PL182288B1 - Zderzak pojazdu - Google Patents

Abstract

1. Zderzak pojazdu składający się z belki zderzakowej i dwóch połączonych z belką wsporników, znamienny tym, że każdy wspornik (2, 3) zbudowany jest z zespołów cienkościennych rur (16) przedzielonych co najmniej jedną rozdzielającą płytą (17), do której cienkościenne rury (16) są mocowane, zaś co najmniej jeden wspornik (2), połączony jest ze zderzakową belką (1) przegubowo za pomocąprzegubu płaskiego.

Description

Przedmiotem wynalazku jest zderzak pojazdu stosowany do ochrony przed uderzeniami nadwozia pojazdu, zwłaszcza samochodu.

Znane, z książki Leśniak Z.: Samochody od A do Z, WKiŁ, Warszawa 1978, podatne zderzaki ochronne zawierają belkę zderzakową w postaci odpowiednio ukształtowanego elementu stalowego mocowaną do podwozia pojazdu za pośrednictwem sprężystych zawieszeń w postaci pojedynczego elementu o cechach sprężyny falistej albo zestawu dwóch lub czterech odpowiednio ukształtowanych płaskowników ze stali resorowej. Absorbcyjne zderzaki ochronne mają zwykle belkę zderzakową mocowaną do podwozia pojazdu przez elementy amortyzujące pośredniczące w przekazywaniu obciążeń udarowych. Elementami amortyzującymi są najczęściej hydrauliczne amortyzatory teleskopowe oraz hydropneumatyczne wsporniki teleskopowe o tłokach swobodnych.

Znany jest z polskiego opisu patentowego nr 132 529 absorber energii uderzeń i drgań. Absorber ten zbudowany jest z elastycznej obudowy z gumy poliuretanowej w kształcie profilu o przekroju prostokątnym. Wewnątrz obudowy znajdują się w odpowiednich odległościach trzy przewężenia, a przestrzeń wewnętrzna wypełniona jest kompozycją opartą na polimerze polisiloksalowym. Absorber mocuje się na sztywnej belce zderzaka samochodu i przy gwałtownym uderzeniu następuje sprężyste ugięcie jego obudowy wraz z zawartym w niej polimerem, który przez przewężenia przepływa do sąsiednich komór rozpraszając energię uderzenia.

Znany jest z opisu wzoru użytkowego W. 97032 zderzak samochodowy zawierający belkę zderzakową i wsporniki wykonane w postaci konstrukcji warstwowych składających się z rdzenia z tworzywa porowatego i otaczającej go osłony. Grubość osłony jest mała w stosunku do grubości rdzenia. Wsporniki są przyspawane prostopadle do belki zderzakowej, a ich wolne końce zaopatrzone są w wieszaki służące do mocowania do konstrukcji nośnej samochodu.

Znany jest również z polskiego opisu patentowego nr 180 954 energoabsorbcyjny zderzak samochodowy składający się z belki zderzakowej i dwóch, oddalonych od siebie i mocowanych do belki, wsporników wykonanych z ograniczonego osłoną porowatego tworzywa. Wewnątrz belki zderzakowej, wzdłuż jej długości, w rdzeniu z porowatego tworzywa ograniczonym z przodu i tyłu okładzinami znajduje się sztywna wkładka, której powierzchnie oddalone są od wewnętrznych powierzchni okładzin belki. Odległość przedniej okładziny od wkładki jest największa w połowie długości belki.

182 288

Niedogodnością opisanych zderzaków jest mała skuteczność ochrony w zakresie dużych obciążeń pojazdu.

Zderzak według wynalazku ma belkę zderzakową połączoną ze wspornikami, z których każdy zbudowany jest z usytuowanych wzdłuż osi wspornika zespołów cienkościennych rur przedzielonych co najmniej jedną rozdzielającą płytą, do której cienkościenne rury są mocowane. Co najmniej jeden ze wsporników połączony jest z belką zderzakową przegubowo za pomocą przegubu płaskiego.

Drugi wspornik połączony jest ze zderzakową belką korzystnie przegubowo i suwliwie za pomocą przegubu płaskiego, prowadnicy i prowadnika. Zderzakowa belka zawiera dwie oddalone od siebie wzdłużnice: czołową i tylną połączone elementami sprężystymi. Wzdłużnice wykonane są z płaskowników, kształtowników lub rur cienkościennych, przy czym korzystne jest, gdy co najmniej jedną wzdłużnicę stanowi rura cienkościenna.

Przewiduje się również wykonanie, w którym jeden ze wsporników połączony jest z belką za pomocą prowadnicy z prowadnikiem, a drugi za pomocą przegubu oraz prowadnicy z prowadnikiem.

