, wprowadza się w trakcie mieszania roztworu, uzupełniając kilkakrotnie wodę do założonego poziomu.

W wyniku przeprowadzonych badań stwierdzono, że proces można prowadzić bardziej oszczędnie bez konieczności osobnego przygotowania zawiesiny wodnej substancji żelującej, jeżeli zastosuje się sposób według wynalazku.

Nieoczekiwanie okazało się, że w procesie otrzymywania nawozu zawiesinowego można zastosować jako surowiec wyjściowy zawierający fosforany, osad poneutralizacyjny otrzymywany ze wstępnej neutralizacji ekstrakcyjnego kwasu fosforowego węglanami i/lub wodorotlenkami sodu, i/lub potasu, i/lub amonu. Osad ten znakomicie spełnia rolę czynnika żelującego, pozwalającego na uniknięcie sedymentacji, a tym samym pozwala na częściowe i/lub całkowite wyeliminowanie stosowanej dotychczas substancji żelotwórczej, na przykład bentonitu. Dzięki temu uzyskuje się nawozy zawiesinowe o zdecydowanie wyższej koncentracji niż było to możliwe przy stosowaniu tradycyjnych substancji żelotwórczych.

Doświadczalnie ustalono, że dzięki doskonałym własnościom żelotwórczym osadu poneutralizacyjnego, udaje się wprowadzić do nawozu zawiesinowego tlenki i/lub krzemiany pierwiastków mikroelementowych Cu, Mn, Zn w postaci drobno zmielonego szkliwa i/lub kwas borowy, i/lub boraks, i/lub borokalcyt w bardzo szerokim zakresie nawet do 5% wagowych ich sumy.

Sposób wytwarzania nawozu zawiesinowego, według wynalazku, polega na tym, że w środowisku wodnym homogenizuje się intensywnie mieszając fosforan amonowy i/lub surowiec

182 964 wyjściowy zawierający fosforany, przy czym fosforan amonowy wprowadza się w ilości do 80% wagowych P₂0₅ w stosunku do wprowadzonego P₂0₅ w surowcu wyjściowym, uzupełnia azot do zamierzonej wartości wodą amoniakalną i/lub roztworem saletrzano-mocznikowym i dodaje tlenki i/lub krzemiany pierwiastków mikroelementowych Cu, Mn, Zn w postaci drobno zmielonego szkliwa i/lub kwas borowy, i/lub boraks, i/lub borokalcyt w ilości do 5 % wagowych ich sumy.

Surowiec wyjściowy stanowi najkorzystniej osad poneutralizycyjny zawierający fosforany w ilości 18-26% P205 otrzymywany we wstępnym etapie neutralizacji ekstrakcyjnego kwasu fosforowego węglanami i/lub wodorotlenkami sodu, i/lub potasu, i/lub amonu.

Osad zawiera ponadto żelazo oraz wapń i może zastąpić częściowo lub całkowicie fosforan amonowy dostarczając równocześnie dodatkowych składników mineralnych.

W ten sposób w jednej operacji technologicznej otrzymuje się produkt, który nadaje się od razu do celów nawozowych.

Wynalazek został bliżej objaśniony w przykładach wykonania.

Przykład 1.

Do 15,4 l wody wprowadza się 30,8 kg fosforanu jednoamonowego oraz 34,8 kg osadu poneutralizacyjnego o zawartości 23%P20₅,10%o Ca i 1,8% Fe i po wymieszaniu dodaje się 7,5 kg roztworu saletrzano-mocznikowego o zawartości 32% N i 11,5 kg wody amoniakalnej (20 %NH₃). Całość miesza się około 2 godzin. Otrzymuje się 100 kg nawozu zawiesinowego o składzie: 8% N, 24% P205,3,5% Ca i 0,6% Fe. Nawóz tak otrzymany jest szczególnie zalecany do nawożenia gleby w okresie jesiennym. Można go również stosować z bardzo dobrym efektem po żniwach rozlewając na ściernisko.

Przykład 2.

Do 21,261 wody wprowadza się 55,12 kg osadu poneutralizacyjnego o zawartości 23% P205, 10% Ca i 1,8% Fe i po wymieszaniu dodaje się 19,68 kg roztworu saletrzano-mocznikowego o zawartości 32% N. Całość miesza się około 1 godziny, po czym dodaje się 3,94 kg drobno zmielonego szkliwa mikroelementowego i miesza jeszcze około 1 godziny. Otrzymuje się 100 kg nawozu zawiesinowego o składzie: 6,3% N; 12% P205; 5,5% Ca; 1% Fe; 1,2% Cu + Mn + Zn. Tak otrzymany nawóz jest zalecany do stosowania jesienią, szczególnie na gleby kwaśne o niskiej zawartości wapnia i mikroelementów.

Przykład 3.

Do 17,021 wody dodaje się 5,78 kg fosforanu jednoamonowego oraz 39,2 kg osadu poneutralizacyjnego o zawartości 23% P205,10% Ca, 1,8% Fe i 3,4 kg wody amoniakalnej (20% NH3) 1 po wymieszaniu roztworu wprowadza się 3 3,6 kg roztworu saletrzano-mocznikowego o zawartości 32% N oraz 1 kg kwasu borowego. Zawartość reaktora miesza się około 2 godzin. Otrzymuje się 100 kg nawozu zawiesinowego o składzie: 12%N; 12% P205; 3,9% Ca; 0,7% Fe; 0,18% B. Nawóz jest szczególnie polecany pod uprawy rzepaku i buraków cukrowych.

Przykład 4.

Do 10,21 wody wprowadza się 34,8 kg osadu poneutralizacyjnego o zawartości 23% P₂O₅; 10% Ca; 1,8% Fe i miesza się z 50 kg roztworu saletrzano-mocznikowego o stężeniu 32% N, po czym dodaje się 5 kg drobno zmielonego szkliwa mikroelementowego o zawartości 30% sumy Cu, Mn, Zn i miesza całość około 1,5 godziny. Otrzymuje się 100 kg nawozu zawiesinowego o składzie: 16% N; 8% P₂05; 3,4% Ca; 0,6% Fe; 1,5% Cu, Mn, Zn.

182 964

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz. Cena 2,00 zł.

Claims (2)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób wytwarzania nawozów zawiesinowych azotowo-fosforowych na bazie fosforanu amonowego, znamienny tym, że w środowisku wodnym homogenizuje się intensywnie mieszając fosforan amonowy i/lub surowiec wyjściowy zawierający fosforany, przy czym fosforan amonowy wprowadza się w ilości do 80% wagowych P₂O₅ w stosunku do wprowadzonego P₂C>5 w materiale wyjściowym, uzupełnia azot do zamierzonej wartości wodą amoniakalną i/lub roztworem saletrzano-mocznikowym i dodaje tlenki i/lub krzemiany pierwiastków mikroelementowych Cu, Mn, Zn w postaci drobno zmielonego szkliwa i/lub kwas borowy, i/lub boraks, i/lub borokalcyt w ilości do 5% wagowych ich sumy.
2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że surowiec wyjściowy stanowi najkorzystniej osadponeutralizycyjny, zawierający fosforany w ilości 18-26% P2C₅ otrzymywany we wstępnym etapie neutralizacji ekstrakcyjnego kwasu fosforowego węglanami i/lub wodorotlenkami sodu, i/lub potasu, i/lub amonu.