Zasadniczą zaletą zderzaka według wynalazku jest skuteczność zabezpieczenia pojazdu przed skutkami zderzenia z przeszkodą zarówno przy małych jak i dużych prędkościach. W przypadku zderzenia przy małych prędkościach belka zderzakowa pracuje w zakresie sprężystym bez trwałych odkształceń dzięki równomiernie rozmieszczonym wzdłuż jej długości elementom sprężystym usytuowanym prostopadle lub ukośnie do wzdłużnie belki. Przy dużych prędkościach energię mechaniczną zderzenia pochłaniają zbudowane z zespołów rur cienkościennych wsporniki zderzaka. Konstrukcja zderzaka charakteryzuje się małą masą, co ma wpływ na zużycie paliwa w trakcie eksploatacji pojazdu, umożliwia również łatwą wymianę belki i wsporników w przypadku trwałych odkształceń kolizją.

Przedmiot wynalazku przedstawiony jest w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia w widoku z góry zderzak z jednym wspornikiem połączonym przegubem płaskim i drugim połączonym przegubowo i suwliwie, fig. 2 pokazuje w przekroju belkę ze wspornikiem połączonym przegubowo i suwliwie, natomiast fig. 3 pokazuje w przekroju poprzecznym jeden z zespołów rur cienkościennych wspornika

Zderzak składa się ze zderzakowej belki 1 i połączonych z nią dwóch wsporników 2 i 3. Belka 1 o długości zbliżonej do szerokości pojazdu zawiera dwie oddalone od siebie, wykonane z cienkościennych rur o przekroju prostokątnym, wzdłużnice: czołową 4 i tylną 5 połączone sprężystymi elementami 6 w postaci mocowanych prostopadle do wzdłużnie 4, 5 metalowych płytek. Obie wzdłużnice 4, 5 wraz ze sprężystymi elementami 6 otoczone są ochronnym płaszczem 7 z tworzywa sztucznego wyposażonym w użebrowanie 8. Do tylnej wzdłużnicy 5 przytwierdzona jest w pobliżu jednego końca belki 1 prowadnica 9 z prowadnikiem 10 wyposażonym w ucho 11, natomiast w pobliżu drugiego końca belki 1 do wzdłużnicy 5 przytwierdzone jest ucho 12. Ucha 11 i 12 połączone są sworzniami 13 z uchami 14 i 15 wsporników 2 i 3. Ucha 11 i 14 oraz ucha 12 i 15 wraz ze sworzniami 13 tworzą przeguby płaskie umożliwiające przegubowe połączenie zderzakowej belki 1 ze wspornikami 2 i 3. Prowadnica 9 z prowadnikiem 10 tworzy połączenie suwliwe umożliwiające przemieszczanie się końca wspornika 3 wzdłuż fragmentu belki 1 przy uderzeniu pojazdu o przeszkodę. Każdy ze wsporników 2 i 3 zbudowany jest z usytuowanych wzdłuż osi wspornika trzech zespołów równoległych do siebie cienkościennych rur 16. Zespoły rur 16 przymocowane są prostopadle do obu stron rozdzielających je płyt 17. Zakończenie wspornika stanowi zewnętrzna płyta 18 mocowana w znany sposób do podwozia samochodu.

182 288

-I 6 8 7 4 6 5

Fig.1

Α-Α B-B

11 17 18

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz.

Cena 2,00 zł.

Claims (4)

Zastrzeżenia patentowe

1. Zderzak pojazdu składający się z belki zderzakowej i dwóch połączonych z belką wsporników, znamienny tym, że każdy wspornik (2, 3) zbudowany jest z zespołów cienkościennych rur (16) przedzielonych co najmniej jedną rozdzielającą płytą (17), do której cienkościenne rury (16) są mocowane, zaś co najmniej jeden wspornik (2), połączony jest ze zderzakową belką (1) przegubowo za pomocą przegubu płaskiego.

2. Zderzak według zastrz. 1, znamienny tym, że drugi wspornik (3) połączony jest ze zderzakową belką (1) przegubowo za pomocą przegubu płaskiego i suwliwie za pomocą prowadnicy (9) i prowadnika (10).

3. Zderzak według zastrz. 1, znamienny tym, że zderzakowa belka (1) zawiera dwie oddalone od siebie wzdłużnice: czołową (4) i tylną (5) połączone sprężystymi elementami (6).

4. Zderzak według zastrz. 3, znamienny tym, że co najmniej jedną wzdłużnicę (4, 5) stanowi rura cienkościenna.